CZYMŻE JEST CZŁOWIEK

[Gość: HAMLET]

Czymże jest człowiek, którego zajęciem
głównym jedzenie jest i sen! Zwierzęciem
i niczym więcej. Z pewnością ten, który
stworzył nas, dając umysł tak wielki,
mogący sięgać wstecz i w przyszłość, nie dał
nam możliwości tych, wespół z rozumem
boskim, by gniły w nas bezużytecznie?
Lecz czy zwierzęcy jest to brak pamięci,
czy też tchórzliwy inny wzgląd rozmyślań
zbyt drobiazgowych w skutkach,- a myśl ta,
rozćwiartowana, w ćwierci jest mądrością,
a w pozostałych trzech częściach tchórzostwem -
nie wiem, dlaczego żyję, by wciąż mówić:
"muszę to spełnić"? Mam przecież przyczynę,
wolę i siły, środki rozliczne,
by czyn ów spełnić. Przykłady ogromne
jak krąg ziemi mnie napominają:
ŚWIADKIEM ODDZIAŁY TAK LICZNE TEJ ARMII,
KTÓRĄ PROWADZI KRUCHY, WĄTŁY KSIĄŻĘ,
LECZ DUSZA JEGO WZDĘTA ŻĄDZĄ SŁAWY
DRWI SOBIE Z OWYCH NIEZNANYCH WYDARZEŃ,
TO, CO SMIRTELNE I CHWIEJNE, STAWIAJĄC
PRZECIW LOSOWI, ŚMIERCI, GROŻBOM WSZELKIM,
O PUSTĄ JAJKA SKORUPKĘ. NAPRAWDĘ
WIELKIM JEST NIE TEN, KTO CZEKA NA WIELKĄ
PRZYCZYNĘ, LECZ TEN, KTÓRY ODNAJDUJE
SWĄ WIELKOŚĆ W KŁÓTNI O MARNE ŻDŻBŁO SŁOMY,
GDY HONOR ZOSTAŁ RZUCONY NA SZALĘ.
KIMŻE JA JESTEM,(...) POZWALAM
WSZYSTKIEMU USNĄĆ ? WIDZĘ, NA MĄ HANBĘ,
ŚMIERĆ NIEUCHRONNĄ DWUDZIESTU TYSIĘCY
LUDZI, IDĄCYCH DO GROBU JAK W ŁOŻE
DLA PUSTEJ SŁAWY LUB WŁASNEJ FANTAZJI!
WALCZĄ O PÓLKO, GDZIE TAK WIELKIE WOJSKA
NIE MOGĄ NAWET ROZWINĄĆ SIĘ DO BOJU,
A OBSZAR JEGO JEST ZBYT MIAŁY NA TO,
BY STAĆ SIĘ GROBEM DLA WSZYSTKICH POLEGŁYCH!
O, OD TEJ CHWILI MYŚLI MOJE BĘDĄ
KRWAWE LUB WZGARDĘ NA ZAWSZE ZDOBĘDĄ

W. SHAKESPEARE , "TRAGICZNA HISTORIA HAMLETA KSIĘCIA DANII" AKT IV, SCENA IV,
przeł. M. SŁOMCZYŃSKI