.............kiedy umrę kochanie

[Gość: ..............]

..........kiedy umrę kochanie
gdy się ze słońcem rozstanę
i będę długim przedmiotem raczej smutnym

czy mnie wtedy przygarniesz
raminami ogarniesz
i naprawisz co popsuł los okrutny ?

Często myślę o Tobie
często piszę do Ciebie
głupie listy - w nich miłość i uśmiech

potem w piecu je chowam
płomień skacze po słowach
nim spokojnie w popiele nie uśnie.

Patrząc w płomień, kochanie
myślę - co też się stanie
z moim sercem miłości głodnym.

A Ty nie pozwól przecież
bym umarła na świecie,
który ciemny jest
i kolor jest chłodny.

napisała Halina Poświatowska

[Gość: ...............]

Obłoku biały, obłoku szczęśliwy
gdyż nie wiedzący ! Jak owoc owalny.
Na lazurzyste wytoczony niwy
przez wicher morski , pustynny czy halny..

Czyjeż bo życie nad Twoje szczęślwsze ?
Z bytu masz zmienność - sen Ci pustką służy.
I nie czas Tobie dłuży się leniwcze,
lecz Ty czasowi wleczesz się i dłużysz.

Cóż, że wiatr zdmuchnie kształty Twoje obłe ?

Nie masz serca, sam siebie pokochać nie mogłeś.

napisała Maria Jasnorzewska Pawlikowska

[Gość: .............]

nie chcę cię dotknąć
boję się
boję się twego bólu
chcę ci zostawić twą samotność
a swą obecność zamienić w czułość
jesteśmy inni
każde z nas ma swoje tajemnice ciemne
kolczasty
dziki
suchy chwast
nadzieje nadaremne
spotkali się
któryś tam raz
śpiąca krolewna ze ślepym królem

chcę dać ci to
co mogę dać
czule
czulej
najczulej

napisał Jonasz Koft

[Gość: ..........]

errata

[Gość: ..............]

Łąkami idę. W krąg kwiaty
I słyszę brzęki pszczelne.
W powietrzu modrozłotym
Śni próżniowanie niedzielne.

Słońce świeci spokojnie
Jak gdyby od niechcenia.
Obłoki sa tak białe
Jak by nie mogły siać cienia.

Ptak śpiewa, jak by nie śpiewać
Nikomu ani się śniło.
Jest mi tak dobrze na duszy,
Jak by mnie wcale nie było.

Najpiękniej bowiem jest kiedy
Piękna nie czuje się zgoła
I tylko się jest, poprostu
Jak wszystko dookoła.

napisał Leopold Staff

.................................

[mruuk]

Błędny rycerz zabłądził na swej długiej wędrówce w posępnym, mrocznym
lesie. Nadzieja już go opuścić miała, gdy usłyszał przecudne granie,
jakoby pienia anielskie, a tak cudowna łagodność i błogość z tych pień
bila, że serce rycerza napełniło się odwagą i postanowił sprawdzić, skąd
też te niebiańskie dźwięki harfy dobiegać mogą. Dotarł też wkrótce do
leśnej polany, na której w promieniach słońca siedziała przecudna dziewica
w białej szacie, i swymi białymi palcy muskała struny harfy, dobywając z
nich boskich tonów.

- Och, powiedz mi, piękna pani, co robisz tu, w tym mrocznym i posępnym
lesie?! - zawołał zachwycony rycerz .

- A... tak se kurwa z nudów brzdąkam

[Gość: .............]

Czy hrabina, czy kucharka,
Byle była w kroku szparka.

Jan Sztaudynger

[Gość: ...........]

[Gość: .............]

Gdy cię spotkałem raz pierwszy,
mokre pachniały kasztany.

[Gość: .............]

Gdy cię spotkałem raz pierwszy,
mokre pachniały kasztany.
Zbyt długo mi w oczy patrzałaś,
Ogromnie byłem zmieszany.

Pod mokre płaty gałęzi
Szedłem za tobą krok w krok.
Serce me trzymał w uwięzi
Twój fijołkowy wzrok.

Dawno zużyte słowa
wróciły do mnie znów.
I zrozumiałem od nowa
znaczenie prostych słów.

I tak się jakoś stało
że "bez" tak pachniał jak bez.
I słowo "pachnieć" pachniało
a "łzy" były pełne łez.

Tęsknota.. słowo zużyte
otwarło mi swoją dal.
Jak różne rzeczy ukryte
w króciutkim wyrazie..."ŻAL"

napisał Antoni Słonimski

..........................................................................

KOCHAJCIE POEZJĘ !!!

kochajcie poezje hihihihih

[mruuk]

Poranek wczesny
Jadę pośpiesznym
Wprost do Warszawy
Załatwiać sprawy
Pociąg o czasie
Ja w drugiej klasie
Wagon się kiwa
Piję trzy piwa
Łódź Niciarniana
W pęcherzu zmiana
Pęcherz nie sługa
A podróż długa
Ruszam z tej racji
Do ubikacji
Kto zna koleje
Wie, jak się leje
Wyciągam łapę
Podnoszę klapę
Biada mi biada
Klapa opada
Rzednie mi mina
Trza klapę trzymać
Łokieć, kolano
Trzymam skubaną
Celuję w szparkę
Puszczam Niagarkę
Tryska kaskada
Klapa opada
Fatum złowieszcze
Wszak wciąż szczam jeszcze
Organizm płynną
Spełnia powinność
Najgorsze to, że
Przestać nie może
Toczę z nim boje
Jak Priam o Troję
Chcę się powstrzymać
Ratunku ni ma
Pociąg się giba
A piwo spływa
Lecę na ścianę
Z mokrym organem
Lecąc na drugą
Zraszam ją strugą
Wagonem szarpie
Leję do skarpet
Tańcząc Czardasza
Nogawki zraszam
O, straszna męko
Kozak, flamenco
Tańczę, cholera
Wzorem Astair'a
Miota mną, ciska
Ja organ ściskam
Wagon się chwieje
Na lustro leję
Skład się zatacza
Ja sufit zmaczam
Wszędzie Łabędzie
Jezioro będzie
Odtańczam z płaczem
La Kukaraczę
Zwrotnica, podskok
Spryskuję okno
Nierówne złącza
Buty nasączam
Pociąg hamuje
Drzwi obsikuję
I pasażera
Co drzwi otwiera
Plus dawka spora
Na konduktora
Resztka mi kapie
Na skrót PKP
Wreszcie pomału
Brnę do przedziału
Pasażerowie
Patrzą spod powiek
Pytania skąpe
"Gdzie pan wziął kąpiel?"
Warszawa, Boże!
Nareszcie dworzec!
Chwilo szczęśliwa
Na peron spływam
Walizkę trzymam
Odzież wyżymam
Ach, urlop błogi
Od fizjologii
Ulga bezbrzeżna
Pociąg odjeżdża
Rusza maszyna
Hen w dal
Po szczy...
Po szynach.

[Gość: .............]

Byleby karabin w garści, taki co w boju nie chybi.
Co mi tam śniegi Syberii, co mi tam piaski Libii.

Co mi tam obóz, więzienie, głód, poniewierka, szkorbut.
Radośc żołnierską ładuję jak chleb i naboje do torby.

Na nic mi wzelkie nagrody, na nic mi więce sławy.
Potrzebne mi mocne buty by w nich dojść do Warszawy.

Chcę aby mocno dudnił po świętym warszawskim bruku
obcas łatany w Narwiku, gwóżdź wyszczerbiony w Tobruku.

Wiele się lądów zdeptało, wiele się krajów obeszło,
a ziemia wciąż była polska pod każdą żołnierską podeszwą.

Co mi tam bogactw szukać, ja nie mam nic oprócz pieśni.
Siedem niemieckich granatów mój dom rozwaliło we wrześniu.

Był koło domu ogródek w nim trochę warzyw i kwiatów.
Ja chcę wygrzebać z tej ziemi siedem niemieckich granatów.

Chcę ucałować tę ziemię, którą ukochał dzieckiem.
A jeśli paść to gdzieś w kraju, na piachu, na mazowieckim.

Co mi tam troski kolego ! Idziemy przez kontynenty.
Lecą nasze eskadry. Płyną nasze okręty.

My pokażemy światu, że Polski jesteśmy warci.
Byleby but był mocny. BYLE KARABIN BYŁ W GARŚCI.

napisał Władysław Broniewski

[Gość: ..............]

A jeżeli nic ? A jeżeli nie ?
Trułem ja się myślą złudną.
Tobą jasną, tobą cudną.
I zatruty śnie...
A jeżeli nie....
No to trudno.

A jeżeli coś, a jeżeli tak ?
Rozgołębią mi się zorze.
Ogniem cały świat zagorze.
Jak czerwony mak.
Bo jeżeli ....tak.
No to ....Boże !!!!!

napisał Julian Tuwim

[Gość: SZAK]

Konstanty Ildefon Galczynski











Prośba o wyspy szczęśliwe


A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź,

wiatrem łagodnym włosy jak kwiaty rozwiej, zacałuj,

ty mnie ukołysz i uśpij, snem muzykalnym zasyp, otumań,

we śnie na wyspach szczęśliwych nie przebudź ze snu.



Pokaż mi wody ogromne i wody ciche,

rozmowy gwiazd na gałęziach pozwól mi słyszeć zielonych,

dużo motyli mi pokaż, serca motyli przybliż i przytul,

myśli spokojne ponad wodami pochyl miłością.



Już kocham cię tyle lat



Już kocham cię tyle lat,

na przemian w mroku i w śpiewie,

może to już jest osiem lat,

a może dziewięć - nie wiem.



Splątało się, zmierzchało - gdzie ty, a gdzie ja,

już nie wiem - i myślę w pół drogi,

że tyś jest rewolta i klęska, i mgła,

a ja to twe rzęsy i loki



List jeńca


Kochanie, moje kochanie,

dobranoc, już jesteś senna -

i widzę twój sen na ścianie,

i noc jest taka wiosenna!



Jedyna moja na świecie,

jakże wysławię twe imię?

Ty jesteś mi wodą w lecie

i rękawicami w zimie.



Tyś szczęście moje wiosenne,

zimowe, latowe, jesienne -

lecz powiedz mi na dobranoc,

wyszeptaj przez usta senne:



za cóż to taka zapłata,

ten raj przy Tobie tak błogi?...

Tyś jesteś światłem świata

i pieśnią mojej drogi.



Pyłem księżycowym


Pyłem księżycowym być na twoich stopach,

wiatrem przy twej wstążce, mlekiem w twoim kubku,

papierosem w ustach, ścieżką pośród chabrów,

ławką gdzie spoczywasz, książką, którą czytasz.



Przeszyć cię jak nitką, otoczyć jak przestwór,

być porami roku dla twych drogich oczu

i ogniem w kominku, i dachem co chroni

przed deszczem.



Rozmowa liryczna


- Powiedz mi jak mnie kochasz.

- Powiem.

- Więc?

- Kocham cię w słońcu. I przy blasku świec.

Kocham cię w kapeluszu i w berecie.

W wielkim wietrze na szosie, i na koncercie.

W bzach i w brzozach, i w malinach, i w klonach.

I gdy śpisz. I gdy pracujesz skupiona.

I gdy jajko roztłukujesz ładnie -

nawet wtedy, gdy ci łyżka spadnie.

W taksówce. I w samochodzie. Bez wyjątku.

I na końcu ulicy. I na początku.

I gdy włosy grzebieniem rozdzielisz.

W niebezpieczeństwie. I na karuzeli.

W morzu. W górach. W kaloszach. I boso.

Dzisiaj. Wczoraj. I jutro. Dniem i nocą.

I wiosną, kiedy jaskółka przylata.

- A latem jak mnie kochasz?

- Jak treść lata.

- A jesienią, gdy chmurki i humorki?

- Nawet wtedy, gdy gubisz parasolki.

- A gdy zima posrebrzy ramy okien?

- Zimą kocham cię jak wesoły ogień.

Blisko przy twoim sercu. Koło niego.

A za oknami śnieg. Wrony na śniegu.





Deszcz


I



Mówiłam tobie już pięćdziesiąt kilka razy,

żebyś już poszedł sobie, przecież pada deszcz,

to przecie śmieszne takie stać tak twarz przy twarzy,

to jest naprawdę niesłychanie śmieszna rzecz;



żeby tak w oczy patrzeć: kto to widział?

żeby pod deszczem taki niemy film bez słów,

żeby tak rękę w ręku trzymać: kto to słyszał?

a przecież jutro tutaj się spotkamy znów -



i tak się trudno rozstać,

i tak się trudno rozstać,

no, nawet jeśli trochę pada, to niech pada -



i tak się trudno rozstać,

i tak się trudno rozstać,

nas chyba tutaj zaczarować musiał deszcz.



II



Na Żoliborzu są ulice takie śliczne,

takie topole, a w tropach taki wiatr,

Gdy przyjdzie wieczór, świecą światła elektryczne

i tak mi dobrze, jakbym miała osiem lat;



mówisz: "Kochana!" Ja ci mówię: "Mój kochany!"

i tak chodzimy i na przełaj, i na w skos,

a w tej ulicy, która idzie na Bielany,

jest tyle świateł, jakby Szopen nucił coś -



i tak się trudno rozstać,

i tak się trudno rozstać,

no, nawet jeśli trochę pada, to niech pada -



i tak się trudno rozstać,

i tak się trudno rozstać,

nas chyba tutaj zaczarować musiał deszcz.



III



Ja na początku przez trzy lata byłam w Łodzi,

A teraz tutaj mam posadę w AWF,

i byłam sama, potem zaczął on przychodzić,

pracuje w radio, muzykalny jak sam śpiew;



więc z nim piosenki sobie czasem różne nucę,

on czasem skrzypce weźmie, na nich dla mnie gra -

a co wieczora na Żoliborz autobusem

do tej topoli, która nas tak dobrze zna -



i tak się trudno rozstać,

i tak się trudno rozstać,

no, nawet jeśli trochę pada, to niech pada -



i tak się trudno rozstać,

i tak się trudno rozstać,

nas chyba tutaj zaczarować musiał deszcz.





List jeńca


Kochanie, moje kochanie,

dobranoc, już jesteś senna -

i widzę twój sen na ścianie,

i noc jest taka wiosenna!



Jedyna moja na świecie,

jakże wysławię twe imię?

Ty jesteś mi wodą w lecie

i rękawicami w zimie.



Tyś szczęście moje wiosenne,

zimowe, latowe, jesienne -

lecz powiedz mi na dobranoc,

wyszeptaj przez usta senne:



za cóż to taka zapłata,

ten raj przy Tobie tak błogi?...

Tyś jesteś światłem świata

i pieśnią mojej drogi.



Pieśni


Ile razem dróg przebytych?

Ile ścieżek przedeptanych?

Ile deszczów, ile śniegów

wiszących nad latarniami?



Ile listów, ile rozstań,

ciężkich godzin w miastach wielu?

I znów upór żeby powstać

i znów iść, i dojść do celu.



Ile w trudzie nieustannym

wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń?

Ile chlebów rozkrajanych?

Pocałunków? Schodów? Książek?



Ile lat nad strof tworzeniem?

Ile krzyku w poematy?

Ile chwil przy Bethovenie?

Przy Corellim? Przy Scarlattim?



Twe oczy jak piękne świece,

a w sercu źródło promienia.

Więc ja chciałbym twoje serce

ocalić od zapomnienia.





Romans


Księżyc w niebie jak bałałajka,

ech! za wstążkę by go tak ściągnąć

i na serduszko -



byłaby piosenka bardzo nieziemska

o zakochanych aż do szaleństwa,

nieludzko.



Jeszcze by można rzekę w oddali

i cień od dłoni, i woń konwalii

dziką;



ławkę przy murze, a mur przy sadzie

i taką drogę, która prowadzi

do nikąd.





***



We śnie jesteś moja i pierwsza,

we śnie jestem pierwszy dla ciebie.

Rozmawiamy o kwiatach i wierszach,

psach na ziemi i ptakach na niebie.

We śnie w lasach są jasne polany

spokój złoty i niesłychany,

pocałunki zielone jak paproć.

Albo jesteś egipska królowa

jak miód słodka i mądra jak sowa,

a ja jestem przy tobie jak światło.





***





pokochałem ciebie w noc błękitną,

w noc grającą, w noc bezkresną.

Jak od lamp, od serc było widno,

gdyś westchnęła, kiedym westchnął.



pokochałem ciebie i boso,

i w koronie, i o świcie, i nocą.

jeśli tedy kiedyś mi powiesz:

Po coś, miły, tak bardzo pokochał?

Powiem: Spytaj się wiatru w dąbrowie,

czemu nagle upadnie z wysoka

i obleci całą dąbrowę,

szuka, szuka: gdzie jagody głogowe?

[Gość: ..............]

"Należy każdego dnia posłuchać muzyki, przeczytać wiersz, obejrzeć piękny
widok ...a także...jeżeli to możliwe...powiedzieć kilka rozsądnych zdań."

[Gość: SZAK]

Gość portalu: .............. napisał(a):

> "Należy każdego dnia posłuchać muzyki, przeczytać wiersz, obejrzeć piękny
> widok ...a także...jeżeli to możliwe...powiedzieć kilka rozsądnych zdań."
AMEN :))) POZDRÓWKA SZAK

[Gość: SZAK]

SPODOBAŁA MI SIĘ TA BAJECZKA WIĘC JĄ WAM KOPIUJE :))) POZDRAWIAM SZAK

"Pewna kobieta podlewała rośliny w swoim ogrodzie, kiedy zobaczyla trzech
staruszków, z wypisanymi na twarzy latami doświadczeń, którzy stali naprzeciw
jej ogrodu.
Ona nie znała ich, więc powiedziała:
- Nie wydaje mi się, abym was znała, ale musicie być głodni.
Wejdźcie, proszę A, do domu i zjedzcie coś.
Oni odpowiedzieli:
- Nie ma w domu męża?
- Nie , odpoczywa, nie ma go w domu.
- W takim razie nie możemy wejść - odpowiedzieli.
Przed zmierzchem, kiedy mąż wrócił do domu, kobieta opowiedziała mu to, co się
zdarzyło.


- A więc, skoro wróciłem, zatem poproś ich teraz, aby weszli.
Kobieta wyszła, aby zaprosić trzech mężczyzn do domu.
- Nie możemy wejść wszyscy do domu ; wyjaśnili staruszkowie.


- Dlaczego? ; chciała się dowiedzieć kobieta.
Jeden z mężczyzn wskazał na pierwszego ze swoich przyjaciół i wyjaśnił:
- On ma na imię Dostatek.
Następnie wskazał drugiego ; On ma na imię ;Sukces;,
a ja mam na imię ;Milość;.

Teraz wróć i zdecyduj razem z Twoim mężem, którego z nas zaprosicie do waszego
domu.
Kobieta weszła do domu i opowiedziała swojemu mężowi wszystko, co powiedzieli
jej trzej mężczyźni. Ten się ucieszył : - Jak pięknie!! ; Zaprosimy
Dostatek, aby wszedł i wypełnił nasz dom!!!
Jego żona nie zgadzała się i spytała:
- Mój drogi, dlaczego nie mielibyśmy zaprosić Sukcesu?
Ich córka słuchała tej rozmowy i weszła im w słowo:
- Nie byłoby lepiej, gdybyśmy pozwolili wejść Miłości? W ten spósób nasza
rodzina byłaby pełna miłości.
- Posłuchajmy rady naszej córki, powiedzial mąż do zony. Pójdź i zaproś
Miłość, niech będzie naszym gosciem.
Żona wyszła i spytała Ktory z Was to Miłość? Niech wejdzie, proszę i będzie
naszym gościem.
Miłość usiadła na wózku i ruszyła w kierunku domu.


Także dwaj pozostali podnieśli się i ruszyli za nią.
Trochę zdziwiona kobieta pyta Dostatek i Sukces:
- Zaprosilam tylko Miłość, dlaczego idziecie także wy?
Oni odpowiedzieli razem:
- Jeżeli zaprosiłabyś Dostatek lub Sukces, pozostali dwaj zostaliby na
zewnątrz, ale zaprosiłaś Miłość, a tam gdzie idzie ona, idziemy i my.


-Tam, gdzie jest Miłość, jest też Dostatek i Sukces."

[Gość: .........]

Napełnij szklankę mi
Ostatni nalej raz
Napełnij szklankę mi
I pójdę bo już czas
Nie płaczę pozwól pić
Bo wstyd mi sobą być
Napełnij szklankę mi
Napełnij szklankę mi.
.......

Więc pijmy całą noc
Aż zwalę się pod stół
By smutek stracił moc
Bym nie czuł to com czuł.
.......

napisał Jacek Kaczmarski

....................................................

To już jest koniec....pozdrawiam Szaka.

[Gość: SZAK]

Gość portalu: ......... napisał(a):

> Napełnij szklankę mi
> Ostatni nalej raz
> Napełnij szklankę mi
> I pójdę bo już czas
> Nie płaczę pozwól pić
> Bo wstyd mi sobą być
> Napełnij szklankę mi
> Napełnij szklankę mi.
> .......
>
> Więc pijmy całą noc
> Aż zwalę się pod stół
> By smutek stracił moc
> Bym nie czuł to com czuł.
> .......
>
> napisał Jacek Kaczmarski
>
> ....................................................
> Adoracja
[ Leopold Staff ]
Z mych pocałunków szata twej nagości,
Z warg moich na niej purpurowe róże,
W które cię stroić nigdy się nie znużę,
Tknąć ciebie kwiatom broniąc w ust zazdrości!

Z zachwytów moich kadzidła wonności,
Co owiewają cię w uwielbień chmurze!
Z dumy mej tobie stopień i podnóże,
I hołdowniczy kobierzec miłości!

Na swojej skroni twoje stopy noszę
Jako niewolnik pełne kwiatów kosze...
Ugięty klęczę i powstać się boję!

Na czole stopy twoje obnażone
Dzierżę jak żywych klejnotów koronę,
Bo na twych stopach chodzi szczęście moje!


TO JEST DLA CIEBIE :)))))

[Gość: SZAK]

Statystyczny uniform - sł.A.Bacińska muz.L.Luther

Na początku był smoczek, pierwszy spacer po mieście dCdC
Przełykanych na siłę statystycznych gram dwieście FA7
Pierwsza świeczka na torcie, pierwszy krok na dwóch nogach gAd
Ząb na nitce wyrwany w porę i przepisowo FA7

Statystyczny uniform dA
Model szyty na miarę dD7
Precyzyjny jak echo gD7
Jak szwajcarski zegarek gbg
Chociaż ruchy krępował CC7
Chociaż dławił pod szyją FA7
Ale jakoś się żyło gF
Jakoś się żyło FA7

Pierwszy Maj niecierpliwie prasowany od rana
List od Saszy z Charkowa i do władcy Tarzana
Pierwszy rower na gwiazdkę, pierwsze oko podbite
Bo każdy chciał być Jankiem a nikt nie chciał Szarikiem

Plakat z ABBĄ na ścianie zamiast Świętej Rodziny
Całowana niezdarnie pierwsza w życiu dziewczyna
Kolczyk w uchu podwójny żeby zdziwił się beton
Ojciec łajdak co odszedł z jakąś inną kobietą

Statystyczny uniform ...

Pierwsze sto lat i gorzko, ona biała jak wata
Potem dzieci, tapety, pierwsza wpłata na fiata
W domu żona nieświerzaa i wczorajsza gazeta
Pierwszy powrót nad ranem jakaś inna kobieta

Pierwsza renta od ZUS-u przeliczona dwa razy
Jeziorany w niedzielę w dzień powszedni Cardiamid
Pierwszy zawał znienacka, trzecia młodość pod tlenem
I kwaterka na górce, pierwsza w rzędzie po lewej

POZDROWIONKA :))))

[Gość: SZAK]

republika.pl/darekgrota
- jeżeli lubisz muzykę i dobre słowo
to musisz tu wejść (m.in. fragmenty Tolkiena)

www.liberum.prv.pl - Liberum Arbitrium
Internetowa Oficyna Wydawnicza Poezji Współczesnej

noname.zum.pl - strona magazynu NoName
www.wiersze.ibg.pl - wiersze czytelników
www.dzieci.best.pl - wiersze i bajki dla dzieci
www.iced.prv.pl - wiersze autorstwa iceda z magazynu NoName
biblioteka.pac.pl/
www.wiersze.com/
smutnykristo.w.interia.pl - poezja alternatywna
www.marcisz.prv.pl - poezja
www.japesymista.prv.pl - wesprzyj swoją osobą tę stronę

www.poetrysite.prv.pl - warto tu wejść

[Gość: SZAK]

Sorki może już padam SZAK :))))

TEMAT BYŁ SUPER LECZ NIKT JUŻ NIE :(((

[Gość: SZAK]

TEMAT BYŁ SUPER LECZ NIKT JUŻ NIE :((( CZTAMY SKRUTY :(( KLIKNIJ COŚ
PS SORKI ZA FUSZERKE TYCH LINKÓW SZAK

[Gość: <<<<<<<<<]

"Gdy sie miało szczęście, które się nie trafia
czyjeś ciało i ziemię całą
a zostanie tylko FOTOGRAfIA
.....
To to jest.....bardzo mało."

Maria Jasnorzewska Pawlikowska