Pręgi

[Gość: kkuubbaa]

wow - to swietny temat!
wreszcie cos na czasie - gratulaje!!!

Pręgi

[Gość: gerhard]

Po obejrzeniu „Pręg” mam uczucia bardzo mieszane. Najpierw pozytywy. To dobry
film i warto go obejrzeć. Pierwsza część filmu, która pokazuje młodość głównego
bohatera i ma wyjaśnić wszystko, co będzie dziać się później jest świetnie
napisana i chyba jeszcze lepiej zagrana. Niemal poczuć możemy strach chłopaka,
którego ojciec ma nietypowe metody wychowawcze i bardzo skrupulatne poczucie
sprawiedliwości. Tutaj zresztą sytuacja się komplikuje, ponieważ nie jest to
bicie dla bicia, nie są to alkoholowe przygody, tylko wszystko opiera się o
sprawiedliwość – zbyt gorliwą. Doskonale gra Andrzej Frycz. Naprawdę... Wzrok,
oddech, gesty i owo zaangażowanie. Popis. Popis milczący mocno. Zresztą mały
też. To zdecydowanie najlepszy fragment filmu. Ale potem... Chłopak w końcu
ucieka i przenosimy się o lat kilkanaście do przodu. Tam już Michał Żebrowski,
grotołaz, samotnik, musi poradzić sobie z duchami przeszłości. I tutaj niestety
scenariusz zaczyna mi się trochę psuć. Po pierwsze zbyt oczywistymi środkami
nakreślona jest podobieństwo syna do ojca. Pierwsza świetna scena w górskiej
bazie i pobicie potem zostaje zabita przez banalne szczegóły – pedanterię,
identyczny sposób mycia zębów, cytat o kompozytorach itp. Żebrowski naśladuje
Frycza, który po prostu dobrze zagrał, dlatego nie do końca mu uwierzyłem.
Publiczność się śmiała, a nie sądzę, żeby miało być śmiesznie. Po wtóre nagle
pojawia się kobieta, której postać jest zarysowana bardzo nieznacznie. Widać w
jednej scenie matkę alkoholiczkę, ale potem... Nic nie wiemy – dlaczego z nim,
dlaczego właśnie tak? Czy dlatego, że niedostępny, że grotołaz, że Wojciech ją
fascynuje... Tylko co fascynuje... Czy też że chce się nad nim zlitować, czy
dlatego, że takie osoby się przyciągają. Pytań jest mnóstwo. Jej motywacji nie
znamy. Za mało wyjaśnień. Scenariusz gubi się starając pokazać się za dużo i za
dosłownie. A potem nagle dzwoni telefon, przychodzi wiadomość, wraca kaseta i
coś się znów dzieje. To dobry pomysł, który pozbierał historię do kupy, ale
niestety końcówka znów pozostawia za wiele pytań. Nie będę zdradzał, bo może
ktoś chciałby iść do kina (a warto, bo jak na polskie kino to poważna próba
zrobienia czegoś głębszego niż opowieść o kradzieży obrazu np.), ale tak
naprawdę najciekawsza byłaby opowieść o tym, co dzieje się po zakończeniu.
Niemniej jednak wybierzcie się do kina. Kobieta-reżyser dużo dobrego dała temu
filmowi. Koniec jest sprytny, ale tak naprawdę ta historia tutaj się nie powinna
skończyć. Muszę przeczytać książkę – bo spodziewam się, że braki scenariuszowe
wynikają z tego, że Kuczok jest po prostu pisarzem.

[Gość: Margot]

Nie do konca zgodze sie z gerhardem (a tu gdzie sie nie zgadzam, to zaraz
napisze), ktory jako mężczyzna musial dostrzec kobiete, a ta kobieta jest tu
najmniej wazna. Film swietny, budzacy wiele emocji i refleksji. Genialna scena,
w ktorej Zebrowski gra "opetanie" ojcem, to mistrzostwo nad mistrzostwami.
Frycz jako ojciec, Zebrowski jako syn, ktory zachowuje sie tak samo jak ojciec,
to wyjatkowo zgrabny dobor artystów.
Dwano nie widzialam tak udanego polskiego filmu! Zycze Pani Rezyser wielu
takich sukcesów!:)

Pozdrawiam, Margot

[loolik]

Zgadzam się całkowicie. Do pewnego momentu film jest genialny, zwłaszcza gra
aktorska Jana Frycza i chłopców. Także druga część zaczyna się obiecująco,
jednak w pewnej chwili wszystko zaczyna się psuć. Nie powiem, widać że
przyczynił się do tego producent i "opiekun artystyczny" filmu. Ci, którzy
oglądali ostatnie filmy Zanussiego powinni wiedzieć o co chodzi. Nieznośny
patos wciskający się w każdą scenę, przeładowanie symboli. Wyszłam z kina z
uczuciem zażenowania (zwłaszcza ostatnia scena). Widać niestety że film miał
dwóch reżyserów i że nie wyszło mu to na dobre. Gratulacje dla pani Magdaleny
Piekorz z nadzieją, że producent jej następnego filmu nie będzie już jej
oferować swej "opieki artystycznej".

[saunne]

Matka alkoholiczka -> dzieci alkoholoków często są nadopiekuńcze (od małego
uczą się opiekować rodzicami) - może stąd zainteresowanie Tatiany Wojciechem,
którym trzeba się zająć. Przytulić. Ochronić. Tak to widzę.

Film wydaje mi się prawdziwy. To słowo jest chyba najbardziej adekwatne. Ojciec
Wojtka. który potrafi w jednej chwili eksplodować a za moment się uspokoić
(choćby scena z meczem). Zwłaszcza te wybuchy - nagłe, niespodziewane. I to
szukanie usprawiedliwienia: "dobry ze mnie ojciec, co?", kara, która jest jak
nagroda - zawsze zasłużona. I ten ascetyczny do bólu pokój dorosłego Wojciecha.
Tylko niezbędne przedmioty. Jak w więzieniu. Psychicznym. I bezsilność, przy
której pozostaje już tylko walić głową w drzwi. I gniew. Wszechogarniający.
Wszechobecny.
Dobra ostatnia scena.

[Gość: Koorraa]

Witam,

Cyt. "Po wtóre nagle pojawia się kobieta, której postać jest zarysowana bardzo
nieznacznie. Widać w............ Pytań jest mnóstwo... "

>>gerhard>> napisales, ze pytan jest mnostwo, ale czy wszytsko musi byc
wypowiedziane ?... zycie jest wieczna zagadka, rzadko kiedy od samego poczatku
jestesmy 'dobrze poinformowani'. zgadzam sie co , do gry Frycza - jest
rzeczywiscie znakomity, bardzo prawdziwy.. moze, az za prawdziwy. jestem troche
rozczarowana Zebrowskim, zupelnie nie popieram pogladu, ze jest to jego
najlpesza kreacja. polecam !

[Gość: Paschalis]

Gerard! Nie licz za bardzo na książkę. Ja od niej zacząłem i muszę przyznać, że
mam dość podobne wrażenia do Twoich po obejrzeniu filmu - mieszane. Zresztą tam
całej tej historii z dorosłym bohaterem nie ma. Wczoraj czytałem felieton
Józefy Hennelowej z Tygodnika Powszechnego (
tygodnik.onet.pl/1539,1195068,felieton.html ) i wydawał mi się on
malkontencki, dziś - po przeczytaniu "Gnoju" - ze zdziwieniem stwierdziłem, że
się z panią Hennelową zgadzam. Coś jest niedobrego w zakończeniu tej powieści.

[leider]

Ten film jest zdecydowanie wart uwagi. Czy nie uważasz, że pewne kwestie są
specjalnie tylko zarysowane a nie prześwietlone na wskroś? Bo ten ma również
stawiać pytania a nie tylko na nie odpowiadać. I czy ważne jest kim jest ta
dziewczyna? Jest człowiekiem, który dostrzegł samotność drugiego człowieka. I
nie zostawia go z tą samotnością...

[Gość: kinoman]

Pręgi to świetny film perfekcyjna gra Frycza, Wacka
Adamczyka,Żebrowskiego,Grochowskiej oczywiście reżyseria Magdy i zdjęcia
Koszałki
Polski film na który czkałem od kilku lat
polecam wszystkim warto

gdzie to sciagnac?

[Gość: film to gowno]

czy znacie torrent do tego gowna? wszystkie filmy nazywam gownem. w polsce gowno
nazywa sie "sztuka".

[Gość: mathom]

Scena opetania przez ojca jest genialna. Ale film jest KIEPSKI!!! Scenariusz
jest TEATRALNY a nie filmowy. Pomysl swietny ale wazne momenty w akcji nie sa
nalezycie przygowowane. Impreza na ktorej dzwoni telefon... kiepsko!!! Kolesie
najarani trawka jak uczniowie podstawowki DNO!!! A ostatnia scena... nie wiem
kto mial wiekszy problem ona czy on... generalnie pomysl swietny wykonanie ehh

[Gość: aaa]

eej stary jak chcesz mieć sceny zapowiadane na kilka godzin naprzód to oglądaj
telenowele

[Gość: kuba]

koniecznie wezcie husteczki!!

[Gość: bejsi]

To najlepszy polski film jaki widziałam! Pani Magdo, więcej niż gratulację!

[Gość: mikele]

Taa. Koszał talentu nie zmarnował jak widać. A najsympatyczniejsze pomysły
miał na studiach w Katowicach. On robił orperatorke, ja kierownictwo
produkcji. Zawsze miał korbę na makabrę. Raz na egzamin zrobił foty niemowląt w
formalinie. Sesja sie nazywała "Martwa natura". Nie oblał, bo foty z nóg
zwalały. Nie makabrą ale światłem. Poświecić to on umie jak mało kto...

Pręgi

[Gość: Doris]

To było piękne!! widziałam ten film wczoraj. jest rewelacyjny. Doskonała gra
wszystkich aktorów czyni go jeszcze bardziej ciekawym. Dobra fabuła
opowiedziana w dobty sposób. Na prawde warto obejrzeć.

[kotka_kulka]

"Pręgi" poruszające.. tak, po "Gnoju" przyszła kolej na film M. Piekorz.
wybrałam się wczoraj do kina i zostałam zrombardowana emocjami i gwałtownymi
uczuciami bohaterów. ten film to jeden wielki galop z burzy złości do spokoju
miłości. akcja toczy się szybko, na szczęście dobrze się kończy:) miłym
rozczarowaniem był Michał Żebrowski, który wreszcie porzucił kreacje amantów,
by teraz poświęcić sie roli bardziej psychologicznej, wykonanej zresztą po
mistrzowsku (przyznaję, czasem wzbudzając skrajne emocje:) szkoda tylko, że tam
rzadko tacy ludzie jak on pozwalają dopuścić do siebie kogoś innego, odkryć to
swoje "ciepłe wnętrze", szkoda też, że tak wiele osób rezygnuje z poznania
takiego człowieka, zrażając sie powierzchowną acz manifestowaną agresją. hm..
pozostaje mi tylko polecić Wam film, który jest jak najbardziej ważny i warty
Waszych oczu.

[Gość: Mika]

Film świetny, prawdziwy, brutalny i wzruszający.
Zrobiony tak, jakby nie był z tej dekady.
W porównaniu do wszechogarniającej komercji - miernoty i głupoty, ten film
naprawdę się wyróżnia.
Warto zobaczyć.

Pręgi wrażenia po filmie

[Gość: bear]

Ogląda się dobrze, jedna scena mi nie pasowała, scena w domu Tani,
jeżeli odkrywać postać to ta jedna scena to chyba za mało,
albo więcej albo wcale, takie trochę podniesienie kurtyny i natychmiastowe
opuszczenie. A może scena była jednak potrzebna bo odkrywa, że postać jest
też poraniona wewnętrznie i w końcowych scenach to ładnie wychodzi - w
kawiarni - chyba trzeba jeszcze raz obejrzeć film bo jeden raz to stanowczo za
mało aby wszystko ogarnąć.

[Gość: Marisa]

"Pręgi" to bardzo ładny film.Film jest inteligentny,a jednocześnie
jasny,przejrzysty.Wojtek i Tamara-wzruszająca miłość,dwojga
skrzywdzonych,zagubionych ludzi.Film,który się czuje...

[Gość: nieestetyczny]

Pregi to żenująco słaby film. (żenujące jest własnie to, że dostał nagrody).
Nie chcę sobie nawet wyobrażać jak złe musza być inne polskie filmy - te, które
nagród nie dostały. Nie chcę się powtarzać - w innym wątku o Pregach napisałem
więcej nt filmu.
Ps
przeżucę się na m4etodę inż. mamonia i będę wychodził z polskich filmów, gdyż
od siedzenia i oglądania ich robia mi się odciski. może ktos napisze
scenariussz: traumatyczne przezycia po obejrzeniu 4 polskich filmów i wpływ
tych przeżyć na nasze dalsze życie

[kamea28]

Właśnie wróciłam z kina. Film piękny (jeśli, oczywiście, film na taki temat
może być piękny). I bardzo, bardzo smutny. Płakałam po wyjściu z kina...
Aktualny - wszyscy rodzice/przyszli rodzice powinni do obejrzeć. Niezwykle
wzruszająca muzyka, dobra gra aktorów. W zasadzie to film wielowątkowy - choć z
pozoru wydaje się, że to tylko jeden wątek. Polecam!

[Gość: tiramisushake]

obejrzalam film w niedziele, nadal jestem pod wrazeniem i planuje pojsc jeszcze
raz zeby moc w pelni nim przesiaknac!jest taki prawdziwy, uderzajacy i
przekonywujacy ze kazdy powinien go zobaczyc!wsrod nas zyje mnostwo takich osob
do ktorych nalezy wyciagnac pomocna dlon i nie zrazac sie 1szym niepowodzeniem!
studiuje psychologie,ten film to dla mnie cenne doswiadczenie,patrzylam na
niego pod roznymi katami, z roznych perspektych...z kazdej zadzwiwiajaco
zyciowy pelen emocji, czesto skrajnych... kazdy z nas powinien sobie uswiadomic
ze my sami wywieramy ogromny wplyw na innych, szczegolnie na wlasne dzieci!ten
film to doskonale oddaje!polecam wszystkim rodzicom, szczegolnie swiezym!zeby
wiedzieli jak sie nie zachowywac.zobaczyc ze autorytet czy osoba znaczaca to
cos trwalego, czego sie nie mozna wyzbyc ot tak.dawno nie wiedzialam tak dobrze
przedstawionego problemu w filmie szczegolnie polskim. szczerze polecam!i
koniecznie z chusteczkami bo niektore sceny rzeczywiscie sciskaja za gardlo!
zebrowski rzeczywiscie pokazal sie z innej strony i w koncu uwolnil sie od
szufladkowania go do roli amanta, bynajmniej w moich oczach.debiutujaca aktorka
takze wypadla pozytywnie.wg mnie dobry wybor rezyserki!szczegolnie przypadl mi
do serca pewnien cytat z filmu, zebrowski z grochowska w restauracji:"czy ty i
ja to juz MY?" piekne... nie jestem zwolenniczka polskich filmow, wrecz od nch
stronie!!szczerze zawiodlam sie na ONO ale pregi chcialam zobaczyc i nie zaluje!

[Gość: kn]

to żenujące, że tak słaby film ma reprezentować polską kinematografię.
w trakcie tego blabla amerykańska publiczność wyjdzie z seansu po 20 minutach.
filmidła zrobione tak jak czesc tereska, edi, quo vadis, czy tez pregi moga byc
ogladane tylko w rp i tu zbierac nagrody.

to dobry temat...

[subtelnamaczuga]

ale film kuleje od połowy
osobiście uważam, że polskie kino jest żenujące jako takie:)
przy czym "Pręgi" to już krok we właściwym kierunku
dużo jednak jeszcze drętwoty...
muzyka, która jest istotnym elementem budującym film jest kiepska (chodzi mi o
tło muzyczne) lub jej nie ma - skoro jej nie zauważyłam
nie podkreśla praktycznie żadnej sceny, usztywnia film
no i jakoś tak mało "treści" w drugiej połowie - to już chyba raczej braki w
scenariuszu niż reżyserii, chociaż nie jestem przekonana.
Nie rozwija się tu charakterystyki głównego bohatera,
że nie wspomnę o natrętnej Grochowskiej o mentalności akwizytora - nie ma nawet
sceny wyjaśniającej motywy jej postępowania...
Żebrowski faktycznie trafił na rolę życia
tylko momentami ją nokautował teatralnymi manierami
co nie znaczy jednak, że nie było scen w których grał autentycznie i po prostu
dobrze.
Film zamiast nabierać tempa - wytraca je.
Mimo to, dla uważnych wrażliwych odbiorców z pewnością jakaś odmiana w rodzimym
kinie
uważam, że obejrzeć warto

(nawiasem - sympatyczne wspomnienie czasu szkolnych mundurków i... "nagrywaczy"
w postaci kasprzaka;))

[Gość: aaa]

żenujące są wypociny ludzi, którzy nie potrafią napisać "przerzucę"

[Gość: nieestetyczny]

Gość portalu: aaa napisał(a):

> żenujące są wypociny ludzi, którzy nie potrafią napisać "przerzucę"
Już potrafię - "przerzucę".

ZA PÓŹNO

[Gość: tesera]

ZA PÓŹNO
Dla mnie o 50 lat za późno, bo tyle mam ja.
Może mój ojciec w swej młodości zobaczywszy tak wprost, jak łatwo zniszczyć
całe i JEDYNE życie własnego dziecka, nie zdecydowałby się z moją matką - która
nie umiała i nie chciała chronić!!!! - na dzieci. O ile świat byłby piękniejszy
bez takich jak ja, pokiereszowanych, przez własnych rodziców. Nie musieli mnie
mieć. Do dziś nie wiedzą, po co mieli dzieci. Wychowali nas, mnie i mojego
brata 26 letniego samobójcę, na obraz i podobieństwo diabła, choć do dziś,
każde osobno, ostentacyjnie chodzą do kościoła.
Niech ten film rozpocznie dyskusję, czy wszystkie nie przestępcze samce powinny
mieć prawo zapładniać, i czy wszystkie nie przestępcze samice powinny rodzic.
Ja, smutna, uciekająca przed przeszłością i sobą CIERPIĘ (nie spotkałam swojej
TANI, spotkałam krowę, która jak nie ma mleka to nie da - tak mówi o sobie mój
prymitywny mąż ucinając moje próby otrzymania od niego pomocy w uwolnieniu się
od wlokącego się za mną piekła) i to cierpienie PRZEKAZUJĘ innym.
A nie musiało tak być. Mogłam się urodzić ludziom chcącym, akceptującym,
przyjaznym. Wystarczyłoby nie dać prawa wszystkim do rodzicielstwa. To bardziej
odpowiedzialna funkcja niż kierowca czy doradca podatkowy lub lekarz.
Boże, ile bym dała, byś talent w mojej osobie (przypowieść o talentach -
Biblia) dał komuś, kto tę przypowieść rozumie, a nie prymitywowi, który do
dziś – ma 85 lat – uważa, że ojciec musi być jak prokurator. Zamiast pejcza
miał inne narzędzia. Powiedzenia: nie pyskuj, nie gębuj, porozmawiamy jak się
ugrzecznisz, radź sobie sam a inni ci pomogą itp. sposoby by dziecko odepchnąć,
choć nie było powodu.
Panie Wojtku. Dzięki Ci za odwagę.
Dzięki Ci Michale za przekonujący obraz mojego brata, ale on nie spotkal TANI,
zostawił za to pokiereszowaną roczną córeczkę, nim ostatecznie uciekł przed
sobą i rodzicami, OJCEM I MATKĄ.
Dzięki Wam za pokazanie mojego męża ze stępionym nożem, bo w tej drugiej
rodzinie jestem teraz JA, bowiem ludzkie pokurcze na ogół łączą się z
pokurczami i dalej przekazują PIEKŁO.
ALE moje dzieci SĄ SUPER, bardziej niz Tania, choć na pewno mają wiele
głębokich ran choćby z powodu obcowania z kaleką Matką. JA TEŻ KUPOWAŁAM IM
KSIĄŻKI, DOMAGAM SIĘ ŻEBY TO PAMIĘTAŁY, ale jedno zrobiłam inaczej. Pomogłam im
wyfrunąć jak najdalej od rodzinnego gniazda wmawiając, że świat jest mały i
piękny a ludzie dobrzy a ich rodzina to obraz w krzywym zwirciadle. Moje
dzieciaczki mi uwierzyły i wiecie – w ich świecie TAK JEST - PIEKNIE. ALE SA
DALEKO OD NAS WSZYSTKICH SWOICH NIBY BLISKICH, I TAK MUSI ZOSTAC DLA ICH DOBRA.
Proszę również Was, Pana i Panią Magdę o wersję subtelniejszą, bez przemocy
fizycznej i wulgaryzmu, tylko o zimnie, obcości, pustce, przez które mój brat
nie żyje, a ja jestem kaleką. Może wówczas niektórzy cofną się przed
rodzicielstwem, bo po co??!! I niech mi nie pieprzy żaden pseudoreligijny
fanatyk, że moje pokurczone życie zostało zaplanowane przez Boga ku jego
chwale. ON też by wolał, by mnie nie było, tylko głupi fiut z trudem, nie
wiadomo po co wlazł, i niestety poczęłam się, a ta głupia ani nie wyskrobała,
choć wtedy wolno było, ani nie zaopiekowała się. Wykarmiła póki hormony jej
kazały mnie karmić, a potem powierzyła Tatusiowi, Kościołowi i Szkole i teraz
mówi: NO PRZECIEŻ ŻYJESZ, GDYBYŚ MIAŁA ŹLE TO BYŚ NIE PRZEŻYŁA.
Moi rodzice, moje jedyne życie, o kurwa!
Wybaczcie, to słowo mówię prywatnie, nie w miejscu publicznym, więc mnie nie
ścigajcie, choć ojciec by mnie oskarżył wobec wszystkich możliwych sądów.

A dodatkowo polecam całkiem fajną instrukcję obsługi życia: książka "Dzikie
serce" autor John Eldredge. Mój syn już zdążył się przekonać, czym może się
skończyć nie powtarzanie swojej IZOLDZIE, że jest piękniejsza niż np Jenifer
Lopez. Może jeszcze zdąży zrozumieć, że musi być TRISTANEM, jeśli chce być
szczęśliwy z IZOLDĄ. A moją córkę może zdążę przekonać, ze jest NAJPIĘKNIEJSZĄ
ZŁOTOWŁOSĄ. Tylko daj Boże, by spotkała nie pokiereszowanego pokurcza a
TRISTANA.
I wówczas może będę ostatnim kalekim pokoleniem chorych od zawsze pokurczów.

[kamea28]

Wypowiedź "Tesery" mówi wszystko. I powinna otworzyć szerszą dyskusję nad
powyższym problemem.

[Gość: Kika1010]

Droga Tesero, moc jaką mają nad nami nasi rodzice, rodziny jest bardzo duża -
niezależnie od naszego wieku, od faktu czy to uznajemy czy się sprzeciwiamy. Na
szczęscie nigdy nie jest za późno by tą relację uzdrowić, zrozumieć a to Ci
pozwoli zdjąć z siebie ciężar i iść Twoim dzieciom w przyszłość, w związki z
jasnymi ludźmi. www.hellinger.pl

[rmk28]

Metoda ustawien wedlug Hellingera uwazana jest za bardzo niebezpieczna na Zachodzie. Psycholodzy i prasa masowo przed nia ostrzega ludzi, a w Polsce takie znacharskie metody sa stosowane przez certyfikowanych przez PTP terapeutow. Skandal!!!
Na tej stronie Forum Psychologicznego Humanitas mozna wiecej o tej przeczytac. Podane sa tam linki do zagranicznych artykulow prasowych, ostrzezen psychologow przed ta metoda, programow tv. Warto przeczytac zanim ktokolwiek zacznie taka terapie!!! Bo Bert Hellinger to pospolity psycho-znachor forumhumanitas.ipbhost.com/index.php?s=59019c89d8c027a4355b27469a5d1362&showtopic=357

[tumour_marla]

Weszlam zeby wypowiedziec sie na temat filmu Pręgi, ale po przeczytaniu postu
tesery, zabrakło mi słów...POwiem może tylko, że wg mnie ten film jest smutny i
wzruszający dla osob, ktore nigdy nie mialy takich doświadczen, jest natomiast
niezwykle bolesny dla osob , ktore wiedza, co to jest znęcanie sie psychiczne
rodzicow nad dziecmi.wiedza to z autopsji. Tesero, dziekuje Ci za szczerosc,
Twoj post znaczy dla mie wiecej niz Michał Żebrowski i zlote lwy.

[nefil]

To co najbardziej uderza w filmie- rodzina, Kosciol, szkola odbieraja nam
tozsamozc, lamia charaktery i wypluwaja jako bezbronne, posluszne i stotki,
ktore potem zmieniaja sie w potwory i zarazaja innych.
Smutny, wstrzasajacy film...

[Gość: mamapiotra]

Mam 40 lat , jestem matką , nauczycielką i może dla mnie nie jest jeszcze za
późno. Nie miałam tak trudnego dzieciństwa, ale mam dzieci. Dzięki filmowi coś
do mnie dotarło.

[Gość: legwana]

Podziwiam Cię kobieto! Jesteś dojrzałą, kochającą matką! Podziwiam Cię! Wiedz
że jesteś WSPANIAŁA.

[Gość: Julia D.]

film ogólnie kiepski, chociaz pierwsza czesc - ciekawa. bardzo dobra rola
frycza. pozniej film jest rozlazly. nie wiadomo, skad sie wziela ta dziewczyna,
czemu leci na wojtka i w ogole wszystko mocno naciagane. nie wiem, jak taki
film mogl dostac jakas nagrode, a gazeta dac mu 5 gwiazdek. po prostu zwykla,
przecietna, kolejna polska produkcja. (i ze tez musieli tam pchac zebrowskiego)

[Gość: aaa]

tak to jest z dziewczynami, że czasem biorą się znikąd, i zakochują jak
wariatki i fenomen ten stary jest jak świat.

jak chcesz mieć wszystko na tacy, to też polecam telenowele.

[Gość: mario]

Sorry, ale czepiac sie roli zebrowskiego w tym filmie to juz jest jakies
czepiactwo paskuden>
On tym filmem pokazal na co go stac!
Pokazal,ze jest bardzo dobrym aktorem i tyle.

[Gość: Pyton]

Właśnie! Pierwsza część dobra, dobre sceny w szkole, bardzo dobry "mały
Żebrowski".
Druga - okropna.
Gwoździe w parapecie. Kara i nagrodadla gołębi - ziarno. Cóż za asocjacje.
Zenujący Żebrowski. Nieokiełznana histeria.
Dziewczyna rzeczywiście "ni z gruchy ni z pietruchy".
A zakończenie: lustro - "Wojciech - ojciec" - żenada!
Istny Makarenko.
Poza tym baczne oko Zanussiego wyłazi z każdej sceny. Góra 2**

[Gość: Kosa]

> Poza tym baczne oko Zanussiego wyłazi z każdej sceny. Góra 2**

Rzadko bywam na tym forum, czy wymieniony Zanussi jest
synonimem tandety?!
Pzdr.

[schabomil]

Nie bardzo rozumiem "ochow" i "achow" w stosunku do tego filmu.
Oczywiscie, warsztatowo [gra aktorow (Frycz- geniusz, u Zebrowskiego czasem
kluje maniera tatralna], przekonywujace pokazanie ralacji syn-ojciec) i
spolecznie (tematyka) film b. dobry, natomiast artystycznie raczej kiepski.

Jeden wymiar dziela, oczywistosc spojrzenia na poruszana tematyke- nic nie
odkrywa, prowokuje latwe, jednorodne wnioski i emocje.
Koncowka (Zanussi?) "ja wam wytlumacze co to jest zycie i o czym byl ten film"-
nie wolno tak!
"Wojciech- Ojciec": jako integralna czesc filmu pretensjonalne i glupawe (juz
lepiej by zasikal ten napis :/ ), potraktowane jako kropka po dziele i
komentarz- b. dobre, moze nawet mistrzowskie.

Generalnie: film ten, potraktowany jako rzemioslo (jak np. scenki historyczne
w "sensacjach XX wieku") jest bardzo dobry, niestety zupelnie sie nie broni
jako dzielo sztuki.

To pisalem ja, Schabomil. Obywatel drugiej klasy.

[Gość: Ula]

Czytalam ksiazke - Gnoj i jest wybitna. Nie widzialam jeszcze filmu - ide
dzisiaj. Ile tu jest ludzi ktorzy ksiazke czytali, i co mysla o zestawieniu
ksiazki a filmu??? Hmm, a nowa ksiazka Kuczoka - "Widmokrag" ??

Uwielbiam jego pisanie. Amen.

[Gość: Pjotr]

Słyszałem, że film jest ciekawy. Czy można go obejrzeć z angielskimi napisami.
Moja żona nie jest polką i chciałaby ten film zobaczyć.

[Gość: Ika_25]

Dla mnie "Pręgi" są próbą wybicia kina polskiego na wyżyny. Próbą, która się
powiodła się ale połowicznie. Film w pierwszej części (dzieciństwo Wojciecha)
jest naprawdę dobry. Gra Frycza rewelacyjna, Wacka również. Natomiast druga
część zdecydowanie mniej wiarygodna. Gra Żebrowskiego do końca nie przemawiała.
Jego postawa zawierała w sobie zbyt wiele sprzeczności, nie pasowało mi wogóle
mówienie prozy. Postawa Grochowskiej wobec Wojtka również nie była do końca
przekonująca, miłość od pierwszego wejrzenia? fascynacja samotnością, agresją?
Film pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi i pewnego rodzaju niedosyt.

[odrey]

Pręgami jestem rozczarowana... i to bardzo... Jakie to wszystko było ładne i
ugładzone... Jakie dopowiedziane... Główny bohater oczywiście musiał dokładnie
w składnym monologu wytłumaczyć znaczenie tytułu filmu... Musiał też powiedzieć
coś wierszem.. i przeżyć tysiąc rozterek w jednej sekundzie (mówię o ostatniej
scenie, której towarzyszą tony muzyki jak z jakiejś finałowej sceny walki)
Efekt wszystkiego był taki, że po obejrzeniu tego dzieła, nie chciało mi się o
nim rozmawiać. Nie miałam nic do powiedzenia. I nic na to nie poradzę

[dota_mama_jasia]

Dla mnie - absolutny dramat i żenada. I pierwsza, i druga czesc. Schematy,
wszystko dopowiedziane do bolu, zle zagrane, teatralne. Jak ksiadz, to pedofil,
jak ojciec bije, to musi jednoczesnie produkowac figurki matki boskiej.
Żebrowski poniżej wszelkiej krytyki, okazuje się, że w repertuarze ma najwyzej
dwie stosowane wymiennie maski, myli mu się kino z teatrem, jest niewiarygodny,
patetyczny, nieautentyczny, a scenarzysta bynajmniej nie ułatwił mu zycia
budujac postac jednowymiarowa i w tej plaskosci zwyczajnie smieszna. Frycz
robil co mogl, ale tez dostal do zagrania sztampową postać. Przypomina mi się
film Blask (Shine, z Rush'em w roli glownej), w którym tez mamy gnebionego,
glownie psychicznie, syna, i autorytarnego ojca. Ale jaka roznica klas! Jak
zakreslona historia! Zmieniajace sie, dynamiczne postacie, niepotrzestrzenie
wkradajace sie psychiczne zniewolenie przez ojca, swietna, genialna gra Rush'a!
Ale przede wszystkim opowiedzenie o ludziach poprzez historie, a
nie "przypisy". Takie sceny jak Żebrowski mówiący "mam 30 lat, nazywam się
Wojciech" powinny być zabronione, bo sa policzkiem wymierzonym widzowi. A mam
wrazenie, ze niestety, pani reżyser caly czas sprawdza, czy na pewno wszyscy
wszystko zrozumieli, i widzowie przysypiajacy w ostatnich rzedach tez, i czy na
pewno nie trzeba wyjasnic i powtorzyc. Kawa na lawe i wypiszmy przeslanie
drukowany literami, gdyby jakas sierotka jeszcze nie zrozumiala. Stosunkowo
najlepiej wypadają tu aktorzy z dalszych planow (np. rudy kolega Wojtka z
klasy), od biedy mozna uznac, ze sa naturalni. Generalnie - przerażajace, ze
taki film w ogole wszedl na ekrany.

Pozdrawiam
Dota

[Gość: Natka]

Nie zgadzam się z Twym wystąpieniem Dotko!
Po pierwsze jestem fanką Żebrowskiego, ale to nie oto chodzi. Uważam iż nie
można się wypowiadać w taki sposób o filmie ( dla mnie osobiście bardzo
prestizowym), skoro został on nakrecony na podstawie książki Wojciecha
Kuczoka "Gnój"- która jak wiadomo została nagrodzona Nike.
Osobiście film uwazam za świetny i bardzo mi się podobało odegranie w tak
znakomity sposób swej roli przez A. Frycza. Jedyne co wzbudziło we mnie zgrozę
to ujęcie z twarzą Wojciecha na zbliżeniu.
Pozdrawiam!

Pręgi, razy i takie tam

[Gość: gość]

Jezu!
Dokąd się staczasz o kino polskie. Pierwsza część jeszcze zjadliwa ale druga
sięga dna. Może gdyby zamienić wyjątkowo obleśńego Żebrowskiego na inne coś...?
Ale nie sądzę. Chciałem wyjść z kina. Nie da się patrzeć na tego aktora, nie
tylko że nie da się patrzeć, to co gorsza nie bardzo można go też słuchać. O
Żenado!
Ale dlaczego okrzyknięty tak dobrym filmem? Za co? Za aktualność tematu? Dobra,
ale jest masa filmów aktualnych wokół których nie robi się tyle szumu.
WYkonanie? Też nic specjalnie nowego. Po prostu nie jest ten film jakimś
milowym krokiem w polskim kinie. Jest sobie i tyle. Powstał i za tydzień
zapomnę. MOże nawet już zapomniałem. Niech mi proszę ktoś zrobi listę zagadnień
poruszanych w tym filmie, które mogą zmienić moje życie, niech pokaże sceny,
które nie dość że fenomenalnie nakręcone, to jeszcze niebanalne w wymowie. Sam
nie znalazłem, możem głup i nieczuły.
ALe miłość to dopiero coś, uuuuulalalala...
Chyba wyjdę z kina i się po prostu zakocham, to odmieni nie tylko mnie przecież
ale i świat wokół. Jestem gotów, miłości, przybywaj!!!

[Gość: KasiK]

Wyszlam z kina zazenowana. Wsciekla nie, bo w koncu nie bede oceniac filmu bez
obejrzenia go...
Jak ktos juz tu wspomnial, scenariusz zamiast filmowego, teatralny. Zebrowski
jest swietnym aktorem teatralnym, ale w filmach gra paskudnie, chyba zapomnial,
ze nie stoi na scenie. Na uwage zasluguja Frycz i dzieciak - doskonali.
Grochowska gra jedna mina (przezroczysta i bezbarwna) jakby kij polknela.
Scenariusz dobry znowu w czesci pierwszej, w drugiej nieskladny, powierzchowny.
Przykro sluchac faceta gadajacego do dziewczyny wierszem :-/
Scena szalenstwa doroslego Wojciecha w domu w towarzystwie Tatiany przerazajaco
plytka i przesadzona, bo na pewno nie zyciowa..
I scena finalna.... Dno. Tani chwyt, ktory decyduje o wymowie filmu. Przykro
patrzec. Ale polecam, zeby sie samemu przekonac.

[Gość: pietia]

Wyszyłem z kina poruszony , dawno polski film nie był tak dobrze zrobiony i nie
opowiadał o tak ważnych rzeczach .A ci wszyscy zblazowani forumowicze piszący,
a to że dno , a to że przezroczysta i bezbarwna , a to ze facet nie może gadać
wierszem, piszą to żeby pisać bo jestem na nie i koniec.
Może jestem niewyrobiony w smaczkach filmowych ale ten film wbił mnie w fotel.
I odczucia te są dla niego najlepszą recenzją.

P.S(Tez mam 30 lat , też słuchałem Lady Pank z magnetofonu Kasprzak, moja pani
od polskiego wyglądała identycznie jak ta z filmu-dom natomiast miałem całkiem
inny)

[Gość: Iwona]

No tak, kazdy polski film mówi o czymś waznym, mówi wręcz patetycznie. czy aby
nie nazbyt patetycznie? Pręgi poruszaja,owszem,ale coś tu nie gra..Opiekę
artystyczną Zanussiego czuć i to bardzo. Bohaterem jest dorosły Wojtek, ale w
odczuciu widza chyba bardziej mały chlopak, który na marginesie, gra świetnie.
Dorosłego Wojciecha dopada miłość, czy raczej pożadanie nieznajacej go
dziewczyny? Przecież narzuca mu ona swą "miłość" tak jak ojciec. Nie było tam
zauroczenia,ani zakochania,lecz wymyszony pierwszy pocałunek, wymuszony
pierwszy kontakt fizyczny...A zmiana w mysleniu i odczuwaniu Wojciecha
rozgrywała sie w nim samym, to smierc ojca zmienila go,lub też rozrzewnila na
krotko...swiat zewnetrzy "dzial sie" po prostu obok...niekonecznie
nagrodzilabym "Pregi", ewentualnie zmienilabym wszelkie rezenzje. To walka
ojciec-syn, dziecinstwo i jego dziedzictwo, walka wewnetrzna, zagubiono tu
kontekst spoleczny...