50% Polakow ma zal do mieszkancow Jedwabnego

[Gość: Mariola]

www.coolquiz.com/connect/mycoolpoll/default.asp?action=result&PollNum=148574&Page=


Jesli chcesz wiedziec o co ma zal , to musisz
zobaczyc rezultaty sondy internetowej

[_helga]

Bezimienny Matol wzial sie za robienie ankiet. Ta dotyczy Jedwabnego i jest
wyrazem pretensji Bezimiennego Matola pod adresem mieszkancow Jedwabnego za to,
ze za malo Zydow spalili. Ciekawe jak by sie dzisiejsi mieszkancy Jedwabnego
odwdzieczyli Bezimiennemu Matolowi za ta propagande, gdyby go dorwali w realu.

Watek Bezimiennego Matola (tu mozesz tez zalaczac swoje bluzgi pod jego
adresem, jesli ci sie chce

www2.gazeta.pl/forum/794674,30353,794652.html?f=50&w=2610479&a=2610479

ZAGLOSUJ SAM !!!!!!!!!!!!!!

[Gość: Skorzenny]

www.coolquiz.com/connect/mycoolpoll/default.asp?pollnum=1
48574

idiotka (ta)

[Gość: AndrzejG]

[Gość: snajper]

Gość portalu: Mariola napisał(a):

> Jesli chcesz wiedziec o co ma zal , to musisz zobaczyc rezultaty sondy interne
> towej

Odstawili chałturę. Może inni ich robotę dokńczą. Chętnych na tym Forum można
znaleźć. Tylko nie wolno ich antysemitami nazwać, bo się obrażą.

Snajper.

[Gość: gomez]

pozdrowienia dla zydokomuny przesylam

Snajper - może ty dokończysz dzieła

[Gość: AndrzejG]

Gość portalu: snajper napisał(a):

>
> Odstawili chałturę. Może inni ich robotę dokńczą. Chętnych na tym Forum można
> znaleźć. Tylko nie wolno ich antysemitami nazwać, bo się obrażą.
>
> Snajper.

Po co szukasz daleko?
Widzę że tego typu bzdurne sondaże cię rajcują
Czy mam podstawy sądzić ,że wspólnie z autorem tej sondy
klikałeś w celu uzyskania odpowiedniego wyniku?
Może układałeś pytania?

Andrzej

[Gość: pollak]

Gość portalu: AndrzejG napisał(a):


> Po co szukasz daleko?
> Widzę że tego typu bzdurne sondaże cię rajcują

Może wtedy mianować ludzi 'antysemitami'. Ja też jestem z
mianowania, aczkolwiek nie przez Snajpera.

Mianowania.

[Gość: snajper]

Gość portalu: pollak napisał(a):

> Gość portalu: AndrzejG napisał(a):
>
>
> > Po co szukasz daleko?
> > Widzę że tego typu bzdurne sondaże cię rajcują
>
> Może wtedy mianować ludzi 'antysemitami'. Ja też jestem z
> mianowania, aczkolwiek nie przez Snajpera.

Jakoś tak się składa, że bardzo niewielu jest takich, których antysemitami
nazwałem. Jeden, może dwóch. Za to ja już wielokrotnie zostałem mianowany
Żydem. Aczkolwiek nie przez Pollaka. )

Pozdrawiam.

[Gość: f]

Sondaz zawsze dotyczy dużych liczb.
Smiertelnosci na jakimś oddziale chirurgicznym nie mozna traktować powaznie-
dwóch pacejentów było operowanych jeden niestety zmarł-wg sondazu smiertelność
na tum oddziale wynosi 50 procent-bzdura-ale takie metody stosuje Gross i jemu
podobni fałszerze faktów.

[Gość:]

Gość portalu: snajper napisał(a):

> Gość portalu: Mariola napisał(a):
>
> > Jesli chcesz wiedziec o co ma zal , to musisz zobaczyc rezultaty sondy int
> erne
> > towej
>
> Odstawili chałturę. Może inni ich robotę dokńczą. Chętnych na tym Forum można
> znaleźć. Tylko nie wolno ich antysemitami nazwać, bo się obrażą.
Kzdy myslacy czlowiek ceni precyzyjne okreslenia
A ty Sniper?


>
> Snajper.

[miriamfirst]

Sonda bez sensu. Zrobienie prawdziwej - do przedyskutowania. Czy Polacy mają
żal do mieszkańców Jedwabnego? - zaraz musi zanieśc się, jak na skandal, na
kolejne pytanie: czy czują się winni? Wobec tego - drugie "bez sensu".
A piszę to, ponieważ jestem przeciwna pojęciu "odpowiedzialności zbiorowej".
Ewentualną delikatną "sondę" warto zapuścić w samym Jedwabnym i nie dla
dociskania bol`acego siniaka, ale dla dyskusji. Ale z drugiej strony - nie ma
spokojnej w tym temacie dyskusji z obu stron. No, ale jest jeszcze trzecia
strona: to jak, w ogóle o tym nie mówić? To bardzo trudny temat.
Trzeba poruszać się ostrożnie (nie płochliwie) i wyrażać się bardzo
precyzyjnie. Obie strony bowiem, są już przewrażliwione.
I to wcale nie dziwi.

pozdrawiam

Miriam

[Gość: AndrzejG]

miriamfirst napisała:

> Sonda bez sensu. Zrobienie prawdziwej - do przedyskutowania. Czy Polacy mają
> żal do mieszkańców Jedwabnego? - zaraz musi zanieśc się, jak na skandal, na
> kolejne pytanie: czy czują się winni? Wobec tego - drugie "bez sensu".
> A piszę to, ponieważ jestem przeciwna pojęciu "odpowiedzialności zbiorowej".
> Ewentualną delikatną "sondę" warto zapuścić w samym Jedwabnym i nie dla
> dociskania bol`acego siniaka, ale dla dyskusji. Ale z drugiej strony - nie ma
> spokojnej w tym temacie dyskusji z obu stron. No, ale jest jeszcze trzecia
> strona: to jak, w ogóle o tym nie mówić? To bardzo trudny temat.
> Trzeba poruszać się ostrożnie (nie płochliwie) i wyrażać się bardzo
> precyzyjnie. Obie strony bowiem, są już przewrażliwione.
> I to wcale nie dziwi.
>
> pozdrawiam
>
> Miriam

Ta sonda , jak jej podobne ogłaszane przez autora tego wątku
świadczą o tym , że są tacy którym nie na rękę jest dyskusja.
A ona jest mozliwa , bo zawsze jest wyjscie - rozstać się
przy róznicy zdań i liczyć na to ,że w przyszłosci będzie się zrozumianym.
Długo nie zabierałem głosu na temat Jedwabnego ,
ponieważ nie znałem okoliczności tego zdarzenia.W tej chwili
nauczyłem sie jednego - najpierw nalezy wyczuć intencje
jakimi kieruje się rozmówca i jak to jest zwykły pieniacz i oszołom
to po prostu go olać.Watpię , aby sondaz w sprawie Jedwabnego
byłby mozliwy.Pierwszym problemem sa pytania , a te układa się
w sondażach tak aby coś udowodnić , albo obalic.
Ten idiota , autor tego watku , miał za cel pokazanie ,że
Polacy są mordercami ,a pokazał swój debilizm.


Andrzej

___Idz sie Perla umyc____

[Gość: krzys52]

perlafirst napisała:

> Sonda bez sensu.

Hej Perla, widze, ze mocno zasolila ci sie woda w pecynie, od tego brudnego
Baltyku.
Popatrz no sztywciku na naglowek tej strony, a ujrzysz moze:_______
Cool Quiz, Trivia Quizes, Puzzles, Jokes, FUN
..
Co oznacza ze jest to strona poswiecona zartom a ta sonda jest jednym z nich,
matole.
::::::::::::::::::

"No, ale jest jeszcze trzecia strona: to jak, w ogóle o tym nie mówić? To
bardzo trudny temat. Trzeba poruszać się ostrożnie (nie płochliwie) i wyrażać
się bardzo precyzyjnie. Obie strony bowiem, są już przewrażliwione. I to wcale
nie dziwi."
..
O czym ty pieprzysz koczkodanie?!
Domyslac sie moge Perla, ze mowisz o polu minowym czyli pastwisku swoich
dziadkow, lub ich pasiece.
:::::::::::

Oto wyniki zestawione z pytaniami - rezultaty. Ktore jeszcze w formacie sondy
nie pozostawialy najmniejszych watpliwosci, ze chodzi o zart. Moze lokalnie
niezbyt smaczny i wyszukany ale jednak - ZART.

Polacy o Jedwabnym - Results

Polacy o Jedwabnym

51% - Zdecydowanie za malo zydow zostalo spalonych

25% - Zydzi dostali to co im sie nalezalo

13% - Kara za wspolprace z NKVD byla zbyt wysoka

11% - W Jedwabnym nigdy nie bylo zadnej masakry

Total Votes: 63
..
Wloz sobie Perla do uszu po kawalku szpagatu (ok. 15cm kazdy) i pochodz tak ze
trzy dni, a nastepnie wyciagnij. Uwolnisz w ten sposob swoj roztwor od nadmiaru
(skrystalizowanej na szpagacie) soli. Jesli bedzie to dobry szpagat to moze uda
ci sie powrot do chemicznego poziomu tzw. "wody slodkiej".
..
Pzdr.
K.P.
..
PS....Do koncow szpagatu ktore maja zwisac z uszu przywiaz po korku coby ci sie
szpagat nie utopil.

___Jak Tam, Perla, Odsalanie Przebiega?___

[krzys521]

czy nie zapomniales o zainstalowaniu korkow?

___ Jak Tam, Perla, Krystalizacja Postepuje___

[krzys52]

Jesli nie miales szpagatu to przeciez mogles poprosic Miriamfist o stosowny
kawalem wloczki - czy czegos...
..

ŻADEN ŻYD NIE OCALIŁ POLAKA

[Gość: Real]

MASAKRA W BEREZWECZU

Kresowianka Maria Antonowicz o udziale żydowskiej bojówki w masakrze w
Berezweczu:

„Prawie wszystkich mężczyzn z naszego transportu, w tym mojego ojca,
przetransportowano do więzienia w Berezweczu (dawny klasztor) koło Głębokiego i
tu zaczęła się ich gehenna, wołająca na próżno o pomstę do nieba. Wiemy o tym
od mojej matki, która już nie żyje, tak jak większość z pokolenia rodziców,
którzy tyle mieliby do powiedzenia, a musieli milczeć przez pół wieku i
najcenniejsze fakty z zakresu „białych plam” zabrali do grobu (...)

Po wkroczeniu Niemców otwarto bramy więzienia w Berezweczu.

Miejscowi Polacy szukali swoich bliskich.

Na terenie więzienia zastali doły pełne okaleczonych trupów, powiązanych drutem.
Część ciał nie posiadała kończyn, uszu, języka. Wszystko wskazywało na to, że
przed śmiercią byli okrutnie torturowani.

Według relacji świadków mordu dokonało NKWD przy udziale żydowskiej bojówki.
Więźniów
których nie zdążono zamordować (podobno około 2000) pędzono na wschód (...)

Nadrodze koło wsi Nikołajewo NKWD wymordowało całą kolumnę więźniów (...)

Nie znam przypadku ocalenia Polaka przez Żyda, a była ku temu okazja w czasie
okupacji sowieckiej i PRL.”

“Jedwabne geszefty” Henryka Pająka to książka, która odsłoniła oszustwa
zakłamanego chamstwa.
285 stron, miękka okładka, 15x20 cm, Wyd. Retro, 2001, ISBN 83-87510-85-8

Zamówienia: Wydawnictwo Retro, Morycz-Józefin 50, 21-008 Tomaszowice
T/F (0-81) 50 30 616


Żydów przepędzić, ślady po nich zmielić na nierozpoznawalny pył, zatrzeć i
wypalić...

Ofiara &# 8220;stupid Polacks&# 8221;

[Gość: Real]

Śmierć z chrześcijańskiego poczucia obowiązku niesienia pomocy.

(Na podstawie zeznań naocznych świadków.)

7.IX.39, Mordarka
Niemcy zabili listonosza z Limanowa wraz z 9 Żydami, w sprawie których próbował
interweniować.

X.40, Łańcut
Niemcy zabili Anielę Kozioł wraz z rodziną Wolkenfeldów, której udzieliła
schronienia.

19.IX.40, Warszawa
Niemcy zamordowali nieznanego Polaka przerzucającego przez mur getta torbę z
chlebem.

IV.42, Mława
W czasie publicznej egzekucji 50 Żydów przeprowadzanej przez gestapo, jeden z
Polaków w tłumie krzyknął "Przelewają niewinną krew!" Został on schwytany na
miejscu i zabity razem z Żydami.

8.V.42, Sobujew
Niemcy zabili Jana Machulskiego za przechowywanie Żydów, którym udało się uciec.

20.V.42, Czarny Dunajec
Karol Chraca został rozstrzelany za dostarczanie żywności Józefowi Lehrerowi i
jego córce; wszyscy troje zostali pochowani we wspólnym grobie na cmentarzu
żydowskim.

3.VII.42, Warszawa
Polscy socjaliści Tadeusz Koral i Ferdynand Grzesik zostali aresztowani za
uczenie taktyki dywersyjnej i sabotażu w getcie; Koral został rozstrzelany,
Grzesik wysłany do obozu koncentracyjnego.

21.VII.42, Warszawa
Profesor Uniwersytetu Poznańskiego, Franciszek Raszeja, wybitny ortopeda,
zostal zamordowany wraz z żydowskimi lekarzami w getcie podczas udzielania
pomocy żydowskiemu pacjentowi.

6.XII.42, Ciepielów Stary, pow. Lipsko, woj. Kieleckie
Zmotoryzowany oddział SS pod dowództwem podoficera Biernera spalił żywcem 21
rolników podejrzanych o przechowywanie Żydów, w tym 16 dzieci, z czego dwoje
jedno- i dwuletnich oraz jedno niemowlę.

13.III.43, wieś Przewrotne, pow. Rzeczów - za przechowywanie Żydów zamordowano
około 30 osób.

10.VI.43, wieś Hucisko koło Głogowa Małopolskiego - za ukrywanie Żydów
hitlerowcy rozstrzelali 21 osób.

9.V.43, wieś Przewrotne - w miesiąc po pierwszej egzekucji Niemcy zamordowali
16 osób za przechowywanie Żydów.

28.VI.43, Cegłów pow.Mińsk Mazowiecki i okoliczne wsie
Żandarmeria SS i Gestapo zamordowali 25 osób, głównie miejscowych kolejarzy.

18.IX.43, Białystok
Zamordowano cztery (4) rodziny z dziećmi, razem 21 osób za pomoc udzielaną
Żydom.

1943, Markowa pow, Łańcut
Zamordowano Józefa Ulma z pięciorgiem nieletnich dzieci i przechowywanymi przez
nich 4 Żydami.

Sierpień 1944, Warszawa
Podczas powstania warszawskiego, w czasie tzw. rzezi Woli zamordowano wszystkie
siostry zakonne Szarytki za prowadzenie przytułku dla dzieci, w tym żydowskich.

Bełżec
Około 1000 Polaków zamordowano w egzekucjach za ukrywanie ludności żydowskiej
ze Lwowa.

Kolonia Berecz i Podiwanówka, pow. Kowel
200 osób za pomoc niesioną Żydom.
20.XII.43

Ksiądz Franciszek Garncarek został zamordowany na progu swojej plebanii za
pomoc udzielaną Żydom.
Październik 1943

Kanonik Roman Artuchowski, regens seminarium duchownego w Warszawie zmarł w
obozie na Majdanku wskutek tortur - za pomoc udzielaną Żydom.

20.II.43
Kazimierz Kolbuszewski, profesor literatury polskiej na Uniwersytecie we
Lwowie, zostal zamęczony na Majdanku, gdzie był zesłany za ukrywanie swojej
słuchaczki Żydówki.

9.IX, Połoma, pow. Dębica
Rozstrzelano 20 osób: 11 Polaków i 9 Żydów.

Jesień 1942, Chmielnik
Antoni Szczygielski i Witold Jędrusik zostali zastrzeleni w czasie wysiedlenia
z Chmielnika, kiedy zbliżali się do getta.

Marzec 1943, Grodzisk Mazowiecki
Jan Milczarek ps. "Jodła" zostal publicznie rozstrzelany za przewożenie broni
do getta w Warszawie.
Podczas wywożenia Żydów kieleckich zastrzelono Polaka usiłującego podać wodę
zamkniętym w wagonach Żydom.

Getto warszawskie
Janina Pławczyńska i Rena Latener, obie 70-letnie, przenosiły korespondencję
między powstańcami w getcie a AK-owcami. Zginęły wraz z 10 żydowskimi
powstańcami w bunkrze, który one same urządziły.

Itd.

Przechowywanie Żyda, lub tylko udzielenie mu jednorazowej pomocy było
najcięższym przestępstwem karanym śmiercią.

ŚMIERĆ ZA POMOC DLA ŻYDA

[Gość: Real]

Niemcy rozwiesili następujące ogłoszenie w Częstochowie. Podobne ogłoszenia
wisialy w Warszawie, oraz na terenie tzw. Generalnej Guberni i calej okupowanej
Polski.

BEKANNTMACHUNG
Betrifft: Beherberung von geflüchteten Juden.
Es besteht Anlass zu folgendem Hinweis: gemäß der 3. Verordnung über
Aufenthaltsbeschränkungen im Generalgouvernement vom 15. 10. 1941 (VO. Bl. GG.
S. 595) unterliegen Juden, die den jüdischen Wohnbezirk unbefügt verlassen, der
Todesstrafe.
Gemäß der gleichen Vorschrift unterliegen Personen die solchen Juden
wissentlich Unterschlupf gewähren, Beköstigung verabfolgen oder Nahrungsmittel
verkaufen, ebenfalls der Todesstrafe.
Die nichtjüdische Bevölkerung wird daher dringend gewarnt:
1.) Juden Unterschlupf zu gewähren,
2.) Juden Beköstigung zu verabfolgen,
3.) Juden Nahrungsmittel zu verkaufen.
Tschenstochau, den 24. 9. 42.
Der Stadthauptmann Dr. Franke

OGŁOSZENIE
Dotyczy: Przetrzymywania ukrywających się Żydów.
Zachodzi potrzeba przypomnienia, że stosownie do paragrafu 3 Rozporządzenia o
ograniczeniach pobytu w Gen. Gub. z dnia 15. X. 1941 roku (Dz. Rozp. dla GG.
str. 595) Żydzi, opuszczający dzielnicę żydowską bez zezwolenia, podlegają
karze śmierci.
Według tego rozporządzenia, osobom, które takim Żydom świadomie udzielają
przytułku, dostarczają im jedzenia lub sprzedają artykuły żywnościowe, grozi
również kara śmierci.
Niniejszym ostrzega się stanowczo ludność nieżydowską przed:
1.) udzielaniem Żydom przytułku,
2.) dostarczaniem im jedzenia,
3.) sprzedawaniem im artykułów żywnościowych.
Częstochowa, dnia 24. 9. 42.
Der Stadthauptmann Dr. Franke

(Ze zbioru S. Dąbrowy-Kostki)

Niemożliwe jest ustalenie dokładnej liczby Polaków, którym udało się pomóc
Żydom w ucieczce spod hitlerowskiego terroru, oraz ilu z nich zostało
zamordowanych wraz z tymi, których ratowali wraz ze swoimi rodzinami, żonami,
dziećmi, rodzicami, a nawet sąsiadami. Niemcom “zdarzało się” wymordować całą
wioskę, następnie ja podpalić, lub pogrzebać ofiary we wspólnym grobie.

Polska emerytura ludobójcy Morelowi

[Gość: Real]

Oświadczenie Prokuratora Wojewódzkiego w sprawie Salomona Morela

PROKURATURA WOJEWÓDZKA
w Katowicach

Sygn. akt V Ds 67/95/S
Katowice, dnia 30 sierpnia 1996 roku


Wydział Śledczy tutejszej Prokuratury kontynuuje śledztwo w sprawie zbrodni
popełnionych w Obozie Pracy w Świętochłowicach-Zgodzie (Oświęcim III.) w roku
1945. Śledztwo to zostało zarejestrowane pod sygn. V Ds 67/05/s.
Śledztwo to zostało wszczęte w dniu 10 lipca 1992 roku przez Okręgową Komisję
Badania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach. W jego toku zebrano
obszerny materiał dowodowy - przesłuchano bowiem wszystkich ustalonych świadków
mających istotne informacje w sprawie, jak również materiał dokumentacyjny i
faktograficzny - potwierdzono zgon 1538 osób zmarłych we wspomnianym Obozie.

Postanowieniem z dnia 16 maja 1995 roku Komisja wydała postanowienie o
przekazaniu sprawy do dalszego prowadzenia tut. Prokuraturze Wojewódzkiej,
ponieważ, w jej ocenie, zaistniały przesłanki do przedstawienia ówczesnemu
Komendantowi Obozu Salomonowi Morelowi zarzutu zbrodni przeciwko ludzkości.

Ustalono bowiem, że w okresie drugiej wojny światowej, na terenie miasta
Świętochłowice istniała filia obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, której
więźniowie zatrudnieni byli między innymi w miejscowych Zakładach Urządzeń
Technicznych "Zgoda".
Bezpośrednio po wyzwoleniu Śląska spod okupacji hitlerowskiej, co miało miejsce
w okresie drugiej i trzeciej dekady stycznia 1945 roku, ówczesne władze polskie
reaktywowały obóz i zaczęły osadzać w nim ludność miejscową, a w szczególności
Niemców oraz tych obywateli polskich, którzy w czasie wojny zgłosili swą
przynależność do narodowości niemieckiej, podpisując stosowne deklaracje,
tzw. "Volkslisty". Nadto w obozie umieszczano wszystkie osoby podejrzane, mniej
lub bardziej zasadnie, o wrogi stosunek do ówczesnej rzeczywistości.
Bezwzględna przyczyną umieszczenia w obozie było domniemanie, oparte niekiedy
na przypuszczeniach lub donosach innych osób o przynależności podejrzanego do
partii, bądź innej organizacji faszystowskiej, w tym do organizacji
młodzieżowych, takich jak "HJ" ("Hitlerjugend") lub "BDM" ("Bund Deutscher
Mädel").

Decyzja o zatrzymaniu i osadzeniu w obozie zalezała od swobodnego uznania
funkcjunariuszy służby bezpieczeństwa (UB) lub powstających w tym czasie
organów Milicji Obywatelskiej. Nie była ona poparta żadnymi formalnymi
orzeczeniami organów sądowo-prokuratorskich.

W wyniku tej działalności organów bezpieczeństwa w obozie w Świętochłowicach
zwanym Świętochłowice-Zgoda, znalazło się - przyjmując szacunkowo z uwagi na
brak ścisłej ewidencji - okolo 3000-3500 osób, z czego na skutek różnch
przyczyn zmarło co najmniej około 1600 osób.

Obóz istniał od około połowy lutego do końca listopada 1945 roku, czyli około
dziesięciu miesięcy. Przez cały okres istnienia obozu jego komendantem był
Salomon Morel.

Obóz Świętochłowicki składał się z 7 baraków drewnianych podmurowanych, oraz
jednego budynku murowanego, w którym mieściła się komenda obozu. Każdy barak
był przedzielony na pół, tworząc dwie orgromne sale. W każdej z nich znajdowało
się 21 trzypiętrowych pryczy drewnianych. Jak zgodnie zeznają wszyscy
przesłuchani świadkowie, na jednej pryczy umieszczano 3 więźniów. Fakt ten
pozwala na orientacyjne wyliczenie ilości więźniów, która mogła jednorazowo
przebywać w obozie.
Ilość ta wyraża się liczbą 2000-2500 osób.

Cały obóz otoczony był podwójnym pasmem drutu kolczastego będącego pod
napięciem elektrycznym. Zabezpieczenie z drutu pozostało jeszcze z czasów
hitlerowskich, o czym świadczyły nie zlikwidowane tabliczki z napisem w języku
niemieckim:"Uwaga! Wysokie napięcie" i znakiem trupiej czaszki.

Jednoosobowe kierownictwo całego obozu spoczywało na osobie komendanta Salomona
Morela, który odpowiedzialny był za istniejące w obozie warunki, a w
szczególności za los więźniów.

Jak ustalono na podstawie przeprowadzonych dowodów z zeznań przesłuchanych
świadków, w obozie istniały ekstremalnie złe warunki i to pod każdym względem,
zarówno bytowo-socjalnym, jak i higieniczno-sanitarnym; nadto członkowie załogi
obozu, na czele z komendantem, dopuszczali się licznych przypadków znęcania się
nad więźniami, polegający głównie na biciu oraz prześladowaniu innymi
sposobami, które opisali w swych zeznaniach poszczególni świadkowie. Przede
wszystkim w obozie panował głód, gdyż całodziennym wyżywieniem była czarna kawa
zbożowa oraz około 125 gramów chleba, wydawane rano i wieczorem, natomiast
obiad stanowiła zupa z buraków pastewnych, zwana, ze względu na swą
konsystencję, wodzianką.

Warunki sanitorno-bytowe były fatalne, bowiem więźniowie spali po trzech na
jednej pryczy, bez sienników i kocy, we własnych ubraniach, w których zostali
doprowadzeni do obozu. Złe warunki bytowe oraz sanitarne spowodowały wybuch
olbrzymiej epidemii tyfusu plamistego oraz brzusznego, a także czerwonki,
zwanej dyzenterią. Epidemia tych chorób nasiliła się od czerwca 1945 roku i
trwała w zasadzie do końca istnienia obozu, choć w końcowym okresie jej
nasilenie malało. Dopuszczenie do wybuchu epidemii, a następnie niezapobieganie
rozprzestrzenianiu się tyfusu, chociażby przez odwszawienie więźniów, brak
warunków do izolacji, a także brak podstawowych warunków sanitarnych oraz
właściwej opieki medycznej, przy panującej w obozie ciasnocie (trzy osoby na
jednej pryczy), powodowały błyskawiczny i niepohamowany rozwój epidemii, co
doprowadziło do masowych zgonów, których ilość dochodziła w okresie nasilenia
epidemii do 20-30 przypadków dziennie.

Zwłoki zmarłych wywożono z terenu obozu na furmance przykrytej plandeką a
grzebano na kilku okolicznych cmentarzach, głównie na terenie tzw. starego
cmentarza w Świętochłowicach, w mogiłach zbiorowych, nie oznakowanych. Nagie
zwłoki układano warstwami, posypując je wapnem, zaś groby równano z
powierzchnia ziemi. Czynności związane z wywożeniem i grzebaniem zmarłych
wykonywali więźniowie, z których kilku wspomina o tym w swych zeznaniach.

Doprowadzenie do wyżej opisanego stanu rzeczy, który był przyczyną śmierci w
obozie co najmniej około 1600 osób, obciąża komendanta obozu Salomona Morela,
niezależnie od odpowiedzialności za indywidualne przypadki znęcania się nad
więźniami.
Wszystkie opisane okoliczności wynikają z zeznań przesłuchanych w toku
dotychczasowego śledztwa oraz zebranych w sprawie materiałów dokumentacyjnych.

PROKURATOR WOJEWÓDZKI
Piotr Gojny
Prokurator Prokuratury Apelacyjnej

[Gość: Real]

Prokurator JÓZEF GEMRA
Zastępca Dyrektora Gabinetu Ministra Sprawiedliwości w Warszawie
odpowiada w wywiadzie odnośnie postępowania Prokuratury Wojewódzkiej w
Katowicach
i Ministra Sprawiedliwości w Warszawie w sprawie ekstradycji SALOMONA MORELA.
Sygn. akt V Ds 67/95/S

__________________________________________________________________________

HISTORIA "ŚLEDZTWA"

W 1993 roku polscy prokuratorzy przestrzegli Morela wezwaniem go w charakterze
świadka(!) i podejrzany Salomon Morel uciekł do Izraela.
Dochodzenie przeciwko niemu przeciągało się w nieskończoność z powodu
niewidocznego dla opinii publicznej sabotażu politycznego w sektorze
sprawiedliwości.

Wreszcie w marcu 1997 roku Prokuratura Wojewódzka w Katowicach wydała
postanowienie o przedstawieniu Morelowi zarzutów o dokonaniu zabójstw, tortur,
uprowadzeń itd. składających się na zbrodnie ludobójstwa popełnionych na szkodę
narodu polskiego, a stanowiących zbrodnie przeciwko ludzkości.

W marcu 1996, za pośrednictwem Ministerstwa Sprawiedliwości, Prokurator
Wojewódzki w Katowicach przekazał Interpolowi międzynarodowy list gończy ze
wskazaniem pobytu Morela w Izraelu.

Od dwóch lat [przed niniejszym wywiadem] Komtitet Akcji Obywatelskiej w Los
Angeles i Komitet Obrony Praw Człowieka z Florydy wywierały nacisk na polskie
organa sprawiedliwości zapytaniami, pismami, oraz poinformowaniem dzienników w
Polsce, w Londynie, Paryżu, Sydney, Johannesburgu, Toronto i USA, oraz
kolportowaniem ulotek w Chicago, Południowej Kaliforni, Florydzie, Północnej
Karolinie, Connecticut i Nowym Jorku. Sprawa Morela "kisłaby" martwa może nadal
w biurkach prokuratorów, gdyby nie nacisk opinii publicznej poinformowanej ta
akcją.
Morel znajduje się w Izraelu. W miesiąc po otrzymaniu interpolowskiego listu
gończego Prokuratura Izraela arogancko milczała, co oznaczało że Izrael nie
zamierza wydać Morela sądowi w Katowicach.

Wymowa poniższego wywiadu z Prokuratorem Józefem Gemrą, Zastępcą Dyrektora
Gabinetu Ministra Sprawiedliwości, świadczy o tym, że intencją władz polskich
było przedłużanie jałowego trwania postępowania do czasu aż umrą świadkowie i
Morel. Środkiem na ruszenie z martwego punktu (przedlużania biegu postepowania
w nieskoczoność wskutek poufnego nacisku z zagranicy) bylo przekazanie tej
sprawy w jej aspekcie politycznym urzędowi Premiera i urzędowi Prezydenta i
ponformowanie o tym prasy, radia i telewizji. Skoro Minister Sprawiedliwości
zdecydował się na działanie poufne, uległ on strukturalnemu
terrorowi “poprawności politycznej”.

Gdyby Minister Kubicki był prawdziwie Polakiem, albo, ściślej mówiąc, m ó g ł
być Polakiem we własnym kraju, to odciąłby się on od konspirowania i zwróciłby
się o poparcie Polaków w kraju i zagranicą.

Technicznie sprawę tą można było załatwić w 24-ch godzinach, gdyby
istniała "wola polityczna" rządu tzw. “Izraela” w Palestynie dla
przeprowadzenia ekstradycji tego ludobójcy i zbrodniarza wojennego.
________________________________________________________________

Wywiad telefoniczny:

G = Józef Gemra
Zastępca Dyrektora Gabinetu Ministra Sprawiedliwości w Warszawie

L = Tadeusz Lukomski
Zastępca Przewodniczącego Komitetu Akcji Obywatelskiej w Los Angeles
________________________________________________________________

■ GEMRA: ... Natomiast co do stanu postępowania informuję pana, że zostało
sporządzone postanowienie o przedstawieniu zarzutów Morelowi i wszczęte są od
marca [1997] poszukiwania międzynarodowe w celu wdrożenia postępowania
ekstradycyjnego przez polskie Ministerstwo Sprawiedliwości.

LUKOMSKI: A nie Interpol?

■ G: Interpol jest tutaj tylko przekaźnikiem. Poszukuje Prokurator Wojewódzki w
Katowicach za naszym pośrednictwem.

L: Na terenie polskim. A na terenie międzynarodowym?

■ G: Nie, nie, nie... Poszukuje zawsze ten w Polsce, czy zagranicą ten, kto
prowadzi postępowanie. Listy gończe międzynarodowe natomiast przekazuje
zagranicę Ministerstwo Sprawiedliwości, a przekaźnikiem tego jest Interpol -
organ policyjny, który wykonuje nasze zlecenia. Interpol jest naszym ramieniem,
które sięga zagranicę. Oczywiście drogą interpolowską przeprowadzane są te
poszukiwania ze wskazaniem na państwo Izrael. Teraz wszystko jest w rękach tego
kraju, w którym on przebywa. Jeżeli on jest w Izraelu i władze izraelskie dojdą
do wniosku, że są skłonne go wydać i zatrzymają go, to wystąpimy z wnioskiem o
jego ekstradycję do Polski na pewno.
Prokuratura Wojewódzka [w Katowicach] stoi na stanowisku, że popełnił on
przestępstwa i ściga go gdziekolwiek on się znajduje.

L: No, wiemy gdzie on jest. Prokuratorzy doskonale znają jego adres...

■ G: Proszę pana... to jest normalna procedura: wszczyna się poszukiwania...

L: Rozumiem

■ G: Również w piśmie przesyłającym to żądanie zatrzymania Salomona Morela
wskazane zostało jako miejsce jego pobytu państwo Izrael. Teraz jest już
wszystko w rękach władz izraelskich. Jeżeli on tam rzeczywiście jest, bo ja
znam tą sprawę po prostu z relacji, ja jej nie prowadzę.

L: Tak.

■ G: My zwróciliśmy się o zatrzymanie go gdziekolwiek by się nie znajdował.

L: Wiem, że Prokuratorzy w Katowicach znają jego adres . Może to nie doszło do
wiadomości Ministerstwa, ale...

■ G: To nie ma żadnego znaczenia w tym sensie, yyy... ze... yyy... mogę taką
wiedzę ja również posiadać. Chociaż jej nie posiadam, bo wie pan, ja mam
codziennie tyle roboty, że nie szukam sobie dodatkowej, aczkolwiek godnej.
Ważne jest to, że... że są te poszukiwania... bo tak to się nazywa... ja to
panu tak nazywam, jak się instytucja prawna nazywa. Te poszukiwania są wszczęte
od marca i jeżeli rozesłane listy gończe dotyczące Salomona Morela zostały do
wszystkich państw uczestników umowy interpolowskiej. Również do Izraela i teraz
tylko od władz izraelskich, które prawdopodobnie doskonale wiedzą gdzie
znajduje się Salomon Morel, zależy czy one zatrzymają go i będą skłonne go
wydać władzom polskim.

L: W polemice wniosku Kwiatkowskiego [Przewodniczącego Komitetu Praw Człowieka
z Florydy] wskazano, że istniała współpraca PRL-u w zakresie ścigania
zbrodniarzy wojennych i tak samo istnieje współpraca USA z Izraelem w sprawie
wydawania zbrodniarzy wojennych. Nie ma żadnej umowy, i nie było, miedzy USA
jak i PRL-em a Izraelem o ekstradycji. Pomimo tego wydawanie było bardzo
skrupulatnie wykonywane. Czy nie można tego kontynuować nadal?

■ G: Proszę pana, prosze pana... mówi pan o pewnych praktykach, które nie są mi
znane. Ja tylko gwoli informacji mogę panu powiedzieć, że Polskę i Izrael wiąże
konwencja Europejska, której Izrael jest uczestnikiem. Jeżeli władze
izraelskie... przy czym zastrzegam się, tylko pod warunkiem - a ja takiej
wiedzy nie posiadam - że tenże Morel ma się znajdować w Izraelu... Jeżeli
władze izraelskie dojdą do wniosku...

L: On dawał wywiady telewizyjne i prasowe...

■ G: Nie mówmy o tej calej warstwie... yyy... na pewno istotnej... ale... ale..
ubocznej ja, mówię, chcę teraz tylko się skoncentrować na kryteriach prawnych.
Jeżeli jego miejsce tam będzie ustalone i okaże się, że on może podlegać pod
postępowanie ekstradycyjne w ocenie władz izraelskich, to oczekujemy na jego
zatrzymanie. Jeżeli jest w Izraelu, to przez władze izraelskie, jeżeli w innym
kraju, to przez władze tego państwa. Ja panu mogę tylko powiedzieć, że w
przypadku jego zatrzymania dla naszych celów Polska wystąpi o jego ekstradycję.

L: To ładnie brzmi, ale teraz bądźmy praktyczni i realistyczni. To można
załatwić w dwudziestu czterech godzinach, jeżeli sprawa doszłaby do właściwej
komórki w Polsce. W Katowicach to mogą to koło kręcić jałowo i kręcic i kręcic.
Musi to być ktoś, kto ma siłę w Polsce. Kto nie ma siły, nie zrobi nic.

■ G: Kompetentnym organem do przeprowadzenia tego jest Prokuratur

[Gość: Real]

■ G: Kompetentnym organem do przeprowadzenia tego jest Prokuratura w Katowicach.

L: Tak, ale oni muszą mieć siłę. Jeżeli nie będą mieli siły za soba, to
zrobia... zero!

■ G: Rozmawiamy w tym momencie o prawie, czy o jakichś... Ja przepraszam, no bo
to pan dzwoni, to pan traci pieniądze...

L: Nie... ja... ja chciałlbym załlatwić sprawę. Ja chce coś zrobić, a nie tylko
pogadać.

■ G - Chcę pana tylko poinformować, że Prokurator Wojewódzki w Katowicach ściga
go listem gończym. List gończy został przekazany do władz izraelskich...

L: Rozumiem, ja rozumiem...

■ G - Cała sprawa jest w rękach tego kraju, na którego terytorium ten Morel
przebywa...

L: ... i wszyscy na świecie rozumieją że ta sprawa jest z jednej strony
prawnicza, a z drugiej polityczna.

■ G: Mnie, prosze pana, interesuje tylko ta pierwsza...

L: ... ale wpływ polityczny jest w tym przeciąganiu sprawy. Przez trzy lata nic
nie zrobiono i nadal nic nie wskazuje na to, że cos postąpi do przodu, dlatego,
że istnieje wpływ polityczny na to, żeby to przeciągać.

■ G: Nie, nie, bo ja z panem rozmawiam nie dlatego, żebym się obawiał takich
czy innych reakcji, czy ktoś podsłuchuje tą rozmowę czy nie. Jest mi to
obojetne. Ja z panem rozmawiam tylko o aspektach prawnych, a kwestie polityczne
mnie kompletnie nie interesują.

L: O tym właśnie mówię.

■ G: Poszukiwania są wszczęte i teraz w zależności jakie będzie na to
stanowisko państwa na terytorium którego...

L: Tak, rozumiemy się... Szanuję pańskie stanowisko itd, bo rozumiem jak należy
postępować w sensie prawnym. Postawmy na tym kropke. Teraz - sprawa polityczna:
część polityczną sprawy można załatwić w ten sposób, przypuszczam, że przekaże
się rzecz do premiera z prośbą o załatwienie strony politycznej, ponieważ
panowie są prawnikami i mogą zrobić tylko tyle, co przepisane jest książkami i
prawem zwyczajowym.

■ G: Jeżeli pan chce podjąć jakąś akcję w tej mierze...

L: Tak.

■ G. ...to teraz już pan posiada wiedzę, że władze polskie wystąpiły o jego
zatrzymanie w celu przeprowadzenia postępowania ekstradycyjnego. Mówimy o tym,
co może zrobić i co robi Prokurator Wojewódzki i Ministerstwo Sprawiedliwości...

L: ...oni nie mogą zrobić więcej niż to, co mogli zrobić prawnicy...

■ G: ...natomiast jeżeli pan uważa, że można jeszcze podejmować jakieś inne
kroki, to akcja jest w pańskich rekach.

L: O tak? To ja bym skromnie podpowiedział przekazanie sprawy do kancelarii
Premiera. Czy jest jakaś nadzieja, że ta sprawa trafi do polityków także, a nie
tylko do prawników? Bo można także przekazać ja do wojska, do komandosow, żeby
wykradli Morela.

■ G: - Proszę pana...

L: Ja mowię to ironicznie, sarkastycznie, ale Żydzi mają takie praktyki...

■ G: My nie mamy takich możliwości...

L: No tak, nie mówię tego złośliwie, broń Boże...

■ G: Ja wiem, wiem, wiem, teraz rozmawiamy sobie absolutnie spokojnie. Zresztą
ja wiem o co chodzi. Nie. Nie ma takiej praktyki, żebyśmy uruchamiali czy to
urząd premiera, czy prezydenta w takich sprawach. Ja nie pamiętam takiego
zdarzenia. Natomiast ja rozumiem, że pan jest i osoby są, które pan
reprezentuje, żywotnie tym zainteresowani.

L: Wiemy, że czas tyka jak bomba...

■ G: ...macie legitymację, żeby upominać się, czy to u władz polskich czy
izraelskich o podjęcie może jakichś innych działań. Nie mówię o działaniach
pozaprawnych tylko o wskazaniu na pewne historie. Niemniej, mówię, kwestia
postępowania ekstradycyjnego leży wyłącznie w kompetencji Ministra
Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego i w tej mierze on, co miał zrobić, to
zrobił. Natomiast kwestia wytwarzania klimatu wokół pewnych wydarzeń pozostaje,
że tak powiem, w pańskich rękach. Ja nie doradzam, tylko podaję to panu jako
fakt.

L: Jeżeli jeszcze mogę się zwierzyć, to to wygląda na dość beznadziejną
sytuację... Dla nas "wytworzenie klimatu" to znaczy tylko usiąść i płakać. To
jest to, co nam zostało. Niestety.

■ G: Powiadam panu szczerze, nie jestem panu w stanie pomóc w inny sposób...

L: Możemy zakwalifikować to... No do czego? Do lamusa. No bo świadkowie umrą i
umrze Morel i wtedy nastąpi wielkie ogłoszenie wielkiego usprawiedliwienia.

■ G: Sektor sprawiedliwości oczekuje, że on zostanie zatrzymany. Natomiast, czy
zostanie zatrzymany dla naszych potrzeb, to jest wyłącznie w kompetencji
państw, do których się zwracamy. Być może Izraela, Bóg wie, ja nie wiem, jakie
jest miejsce jego pobytu. Prawdopodobnym miejscem jego pobytu - według
informacji Prokuratora Wojewódzkiego - jest Izrael. Te poszukiwania są
skierowane wprawdzie na cały świat, ale ze szczególnym wskazaniem na państwo
Izrael. Władze izraelskie ten list gończy mają już w swoich rękach.

L: Dobrze, no więc dalej już nie zajdziemy, musimy na dziś zostawić tą sprawę.
Życze panu wszystkiego najlepszego i dobrej pracy i mam nadzieje, że jeżeli
może kiedyś pan będzie w Kaliforni... to proszę zadzwonic, a pokażę panu
tutejsze atrakcje.

■ G: Jeżeli dojdzie do takiej okazji...

L: Ha, ha, ha!

■ G: Kłaniam się.

L: Kłaniam sie. Dowidzenia.

■ G: Dowidzenia.

__________________________
Wywiad przeprowadził Tadeusz Łukomski dnia 29 kwietnia 1997 roku.

Najwieksze oszustwo stulecia

[Gość: Real]

— SKOPIUJ — PODAJ DALEJ — OPOWIEDZ ZNAJOMEMU —

Przedsłowie prof. Roberta Faurissona
do PROTOKÓŁU FREDA LEUCHTERA

Fred Leuchter, 45, jest inżynierem mieszkającym w Bostonie w stanie
Massachusetts. Specjalizuje się on w projektowaniu urządzeń egzekucyjnych
używanych w więzieniach na terenie całego USA. Jednym z jego głównych projektów
była konstrukcja nowej komory gazowej w Stanowym Więzieniu Missouri koło
Jefferson City.
W styczniu 1988 bylem w Toronto w Kanadzie asystując obronie Pana Ernesta
Zündela, Kanadyjczyka niemieckiego pochodzenia, którego sądzono za
rozpowszechnianie fałszywych wiadomości opublikowaniem: "Czy naprawdę sześć
milionów zmarło?" ("Did 6 Million Really Die?"), książki która poddała w
wątpliwość popularne przekonanie, iż sześć milionów Żydów zostało zamordowanych
przez narodowych socjalistów podczas Drugiej Wojny Światowej, głównie przez
użycie komór gazowych przy zastosowaniu gazu hydrocyjankowego (Zyklon B -
niem.).

Ernesta Zündela sądzono już poprzednio pod tym samym zarzutem w 1985. Proces
trwał siedem tygodni i zakończył się skazaniem i wyrokiem piętnastu miesięcy
więzienia. W styczniu 1987 Sąd Apelacyjny w Ontario obalił ten wyrok z powodu
poważnych błędów prawnych i nakazał ponowne przeprowadzenie procesu. Proces
zaczął się w styczniu 1988 i wciąż trwał w czasie niniejszego pisania.

Moja wstępna rozmowa z Fredem Leuchterem miała miejsce w Bostonie 3 i 4 lutego
1988. Duże wrażenie wywołały na mnie jego odpowiedzi na moje pytania i jego
umiejętność wytłumaczenia każdego szczegółu procesu gazowania. Potwierdził on
szczególnie niebezpieczne dyspozycje procesu egzekucji gazem hydrocyjankowym.
Egzekucje używające tego gazu wykonano po raz pierwszy w Stanach Zjednoczonych
w 1924 roku, ale nawet w 1988 wciąż istniały poważne trudności w konstruowaniu
komór gazowych, a wśród nich problem przecieków. Zauważyłem, że Leuchter nie
poddawal w wątpliwość standardowych opinii o “Holocauście”.

Po moim powrocie z Bostonu do Toronto i po tym, jak zdałem sprawozdanie Panu
Ernestowi Zündelowi o mojej dyskusji z Fredem Leuchterem, Pan Zündel zdecydował
poprosić tego ostatniego o przygotowanie opinii rzeczoznawcy o rzekomych
komorach gazowych w Oświęcimiu, Brzezince i Majdanku.

Pan Leuchter zaakceptował zlecenie po weekendzie w Toronto przeglądając zdjęcia
lotnicze obozów, planów krematoriów i rzekomych komór gazowych, dokumentacji
cyklonu B i przezroczy wykonanych na lokacjach w latach 1970-tych przez
szwedzkiego naukowca Ditliba Felderera.

25 lutego 1988 roku Pan Leuchter udał się do Polski razem ze swoją żoną
Carolyn, jego konstruktorem Howardem Millerem, filmowcem Jürgenem Neumannem i
tłmaczem polskiego, Tjudar-em Rudolph-em. Oni wrócili w osiem dni później, 3
marca.

Po swoim powrocie Pan Fred Leuchter napisał swój raport obejmujący 192 stron
włącznie z apendyksami. Jego konkluzja byla jednoznaczna: przygniatające dowody
wykazały, że nie było komór gazowych w Oświęcimiu, Brzezince i Majdanku i
rzekome komory gazowe w tych miejscach nie mogły być dawniej ani obecnie użyte,
lub poważnie funkcjonować jako komory gazowe.

20 i 21 kwietnia 1988 zeznawał on w charakterze świadka w Toronto. Wpierw
odpowiedział on na pytania zadane jemu przez adwokata Pana Zundela, Douglasa
Christie, majacego w asyście Keltie Zubko i Barbarę Kulaszkę. Następnie Pan
Leuchter odpowiadał na przesłuchanie Oskarżyciela Korony, Johna Pearsona,
któremu asystował przez całą rozprawe jeszcze jeden Adwokat Korony i żydowski
doradca, siedzący bezpośrednio za nim w sali rozpraw.

Rozpytywanie i krzyżowe przesłuchanie odbyło się w obecności sędziego i
siedmioosobowego jury. Napięcie w sali sądowej było ekstremalne. Siedziałem
obok kilku ekspertów rewizjonistycznych, w tym dra Williama Lindsey-a, głównego
badacza-chemika Dupont Corporation będącego przed emeryturą w 1985 roku. Każdy
znajdujący się w tej sali sądowej, niezależnie od własnych osobistych
zapatrywań na przedmiot rozprawy sądowej, był mocno świadomy, myślę, tego, że
uczestniczył w wydarzeniu historycznym. Kończył się mit o komorach gazowych.

Poprzedniego dnia dyrektor Stanowego Więzienia Missouri, Bill Armontraut,
zeznawał objaśniając procedury i praktyczne operacje komory cyjankowej. Stało
się jasne dla każdego uważnego słuchacza, że skoro jest tak trudno
przeprowadzić egzekucję na jednej osobie w ten sposób, to przeprowadzenie
rzekomych egzekucji na tysiącach osób przez Niemców przy użyciu cyklonu B
byłoby równe kwadraturze koła.

Po zeznaniach Freda Leuchtera przyszedł dr James Roth - doktor filozofii z
Cornell Univesity i dyrektor Alpha Analitical Laboratories w Ashland w stanie
Massachusetts. Dr Roth składał raport z analizy probek pobranych ze ścian,
podłóg, sufitów i innych konstrukcji wewnątrz rzekomych komór gazowych w
Oświęcimiu I i Brzezince. Testy te bądź to nie wyjawiły żadnych śladów cyjanku,
bądź też skrajnie niski ich poziom. Jedynym wyjątkiem była próbka numer 32
pobrana z Odwszawialni Nr 1 w Brzezince. Rezultaty te były przedstawione
graficznie w Apendyksie I Raportu i pokazane jury przez epidiaskop. Różnica
odkrytego cyjanku między odwszawialnią z jednej strony, a rzekomymi komorami
gazowymi, była sensacyjna. Skrajnie niskie poziomy cyjanku znalezione w
niektórych krematoriach pochodziły zapewne, wedlug mojej opinii, z
dezinfekowania pomieszczeń podczas wojny.

Myślę, że ja byłem pierwszym, który wskazał na to, że wszystkie badania
rzekomych niemieckich gazowych komor egzekucyjnych, mających jakoby używać
cyklonu B, powinny być prowadzone adhezyjnie z badaniami amerykańskich gazowych
komór egzekucujnych. Ja zacząłem indygacje w tej sprawie już w 1977 roku z
pomocą mojego amerykańskiego przyjaciela, Eugene-a C. Bruggera, prawnika z
Nowego Jorku. Podczas tego badania otrzymałem informacje od sześciu
amerykańskich więzień: San Quentin w Kaliforni, Jefferson City w Missouri,
Santa Fe w Nowym Meksyku, Raleigh w Północnej Karolinie, Baltimore w Maryland i
Florence w Arizonie. Wówczas doszedłem do niechybnego wniosku, iż tylko ekspert
w amerykańskiej technologii może ostatecznie rozstrzygnąć, czy rzekome
niemieckie gazowe komory egzekucyjne miały zdolność użycia ich jak opisano w
literaturze holocaustowej.

Podczas następnych kilku lat moje artykuły o niemieckich komorach gazowych
zawsze powoływały się na amerykańskie komory gazowe. Artykuły te obejmowa-
ły: "Pogłoski o Oświęcimiu albo kwestii komór gazowych", opublikowanym 29
grudnia 1978 we francuskim dzienniku Le Monde, oraz długi wywiad opublikowa-ny
w sierpniu 1979 we włoskim periodyku Storia Illustrata. We wrześniu 1979
odwiedziłem komory gazowe w Baltimore w stanie Maryland i otrzymałem tam osiem
fotografii komory i dodatkową dokumentację. Wtedy, podczas spotkania w New York
City pod przewodnictwem Fritza Berga, pokazałem Listę Kontrolną Procedury
Komory Gazowej (Gas Chamber Procedure Check Sheet) więzienia w Baltimore i
przedyskutowałem wnioski jakie z niej wynikają. W 1980, w pierw-szym wydaniu
nowo powstałego Journal of Historical Review, opublikowalem artykuł
pt.: "Mechanika gazowania", w którym opisałem w niektórych szczegółach
procedury gazowania używane w Stanach Zjednoczonych. Tego samo roku opu-
blikowałem w "Verite Historique ou Verite Politique?" osiem fotografii komory
gazowej w Baltimore. Moje video zatytułowane: "Kwestia komór gazowych" ("The
Gas Chamber Problem") zrealizowane w 1982 roku zaczyna się analizą
amerykańskich komór gazowych.

W 1983 przygotowałem dla Insitute for Historical Review w Los Angeles książkę w
języku angielskim o kontrowersji holocaustowej, która zawierała po raz pierw-
szy listę pytań zadanych naczelnikom więzień i ich odpowiedzi. Książka wszakże
nigdy nie została opublikowana: 4 lipca 1984, w dzień amerykańskiego Świeta
Niepodległości, Indep

[Gość: Real]

W 1983 przygotowałem dla Insitute for Historical Review w Los Angeles książkę w
języku angielskim o kontrowersji holocaustowej, która zawierała po raz pierw-
szy listę pytań zadanych naczelnikom więzień i ich odpowiedzi. Książka wszakże
nigdy nie została opublikowana: 4 lipca 1984, w dzień amerykańskiego Świeta
Niepodległości, Independence Day, archiwa Instytutu zostaly zniszczone przez
podpalenie. Pożar ten, zgodnie z jego zamierzeniem i celem, zniszczył finansową
podstawę Instytutu, a liczne projekty, włącznie z moją książką, zostały
poniechane.

“Holocaust” okazał się przedmiotem o gigantycznych rozmiarach. Jednakże
ten "olbrzym", jak dr Arthur Butz wykazał w swoim "Największym oszustwie XX.
stulecia" ("The Hoax of the Twentieth Century"), ma nogi z gliny. Żeby zobaczyć
te nogi z gliny wystarczy tylko udać się do Obozu Koncentracyjnego w Oświęci-
miu w Polsce. Według słów dra Wilhelma Staeglicha: "Twierdzenie o ekstermina-
cji stoi albo upada wraz z pomówieniami, iż Oświęcim był 'fabryką śmierci' ".
Dla mnie zaś cała tajemnica Oświęcimia skoncentrowała się na 65 metrach kwadra-
towych rzekomych komór gazowych w Oświęcimiu I i na 210 metrach kwadrato-wcyh
rzekomych komór gazowych w Brzezince. Te 275 metrów kwadratowych winny byly być
zbadane bezpośrednio po wojnie przez sądowego biegłego z ini-cjatywy Aliantów
[np.prowadzących sądy norymberskie - przyp. tłum.], ale takie badanie nigdy nie
zostało przeprowadzone, ani wtedy ani później. Polski urzęd-nik sądowy Jan Sehn
nakazał kilka badań sądowych w Oświęcimiu, lecz nigdy samych rzekomych komór
gazowych.

Badania rewizjonistów wykazały, że lokacje mające jakoby być gazowymi komorami
egzekucyjnymi nie mogły być użyte do takiego celu. Ditlib Felderer opublikował
fotografie wskazujące na wiotkość konstrukcji wentylatorów i drzwi i brak
śladów niebieskiego gazu pruskiego [Prussian blue] na ścianach. W 1975 roku
odkrylem w archiwach Państwowego Muzeum w Oświęcimiu (archiwach dobrze
strzeżonych przez komunistyczna władze) plany owych rzekomych komór gazowych i
byłem pierwszym, który opublikował je w różnych książkach i artyku-łach. Plany
te również zostały pokazane na pierwszym zgromadzeniu Instytutu Przeglądu
Historycznego (Institute for Historical Review) w Los Angeles w 1979 roku,
kiedy Pan Zündel był obecny. W rzeczywistości te rzekome komory gazowe były
kostnicami, czyli, według planów, "Leichenhalle" [trupiarnia - niem.] dla Kre-
matorium I (później zamienioną na schron przeciwpożarowy) i "Leichenkeller"
[trupiarnia piwniczna - niem.] dla Krematorium II.

Niemniej, ażeby osiągnąć całkowicie naukowe potwierdzenie tego, co widzieliś-my
naocznie, kierując się zwykłym zdrowym rozsądkiem i co prace rewizjonistów
odkryły, konieczne było spojrzenie amerykańskiego specjalisty od komór gazo-
wych. Z desperacją starałem się takiego specjalistę znaleźć, lecz szczerze mó-
wiąc, żywiłem słabą nadzieję, iż znajdziemy człowieka, który jest nie tylko
specja-listą w technologii komor gazowych, ale także dość odważny, by
przeprowadzić takie śledztwo w kraju komunistycznym i opublikować wyniki badań,
jeśli one kiedykolwiek potwierdzą konkluzję rewizjonistów. Na szczęście byłem w
błędzie.

Fred Leuchter był tym specjalistą. On udał się do Polski, przeprowadził badania
sądowe, napisał swój raport i zeznawał w kanadyjskim sądzie na rzecz Pana
Zündela. To uczyniwszy, po cichu wszedł do historii.

Fred Leuchter jest skromnym ale spokojnie zdeterminowanym człowiekiem, który
wyraża się precyzyjnie. Byłby on znakomitym profesorem, on ma rzeczywiście dar
tłumaczenia złożoności trudnego zagadnienia. Kiedy zapytałem jego, czy boi się
niebezpiecznych konsekwencji, odpowiedział: "Fakt jest faktem." Podczas
czytania "Raportu Leuchtera" David Irving, sławetny historyk brytyjski, [autor
klasycznych dzieł: “Wojna Hitlera” i “Wojna Churchilla”] powiedział 22 kwietnia
1988 roku podczas zeznania w Toronto, że jest to "druzgocący" dokument, który
stał się istotny dla przyszłych historyków piszących o Drugiej Wojnie Światowej.
Bez Ernesta Zündela, nic z tego, co obecnie wyszło na jaw, nieomal nie byłoby
do pomyślenia. On poświęca wszystko dla historycznej dokładności jego badań i
on żyje w trudnych warunkach, stawiając czoło wpływowym i potężnym wrogom.
Nacisk wywierany na niego jest ciągły i przyjmuje najniespodziewańsze i czasami
najzłośliwsze formy. On jednak ma silną osobowość i poświęcił się sprawie. Wie
jak analizować daną sytuację, ocenić stosunek przewagi sił, by obrócić przeciw-
ności w korzyści. Przyciąga i mobilizuje kompetentnych ludzi. Jest on człowie-
kiem o głębokiej wnikliwości, który genialnie łączy zdrowy rozsądek z bystrym
zrozumieniem ludzi i sytuacji.

Może on pójść jeszcze raz do więzienia za swoje badania i przekonania, albo
będzie zagrożony deportacją. Wszystko to jest mozżiwe. Wszystko może się
zdarzyć, kiedy istnieje intelektualny kryzys i zbieg historycznych koncepcji o
takich rozmiarach. Rewizjonizm jest wielką intelektualną przygodą u końca
stulecia. Cokolwiek jednak nastapi, Ernest Zundel już jest zwycięzcą. Jest on
pacyfistą-aktywistą, który osiągnął zwycięstwo przez siłę rozumu i perswazji.

Robert Faurisson

Toronto, 23 kwietnia 1988


P.S. 11 maja 1988 Ernest Zundel zostal uznany przez jury winnym rozpowszech-
niania fałszywych wiadomości o “Holocauście”. Został on zasądzony na dziewięć
miesięcy więzienia i przyznano mu złożenie kaucji po podpisaniu nakazu (gag
order), zabraniającego mu pisać, lub mówić o "Holocauście" aż do końca procesu
odwoławczego. Tak więc przyłączył się on do Galilea.

P.S. 27 sierpnia 1992 roku Sąd Najwyższy Kanady obalił wyrok skazujący Ernesta
Zundela i stwierdził, że prawo, na podstawie którego ciągano go po sądach
kanadyjskich przez dziewięć (9) lat, jest sprzeczne z konstytucją.
Kanada odmówiła przeproszenia Ernesta Zundela za jego ciężkie przejścia i
odrzuciła jego wniosek o zwrot jego kosztów sądowych itd.


___________________________________________________________
Tytul oryginalu: "The Leuchter Protocol".

Zob. więcej:

www.noontidepress.com/index.html - Księgarnia wysyłkowa
www.ihr.org/index.html - Institute for Historical Review (Instytut Przeglądu
Historycznego)
codoh.com - Committee for Open Debate on the “Holocaust” (Komitet Otwartej
Debaty o Holocauście)

pubweb.acns.nwu.edu/%7eabutz/ -The Hoax of the Century (Oszustwo stulecia)
www.air-photo.com/ - Oświęcim i Brzezinka, dowody z II.Wojny Światowej, Raport
Balla
www.hoffman-info.com/ - Campaign for Radical Truth in History (Kampania dla
Radykalnej Prawdy w Historii), Michael A. Hoffman II.
johnsack.com – John Sack, autor “Oko za oko”

www.papurec.org/ - Polish-American Public Relations Committee
www.ukar.org/ - Ukrainian Archive
www.blacksandjews.com/ - Blacks and Jews Newspage

[perla_]

Z reguły nie wchodzę w takie dyskusje. Nie znam się również na budowie komór
gazowych i technik gazowania ludzi. Byc może, że i Hes kłamał mówiąc w
Norymberdze, że zagazował milion ludzi. Może, może...
Ale jedno pytanie fundamentalne jest:
Przed wojną w Polsce żyło około 4 milionów Żydów. Po wojnie ostało sie około
200 tysięcy tylko. Co się stało z resztą? Skoro ich nie zagazowano to gdzie
podziali się? Chyba to pytanie ważniejsze jest, od pytań na temat konstrukcji
komór gazowych właśnie. Odpowiesz?

Perła

GDZIE PODZIALI SIĘ ŻYDZI Z EUROPY?

[Gość: Real]

perla_ napisał:

) Z reguły nie wchodzę w takie dyskusje. Nie znam się również na budowie komór
) gazowych i technik gazowania ludzi. Byc może, że i Hes kłamał mówiąc w
) Norymberdze, że zagazował milion ludzi. Może, może...
) Ale jedno pytanie fundamentalne jest:
) Przed wojną w Polsce żyło około 4 milionów Żydów. Po wojnie ostało sie około
) 200 tysięcy tylko. Co się stało z resztą? Skoro ich nie zagazowano to gdzie
) podziali się? Chyba to pytanie ważniejsze jest, od pytań na temat konstrukcji
) komór gazowych właśnie. Odpowiesz?
)
) Perła

GDZIE PODZIALI SIĘ ŻYDZI Z EUROPY?

Twierdzi się niekiedy, że fizyczna likwidacja 6 milionów Żydów z Europy musiała
mieć miejsce, a to dlatego, że tam gdzie oni żyli wczesniej tam ich już nie ma.
Takie stwierdzenie jest nie do przyjęcia. Przecież we Wrocławiu nie ma Niemców,
którzy żyli tam przed 1945 rokiem, a to wcale nie oznacza, że zostali oni
wymordowani.

Tak samo, jak nie zostali wymordowani Polacy żyjący kiedyś w Pińsku. Jeżeli
istnieją podejrzenia że tak, to przeprowadźmy wreszcie dochodzenie i dowiedzmy
się co stało się z przypuszczalnymi ofiarami. W kwestiach żydowskiej statystyki
ludnościowej trzeba często zadawalać się odpowiedziami prowizorycznymi,
ponieważ nie ma dokładnej definicji Żyda. Dane statystyk zmieniaja się zależnie
od zastosowania kryteriów religijnych, narodowościowych, rasowych, czy
językowych. Żydzi z przyczyn religijnych niechętnie poddają się spisom
ludności, zmieniają nazwiska i tożsamość.

O absolutnej dokładności wyników badań statystycznych nie może więc być mowy.

Do końca wieku XIX. największe skupisko ludności żydowskiej znajdowało się w
pasie ciągnącym się od Litwy poprzez Polskę do Węgier, skręcającym na wschód w
kierunku Morza Azowskiego i z powrotem na północ przez Ukrainę i Białoruś do
krajów nadbałtyckich. W ciągu pół wieku nastąpiła zmiana: po roku 1945 ludność
żydowska skupiła się w USA, Izraelu i ZSRR. Już pod koniec XIX. wieku nastąpiła
milionowa emigracja do USA i wojna światowa i następujące po niej zmiany i
wstrząsy polityczne jak np. rewolucja bolszewicka wprawiły w ruch Żydostwo
wschodniej i środkowej Europy, które już wcześniej podlegało procesowi
asymilacji i sekularyzacji.

Zmniejszył się zasięg języka jiddisz, wzrastała liczba małżeństw mieszanych,
następowało porzucanie tradycyjnej religii (także na rzecz chrześcijaństwa) i
obyczajów, upadała tradycyjna struktura socjalna Żydostwa itd. Niekorzystne
były również trendy demograficzne wsród ludności żydowskiej. Niezwykle ważnym
czynnikiem było powstanie syjonizmu jako znaczącej politycznej siły
międzynarodowej oraz pojawienie się perspektywy na utworzenie się państwa
żydowskiego w Palestynie, gdzie rozpoczęło się osadnictwo żydowskie.

Z drugiej strony, po 1918 roku nastąpił wzrost nastrojów antyżydowskich w
Europie spowodowany m.in. udziałem Żydów w rewolucji bolszewickiej w Rosji oraz
próbach komunistycznych rewolucji na terenie Europy. Powstały wrogie Żydom
ruchy polityczne, które niekiedy dochodziły do władzy jak np. w Niemczech.
Zarówno syjonizm jak i ruchy antyżydowskie dążyły - z innych oczywiście
powodów - do tego samego celu: masowego przesiedlenia ludności żydowskiej z
Europy.

Lata trzydzieste przyniosły wzrost emigracji żydowskiej z Europy Zachodniej -
przede wszystkim z Niemiec i Austrii - jak również z Europy Środkowo-Wschodniej
w kierunku zachodnim a potem do Ameryki Poludniowej i Północnej oraz Palestyny.
Rozmiary tej emigracji nie są łatwe do ustalenia (była ona częściowo
nielegalna) ale szacuje się, że mogła wynosić około miliona osób.

Druga Wojna Światowa to kolejny wielki wstrząs polityczny będący przyczyną
rozpadu Żydostwa europejskiego. Opisywana wyżej polityka Rzeszy Niemieckiej w
latach wojny (internowania, deportacje, skupianie w gettach, włączanie w system
pracy przymusowej oraz same działania wojenne spowodowały rozbicie żydowskich
struktur socjalnych, religijnych, rodzinnych i pociągnęły za sobą śmierć ponad
miliona Żydów.

W 1939 roku polskie kresy wschodnie na dwa lata dostały się pod panowanie
Związku Radzieckiego. Tereny te zamieszkiwała prawie połowa polskich Żydów.
Dołączyło do nich wielu uchodźców żydowskich ze strefy zajętej przez Niemców (w
obszar panowania ZSRR dostali się tez Żydzi z krajów nadbałtyckich czy z
Besarabii). Trudna do określenia liczba Żydów została deportowana w głąb
Związku Radzieckiego już w latach 1939-41.

Po wybuchu wojny w 1941 roku władze Związku Sowieckiego przeprowadziły
ewakuacje na wielką skalę, która objęła także Żydów, z których wielu zostało
włączonych w system pracy przymusowej i uległo rozproszeniu za Uralem, na
Syberii w Azji Centralnej czy na Dalekim Wschodzie (szlaki wędrówek Żydów
wiodły do Iranu a nawet do Indii via Szanghaj). Żydzi ginęli jako żołnierze
wcieleni do Armii Czerwonej i partyzanci, inni umierali w czasie deportacji i
ewakuacji, w obozach pracy, od mrozu, z głodu i chorób.
Również Żydzi, którzy po 1939 roku znaleźli się w obszarze władzy Stalina
ponieśli wielkie ofiary, które później wliczono do "Holocaustu". Dawne polskie
kresy wschodnie nigdy nie powróciły do Polski (należy również uwzględnić inne
aneksje radzieckie w Europie Wschodniej), co oznacza, że część Żydów
polskich "na zawsze" pozostała w obrębie ZSRR.

Dlatego nie można po prostu twierdzić, że przed wojną byli w Polsce Żydzi a po
wojnie ich nie ma, co oznacza, że zostali wymordowani. Powojenne zmiany granic
bardzo utrudniają przeprowadzenie porównań statystycznych. Ważne jest również
uwzględnienie kontekstu historycznego: lata wojny i lata tuż powojenne to okres
wedrówki ludów. Władze Rzeszy Niemieckiej dążyły do stworzenia "nowego porządku
etnicznego w Europie", dokonując wysiedleń i przesiedleń, władze ZSRR
przesiedlały całe narody. Niemcy ze wschodu uciekali przed Armią Czerwoną, po
1945 roku wysiedlono miliony Niemców z Polski, Czechosłowacji, Rumunii, Węgier
i Jugosławii, Polacy z kresow wschodnich zostali wysiedleni z Kresów lub sami
je opuścili, władze polskie przesiedliły Ukraińców z Polski południowo-
wschodniej. Na tym tle należy widziec przymusowe i dobrowolne migracje ludności
żydowskiej.

Należy pamiętać o tym, że przez cały okres wojny trwała emigracja Żydów z
Europy.
Nie tylko z państw, które nie dostały sie pod bezpośrednie panowanie
niemieckie, ale także spod tego panowania. Szczególne znaczenie miały drogi
ucieczki przez Bułgarię i przez port w Konstancji neutralnej Turcji a potem do
Palestyny i w innych kierunkach. W styczniu 1944 roku powstała w USA Komisja
d/s Uchodźców Wojennych, dzięki której jeszcze przed zakończeniem wojny udało
się wielu Żydom wymknąć spod kontroli niemieckiej (komisja działała w krajach
neutralnych, ale prowadziła również bezpośrednie negocjacje z czynnikami
niemieckimi). Podobne akcje przeprowadziła także UNRRA. Utworzony został system
obozów dla uchodźców, w przeważającej mierze Żydów np. we Włoszech czy w Afryce
Północnej.
Emigracja Żydów z Europy trwała także nieprzerwanie po zakończeniu wojny w
latach 1945-47. Należy tu mieć na względzie dwa czynniki: po pierwsze Żydzi
deportowani na wschód w ramach polityki przesiedleńczej Rzeszy Niemieckiej,
uwolnieni z obozów i gett nie wracali do swoich dawnych miejsc zamieszkania,
gdyż ich mienie zostało skonfiskowane przez Trzecią Rzeszę, utracili oni
podstawy swojej dawnej egzystencji, wiele rodzin zostało rozbitych, wielu Żydów
utraciło swoich krewnych itd. Innymi słowy, nie mieli do czego i dokąd wracać.
Po drugie, na szeroką skalę prowadziły wówczas działalność organizacje
syjonistyczne i prywatne organizacje żydowskie zainteresowane w opuszczaniu
Europy przez Żydów i osiedlaniu ich w Palestynie. To one propagowaly,
organizowały i sponsorowały exodus ludności żydowskiej z Europy. Tuż po wojnie
cały czas trwa "emigracja" Żydów ze wschodu do zachodn

[Gość: Real]

Tuż po wojnie cały czas trwa "emigracja" Żydów ze wschodu do zachodnich stref
okupacyjnych, głównie strefy amerykańskiej. W administrowanych przez UNRRA
obozach dla dipisów znaczną część stanowili Żydzi, dla których te obozy były
obozami przejściowymi.

Istniała więc zarówno "prywatna" emigracja z Europy jak i emigracja
kontrolowana przez organizacje syjonistyczne zainteresowane w realizacji swoich
celow politycznych i popierane przez rząd USA.
Liczba Żydów, którzy opuścili Europę jest trudna do oszacowania ze względu na
to, że ten exodus odbywał się po części nielegalnie szczególnie gdy chodzi o
osiedlenie w Palestynie, że nie dbano wówczas o paszporty, dowody tożsamości
itd. Wielu Żydów, którzy opuścili Europę, nigdy nie zostało oficjalnie
zarejestrowanych. Nie wiadomo np. ilu dokładnie Żydów wyemigrowało do USA,
ponieważ od 1943 roku amerykańskie władze imigracyjne nie rejestrowały
imigrantów żydowskich - przybywali oni np. jako Niemcy czy Polacy. Istnieje tu
wiele luk i niewiadomych, żadne absolutnie dokładne liczby nie są możliwe do
ustalenia i wszystkie mogą być kwestionowane, dane statystyczne sa niepewne i
nie zawsze można na nich polegać (np. przy porównaniach liczby Żydów przed i po
wojnie nie bierze się liczby Żydow w Europie z dnia zakończenia wojny ale z
roku 1946 lub nawet 1947, a więc już po wielkiej fali wyjazdów z Europy).
Ale pewien ogólny obraz losu ludności żydowskiej w Europie daje się zarysować.
Twierdzenia, że bez śladu zniknęło 6 milionów Żydów, a więc zostali
wymordowani, są pozbawione podstaw. Nigdy zresztą tylu Żydów nie znajdowało się
pod bezposrednią kontrolą Niemiec.
Straty żydowskie wyniosły nieco ponad milion.

Fale emigracji żydowskiej tuż po wojnie i później objęły około 1,5 miliona
osób, które wywędrowalł do Palestyny (później Izraela), do USA, Kanady,
Australii, Południowej Afryki i Ameryki Łacińskiej, na pewno milion
uległo "absorbcji" w ZSRR. Wielu Żydów pozostało w Europie, ale zniknęły
bardziej zwarte skupiska ludności żydowskiej. Nastąpił proces asymilacji,
roztopienia się wśród pozostałej ludności (zmiana nazwisk, konwersje, zerwanie
kulturowych i obyczajowych więzów z żydowskością itd.).
Szacuje się, że w Europie Zachodniej zostało 250,000 Żydów.

Są to dane szacunkowe i nic nie jest wiadome do końca. Ale jeśli przeanalizować
wszystkie aspekty problemu, uwzględnić trendy demograficzne i strukturę wiekową
ludności żydowskiej, zbadać emigrację Żydów z Europy w latach 1933-39, określić
w przybliżeniu, ilu w ogóle Żydów dostało się pod kontrolę Niemiec po 1939 roku
a ilu pod kontrolę ZSRR, ilu poniosło śmierć z rozmaitych przyczyn, prześledzić
wszystkie wędrówki ludności żydowskiej zarówno dobrowolne, wymuszone
okolicznościami lub odbywane pod przymusem w latach 1939-45, w latach 1945-47 i
później, zrekonstruować legalne i nielegalne szlaki emigracji i ucieczek,
zsumować wielkie strumienie emigracji i dziesiątki małych (także w późniejszych
latach powojennych) oraz porównać je z danymi o imigracji Żydów do różnych
krajów, uwzględnić pewną liczbę Żydów nigdy nie objętą statystykami i pewną
liczbę zaginionych w wojennej zawierusze, zbadać los Żydów w Związku
Radzieckim, zweryfikować dane statystyczne dotyczące ludności żydowskiej
żyjącej na świecie przed i po wojnie, uwzglednić tych, którzy świadomie zerwali
wszelkie związki z żydostwem, zweryfikować informacje na temat Żydów będące w
posiadaniu biura w Arolse, zabadać dokładnie, ilu Żydów otrzymało odszkodowania
od rządu niemieckiego, to okaże się wowczas, że nie istnieje konieczność
uciekania się do tezy o "wymordowaniu 6 milionów Żydów", aby wyjaśnic, jak
przebiegał proces rozpadu, rozbicia i rozproszenia europejskiego Żydostwa.
Wtedy też nie będzie dziwił fakt, że nie ma dnia, aby w prasie amerykańskiej i
europejskiej lub telewizji nie pojawił się jakiś "Holocaust survivor"
opowiadający o swoich przeżyciach. Rzetelne badania muszą dopiero nastąpić.



Do tej pory wychodzono z błędnego założenia, że dokonał się mord na 6 milionach
Żydów i do tego założenia dopasowywano statystyki.



● 1942-43:
Liczba 6 (lub nawet 7) milionów wymordowanych Żydów nie wynika z badań
przeprowadzonych po wojnie, ale pojawia się jako motyw propagandy wojennej w
USA lansowany przez organizacje syjonistyczne i podjęty przez oficjalne
amerykanskie i brytyjskie czynniki rządowe.
● Maj 1942:
Znany dzialacz syjonistyczny, późniejszy prezes Światowego Kongresu Żydów Nahum
Goldman oświadczył w Nowym Jorku, że z ośmiu milionów Żydów będących pod władzą
Hitlera przeżyje wojne 2-3 miliony.
● 13 grudnia 1942:
"New York Times" zacytowal rabina Goldsteina, który stwierdził, że
zamordowanych zostalo już 2 miliony Żydów, czyli 1/3 ludności żydowskiej
znajdującej się pod władzą Hitlera i planuje się dokonać rzezi wszystkich
pozostałych a więc w sumie sześciu milionów. Rabin Goldstein okreslił to
jako "a holocaust without parallel".
● 2 marca 1943 roku "New York Times" donosil o wielkiej manifestacji, ktora
odbyla sie w Madison Square Garden. Podczas demonstracji rabin Hertz mówił o ██
6 m i l i o n a c h ██ Żydów zagrożonych śmiercią.
● 10 marca 1943:
"New York Times" poinformował o manifestacji zorganizowanej przez jedną z
organizacji syjonistycznych (sponsorowaną przez wielu członkow Kongresu i inne
wysoko postawione osobistości) poświęconej pamięci 2 milionów Żydow
zamordowanych w Europie. Gazeta zacytowała słowa, które padły podczas
manifestacji: "Nie będzie Żydów w Europie, kiedy przyjdzie pokój. Cztery
miliony, które pozostały do zamordowania zostaną zamordowane zgodnie z planem".
● 16 lutego:
Ta sama organizacja syjonistyczna już wcześniej zamieściła w "New York Timesie"
całostronicowe ogłoszenie mówiące o tym, że 2 miliony Żydów zostało
zamordowanych a czterem milionom grozi zamordowanie.
● 20 marca:
Za Agencją Reutera "New York Times" podał, że zostało zamordowanych 2 miliony
Żydów a dalsze pięć milionów jest zagrożone śmiercią.

Geneza mitu o 6 milionach zamordowanych Żydów tkwi więc w propagandzie wojennej
z przełomu 1942/43 roku. Ta liczba została ustalona przez establishment
amerykański na długo przed zakończeniem wojny i "zatwierdzona" później przez
ten establishment w czasie procesu norymberskiego.

Po wojnie do tego propagandowego mitu dopasowywano statystyki i wyniki badan
historycznych.

Dopiero wówczas, gdy ten mit zostanie porzucony, tragedia Żydów europejskich w
latach 1939-45 będzie mogła być ujęta także w kategoriach statystycznych.

Tomasz Gabis

___________________________________________

Rozdzial VII eseju: Rewizjonizm 'Holocaustu' zamieszczonego w
periodyku "Stanczyk" nr 2(31), 1996, str. 76-79; ISSN 1231-8086; adres: ul.
Pietaka 9, 51-140 Wroclaw, Poland. Konto bankowe: WBK IV Oddzial w Poznaniu
356338-136-72.

Mariolka...

[monopol]

...czy jak tam sie nazywasz, co masz wiele imion, pokrzywdzona przez los osobo
(???) - nudna juz jestes, tyle ci powiem...