Żona, kochanka

[pawel.tyr]

Piszę z problemem ponieważ moje życie emocjonalne sypie się. Zapewne większość z was potępi moja postawę jednak może jest też ktoś kto przezywa życiową rozterkę podobną do mojej i jest w stanie mnie zrozumieć. Jestem żonaty od kilku lat i w zasadzie od zawsze nie ukladalo się. Od 2 lat relacja z moją żoną osiąga apogeum. Ciągłe kłótnie, wyzwiska... Niestety dom przestal być azylem. Rok temu poznałem kobiete, zakochałem się jak szczeniak. Spotykaliśmy się przez 3 miesiące ona wiedziala o calej sytuacji rodzinnej. Jednak z obawy przed tym że jest to tylko zauroczenie, przed zalozeniem nowej rodziny stchórzyłem... Rozstaliśmy się. Mija rok odkąd pojawila się ona a j nie potrafię zapomniec... Myślę o niej a kiedy ją widzę czuję że bardzo mi jej brakuje, tęsknie. Jestem zazdrosny o nią jak cholera. Nie wiem co dalej robić czy to zauroczenie, czy facet w wieku 33 lat może znów zakochać się?? Co robić??

[sibeliuss]

Na miłość nigdy nie jest za późno, a poza tym w kwestiach rozwodowych kto powiedział, że masz popadac z ramion w ramiona. Jesteś młodym facetem, jak się ma 33 lata to świat stoi przed Tobą otwarty. Pozostaje mieć nadzieję, że weźmiesz to pod uwagę i coś ze swoim życiem zrobisz. Chyba, że chcesz ten toksyczny związek pchać np. "dla dobra dziecka".

[pawel.tyr]

Muszę przyznać że dziecko jest chyba jedynym elementem który laczy nasz związek jest dziecko które ostatnio zapytalo mnie kiedy w końcu wyprowadzę się....

[rybka.11]

pawel.tyr napisał(a):

> Muszę przyznać że dziecko jest chyba jedynym elementem który laczy nasz związek
> jest dziecko które ostatnio zapytalo mnie kiedy w końcu wyprowadzę się....
______________________
Ile lat ma dziecko?

[pawel.tyr]

11

[rybka.11]

Dziecko cię...nie lubi??
Nie jesteś dobrym ojcem?...

[pawel.tyr]

rybka.11 napisała:

> Dziecko cię...nie lubi??
> Nie jesteś dobrym ojcem?...
>
Oceniając mnie jako ojca w oczach dziecka, mogę wydawać się nie najlepszym tatusiem. Zawsze starałem się być dla córki dobrym tatą, poswięcałem jej każdą wolną chwilę. Jednak praca związana z ciągłymi wyjazdami nie ułatwiała. Teraz awanturujący się tatuś który krzyczy na mamę za każdym razem wychodzacy z domu trzaska drzwiami....l Do tego w obecnej chwili jak mam wracać do domu to wolę zostać w pracy. W domu hmmm tylko nocuje.

[rybka.11]

pawel.tyr napisał(a):

Teraz awant
> urujący się tatuś który krzyczy na mamę za każdym razem wychodzacy z domu trzas
> ka drzwiami....l Do tego w obecnej chwili jak mam wracać do domu to wolę zostać
> w pracy. W domu hmmm tylko nocuje.
__________________________
Jeśli zalezy ci na dziecku, to...popracuj nad dobrymi kontaktami z nią. Od żony możesz odejść - dziecko zawsze będzie Twoje i od ciebie zależy jaki obraz ojca zachowa.

Tak właśnie wygląda bycie ze sobą "dla dobra dziecka". Gdzie to "dobro" jest?...

[rybka.11]

Oczywiście nie twierdzę, że podjęcie decyzji o rozstaniu to "bułka z masłem".
Ważne, że jeśli odchodzimy, to róbmy to dla siebie, a nie dla kogoś innego (kochanka/kochanki).

[pawel.tyr]

rybka.11 napisała:

> Oczywiście nie twierdzę, że podjęcie decyzji o rozstaniu to "bułka z masłem".
> Ważne, że jeśli odchodzimy, to róbmy to dla siebie, a nie dla kogoś innego (koc
> hanka/kochanki).

Jednakl czy nie jest łatwiej odejść mając świadomośc że nie zostaje się samemu, że będzie ktoś kto w tych ciężkich chwilach wesprze. Tak naprawdę o rozwodzie zacząłem dopiero mysleć w chwili poznania drugiej kobiety. Odczułem co to zrozumienie, ciepłe słowo, mile spędzone chwile nawet w domu przed tv, bezinteresowny sms telefon. Ona zawsze powtarzała że jesli rozstanę się z żoną to powinienem to zrobić dla siebie bo "MY" możemy nie przetrwać a to jest moje życie i muszę walczyć o własne szczęście...

[rybka.11]

pawel.tyr napisał(a):

Ona zawsze powtarzała że jesli rozstanę się z żoną to powinienem
> to zrobić dla siebie bo "MY" możemy nie przetrwać a to jest moje życie i muszę
> walczyć o własne szczęście...
___________________
Mądrze powiedziała...

[pawel.tyr]

Tutaj też tkwi problem... Nigdy nie nalegała, nie nakłaniała do niczego. Była nadwyraz wyrozumiała. Słuchała cierpliwie o moich domowych problemach. I pojawiła się myśl być może jej wcale nie zależy skoro nawet po tym jak zdecydowaliśmy że nie będziemy kontynuować tego nie zawalczyła o mnie. Cały czas jesteśmy w kontakcie, widujemy się wciąż mogę z nią porozmawiać o wszystkim i czuć się swobodnie...

[sibeliuss]

Czy Ty aby nie zrobiłeś z tej kobiety konfesjonału do wylewania swoich żali? Opcja "wysłuchaj jak mi źle, pociesz, daj dupci" jest na krótką metę i nie rokuje związku opartego na czymś innym niż relacja pocieszycielka-biedny miś.

A w domu? Nie umiesz poskromić własnej gęby i zachowywać się jak normalny człowiek?
Chciałbyś, żeby ktoś tak postępował względem Ciebie?

[pawel.tyr]

> A w domu? Nie umiesz poskromić własnej gęby i zachowywać się jak normalny człow
> iek?
> Chciałbyś, żeby ktoś tak postępował względem Ciebie?

Wyobraź sobie że wchodząc do domu nie przychodzę z obmyslanym planem z czym tym razem wyskoczyc, o co mógłbym zrobić awanturę wręcz przeciwnie za każdym razem otwierając drzwi zastanawiam się czy odniesiemy sukces czyli nie pokłócimy się dzisiejszego wieczoru. Jestem osoba impulsywną i tego nie zmienie...

A co do tej drugiej kobiety być może masz racje że jest ona jakąś formą "pocieszenia" tylko mija rok a ja nie moge o niej zapomnieć. Gdyby chodziło tylko o sex to wydaje mi się że znalazłby już dawno kolejne "pocieszenie".

[altz]

pawel.tyr napisał(a):
> Jestem osoba impulsywną i tego nie zmienie...

Awantury robisz Ty, świadczą o tym Twoje wpisy, ale i pytanie córki.
Nie zmienisz się, póki tego nie będziesz chciał.
Zwiążesz się z tamtą kobietą i tam też za jakiś czas będą stałe konflikty, szkoda kobiety.
Zacznij lepiej od siebie.

[sibeliuss]

pawel.tyr napisał(a):

> Jestem osoba impulsywną i tego nie zmienie...
>
Czyli w kolejnych związkach, gdy pierwsze uniesienia miną też tak będzie "bo przecież tego w sobie nie zmienisz"? To nie kobieta jest przyczyną krzywych akcji tylko Ty sam, nawet dziecko ma Cię dość - nie uważasz, że to powinno być sygnałem, że czas popracować nad sobą?

> A co do tej drugiej kobiety być może masz racje że jest ona jakąś formą "pocies
> zenia" tylko mija rok a ja nie moge o niej zapomnieć. Gdyby chodziło tylko o se
> x to wydaje mi się że znalazłby już dawno kolejne "pocieszenie".
>
A trafiła Ci się inna słuchaczka, która miałaby tyle cierpliwości?

[d-77]

"(...) Od 2 lat relacja z moją żoną osiąga ap
> ogeum. Ciągłe kłótnie, wyzwiska... Niestety dom przestal być azylem (...)"

Sam to sprawiłeś, gdyż jak napisałeś, jesteś impulsywny i tego nie zmienisz.
W dodatku wywołujesz awantury, bo nie jesteś poukładany same ze sobą, nie wiesz czego chcesz.
To nie zony wina, a Twoja, bo pewnie się znudziło, bo jest nijako, bo szara rzeczywistość, bo większość facetów potrzeba adrenaliny "i żeby coś się działo". To tyle w temacie zakochania w kochance, przeanalizuj, na ile to jej osoba, a na ile potrzeba 'dziania się".
wcale niełatwo po rozstaniu stworzyć z kimś relację, założę się, że z kochanką powtórzyłbyś obecne problemy, przypomnij sobie początki z żoną - nie byłeś zakochany?
Więc się głęboko zastanów, a potem znajdź sobie sferę, w której cos się zadzieje - może jakiś ostry sport z ostrą rywalizacją?

w imieniu mniejszosci

[maly.jasio]

pawel.tyr napisal:
Piszę z problemem ponieważ moje życie emocjonalne sypie się. Zapewne większość z was potępi moja postawę jednak może jest też ktoś kto przezywa życiową rozterkę podobną do mojej i jest w stanie mnie zrozumieć.


w imieniu mniejszosci nie potepiamy i nawolujemy do dalszego biernego oporu
bez uzycia przemocy.

pomoglismy cos ?

[ursyda]

Zacznij od nowa.
Na przykład od zaimków zwrotnych.