Rodzice dziewczyny - pieniądze

[jomumma]

A co jeśli dziewczyna z łatwością przyjmuje pomoc finansową od
rodziców? Mogłaby sama, lecz skoro można szybciej, bez pożyczki w banku
i odesetek, dlaczego nie? W końcu i tak będziemy musieli się zając
rodzicami na starośc, więc teraz można z tego skorzystac...
Jak to wygląda z perspektywy jej mężczyzny? Dobrze się z tym czujecie?
J

dobrze sie czujemy :)

[facettt]

jomumma napisał:

> A co jeśli dziewczyna z łatwością przyjmuje pomoc finansową od
> rodziców? Mogłaby sama, lecz skoro można szybciej, bez pożyczki w banku
> i odesetek, dlaczego nie? W końcu i tak będziemy musieli się zając
> rodzicami na starośc, więc teraz można z tego skorzystac...
> Jak to wygląda z perspektywy jej mężczyzny? Dobrze się z tym czujecie?

A dlaczego mielibysmy zle?

pekunia non olet.

a poza tym skoro wystapi potem koniecznosc opieki nad rodzicami
- to i moralnie taka sytuacja jest bez zastrzezen.

masz jakies obiekcje - by pomagac kiedys wlasnym dzieciom w ich starcie zyciowym?

[jomumma]

ależ nie.. absolutnie
W końcu mieszkanie już jest. Samochód w sumie też. Urodzinowe
prezenty w postaci TV lub nawet gotówka, która wystarcza na 5 pensji
pielęgniarki ;-).. Siedziba firmy również spłacona.. Remont
mieszkania także.. a kto wie co jeszcze. To jest dobry start.
A teraz czujesz się potrzebny? No chyba, ze jestes od głaskania po
głowie, rozporządzania duża ilościa czasu.. A co jak masz ambicję byc
głową rodziny? WIedziec, ze to co robisz jest docenione.. bo nawet
jeśli to wywalczysz, to i tak nie będzie miało znaczenia.. W końcu
możnabyło to miec łatwiej, szybciej i od kochanego taty.
Opiekowac się rodzicami i tak powinienes, i tak pewnie będziesz.. Ale
czy z takim startem uwierzysz, że sam dasz rade? Z tego co ja widzę,
to każdy pomysł kończy się na odwiedzinach u rodziców i omawianiu
tematu, który konczy się z kolei.. oczywiscie, ogromna pomocą...
To taki problem, dla kogos takiego jak ja. Pewnie debilny i
wyolbrzymiony. ALe każdy ma swoje wyobrażenie własnej roli w życiu
rodziny.
Dzięki za odp.
Pozdrawiam
J.

[kseniainc]

Myślę, że Twoje myślenie jest poprawne;-)

[jomumma]

kseniainc napisała:

> Myślę, że Twoje myślenie jest poprawne;-)
dzieki.
Też tak myślę.. chociaż może bardziej czuję, gdyż wiem jak chciałbym
żeby to wyglądało. Niektórych rzeczy, jednak nie można przeskoczyc.
Może bycie meżczyzna to też umiejętnośc pogodzenia się z niektórymi
faktami. Problem w tym, ze obdarowywani "powinni" czuc się wdzięczni,
a ja nie chce byc wdzięczny, a bardziej dumny ze swoich osiągnięc. -
Proszę, nie mylcie z zapatrzeniem w samego siebie. Ja się po prostu
chce sprawdzic.
Za każdym razem słysząc: skąd masz pracę? Stary mi załatwił. Jak
poradziłes sobie ze spłatą kredytu? Rodzice mi spłacili.
Mieszkanie to jedno, z tym bardzo cieżko, ale reszta? W koncu dojście
do czegoś samemu, nawet kosztem odsetek kredytu, to podwyższenie
własnej samooceny.. wiekszy szacunek, nawet u własnych rodziców.
Takie to własnie moje myślenie...
J.

[haldeman79]

Skoro tak Ci źle z pomocą od rodziców, rzuć to wszystko i spróbuj dojść do
własnego domu, samochodu czy firmy tylko za pomocą własnych sił.

Osłabiają mnie tacy ludzie jak Ty. Naprawdę.

[jomumma]

ha!
Widzisz, ja właśnie staram się do tego dojśc. Takie hop siup to, to
nie jest jak sam zapewne wiesz. A jeśli chce to zrobic wspólnie ze
swoją partnerką, ale niestety, nie mogę bo wszystko dzieje się poza
mną. A argument, jak napisałem wyżej, że rodzice pomagają (po powinni
i się im to chwali), a poźniej ty masz im pomagac, usprawiedliwia
"branie" otrzymywanych w nadmiernej ilości podarunków, prezentów i
innych..
Ja wiem, ze rozmowa z dziewczyną (prawie narzeczoną) powinna
rozwiązac. Nie naleze do tych, którzy nie poruszają tego tematu w
związki, jak zresztą każdego innego, czy to dośc palącego, czy, tym
bardziej, przyjemnieszego. Niestety, napotykam na mur w postaci
wymienionych argumentów. I teraz sam nie wiem jak sobie z tym radzic.
Chciałbym stworzyc cos wspólnie, byc z tego dumnym i czuc się
meżczyzną. Bo to w końcu on jest bardzo ważnym filarem tworzącej się
rodziny, nieprawdaż? Teraz jednak jestem troche z boku, a z pewnością
nie mogę konkurowac finansowo z ojcem mojej dziewczyny. To jest
śmieszne, ale jednak mi doskwiera.
J.

[haldeman79]

jomumma napisał:

> ha!
> Widzisz, ja właśnie staram się do tego dojśc. Takie hop siup to, to
> nie jest jak sam zapewne wiesz.

Wiem, że mogę otworzyć firmę biorąc kredyt w banku lub kasę od teścia jak w
Twoim przypadku. Nie ma w tym nic złego jeżeli potem samodzielnie potrafisz tą
kasę pomnożyć.

> Chciałbym stworzyc cos wspólnie, byc z tego dumnym i czuc się
> meżczyzną. Bo to w końcu on jest bardzo ważnym filarem tworzącej się
> rodziny, nieprawdaż? Teraz jednak jestem troche z boku, a z pewnością
> nie mogę konkurowac finansowo z ojcem mojej dziewczyny. To jest
> śmieszne, ale jednak mi doskwiera.
> J.

Dlaczego uważasz, że poczujesz się mężczyzną jeżeli stworzysz coś od zera?Co
złego jest w tworzeniu w oparciu o już istniejące rzeczy?Komu ten Twój teść ma
pozostawić swoje pieniądze jak nie własnej córce i jej facetowi?

Mam szanse na rozwój, której nie ma większość facetów w Polsce i jeszcze
marudzisz. To właśnie miałem na myśli kiedy mówiłem, że mnie osłabiasz.

Chyba, że przyszły teść stawia warunki w postaci: dostaniecie kasę na dom i
firmę ale dom ma być z piernika a firma to cukiernia i nic innego, nowe tv w
zamian za wnuka itp.

[jomumma]

Bardzo doceniam Twój punkt widzenia. O to mi właśnie chodzi.

To, że jeśli zacząłbym coś od zera, z pewnościa nie tylko mi dałoby
wiele radości i niezwykłej satysfacji. Do wielu rzeczy doszedłem już
chwytając się nie znajomości, a własnej pracy. Taki charakter. To
chyba nic złego myślec w ten sposób.. No chyba, ze ma się sytuację
jak moja.

Może rzeczywiście przeszadzam z tym. Ale wiesz jak jest z dawaniem u
ludzi? Faktycznie swojej córce może dawac, ale jeśli chodzi o jej
meżczyznę, to nie bałbyś się usłyszec kiedys: Ja wam tyle dałem, a
teraz tutaj macie byc i robic co uważam za stosowne. Ludzie rzadko
kiedy dają "innym" cos bezinteresownie. Co innego rodzina.
Faktycznie. Inną kwestią jest fakt, że ja i teśc, jesteśmy zupełnie z
innej bajki (i to nie chodzi o wiek, bo ja i mój ojciec również
róznimy sie wielce, ale tak z nim jak z jego równieśnikami, np
kolegami, łączy mnie jakiś wspólny temat). Tutaj nie ma tego. Poza
tym córka jest zapatrzona i, co stanowi dla mnie problem, nie widzę w
niej jakiejś chęci do powiedzenia: Dzięki tato, ale poradzę sobie
sama. Jest OK. Doceniam to. - cos takiego..
A co do TV.. wspomniałes akurat o tym. Co bys zrobił, gdybyś chciał
kupic do nowego mieszkania TV jaki sobie tam wymyśliłes (załóżmy, że
jestes fanem kinda itd.), nie masz gotówki, ale wiesz, ze za 4-5 m-cy
będzie w sam raz. A tu któregoś dnia, tatuś kupuje TV córeczce, który
w dodatku nie jest w niczym podobny do tego, na którego polowałes.
Dodam, że wiedział iż córka czeka az zbiore kase i kupię sam... O to
mi chodzi stary. To nie jest fajne. I coż z tego, że można sprzedac
nowy TV i kupic taki jaki chcę.. Na tym ma polegac caly ten rodzinny
business? Nie wiem..
Liczę na mądrą odpowiedz..
pozdrawiam
K.

[kalllka]

takie pytanie.
w ktorym punkcie, w Twoim podejsciu do wspolnego "dorabiania sie" nie zgadzasz
sie z "filozofia zycia" Twojej zony ?
a jesli rozdzielasz te dwie rzeczy, to dlaczego?

[jomumma]

kalllka napisała:

> takie pytanie.
> w ktorym punkcie, w Twoim podejsciu do wspolnego "dorabiania sie"
nie zgadzasz
> sie z "filozofia zycia" Twojej zony ?
> a jesli rozdzielasz te dwie rzeczy, to dlaczego?

Właśnie nie chcę ich rozdzielac. Chciałbym zrobic cos razem od
początku.. i żeby to było raczej rzeczą naturalną, a nie walką o to,
żeby trzymac rodziców zdaleka. Bo nie potrzebujemy wielkiej pomocy,
dalbyśmy spokojnie radę, także po co coraz więcej.. Co innego
gdybyśmy rzeczywiście ledwo wiązali koniec z koncem.
J.

[kalllka]

wlasnie.
chcialbys.
co stoi na przeszkodzie? brak waszej wewnetrznej komunikacji czy ewidentny
zewnetrzny konformizm zony?
macie jakie punkty wspolne?

[jomumma]

kalllka napisała:

> wlasnie.
> chcialbys.
> co stoi na przeszkodzie? brak waszej wewnetrznej komunikacji czy
ewidentny
> zewnetrzny konformizm zony?
> macie jakie punkty wspolne?

Gwoili ścisłości.. ona nie jest moją żoną jeszcze.
Tak, raczej chodzi o zewnętrzny konformizm. Siostra dokładnie robi to
samo, tyle że jej mąż jest zakochany w takim stanie rzeczy. Pomijam
fakt, ze ciezko mi sie z nim dogadac w ogole jako osobą. Wszyscy
dookoła to robia i to jest wg niej naturalne + reszta argumentów
przytoczonych przeze mnie wczesniej.
Punkty wspólne.. Bardzo dobre pytanie. Z każdym dniem zauważam ich
mniej. Jednak od samego początku, kiedy ja będąc zakochany,
wspomniałem o tym, żebyśmy kupili coś "na remont" i spróbowali
sprzedac. To było zagranicą, przed kryzysem, itd. Pierwszą rzeczą
jaką zrobiła było podzielenie się tym z ojcem, a on jak zwykle
chętnie wpadł na pomysł, że da jej pieniądze na to. Ja zgodziłem się
jedynie na połowę, druga chciałem zdobyc we własnym zakresie, w koncu
to był mój pomysł. To jednak dzieli.. Wyobraź sobie planowanie
wakacji, kiedy ja liczę się z faktem umykających pieniędzy, a ona
tego nie czuje. A na wakacje składamy się po równo. Ja dłuzej zostaję
w pracy żeby nadrobic finansowo, ale nie ma za to jakiejś
wdzięczności i docenienia.. bo w końcu mógłbym tego nie robic a
wiecej byc z nią w domu. Wyobrażam sobie, że to samo byłoby z
dziecmi. Może posiedzimy w domu, tata da pieniądze, a my bedziemy
mogli się zajmowac tylko domem (extreme!).. Czy tylko tym człowiek
żyje? Nie na tym to wszystko polega.. Chyba..;-/
Plan nie doszedł do skutku.. i moze całe szczescie.
Jestem w kropce.. bo powinienem podjąc ważne decyzje w związku z moim
związkiem..
Na przeszkodzie stoi może nie brak komunikacji, bo ja to komunikuję,
ale brak podobnego poglądu i spojrzenia na własne dokonania z
perspektywy czasu.
Pozdrawiam i dziękuję za odp.
J.

[kalllka]

i z mojej strony, dzieki serdeczne.

dasz sobie rade. jak w kazdym odbiorniku tv, to przeciez tylko schemat.
szczerze zycze szczescia
:)
kajak

[kseniainc]

Nie wyrwiesz jej z tegi układu niestety, tak uważam. Wasze różnice tylko się pogłębią z czasem. Takie wychowanie, nie mylić z wyrachowaniem;-) Wydajesz sie być zdecydowanym gosciem , takim który wie czego chce, ale czy wiesz napewno kogo chcesz?Dobrze Ci życzę, ale sądzę , ze to nie ta osoba z którą będziesz szczęsliwy tak na serio;-)

[haldeman79]

jomumma napisał:


> To, że jeśli zacząłbym coś od zera, z pewnościa nie tylko mi dałoby
> wiele radości i niezwykłej satysfacji. Do wielu rzeczy doszedłem już
> chwytając się nie znajomości, a własnej pracy. Taki charakter. To
> chyba nic złego myślec w ten sposób.. No chyba, ze ma się sytuację
> jak moja.
>
> Może rzeczywiście przeszadzam z tym. Ale wiesz jak jest z dawaniem u
> ludzi? (...)

Skoro taki kozak z Ciebie dlaczego nie porozmawiasz po męsku z przyszłym teściem
i nie postawisz sprawy wprost.

Druga sprawa.Czy Ty naprawdę szaleńczo kochasz tą dziewczynę?Czy w sytuacji
podbramkowej pójdzie za Tobą czy za ojcem.

Trzecia. Niedogodności jakie teraz odczuwasz są niczym z niedogodnościami
niespłaconych kredytów i widma klepania biedy.A w życiu już tam bywa że czasem
ciężka praca nie wystarczy.

Czwarta. Dwa tv to jeszcze nie koniec świata.

[rach.ell]

Czy rodzice pomagaja z przyjemnoscia, czy ich stosunek do Ciebie
jest przez to niewlasciwy? Czujesz sie lekcewazony czy cos takiego?
Osobiscie pomoc rodzicow uwazam za rzecz naturalna ale jesli Ty
czujesz sie z tym zle, traktuj te podarowane pieniadze jako
pozyczke, zarob i oddaj rodzicom dziewczyny. Czy to bylby dla Ciebie
problem rowniez jesli to by Twoi rodzice byli? Jesli rozmawiasz o
tym z dziewczyna, porozmawiaj rowniez z jej rodzicami. Powiedz im,
ze sie w tej sytuacji nie czujesz dobrze niezaleznie od tego jak im
wdzieczny jestes i dlatego chcialbys zeby Ci dali mozliwosc
splacenia tych wszystkich pieniedzy, ktore w was zainwestowali.

[jomumma]

Dzięki Rachell,

Gdyby to byli moi rodzice, wierz mi, że starałbym się zapracowac na
swoje rzeczy sam. To wielki komfort miec wsparcie jeśli potkniesz się
w swoich planach.. Ale sam fakt dojścia do tego własnymi siłami,
czasem popełniając parę małych błędów.
Naprawdę nie jestem arogancki i nadzwyczaj dumnym kolesiem. Chodzi mi
raczej o sam fakt współpracy z osobą którą kocham. TYlko z nią, a nie
z całą jej rodziną, konsultowaniem spraw, itd...
Czasem czuję się jak idiota, ale wiem, ze to jest to czego pragnę. A
spłacanie kolejnych rzeczy... coż można i tak, ale nie nadążyłabyś,
wierz mi. Przez takie rzeczy czuję się wyłączony z "kręgu".. Poza tym
rodzice w moim mniemaniu są od tego żeby wspierac i byc
kierunkowskazem.. Są po to żeby kupic wędkę a nie przynosic ryby w
sieci.. czasem już nawet wypatroszone. A kiedy nie idzie, a mogą
pomóc, zapraszam, ale nie tak od razu.. czy to jest jasne, czy moze
ja wariuję?
Pochodzimy troche zróżnych domów, u mnie zawsze było czymś osiągnąc
coś indywidualnie, a u niej wszystko wspólnie. Czasem mam wrażenie,
że nie tylko z nią bym się ożenił, ale z całą rodziną.. Najlepiej
gdybym im wszystkim włożył obrączki na palce... Ehh..

rach.ell napisała:

> Czy rodzice pomagaja z przyjemnoscia, czy ich stosunek do Ciebie
> jest przez to niewlasciwy? Czujesz sie lekcewazony czy cos takiego?
> Osobiscie pomoc rodzicow uwazam za rzecz naturalna ale jesli Ty
> czujesz sie z tym zle, traktuj te podarowane pieniadze jako
> pozyczke, zarob i oddaj rodzicom dziewczyny. Czy to bylby dla
Ciebie
> problem rowniez jesli to by Twoi rodzice byli? Jesli rozmawiasz o
> tym z dziewczyna, porozmawiaj rowniez z jej rodzicami. Powiedz im,
> ze sie w tej sytuacji nie czujesz dobrze niezaleznie od tego jak im
> wdzieczny jestes i dlatego chcialbys zeby Ci dali mozliwosc
> splacenia tych wszystkich pieniedzy, ktore w was zainwestowali.

[rach.ell]

Mozecie z zona zawrzec umowe, ze jesli jej to odpowiada to niech
korzysta z laskawosci rodzicow ale Ty nie zamierzasz tego wiecej
robic i z niczego co od nich przyjela nie zamierzasz korzystac, ze
np. samochodem bedziesz jezdzil kiedy na niego zarobisz it.p. Wybor
nalezy do niej, jesli chce jeszcze przed rozwodem dokonac takiego
podzialu majatku, jej wola. Troche drastyczne rozwiazanie ale moze
da jej do myslenia, moze zrozumie, ze sytuacja jest dla Ciebie
niemozliwa do zaakceptowania.

[haldeman79]

rach.ell napisała:

> Mozecie z zona zawrzec umowe, ze jesli jej to odpowiada to niech
> korzysta z laskawosci rodzicow ale Ty nie zamierzasz tego wiecej
> robic i z niczego co od nich przyjela nie zamierzasz korzystac, ze
> np. samochodem bedziesz jezdzil kiedy na niego zarobisz it.p.

Będzie bosko kiedy na podjeździe będą stały dwa samochody w stylu Lexusa LFA i
powiedzmy forda escorda:)I każdego ranka ona będzie wsiadała w japończyka a on...

[rach.ell]

Myslisz, ze tak dlugo beda ze soba?

[haldeman79]

rach.ell napisała:

> Myslisz, ze tak dlugo beda ze soba?

Myślę ze idea nie używania rzeczy sprezentowanych przez przyszłego teścia jeżeli
już weszło się w rodzinę jest dziecinna.

[rach.ell]

Ale jest to jakas metoda zeby zmusic kobiete do myslenia a tescia
zeby sie odczepil z tymi swoimi pieniadzami.

[haldeman79]

rach.ell napisała:

> Ale jest to jakas metoda zeby zmusic kobiete do myslenia a tescia
> zeby sie odczepil z tymi swoimi pieniadzami.

Kurczę jacy wszyscy honorowi:) To pewnie ta poranna sauna tak na Ciebie wpłynęła.

[rach.ell]

Jaka tam sauna, raczej fakt, ze kiedy do niej jechalam to mi pewna
czesc ciala omal do roweru przymarzla, takie zimnisko.

[jomumma]

Akurat to by mnie tak nie martwiło, gdyby nie fakt, ze sama na niego
zarobiła... Gdyby tylko nastąpiła prosta refleksja: Co osiągnęłam
sama, od początku.. A tak tych rzeczy jest bardzo mało, a nawet kiedy
zagranicą byliśmy zdani na siebie, to na urodziny spadało z nieba
6tyś. Wow.. Jak sobie nieradzis w takiej syt.
A kozactwo w postaci stawiania się teściowi nie jest moim zdaniem
dobrym rozwiązaniem. Ja go mam w dupie prawdę mówiąc. Najbardziej
zalezy mi na podejsciu partnerki. A piszę tutaj żeby zwyczajnie
dowiedziec się, że albo ze mną jest coś nie tak (przerost ambicji),
albo znaleźc argument na to, zeby ona się nad tym zastanowiła..
Najsmutniejsze jest jednak to, że związek się sypie, i sądzę, że to
przeze mnie, bo chcac nie chcąc, oddalam sie z prędkością światła.. A
nie chcę, żeby skończyło sie rozbitą rodziną, kiedy ja zachwycę się
kimś ambitnym, kto próbuje, stara się na własną rękę.
Kredyty i takie tam straszne rzeczy to już czubek góry lodowej. A
można by tak, że zamiast z banku, pożyczymy od jej rodziców i razem
to spłacimy. Honorowo i klasą. Te pieniądze chyba w ich kieszeni nie
przepadną, a nawet odwleką naszą pomoc finansową, kiedy będa jej
potrzebowali. To jest wg mnie pomoc w tych "większych" zakupach...,
na mniejsze rzeczy przy minimalnym wysiłku byłoby nas stac.

Chciałbym tutaj jeszcze zwrócic uwagę, że o same pieniądze nie
chodzi.. Raczej o jej nastwienie do życia.. Priorytety. Tylko czy one
w omawianym przypadku są aż tak odmienne żeby nie można było iśc na
kompromis?

Zależy mi na niej.. Jakaś dziwna siła mnie paraliżuje, kiedy juz
miałbym odejśc. I to nie to, ze boję sie byc sam albo budowac coś z
kims innym. To nie ma dla mnie znaczenia. Chodzi o ten czas, podczas
którego starałem sie wytłlumaczyc swoje stanowisko. Ona widzi
wszystko w jasnych barwach. Jestem pewien, ze koleś, dla którego
korzystanie ze wszlekich dobrodziejstw jej rodziców byłby skreślony..
Dlaczego zatem nie zrozumie, że dla mnie wyznacznikiem bycia
meżczyzną, jest udowodnienie sobie (a też innym), ze potrafię sam
sprostac wielu rzeczom. Bynajmniej nie jest to posadzenie drzewa w
ogródku swoich teściów. Ta ważna dla mnie rzecz jest mi odbierana..

Czy ja powinienem tak myślec, czy też zapomniec o tym i zbierac sobie
na motockl, ktory w 100% byłby mój? (przykład wymyślony na
poczekaniu). A reszta przeciez jest tylko jej, a moje zaangażowanie w
nieswoje rzeczy, projekty niknie w oczach.

Dołuje mnie to zawsze kiedy zaczynam wybiegac myślami w przyszłośc...
Coś jest jednak ze mna nie tak..

Dzieki wszystkim za wypowiedzi.

[zapach_werbeny]

jomumma napisał:

> Coś jest jednak ze mna nie tak..

nie wydaje mi się.
rozumiem argumenty osób, które twierdzą, ze jesteś w świetnej sytuacji i
marudzisz. zapewne mają rację.
ale chyba bliżej mi do twojego sposobu myślenia. pomoc owszem, ale nie
wyręczanie. nie napiszę ci mądrych porad, bo ich nie znam. znajdź złoty środek,
rozmawiaj, korzystaj i nie wykorzystuj, nie unoś się ambicją, która oddzieli cie
od dziewczyny, ale nie trać z widoku swoich wartości. na miejscu twojej pani, i
w sumie jej ojca też, cieszyłabym się, że masz takie podejście.

bogate lachony są poszukiwane przez cyganów

[drwallen]

bogate lachony są poszukiwane przez cyganów.

[zeberdee24]

Kilka lat temu pewnie bym powiedział że trzeba do wszystkiego dojść samemu i
przyjmowanie takiej pomocy jest niehonorowe i powoduje swego rodzaju
'uzaleznienie'. Ale teraz myślę że lepiej mieć w życiu z górki niż pod górkę,
zależny człowiek jest zawsze - lepiej być trochę zależnym od swojej kobiety niż
być totalnie zależnym od swojego szefa, w pracy dobrze wiedzą z kim mogą
pogrywać bo jest bez wyjścia i musi mieć tę pracę żeby nie umrzeć z głodu oraz
zapłacić ratę kredytu, a z kim trzeba trochę uważać bo może tą robotą pie...ąć
bez żalu. Unoszenie się honorem było zawsze domeną wyższych sfer i nadal tak
jest bo na honor po prostu trzeba mieć pieniądze.

[jomumma]

To prawda.. Uzależnienie od osób kompletnie innego pokroju niż ja to
kiepska sprawa... Świadomośc, że wszyscy myślą, że ja właśnie lubie
byc w takiej sytuacji, że w sumie wszystko zawdzięczam rodzicom mojej
dziewczyny, z ktorymi niejednokrotnie nie mam o czym pogadac.
A szef.. Wiesz, może gospodarka teraz tak nas wiąze, ale ja z kolei
żadnej pracy się nie boję, i szefowi prędzej powiem żeby spie...ł,
niż teściowi, szczególnie, że to i tamto... tak jak wyżej w postach..
Moze rzeczywiscie powinienem dac sobie z tym spokój, wsiąśc na rower
i z górki.. bez pedałowania.. Ale czy to tak ma wygladac życie?
Cieszyłbys się z tego?
Mówią, że ludzie bogaci nie odczuwają pewnych emocji.. Wyobraź sobie,
że masz pieniądze na wszystko i mozesz sobie, bez przesady, wszystko
kupic.. A kiedy ich masz mniej (tez bez przechylania w druga stronę),
czekasz na coś, w końcu to dostajesz.. Jestes dla dzieci
autorytetem.. Bo później przyjdzie ze szkoły syn i powie, ale ten
tata Adam to zajebisty koles. Założył firmę i ma pieniądze.. A wiesz,
ze zrobił to zaczynając pracowac w sklepie?..

Mam kumpla, którego starzy mają jeszcze więcej kasy. Mercedesy stoją
w garażu. On ma raptem 25 lat, ale stary rozlicza go z pożyczek co to
grosza. On wie, dlaczego tak się dzieje i jest jemu wdzięczny. Jego
brat musi popie...c w jakies firmie, o której opowiada, ze powinni
zamknąc szefów w więzieniu, ale muszą mieszkac sami, zarobic na to,
na jedzenie, imprezy, itd. A najważniejsze, ze wiedzą, tak jak ich
ojciec, ze kiedys przejmą firmę po nim i będą jeździc mercem. Czy
mają do niego pretensje? Właśnie nie. Co więcej czują, że potrafią
radzic sobie w życiu, a ich ojciec się nie wpieprza na co swoją kasę
wydają. Niezależnośc. Poczucie wewnętrznej siły. To jest właśnie to.
A że na pomoc mogą liczyc, to zupełnie co innego.
Może wychowanie córki to co innego. Ale jak już idziemy w
konserwatyzm, to lepiej niech córka słucha się męża.

Dzięki za posta.
J.

zeberdee24 napisał:

> Kilka lat temu pewnie bym powiedział że trzeba do wszystkiego dojść
samemu i
> przyjmowanie takiej pomocy jest niehonorowe i powoduje swego
rodzaju
> 'uzaleznienie'. Ale teraz myślę że lepiej mieć w życiu z górki niż
pod górkę,
> zależny człowiek jest zawsze - lepiej być trochę zależnym od swojej
kobiety niż
> być totalnie zależnym od swojego szefa, w pracy dobrze wiedzą z kim
mogą
> pogrywać bo jest bez wyjścia i musi mieć tę pracę żeby nie umrzeć z
głodu oraz
> zapłacić ratę kredytu, a z kim trzeba trochę uważać bo może tą
robotą pie...ąć
> bez żalu. Unoszenie się honorem było zawsze domeną wyższych sfer i
nadal tak
> jest bo na honor po prostu trzeba mieć pieniądze.

[kseniainc]

Zaproponuj jej wyprowadzkę do innego miasta. Czas może przeciąć pępowinę;-) Może , to będzie szansa, może jak nie bedzie pod stałą kontrolą i wpływem wspaniałomyślnych rodziców coś do niej dotrze, że Ty jesteś dla niej ważny?

[jomumma]

Smieszne, ze wpomnialas o tym.. Dokładnie ten sam temat poruszyłem..
A co by było gdybyśmy mieli przeprowadzic sie do innego miasta?
Gdybym ja mieszkał gdzie indziej.. Nie wchodzi to w grę. Poza tym
bylismy razem w UK przez dłuższy czas i tam.., jakos to grało, ale
moja radośc z pobytu (nie miesliśmy prac w kamieniołomach,
przyjaciele, wakacje..itd.) byla konsekwentnie podminowywana. Ona
chciała wracac tutaj, bo rodzina, bo miasto dziecinstwa, itd. itd.
Tak jakbym ja nie mial tego samego.. ale tam totalnie się
usamodzielnilem..
Także ten argument spalił na panewce..
Czasem pisząc tutaj czuję się jak idiota.. Ale bardzo chcę się
dowiedziec co ludzie sądzą na ten temat. Czy są bardziej tacy jak ja,
czy jak ona?
J.

[kseniainc]

Może już gdzieś w Twoich wypowiedziach o tym pisałeś, jesli tak z góry przepraszam, ALE czy Ty jej kiedykolwiek powiedziałeś, to co piszesz nam?

[jomumma]

Tak.. Mniej wiecej, a raczej wiecej, poruszyłem ten i inne tematy.
Dlatego kłopot bo nie wierzę w zmianę nastawienia.. To bardzo
przygnębiające.. Szkoda gadac.. ;-/

[kseniainc]

Mniej, czy więcej?;-) Ja też nie mam przekonania, do tak wielkich i nagłych zmian, ale może pokazuj, tłumacz, tłumacz i pokazuje na ile starczy Ci sił;-)Albo decyduj o odejściu;-)

[jomumma]

Widzisz Ksenia, staram się... Aż strach mnie ogarnia na sama myśl, że
jednak jedyne wyjście to Twoja druga opcja.
Dzieki!
J.

[jomumma]

A Ty jak do tego podchodzisz? Jakie jest Twoje zdanie?

[kseniainc]

Moje zdanie jest takie, że bardzo ją kochasz, ale będziesz przy niej tkwił tak, dopóki coś nie pier.......stety.A predzej czy później , to znów wylezie.Nie wiem jakie są miedzy wami relacje, ale jednak porozmawiaj szczerze, to chyba najlepsze wyjście.I nie rezygnuj z siebie bo prezentujesz dobre wartości;-)

[haldeman79]

jomumma napisał:

> Moze rzeczywiscie powinienem dac sobie z tym spokój, wsiąśc na rower
> i z górki.. bez pedałowania..

Sadzę, że kilka osób tutaj stara Ci sobie uświadomić, że dzięki teściowi możesz
mieć taki rower który pozwoli Ci wjechać na niejedną górę.

> A kiedy ich masz mniej (tez bez przechylania w druga stronę),
> czekasz na coś, w końcu to dostajesz.. Jestes dla dzieci
> autorytetem.. Bo później przyjdzie ze szkoły syn i powie, ale ten
> tata Adam to zajebisty koles. Założył firmę i ma pieniądze.. A wiesz,
> ze zrobił to zaczynając pracowac w sklepie?..

Ilu ojców wraca do domu i mówi dzieciakom, że dziś znowu ziemiami maszczone na
obiad,bo firma zbankrutowała i nie ma nikogo kto może im pomóc.

> Mam kumpla, którego starzy mają jeszcze więcej kasy. Mercedesy stoją
> w garażu. On ma raptem 25 lat, ale stary rozlicza go z pożyczek co to
> grosza. On wie, dlaczego tak się dzieje i jest jemu wdzięczny. Jego
> brat musi popie...c w jakies firmie, o której opowiada, ze powinni
> zamknąc szefów w więzieniu, ale muszą mieszkac sami, zarobic na to,
> na jedzenie, imprezy, itd. A najważniejsze, ze wiedzą, tak jak ich
> ojciec, ze kiedys przejmą firmę po nim i będą jeździc mercem. Czy
> mają do niego pretensje? Właśnie nie. Co więcej czują, że potrafią
> radzic sobie w życiu, a ich ojciec się nie wpieprza na co swoją kasę
> wydają. Niezależnośc. Poczucie wewnętrznej siły. To jest właśnie to.
> A że na pomoc mogą liczyc, to zupełnie co innego.

To diametralnie co innego.Widzisz ogromna różnica jest taka, że ten Twój kumpel
jak wpadnie w problemy to tatuś go wyciągnie.Tak więc nawet jeżeli jest na swoim
to i tak jest kryty ze wszystkich stron.

Niezależność jest wtedy kiedy wpadasz w bagno i nie ma tatusia z kasą.

[haldeman79]

zeberdee24 napisał:

> Kilka lat temu pewnie bym powiedział że trzeba do wszystkiego dojść samemu i
> przyjmowanie takiej pomocy jest niehonorowe i powoduje swego rodzaju
> 'uzaleznienie'.

"Syty głodnego nie zrozumie."

[jomumma]

Akurat to by mnie tak nie martwiło, gdyby nie fakt, ze sama na niego
zarobiła... Gdyby tylko nastąpiła prosta refleksja: Co osiągnęłam
sama, od początku.. A tak tych rzeczy jest bardzo mało, a nawet kiedy
zagranicą byliśmy zdani na siebie, to na urodziny spadało z nieba
6tyś. Wow.. Jak sobie nieradzis w takiej syt.
A kozactwo w postaci stawiania się teściowi nie jest moim zdaniem
dobrym rozwiązaniem. Ja go mam w dupie prawdę mówiąc. Najbardziej
zalezy mi na podejsciu partnerki. A piszę tutaj żeby zwyczajnie
dowiedziec się, że albo ze mną jest coś nie tak (przerost ambicji),
albo znaleźc argument na to, zeby ona się nad tym zastanowiła..
Najsmutniejsze jest jednak to, że związek się sypie, i sądzę, że to
przeze mnie, bo chcac nie chcąc, oddalam sie z prędkością światła.. A
nie chcę, żeby skończyło sie rozbitą rodziną, kiedy ja zachwycę się
kimś ambitnym, kto próbuje, stara się na własną rękę.
Kredyty i takie tam straszne rzeczy to już czubek góry lodowej. A
można by tak, że zamiast z banku, pożyczymy od jej rodziców i razem
to spłacimy. Honorowo i klasą. Te pieniądze chyba w ich kieszeni nie
przepadną, a nawet odwleką naszą pomoc finansową, kiedy będa jej
potrzebowali. To jest wg mnie pomoc w tych "większych" zakupach...,
na mniejsze rzeczy przy minimalnym wysiłku byłoby nas stac.

Chciałbym tutaj jeszcze zwrócic uwagę, że o same pieniądze nie
chodzi.. Raczej o jej nastwienie do życia.. Priorytety. Tylko czy one
w omawianym przypadku są aż tak odmienne żeby nie można było iśc na
kompromis?

Zależy mi na niej.. Jakaś dziwna siła mnie paraliżuje, kiedy juz
miałbym odejśc. I to nie to, ze boję sie byc sam albo budowac coś z
kims innym. To nie ma dla mnie znaczenia. Chodzi o ten czas, podczas
którego starałem sie wytłlumaczyc swoje stanowisko. Ona widzi
wszystko w jasnych barwach. Jestem pewien, ze koleś, dla którego
korzystanie ze wszlekich dobrodziejstw jej rodziców byłby skreślony..
Dlaczego zatem nie zrozumie, że dla mnie wyznacznikiem bycia
meżczyzną, jest udowodnienie sobie (a też innym), ze potrafię sam
sprostac wielu rzeczom. Bynajmniej nie jest to posadzenie drzewa w
ogródku swoich teściów. Ta ważna dla mnie rzecz jest mi odbierana..

Czy ja powinienem tak myślec, czy też zapomniec o tym i zbierac sobie
na motockl, ktory w 100% byłby mój? (przykład wymyślony na
poczekaniu). A reszta przeciez jest tylko jej, a moje zaangażowanie w
nieswoje rzeczy, projekty niknie w oczach.

Dołuje mnie to zawsze kiedy zaczynam wybiegac myślami w przyszłośc...
Coś jest jednak ze mna nie tak..

Dzieki wszystkim za wypowiedzi.