Pius XII ratował Żydów

[perla]

www.rp.pl/artykul/2,272263_Pius_XII_ratowal_Zydow_.html

ale nie uratował wszystkich

[aaki]

a rabini chcą mieć dostęp do watykańskich

[perla]

archiwów.

"– Byłem w Watykanie jesienią zeszłego roku. Szef tamtejszych archiwów
powiedział mi, że są w nich miliony dokumentów i bardzo trudno jest je
przebadać. Jesteśmy gotowi pomóc w ich przeanalizowaniu. Dla stosunków
żydowskokatolickich byłoby dobrze, gdyby do tego czasu proces beatyfikacji Piusa
XII został wstrzymany – dodał rabin Greenberg."

++++++++++++++++++++
to już z lekka bezczelne jest. Przecież Watykan to państwo jest i jako takie
musi chronić swe tajemnice właśnie.

uzywacie eufemizmów kolego

[aaki]

mówiąc delikatnie...
perla napisał:

> to już z lekka bezczelne jest.

[cyniol]

perla napisał:

> archiwów.
>
> "– Byłem w Watykanie jesienią zeszłego roku. Szef tamtejszych archiwów
> powiedział mi, że są w nich miliony dokumentów i bardzo trudno jest je
> przebadać. Jesteśmy gotowi pomóc w ich przeanalizowaniu.

Wyobrazam sobie ile dokumentow ukradliby pod chalatami podczas tej pomocy, tak
jak freski Szulza, tez pomogli zakonserwowac.

[pozarski]

en.wikipedia.org/wiki/International_Catholic-Jewish_Historical_Commission

Oczywiscie ty pierdla wszystko wiesz najlepiej. Tylko Kur wie
lepiej.

[dachs]

Kochany, lewactwo swoje już wie, a jak już lewactwo coś wie, to tego nigdy nie odda.
Lewactwo nie da sobie wydrzeć "papieża-hitlerowca". Coś takiego podważa dogmaty
lewackiej religii

[belgijska]

A tej historii z Ledochowskim w roli glownej nie pamietasz? No wiesz, z ta
"zagubiona" encyklika?.... na samiutkim poczatku pontyfikatu

[dachs]

a jak myślisz, bardziej Żydom pomogła by encyklika, czy realna, cicha pomoc?

[belgijska]

dachs napisał:

> a jak myślisz, bardziej Żydom pomogła by encyklika, czy realna, cicha pomoc?

W lutym '39 roku pomoglaby encyklika. Wiec jak, z tym Generalem Ledochowskim?

już widze hitlera

[aaki]

studiującego z wypiekami na twarzy piusowe encykliki.

[belgijska]

aaki napisała:

> studiującego z wypiekami na twarzy piusowe encykliki.

Encykliki byly czytane w kosciolach i na falach!!!

tiaaa

[aaki]

hitler i himmler zaczynali kazdy poranek od kawy z mleczkiem,rogalika
z masełkiem i zapoznania sie z encyklikami piusa 12-tego.
a dopiero po ich przeczytaniu wydawali rozkazy.

Swoim pacjentom

[belgijska]

Tez mowisz, - po co maja sie leczyc, kiedy i tak umra? Ciekawe.....

[aaki]

jestem anatomopatologiem

[absztyfikant]

Razej chodzaca patologią...

[belgijska]

To sobie juz tam zostan, w tej patologii.

[dachs]

belgijska napisała:

> dachs napisał:

> W lutym '39 roku pomoglaby encyklika. Wiec jak, z tym Generalem Ledochowskim?

Może, ale tak napewno nie wiadomo. Potępiała antysemityzm jednoznacznie, ale
były w niej też sformułowania o tym, że naród ten sam wpędza się w nieszczęście.
A dla Ledóchowskiego z cała pewnością ważniejsze było zagrożenie ze strony
bolszewików niż jakiego śmiesznego pajaca z wąsikiem.

[belgijska]

dachs napisał:


> Może, ale tak napewno nie wiadomo.

Na pewno, to NIGDY niczego nie wiadomo - niezbadane sa wyroki Boskie, nieprawdaz

Myslalam, zes ekspert a tu.....

Ledochowski....

[belgijska]

....byl przede wszystkim tym, kim byl....

[belgijska]

ups

[pozarski]

Borsuku,zwroc uwage na date. 24 Zydow w listopadzie, po wywozce 2000
Zydow do Auschwitz w pazdzierniku. Oczywiscie chwali mu sie to,ale
bez przesady. I nie tylko lewacy.

Vatican document shows Pius XII saved Jews
March 5, 2009
ROME (JTA)

[dachs]

W tekście, który ja czytałem, zwróciłem przedwszystkim uwage na 12 tys
węgierskich Żydów.

[pozarski]

Tego w mojej zydowskiej gazecie nie ma.

[pozarski]

W artykule Zychowicza tez nic o tym nie ma.

[dachs]

tu czytałem
www.dziennik.pl/swiat/article334217/Papiez_Pius_XII_ratowal_Zydow.html#reqRss

[pozarski]

"Gdy Horthy stracił władzę i gdy Węgry znalazły się pod faktycznym protektoratem
Niemiec, papież miał uratować 12 tysięcy Żydów zapewniając im wizy do
neutralnych państw Europy i Ameryki Środkowej."

Moze "mial uratowac",ale czy uratowal? Raczej przeczytaj sobie o wspolnej
komisji historykow, o ktorej cytuje w odpowiedzi pierdle. To bardzo ponura
postac, PiusXII.

[spitt]

Who cares ??? ,...
==================================================================
Moze "mial uratowac",ale czy uratowal?

[g-48]

Tego w mojej zydowskiej gazecie nie ma.
Bylo tylko zes sie nia w ubikacji podtarl dlatego musisz korzystac
teraz z innych zrodel.

Watykan a droga ucieczki nazistowskich zbrodniarzy

[eres2]

Po upadku hitlerowskiej Rzeszy i wybuchu zimnej wojny okazało się
nagle, że istnieją rządy i instytucje, którym zależy na udzieleniu
pomocy esesowskim zbrodniarzom. Widać więc, że wiele dróg prowadzi
do organizacji ODESSA.
Jedna z tych dróg wiodła przez Rzym, popularny cel pielgrzymek
uciekających nazistów. 15 maja 1947 roku urzędnik amerykańskich
służb bezpieczeństwa Vincent La Vista w ściśle tajnym raporcie
poinformował Waszyngton, że Watykan jest „największą pojedynczą
organizacją uwikłaną w nielegalną emigrację”, pomaga bowiem ludziom
bez względu na ich przekonania polityczne, „o ile tylko są oni
antykomunistami i wyznania katolickiego”. La Vista wymienia szereg
organizacji katolickich, które pomagały nielegalnym wychodźcom, w
tym austriacki i chorwacki komitet pomocy, ale również organizacje
łotewskie, polskie, rumuńskie i inne. Faktem jest jednak, że
zbrodniarze tacy jak Adolf Eichmann uciekli do Ameryki Południowej
via Rzym. Niektórzy hierarchowie kościelni pomagali jednak nazistom
w pełni świadomie, we współpracy z misternie utkaną siecią.
Jakiekolwiek sukcesy w szmuglowaniu nazistów może odnotować na swym
koncie ODESSA – jej mit nie może się równać z dokonaniami Kościoła
katolickiego w tym względzie.
Siłą napędową w tej sieci był austriacki biskup doktor Aloes Hudal,
rektor seminarium duchownego Collegio Teutonico przy Santa Maria
dell’Anima, kościele narodowym dla wiernych mówiących językiem
niemieckim. „Uciekłem 30 maja 1948 roku z aresztu śledczego w Linzu –
opowiadał komendant obozu koncentracyjnego Franz Stangl
przeprowadzającej z nim wywiad Gitta Sereny. – Potem dowiedziałem
się, ze biskup Hubal w Watykanie pomaga katolickim oficerom SS,
pojechałem więc do Rzymu”. Stangl był komendantem w obozach zagłady
w Sobiborze i Treblince, gdzie zamordowano 900000 ludzi. Po upadku
Trzeciej Rzeszy schronił się jako cywil w małej austriackiej wiosce
i tam Rozpoznany jako esesman – został ujęty przez Amerykanów. Nie
mówiono wtedy o ludobójstwie w Treblince i chyba Amerykanie nie
zorientowali się, kto wpadł im w ręce. Nie wiadomo, w jaki sposób
Stangl zdołał zbiec z więzienia i przedostać się do Włoch. Simon
Wiesenthal jest przekonany, że dokumenty otrzymał od ODESSY. W
Rzymie Stang nawiązał kontakt z biskupem Hudalem. „Biskup wszedł do
pokoju, w którym czekałem, podał mi obie ręce i powiedział:
>>Zapewne pan Stangl? Poznałem pana!<<”. Biskup Hudal zaoferował mu
mieszkanie w Rzymie, a także paszport Czerwonego Krzyża i wizę
wjazdową do Syrii, jak również pracę w Damaszku i bilet na statek.
Dzięki temu Stangl wyemigrował do Syrii, a w końcu osiedlił się w
Brazylii. Dopiero w 1967 roku został wydany władzom RFN, które
skazały go na dożywotnie więzienie.
Jako zdeklarowany sympatyk nazistów, biskup uroił sobie coś w
rodzaju „chrześcijańskiego narodowego socjalizmu”, a opublikowaną w
roku 1936 książkę ‘Die Grundlagen des Nationalsozialismus’ (podstawy
narodowego socjalizmu) zadedykował >>Siegfriedowi niemieckiej
wielkości<<, czyli samemu Hitlerowi. Sekcją austriacką papieskiej
komisji PCA kierował Hudal, który pomagał wszystkim osobom mówiącym
po niemiecku, a zwłaszcza wstawiał się za nazistami więzionymi na
terenie Włoch. „Brunatny biskup” postawił sobie za cel wspieranie
Niemców będących w rękach aliantów. W swoich pamiętnikach chwalił
się, że udzielił pomocy byłemu gubernatorowi „okręgu Galicja”, który
podczas wojny był postrachem okupowanego Lwowa: „W rzymskim szpitalu
Santo Spirito zmarł na moich rękach, pocieszany przeze mnie do
ostatniej chwili, wicegubernator Polski, Generalleutnant i
Sturmbannführer SS, baron von Wächter, poszukiwany wszędzie przez
aliantów i Żydów. Podczas gdy jego szef, gubernator generalny Hans
Frank, został powieszony w Norymberdze, Wächter – między innymi
dzięki wzruszającej i bezinteresownej pomocy ze strony włoskich
duchownych – ukrywał się przez kilka miesięcy pod zmienionym
nazwiskiem w Rzymie, dopóki nie został otruty”.
Korzystając z pomocy „sieci klasztorów” uciekły do Ameryki
Łacińskiej setki esesmanów, wśród nich kilku najcięższych
zbrodniarzy wojennych. Poszukiwany na całym świecie Adolf Eichmann
uciekł w 1950 roku dzięki pomocnej dłoni – jak potem zeznał –
„pewnego ojca franciszkanina w Genui, który załatwił mi paszport
uchodźcy na nazwisko Ricardo Klementa oraz wizę wjazdową do
Argentyny”. Prawdopodobnie był to węgierski zakonnik Edoardo Dömöter
z parafii San Antonio w Genui, w tych sprawach bliski współpracownik
biskupa Hudala. Esesman Walter Kutschmann, winien zamordowania
tysięcy Żydów w Polsce i licznych deportacji z Francji, zdołał zbiec
w 1948 roku, w czym pomógł mu hiszpański zakon karmelitów. Przebrany
za mnicha Kutschmann uciekł przez Hiszpanię do Argentyny. Walter
Rauff zbiegł – prawdopodobnie przy pomocy metropolity genueńskiego
Siri – do Syrii. Także Hauptsturmführer Erichn Priebke otrzymał od
Papieskiej Komisji Niesienia Pomocy swoje nowe dokumenty osobiste na
nazwisko Otto Pape, które umożliwiły mu otrzymanie paszportu
Czerwonego Krzyża. „Ze swoim paszportem nie mogłem przecież
podróżować – wyznał potem – dlatego biskup Hudal pomógł mi w
Watykanie, dając paszport Czerwonego Krzyża in blanco”. Priebke,
najbliższy współpracownik szefa gestapo w Rzymie, uczestniczył 24
marca 1944 roku w masakrze w jaskiniach Ardeatyńskich pod Rzymem.
Ofiarami tej największej zbrodni nazistowskiej na włoskiej ziemi
było 335 cywilów, którzy zostali zabici przez esesmanów strzałami w
tył głowy.
Nie wyklucza się, że pomoc ze strony Kościoła umożliwiła też
ucieczkę Josefowi Mengele oraz Aloisowi Brennerowi, najlepszemu
ze „specjalistów” Eichmanna do spraw deportacji Żydów.
W swoich pamiętnikach Hubal napisał z dumą, że po 1945
roku ”poświęcił całą swoją działalność charytatywną głównie byłym
funkcjonariuszom narodowosocjalistycznym i faszystowskim, zwłaszcza
tak zwanym zbrodniarzom wojennym i dzięki fałszywym papierom
uchronił ich przed ciemiężycielami, pomagając uciec do
szczęśliwszych krajów”.

W obliczu tak jednoznacznych dowodów pytanie o to, czy papież Pius
XII był w pełni informowany o całej akcji, jest nie tylko zbędne,
ale też całkowicie naiwne.
Hitlerowski as lotnictwa Hans-Ulrich Rudel pisał z Argentyny pełen
wdzięczności: „Byli tacy, którzy w przebraniu zakonnym wędrowali
przez Alpy od klasztoru do klasztoru. Ludzie mają różny stosunek do
katolicyzmu, ale to, co w tamtych latach uczynił Kościół, a
zwłaszcza, co uczyniły pewne wybitne jednostki spośród hierarchów
kościelnych, ratując przed pewną śmiercią wartościową część naszego
narodu, nie może pójść w zapomnienie!”.

Dodam od siebie, że istotnie, świat nie powinien zapomnieć o owych
poplecznikach nazistowskich zbrodniarzy.

[g-48]

Byłem w Watykanie jesienią zeszłego roku. Szef tamtejszych archiwów
powiedział mi, że są w nich miliony dokumentów i bardzo trudno jest
je przebadać. Jesteśmy gotowi pomóc w ich przeanalizowaniu. Dla
stosunków żydowskokatolickich byłoby dobrze, gdyby do tego czasu
proces beatyfikacji Piusa XII został wstrzymany – dodał rabin
Greenberg.
Bo bedzie ewentualnie pierszym swietym beatyfikowanym przez Papieza
i Rabina.

[cyniol]

bo nie uratowal ksiezy polskich. Teraz dygnitarza Hansa Franka zastapili w
Polsce Zydzi, ktorzy na kazdym kroku tepia KK.


Nieprzypadkowo nazistowski dygnitarz Hans Frank, zarządzający tzw. Generalnym
Gubernatorstwem pisał: "Jestem również tak mądry i wiem, ze klechy są naszymi
śmiertelnymi wrogami (...). Kościół pozostawal zawsze jako ostatni ośrodek
polskiego nacjonalizmu. Kościół jest dla umysłów polskich centralnym punktem
zbornym, który promieniuje stale w milczeniu i spełnia przez to funkcje jakby
wiecznego światła. Gdyby wszystkie światła dla Polski zgasły, to wtedy zawsze
jeszcze była święta z Częstochowy i Kościół. (...). Katolicyzm nie jest bowiem w
tym kraju żadnym wyznaniem, lecz koniecznością życiową".
Zamordowano łącznie 1811 polskich kapłanów (nie licząc duchowieństwa zakonnego),
co stanowiło 18,1% ogólnego stanu duchowieństwa. W niektórych diecezjach
przeprowadzono istny pogrom:
Diecezja włocławska zamordowano 213 kapłanów (49,2 % stanu)
Diecezja Diecezja gnieźnieńska zamordowano 180 kapłanów (48,8 % stanu)
Diecezja Diecezja chełmińska zamordowano 303 kapłanów (47,8% stanu)
Diecezja Diecezja łódzka zamordowano 126 kapłanów (36,8 % całego stanu)

[cyniol]

a przymykal oko na mordowanie ksiezy. Nalezy zajac sie ta sprawa blizej.


Szczególnie dotkliwe ciosy zadano Kościołowi katolickiemu na okupowanych przez
Niemców terenach Wielkopolski, zarządzanych jako tzw. Kraj Warty przez
fanatycznego wroga Kościoła gauleitera Artura Greisera. Na jego polecenie
gestapo deportowało 1092 polskich księży do obozów koncentracyjnych i więzień, w
których straciło życie 622 księży. Represje hitlerowskie uderzyły w licznych
biskupów polskich. Spośród Episkopatu polskiego aresztowano lun internowano:
biskupa Fulmana i biskupa sufragana W.Gorala z Lublina, arcybiskupa
A.Nowowiejskiego i biskupa sufragana Wetmanskiego z Płocka, biskupa sufragana
M.Kozala z Włocławka, biskupa sufragana Tomczaka z Lodzi, wikariusza
diecezjalnego Kozłowskiego z Siedlec i arcybiskupa Jalbrzykowskiego z Wilna. W
areszcie domowym umieszczono biskupa Dymka z Poznania. Arcybiskup A.Nowowiejski
i biskup sufragan L.Wetmanski z Płocka zginęli w obozie w Dzialdowie, zabici
przez zmuszanie ich do pracy ponad siły. Biskup lubelski Goral zmarł w obozie w
Oranienburg-Sachsenchausen. Biskup z Włocławka Kozal zmarł tam w 1942 roku.
Duchowieństwo poniosło dotkliwe straty w czasie II wojny światowej. Docelowo
wszyscy kapłani byli przewidziani do eksterminacji, jednak zapobiegł temu koniec
wojny. Karheinz Deschner podaje iż na skutek wojny Kościół Katolicki w Polsce
stracił 4 biskupów, 1996 księży i 238 zakonnic zaś 3647 księży, 341 zakonników i
1117 zakonnic wsadzono do obozów koncentracyjnych.

:Dlaczego Zydzi zmienili nagle front wobec Piusa ?

[cyniol]

czyzby chodzilo o pomoc w szukaniu dokumentow w archiwum watykanskim?))

Jest zastanawiające, iż głosy te w sposób istotny różnią się od opinii
wypowiadanych bezpośrednio po wojnie. Poniżej umieściłem garść świadectw i
opinii o przed- i wojennym Kościele. Są one o tyle cenne, ze pochodzą z
kompetentnych ust osób, które posiadały wiedzę na ten temat.
1940

Albert Einstein


Przypominając w Time jak szybko udało się nazistom zmusić do milczenia
uniwersytety i wielkich wydawców gazet, napisał : "Jedynie Kościół zagrodził
drogę hitlerowskim kampaniom zdławienia prawdy. Nigdy przedtem nie interesowałem
się Kościołem, lecz dziś budzi on we mnie zachwyt i uczucie przyjaźni. Jedynie
Kościół bowiem miał odwagę i upór, by bronić prawdy i wolności moralnej. Musze
wyznać, ze to, czym kiedyś pogardzałem, dziś wychwalam bezwarunkowo".
1943

Chaim Weizmann, późniejszy prezydent Izraela


Stolica Święta użycza swej potężnej pomocy gdzie tylko może, by złagodzić los
moich prześladowanych współwyznawców.
1944

Isaak Herzog, główny rabin Izraela


Lud Izraela nigdy nie zapomni, co Jego Świątobliwość i jego znakomici
przedstawiciele, pobudzeni wiecznymi zasadami religii, która kształtuje sam
fundament prawdziwej cywilizacji, czynią dla naszych nieszczęśliwych braci i
sióstr w tej najtragiczniejszej godzinie naszej historii, co jest żywym dowodem
Boskiej Opatrzności na tym świecie.
Pod koniec wojny

Moshe Sharett, późniejszy premier Izraela


Oświadczył o Piusie XII : "Powiedziałem, że moim pierwszym obowiązkiem będzie
podziękowanie mu, a przez niego Kościołowi katolickiemu, w imieniu społeczności
żydowskiej, za wszystko, co uczynili w różnych krajach, by ratować Żydów."
1945

Leon Kubowitzky, sekretarz generalny Światowego Kongresu Żydów


Osobiście dziękował Piusowi XII za interwencje
1945

Światowy Kongres Żydów


"W uznaniu tego, co Stolica Święta uczyniła dla ratowania Żydów przed
faszystowskimi i nazistowskimi prześladowaniami." Ofiarował pieniądze na
watykańskie dzieła charytatywne
1945

dr Josepha Natana w imieniu Italian Hebre Commision


"Nade wszystko wyrażamy nasze uznanie dla Papieża, zakonników i zakonnic
wykonujących jego polecenia, zwłaszcza uznania przez Papieża wszystkich
prześladowanych jako braci i spieszenie nam z pomocą, wszelkimi siłami bez
oglądania się na grożące im niebezpieczeństwo."
1955

Unia Włoskich Wspólnot Żydowskich


ogłosiła 17 maja "Dniem Wdzięczności" za działania papieża w czasie wojny.
1955

26 maja 1955 r. Izraelska Orkiestra Filharmoniczna


Izraelska Orkiestra Filharmoniczna leci do Rzymu by koncertem dać wyraz
wdzięczności dla papieża
1958

przedstawicielka Izraela Golda Meir na forum ONZ


O Piusie XII:
"Kiedy straszliwe męczeństwo stało się udziałem naszego narodu, Papież wznosił
glos w obronie ofiar. Głęboko bolejemy nad strata, jaka stanowi śmierć tego
wielkiego Sługi pokoju".

[cyniol]

Elio Toaff, późniejszy główny rabin Rzymu, który przeżył Holocaust : "Bardziej
niż wszyscy inni mieliśmy sposobność doświadczyć wielkiej współczującej dobroci
i wielkoduszności papieża podczas tych nieszczęśliwych lat prześladowania i
terroru, kiedy wydawało się, że nie ma już dla nas ucieczki."
Historyk niemieckiego pochodzenia Rudolf Fisher-Wollpert w opracowaniu pt.
Lexikon der Papste na bazie dokumentów watykańskich ocenił liczbę uratowanych na
~5 000 osób z 1985 roku. Jest to jednak szacunek bardzo ostrożny, gdyż historyk
Żydowskiego pochodzenia Pinchas Lapide (pracował jako izraelski konsul w
Mediolanie i przesłuchiwał tych, którzy przeżyli włoski Holocaust), w swojej
książce Three Popes and the Jews stwierdza, na podstawie archiwów Yad Vashem, ze
Pius XII i Kościół Katolicki, poprzez swoje działanie w czasie II Wojny
światowej uratował - poprzez Kościół - życie 860 tysięcy Żydów, czyli w więcej
niz. wszyscy inni razem wzięci.
Papieża Piusa XII uczczono za to specjalna tablica pamiątkowa w Muzeum
Wyzwolenia w Rzymie, na której umieszczono słowa podziękowania skierowanie do
tego papieża przez Żydów. Stwierdzili oni m.in.: "Zjazd delegatów włoskich
wspólnot żydowskich, który odbył się w Rzymie po raz pierwszy od zakończenia
wojny, czuje głęboki obowiązek oddać hołd Jego świątobliwości i wyrazić uczucia
wdzięczności wszystkich Żydów za okazane ze strony Kościoła dowody ludzkiego
braterstwa w czasie lat prześladowań, gdy ich życie było zagrożone przez
nazistowskie i hitlerowskie barbarzyństwo. Wielu księży cierpialo w więzieniach
i w obozach koncentracyjnych za to, ze udzielali pomocy Żydom....Żydzi będą
zawsze pamiętać to, co w owych strasznych latach Kościół pod przewodnictwem
Papieży uczynił dla nich".
www.analizy.biz/marek1962/piusxii.htm

Fałszerstwo KGB

[janusz2_]

www.dziennik.pl/swiat/article19120/Pius_XII_nie_byl_sympatykiem_Hitlera.html
"Mroczna, wojenna przeszłość papieża Piusa XII, rzekomego sympatyka Hitlera, który chłodnym wzrokiem patrzył, jak miliony Żydów giną w komorach gazowych, to fałszerstwo wyprodukowane w latach 60. na Łubiance. Były generał rumuńskiego wywiadu Ion Mihai Pacepa przyznał się, że to on uczestniczył w tworzeniu kłamstwa stulecia.

"W lutym 1960 roku Nikita Chruszczow zatwierdził tajny plan, który miał zniszczyć autorytet Watykanu na Zachodzie" - pisze Pacepa w najnowszym numerze amerykańskiego "National Review". " Działano według sprawdzonej KGB-owskiej zasady, że <martwy się nie obroni>" - twierdzi dawny rumuński generał, który w latach 70. uciekł na Zachód. Pius XII, papież w latach 1939-1958 nie żył już od półtora roku."

Atole tudzież mieniąca się żydowską

[cxvi]

ekstrema z paroma świrniętymi rabinami na czele znowu będą
niepocieszone. Bo oni oczywiście chcieliby, żeby Pius XII i jego
firma żadnego Żyda nie uratowali, a wręcz przeciwnie - żeby komory
gazowe wówczas w kościołach zakładano, tak, że dziś mieliby powody do
radochy i jechania po katolach. Takie to z nich antysemickie choojki

[pozarski]

Pieprzysz od rzeczy. Niby dlaczego Zydzi mieliby chciec,zeby papa z firma nie
uratowali zadnego Zyda?

[sz0k]

pozarski napisał:

> Pieprzysz od rzeczy. Niby dlaczego Zydzi mieliby chciec,zeby papa z firma nie
> uratowali zadnego Zyda?

Ponieważ Żydzi to zoologiczni antykatolicy, którzy wyssali antykatolicyzm z
mlekiem swych matek.

[absztyfikant]

Zydzi pojawili sie na dlugo przed Jesus Industry z HQ w Rzymie.

[sz0k]

absztyfikant napisał:

> Zydzi pojawili sie na dlugo przed Jesus Industry z HQ w Rzymie.

Ci dzisiaj żyjący? O korwa, ale oni długowieczni. To przez to koszer żarcie?

ciąg dalszy

[aaki]

www.dziennik.pl/swiat/article336193/Pius_XII_interesowal_sie_losem_Zydow.html

[bywszy1]

A gdzie kursy ratownikow ukonczyl?
I z jakim stopniem?

Czy tylko Żydów?

[eres2]

Po upadku hitlerowskiej Rzeszy i wybuchu zimnej wojny okazało się
nagle, że istnieją rządy i instytucje, którym zależy na udzieleniu
pomocy esesowskim zbrodniarzom. Widać więc, że wiele dróg prowadzi
do organizacji ODESSA.
Jedna z tych dróg wiodła przez Rzym, popularny cel pielgrzymek
uciekających nazistów. 15 maja 1947 roku urzędnik amerykańskich
służb bezpieczeństwa Vincent La Vista w ściśle tajnym raporcie
poinformował Waszyngton, że Watykan jest „największą pojedynczą
organizacją uwikłaną w nielegalną emigrację”, pomaga bowiem ludziom
bez względu na ich przekonania polityczne, „o ile tylko są oni
antykomunistami i wyznania katolickiego”. La Vista wymienia szereg
organizacji katolickich, które pomagały nielegalnym wychodźcom, w
tym austriacki i chorwacki komitet pomocy, ale również organizacje
łotewskie, polskie, rumuńskie i inne. Faktem jest jednak, że
zbrodniarze tacy jak Adolf Eichmann uciekli do Ameryki Południowej
via Rzym. Niektórzy hierarchowie kościelni pomagali jednak nazistom
w pełni świadomie, we współpracy z misternie utkaną siecią.
Jakiekolwiek sukcesy w szmuglowaniu nazistów może odnotować na swym
koncie ODESSA – jej mit nie może się równać z dokonaniami Kościoła
katolickiego w tym względzie.
Siłą napędową w tej sieci był austriacki biskup doktor Aloes Hudal,
rektor seminarium duchownego Collegio Teutonico przy Santa Maria
dell’Anima, kościele narodowym dla wiernych mówiących językiem
niemieckim. „Uciekłem 30 maja 1948 roku z aresztu śledczego w Linzu –
opowiadał komendant obozu koncentracyjnego Franz Stangl
przeprowadzającej z nim wywiad Gitta Sereny. – Potem dowiedziałem
się, ze biskup Hubal w Watykanie pomaga katolickim oficerom SS,
pojechałem więc do Rzymu”. Stangl był komendantem w obozach zagłady
w Sobiborze i Treblince, gdzie zamordowano 900000 ludzi. Po upadku
Trzeciej Rzeszy schronił się jako cywil w małej austriackiej wiosce
i tam Rozpoznany jako esesman – został ujęty przez Amerykanów. Nie
mówiono wtedy o ludobójstwie w Treblince i chyba Amerykanie nie
zorientowali się, kto wpadł im w ręce. Nie wiadomo, w jaki sposób
Stangl zdołał zbiec z więzienia i przedostać się do Włoch. Simon
Wiesenthal jest przekonany, że dokumenty otrzymał od ODESSY. W
Rzymie Stang nawiązał kontakt z biskupem Hudalem. „Biskup wszedł do
pokoju, w którym czekałem, podał mi obie ręce i powiedział:
>>Zapewne pan Stangl? Poznałem pana!<<”. Biskup Hudal zaoferował mu
mieszkanie w Rzymie, a także paszport Czerwonego Krzyża i wizę
wjazdową do Syrii, jak również pracę w Damaszku i bilet na statek.
Dzięki temu Stangl wyemigrował do Syrii, a w końcu osiedlił się w
Brazylii. Dopiero w 1967 roku został wydany władzom RFN, które
skazały go na dożywotnie więzienie.
Jako zdeklarowany sympatyk nazistów, biskup uroił sobie coś w
rodzaju „chrześcijańskiego narodowego socjalizmu”, a opublikowaną w
roku 1936 książkę ‘Die Grundlagen des Nationalsozialismus’ (podstawy
narodowego socjalizmu) zadedykował >>Siegfriedowi niemieckiej
wielkości<<, czyli samemu Hitlerowi. Sekcją austriacką papieskiej
komisji PCA kierował Hudal, który pomagał wszystkim osobom mówiącym
po niemiecku, a zwłaszcza wstawiał się za nazistami więzionymi na
terenie Włoch. „Brunatny biskup” postawił sobie za cel wspieranie
Niemców będących w rękach aliantów. W swoich pamiętnikach chwalił
się, że udzielił pomocy byłemu gubernatorowi „okręgu Galicja”, który
podczas wojny był postrachem okupowanego Lwowa: „W rzymskim szpitalu
Santo Spirito zmarł na moich rękach, pocieszany przeze mnie do
ostatniej chwili, wicegubernator Polski, Generalleutnant i
Sturmbannführer SS, baron von Wächter, poszukiwany wszędzie przez
aliantów i Żydów. Podczas gdy jego szef, gubernator generalny Hans
Frank, został powieszony w Norymberdze, Wächter – między innymi
dzięki wzruszającej i bezinteresownej pomocy ze strony włoskich
duchownych – ukrywał się przez kilka miesięcy pod zmienionym
nazwiskiem w Rzymie, dopóki nie został otruty”.
Korzystając z pomocy „sieci klasztorów” uciekły do Ameryki
Łacińskiej setki esesmanów, wśród nich kilku najcięższych
zbrodniarzy wojennych. Poszukiwany na całym świecie Adolf Eichmann
uciekł w 1950 roku dzięki pomocnej dłoni – jak potem zeznał –
„pewnego ojca franciszkanina w Genui, który załatwił mi paszport
uchodźcy na nazwisko Ricardo Klementa oraz wizę wjazdową do
Argentyny”. Prawdopodobnie był to węgierski zakonnik Edoardo Dömöter
z parafii San Antonio w Genui, w tych sprawach bliski współpracownik
biskupa Hudala. Esesman Walter Kutschmann, winien zamordowania
tysięcy Żydów w Polsce i licznych deportacji z Francji, zdołał zbiec
w 1948 roku, w czym pomógł mu hiszpański zakon karmelitów. Przebrany
za mnicha Kutschmann uciekł przez Hiszpanię do Argentyny. Walter
Rauff zbiegł – prawdopodobnie przy pomocy metropolity genueńskiego
Siri – do Syrii. Także Hauptsturmführer Erichn Priebke otrzymał od
Papieskiej Komisji Niesienia Pomocy swoje nowe dokumenty osobiste na
nazwisko Otto Pape, które umożliwiły mu otrzymanie paszportu
Czerwonego Krzyża. „Ze swoim paszportem nie mogłem przecież
podróżować – wyznał potem – dlatego biskup Hudal pomógł mi w
Watykanie, dając paszport Czerwonego Krzyża in blanco”. Priebke,
najbliższy współpracownik szefa gestapo w Rzymie, uczestniczył 24
marca 1944 roku w masakrze w jaskiniach Ardeatyńskich pod Rzymem.
Ofiarami tej największej zbrodni nazistowskiej na włoskiej ziemi
było 335 cywilów, którzy zostali zabici przez esesmanów strzałami w
tył głowy.
Nie wyklucza się, że pomoc ze strony Kościoła umożliwiła też
ucieczkę Josefowi Mengele oraz Aloisowi Brennerowi, najlepszemu
ze „specjalistów” Eichmanna do spraw deportacji Żydów.
W swoich pamiętnikach Hubal napisał z dumą, że po 1945
roku ”poświęcił całą swoją działalność charytatywną głównie byłym
funkcjonariuszom narodowosocjalistycznym i faszystowskim, zwłaszcza
tak zwanym zbrodniarzom wojennym i dzięki fałszywym papierom
uchronił ich przed ciemiężycielami, pomagając uciec do
szczęśliwszych krajów”.

W obliczu tak jednoznacznych dowodów pytanie o to, czy papież Pius
XII był w pełni informowany o całej akcji, jest nie tylko zbędne,
ale też całkowicie naiwne.
Hitlerowski as lotnictwa Hans-Ulrich Rudel pisał z Argentyny pełen
wdzięczności: „Byli tacy, którzy w przebraniu zakonnym wędrowali
przez Alpy od klasztoru do klasztoru. Ludzie mają różny stosunek do
katolicyzmu, ale to, co w tamtych latach uczynił Kościół, a
zwłaszcza, co uczyniły pewne wybitne jednostki spośród hierarchów
kościelnych, ratując przed pewną śmiercią wartościową część naszego
narodu, nie może pójść w zapomnienie!”.

Dodam od siebie, że istotnie, świat nie powinien zapomnieć o owych
poplecznikach nazistowskich zbrodniarzy.