Triumf Johnny'ego Casha

[Gość: asia]

bardzo dobry film, goraca polecam...

[czmych]

Super film. A scena koncertu z więzienia Folsom ścina z nóg.

Johnny Cash rules

[tsheshek]

nie przepadam za country, ale Cash byl wspanialy, zwlaszcza nagrania z Rickiem
Rubinem, bez nieco festyniarskiego akomaniamentu z wczesniejszych nagran za to
z super akustycznym brzmieniem glos Casha porusza ziemie. Jego wersje
RustyCage i przede wszystkim Hurt przyprawiaja mnie o dreszcze.

Szkoda, że zobaczyłam ten film

[leelo]

Przed filmem znalam kilka płyt Casha. Lubiłam go. Nawet bardzo, nic o nim nie
wiedzac procz tego, że "Hurt" NIN nagrał po śmierci zony, tuz przed swoja
smiercia. A to najsmutniejsza piosenka swiata i pieknie zaspiewana.

Ale zobaczyłam w filmie zupełnie antypatycznego człowieka, u którego picie i
branie dragów nie jest podszyte niczym głębszym, są tylko słabością charakteru i
efektem traumy z dzieciństwa. A sam Cash jest tu nieciekawym i irytującym
człowiekiem i zupełnie nie rozumiem dlaczego June tak się nim zajmowala...
Wolałabym tego nie wiedzieć...jeśli taki był naprawdę.

I przez caly film rozpraszala mnie blizna czy tez zajęcza warga Phoenixa,
której przecież Johny nie mial.

Już dawno żaden film tak mnie nie zirytował, a postac rozczarowała.

Choć może siła moich emocji świadczy też pozytywnie o sile wyrazu filmu?

[Gość: Aga]

> Ale zobaczyłam w filmie zupełnie antypatycznego człowieka, u
którego picie i
> branie dragów nie jest podszyte niczym głębszym, są tylko
słabością charakteru

A czym miałoby byc podszyte???
A "Spacer po linie" uwielbiam. Na twoim miejscu nie traktowałabym
fabuły jako dokumentu.