Skarbnica Literatury Polskiej

[harnasi]

www.literatura.zapis.net.pl/start.htm

Maria Pawlikowska - Jasnorzewska

[harnasi]

Maria Pawlikowska - Jasnorzewska


--------------------------------------------------------------------------------

Pamiątki


Niebieskie oczy, krągłe paciory,
kąpane w niebie w dawne wieczory,
Leżą w komorze, w starej szufladzie -
Kurz na nie pada, warstwą się kładzie...

Pocałowania, słodkie pieszczoty,
pachnące jeszcze wonią tęsknoty,
z dala od ludzi, z dala od zgiełku
na dnie szuflady leżą w pudełku. -

I nic już więcej, tylko dwie róże,
i jedno słowo złote i duże,
zwinięte w papier leży w ukryciu -
może się przydać jeszcze raz w życiu. -

Krzysztof Kamil Baczyński-OJCZYZNA II

[harnasi]

OJCZYZNA II


Ziemio krwią i ogniem płynąca,
na rozdrożach twoich stoję - tułacz jesieni
i
zanim cię ramionami ogarnę,
słyszę takt twego serca, takt moich kroków.
Serca nieodmienne przez gorzki potop,
serca spalone czarne
zawiesić na sosnach twoich - wotum.
Ziemio nie skojarzona niebu,
osobna,
wypalona wiekami, piętnem.
Milionem grobów
słyszę rytm twój niedoczekany:
góry ławą bijące do morza jak tętno.
Szeroko drży
oskarżone niebo wbite na zgliszcza - na pal
i jak period po nocach uderza o burzę żal:
śmierć mnie ucałuje, śmierć mnie ucałuje,
ale nie ty.

Ziemio, szept twój serce rozerwał jak szrapnel,
gdzie jest twój krzyk?
Litanie, dzwony sucho do nieba jak śrut
nieba nie podpalają, nie podpalą.
Ręce-kamienie na dnie oceanu.
Ziemio twarda jak żołnierski suchar,
ziemio gorzka od krwi i żalu,
ziemio głucha.

Maria Pawlikowska - Jasnorzewska 2

[harnasi]

Maria Pawlikowska - Jasnorzewska


--------------------------------------------------------------------------------

Zakochani


Wicher rozwiesza, szumi zapachami,
park utonął w jeziorze, drzewa w wodzie milczą.
Róża półmrok fiołkowy białą farbą plami,
pies wyje do księżyca melopę wilczą.
W altance nad jeziorem siedza dwie niemowy,
czekając, aby słowik niemoc ich wysłowił

Jan Brzechwa ! super

[harnasi]

Jan Brzechwa


--------------------------------------------------------------------------------

Anioł

Za życia byłem aniołem;
Anioł orze - kto inny zbiera.
Aureole miałem nad czołem
Z puli premiera.

Mimo anielskiej dobroci
Nieraz swierzbiły mnie kości,
Bo aureola sie złoci -
Każdy zazdrości.

A zreszta ludzie dokoła
Okropnie są podejrzliwi,
Gdy który spotka anioła,
Tylko sie dziwi.

Koledzy śmiali się ze mnie,
Ze skrzydła sobie przypiałem;
Nikt nie wie, jak nieprzyjemnie
Być dzis aniołem.

Aż wreszcie pewnej jesieni
Duch wątłe opuścił ciało.
Lekarze byli zdziwieni
Tym, co sie stało.

A ja? Znalazłem się w ziemi,
By sie przekwalifikować.
"Nie będzie - myślałem - źle mi,
Losie mój, prowadź!"

Droga przenikań i osmoz,
Nie znanych dotąd nauce,
Dostałem się w antykosmos
I już nie wrócę.

Tu wreszcie znajdę odmianę,
Tu bedę duchem-golasem,
Kim innym teraz się stanę,
Tak!... A tymczasem...

Powitał mnie siwy jegomość
I rzekł: "Z marksizmu to wziąłem:
'Niebyt określa świadomość.'
Będziesz aniołem!"

Leopold Staff

[harnasi]

Leopold Staff


--------------------------------------------------------------------------------



TAJEMNICA CHLEBA I WINA


I

Stałem na polnej drodze koło Męki Bożej:
Jedna ręka odbita od nagiego ciała,
Nad tłumem, co się w lęku u stóp krzyża korzy,
Groźnie na rdzawym gwoździu w powietrzu się chwiała.

I pieśń, która rzuciwszy na świat klątwę, trwoży
Bezlitosnymi sądy i zemstą tchnie cała,
Płynęła z beznadziejną krwią zachodniej zorzy,
Z której, jak z krwawej chusty, śmierć patrzyła biało.

O, nie takim Cię, Mistrzu, kocham i czczę Ciebie,
Coś nie niższy miłością niż słońce na niebie:
$wieci, wszystkim, nikogo gniewnie nie przeklina.

Pszeniczne, złote łany i słodkie winnice
Piękniej mi objawiają Twoje tajemnice
W darach życia, w postaci Twej chleba i wina.



II

Nie! Nie do sprawiedliwych, co na śmierć cię żeną,
Lecz do cię przebaczenia Mistrz przyszedł, o, łotrze,
Któremu usta Jego, konając, najsłodsze
Słowo rzekły miłości, spłaconej krwi ceną.

Nie do bogatych pychą zimnej cnoty, jeno
Do ciebie, nierządnico, której nikt nie otrze
Dziś łez, jak włosy twoje, od pajęczyn wiotsze,
Otarły Jego blade stopy, Magdaleno.

Pogardzonych ukochał ten święty wyrzutek,
Co nie znał złych ni winnych, jeno serca smutek
I łzy, którymi każda zakwita godzina.

I marzył wśród Wieczerzy Ostatniej Rozpaczy,
By, nie mogąc łez zleczyć, choćby ten prostaczy,
Najprostszy pozostawić dar chleba i wina.



III

W domu pogardzonegoś wieczerzał celnika,
Od nieczystej niewiasty wodę piłeś z dzbanka,
Nierządnicyś odpuścił grzechy i kochanka,
A łotrwiś dał słowo, które raj odmyka.

Łotr, nierządnica, celnik i Samarytanka
To najcudniejsze róże Twojego kwietnika,
Grona winnicy, kędyś zrównał robotnika
Ostatniego z tym, który pracował od ranka.

O, bo Ty wiesz, że głębsza niż wina i cnota
Jest tajnia duszy ludzkiej i serca tęsknota,
Ku której z dalaś przyszedł jak dobra nowina.

I że serc prawdę, miłość, tylko miłość rodzi,
Jak słońce z ziemi prochu i próchna wywodzi
Najcudniejszy, radosny dar chleba i wina.

Bohater

[harnasi]

Krzysztof Kamil Baczyński


--------------------------------------------------------------------------------

Bohater


Za to i rycerz nie lada gwałtownik,
lecz ów, co czeka.
C.K. NORWID

On w wielości stoi pośród rzeczy,
które rosną w potwornej przemianie,
pośród roślin przezroczystych mieczy,
pośród zwierząt, ludzi, a poznanie
będzie obce mu, by trudniej było
wielość formy połączyć w miłość.

Więc się mienić będą i brunatnieć
z złotych formach dojrzałe oczy,
to obłoki będą dnem się toczyć,
dnem tych spojrzeń, by nie było łatwiej
snów od ludzi, kamieni od rąk
porozróżniać, a gradu od trąb.

A ten, który przeciw niemu zawoła
o swej sile i wstrząśnie owadem
wszechmałości - przejdzie w apostoła,
przemartwiały swej słabości jadem,
i ze strachu potęgę głoszący
w pięści zmienić chce gwiazdy i słońce.

On w wielości stoi. Wsród kaskady
tryskającej mleczem i tonami,
a nie spadnie, choć poryty gradem,
i nie wiedząc, gdzie koniec - nie skłamie.
Ani w bojach zjednoczy się w ogień,
ani w ludziach nie przystanie - z trwogi.
I nie wiedząc - choć otchłań zobaczy,
i nie wierząc w wiarę, która depcze,
czuciem światła łącząc przez powietrze
tak gwiazdami i łzami zapłacze.
Ręce prosto kładąc w tęczę tonu
sklepi ziemię z niebem na kształt domu.
Będzie człowiek w ludziach, zieleń w ziemi
nad wiekami trwający ciemnemi.

Krzysztof Kamil Baczyński
28 I 42 r.

Cyprian Kamil Norwid Moja Piosenka [II]

[harnasi]

Cyprian Kamil Norwid


--------------------------------------------------------------------------------

Moja Piosenka [II]


Do kraju tego, gdzie kruszyne chleba
Podnosza z ziemi przez uszanowanie,
Dla d a r o w Nieba...
Teskno mi, Panie...

*

Do kraju tego, gdzie wina jest duza
Popsowac gniazdo na gruszy bocianie,
Bo wszystkim sluza...
Teskno mi, Panie...

*

Do kraju tego, gdzie pierwsze uklony
Sa

[apolityczny]

Na śmierć motyla przejechanego przez ciężarowy samochód


Niepoważny stosunek do życia
figla ci w końcu wypłatał

nadmiar kolorów, brak idei
zawsze się kończą wstydem
i są wekslem bez pokrycia
mój ty Niprzypiąłniprzyłatał!


Konstanty Ildefons Gałczyński

pozdrawiam
umiący też kopiować apolityczny

[adas49]

W kwestii znajomosci literatury polskiej towarzystwo jak widze nie wychodzi
poza zakres , jaki niezbedny jest do zdania matury w technikum rolniczym...

[harnasi]

adas idz do ginekologa leczyc siena j..... bo na głowe ty już masz zapóźno

[apolityczny]

Adasiu wklej też coś sobie. Ja spróbowałem i wiesz, że to jest bardzo fajna
zabawa.
Dzięki harnasi!
Może jeszcze cos sobie później znajdę i przyłatam tu.
Ale super zajęcie na te zimowe dni i wieczory. Namawiam wszystkich żeby
spróbowali a nie bedą mogli poprzestać na jednym (mi sie udało).

pozdrawiam
zajęty szukaniem
apolityczny

podnoś swe walory żebys nie był chory !!

[harnasi]

[apolityczny]

podrawiam
podnoszący swe walory żeby nie być chory(m)
apolityczny

tak juz lepiej ok

[harnasi]

no zaczynasz być ułożonym chłopcem Ok

[apolityczny]

Zawsze byłem, jestem i będę ułozonym chłopcem. Ale pozwól, że niestety nie
docenię Twojego wysiłku żeby mi się przypodobać.

pozdrawiam
ułożony apolityczny