Co wtedy zrobisz?

[nowoman]

Wyobraź sobie, że poznajesz kobietę, która Ci się podoba, dobrze się razem
czujecie i tak dalej. Obwąchujecie siebie, chcesz ją poznać coraz lepiej, ale
w właśnie w trakcie tego rekonesansu osobowościowo-społecznego okazuje się,
że ona jest własnie w trakcie rozwodu i ma trzyipółletnie dziecko. Jak dalej
potoczy się ta znajomość? Zakładam, że jesteś wolny.

[purplemood]

Ludzie popełniają błędy (nieudane małżeństwa) i nigdy nie można ich karać za to
że mieli pecha i odrzucać tylko dlatego że formalnie mają męża, czasem
dziecko... Ludzie po nieudanych związkach zwykle czegoś się nauczyli od życia i
są dużo lepszymi partnerami niż byli kiedyś. I są spragnieni nowego,
lepszego... W Polsce się robi niepotrzebnie problem z takich rzeczy

[isabelle7]

tak, ale robiaje sami zainteresowania czytaj kobiety, a nie ludzie dookoła

trzeba kochac, jestem pewna ze jak on powie nie, to ona powie, a bo mam dziecko
itp a to moze byc nieprawda po prostu nie kocha i tocka:)

[felix_w]

mozna, nie badz taki wyrozumialy. Kazdy ma prawo wyboru.

[tygrysio_misio]

muszisz powiedziec w jakim przedziale wiekowym to sie dzieje...

bo 26-letni facet inaczej spojrzy na 26-letnia kobieta z dzieckiem i rozwodem
po 6 latach malzenstwa niz 40-letni facet

[nowoman]

Oboje są koło trzydziestki. Tylko, że on nie ma za sobą rozwodu i nie ma
dzieci, a ona tak.

[tygrysio_misio]

jak koło 30-stki to chyba zalezy od tego czy juz dojrzal czy jeszcze uwaza sie
za studencika ktory "moze"

jak jest dojrzaly to zostanie..jak dzieciak to nawet lepiej,ze da sobie spokoj

kiepski nochal

[qasz]

Jeśli nie wywąchałeś wszystkiego co ci potrzeba, to czas do laryngologa.

[tygrysio_misio]

nowoman napisała:

> Wyobraź sobie, że poznajesz kobietę

to chyba nie jest nowo-man tylko no-woman:))

[qasz]

To nie było do no-woman, tylko do bezimiennego faceta, do którego skierowała pytanie.

[nowoman]

Fajnie, że to zauważyłeś:)

[tygrysio_misio]

no ale ja tez jestem dziewczynką:)

[nowoman]

:)

[znj2]

Normalnie.

[nowoman]

Ale co normalnie? Normalnie nie spotykasz się z nią więcej, bo nie lubisz
kobiet z odzysku, czy normalnie się dalej z nia spotykasz, bo myślisz sobie, że
skoro babka jest ok. to jej nieudane małżeństwo Ci nie przeszkadza i dIecko
również nie.

[qasz]

O co tu chodzi ?
Działania są skutkiem zamiarów faceta. Znasz zamiary, przewidzisz działanie.

Nie jest istotne czy lubi z odzysku czy nie.
1. Jest fajna kobieta i szuka do pary, to dziecko tak samo pokocha.
2. Jeśli szuka chwilowej przygody nie ocenia Cię czy jesteś z odzysku i czy masz dziecko.

[nowoman]

Ale jeszcze miłości nie ma. jest na azie zaintersowanie, nawet można powiedzieć
fascynacja. Tylko, że ta kobieta z dzieckiem nie może wyskoczyć w środku nocy
nad Wisłę podziwiać księżyc, czy wałęsać się po knajpie do rana. No bo ma
dziecko. Co nie znaczy, że facet oczekuje tej Wisły, księżyca i knajp. Ale taka
kobieta nie ma w tym względzie potencjału.

[strusi_ogon]

Wydaje mi się, że w większości wypadków przed powiedzmy 30. rokiem życia,
kobieta jest za takie coś zdyskwalifikowana.

[nowoman]

Niestety właśnie tak podejrzewam...

[strusi_ogon]

a co, jesteś w grupie z etykietką „towar uzywany, po przejsciach”? ;)

[nowoman]

No niestety. A facet, z którym - nie wiem nawet co robię:) - nie wie o moich
przejściach i przychówku. Nigdy nawet nie było okazji, żeby o tym powiedzieć.
Boję się, że jak powiem, to wiosenne uniesienia - na razie intelektualne - się
skończą. Aj do dupy to wszystko.

[qasz]

Nie trać nadzieji. Ale i nie trać głowy.
Ujawnij dziecię wcześniej niż później. Twój charakter /z postów/ jest oki /sorry za ten skrót/ a więc nie jesteś na out-cie. Ważne są jeszcze wrażenia dla innych męskich receptorów - wzroku, węchu, dotyku, słuchu. Tego nie wiemy z forum.
Powinnaś pozostać sobą zawsze. I nie wpadać w panikę.

[strusi_ogon]

To, ze takie kobiety się odrzuca, jest często objawem prawidłowej pracy pewnego
"zaworu bezpieczeństwa", a nie egoizmu czy niedojrzałości.

Cały czas o takich kobietach się mówi "masz prawo do szczęścia, to ze ci się raz
nie udało, nie znaczy, ze się z drugim nie uda". Jakoś dziwne, ze nikt w takiej
sytuacji nie myśli o prawie do szczęścia tej drugiej strony.

Bo przeciez ktoś, kto spotyka się z rozwodką albo panną z dzieckiem, ma pełne
prawo podejrzewać, ze ma do czynienia z towarem wyjątkowo wybrakowanym, złej
jakości, w ogólnie kiepskiej kondycji psychicznej. U licha ciężkiego, a może to
jej wina że jest rozwiedziona? A może podczas rozwodu wina leżała po obu
stronach? Nie zakładajmy z góry, że to nie ona zawaliła w poprzednim związku.

Ze statystycznego punktu widzenia, kobiety, które są winne lub współwinne
rozpadu małzeństwa, stanowią pewnie kilkadziesiąt procent rozwiedzionych (ile
dokladnie nie wiemy, bo nie ma wiarygodnych statystyk, praca - pożal się Boże -
sądów rodzinnych w tym kraju woła o pomstę do nieba). Kolejnych kilkanaście
procent (tak na oko) to kobiety, które po prostu psychicznie nie są zdolne do
wejścia w nowy związek (trauma po poprzednim partnerze, nieufność wobec mężczyzn
itd.). Wiadomo, że tak naprawdę szczerze to kocha się w życiu najczęściej raz.

Wydaje mi się, ze szanse na udany związek z kobietą po rozwodzie są dramatycznie
małe, wynoszą 1:3, może nawet 1:4. Moim zdaniem nie warto. Bo się znowu
rozsypie, i facet sam trafi na „rynek wtórny”. A kobieta po dwóch rozwodach to
już w ogóle będzie kwalifikowała się do złomowania.

Reasumując: gra nie warta świeczki. Duże ryzyko niepowodzenia, konsekwencje
tego, że się nie uda też przykre. Dodatkowych bonusów za udany związek z
rozwiedzionym partnerem tez nikt nie daje. Ewentualne korzyści z udanego związku
są takie same, jak przy ładowaniu się w związek ze świeżym towarem.

Zdrowy rozsądek podopwiada: bierz nówkę sztukę.

[nowoman]

Moim zdaniem rozpadu małżeństwa (związku) nie można zawsze rozpatrywać w
kategorii winy którejkolwiek ze stron. Ludzie się poznają, wiążą, są ze sobą,
ale też ewoluują, zmieniają się im priorytety i w pewnym momencie okazuje się,
że ich drogi się rozmijają. Nie koniecznie musi być tak, że ktoś zawiódł,
zdradził albo zrobił tej drugiej stonie świństwo. Zdecydowaliśmy się rozstać,
bo przestaliśmy się dogadywać w wielu istotnych sprawach. Nie oznacza to, ze
się nienawidzimy, drzemy koty i kłócimy się w sądzie o każdą łyżeczkę.

Przecież gdybyśmy nie byli w formalnym związku i nie mieli dziecka, a
rozstalibyśmy się ze sobą, nie powiedziałbyś, że nie mam szans na nowy związek.

A tak swoją drogą to sobie pomyślałam, ze ja nie jestem bez szans, bo gdyby
facet, którego poznałam był w traksie rozwodu i miał dziecko, nie
zrezygnowałabym z niego z tego powodu.

[strusi_ogon]

Ale pacjent moze sobie pomyslec: skoro jej drogi z poprzednim facetem się
rozeszły, jaką mam gwarancję, ze teraz też jej się nagle nie odwidzi po raz
kolejny?

To, czy była w poprzednim związku zalegalizowanym, czy nie, nie ma większego
znaczenia. Roznica w zasadzie jest tylko taka, że jeśli wzięli ślub, to istnieje
papier, z którego wynika, że kobiecie się potrafił „odwidzieć” nawet związek z
facetem, z którym była zaobrączkowana. Czyli masz certyfikat że PRAWDOPODOBNIE
(nie na pewno) jesteś w stanie rozpie.przyć równie dobrze kazdy kolejny związek.

[strusi_ogon]

NB. jakbym uslyszał od potencjalnej partnerki, że się rozeszła z poprzednim
bo... jej się po prostu ”zmieniły priorytety” to by na pewno w moich oczach nie
uchodziła za powazną osobę.

[asiulka81]

zgadzam sie z Toba co do opisanej sytuacji. tyle ze prawda jest taka iz
wiekszosc malzenstw nie rozpada sie z powodu "zmiany priorytetow". wieksza role
odgrywaja takie czynniki jak zdrady, sklonnosc do alkoholizowania sie,
nierzadko przemoc...

czy kobieta po takich przejsciach winna jest temu iz zostala rozwodka z
dzieckiem?

[strusi_ogon]

Paradoksalnie, takich rozwódek jest stosunkowo niewiele w porownaniu do całej
ahem...biomasy na rynku wtórnym ;)

[asiulka81]

strusi_ogon napisał:

> Paradoksalnie, takich rozwódek jest stosunkowo niewiele w porownaniu do całej
> ahem...biomasy na rynku wtórnym ;)

ponizej umiescilam dane ze strony komendy glownej policji. zobacz ile razy w
ciagu roku dochodzi do popelnienia przestepstwa znecania sie. a ciekawe jaka
jest ciemna liczba? pewnie dwa razy taka...

a przemoc to tylko jeden z niewielu powaznych przeslanek do rozwodu. nie
zgadzam sie z sugestia iz do rzadkosci naleza rozklady pozycia z powodow
waznych.


Rok art. 207 § 1
1999 22.553
2000 23.147
2001 23.987
2002 23.737
2003 23.166
2004 22.399
2005 22.450

[strusi_ogon]

A ile z tych przypadków to wielokrotnie popełniane przestępstwa w tym samym
związku? Te dane nie oznaczają, ze w 22-23 tysiącach rodzin dochodzi do takich
patologii.

[asiulka81]

strusi_ogon napisał:

> A ile z tych przypadków to wielokrotnie popełniane przestępstwa w tym samym
> związku? Te dane nie oznaczają, ze w 22-23 tysiącach rodzin dochodzi do takich
> patologii.

jezeli przestepstwo znecania sie zostalo popelnione w danym roku ( np 2005 ) i
jezeli zostawalo zglaszane np. kilkanascie razy to kwalifikuje sie je w
dokumentach i statystykach policyjnych jako jeden czyn popelniony w ramach
ciagu przestepstw.

[nowoman]

W moim małżeństwie nie ma zdrady, alkoholizowania się czy przemocy. Po prostu
doszło do rozpadu pożycia małżeńskiego.

[asiulka81]

nie pisalam o Tobie ale ogolnie.

z mojego punktu widzenia rozwod z powodu tzw "niezgodnosci charakteru" jest
przejawem lenistwa i niecheci do pracy nad zwiazkiem. wierze w to ze jezeli w
rodzinie nie ma zadnej patologii to przy odrobinie dobrej woli da sie ladnie
wszystko poskladac.

[nowoman]

No w mojej mimo wielu prób się nie dało. I dodam tylko, że to ja byłam ZAWSZE
inicjatorką pracy nad związkiem. Poszłam nawet w tej kwestii do specjalisty.
Mój mąż nie chciał, bo uważa, że psychoterapia jakakolwiek to bzdury. ja
zrobiłam dla tego związku wszystko, co mogłam. Więcej nie jestem w stanie i
nawet mi się już nie chce. Wyczerpałam limit możliwości.

[strusi_ogon]

Widziały gały...

[nowoman]

Ojej napisałam bardzo ogólnie, nie rozstaliśmy się, dlatego, że mi się zmieniły
priorytety. Przecież nie opiszę tu swojego małżeństwa ze szczegółami. Chodziło
mi o to, że ludzie z wielu różnych powodów się rozstają, co nie oznacza, że to
musi być czyjaś wina. Poza tym nie rozwodzę się dlatego, że mi się znudził ten
chłop i chcę sobie wziąć następnego. Nie traktuję tego jak zmiany auta.

[strusi_ogon]

Wygląda na to, że jednak traktujesz. Ja na takie dictum bym już cię pogonił i
nie słuchał dalszych wyjaśnień.

[nowoman]

Wiesz, co myślę? Że z góry ustaliłeś, żebyś "pogonił" rozwiedzioną kobietę. Bo
gdyby się okazało, że mąż ją bił, to tez by Ci się nie podobała, bo może miec
syndrom ofiary albo sobie na to zasłużyła. Ok rozumiem, że ktoś po prostu nie
chce kobiety z odzysku, ale proszę, nie udowadniaj mi czegoś, co nie ma miejsca.

[strusi_ogon]

Syndrom ofiary to poważny powód. Nie oczekuj, że większość facetow ma ochotę
robić za cierpiętników.

[nowoman]

Mam wrażenie, być może się mylę, że traktujesz potencjalną partnerkę w
kategoriach towaru: pierwszogatunkowego lub wybrakowanego. Bo myślę, że oprócz
tego, że ktoś ma za sobą nieudany związek, tak naprawdę istotnych jest wiele
innych rzeczy. I nie jest to proste jak budowa cepa.

[strusi_ogon]

Pewnie, ze nie jest proste. Ale są pewne conditiones, sine quae non i już. Czy
ci się to podoba, czy nie, nie jesteś dla większości mężczyzn towarem pierwszej
klasy.

A „utowarowienie” jest oczywiście tylko przenośnią.

[nowoman]

Ciekawe skąd to oświadczenie ex cathedra, że dla większości jestem "towarem
wybrakowanym"? To autorytatywne stwierdzenie budzi jednak jakoś mój wewnętrzy
sprzeciw, bo obawiam się, że Twoje statystyki moga być mało wiarygodne. Myślę,
że to zależy od człowieka.

[strusi_ogon]

Ja też myslę, ze to zalezy od człowieka. Ale większość facetów się ze mną
zgodzi. Nie chcesz - nie wierz w te liczby. Ja stawiam dolary przeciwko
orzechom, że na 10 facetów, co najmniej ze 6-7 da ci za takie coś kosza i już.

Co nie znaczy, że nie możesz próbować.

[nowoman]

No być może masz rację. Liczę się z tym. Mam jednak wśród znajomych pary, gdzie
kobieta z dzieckiem związała się z facetem, który nie jest z odzysku. I są
szczęśliwi. Ponieważ jestem fajną kobietą, wierzę, że i mnie to spotka:) Jednak
znalezienie sobie szybko nowego faceta nie jest moim nadrzędnym celem. Po
prostu poznałam kogoś fajnego i tyle.

[piekielnica1]

strusi_ogon napisał:

> Pewnie, ze nie jest proste. Ale są pewne conditiones, sine quae non i już. Czy
> ci się to podoba, czy nie, nie jesteś dla większości mężczyzn towarem
pierwszej
> klasy.
>
> A „utowarowienie” jest oczywiście tylko przenośnią.

Jak to się dzieje, że faceci z każdego nieudanego związku wychodzą z odzyskanym
dziewictwem???

[strusi_ogon]

Ani slowem o tym nikt nie wspomniał, że wychodzi. Masz halucynacje?;)

[snegnat]

> Wyobraź sobie, że poznajesz kobietę, która Ci się podoba, dobrze się razem
> czujecie i tak dalej. Obwąchujecie siebie, chcesz ją poznać coraz lepiej, ale
> w właśnie w trakcie tego rekonesansu osobowościowo-społecznego okazuje się,
> że ona jest własnie w trakcie rozwodu i ma trzyipółletnie dziecko. Jak dalej
> potoczy się ta znajomość? Zakładam, że jesteś wolny.

Facet, który nie ma takich doświadczeń musiałby się trzy razy zastanowic zanim
zacieśniłby znajomość.
Rozwód nie jest problemem. Problem może stanowić dziecko. Łatwo powiedziec, że
jak facet dojrzały to pokocha matke i jej dziecko, ale związek z kobietą, która
ma dziecko może być ciężki. Zawsze obecny tatuś, który może próbować wtrącac się
do związku. Nie wiadomo też czy kobieta, która ma już dziecko będzie chciała
mieć kolejne. Ponad to zawsze facet będzie obserwowany i oceniany czy napewno
dobrze traktuje dziecko. Czy nie jest dla niego zbyt surowy albo za bardzo go
nie rozpieszcza.

Facet, który zdecydowałby się na związek z kobietą z dzieckiem miał by cięzkie
życie.

[nowoman]

No dokładnie. Wiem, że facet może mieć w/w obawy. Sama bym takie miała... I
wiem, że dla faceta, który nie miał doświadczeń małżeńsko-dziecięcych może to
być zbyt duże wyzwanie.

[snegnat]

I
> wiem, że dla faceta, który nie miał doświadczeń małżeńsko-dziecięcych może to
> być zbyt duże wyzwanie.

Takie doświadczenie sie przydaje, ale nawet jeżeli facet takie ma to zawsze
pozostaje ta obawa, że czego by nie zrobił to będzie posądzony o złe traktowanie
dziecka tylko dlatego, że to dziecko nie jest jego. Gdy klapsa da biologiczny
ojciec to nie jest źle, ale jak klapsa da przybrany to napewno się znęca. poza
tym zawsze będzie się pojawiac kwestia kto ma decydujący głos przy wychowaniu
dziecka. Jeżeli mąż mamusi mówi, że dzieciak może iśc grac w piłke ale dopiero
gdy odrobi lekcje a mamusia mówi, że może iśc już teraz, to kto ma racje? Kogo
dziecko powinno posłuchac? Czy ojczym ma prawo czegokolwiek zabraniac lub
nacokolwiek pozwalac dziecku? Podobnie jest z przybranymi mamami. One też nie
mają łatwo.

[nowoman]

Nie akceptuję klapsów ani od ojca biologicznego ani od niebiologicznego. Mojego
dziecka nigdy ani ja, ani jego ojciec nie uderzyliśmy. W ogóle nie akceptuję
przemocy. Zawsze też stanowimy wspólny front w wychowywaniu dziecka, nie
podważamy swojego zdania przy nim, nawet jak któreś uważa, że to drugie było
zbyt surowe lub zbyt pobłażliwe. Tak ustaliliśmy wcześniej i trzymanie się tego
nie stanowi najmniejszego problemu. Bardziej się obawiam, że dla faceta, który
nie ma takich doświadczeń przyjęcie obowiązków związanych z wychowywaniem
dziecka może być zbyt trudne. Bo życie bez dziecka jest diametralnie różne od
życia z dzieckiem. Wiem coś o tym.

[snegnat]

> Nie akceptuję klapsów ani od ojca biologicznego ani od niebiologicznego. Mojego
>
> dziecka nigdy ani ja, ani jego ojciec nie uderzyliśmy. W ogóle nie akceptuję
> przemocy.

Bezstresowe wychowanie to fajna rzecz. Dzieciak wie, że wszystko mu wolno bo
rodzice i tak mu nic nie zrobią ;-)) No może nakrzyczą ;-P

Zawsze też stanowimy wspólny front w wychowywaniu dziecka, nie
> podważamy swojego zdania przy nim, nawet jak któreś uważa, że to drugie było
> zbyt surowe lub zbyt pobłażliwe. Tak ustaliliśmy wcześniej i trzymanie się tego
>
> nie stanowi najmniejszego problemu.

Tak było z Twoim mężem i ojcem biologicznym dziecka, ale jak by było z nowym
facetem? Czy on też miałby taki sam wpływ na wychowanie dziecka? I jak byś
pogodziła nowego faceta i jego decyzje ze sprzecznymi decyzjami ojca
biologicznego? Przecież może się zdarzyć, że każdy z nich będzie miał inną wizje
wychowywania dziecka.

Bardziej się obawiam, że dla faceta, który
> nie ma takich doświadczeń przyjęcie obowiązków związanych z wychowywaniem
> dziecka może być zbyt trudne. Bo życie bez dziecka jest diametralnie różne od
> życia z dzieckiem. Wiem coś o tym.

To napewno było by trudne. Był by z Tobą, ale nie moglibyście poszaleć a małe
szaleństwa, zwłaszcza na początku związku, są poprostu fajne :-) A nawet jeżeli
facet ma już okres "szaleństw" za sobą to i tak nie było by mu łatwo zaczac
opiekowac się nie swoim dzieckiem.

[nowoman]

>
> Bezstresowe wychowanie to fajna rzecz. Dzieciak wie, że wszystko mu wolno bo
> rodzice i tak mu nic nie zrobią ;-)) No może nakrzyczą ;-P
>
Niebicie dzieci nie oznacza wychowania bezstresowego. I nie jest tak, że mojemu
dziecku wszystko wolno. Ma jasno ustalone zasady i wie, co go spotka, gdy je
łamie (nie obejrzy dobranocki, nie zje jajka z niespodzianką, nie idzie na
basen) Zapewniam Cię, że konsekwentne przestrzeganie zasad działa. I nie trzeba
dziecka bić, bo to je tylko poniża, powoduje bunt i wzbudza agresję. Staram
się równiez na niego nie krzyczeć, choć to niestety mi się zdarza. Ale nie o
wychowywaniu dzieci jest ten post.

No ale rozumiem, że te kwestie (wychowawcze) mogą być powodem obaw
potencjalnego partnera. Że ojciec co innego, a on co innego. Choć chyba jakby
chciał bić dzieci, to wolę żeby się mną przestał interesować.

To samo dotyczy zwariowanych wypadów na początku. Oj, chyba, żeby to znieść
(moje ograniczenie) musiałby się we mnie bardzo zakochać. Choć moim zdaniem
jest to bardzo łatwe:)

[snegnat]

> No ale rozumiem, że te kwestie (wychowawcze) mogą być powodem obaw
> potencjalnego partnera. Że ojciec co innego, a on co innego.

No właśnie. Nowy facet wchodzi do istniejącej już rodziny, w której nie wiadomo
jaka mu przypadnie rola.

> To samo dotyczy zwariowanych wypadów na początku. Oj, chyba, żeby to znieść
> (moje ograniczenie) musiałby się we mnie bardzo zakochać. Choć moim zdaniem
> jest to bardzo łatwe:)

Zakochanie się w samotnej matce nie jest trudne, problem polega na tym, że jest
to trudna miłośc pełna wyżeczeń i to w większości ze strony faceta. Musi zdobyć
miłośc dwóch osób i pogodzić się z tym, że każdy dzień będzie dla niego próbą
czy aby napewno dobrze opiekuje się dzieckiem.

Nie jest to nic przyjemnego, no ale podobno miłośc potrafi wszystko zwycięzyć :-)

Pozdrawiam :-)

[nowoman]

Mam nadzieję, że jeśli on czy ktokolwiek inny zakocha się we mnie to przede
wszystkim dlatego, że jestem fajną kobietą, a nie samotną matką. Czytaj: nie
zakocha się we mnie po trosze z litości, bo będę w nim wzbudzać instynkt
opiekuńczy. Jestem silną osobą, która nie wymaga niańczenia, daję sobie rady w
życiu. Choć być może źle Cię zrozumiałam:)

Ja też pozdrawiam i dzięki za fajną dyskusję:)

[snegnat]

> Mam nadzieję, że jeśli on czy ktokolwiek inny zakocha się we mnie to przede
> wszystkim dlatego, że jestem fajną kobietą, a nie samotną matką. Czytaj: nie
> zakocha się we mnie po trosze z litości, bo będę w nim wzbudzać instynkt
> opiekuńczy. Jestem silną osobą, która nie wymaga niańczenia, daję sobie rady w
> życiu. Choć być może źle Cię zrozumiałam:)

Źle mnie zrozumiałaś. Nie miałem na myśli miłości z litości, nawet nie wiem czy
taka istnieje. Chodziło mi o to, że można się zakochac w kobiecie, która
samotnie wychowuje dziecko, ale potem facet może się męczyć. Poprostu napewno
będziesz więcej wymagac od nowego faceta. Będzie on musiał wejśc w związek jako
ten trzeci albo i czwarty bo ze zdaniem biologicznego tatusia też będzie trzeba
się liczyć.

[nowoman]

Mam nadzieję, że niekoniecznie będzie to dla niego oznaczało mękę. Mój mąż,
oprócz tego, ze się z nim rozstaję, jest fajnym facetem. Wiem, że to może
zabrzmieć dziwnie. Bo skoro taki jest, to dlaczego się z nim rozwodzę? No
rozwodzę się, bo nasze drogi się rozeszły i nie umiemy ze sobą rozmawiąc, być,
żyć dalej. I nie sądzę, żeby mi zatruwał życie. Nie wyszłabym za kogoś takiego.
Ale oczywiście, jak to się wszystko potoczy, pokaże przyszłośc.

[snegnat]

> Mam nadzieję, że niekoniecznie będzie to dla niego oznaczało mękę.

Nie znam tego faceta więc nie wiem co by to dla niego oznaczało. Ja wiem, że
mnie by wkurzało to, że jakiś facet pojawia się w moim domu i może czegoś
chcieć. Ponad to nie chciałbym byc pod ciągłą obserwacją czy aby napewno dobrze
zajmuje się dzieckiem. Do tego jeszcze można dodac kwestje kolejnych dzieci, czy
wogóle chciałabyś je mieć..? Życie osoby, która jest tą trzecią nie jest łatwe.
Niezależnie czy jest to mężczyzna czy kobieta.

Mój mąż,
> oprócz tego, ze się z nim rozstaję, jest fajnym facetem.

Wiesz.. Twój mąż może być fajnym facetem, ale gdyby Twój nowy facet dostał
świetnie płatną posadę na drugim końcu kraju to Twój mąż raczej nie cieszyłby
sie, że wyjedziesz i zabierzesz dziecko. No chyba, że nie zależy mu na widywaniu
się z dzieciakiem.

> Ale oczywiście, jak to się wszystko potoczy, pokaże przyszłośc.

Życze Ci żeby wszystko potoczyło się po Twojej myśli i żebyś była szczęsliwa :-)

[nowoman]

snegnat napisał:

Do tego jeszcze można dodac kwestje kolejnych dzieci, cz
> y
> wogóle chciałabyś je mieć..?

Jeszcze niedawno chciałam mieć drugie dziecko z moim mężem. On wręćz
przeciwnie. Nie jest typem familly mana. Na pewno kocha naszego syna, ale gdyby
mógł cofnąć czas to nie zdecydowałby się na dziecko nigdy. Tak mi powiedział.

Oczywiście ja teraz nie chcę mieć więcej dzieci, no bo trudno mi sobie
wyobrazić posiadanie dziecka z facetem, którego nawet dobrze nie znam. Myślę
jednak, że gdybym związała się z kimś to generalnie chciałabym miec jeszcze
dziecko. Choć trudno mi teraz się to pisze, jestem na zakręcie...

do nowoman

[gruba_baba]

hej, glowa do gory. Czytajac pobiezne watek, powiem, ze to jest mozliwe i wcale
nie jest skazane na niepowodzenie. Rynek wtorny tez jest w obrocie!

[nowoman]

Na szczęście! dzięki za słowa otuchy:)

[gruba_baba]

no na szczescie! :)
Znam kilka takich par i dopiero teraz sa naprawde szczesliwi. Liczy sie
wzajemne uczucie, wtedy akceptuje sie wszystkie dodatkowe "zyciowe bagaze".
Wiem nie tylko od znajomych, ale i z autopsji :)))
Trzymaj sie i nie daj sie omamic, ze nie nic Ci sie juz nie nalezy - bzdury.

[felix_w]

robisz swoje i wiejesz.

[lambert77]

Niepokoiłoby mnie tylko to "w trakcie rozwodu" bo już mi się raz trafił dawno
temu przypadek "w trakcie rozwodu" i nie było to przyjemne ani dla mnie (bo
czułem się oszukiwany) ani dla niej (bo nie mogła, nie potrafiła, nie chciała
mi udowodnić [ niepotrzebne skreślić] że faktycznie jest w trakcie rozwodu) a
co do dziecka to różnie bywa zazwyczaj jest oki nie każdy facet jest idiotą.

[nowoman]

To mimo wszystko optymistyczne, co napisałeś. Dzięki;)

wtedy: run forest! run!

[braun_f]

[nowoman]

he, he:)))