Anachronizmy i absurdy w filmach historycznych

[Gość: mkw]

W watku "Tytuly filmow - po polsku, czy w oryginale" wyplynal
temat "Gladiatora". Czy pamietacie jakies inne ciekawe przyklady filmow w
ktorych historyczny kostium skrojony byl wyjatkowo niedbale?

[Gość: Anna M]

"Drakula" Coppoli
Cały XIX wiek był tam bez sensu. Po pierwsze stroje tylko z grubsza wyglądały
odpowiednio, po drugie cała warstwa obyczajowa. Np. podejrzanie wyglądający
cudzoziemiec z długimi włosami mógł zaczepiać kobietę na ulicy, ale ta a) nie
powinna mu odpowiadać, b) nie mogła iśc z nim na kolację we dwoje do
restauracji oraz c) na pewno nie poszłaby z nim do kinematografu gdzie akurat
pokazywali jakiegoś ówczesnego pornosa (ani on nie mógłby jej zaprosić). To
tylko jeden przykład.

"Emma" z Gwyneth Paltrow.
Warstwa obyczajowa trochę lepsza, ale też leży.

"Imię Róży"

"Braveheart"
Tego nie jestem pewna, ale podobno Szkoci malowali się na niebiesko 500 lat
przed czasem akcji filmu, za to w kilty zaczęli się ubierać 500 lat później...

[microwave]

A co na przykład z okularami Oldmana, noszono wtedy takie?
Sciśle rzecz biorąc "Drakula" to nie film historyczny tylko horror, więc chyba
mu się należy taryfa ulgowa. Powiedzałabym nawet, że naruszenie historycznego
prawdopodobieńtwa było w tę historię świadomie wkalkulowane;).

Swoich przykładów nie mam, bo zawsze byłam na bakier z historią. Bardzo jednak
jestem ciekawa przykładów innych forumowiczów.

[Gość: Anna M]

O ile wiem, to nie.
Nie czepiałabym się Draculi gdybym nie musiała czytać - i to szczegółowo - w
ramach jakichś zajęć oryginału. Jeżeli film nosi tytuł "Bram Stoker's Dracula"
to moim zdaniem powinien jakoś tę warstwę obyczajową zachowac. Albo tak się
nie nazywać, bo w zasadzie z tym, co Stoker napisał ma niewiele wspólnego,
poza tytułem.

[microwave]

Racja, chyba nie powinien się tak nazywać, jest to co najmniej mylące.

Zależało mi przede wszystkim na podkreśleniu tego, że wiele zależy od
konkretnego filmu i od intencji reżysera: trudniej obruszać się na kogoś kto
świadomie narusza historyczne prawdopodobieństwo (choć wciąż można mieć
wątpliwości, czy to był dobry pomysł) od kogoś kto czyni to z niedbalstwa,
żenującej ignorancji, i to w sposób wołający o pomstę do nieba (zwłaszcza gdy
ogromne pieniądze wydaje się np. na budowę dekoracji i efekty specjalne).
Osobiście bardzo lubię, gdy twórcy filmu (historycznego) dbają o realia i
detale, przy założeniu oczywiście, że służą one historii, rysunkowi postaci etc
a nie samym sobie przede wszystkim, ale jeśli film jest dobry, to wolę nie
myśleć o nieścisłościach (o nieścisłościach, ale nie poważnych błędach,
przekłamaniach i absurdach rzecz jasna). Lecz jaka postawa jest
najroztropniejsza - nie wiem i co więcej, wydaje mi się, że wcale niełatwo
odpowiedzieć na to pytanie.

[Gość: Marek]

Z fabułą to nie zupełnie tak. Książka Brama Strokera ukazywała się wielokrotnie
i za każdym razem była nieco zmieniana. W efekcie obecne wydania znacznie
różnią się od oryginału. Pamiętam wypowiedź samego Copolli, który mówił, że
udało mu się dotrzeć do pierwszego wydania. Poza tym film nigdy nie jest
idealną ilustracją książki. Tytuł Bram Sroker's Drakula miał podkreślić
oryginalne spojrzenie na samą postać Drakuli. Copolla chciał oddemonizować
wampira i ukazać jego prawdziwe uczucia, tak, jak to zrobił Stroker. Przez
wiele lat pokazywano Drakulę jako głodną bestię, która zabijała dla zabijania.
Stroker ukazał w nim człowieka.

[Gość: Anna M]

Czytałeś książkę Stokera?

[Gość: ada]

ludzie kochani!!!!! rozmawiamy o absurdach w filmach historycznych, a klocicie
sie na temat zachwianej (poniekad slusznie)warstwy obyczajowej Draculii, a co
wspolnego ma Dracula z filmem historycznym?

[Gość: kicius]

okulary sa chyba ok,bo przeciez w Panu Tadeuszu mieli"niebieskie okulary"...

[Gość: M. Putek]

Kiedy w MGM zmieniono dyrektora (w 60-tych?) zaczęła się w holywudzie era
filmów “with a message”. Przedtem propaganda ograniczała się do wtrąconych
linijek dialogu. Obecnie “premis” po chamsku implikują nam “political
correctness” łopatą do głowy. Ponieważ nie ma wiele, lub wcale wyboru, płacimy
za bilet i kupujemy propagandę razem z rozrywką.
Globalizm niweluje, niszczy narodowe kultury rozbrajając ludzkość “od
wewnątrz”. Zastępuje je monolitycznymi produkcjami komercjalnymi:
Zob. “L’esprit de terrorisme” francuskiego filozofa Jean Baudrillarda:

[Cytat:] » Nie ma już frontu, nie ma linjii demarkacyjnej, wróg tkwi w sercu
kultury, która go zwalcza. To jest, jeśli kto woli, Czwarta Wojna Światowa. Już
nie między narodami, państwami, systemem i ideologiami, lecz w gatunku,
człowieka z samym sobą.
Nikt nie może powiedzieć jak to wszystko się rozegra. Tym razem stawką jest
przetrwanie ludzkości, nie chodzi o zwycięstwo jednej strony.
. . . Kultury są jak języki. Każdy jest nieporównywalnym, zamkniętym dla siebie
dziełem sztuki. Nie istnieje hierarchia języków. Nie można mierzyć je czymś
uniwersalnym. Dałoby się teoretycznie wprowadzić globalny język, ale w tej
redukcji znajdowałoby się absolutne niebezpieczeństwo (dla zwyczajnych ludzi,
obywateli).« [Koniec cytatu.]

Jeżeli w Warszawie organizuje się akademia sztuk wizualnych, czy “Mistrzowska
Szkoła Reżyserii A. Wajdy”, samorzutnie niejako, z inicjatywy “głodujących”
filmowców, to kto zadba, żeby ona nie była jątrzycielem i burzycielem polskości
i katolicyzmu, z których naród bierze swoją siłę?

Czy mamy pozwolić, żeby za podatki kształcili się reżyserzy, którzy, poznawszy
techniki, użyją swoich talentów do opluwania puścizny po dziatkach i rodzicach?
Do podcinania gałęzi, na której siedzą?

Jeżeli wyprodukuje się “twórców” bez drugiego zawodu, to oni, żeby wyżyć,
zaciągną się w szranki wroga jako płatne wojsko ideologicznych politruków,
walczących z nami.

Ameryka “żydokomunizuje” się. Nie ma też “hameryki” dla emigracji zarobkowej –
stagnacja. Nie ma Ameryki, dokąd możnaby uciec od komuchów i żydofilskiego
rządu. TRZEBA W POLSCE ŻYĆ. Musimy więc stawić czoło zadaniu. Zapytajmy siebie
czy znajdziemy w wycieńczonej i zdemoralizowanej “żydokomuną” Polsce sił na
tyle, żeby przepędzić cudze panoszenie się, a zbudować – niestety raz jeszcze –
coś własnego i zatrzymać to na własność?

Że nie jestem gołosłowny, powołam się na przykład niewdzięcznego Żyda Mariana
Marzyńskiego, reżysera filmowego, którego “wyprodukowała” Państwowa Wyższa
Szkoła Filmowa w Łodzi. Ile szkody może taki karaluch wyrządzić przyzwoitym
ludziom, o tym mówi dalej poniżej zamieszczona recenzja jego
polakożerczego “dokumentu” zatytułowanego “Shtetl”.

[Gość: Sławek]

A wszystko to wina Żydów, masonów i cyklistów...
Proponuję psychoterapeutę.

[Gość: Fleet74]

"Imie Rozy" a coz to takiego absurdalnego jest w tym filmie ?

[Gość: Anna M]

Patrz niżej

[Gość: Łukasz]

Z twarzami nie wiem, ale Irlandczycy i Szkoci faktycznie nie nosili jeszcze
wtedy kiltów. To się zaczęło ok. XVI wieku.

[Gość: Dilvish]

Oto fragment jakieś starego wywiadu z Andrzejem Sapkowskim:

"Byłem niedawno proszony przez pewnego producenta o ocenę pewnego scenariusza -
zmilczę, jakiego, powiem tylko, że w scenariuszu Zbyszko z Bogdańca mówi o
turniejach rycerskich, że to "rozrywka dla pedałów". Miałem zastrzeżenia - i
nie tylko dlatego, że w XV wieku nie istniało takie słowo - głównie dlatego,
że turnieje rycerskie były imprezami niesłychanie niebezpiecznymi, z których
znaczna część uczestników nie wracała o własnych siłach. Startowały tam
wyłącznie chłopy na schwał! Bez względu więc na to, jakiego słowa Zbyszko
użyłby na określenie zniewieściałego mężczyzny, raczej nie przypisywałby tej
cechy uczestnikom turniejów rycerskich - uczestników turniejów podziwiano,
jak "Tigerów" Michalczewskich, mieli oni pewnie swoich fanów, pewnie mieli i
groupies. Z całą pewnością nikt nie mówił o nich z pogardą! To jest właśnie
przykład anachronizmu nieświadomego, nie pasującego do danego miejsca czy
epoki. "

Osobiście bardzo mi przykro że nie doszło do produkcji tego filmu. To by była
kicha - jakiej świat nie widział. Ciekawe czy to wersja scenariusza Bogusia
Lindy czy ta druga, tego pierdoły od "Wilków"?

[Gość: jaro]

Oglądam sobie tem chłam "pearl herbor" i w scenie w barze coś mi nie pasuje,
tak jak sceny "lotnicze" puściłem, bo tu żadnych realiów ani historycznych, ani
zdroworozsądkowych nawet nie było,(najbardzej Militarnym i z tego powodu
najchętniej bombardowanym celem w bazie były.. trawniki, gdyby te
biedne "Zera " chciałyby strzelać do ludzi pod kątem preferowanym przez
reżysera, to wszystkie wrąbałyby się spokojnie w ziemię itd) tak mi ten bar nie
dawał spokoju, niby kostiumy OK, gęby młode, bo i były młode... dopiero później
zauważyłem, tam nikt nie palił, a w tych czasach kopcili jak smoki,
przynajmniej tak to wynika z filmów z epoki i pamiętników. Żeby na głupim dymku
oszczędzali...

[Gość: Lobelia]

Był taki serial wg. "Quo vadis", nie pamiętam reżysera,
Nerona grał Klaus Maria Brandauer. Od nieścisłości
historycznych się roił, niestety niewiele pamiętam, bo
oglądałam go z 15 lat temu. W każdym razie Winicjusz
szwendał się po Rzymie w spodniach (za taki strój
barbarzyńcy Petroniusz by go wywalił z domu), poza tym
z tzw. "trzydniowym zarostem". Neron w serialu
opowiadał, że jak był dzieckiem, to mu Messalina
wpuściła węża do kołyski, żeby usunąć kandydata na
cesarza. Niestety, kiedy Neron był niemowlęciem, to
Messalina nie miała najmniejszego powodu, aby
przypuszczać, iż kiedyś może on się stać cesarzem.

[Gość: jaro]

Ogromna ilość gaf wiąże się z nieznajomością sprzętu wojskowego z ostatniej
wojny, nie chodzi tu o rekwizyty, ale o przebitki czy ilustracje obrazami
dokumentalnymi: Np w "Papież z dalekiego kraju" sekwencja kroniki filmowej
opisująca wrzesień 39 pokazuje sztukasa z końca wojny (wersja"D") i to jeszcze
w barwach Włoskich...
Ogólnie dla montażystów samolot to samolot, podczas gdy fachowcowi - hobbyście
wystarczy chwila pokazania sylwetki, aby określić typ i nierzadko wersje... Nie
mówie już o kamuflażach i oznaczeniach jednostek.

[Gość: Lobelia]

A propos uzbrojenia, tylko nieco starszego.
Przypomniało mi się, że kiedyś czytałam, że takie np.
XVII-wieczne muszkiety (i w ogóle wczesna broń palna)
miały bardzo słabą celność. Stąd wszystkie ujęcia, w
których ktoś celuje do przeciwnika, po czym strzela i
kładzie go trupem na miejscu są funta kłaków niewarte -
właściwie trafienie do konkretnego celu było
miemożliwe, muszkiety sprawdzały się wyłącznie w bitwie.
Na niektórych filmach widoczna jest także subtelna
szermierka cięzkimi średniowiecznymi mieczami - o ile
wiem to też nie bardzo było wykonalne.

[Gość: PiPiDżej]

W "Działach Navarony" Niemcy dysponują radarem;
fryzury w klsycznych hollywodzkich supergigantach "historycznych";
czyste ciuchy i wygolone mordeczki w starych westernach;
w "Vababku", podwórzu kamienicy, gdzie było "mieszkanie" Natalii/krawca, widać
przez chwilę blok mieszkalny z lat 60. (ale tę gafę zauważyłem za n-tym razem);
chyba w póżnieszych odcinkach "Czterech pancernych" mignął kałasznikow (ale nie
jestem pewien - ostatni raz oglądałem serial wiele lat temu);
w sympatycznej komedyjce "Wiek zdrady" znakiem porozumiewawczym pierwszych
chrześcijan jest krzyż (wtedy - narzędzie hańbiącej śmierci).

[Gość: Lobelia]

Gość portalu: PiPiDżej napisał(a):

>
> czyste ciuchy i wygolone mordeczki w starych westernach;
>
To dotyczy nie tylko westernów, np. idealne uzębienie i
cera w filmach, których akcja toczy się w XVII czy XVIII
w. również jest mało prawdopodobne...

[Gość: ???]

> > czyste ciuchy i wygolone mordeczki w starych westernach;
> >
> To dotyczy nie tylko westernów, np. idealne uzębienie i
> cera w filmach, których akcja toczy się w XVII czy XVIII
> w. również jest mało prawdopodobne...

Niestety w dzisiejszych czasach trudno znalezc dobrego aktora
ktory mialby naturalnie widoczne braki w uzebieniu lub
niedopracowana cere, a tych ktorzy zgodzili by sie
na popsucie swojego pieknego wizerunku dla prawdy historycznej jest
raczej niewielu

[Gość: Lobelia]

Gość portalu: ??? napisał(a):
> Niestety w dzisiejszych czasach trudno znalezc dobrego
aktora
> ktory mialby naturalnie widoczne braki w uzebieniu lub
> niedopracowana cere, a tych ktorzy zgodzili by sie
> na popsucie swojego pieknego wizerunku dla prawdy
historycznej jest
> raczej niewielu
Cóż, skoro są tacy, którzy zgadzają się przytyć albo
ogolić włosy, to może niektórzy zgodziliby się na
wyrwanie ząbka, albo przylepienie paru plastikowych
pryszczy ;)
A poważnie, to ja nie mam takich wymagań, tylko czasem
mam dzień Pankracego ("tak sobie siedzę i myślę") i
wyobrażam sobie jak naprawdę musieliby wyglądać
bohaterowie niektórych filmów, gdyby miały one pokazywać
faktyczny stan sprzed 300 czy 400 lat. Pewnie na ich
widok część widzów zwiałaby z krzykiem...

[Gość: ???]

Gość portalu: Lobelia napisał(a):

> Cóż, skoro są tacy, którzy zgadzają się przytyć albo
> ogolić włosy, to może niektórzy zgodziliby się na
> wyrwanie ząbka, albo przylepienie paru plastikowych
> pryszczy ;)
> A poważnie, to ja nie mam takich wymagań, tylko czasem
> mam dzień Pankracego ("tak sobie siedzę i myślę") i
> wyobrażam sobie jak naprawdę musieliby wyglądać
> bohaterowie niektórych filmów, gdyby miały one pokazywać
> faktyczny stan sprzed 300 czy 400 lat. Pewnie na ich
> widok część widzów zwiałaby z krzykiem...

No wlasnie przeciez film musi sie sprzedac a nie wywolywac
niesmaczne odczucia. Kto by sie utozsamial ze Skrzetuskim
gdyby mial pryszcze na nosie i czarny co drugi zab.
O ile w jego wydaniu jeszcze by to przeszlo to
widok Skorupko bez przednich siekaczy juz mglby
spowodowac klape calego przedsiewziecia
(chociaz w ostatnim filmie o zdobywaniu K2 paskudnie
zlamali jej palca w druga strone ...)

[Gość: Lobelia]

Ale to samo dotyczy starych westernów - kto by się
chciał identyfikować z bohaterem pozytywnym, gdyby
wyglądał on tak jak powinien wyglądać po paru
miesiącach szwendania się po preriach...

Maszynka do golenia

[Gość: Bubu]

Gość portalu: Lobelia napisał(a):
> Gość portalu: PiPiDżej napisał(a):
> > czyste ciuchy i wygolone mordeczki w starych westernach;
> >
> To dotyczy nie tylko westernów, np. idealne uzębienie i
> cera w filmach, których akcja toczy się w XVII czy XVIII
> w. również jest mało prawdopodobne...

Może trochę nie na temat ale mam takie spostrzeżenie:
Czy zauważyliście że w filmach historycznych (zwłaszcza amerykańskich) istnieje
fetysz wygolonej pachy u kobiet? Golenie włosów pod pachami jest modą lat 80tych
i obecnie (zwłaszcza w lecie) rzeczywście trudno jest zauważyć dziewczyne /
kobietę która narażałaby się na coś "tak niestosownego" jak widoczne włosy pod
pachą. W filmach historycznych z różnego okresu w scenach kiedy kobieta odsłania
ramiona, czy w scenach łóżkowych, w westernach zwłaszcza - panie mają
perfekcyjnie ogolone pachy. Wyjątkiem jest tutaj Titanic - pamiętacie rysunki
Jack'a, które pokazywał Rose oraz sam rysunek Rose?
Co do braku w uzębieniu i niechlujnym wyglądzie: Moim zdaniem jednym z
najlepszych westernów jest Unforgiven (Bez przebaczenia) Clinta Eastwooda. Tam
zarówno prostytutki jak i kowboje wyglądają bardzo naturalnie - nieświezi,
spoceni, zarośnieci, zęby - ruina. (patrz: Aglobob u fryzjera - elegancik)
Właśnie za to bardzo ten film cenię w odróżnieniu od kreacji Johna Wayna czy
Pola Newmana - nieskazitelnie czystych, ogolonych, uczesanych.

[Gość: Marcin]

Gość portalu: PiPiDżej napisał(a):

> W "Działach Navarony" Niemcy dysponują radarem;
> fryzury w klsycznych hollywodzkich supergigantach
"historycznych";
> czyste ciuchy i wygolone mordeczki w starych westernach;
> w "Vababku", podwórzu kamienicy, gdzie było
"mieszkanie" Natalii/krawca, widać
> przez chwilę blok mieszkalny z lat 60. (ale tę gafę
zauważyłem za n-tym razem);
> chyba w póżnieszych odcinkach "Czterech pancernych"
mignął kałasznikow (ale nie
>
> jestem pewien - ostatni raz oglądałem serial wiele lat
temu);
Tak rowniez to pamietam,uzywal go Janusz Klosowski
nie pamietam jednak jego"filmowego imienia".Kalasznikow
zostal skonstruowany dwa lata po wojnie w 1947
> w sympatycznej komedyjce "Wiek zdrady" znakiem
porozumiewawczym pierwszych
> chrześcijan jest krzyż (wtedy - narzędzie hańbiącej
śmierci).

[Gość: Turek]

Te same karabiny były w jednym z odcinków Klossa pt. Akcja Liść Dębu - lub
podobnie.Używali ich polscy komandosi. Ale jest to wybaczalny błąd, bo w tamtym
czasie Niemcy używali MP -43, na których po części się wzorowano podczas prac
nad Kalachem. Z wygladu byłybardzo zbliżone.
Jeśli koniecznie chcecie doszukiwac się anachronizmów to polecam "Przygody
Herkulesa" i "Xena wojownicza księżniczka". Łowcy nieścisłości będą szczęśliwi
już po kwadransie, a i na ładne kobiety się napatrzą.

[Gość: billy]

Sprostowanie!!To nie byl Kalasznikow
tylko STG 42 niemiecki pistolet automatyczny
wprowadzony do uzytku w 1943(!)roku
Po wojnie ruscy przejeli plany wielu niemieckich
konstrukcji w tym STG ktory robi kariere do dzis
jako Kalasznikow

[Gość: Marcin]

W filmie "Tylko dla orlow" bierze udzial helikopter
Niemcy nie dysponowaly tego typu uzbrojeniem.Duzo
niescislosci mozna zauwazyc w filmach amerykanskich
szczegolnie o tematyce II wojna swiatowa nie wiem czy
bierze sie to z oszczednosci czy tez nieznajomosci
tematu do konca.

[Gość: Alcest]

Gość portalu: Marcin napisał(a):

> W filmie "Tylko dla orlow" bierze udzial helikopter
> Niemcy nie dysponowaly tego typu uzbrojeniem.Duzo
> niescislosci mozna zauwazyc w filmach amerykanskich
> szczegolnie o tematyce II wojna swiatowa nie wiem czy
> bierze sie to z oszczednosci czy tez nieznajomosci
> tematu do konca.

Do Marcina i PiPididżeja:
Niestety, Niemcy w czasie II w. św. dysponowali zarówno:
a) radarem (ustępowali w tej dziedzinie Anglosasom, ale radary zaczęli użytkować
już przed wojną, więc kwestia jest poza dyskusją; radar na pokładzie miał
np. "Bismarck"),
b) śmigłowcami (w tej dziedzinie będąc co najmniej na równi z Amerykanami; np.
rewelacyjna na owe czasy konstrukcja pod nazwą, o ile pamiętam, Drache).

Kiedy już się krytykuje, to warto wiedzieć co i jak - a szczególnie "znać temat
do końca". ;-)

Do Alcest:

[Gość: Maqrcin]

Gość portalu: Alcest napisał(a):

> Gość portalu: Marcin napisał(a):
>
> > W filmie "Tylko dla orlow" bierze udzial helikopter
> > Niemcy nie dysponowaly tego typu uzbrojeniem.Duzo
> > niescislosci mozna zauwazyc w filmach amerykanskich
> > szczegolnie o tematyce II wojna swiatowa nie wiem czy
> > bierze sie to z oszczednosci czy tez nieznajomosci
> > tematu do konca.
>
> Do Marcina i PiPididżeja:
> Niestety, Niemcy w czasie II w. św. dysponowali zarówno:
> a) radarem (ustępowali w tej dziedzinie Anglosasom, ale
radary zaczęli użytkowa
> ć
> już przed wojną, więc kwestia jest poza dyskusją; radar
na pokładzie miał
> np. "Bismarck"),
> b) śmigłowcami (w tej dziedzinie będąc co najmniej na
równi z Amerykanami; np.
> rewelacyjna na owe czasy konstrukcja pod nazwą, o ile
pamiętam, Drache).
O.K smiglowiec zostal wynaleziony we Francji przez
Breguet'a w 1909 roku i wiele panstw prowadzilo proby
z helikopterami jednak dopiero w 1944 roku wprowadzono
go do seryjnej produkcji w USA (Igor Sikorsky rosyjski
emigrant)ten model uzyty w filmie "Tylko dla orlow" byl
amerykanskim smiglowcem typu Bell.Nie slyszalem zeby
niemiecka Luftwaffe dysponowala tego typu uzbrojeniem
i zeby byl w uzyciu w warunkach bojowych czy transportowych.

> Kiedy już się krytykuje, to warto wiedzieć co i jak - a
>szczególnie "znać temat do końca". ;-)
Tez tak mysle.

[Gość: śmigło]

Jeżeli już to smigłowiec. Dla informacji chciałbym zauwazyć, że smigłowce
Niemcy posiadali już przed 1939 rokiem (układ poprzeczny i syncrocoptery),
pilotowała jeden z nich Hanna Rauch na pokazie przd Fuhrerem Adolfem Hitlerem.

[geminix]

Gwoli ścisłości:
1. Niemcy dysponowali radarem długo przed wojną.
2. Niemcy mieli na wyposażeniu helikoptery (śmigłowce) przed i w czasie wojny.
3. Kałasznikow (chodzi o nazwisko) był - wg. dzisiejszych standardów-
plagiatorem i piratem ponieważ "jego" AK-47 (popularnie zwany właśnie
Kałasznikowem) to mechanicznie niemal wierna kopia Stg44 (Sturmgewehr) -
doskonałego niemieckiego karabinu szturmowego z lat wojny (moi poprzednicy
pisali o MP43 - to też prawda - to był wczśniejszy model na naboje
pistoletowe). Zewnętrznie różniły się w tak niewielkim stopniu że z daleka nie
sposób ich odróżnić. Tak więc "występowanie" "Kałasznikowa" w "Czterech
Pancernych" wcale nie jest takie niedopuszcalne.

pozdrawiam
Rafał

Do Geminix:

[Gość: Marcin]

geminix napisał(a):

> Gwoli ścisłości:
> 1. Niemcy dysponowali radarem długo przed wojną.
> 2. Niemcy mieli na wyposażeniu helikoptery (śmigłowce)
przed i w czasie wojny.
z checia sie dowiem czegos wiecej na ten temat np.
gdzie i przez kogo helikoptery zostaly uzyte w czasie
II wojny swiatowej.Zobacz moja odpowiedz do Alcest.
> 3. Kałasznikow (chodzi o nazwisko) był - wg.
dzisiejszych standardów-
> plagiatorem i piratem ponieważ "jego" AK-47 (popularnie
zwany właśnie
> Kałasznikowem) to mechanicznie niemal wierna kopia
Stg44 (Sturmgewehr) -
> doskonałego niemieckiego karabinu szturmowego z lat
wojny (moi poprzednicy
> pisali o MP43 - to też prawda - to był wczśniejszy
model na naboje
> pistoletowe). Zewnętrznie różniły się w tak niewielkim
stopniu że z daleka nie
> sposób ich odróżnić. Tak więc "występowanie"
"Kałasznikowa" w "Czterech
> Pancernych" wcale nie jest takie niedopuszcalne.

O.K masz racje piszac ze oba byly podobne i ze AK-47 jest
niczym innym jak kopia MP-44(Sturmgewehr)jednak w
"Czterech pancernych "konkretnie uzywano Kalasznikowa
> pozdrawiam
> Rafał
Rowniez pozdrawiam.

[geminix]

www.ruprecht.3d.pl
całkiem niezła stronka - ani mój kolega, ani znajomy, po prostu znalazłem w
necie.
A jeśli chodzi o to gdzie to nie wiem.

pozdrawiam
Rafał

[Gość: Marcin]

Czesc kolego!
Dziekuje za adres strona jest niezla,wracajac do
helikopterow Niemcy w czasie wojny lub przed mialy ich
6 rodzajow ,z czego 5 praktycznie mozna potraktowac
jako czysto eksperymentalne czy doswiadczalne jedynie
Flatter Fi-282 "Kalibri" mozna uznac za helikopter ktory
faktycznie zostal uzyty do obserwacji przez Kriegsmarine
na Morzu Srodziemnym.Wracajac do filmu "Tylko dla orlow"
helikopter ktory zostal tam pokazany byl to amerykanski
Bell ktory produkowany byl po wojnie.Pozdrawiam Marcin.

[Gość: bb]

oj mieli helikoptery mieli, wprwadzie tylko w fazie eksperymentalnej, ale w
kwietniu 1945 rosyjscy żołnierze widząc takie cudo w powietrzu nad berlinem
trochę chyba byli zdziwieni

bb

[Gość: kolo2]

tak,rzeczywiści w ostatnich odcinkach czterech pancernych, dotyczących walk o
Berlin, kałasznikow jest nagminnie stosowany

[Gość: slonek]

- tak sie sklada ze podczas wojny Niemcy dysponowali radarem, na pewno w czasie
gdy dzieje sie akcja "Dzial Navarony",
- jesli chodzi o "Czterech Pancernych" to byly to raczej pepesze z plaskim
magazynkiem (lukowym) a nei kalachy...

[jhbsk]

Nie widziałam tego sama, więc głowy nie dam, ale brat mi opowiada, że w serialu Śmieciarz na
murze okupowanej Warszawy jest napis "punk not dead".

[Gość: Marcin]

Ogladalem nie tak dawno zreszta amerykanski film
dokumentalny o agresji Niemcow na Polske polwysep
helski nazwano Westerplatte .

[Gość: nikt]

braveheart - poniekad fajny film jest lekko naszpikowany glupotami. wystarczy
wziac encyklopedie i porownac daty urodzin i smierci postaci historycznych tam
wystepujacych, zeby zobaczyc ze mel gibson chcial chyba poprzytulac sie na
ekranie do pieknej zoski/ izabeli

[Gość: Lobelia]

Przypomniał mi się jeszcze nadawany niedawno w TV film
"Elizabeth". Jako film był świetny, ale z realiami
historycznymi mocno się mijał. Np. sir Francis
Walsingham, w filmie pan w średnim wieku, w
rzeczywistości był tylko o rok starszy od Elżbiety,
dokładnie w wieku Roberta Dudleya, który w filmie na
oko mógłby być jego synem. Poza tym karierę na dworze
Walsingham zrobił nieco później niż to pokazano w
filmie. Natomiast William Cecil lord Burghley wcale nie
został przez Elżbietę odsunięty od władzy i obdarzony
tytułem na odczepnego (wersja z filmu)- służył jej
przez 40 lat. Również zaloty księcia francuskiego do
Elżbiety miały miejsce nieco później i na pewno nie w
takiej formie jak w filmie.

[Gość: Doki]

A dlaczego tylko historycznych?
Nie da sie ze mna ogladac ER albo tego polskiego
odpowiednika z przystojnym doktorem w czerwonej xsarze,
tytulu nie pomne.
Doprawdy, konsultant to najlatwiej zarobione pieniadze
na swiecie. Wystarczy kiwac glowa na wszelkie bzdury.

[Gość: Norbert]

Str. 1 z 3

RATOWANIE ŻYDOWSKICH MITÓW - Propaganda większa od "Listy Szwindlera"

Recenzja „Saving Private Ryan” („Ratowanie szeregowca Ryana”)
reżyserii Stevena Spielberga

Tak mi się zdawało, że nareszcie Spielberg zrobił coś o Drugiej Wojnie Świa-
towej, co jest bez „holocaustu” i „komór gazowych”, a tylko o walce na zachod-
nim froncie i coś o honorze i współczuciu amerykańskiego rządu dla Żołnierza
Amerykańskiego. Poszedłem więc obejrzeć „Ratowanie szeregowca Ryana”.
W kinie jednak zobaczyłem, że propaganda żydowska najbardziej dydaktycz-nego
cudownego dziecka holywudu tam jest bez zmian, tylko podsunięta chytrzej, albo,
jak kto woli, subtelniej, mniej widocznie dla niewprawnego oka.

Francuski historyk, Robert Faurisson, powiedział, że każda wojna jest zbrodnią.
W kinie Żydów istnieją jednak dobre wojny. Druga Wojna Światowa jest taką dobrą
wojną. 54 lata minęly od jej zakończenia, ale żydowskie mity Aliantów wciąż
wsiąkają w naród. Hip, hip, hurra! Powodzenie kasowe „Saving Private Ryan-a” to
potwierdza. Spielberg zaciera ręce, bo zrobił z największej bratobójczej rzezi
gojów w wieku białego bratobójstwa nie tylko „dobrą wojnę”, ale jeszcze
napełnił kasę superstudia „Dream Works” setkami milionów dolarów. (Ich następny
projekt to film animowany o czarnym Mojżeszu wychowanym przez czarnego faraona
Ramzesa. Ten „obciągnie” następne miliony u Murzynów i zarazem „podbechta” ich
przeciwko białym.)

Goje z rolniczej strefy Ameryki, z „bread basket belt”, są w 1998 roku
desperacko zmęczeni chorobą duszy, co dotknęła Amerykę. Oni chcą widzieć
bohaterów i coś, w co mogą wierzyć, wierzyć znowu. Voila, Spielberg przybywa na
pomoc! Możesz zapomnieć o odcieniach szarości moralności, albo o
egzystencjalnym samozwątpieniu, które musiałeś oglądać w filmach o walkach w
Korei i Wietnamie. To były złe wojny. Zwalczaliśmy komunistów. Za te wojny
amerykańscy weterani wojenni winni odpokutować obchodzeniem nie kończącej się
żałoby, dopasowując się do puścizny zbiorowego rozstroju nerwowego lat 60-tych,
za to że w ogóle brali udział. W kinie żydowskim ich walory jak patriotyzm,
bohaterstwo i ślepa wiara w generałów różnią się o włos od „zbrodni wojennych”.
Natomiast przeciwko Niemcom patriotyzm, bohaterstwo i ślepa wiara w generałów
są słuszne i pełnoprawne – uzasadnił je półwiekowy
tam-tam holywudu.

Spielberg wystawił przynęty dla widowni - na zwolnionym ruchu, miłosne karesy
kamer z pornografią brutalności, czym popisał się już poprzednio w „Amistad”
(hi-tech dramacie orgii przemocy białych wobec czarnych na pokładzie okrętu z
niewolnikami). Zagrał głównie na sentymentach roczników poborowych
zapełniających ciemnice kinowe, naiwniaków tego samego typu, co dali zawieźć
się do Omaha Beach na pewne stracenie. Na przykład, w makabrycznej scenie
żydowski żołnierz przegrywa na białą broń i niemiecki żołdak pruje mu bebechy z
prawie miłosnym współczyciem – wymysł przypominający blagierstwa innego Żyda,
Freuda, ale głód czytelników szmatławców i tabloids został nasycony.

Zaczyna się od lądowania piechoty US na skrwawionych plażach Normandii, gdzie
te niemieckie sukins..., ci „zbrodniarze wojenni” mieli czelność strzelać
do inwadujących Amerykanów. Nieomal psychoterapeutyczne sceny śmierci i rzezi –
chyba najbardziej podniecające i fascynujące jakie kiedykolwiek
zainscenizowano – z miejsca urzekają sadystów videowych cyrkiem digitalnej
woltyżerki „wirtualnego boju”.
Film ma nas przekonać, że rząd Henry Morgenthaua i Roosevelta wysłał młodzież
na śmierć za sprawę Żydów w Europie, a jednocześnie z miłości do Ame-rykanów
zadbał o amerykańskie rodziny. Yapp! Otóż, kiedy czterej bracia pomaszerowali
na wojnę, żeby zrobić świat bezpiecznym dla komunistów i komunizmu, trzech od
razu zginęło. Trzeba więc uratować tego czwartego. Nie bardzo to jasne dlaczego
i dlaczego właśnie tego ostatniego brata, gdy na wojnie innych takich ostatnich
braci jest masa? No więc to jest świat fikcyjny Spielberga, cicho! Nie psuć
jemu zabawy w kino!
No więc sam wielki generał Marshall, pomnikowo uheroizowany na surowy ekstrakt
męskości, interesuje się tym czwartym, pozostałym przy życiu bratem,
szeregowcem Ryanem. Może dla precedencu, może dla wyjątku z reguły, może dla
reklamy, dla własnej popularności? Nieważne, przecież to fikcja, tu dba się o
propagandę, a nie o historię. „Marshall” Spielberga, żeby rozsentymentalnić
publikę „mądrością strategów”, recytuje słowa Lincolna z pamięci... Kto zna
bucowatość Marshalla, tego pusty śmiech ogarnia. Ale temu, kto zna bratobójczą
wojnę Lincolna, temu śmiać się odechciewa.

Szeregowiec Ryan, desantowy skoczek spadochronowy wylądował zniesiony
z kursu w okupowanej przez „wroga” Francji. „Mądry strateg” Marshall wyznacza
specjalną drużynę komandosów do uratowania go w środku wojny, w rejonie
chaotycznych, piekielnych walk ulicznych, gdzie co chwila przerywana jest
łączność i walczący są zdani na siebie samych, odłaczeni od drużyny i gdzie
cała operacja nie ma sensu, gdyż straty ratowników muszą być większe niż liczba
przypuszczalnie uratowanych, która w tym wypadku ma wynosić jeden (1) !

c. d. poniżej
SKOPIUJ — PODAJ DALEJ — OPOWIEDZ ZNAJOMEMU

[Gość: Norbert]

Str. 2 z 3
c.d. - RATOWANIE ŻYDOWSKICH MITÓW,
recenzja filmu: „Ratowanie szeregowca Ryana”


Drużyna ratownicza składa się umyślnie z wielokolorowych Amerykanów.
(Takie clichés spinały filmy B-klasy i komiksy Marvela.) Jest tam głupkowaty
Włoch, straszliwy jajogłowy, popychany Żyd, wielki Arjanin z Brooklynu i typ z
Południa, sierżant York. Gromada ta jest tak smagła, że z początku ona przypo-
mina oddział portorykańskiej Gwardii Narodowej, co odwraca naszą uwagę i
wytrąca nas z akcji na ekranie. Zauważamy, że siedzimy w kinie i trzeba chwili,
żebyśmy wrócili do poddania się konwencji przeżycia kinowego.

„Żyd” powiewa swoim naszyjnikiem z „Gwiazdą Dawida” w kierunku niemieckich
jeńców i przedrzeźnia ich, pokrzykując: „Juden, Juden!”. Ale, o dziwo,
Spielberg nie kazał „Niemcom” chrząkać i spluwać na żydowską świętość. Scena ta
jest jedynym żydowskim odnośnikiem i, o dziwo, nie ma też grozy „Holocaustu”
przenikającej z tła, czekającej ich dalej, w Polsce. Dlaczego Spielberg nie
uderzył w strunę „Holocaustu”? Bo wie, że publika złożona z gojów nie będzie
kibicować poświęcania Amerykanów za sprawę tych, co mordują palestyńskie dzieci
rzucające kamieniami. Co gorzej, „Holohoax” sprzedaje sie coraz trudniej i
męczy widownię. Wybrał zatem wstrzyknięcie swojej nienawiści do Niemców tam,
gdzie publiczność je najmniej może zauważyć.

Na przykład, wszyscy ratownicy Ryana widzą, że koniecznie trzeba rozstrzelać
niemieckich jeńców wojennych, a tylko kapitan nie godzi się zamordować jeńców.
W konsekwencji jego „słabości” nasz żołnierz ginie. Właśnie „nasz”, ten
żydowski. A ubitj germancow!!! Oni są bezwzględni, to my też będziemy!!! Oko za
oko!!!

Papierowa jest postać serżanta Yorka, protestanta „fundamentalisty” z Południa,
co zawzięcie nienawidzi Niemców. Dlaczego tak zawzięcie? Nie wiadomo. Kiedy
jeniec niemiecki mówi do sierżanta Yorka po niemiecku, on wybucha
wściekle: ”Zamknij tą brudną świńską łacinę!” Łacinę? Świńską? Niemiecki jest
językiem szczytowych europejskich osiągnięć w filozofii, literaturze, teatrze,
językoznawstwie itd. Czy ten reżyser o niemieckim nazwisku nie zapędził się w
ignorancję posługaczy syjonizmu? Nienawiść rasowa nie tylko go oślepila, ale i
ogłupiła.

Jeżeli ktoś uwierzy bajaniu Spielberga, to będzie dziwił się jak to było
możliwe, że Niemcy podbili Europę, Północną Afrykę i zapędzili Armię Czerwoną
pod Moskwę, bo przecież w filmie oni walczą z tępą głupotą, jak statyści
filmowi w starym serialu telewizyjnym: „Combat” z lat 60-tych. Jak oni tylko
znajdą się w polu widzenia Amerykanów, to ino: puk! i Niemiec leży. Podczas gdy
amerykańscy żołnierze biegną przed linią karabinów i ckm-ów, a kule ich się nie
imają. To ci wojsko! „Niemcy” walczą tylko dopóty dopóki mają przewagę,
chowając się w bunkrze, w gnieździe ckm-u, albo w „Tygrysie”. Jak tylko odwróci
się fortuna, to oni rzucają swoją broń i mamroczą coś histerycznie zastrachani
i błagają o życie.

Dlaczego obsada jest tak uboga? Amerykańskiego oficera gra aktor filmów
mafijnych Dennis Farina. Jego postać wychodzi nieprzekonywująco. Telewizyj-ny
Ted Danson otrzymał szczodrze cameo, czyli krótkie wystąpienie, jako inny
oficer, ale tu brakuje cameo á la Hitchcock - wystąpienia Spielberga z pejsami.

W całym filmie widać tylko jedną swastykę, graffiti namalowane na Wale
Atlantyckim. Nawet SS-mański dowódca czołgu występuje bez monoklu
i opaski na ramieniu. Jak wspomniano, Spielberg nie poszedł na sztyk shoah-
biznesowego szlajerowania.

Aby nakłonić nas do pokochania amerykańskich wojskowych postaci użył on starego
jak świat triku z Podręcznika Agitatora matki Adama Michnika, Schechterowej.
Pokazuje je narzekające, żartujące, szlochające, hazardowo grające w karty.
Nawet „Żyd” się „wychyla”. Bierzemy udział w historiach ich życia, ich
tarapatach. Przez to „identyfikujemy się” z nimi i scalamy z ich losem. One, w
przeciwieństwie do Niemców, nie są robotami, chwytają za serce slangiem,
nazywają brak kompetencji rządu żargonowym wyrażeniem: „foobar”. Żydowski
reżyser nawet popełnił koncesję ideologiczną dla uzyskania większego „realizmu”
tych piechurów: mówi o absurdach u wysokiego dowództwa, inkompetencji rządu
pomimo całego jego teatru współczucia i dobroci.
Niemcy w tym arcykunszcie są cyframi. Spielberg nigdy nie zabiera nas do ich
ogniska obozowego posłuchać ich piosenek i historii rodzinnych. Prawie nigdy
nie widzimy migawki ich człowieczeństwa. Żadne niemieckie słowo nie jest
przetłumaczone nawet w napisach. Niemiecki staje się nieczytelnym bełkotem –
„świńską łaciną”.

c.d. poniżej

SKOPIUJ — PODAJ DALEJ — OPOWIEDZ ZNAJOMEMU

[Gość: Norbert]

Str. 3 z 3
c.d. - RATOWANIE ŻYDOWSKICH MITÓW
recenzja filmu: „Ratowanie szeregowca Ryana”



Najbliżej przedstawieniu człowieczeństwa niemieckich żołnierzy dochodzi w
krótkiej przerwie w walce, kiedy Amerykaninowi i Niemcowi braknie amunicji i
obaj ciskają jeden w drugiego swoje hełmy. W szybkiej migawce Niemiec robi
pośpieszny gest przypominający przeżegnanie się. Mrugnij oczami, a to
przegapisz ! Jednak te 15 sekund nie może ożywić papierowych kukiełek w prawie
trzygodzinnym filmie. On wstawił te skąpe ścinki chcąc wcisnąć puentę: Niemcy
może są ludźmi, może, ale nie dorównują naszym, szlachetnym i kochanym
Amerykanom.
Coś takiego nie przeszłoby w filmie wojennym o Korei albo Wietnamie w latach 90-
tych. Azjatyckich przeciwników filmowiec musi malować jako szlachetnych i
kochanych, inaczej naraziłby się, zostałby nazwany rasistą i na tym skończyłaby
się jego filmowa kariera. Niemcy Spielberga to kupa „krautów”.
Obrońcy takiego portretowania powiedzą, że on jednak upodobnił Niemców do
ludzi, bo w jednej scenie niemiecki jeniec wojenny mamrze coś o „Betty Boop”
i „Steamboat Willy”. Wcale nie, jego mamrotanie jest groteskowe, niewyraźne.
Reżyser nie próbował humanizować postaci Niemców, bo chciał tylko upupić
prostaczków na widowni wykazaniem, że „hitlerowskiego nadczłowieka” nie trza
się bać, tylko rozbroić go, bo on jest tchórzliwy. Morał: rozbroić Niemca i
trzymać rozbrojonego!
Nie ma ani jednego dobrego niemieckiego żołnierza w „Saving Private Ryan”, tak
jak i nie ma wśród setek niemieckich żołnierzy przedstawianych w „Schindler’s
List”. Tylko mordujące roboty. Cieszymy się, kiedy niemieccy chłopcy umierają,
a jeszcze więcej gdy amerykańscy cudem nie padają. Czy mamy też śmiać się,
kiedy „wieśniak” za każdym trafieniem Niemca ze snajperskiego karabinu mruczy
psalm?
(Był w PRL-u Żyd Stanisław Wohl, co prowadził w telewizji warszawskiej Klub
Blagierów. W latach 60-tych zrobił on film o leśniczym. Krytyk filmowy Gazda
skompromitował Wohla artykułem: „Blagierska psychologia”. Tytuł artykułu pasuje
także do tego Żyda.)

Przy końcu filmu Spielberg potyka się znowu i depcze po tym, co zmajstrował i
widać podszewkę jego agitpropu. Jego kamery wracają do Narodowego Cmentarza
Arlington.
(Miejsce odpowiadające jego nekrofilnej obsesji wybrał on za żydowskim
sentymentalistą Frankem Caprą, jako że zbijanie biznesu na tragedii ich
pobratymców jest pospólnym ich plemieniu zajęciem od wieków. „Listę Schindlera”
zakończył on podobnie, makabryczną wycieczką do kircholu, żydowskiego
cmentarza.)
W scenie skalkulowanej na „wyciskacza łez” dla najbardziej zahartowanych
amerykańskich weteranów wojny, albo legionistów, stary wiarus trzęsący się
na nogach wykonuje tableau patriotyzmu, a kamery panoramują przez cmen-tarz i
widzimy tysiące krzyży znaczących groby tych biednych chłopców, któ-
rzy padli w bratobójczej wojnie za oceanem. Spośród tych niezliczonych tysięcy
tylko jeden grób oznaczony jest gwiazdą Dawida.
Spielberg ostentacyjnie reklamuje tę dysproporcję: kiedy „my Amerykanie”
idziemy na wojnę, to na tysiące gojów ginie tylko jeden Żyd. Wy, goje,
urodziliście się po to, by umrzeć za naszych pobratymców. Talmud uczy, że tylko
śmierć za Wybranych daje gojowi szansę oczyszczenia się z winy bycia gojem.
Śmierć goja jest chwalebna wtedy, kiedy jest ofiarą dla ocalenia chłopców
wyznających Yahwe i uchylających się od służby w U.S. Army.

HOMILIA SPIELBERGA do następnej generacji mięsa armatniego z Ameryki:
Hej, dzieci! Nie bałamućcie się zanadto aurą punków i „refusenic-ów”. My was
potrzebujemy. Wcześniej czy później przyjdzie na was kolej umrzeć za Wybranych
w następnej, okrytej fałszywą glorią krucjacie przeciwko „tyranii”. Może w
Iraku, Iranie, Libii? Pokazuję ci krew i zniszczenie, nie ukrywam przed tobą
okropności wojny, ale wiedz synku, że będziesz prawdziwym mężczyzną dopiero
wtedy, kiedy ukatrupisz wrogów naszego rządu „naszych” i świętego syjonizmu.
Tymczasem zaś słodkich marzeń, dzieci... Pejsaty misio, wujcio Stefcio
Spielberg, „skarbnica żydowskiego ciepła i mądrości”, przygotował dla
was „patriotyczną” prasówkę w ciemnicy. Pola rzezi czekają na was,
wstrząśnijcie poduszeczki w szpitalach, przygotujcie szczudełeczka i wózeczki
inwalidzkie, wyfasujcie „body-bags”...



______________________________________

Powyższy tekst jest tłumaczeniem i adaptacją z angielskiego recenzji Michaela
A. Hoffmana II., byłego reportera nowojorskiego biura A.P. i redaktora
periodyku: „Revisionist History”.
Oryginalna recenzja ukazała się w ”Washington Times” w pierwszych dniach
dystrybucji filmu w USA.

SKOPIUJ — PODAJ DALEJ — OPOWIEDZ ZNAJOMEMU

[Gość: Herbert]

Karol Gustaw Nehrebecki
film: “Shtetl”
reżyserii Mariana Marzyńskiego

DZIEKUJĘ PANU, PANIE MARZYŃSKI!

Zacznę dzisiaj dość niezwyczajnie, bo od podziękowania. Chciałbym podziękować
bezczelnemu panu reżyserowi, Żydowi i "komuchowi" Marianowi Marzyńskiemu, za
jego film "Shtetl" zniesławiający Polaków pod pozorem dokumentowania osobistych
interpretacji stosunkow polsko-żydowskich.

Ah, panie Marzynski, było to wspaniałe, pouczające, trzygodzinne widowisko! Bez
retuszu, bez ubarwiania - film odkrywający całą prawdę o najczarniejszej
stronie ludzkiego wnętrza, o nienawiści. Nareszcie, po tylu latach kłamstw,
zaprzeczeń, dezinformacji, zobaczyliśmy coś tak osobistego, coś tak prawdziwego
i przedstawionego bez ogródek i bez kamuflażu, jakże szczerze od żydowskiego
serca (bo przecież Polakiem pan już nie jest), że od widzenia prawdy oczy nam
wyszły na wierzch.
Nareszcie coś, co powinno stać się elementarzem obyczajów dla wszystkich
Polaków próbujących rozliczać się ze swoim patriotyzmem. Nareszcie coś, co
powinno stać się abecadłem dla wszystkich ludzi dobrej woli poszukujących
możliwości pokojowego rozwiązywania sporów i bezkonfrontacyjnego porozumiewania
się. Nareszcie coś, co powinno zabrzmieć jak mementum nie tylko dla Polaków :

NIE MA DYSKUSJI Z ŻYDAMI

Żebyśmy bowiem nie wiem co robili. Żebyśmy głowy popiołem posypywali cały rok
na okrągło, przez całe swoje życie, żebyśmy przepraszali w Knesecie i we
wszystkich innych parlamentach świata za zbrodnie nie popełnione, żebyśmy
likwidowali klasztory Karmelitanek na żądanie rabina z Nowego Jorku i wreszcie,
żebyśmy nawet zabronili po wieki wieków oddawać cześć pomordowanym w Oświęcimiu
Polakom i tak nic się nie zmieni. Zawsze będziemy potępieni. Piętno antysemitów
przyklejone nam znaczyć nas będzie po wieczne czasy. Każda bowiem dyskusja z
Żydami, jeżeli nie jest monologiem strony żydowskiej, jest antysemicka.

Tego dowiedzieliśmy się z filmu Mariana Marzyńskiego "Shtetl" i dzięki mu za
to. Gdyby nie on, dalej bym sądził o sobie, że jestem człowiekiem niewinnym,
spokojnym, wyrozumiałym, myślącym i miłującym bliźnich. Myslałbym, że nieważne
jest kto jakiego jest pochodzenia, wyznania, koloru skóry, ważne, aby być
dobrym człowiekiem. Dopiero Marian Marzyński pokazał mi jak bardzo się myliłem
i uświadomił mi całą prawdę o mnie, Polaku. Dzieki niemu i jego filmowi
dowiedziałem się, że jeśli jestem Polakiem, to jestem podły, ograniczony i
głupi a w genach mam zakodowany antysemityzm. To nieważne, że na wojnę nie
mogłem mieć wpływu, bo urodziłem się po jej zakończeniu. I tak ponoszę winę za
to, że w przedwojennej Polsce mieszkały miliony Żydów, a po wojnie ponoć
niewielu ich zostało. (Dlaczego właśnie tam oni mieszkali, skoro Polacy ich tak
bardzo nienawidzili i - jak to jest możliwe, aby kilkanaście pokoleń Żydów
przeżyło 800 lat ze swoimi mordercami?)

Z treści filmu nie dowiedziałem się kto ich w czasie wojny wymordował - bo
Niemców nie ma nawet w tle. Ja wiem, bo żyłem w Polsce, ale Amerykanin domyśli
się, że zapewne Polacy. Mojej wypowiedzi filmować nie było warto. Widz mógłby
dowiedzieć się, że ja, jak i miliony innych Polaków, mają jakąś wiedzę
historyczną, na temat Żydów rownież i to z własnego doświadczenia. Lepiej było
pokazać dramatycznie, z filmowego punktu widzenia, wypowiedzi półumarłych
starców z objawami choroby Alzheimera i zdominować nimi żydowski dokument.
To nieważne co myślę ja i miliony podobnych do mnie Polaków o naszej wspólnej
przeszłości z Żydami i o naszym stosunku do nich. Bowiem z chwilą, gdy
spróbujemy otworzyć usta, chcąc podjąć dyskusję, natychmiast okrzyknięci
zostajemy antysemitami. Bo przecież mamy to zakodowane genetycznie. (Itshak
Szamir powiedział: Polacy wyssali antysemityzm z mlekiem matki.) W
przeciwienstwie do Żydów. Ich ujadania i napaści na Polaków nie można przecież
nazywać antypolonizmem, bo takiego wyrazu nie ma w żadnym słowniku wyrazów
polskich ani obcych. Jest tylko słowo antysemityzm! Tłumaczone i odmieniane na
WSZYSTKIE języki świata, nawet wtedy, kiedy żydowskie rakiety rozrywają w
strzępy niewinne dzieci w Libanie i Palestynie. Żydom nawet nie zadrży głos,
kiedy nazywają to walką z terroryzmem. W świecie może być tylko jeden anty :
SEMITYZM

Dlatego z jednego względu mogę podziękować M. Marzyńskiemu za jego film.
Wyzwolił mnie on z kompleksów. Nie będę już dłużej myślał o sobie jako o
człowieku wyrozumiałym, rozsądnym, skłonnym do podejmowania dyskusji z ludźmi
mającymi odmienne od mojego zdanie i ewentualnie do nastawiania drugiego
policzka, kiedy mnie uderzą w pierwszy. Skoro bowiem M. Marzynski udowodnił, że
jako Polak takim być nie mogę, wolno mi teraz być chamem, bucem. Jak ktoś mi
przywali, to zamiast nadstawić drugi policzek, odpalę na odlew, żeby
zagrzmiało. Koniec "dyskusji". Żyd mi nie bedzie wygrażał palcem przed nosem i
strofował mnie jak małe dziecko. Marzyński groził Zbyszkowi Romaniukowi: " -
Oj, Zbyszku, Zbyszku!", kiedy ten próbował mieć odmienne zdanie, niż
przewidywał scenariusz żydowskiego "Felliniego". "Shtetl" otworzył nam oczy,
zapytajcie Romaniuka, czy dzisiaj pozwoliłby Żydowi machać mu palcem przed
nosem.

[Gość: Herbert]

Ej, panie Marzyński, kto pana żywił, ubierał, uczył, ukrywał i chronił od
pewnej zagłady przez sześć długich lat najstraszniejszej z wojen? Katolickie
siostry w Warszawie. I tak się pan odwdzięczasz? Pięciu Polaków musiało
odejmować sobie chleb od ust z mizernych racji żywnościowych, żeby złożyć się
na jedne-go ukrywającego się Żyda. Nie dość mu było tego, to jeszcze kukułczym
spo-sobem zabierał Polakom miejsce na studiach i pieniądze w szkole filmowej.
Za ten pełny wikt i opierunek u Polaków i narażeniu ich życia odwdzięczył się
zatruwaniem mózgów swoimi produkcyjniakami telewizyjnymi i antyamerykań-ską
propagandą w "żydokomunie" podszywając sie pod film polski.

W 1968 roku miałeś pan pojechać do Palestyny pomóc swoim pobratymcom zaludnić
ziemie, które oni zagrabili sąsiadom najazdem w 1967, ale wypiąłeś się pan na
nich i zwiałeś do USA, któreś pan przez tyle lat szkalował.
Ani to Żyd, ani to Polak, ani Amerykanin. Jako reżyser - mizerna miernotka, to
chciałeś pan wypłynąć na prostytucji zawodowej obrażaniem i opluwaniem matki-
Polki. Dlaczego, będąc już tyle lat w Ameryce, nie nakręcił pan filmu ze
starymi Żydami zasiedziałymi w USA i knującymi wojnę wokół Roosevelta i nie
pytał ich, co robili w latach czterdziestych? Co oni zrobili, żeby ratować
swoich rodaków w Europie wysyłanych przez Niemców do obozów koncentracyjnych?
Czy chociaż dziesięciu z nich walczyło w armii aliantów i na froncie? Dlaczego
nie zapyta pan ich, co myślą o statku z Holandii pełnym Żydów, który został
odesłany od wybrzeży amerykańskich z powrotem do Europy na pewną zagładę? Pytań
jest moc, czy więc nie uważasz pan, że byłby to doskonały film dokumentalny?

Tylko o czym by ten film mówił? Czy też o polskim antysemityzmie? Dlaczego nie
sięgnął pan do archiwów UB i SB i nie nakręcił pan filmu o bohaterach
utrwalania "władzy ludowej" w PRL-u? Przecież miał pan dobre konszachty z juntą
Jaruzelskiego, skoro pan jeździł w stanie wojennym do Polski. Byłby to świetny
film dokumentalny o życiu Żydów w Polsce.

Eee, szkoda słów. Wróćmy lepiej do pańskiego trzygodzinnego smarowidła. Co panu
w głowie się wylęgało, dokument z tezą, czy teza dokumentowana? I to aż cztery
lata panu zabrało, żeby pozbierac kilku ludzi - gdzie jak gdzie, ale w
maciupeńkim Brańsku?
Film zaczyna sie od tego, że pewien młody, lokalny historyk, Zbigniew Romaniuk,
zainteresował się historią swojego miasteczka Brańska i natrafił na ślady
obecności w nim Żydów. Rozpoczął zatem poszukiwania. Doświadczeń osobistych nie
miał żadnych, stąd i żadnych uprzedzeń. Urodził się przecież wiele lat po
wojnie, z początkiem lat siedemdziesiątych. Zbigniew Romaniuk nie znał PRL-
owskich korzeni "komucha" Marzyńskiego. Kiedy Marzyński przewąchiwał kąty w
Bransku, Romaniuk pomagał mu na zasadzie pracy społecznej. To rozwinęło się do
jego głównej roli.

Umowy pisanej ani ustnej nie było. Marzyński pokazał jemu na
kartce "scenariusz":
Żydzi są zakompleksieni historią o holocauście. Ten film ma pomóc im w ich
chęci wyzwolenia się od holocaustowych uprzedzeń i ma pokazać życie Żydów
takie, jakie ono było na codzień w szarościach i blaskach w Brańsku.
22-letni Romaniuk z zahukanej prowincji, Brańska, poszedł na lep atrakcji i
zrazu nie spostrzegł, że film będzie o tym, jak zrobić z goja wariata.
Marzyński odsłonił swoje zamiary dopiero zagranicą.

W Stanach Romaniuk zaczyna rozumieć co się święci, ale jak przystało na
ułożonego i młodego przyjezdnego w gościnie taktownie raczej słucha gospodarzy
aniżeli mówi sam. Nawet, jeśli się z czyms, co oni starzy mówią, nie zgadza i
jesli jego nieśmiałe uwagi puszcza się koło ucha, to, respektując wiek
podeszły, po prostu milczy. Jak można w takiej sytuacji rozprawić się np. z
groteskową historią opowiadaną przez telefon, że przed wojną w Brańsku Polacy
przywiązywali Żydów do końskich ogonów i ciągali ich za tymi końmi po ulicach?
Zżymałem się wpierw na to z pozoru przytakujące milczenie, jak by nie było,
historyka, ale musiałem też jego zrozumieć. Przyjechał przecież na żydowskie
zaproszenie do USA. Nie jest zbyt grzecznie walić prawdę prosto w twarz
gospodarzom, co przed chwilą, ścielili ci, gościu, pościel i mówić, że kłamią.

Albo weźmy dyrdymały owej Żydówki z kokiem na czubku głowy, profesor z Bożej (a
raczej żydowskiej) łaski, Yaffy Eliah. Ona twierdziła, że dokładnie i
precyzyjnie dziewięć kul wstrzelił polski partyzant w dziecko, a matka, co
trzymała je na rekach, nic nie oberwała. Cud, cud! Polish American Public
Relations Committee prowadzi rejestr jej sprzecznych wersji. W filmie
zobaczyliśmy wersję Nr 7. Potem wydało się, że ani ona ani jej brat przy tym
zajściu nie byli, wobec czego przez krótki czas winiła Niemców. Ale i to
zmieniła, gdy wydało się także, iz matka jej sprzedawała miód, kiedy Niemcy już
dawno odeszli.

Yaffa Eliach - prawdopodobnie z namowy sfanatyzowanych speców od
psychotechnicznego kształtowania świadomości historycznej - wystąpiła w
charakterze, niestety, fałszywego świadka. Łatwo zgadnąć, iż jest tego
świadoma, gdyż odmówiła zeznań dla polskiej prokuratury, która jej publikacje
potraktowała jako doniesienie o popełnionym przestępstwie. Czy możnaby
spodziewać się, żeby u takiego indywiduum istniała odrobina godności, żeby je
stać było na odwołanie oszczerstwa i przeproszenie Polaków?

[Gość: Herbert]

Wiktor Noskowski, świadek zajść w Brańsku i okolicy, napisał )*w swojej
rozprawie historycznej :
»„Atak", w rozumieniu autorki [Eliah], na dom mial się rozpocząć o godzinie 11
wieczorem wrzuceniem jakiegoś przedmiotu przez okno. Spłoszeni tym Yaffa i jej
brat Icchak zaczęli uciekać do sypialni rodziców i wówczas przez okno wrzucono
na jej łóżko granat, który eskplodował - o dziwo - nie robiąc krzywdy obojgu.
Ojciec Yaffy Eliach błagał matkę, by uciekała przez okno, na co ona nie mogła
się zdecydować. Wówczas wspólnie postanowili schować się w „alkowie"
na „pięterku" i zastawić się kufrem.
Dziwnie powolnie „atakowano" wcale nie ufortyfikowany ani nawet przez nikogo
nie broniony dom Sonensonów [rodzicow Yaffy Eliah], że dopiero „po północy", a
więc po ponad godzinie od wrzucenia granatu „dały się słyszeć na schodach
krzyki i nawoływania", po których Sonensonowie „rozpoznali wielu znajomych
ludzi". Nikogo z „rozpoznanych" nie wymienia z nazwiska, ale w twierdzeniu tym
zawarta jest sugestia, że byli to mieszkańcy Ejszyszek. Tak jednak nie mogło
być bowiem z uwagi na nieuchronność dekonspiracji w akcji był użyty oddział
złożony z ludzi spoza gminy ejszyskiej.

Opis wtargnięcia patrolu Samoobrony do swego domu autorka [Eliah] ogranicza do
samego faktu zastrzelenia matki i niemowlęcia brata:
„odpowiedzią (na prośbę Sonensonowej o zastrzelenie jej samej) było dziewięć
strzałów, które zabiły brata w ramionach matki, potem piętnaście kul z broni
automatycznej zabiło moją matkę, która upadła na mnie i na brata... Matka
poznala swych mordercow Antona Szarawieja i sąsiada Władysława Duszyńskiego."

Nie sposób uwierzyć w tak bałamutne, całkiem nieprawdopodobne, jawnie w złej
wierze formułowane wyznanie Yaffy Eliach. Bo dlaczego - jak ona twierdzi -
„banda umundurowanych Polaków", która wtargnęła do miasteczka nocą 20
października 1944 w celu „wymordowania wszystkich Żydów", nie wykonała
zamierzenia mimo bierności ochraniarzy (istrebiteli)? Dlaczego oszczędzono samą
Yaffę i jej brata Icchaka nieodstępnie [ponoć] pozostających przy matce, oraz
jej ojca Mosze?

Czyż można dać wiarę, że rzekomy morderca aż dziewięć razy strzelał do
niemowlecia nim go zabił, a przy tym nie zranił matki trzymającej syna na
rękach? Zdumiewa arcyfenomenalna audytywność autorki, że „policzyła" oddawane
strzały z automatu. «
Zwłaszcza dlatego, że miała wtedy tylko cztery lata. Romaniuk powiedział: " -
Po spotkaniu z Yaffą Eliah Marian i ja stwierdziliśmy, ze pani Eliah ma
wybujałą fantazję". Dlaczego więc Marzyński użył fałszywego świadka? Robiłeś
pan dokument, czy fałszerstwo, żydowski dokumentalisto?

Żeby odbierać Romaniuka tak jak opisuję wyżej, trzeba być Polakiem. Inni,
Amerykanie, do których film przede wszystkim był adresowany, odbierali
Romaniuka inaczej. Dla nich zachowanie się młodego Polaka, jego selektywnie w
filmie zmontowany body language potwierdza blagierską tezę: "Tak, Polacy
maltretowali Żydów". Skoro polski historyk milczy, skoro nie sprzeciwia się, to
znaczy, że poczuwa się do winy, to znaczy uznaje winę Polaków, to znaczy Polacy
byli antysemitami. A że pozostają nimi nadal, tę tezę autorską potwierdzić
miała druga część filmu kręcona w Izraelu i w Polsce. Nieprzemakalność poglądów
uczennic szkolnych w Izraelu na świętą sprawę "Holocaustu" i wręcz agresje w
stosunku do polskiego historyka, wyprowadzają w końcu Romaniuka z równowagi.
Próbując wytłumaczyć uczennicom, że są w błędzie, że Polacy zrobili więcej dla
ratowania Żydów podczas drugiej wojny światowej, niż jakikolwiek inny naród na
świecie, zdenerwowany Romaniuk podnosi głos w obronie własnej. Na ten moment
czekał pan reżyser. Grożąc palcem daje mu stosowną reprymendę, cytuję: "Oj,
Zbyszku, Zbyszku" i osiąga zamierzony cel, przekazuje amerykańskim widzom
posłanie: "A co, nie mówiłem, nawet on, Romaniuk, młody niby to inteligentny
Polak, a nie jest wolny od antysemityzmu, to co dopiero mówić o pozostałych"?

Ten efekt przypieczętowany zostaje ostatecznie pod koniec filmu, w scenie
uroczystości rocznicowych 500-lecia Brańska. Romaniuk, jako zastępca burmistrza
i przewodniczący jubileuszowego komitetu, w przemówieniu otwierającym
uroczystości nic nie wspomina o Żydach, o ich dziejach w historii miasteczka
Nie ma też o nich żadnego śladu na ufundowanym obelisku upamietniającym
rocznicę i tym samym Marzyńskiego akt oskarżenia osiąga swoje apogeum: Polacy
byli, są i pozostaną antysemitami.
Dla osiągnięcia tego efektu oskarżyciel zataił w swoim akcie
oskarżenia "drobny" fakt, mianowicie, że Żydzi pojawili się w Brańsku nie 500
lat temu, ale w 1897 roku i do 1942 było ich niewielu, a już wcale nie
stanowili w nim większości przez te 45 lat. Oskarżyciel, żonglując nożyczkami
montażysty filmowego, jak kuglarze lusterkami gry w "Malgośkę" (lusterko
przegrywa, Małgośka wygrywa), widza oszukał. Faktem jest, że "Żydki" (jak
lubiały być nazywane) z Brańska żyły z Polakami przez 45 lat i, o dziwo,
przeżyły. Liczba ich spadła do zera po wojnie, ale z filmu nie wynika dlaczego,
bo przy całej uwadze skierowanej na polski antysemityzm zabrakło w filmie
miejsca dla Niemców!

[Gość: Herbert]

Oglądając film można byłoby odnieść następujące wrażenie. Był sobie Brańsk. Od
pięciuset lat mieszkali w nim również Żydzi, choć było to miasto polskie.
Dlaczego tam, a nie na przykład w bardziej cywilizowanych Włoszech, Hiszpanii,
czy Francji, autor filmu nie wyjaśnia, chociaż dokumentuje, że mieszkali tam
pomimo genetycznego antysemityzmu Polaków, pomimo ich niemalże zwierzęcej
nienawiści do Żydów, mimo bicia i ciągania końmi po ulicach. Było ich okolo
300. Fakt, że żyło się im zacisznie i spokojnie w Brańsku jak i Ejszyszkach.
Tam żyli i przeżyli. Aż tu nagle coś się odmieniło. Co? Żydzi z Brańska
zniknęli. Zapewne wskutek wybuchu nieokiełzanego, polskiego antysemityzmu
wyssanego z mlekiem matki, bo o Niemcach i ich okupacji w filmie prawie nie ma
nic. Gdzieś nagle się zapodziali. Czy wysiedlono ich do obozów? Mało
prawdopodobne. Yaffa Eliah powiada, że rodzina w Ejszyszkach sprzedawała miód i
to jeszcze wtedy, gdy Niemcy dawno odeszli. Więc jak to było z tymi
prześladowaniami?

Ano, po wojnie oni wynieśli się do… Ameryki, bo tam zaczęło się dla nich nowe
Eldorado: Welfare! Social Security! Medicare! Darmowa nauka! I... reparacje! A
jakże, i odszkodowania wojenne !!! - do których nie byliby uprawnieni
pozostając w Brańsku. Gyby tak posprawdzac jakie historie oni wypisywali do
władz amerykańskich i niemieckich, żeby uzasadnić swoje wnioski o "reparacje".
Np. Yaffa Eliah...

A co powiedzieć o tym Żydzie, który wciska Polakowi pieniądz do ręki? Polak
uratował jemu życie, a ten Żyd powiada: "- Dziękuję ci za to, że uratowałeś mi
życie, masz tu dwadzieścia (20!) dolarów." Więc nie wszystko geniusz filmowy
Marzyński i jego poplecznicy potrafili zatuszować.

Geniusz robił zdjęcia przez cztery lata. Za “low budget”. Dopiero, jak on
nakręcił z 200 godzin materiału zdjęciowego, ktoś te nieudolne kawałki fachowo
zmontował, postarał się o publiczne pieniądze FRONTLINE i PBS i kazal jemu
zrobic dokrętki na poprawkę. Jego popychacze liczyli na to, że oni przemycą ten
paszkwil, tak jak inne żydowskie smarowidła i agitpropy, do obłożenia go
Oscarem i dadzą mu rozgłos pod pozorem reklamowania arcydzieła sztuki filmowej,
a reżysera-opluskwiacza obwołają w dziennikach telewizyjnych drugim Fellinim.

On zaś kutwił nad tym c—z—t—e—r—y l—a—t—a.

I nie zdadzą się tu protesty, sprostowania, próby dialogu, że to kicz,
fałszerstwo. Świat może być postrzegany tylko z jednej perspektywy -
żydowskiej. Każda próba dialogu, dyskusji, przedstawienia swoich racji,
natychmiast zostanie okrzyknięta antysemityzmem. Dlatego nie będę się poniżał
do dyskusji z Marzyńskim, do dyskusji z "komuchem" i Żydem. Nie sposób bowiem
dyskutować z zakłamanym chamstwem.
Żeby w ogóle zacząć dyskusję należałoby na wstępie ustalic jego kompetencję
historyczną w takich kwestiach jak: Komu on zawdzięcza swoje życie? Kto chlebem
i solą witał sowieckich okupantów wkraczających na ziemie polskie? Kto stanowił
trzon Urzędu Bezpieczeństwa, bestialsko niszczącego polskość w latach 40-tych i
50-tych? Kto dyrygował środkami informacji i propagandy komunistycznych
dyktatur? Co i dla kogo reżyserował Marzyński zanim wyjechał w 1968 z PRL-u,
rzekomo do Izraela? Z kim mial potajemne kontakty, jeśli jeździł swobodnie do
Polski z USA w okresie stanu wojennego, kiedy to Polacy po raz kolejny byli
prześladowani przez rzekomo polskie władze? Itd. Wiem, że odpowiedzi na takie
pytania od Marzyńskiego lub innego Żyda nigdy się nie doczekam. Dlatego
dyskusja jest niemożliwa.

"Antysemityzm" jest na całym świecie. Zaczął sie w 1017 r. od pojawienia sie w
Europie Kazarów nazywających siebie Żydami. Nie czepiajcie się Polaków. "Nie
mówcie o nas kłamstw, to my nie będziemy mówić o was prawdy." Chcecie wieść
życie karalusze, będziecie mieli to, o co prosiliście.

Na napastliwe ujadanie i oskarżanie o antysemityzm, rasizm, faszyzm itd.
odpowiadam popularnym w Polsce powiedzonkiem z kabaretu "Dudek" w
Warszawie: "Chamstwu należy przeciwstawić się siłom i godnościom osobistom".
Przeciwstawiam się partaczowi filmowemu i innym pasyżytniczym osobom jak on. To
również radzę uczynić Zbyszkowi Romaniukowi. W przeciwnym razie usłyszy on
kiedyś od Żydów : "Masz goju czego chciałeś" - i od Polaków to samo, a wtedy
będzie mógł mieć pretensje tylko do samego siebie.

Przeciwko żydowskim rasistom mamy broń - prawdę o nich... A zresztą - przyjdzie
kryska na Matyska, Pan Bog nierychliwy ale sprawiedliwy. Oni sami na siebie bat
kręcą, bo chciwość nie zna umiaru.

____________________________
)* Wiktor Noskowski:"Czy Jaffa Eliah przeprosi Polakow?", artykuł w
tygodniku „Myśl Polska", Nr 29-30 (1305-1306) z 20-27 lipca 1997 r. wyd. w
Kanadzie.

[ignatz]

Ales sie opisal. I po co?

[Gość: Anna M]

Nie możnaby im zrobić osobnego wątku? Niekoniecznie na tym forum.

[Gość: Adolf]

Gość portalu: Anna M napisał(a):

> Nie możnaby im zrobić osobnego wątku? Niekoniecznie na tym forum.
Najlepiej w Auschwitz

[Gość: Shalom]

Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba - co Cię podkusiło z tym "narodem wybranym"? Co
ci biedny, pracowity Izrael przeszkadzał?! Nie lepiej było wybrać Polaków?!!!

[Gość: mkw]

do herberta: jako zalozycielka aniniejszego forum czuje sie osobiscie dotknieta
kolegi wypowiedziami

Czy jest na tym forum lekarz? Taki od głowy

[Gość: sandwich]

[Gość: sandwich]

A może by Pan Norbert-Herbert storzył wraz Wiktorem Noskowskim i Michaelem A.
Hoffmanem grupę terapeutyczną.

[Gość: dr.Chleb]

Jestem jestem! juz zaczynam badania Herberta. Dotarlem do polowy jego tekstu i
juz moge napisac, ze moim skromnym zdaniem Herbert zarzadzil. Jeszcze nigdy w
zyciu nie czytalem takiego belkotu (ale to moze dlatego, ze nie kupilem
zadnego numeru "Poznaj Zyda"). CDN.

[Gość: Lobelia]

O, jeszcze mi się przypomniało - grzywka Izabeli
Scorupco w "Ogniem i mieczem". Po premierze filmu wielu
historyków zwracało uwagę, że taka fryzura u panny w
tamtych czasach była mocno nieprawdopodobna.

[Gość: Anna M]

Ja widziałam tylko w wersji serialowej, ale te jej warkocze to w ogóle była
dziwna sprawa. Na koncu jednego odcinka Zagłoba odciął jej z płaczem wyżej
wyienione, a w drugim już jej odrosły...

[Gość: Lobelia]

W filmie słynnej sceny obcinania warkoczy w ogóle nie
było, w serialu - fakt, teraz sobie uświadomiłam, że
jej te włosy jakoś szybko odrosły. Natomiast grzywkę
Helena w filmie miała od samego początku, jeszcze przed
obcięciem włosów szablą. W rzeczywistości panny w
Polsce w XVII w. grzywek nie nosiły, bo w ogóle nie
obcinały włosów.

[Gość: Pradera]

Ustalmy czy mowa o filmach historycznych czy tylko kostiumowych, bo w tych
drugich to nawet nie ma co błędów szukac.
Widzial ktos np. to wloskie 'Ogniem i Mieczem'? To bylo cudo.
Albo Taras Bulba z Brynerem - polska huzaria w strojach bedacych skrzyzowaniem
rzymskiej kawalerii i strazy pozarnej...

[microwave]

Jeśli tylko nie są przy okazji filmami historycznymi.

Ale nie wiem, nie znam się na tym. Słyszałam wprawdzie o czymś takim jak
gatunki filmowe, ale, jak to zwykle bywa, każdy rozumie je nieco inaczej
(niezależnie od tego czy jest czy nie jest tzw. specjalistą).

[microwave]

Namieszałam :( - chodziło mi o to, że nie całkiem rozumiem określenie: tylko
film kostiumowy?(bo w poszczególych przypadkach zazwyczaj się nieco dookreśla
jaki to film np. dramat kostiumowy - nie musi to być film historyczny sensu
stricto, ale zachowanie pewnych realiów obyczajowych epoki nie wydaje się
żądaniem bezsensownym) Ale właściwie to niepotrzebnie się przyczepiłam. Sorry.

[miedz_brzeczaca]

Czy ktoś potrafi odpowiedzieć mi autorytatywnie na pytanie, czy w "Krzyżakach"
Forda w pewnym momencie - jak niesie wieść gminna, ale ja tego nigdy nie
dostrzegłem - w kącie ekranu przez mgnienie oka widać karetkę pogotowia?

[Gość: mkw]

miedz_brzeczaca napisał(a):
> Czy ktoś potrafi odpowiedzieć mi autorytatywnie na pytanie, czy w "Krzyżakach"
> Forda w pewnym momencie - jak niesie wieść gminna, ale ja tego nigdy nie
> dostrzegłem - w kącie ekranu przez mgnienie oka widać karetkę pogotowia?

Ja slyszalam o ciezarowce. W"Krzyzakach", a takze w "Panu Wolodyjowskim".Ale tez
nigdy nie zauwazylam.

[Gość: Lobelia]

Ja również słyszałam o ciężarówce, przy czym czasem
mówi się o "Panu Wołodyjowskim", a czasem o
"Krzyżakach", natomiast sama nigdy tego nie widziałam,
choć specjalnie się starałam wypatrzeć... Możliwe więc,
że to tylko mit, albo w późniejszych wersjach zostało
poprawione. Natomiast mój mąż wypatrzył w "Ogniem i
mieczem" ślady opon (chyba traktora) na drodze.

[Gość: Marcin]

Gość portalu: Lobelia napisał(a):

> Ja również słyszałam o ciężarówce, przy czym czasem
> mówi się o "Panu Wołodyjowskim", a czasem o
> "Krzyżakach", natomiast sama nigdy tego nie widziałam,
> choć specjalnie się starałam wypatrzeć... Możliwe więc,
> że to tylko mit, albo w późniejszych wersjach zostało
> poprawione. Natomiast mój mąż wypatrzył w "Ogniem i
> mieczem" ślady opon (chyba traktora) na drodze.

Slyszalem o zegarku na rece u jednego z "Krzyzakow" ale
jak powiedzialem tylko slyszalem ,nie widzialem wiec
potwierdzic nie moge.

[Gość: jaski]

Gość portalu: Marcin napisał(a):

> Gość portalu: Lobelia napisał(a):
>
> > Ja również słyszałam o ciężarówce, przy czym czasem
> > mówi się o "Panu Wołodyjowskim", a czasem o
> > "Krzyżakach", natomiast sama nigdy tego nie widziałam,
> > choć specjalnie się starałam wypatrzeć... Możliwe więc,
> > że to tylko mit, albo w późniejszych wersjach zostało
> > poprawione. Natomiast mój mąż wypatrzył w "Ogniem i
> > mieczem" ślady opon (chyba traktora) na drodze.
>
> Slyszalem o zegarku na rece u jednego z "Krzyzakow" ale
> jak powiedzialem tylko slyszalem ,nie widzialem wiec
> potwierdzic nie moge.

W 'colonel Wolodyjowski' mozna zobaczyc panorame Kamienca ze slupami lini
trakcyjnej na horyzoncie. Zegarek o ile pamietam mial Karewicz jako Jagiello w
jednej ze scen przyjmowania poslow czy czyms takim, w sali na tronie siedzial.
Zreszta nie ma sie czego wstydzic, wystarczy popatrzec na jakikolwiek film
amerykanski ktorego akcja jest nieco 'historyczna'. To jest dopiero zabawa.

[Gość: baba]

Trakcję elektryczną widać w "Potopie", Jagiełło miał zegarek w wersji
kolaudacyjnej, ale zauważono.

[Gość: marti]

ja slyszalam, ze u samego Jagielly, ale mi sie nie udalo przyuwazyc...

Imie rozy

[Gość: mkw]

Do Anny M.:
Mnie sie wydaje, ze "Imie Rozy" bylo w porzadku. Ale w ogole warto sie
zastanowic nad tym filmem, ktory nie byl wprawdzie stricte historyczny, ale
uksztaltowal u mnostwa ludzi jakies wyobrazenie sredniowiecza. Wiec chyba pelni
role filmu historycznego.
A jakie masz do niego zastrzezenia?

[Gość: Anna M]

Może podam dwa największe:
1. kiedy Adso wyznaje Wilhelmowi swoją przygode z dziewczyną. U Eco prawidłowo
wyspowiadał się przed nim i dostał rozgrzeszenie, udzielone w
charakterystycznym dla Wilhelma stylu. W amerykańskim filmie
słyszymy "Wolałbym, żebyś mi o tym powiedział jako przyjacielowi". Akt skruchy
i spowiedzi, ważny przecież dla religijnych ludzi średniowiecza (a już
zwłaszcza mnicha, który złamał ślub czystości) zostaje zamieniony na
amerykańską psychoterapię.
2. Biblioteka. No dobrze, może i nie jest to wypaczenie Średniowiecza - tak
daleko moja wiedza nie sięga. Jednak wierzę w Umberto Eco - jego biblioteka
jest skonstruowana wedle przejrzystych zasad, które zgodne sa ze
średniowiecznym światopoglądem (przynajmniej na ile o nim wiem :)).

Poza tym nie jestem pewna, czy jacykolwiek wieśniacy odwazyliby się na zabicie
Inkwizytora...

[Gość: aaa]

> Poza tym nie jestem pewna, czy jacykolwiek wieśniacy odwazyliby się na zabicie
> Inkwizytora...
no i w ogole zabicie inkwizytora, który był postacią historyczną i na pewno
jeszcze pożył
Umberto Eco bardzo się starał, by znaleźć rok kiedy ówże inkwizytor mógłby
przejeżdżać przez opisane w książce tereny, w czasie gdy na ziemi mógł jeszcze
leżeć śnieg (wymagała tego intryga), a reżyser - łup - i zabił inkwizytora...

[Gość: Anka]

miedz_brzeczaca napisał(a):

> Czy ktoś potrafi odpowiedzieć mi autorytatywnie na pytanie, czy w "Krzyżakach"
> Forda w pewnym momencie - jak niesie wieść gminna, ale ja tego nigdy nie
> dostrzegłem - w kącie ekranu przez mgnienie oka widać karetkę pogotowia?

Napewno widać na łapie jednego z dzielnych wojów zegarek

[Gość: ???]

> > Czy ktoś potrafi odpowiedzieć mi autorytatywnie na pytanie, czy w "Krzyżak
> ach"
> > Forda w pewnym momencie - jak niesie wieść gminna, ale ja tego nigdy nie
> > dostrzegłem - w kącie ekranu przez mgnienie oka widać karetkę pogotowia?
>
> Napewno widać na łapie jednego z dzielnych wojów zegarek

Moglbyc to slynny zegarek sloneczny wynaleziony w XIV wieku na Jagielonce ...

[mary_ann]

Podobno są słupy telegraficzne albo wysokiego napiecia. Aha, i w jakimś ujeciu
widać, ze któryś z aktorów ma na przegubie reki zegarek. Ale nie wiem, czy to
nie anekdoty (vide powyżej)

[Gość: Widz]

Jagiełło nie ma zegarka, ale mówiąc, że już odpowiednia pora na rozpoczęcie
bitwy podnosi lewą rękę i spogląda na nadgarstek, jakby miał zegarek.
Dobra szkoła aktorska.

[Gość: Lobelia]

Gość portalu: Pradera napisał(a):

> Ustalmy czy mowa o filmach historycznych czy tylko
kostiumowych, bo w tych
> drugich to nawet nie ma co błędów szukac.

Bo ja wiem czy trzeba to ustalać? Także filmy kostiumowe
mogą się trzymać lub nie realiów epoki. To właśnie często
takie filmy obraz epoki utrwalają w powszechnej
świadomości. Np. na wyobrażenia o polskim XVII w.
olbrzymi wpływ ma "Trylogia", o kardynale Richelieu -
"Trzej muszkieterowie" (nb. pamięta ktoś radziecki film
muzyczny "Trzej muszkieterowie"?). Zresztą do tej pory
większość dyskusji toczyła się wokół właśnie filmów
kostiumowych. Aczkolwiek masz rację, że w takich filmach,
jak włoskie "Ogniem i mieczem" czy "Taras Bulba" to
trudno wskazywać poszczególne absurdy, bo one same są
jednym wielkim absurdem historycznym.

[microwave]

No tak, być może tego nie trzeba ustalać. Pytanie tylko kiedy błąd traktować
jako zarzut wobec twórców, a kiedy nie. Oczywiście można powiedzieć, że wątek
ten ma służyć li tylko dzieleniu się konkretnymi przykładami, wnioski
pozostawiając czytelnikom, ale chyba nie wszyscy wypowiadający sie mieli takie
intencje.
Co innego błąd niejako zamierzony, a co innego błąd z niedbalstwa. Problem
tylko z tym kształtowaniem wyobrażenia epoki. Do jakiego stopnia reżyser
(zwłaszcza tego pierwszego rodzaju) jest odpowiedzialny? Czy jest to związane z
liczbą widzów albo przewidywaną liczbą widzów albo przwidzywanym ilorazem
inteligencji przewidywanych widzów albo czymś jeszcze innym?

[Gość: Pradera]

Widzę, że sami sobie dopowiedzieliście to, o co mi chodziło: że przy szukaniu
błędów warto zaznaczyć czy twórca miał zamiar odtwarzać realia historyczne a mu
nie wyszło, czy w ogóle się nie starał tylko zrobił tak jak mu się wydawało, że
będzie fajniej - to rozumiem jako rozróżnienie między filmami historycznymi a
czysto kostiumowymi.

[Gość: Lobelia]

No cóż, osobiście raczej traktuję ten wątek jako okazję
do podzielenia się własnymi obserwacjami i dowiedzenia
się czegoś ciekawego. Co do traktowania błędów i absurdów
jako zarzutu wobec twórców, to wydaje mi się że można tu
wyróżnić pewną grupę błędów bezwarunkowo twórcę
kompromitujących. Mam na myśli niedbalstwa
scenograficzno-montażowe typu adidasy statysty w "Quo
vadis" czy ślady opon w "Ogniem i mieczem". Takie błędy,
zwłaszcza rażące i w dużym nasileniu,to niechlujstwo i
lekceważenie widza, niezależnie od tego, czy film ma być
historyczny, kostiumowy, czy wręcz fantasy (np. "Wiedźmin").
Inne rodzaje błędów - no cóż... Niekiedy sama intryga
filmu jest tak nieprawdopodobna, że to, iż akurat stroje
są sto lat wcześniejsze albo broń nie taka jak trzeba nie
ma już najmniejszego znaczenia. W takiej sytuacji, o ile
tylko twórca nie bredzi publicznie o "zachowaniu realiów
epoki", nie ma mu czego zarzucać - ale błędy powyłapywać,
podzielić się informacjami, jak było naprawdę i pośmiać
się można, bo czemu nie? Czasem z kolei niezgodność z
realiami historycznymi czemuś służy. Wspomniałam tu
wcześniej film "Elżbieta" - co prawda rzeczywiste
początki jej panowania wyglądały inaczej niż w filmie,
ale nie był to przecież film biograficzny. Dotyczył
raczej problemu sposobu sprawowania władzy, budowania
autorytetu i moim zdaniem dobrze przedstawił zjawiska,
które mogły się przyczynić do takiego a nie innego
ukształtowania osobowości Elżbiety I. W tej sytuacji to
czy Walsingham był pare lat starszy, czy młodszy nie ma
specjalnego znaczenia. Na dodatek warstwa
scenograficzo-kostiumowo-obyczajowa była w tym filmie
bardzo staranna (na ile moje niefachowe oko mogło to
ocenić). Najtrudniej jest chyba z warstwą obyczajową
filmów - przypuszczam, że realistyczne odwzorowanie wielu
zachowań z przeszłości mogłoby spowodować, że motywacje
postaci byłyby dla współczesnego widza niezrozumiałe. Za
dużo trzeba byłoby tłumaczyć, możliwe, że ze szkodą dla
zasadniczej idei filmu. To była taka garść przemyśleń,
zasadniczo jednak traktuję ten wątek jako okazję do
podzielenia się obserwacjami i dowiedzenia czegoś
ciekawego, a nie sposobność do poznęcania się nad
reżyserem. Pozdrawiam,
microwave napisał(a):

> No tak, być może tego nie trzeba ustalać. Pytanie tylko
kiedy błąd traktować
> jako zarzut wobec twórców, a kiedy nie. Oczywiście
można powiedzieć, że wątek
> ten ma służyć li tylko dzieleniu się konkretnymi
przykładami, wnioski
> pozostawiając czytelnikom, ale chyba nie wszyscy
wypowiadający sie mieli takie
> intencje.
> Co innego błąd niejako zamierzony, a co innego błąd z
niedbalstwa. Problem
> tylko z tym kształtowaniem wyobrażenia epoki. Do
jakiego stopnia reżyser
> (zwłaszcza tego pierwszego rodzaju) jest
odpowiedzialny? Czy jest to związane z
>
> liczbą widzów albo przewidywaną liczbą widzów albo
przwidzywanym ilorazem
> inteligencji przewidywanych widzów albo czymś jeszcze
innym?

[Gość: RM]

Gość portalu: Lobelia napisał(a):

(nb. pamięta ktoś radziecki film
> muzyczny "Trzej muszkieterowie"?).

Ja pamietam. Byl nie do wygiecia!!! D'Artagnan mial ekstra wasy i w ogole
zalatywalo tym co w radzieckiej kulturze bylo najsmieszniejsze!

[Gość: Marek]

para para paradujemsja na swajom byku....

[Gość: rauser]

ja pamiętam! Niespodziewanie d'artagnan wychodził na pagórek i śpiewał rzewnie!

[Gość: Lobelia]

Właśnie o to mi chodziło, a najpiękniejsza scena była, kiedy wszyscy czterej
trzej muszkieterowie jechali sobie drogą i wyli "Para para paradujemsja...". Po
prostu perła kina radzieckiego...

[Gość: sebo]

To była najlepsza wersja "trzech muszkieterów"- genialny pastisz! a co do
nieścisłości historycznych takich w każdym filmie pełno. W "ogniem i mieczem"
mają różne buty (rozróżniają prawy i lewy) a chleb jest z foremki!!!!!!!!!! A o
niezgodności z książkowym oryginałem to juz można pisac doktorat!

Anachronizmy w "Gladiatorze"

[Gość: Andrzej]

Gość portalu: mkw napisał(a):

> W watku "Tytuly filmow - po polsku, czy w oryginale" wyplynal
> temat "Gladiatora". Czy pamietacie jakies inne ciekawe przyklady filmow w
> ktorych historyczny kostium skrojony byl wyjatkowo niedbale?

Ave,
Jakie anachronizmy rzuciły się wam w oczy w Gladiatorze?
Poza, oczywiście, amerykańskim rozumieniem roli Senatu.
ANdrzej

[Gość: mkw]

> Ave,
> Jakie anachronizmy rzuciły się wam w oczy w Gladiatorze?
> Poza, oczywiście, amerykańskim rozumieniem roli Senatu.
> ANdrzej
>
Zajrzyj sobie do watku "Tytuly filmow - po polsku czy..."
salve

[Gość: sandwich]

W Gladiatorze jest na początku scena
bitwy.
Jeszcze przed bitwą "dzicy" wybiegają z lasu, by sobie pokrzyczeć, a już
całe pole przed nimi usłane jest tysiącami powbijanych strzał.
Niektórzy z tych wybiegający machają sobie strzałami(niekiedy kilkoma
bowbijanymi w ciało.
Dla mnie to w tym filmie duże i rażące niechlujstwo.

[miedz_brzeczaca]

Był w tvp taki serial - adaptacja "Syzyfowych Prac" Żeromskiego, niestety nie
pamiętam tytułu ani nazwiska reżysera, ale zrealizowany w połowie lat 90. O
Boże! - to było dopiero coś! Lata 70. czy 80. XIX wieku i Kielce przypominały
łudząco Warszawę stanu wojennego. Odbywały się uroczyste msze za cierpiącą
ojczyznę... A uczniowie gimnazium otwarcie protestowali przeciw rusyfikacji...
Gdy kogoś wywożono na Sybir, przed więzieniem odbywała się manifestacja
niepodległościowej młodzieży! Zbyteczne dodawać, że u Żeromskiego nic takiego
nie było, on przedstawiał rzeczywistość taką, jaka była i jaką znał osobiście.
Nikomu wtedy w Królestwie Polskim nie śniły się takie zachowania, ktoś kto
sobie by na coś takiego pozwolił zostałby schwytany, pobity przez Kozaków a
potem skazany na lata Syberii. Opór - jeśli był - to przejawiał się w formach
tajnych i elitarnych. Na co dzień polskość była poniżona, społeczeństwo po
klęsce powstania styczniowego zastraszone. I chyba to właśnie nie spodobało się
twórcom serialu. Za smutne to, jak w tej sytuacji dzisiejsza młodzież miałaby
się utożsamiac z bohaterami. A ponieważ pamiętali stan wojenny, to sobie go
odtworzyli. Może zresztą jestem dla nich za łaskawy, może oni naprawdę myśleli,
że w XIX wieku było tak, jak za Jaruzelskiego...

[Gość: ???]

Ja nie pamietam dokladnie tytulu ale byl to film z czasow okupacji,
jakis zamach na niemieckiego przewodziciela ..., pozniej w jednej ze scen
bodajze podczas strzelaniny pod mostem Poniatowskiego widac jak na gorze
przejezdza elektryczny "zoltek". Moze ktos to pamieta?

[Gość: MS]

Gość portalu: ??? napisał(a):

pozniej w jednej ze scen
> bodajze podczas strzelaniny pod mostem Poniatowskiego widac jak na gorze
> przejezdza elektryczny "zoltek". Moze ktos to pamieta?

Co w tym dziwnego? Jeżeli był to film kręcony przed rokiem 1980 to całkiem
możliwe, ze ów "żółtek" czyli Elektryczny Zespół Trakcyjny (EZT) mógł być maszyną
serii EW51 wyprodukowanej w latach 30-ych i jeżdżacych na torach Warszawskiego
Węzła Kolejowego od roku 1936 . W/w EZT kursowały do roku bodajze 1979 a jeden
taki zachował się do dzisiaj na torach stacji postojowej na Olszynce Grochowskiej.

MS

[Gość: Kustosz]

Zoltki jezdzily jyz przed wojna m.in. Z Wa-wy do Otwocka.
Kupione na licencji w Szwecji, malowane byly w ich barwy (flaga szwecji), a ze
farby solidne to zostaly na dlugo. I ta kolorystyka sie przyjela, i
obowiazywala do lat 90-tych ubieglego wieku.
pozdrowiam

[Gość: MS]

Gość portalu: Kustosz napisał(a):

> Zoltki jezdzily jyz przed wojna m.in. Z Wa-wy do Otwocka.
> Kupione na licencji w Szwecji, malowane byly w ich barwy (flaga szwecji), a ze
> farby solidne to zostaly na dlugo. I ta kolorystyka sie przyjela, i
> obowiazywala do lat 90-tych ubieglego wieku.

Kolega grubo sie myli. Elektryczne Zespoly Trakcyjne serii EW51 (do roku 1951
oznaczane jako 91000 wagony silnikowe a 92000 wagony doczepne i rozrzadcze) nie
byly kupione w Szwecji. Czesc elektryczna zakupiono w Anglii w firmie "English
Elektric Co Ltd.", czesc mechaniczna wagonow silnikowych zbudowala warszawska
fabryka "Lilpop, Rau i Loewenstein", natomiast czesc mechaniczna wagonow
rozrzadczych i doczepnych fabryka "Cegielski" z Poznania i fabryka "Zieleniewski
Fitzer- Gamper" z Sanoka. Byly uzywane na liniach z Warszawy do Otwocka,
Zyrardowa i Minska Maz. W Szwecji byly wyprodukowane natomiast EZT serii EW54 w
latach 1950-1953 ktore byly eksploatowane do roku 1981. A co do malowania-
wlasciwie tylko w dawnej Centralnej DOKP (czyli m.in. w Warszawie) malowanie
zostalo zmienione na pomaranczowe. W innych rejonach naszego kraju nadal panuje
malowanie zolto- granatowe. Acha- przed wojna EZT tez byly malowane na kolor
zolty i granatowy i bynajmniej nie mialo to zadnego zwiazku z flaga Szwecji.

Pozdrawiam
MS

[Gość: jpawl]

W "Złocie dezerterów" niemieckiego tygrysa udawał T-34 z
namalowanym białym krzyżem Wermachtu. Pomimo całej
płytkości scenariusza w/wym "dzieła" był to jeden z
najgłupszych pomysłów jakie zdarzyło mi się widzieć.

[piotell]

Jeśli chodzi o sprzęt pancerny (zwłaszcza niemiecki) to lista filmów, w których
różne pojazdy udają coś zupełnie innego może być bardzo długa. Te wszystkie T-
34, SU-76, BTR-y...
Mnie najbardziej podobał się krążownik (czy coś w tym rodzaju)
ucharakteryzowany na lotniskowiec (widziałem to w jakiś koszmarnym amerykańskim
filmie wojennym). Żenada to mało powiedziane.

[Gość: Pradera]

Czy w złocie dezerterów to nie miał być właśnie 'udawany' czołg ? już dokładnie
nie pamiętam...
ale faktycznie w 'udawaniu' czołgów niemieckich celują amerykanie, chyba tylko
w "o jeden most za daleko" było to, co miało być

[Gość: mkw]

> Czy w złocie dezerterów to nie miał być właśnie 'udawany' czołg ? już dokładnie
> nie pamiętam...

Chyba nie, bo (o ile dobrze pamietam), to byl czolg ktory dezerterzy odbijaja,
czy wynajmuja od Niemcow.
W tym filmi podobno roi sie od potkniec i nieprawdopodobienstw, ale dla mnie jego
najwiekszym grzechem jest sam pomysl, tzn. proba przeniesienia humoru c.k. w
realia drugiej wojny swiatowej. Zarty, ktore w pierwszej czesci mialy swoj styl
i wdziek, jakos nie bardzo tu pasuja.

[polynomial]

1. W serialu "Na kłopoty Bednarski", w którymś z odcinków, na dworcu głównym w
Gdańsku pod pociąg wpada człowiek. Ten pociąg to EN-57 lub EW-58.
2. W filmie pt. "U-571" widzimy jak głębinowe bomby, o wagomiarze 300 kg
eksplodują w bezpośredniej bliskości u-boota nie czyniąc mu specjalnej krzywdy.
W rzeczywistości promień rażenia takiej bomby umożliwiał zniszczenie okrętu w
odległości 100 metrów od jej detonacji.
3. Podobną bzdurę możemy zobaczyć w filmie (tytułu nie jestem pewien) "Konwój"
z Mitchumem. Tam z kolei niemiecki dowódca decyduje się na zejście na głębokość
400 m w celu położenia się na dnie. Ryzykowny manewr. Głębokość krytyczna (tj.
głębokość na której dochodzi do zgniecenia kadłuba okrętu podwodnego) nawet dla
u-boota typu VII C/41 wynosiła 300 m.
4. Serial pt. "Wojna i pokój (też z Mitchumem ;) ). Tam widzimy jak niemieckie
wilcze stado płynie przed czołem konwoju, pełną mocą swych silników, pod wodą
przez 6 godzin. Akcja tego odcinka rozgrywała się w 1940 roku. Pod ówczas,
niemiecki okręt podwodny typu II, VII lub IX mógł płynąć w zanurzeniu, pełną
mocą swych silników przez 45 minut.
5. Ale to wszystko nic! W filmie pt. (uwaga szargam świętości) "Poszukiwacze
zaginonej arki" dzielny Indiana Jones wskakuje na niemieckiego u-boota i... co
dalej?! Do środka nie wszedł. No jak? Pomiędzy niemców? Wiemy że okręt się
zanurzył (pada słowna komenda: "tauchen das u-boot"). Do kiosku też nie wlazł
(sternikowi na głowę)? A na koniec widzimy, że jest szybciej w porcie niż
okręt. Najszybszy pływak świata?! Aha! Jeszcze jedno: Kair w owym czasie był
brytyjski. Niemcy mieli się pojawić w Afryce Północnej dopiero za kilka lat.

Best regards
Polynomial-C

[Gość: donor]

A propos "Poszukiwaczy...", to jest tam jeszcze takie ladne latajace skrzydlo.

[Gość: Rutus]

polynomial napisał(a):

> 1. W serialu "Na kłopoty Bednarski", w którymś z odcinków, na dworcu głównym w
> Gdańsku pod pociąg wpada człowiek. Ten pociąg to EN-57 lub EW-58.
> 2. W filmie pt. "U-571" widzimy jak głębinowe bomby, o wagomiarze 300 kg
> eksplodują w bezpośredniej bliskości u-boota nie czyniąc mu specjalnej krzywdy.
>
> W rzeczywistości promień rażenia takiej bomby umożliwiał zniszczenie okrętu w
> odległości 100 metrów od jej detonacji.
> 3. Podobną bzdurę możemy zobaczyć w filmie (tytułu nie jestem pewien) "Konwój"
> z Mitchumem. Tam z kolei niemiecki dowódca decyduje się na zejście na głębokość
>
> 400 m w celu położenia się na dnie. Ryzykowny manewr. Głębokość krytyczna (tj.
> głębokość na której dochodzi do zgniecenia kadłuba okrętu podwodnego) nawet dla
>
> u-boota typu VII C/41 wynosiła 300 m.
> 4. Serial pt. "Wojna i pokój (też z Mitchumem ;) ). Tam widzimy jak niemieckie
> wilcze stado płynie przed czołem konwoju, pełną mocą swych silników, pod wodą
> przez 6 godzin. Akcja tego odcinka rozgrywała się w 1940 roku. Pod ówczas,
> niemiecki okręt podwodny typu II, VII lub IX mógł płynąć w zanurzeniu, pełną
> mocą swych silników przez 45 minut.
> 5. Ale to wszystko nic! W filmie pt. (uwaga szargam świętości) "Poszukiwacze
> zaginonej arki" dzielny Indiana Jones wskakuje na niemieckiego u-boota i... co
> dalej?! Do środka nie wszedł. No jak? Pomiędzy niemców? Wiemy że okręt się
> zanurzył (pada słowna komenda: "tauchen das u-boot"). Do kiosku też nie wlazł
> (sternikowi na głowę)? A na koniec widzimy, że jest szybciej w porcie niż
> okręt. Najszybszy pływak świata?! Aha! Jeszcze jedno: Kair w owym czasie był
> brytyjski. Niemcy mieli się pojawić w Afryce Północnej dopiero za kilka lat.
>
> Best regards
> Polynomial-C

Co do Bednarskiego, to w trójmieście kolejki elektryczne SKM zaczeły kursować
dopiero w 1951 roku, więc nawet gdyby gość wpadł pod stary model "berlinki" to
byłaby to historyczna bzdura. Ponadto w scenie wypadku (Na kłopoty Bednarski)
świetnie widać iż eksplodujące auto to zupełnie inny wóz niż ten którym jechał
Bednarski.
Eskalację bredni historycznych mozna zobaczyc w filmie niejakiego Poręby (wycinał
na kolaudacjach w pień wszystkie produkcje Barei)pt. Złoty Pociąg. Warszawskie
autobusy w 1939 roku to głównie SAN-y z lat 60-tych. A na plakacie do filmu
(rozgrywającego się w 1939 roku) żołnieże polscy stoją na tle ...Autosana.
Na szczescie tego filmu prawie nikt nie widział.

A propos Indiany. W "Poszukiwaczach zaginionej arki" przewraca się cięzarowy Opel
Blitz z kabiną "zastępczą" Takie kabiny zaczęli produkować Niemcy dopiero podczas
ostatnich lat II wojny światowej (z drewna, bo brak było stali)Ciężarówka na
niemieckim lądowisku do Betford HQ. Niemiecki łazik, który osłania ciężarówkę z
arką to replika Mercedesa a sama cięzarówka (też Mercedes) to przebudowany (z
resztą bardzo wiernie)GMC. Motocykle w Ostatniej Krucjacie mają nowoczesne tylne
zawieszenie na teleskopach. Cięzarówki mają symbol Africacorps której jeszcze
wtedy nie sformowano. Kubelwagen w scenie pogoni za czołgiem to replika (ma
raczej rzadko spotykany dach z blachy). Ale to czepianie sią bo fily są OK i do
niektórych celów tródno by było użyć inne pojazdy (szczególnie gdy używają je
kaskaderzy i pirotechnicy...)

[Gość: lechu]

Po pierwsze, nigdy nie było oblężenia Jasnej Góry!!
Dwie ksiażki, które napisał na ten temat profesor Kersten, n.b. konsultant
Hoffmana do spraw historycznych Potopu p.t. > Sienkiewicz, Potop, historia<
i >prawdziwy opis obleżenia Jasnej Góry< udowadniaja że informacja o tym
oblezeniu wymyślona była jakieś pięćdziesiąt lat później.
I to, że obok Kamieńca przemyka sie jakas ciezarówka, jakie to ma znaczenie?

[Gość: Lobelia]

No tak, tylko, że to raczej byłby błąd Sienkiewicza niż Hoffmana. Oblężenie
Kamieńca też inaczej wyglądało, tudzież szczegóły z życia postaci
przedstawionych w powieści. W końcu "Trylogia" to powieść historyczno-
przygodowa i jako podręcznik do nauki historii nie bardzo się nadaje... A
ciężarówka w tle to ewidentny kiks realizatorów filmu.

[Gość: tomek]

Jeżeli chodzi o filmy z serii Trylogii i inne pokazujace polski XVII wiek, to
znieśc nie moge scen bitewnych pokazujacych husarię i inne rodzaje polskiej
jazdy szarżujace bezładna kupą. Gdyby to kiedys mialo miejsce w rzeczywistości
to nie byloby Kircholmu, Kluszyna i paru innych zwyciestw. Niestety żadnemu
polskiemu rezyserowi nie chce sie pojsc w slady Kurosawy i troche przećwiczyć
statystów, zeby ci umieli trzymac zwarty, trójszeregowy szyk w klusie czy
galopie. Ciekawe co robia tak zwani konsultanci od spraw militariów ?

[Gość: Lobelia]

Nie jestem ekspertem w sprawach militariów, ale jak napisałeś o husarii, to
przypomniało mi się "Ogniem i mieczem" i sposób przedstawienia kilku bitew
przegranych przez Polaków (Korsuń, Żółte wody i Piławce). Jak przypuszczam jest
to wynik ograniczonych finansów, ale tam tak wyraźnie widać, że jest to
niewielka grupka statystów, że to aż żałosne. Wiem, że Polacy popełnili tam
szereg poważnych błędów militarnych, ale do licha chyba nie uczestniczyło w
tych bitwach po stronie polskiej kilkunastu facetów pętających się bez sensu...
A tak to w filmie wyglądało. Jest jeszcze kwestia umundurowania husarzy,
czytałam, że te skrzydła z piórami to mit, a już na pewno nie nosili ich na
sobie (bo nie dałoby się z czymś takim walczyć), co najwyżej mogli mieć jakieś
mniejsze i przymocowane do siodeł.

[Gość: Leo151]

Gość portalu: tomek napisał(a):

> Jeżeli chodzi o filmy z serii Trylogii i inne pokazujace polski XVII wiek, to
> znieśc nie moge scen bitewnych pokazujacych husarię i inne rodzaje polskiej
> jazdy szarżujace bezładna kupą. Gdyby to kiedys mialo miejsce w rzeczywistości
> to nie byloby Kircholmu, Kluszyna i paru innych zwyciestw. Niestety żadnemu
> polskiemu rezyserowi nie chce sie pojsc w slady Kurosawy i troche przećwiczyć
> statystów, zeby ci umieli trzymac zwarty, trójszeregowy szyk w klusie czy
> galopie. Ciekawe co robia tak zwani konsultanci od spraw militariów ?
Święta prawda. Inna rzecz, że przeszkolenie jeźdźców i koni w taki sposób, żeby
wykonywali podobne manewry jak to było w prawdziwych bitwach, kosztowałoby
mnóstwo pieniędzy i zajęło równie dużo czasu. W XVIIw. też tak było - stąd tak
ogromna cena ówczesnych wierzchowców. Musiały się one nauczyć nie tylko
skomplikowanych manewrów, ale i uodpornić na strzały z broni palnej.
Jeszcze a'propos filmów: przedstawiona w "Potopie" wizja bitwy pod Prostkami nie
ma nic wspólnego z rzeczywistością. Oczywiście w dużym stopniu to "wina"
Sienkiewicza, który nie dysponował wiarygodnymi źródłami odnośnie tego starcia i
dużo sobie pofantazjował...Jak było naprawdę możemy sobie przeczytać w wydanej
niedawno przez "Bellonę" książce o tej bitwie.

[Gość: tomek]

Przede wszystkim to jednak chyba kwestia checi. Mozna przeciez siegnac do
rozmaitych bractw rycerskich, towarzystw kultywujacych tradycje polskiej jazdy
(wczoraj tacy bardzi ladnie jezdzili po krakowskich Bloniach), wreszcie sa
efekty komputerowe, choc nietanie. Byl kiedys pomysl stworzenia szwadronu
reprezentacyjnego Wojska Polskiego, ktory moglby rowniez statystowac w filmach.
Niestety, sprawa nie doszla do skutku.

[Gość: Leo 151]

Największa chała, jeśli chodzi o II wojnę to film "Bitwa o Ardeny" (org. tytuł
ang."Battle of the Bulge"). Sprzęt, realia, fabuła, charakterystyka postaci -
wszystko to woła o pomstę do nieba. Jeśli ktoś chce przeżyć totalną załamkę, to
polecam obejrzeć.

[Gość: Pradera]

O to to. Ardeny to film kultowy pod tym względem ;) Co to było to coś co
udawało niemieckie czołgi? Pershingi czy wczesne Pattony?
A co do wyszkolenia husarii - Japończycy jakoś mogli się postarać. Widzieliście
to, co leciało jakiś czas temu na Ale Kino! (nie mam pamięci do tytułów)? Bitwy
filmowane z helikoptera tak, że można było je śledzić z podręcznikiem taktyki w
ręku... cudo...

[Gość: Antoni]

Widziałem samochód w filmie Pan Wołodyjowski. Wojskowy Star 66 jechał w tle
dość długo przez pól ekranu. Na pierwszym planie grał w tym czasie na zamku
chyba Łomnicki. Kopie tę oglądałem wkrótce po premierze w kinie w Olsztynie.
Później widziałem ten film jeszcze kilka razy ale scena ta juz była wycięta.
Nie wiem jak jest teraz, ale dawniej kopie filmowe wracały z kin do
dystrybutora, który miał możliwość wycięcia czegoś z własnej inicjatywy lub w
wyniku odgórnych zaleceń. Poza tym operatorzy filmowi, którzy znali wszystkie
sceny danego filmu mieli możliwość podreżyserowywania filmów (szczególnie na
ostatnich nocnych sensach)poprzez nie kończenie wyświetlania poszczególnych
aktów filmów, czyli przełączanie na następny akt zanim skończy się aktualny
(film składał się w kilku odcinków taśmy, wyświetlanie jednej trwało około 15
minut). Czasem i telewizja stosowała podreżysrrowywanie. Na pzrykłąd w
pierszym odcinku Daleklo od szosy pt. Szpaki jakiś nawiedziny pociął kiedyś
końcówkę bo mu się wydała za bardzo "erotyczna". W jednym z francuskich filmów
(nie pamiętam tytułu) z cylku Serce i szpada widziałem żółtego Cytroena jak
przejechał w tle - ale był starannie zaretuszowany, że dopiero oglądając na
video klatki stop mozna go było zobaczyć.

[Gość: Waldek]

Widziałem na własne oczy:
1. W serialu "Gniewko-syn rybaka (koniec lat sześciedziesiątych)" Marek
Perepeczko schodzi po linie z baszty zamku Malbork na tle przewodów linii
elektrycznej.
2. W filmie "Komadosi z Navarony" niemieckie czołgi poruszające się po zaporze
i okolicy są przemalowanymi sowieckimi czołgami - podobnymi do tych z "Czterech
pancernych i psa."

PO PROSTU - www.movie-mistakes.com i wszystko gra

[Gość: isior]

www.movie-mistakes.com

O, trafilismy do najciekawszych watkow !

[Gość: mkw]

jw

[Gość: BS]

W "Komandosach z Navarony" nie pierwszy raz rosyjskie czołgi grały niemieckie.
Tak było chyba we wszystkich wojennych filach polskich. Ale w "Komanosach z
Navarony" niemieccy czołgiści mieli nawet ruskie kombinezony i charakterystyczne
ruskie chełmofony (jak w 4 pancernych)

troche z innej beczki

[Gość: sup]

W filmach typu supermen zawsze jak wylatują w przestrzeń
kosmiczną ze swoim płaszczem ten płaszcz im powiewa ja na wietrze
a przecież w przestrzeni kosmicznej jest próżnia a nie wiatry
nie mówie już że gdy wracają do atmosfery to nie
doznają efektu "wejscia w atmosfere"
;-)

[ignatz]

Nie mowiac o jakze dorbnych szcegolach: brak powietrza w prozni oraz ekstremalnie niskie cisnienie powodujace natychmiastowe wrzenie wszelkich cieczy (np. krwi w zylach).

[Gość: Pradera]

No przecież oni nie są super tylko dlatego, że umieją latać, ale że są super-
odporni i w ogóle 'magiczni'.
Poza tym mieliśmy mówić o filmach historycznych :)

[sze]

> Nie mowiac o jakze dorbnych szcegolach: brak powietrza w prozni oraz ekstremaln
> ie niskie cisnienie powodujace natychmiastowe wrzenie wszelkich cieczy (np. krw
> i w zylach).

no i takim szczegole, ze w prozny nawet superman natychmiast eksploduje i nawet
jedna cala komorka po nim nie zostanie

a poza np. tym trylogia "Indiana Jones" to tez panorama gaf i niedorobek, ale
mimo to ten cykl to jeden z najlepszych filmow akcji i swietnie sie oglada

[ignatz]

Eksplodujace ciala - to wlasnie mialem na mysli mowiac o wrzeniu cieczy.

poszukiwacze zaginionej arki - latające skrzydło

[Gość: mać]

no więc jaki to był ten samolot-latające skrzydło? czy niemcy mieli coś takiego
czy była to tylko atrapa na potrzeby filmu?
poz,mać

[polynomial]

Niestety! Choć samolot zbliżony do jednego z projektów Hortena, to była to
jednak tylko atrapa.

Polynomial-C

Swego czasu, tuż po emisji filmu rozpisywała się na ten temat "Skrzydlata
Polska". Kto pamięta...

Wajda i Gladiator

[Gość: PawelD]

pamietacie ,,lotna"?
1. szarza ulanow na czolgi - debilizm i (najwazniesze :))) - wbrew regulaminowi
(nawet szarze na umocnione gniazda karabinow maszynowych byly niedozwolone!!!

2. Tygrys (1934+ w 1939....

Gladiator - sceny poczatkowe - taktyka rzymska b. widowiskowa, ale bzdury...
a) plonace strzaly - fajne - ale jak las sie zapali? to co?
co wartebedzie zwyciestwo?


b) bitwa to szereg odosobnonych pojedynkow. I to podstawowa glupota - wojsko
rzymskie bylo dobre tym ze waczyli jako ZESPOL - tarcze razem zetkniete
tworzyly szczelny mur i dawaly ochrone;
gdyby bitwa - jak czesto w sredniowieczu - rozbijala sie na odosobnione
pojedynki to by ich czapkami nakryli...

P