absztyfikant
01.01.09, 17:48
Przerazajacy dokument, okraglactwo powinno przeczytac.
www.dws-xip.com/Dane/wansee.html
fragment:
Oto węzłowe momenty tej walki:
a) wyparcie Żydów z poszczególnych krain zamieszkałych przez naród niemiecki;
b) wyparcie Żydów z terenów stanowiących przestrzeń życiową dla narodu
niemieckiego (Lebensraum).
W toku realizacji tych zamierzeń stosowano tymczasowo jako jedyną metodę tzw.
przyśpieszoną emigrację Żydów z obszaru Rzeszy. Zgodnie z zarządzeniem
marszałka ustanowiono w styczniu 1939 roku dla całej Rzeszy Centralny Urząd
ds. emigracji Żydów. Kierowanie tym urzędem powierzono szefowi SIPO i SD. Do
poszczególnych zadań tego urzędu należało m.in. podjęcie środków
przyśpieszających emigrację, jej ukierunkowanie i sterowanie poszczególnymi
wyjazdami.
Podstawowe zadanie polegało na oczyszczeniu niemieckiej przestrzeni życiowej z
żydostwa na drodze legalnej emigracji.
Byliśmy w każdym calu i w każdym urzędzie świadomi tego, że forsowanie tego
rodzaju emigracji przyniesie nam spore szkody. Z braku innych możliwości
trzeba było jednak wybrać sposób stanowiący mniejsze zło. Emigracja ta stała
się z czasem poważnym problemem nie tylko dla nas, lecz również dla tych
państw, które były etapem docelowym żydowskich emigrantów. Napotykaliśmy przy
tej okazji na poważne trudności: szereg państw zaostrzyło przepisy
emigracyjne, bądź też odmówiło przyjęcia Żydów. Powstały trudności w
finansowaniu masowych wyjazdów, brak było miejsc na okrętach. Pomimo tych
kłopotów zdołaliśmy od dnia przejęcia władzy (30.I.1933) aż do 31 października
1941 wysłać za granicę łącznie 537 tys. Żydów, w tym z obszaru Rzeszy 360 000,
zaś po 15 marca 1938 z Austrii 147 tys., a z Protektoratu Czech i Moraw (po 15
marca 1939) około 30 tys. Koszta wyjazdu ponoszone były przez bezpośrednio
zainteresowanych wyemigrowaniem bądź też przez polityczne organizacje żydowskie.
Staraliśmy się zapobiec pozostaniu w obrębie Rzeszy, Austrii i Protektoratu
sproletaryzowanej biedoty żydowskiej poprzez m.in. nakłanianie bogatych Żydów
do sfinansowania ich wyjazdów. Stworzyliśmy swego rodzaju fundusz, do którego
bogaci Żydzi wpłacali określone kwoty na koszty związane z transportem
bezmajętnych Żydów i to zarówno w markach, jak i w dewizach. Celem ochrony
zasobów dewizowych Rzeszy nakłoniliśmy niemieckie organizacje żydowskie do
zwrócenia się o pomoc dewizową do zagranicznych żydowskich instytucji
finansowych. Te instytucje przekazały na ten cel do 31.X.1941 łącznie 9 500
tyś dolarów.
Tymczasem Reichsführer, biorąc pod uwagę trudności z emigracją Żydów w czasie
wojny oraz zaistniałe nowe możliwości do ich przesunięcia na zdobyte tereny na
wschodzie, wydał zakaz dalszego emigrowania Żydów.