Moje bezsensowne urojenia

[Gość: orange]

Zawsze wchodzą razem. Tak wtedy myślałem. Zawsze razem, i wtedy przychodzi
irracjonalne zagrożenie, wytrąca z dłoni batutę, ulatnia zapach róż, nadchodzi
zima. Dużo zdarzeń, to boli, trzeba pamiętać, zawsze razem, padają słowa i znów
zostają sami. Trzeba pamiętać.

Tu nie ma pór roku. I tak i tak. Jednocześnie.

Trzeba obronić. Bo to czymś więcej niż wypowiedziano, więcej...

Później będzie miał nowe imię, takie samo i nie takie samo. Ale on na to gotowy
jest.

Było warto? Nie wiem. Nigdy nikogo stamtąd nie spotkałem. Zapewne.

I jeszcze raz tak szybko, tak łatwo. A widownia miała dzień, wstęp wolny,
Aktorzy z drugiego planu wypadli świetnie, kurtyna, aplauz, i z nowymi
nadziejami przyjdą raz jeszcze.

Na podłodze zostały pomięte papierki, opakowania po cukierkach, puste i nie są
już potrzebne.
Tak to jest.

[civic_vtec]

Teatr urojeń?
Bezsens gry i kreowania nowych postaci - wciąż nowych i nowych?
Gdzie jest tu człowiek?
Ile masek można założyć i nie stracić poczucia własnej osobowości?

Patrzysz z widowni i bijesz brawo za wspaniałą grę. Dla Ciebie granice
spektaklu to kurtyna w górę i kurtyna w dół. Przedtem i potem jest Twoje własne
życie. Zastanawiałeś się co dzieje się na scenie, gdy widzowie nie mogą
obserwować aktorów? Jak doznania fikcyjnej postaci wpływają na aktora?

Czy warto grać?

Vtec

[Gość: orange]

Nie kreuję masek. Zdejmujesz ją, a wciąż istnieje.
Jestem marnym widzem. Nie umiem klaskać.

Widziałem coś. Czy widzieliśmy tak samo?

[civic_vtec]

Gość portalu: orange napisał(a):

>
> Nie kreuję masek. Zdejmujesz ją, a wciąż istnieje.
> Jestem marnym widzem. Nie umiem klaskać.
>
> Widziałem coś. Czy widzieliśmy tak samo?
>

Mierny aktor ze mnie, bo potrafię grać wyłącznie siebie.
Maska? Co to jest maska? Po co mi ona! Czyżby maska na stałe zastąpiła mi twarz?

Klaskać zawsze potrafi tylko klaka - ale to jej misja i zawód, a ja klaszczę
wtedy gdy tego chcę. Klaszczę, bo wyrażam siebie.

Nie wiem co widziałem, wiem, że widzieć tego nie chciałem i nie chcę.

[Gość: orange]

Tak.

Ja widziałem. Nie chcę oglądać po raz kolejny.

(próbujesz mi coś wmówić?)

[Gość: orange]

(cieszę się, że Jesteś)

[civic_vtec]

Gość portalu: orange napisał(a):

>
> (cieszę się, że Jesteś)

.

Nie ważne gdzie scena, a gdzie widownia - spektakl mamy wszędzie.
Nawet gdy to tylko monodram z jednym widzem w roli aktora.
Kto wtedy zawoła "biiiis!!!" ?

We dwóch możemy grać dla siebie nawzajem.
Grać czy być? To też jest pytanie...

(nie wmawiam, nie potrafię tego robić)

O wygodzie tu jest

[Gość: Hiacynt]

civic_vtec napisał(a):

> Nie wiem co widziałem, wiem, że widzieć tego nie chciałem i nie chcę.

Właśnie. Zawsze można przejść na drugą stronę ulicy.

Hiacynt

[civic_vtec]

Gość portalu: Hiacynt napisał(a):

> civic_vtec napisał(a):
>
> > Nie wiem co widziałem, wiem, że widzieć tego nie chciałem i nie chcę.
>
> Właśnie. Zawsze można przejść na drugą stronę ulicy.
>
> Hiacynt

Można też przyjść za późno, można się zastanawiać nad sensem działania lub
zaniechania, można szukać swojego miejsca w spektaklu, można...

Dużo można. Ta ulica ma więcej niż dwie strony - ważne dokąd chcesz dojść.
Badź pewien Hiacyncie, że nie dążymy w przeciwnych kierunkach.

Pozdrawiam Cię wojowniku o lepszą rzeczywistość wirtualną.
Vtec

P.S. Skąd składnia perlista w temacie? Czy to zakaźne jest?

[Gość: Hiacynt]

civic_vtec napisał(a):

> Gość portalu: Hiacynt napisał(a):
>
> > civic_vtec napisał(a):
> >
> > > Nie wiem co widziałem, wiem, że widzieć tego nie chciałem i nie chcę.
> >
> > Właśnie. Zawsze można przejść na drugą stronę ulicy.
> >
> > Hiacynt
>
> Można też przyjść za późno, można się zastanawiać nad sensem działania lub
> zaniechania, można szukać swojego miejsca w spektaklu, można...
>
> Dużo można. Ta ulica ma więcej niż dwie strony - ważne dokąd chcesz dojść.
> Badź pewien Hiacyncie, że nie dążymy w przeciwnych kierunkach.
>
> Pozdrawiam Cię wojowniku o lepszą rzeczywistość wirtualną.
> Vtec
>
> P.S. Skąd składnia perlista w temacie? Czy to zakaźne jest?


Civicu!

Hiacynty pojedyńczo występują. Tłok im nie służy.
Mój liścik reakcyjny był.

pozdrawiam

[Gość: Miriam]

Zwalić by mozna się z nóg
co rusz co krok
Co noc
to szloch i rozpacz.

Ale czy warto?
Może nie warto?
Chyba nie warto...
Raczej nie warto.
Nie, nie, nie warto!

(...)

jechać by można do miast
Lub w las
na błoń
na koń
i gon
Nieboskłon.

Ale czy warto?
Może nie warto?
Ech - chyba WARTO
Bardzo to warto
Jeszcze jak warto!

Filozofia dramatu, maski, scena - bardzo mądrze, ładnie napisał w książce o tym
tytule ks. Tischner, którego niezmiennie admiruję.
Ach, kiedy ruszą dla nas dni? Słuchajcie, przestańmy - ja jeszcze raz sorki - i
przestańmy juz może. Dobrze?
Miriam

filozofia dramatu

[Gość: Hiacynt]

Czyżbyś mnie nie znała? Ja jestem dość ciemnogrodzki.
Ja piszę do Perły, że muszę sprawę prowokacji Lady wyjaśnić z Tyu,
kto ma wykazać klasę i kogo przeprosić, a Ty do niego Mariszu?

Ja jestem Colombo, czyżbyś zapomniała

pozdrawiam

Hiacynt

Filozofia dramatu i... grubej kreski?

[tyu]

Gość portalu: Hiacynt napisał(a):

> Czyżbyś mnie nie znała? Ja jestem dość ciemnogrodzki.
> Ja piszę do Perły, że muszę sprawę prowokacji Lady wyjaśnić z Tyu,
> kto ma wykazać klasę i kogo przeprosić, a Ty do niego Mariuszu?
>
> Ja jestem Colombo, czyżbyś zapomniała
>
> pozdrawiam
>
> Hiacynt



Hiacyncie!
Znowu się wcinam, bo nick jakiś znajomy widzę, jakby mój. Ale nie rozumiem, o co
Ci tym razem chodzi? Albo - może inaczej: jeśli chodzi Ci o to, że ktoś - być
może ja - powinien kogoś przeprosić, a nie przeprasza, a ten drugi milczy - to
czemu tak uparcie drążysz? Volenti non fit iniuria - chcącemu nie dzieje się
krzywda - prawda? Ten ktoś, o którym obaj myślimy podobnie, potrafi upomnieć się -
o swoje i o nie swoje - bywa że w sposób wielce niewyszukany. A milczy... Może
jednak - gruba kreska i kurtyna?

O zrozumieniu czegokolwiek - do Tyu

[Gość: Hiacynt]

tyu napisał(a):

> Gość portalu: Hiacynt napisał(a):
>
> > Czyżbyś mnie nie znała? Ja jestem dość ciemnogrodzki.
> > Ja piszę do Perły, że muszę sprawę prowokacji Lady wyjaśnić z Tyu,
> > kto ma wykazać klasę i kogo przeprosić, a Ty do niego Mariuszu?
> >
> > Ja jestem Colombo, czyżbyś zapomniała
> >
> > pozdrawiam
> >
> > Hiacynt
>
>
>
> Hiacyncie!
> Znowu się wcinam, bo nick jakiś znajomy widzę, jakby mój. Ale nie rozumiem, o c
> o
> Ci tym razem chodzi? Albo - może inaczej: jeśli chodzi Ci o to, że ktoś - być
> może ja - powinien kogoś przeprosić, a nie przeprasza, a ten drugi milczy - to
> czemu tak uparcie drążysz? Volenti non fit iniuria - chcącemu nie dzieje się
> krzywda - prawda? Ten ktoś, o którym obaj myślimy podobnie, potrafi upomnieć si
> ę -
> o swoje i o nie swoje - bywa że w sposób wielce niewyszukany. A milczy... Może
>
> jednak - gruba kreska i kurtyna?
>

Tyu!

O jakiej grubej kresce mówisz?

Do Miriam.
Autor: Gość portalu: ladyhawk
Data: 28-11-2001 12:33 adres: *.tele2.pl


--------------------------------------------------------------------------------
Miriam!
Dlaczego to wlasnie Ty przepraszasz????
Serdecznosci z calego serca.
M.

przecież moje pytania czekają

może jednak ktoś, coś powinien zrozumieć

pozdrawiam

Hiacynt

[Gość: Perła]

Zaczynam gubić się zupełnie już, w tych wyjaśnieniach właśnie. To znaczy, że
jak? Tyu okazał się lady_hawk? Nie wierz w te bzdury Hiacynt. Szybciej jak Lady
Godiva przemknąłby po forum tym niżby wpadł na taką fantazję jaką lady_hawk ma
właśnie.
pozdrawiam - Perła

Hiacyncie oschły

[Gość: miriam]

Gość portalu: Hiacynt napisał(a):

>
>
>
>
> Czyżbyś mnie nie znała? Ja jestem dość ciemnogrodzki.
> Ja piszę do Perły, że muszę sprawę prowokacji Lady wyjaśnić z Tyu,
> kto ma wykazać klasę i kogo przeprosić, a Ty do niego Mariszu?
>
> Ja jestem Colombo, czyżbyś zapomniała
>
> pozdrawiam
>
> Hiacynt

Powinnam pewnie - ale nie mogę. Moje poczucie humoru wynosi 0,1 leca -
dzisiaj. Jest to wartośc - jak widziesz - zupełnie znikoma.
Natomiast Twoje poczucie sprawiedliwości oceniam na 1000 drakonów - bardzo je
cenię. Zapewniam. Przesyłam Ci cień liści kasztanu wykonany przez księżycowe
luminacje. Księżyc ubrany w gustowne i życzliwe WSZYSTKIM - halo.
Pozdo Miriam

[Gość: amz]

civic_vtec napisał(a):

> Można też przyjść za późno, można się zastanawiać nad sensem działania lub
> zaniechania, można szukać swojego miejsca w spektaklu, można...
>
> Dużo można. Ta ulica ma więcej niż dwie strony - ważne dokąd chcesz dojść.

Niewątpliwie ważne jest dokąd chcesz pójść i w ilu spektaklach grać? A jak
ocenić, który jest tym właściwym? Tym gdzie dla nas role napisano? Tak dywagować
mozna długo. Ważne aby w rzeczywistości (nie - wirtualnej) grać tylko jedną role -
siebie
Pozdrawiam. AMZ