moje, twoje

[cich-awoda]

Panowie, czy przeszkadzałoby Wam, gdyby mieszkanie w którym
mieszkacie ze swoją partnerką i wszystkie sprzęty były jej, a nie
Wasze? czy to jest jakiś problem czyje to jest, skoro i tak się z
tego wspólnie, bez wypominania korzysta? mój facet ma tego typu
dylematy i już nie wiem, jak sprawić, żeby się nie zastanawiał nad
tym. dodam, że narazie nie ma mozliwości finansowych, żeby kupić
mieszkanie, które byłoby jego własnością, więc ta sytuacja się
szybko nie zmieni. czy facet dopiero wtedy czuje sie pewnie, jeśli
cos wartościowego, konkretnego posiada??

[lambert77]

sprzedaj mu się:D On będzie miał coś wartościowego i nie będzie Ci
marudził :D obydwie strony będą zadowolone

[cich-awoda]

:)

[g.r.a.f.z.e.r.o]

Któtko mówiąc? TAK, przeszkadzało by.
Po pierwsze jest to niezgodne z społecznymi konwenansami(choć to można olać), po
drugie nie czułbym się pewnie - byłbym w tym mieszkaniu też trochę jak jeden z
dodatków.
Co innego gdy sprzęty kupuje się wspólnie, nie tylko pod względem finansowym ale
nade wszystkim emocjonalnymi i poprzez wspólne zaangażowanie.

[cich-awoda]

ja to wszystko rozumiem, ale jeśli narazie nie ma mozliwości
finansowych na wspólnote w tym względzie, to po co sie tym
przejmować? dodam, że to nie jest tak, że ja na to wszystko sama
zarobiłam - tez dostałam od rodziców
gdyby sytuacja była odwrotna i to ja mieszkałabym "u niego" - myslę,
że cieszyłabym się, że możemy razem mieszkać, być blisko codziennie,
a nie wkręcała sobie, że to źle, bo to nie ja kupiłam to mieszkanie

[cloclo80]

cich-awoda napisała:

> gdyby sytuacja była odwrotna i to ja mieszkałabym "u niego" -
myslę,
> że cieszyłabym się, że możemy razem mieszkać, być blisko
codziennie,
> a nie wkręcała sobie, że to źle, bo to nie ja kupiłam to mieszkanie

Ale to jest babska interpretacja, która nijak się ma do odczuć
znakomitej większości facetów. Jedyne co możesz w tym momencie
zrobić to upewniać go, że nie grozi mu natychmiastowa eksmisja, bo
tego w gruncie rzeczy się gościu się boi. Po prostu niech to nie
będzie w ogóle tematem rozmów. W końcu mimo wszystko to nie jego
mieszkanie a mądrość ludowa mówi: "Z cudzego konia w środku wody
złaź".

[cich-awoda]

apropos eksmisji - była taka sytuacja, że się wyprowadził (na całe
3dni) po mega awanturze. ale nie mogło być odwrotnie, bo pomijając
fakt, że to moje mieszkanie, to nie miałabym dokąd pójść - moi
rodzice mieszkają w innym mieście, a jego w naszym. tyle że takie
sytuacje to ekstremum, nie każę mu sie wynosić po każdej sprzeczce,
żeby mógł sie czuc zagrożony. hmm, chociaż może tamta sytuacja w nim
siedzi

[g.r.a.f.z.e.r.o]

Jak rozumiem wyrzuciłaś go z mieszkania a potem przyjęłaś spowrotem?
I ty się dziwisz że fakt że mieszka "U ciebie" ciągle mu uwiera?
Przecież to normalne! On teraz czuje się niczym jeden z Twoich sprzętów który
można po prostu wystawić za drzwi. Masz nad nim tą władzę i raz już z niej
skorzystałaś - on nigdy nie będzie pewny czy nie zrobisz tego znowu.
Aha, całkowicie abstrahuję od tego czy wyrzucenie/wyprowadzenie było
uzasadnione, to nie ma żadnego znaczenia w całej sytuacji.

[cich-awoda]

jeśli jest tak jak mówisz, to musze pogodzić sie z faktem, że on sie
nie za dobrze czuje w naszym mieszkaniu i juz tak zostanie. raczej
nie czuje się jak jeden ze sprzętów, ma swoje poczucie własnej
wartości, a jeśli chodzi o moją władzę nad nim - nie jestem jakąś
furiatką, żeby musiał się zastanawiać, kiedy sie na niego wkurzę i
go wyrzucę. tamta sytuacja była tylko i wyłącznie jego winą, i to
nie jest tylko moje zdanie, sam to zrozumiał i przyznał mi rację, że
dobrze zrobiłam każąc mu się spakować. i szczerze mówiąc - jesli
miałabym możliwość sama bym się ulotniła wtedy, żeby go nie oglądać

[trust2no1]

Poprawka: on nie za dobrze czuje się w TWOIM mieszkaniu. Niezależnie
od ilości wysiłków i pięknych słów jakie włożysz w łagodzenie tego
faktu, on nie jest u siebie. Jeśli jeszcze dodasz do tego obrazka
fakt, że już kiedyś się od ciebie desantował (pomijając jak i
dlaczego) - to masz pełny obraz sytuacji. Nie wiem jak tam inni, ja
bym się w tej sytuacji czuł jak żigolak...

[cich-awoda]

to co bys zrobił w naszej sytuacji?? wynajął (na kupno nas nie stać,
bo ja mam kredyt na to mieszkanie) inne mieszkanie, tylko po to,
żeby nie było MOJE, a to miałoby stać puste? dodam, że na opłaty w
obecnym "MOIM" mieszkaniu zrzucamy sie po połowie

[facettt]

Mialem kiedys taka sytuacje. A bedac "patentowanym leniem" zreszta
bardzo mnie ona cieszyla, gdyz uniknalem czasochlonnego procesu
urzadzania mieszkania - co jest dla mnie zwykla strata czasu.
Czulem sie w tym ukladzie swietnie. Gdyby jednak partnerka i
wlascicielka mieszkania za jakies moje drobne przewinienie (czyli
nie zdrada, ale np. przyjscie do domu w stanie "mocno wskazujacym")
kazala mi sie natychmiast pakowac - to nie wiem, czy zechcialbym
wrocic...

Natepnym razem wiec mocno sie zastanow i nie korzystaj pochopnie
z Twojego prawa wlasnosci... I nie kaz mu od razu pakowac walizek
- gdyz moz byc to raz ostatni...
lepiej glosno powiedziec, ze wszystko traktuje sie jako wspolne -
jezeli rzecz jasna Ci na kims zalezy i starac sie najpierw
rozwiazywac problemy, a nie unosic honorem i duma...

[cich-awoda]

jesli chodzi o moje prawo własności - tak jak napisałam wyżej - nie
jestem furiatką i nie każę mu sie wynosić co miesiąc kiedy mam PMS,
a on za grubo pokroił pomidora na kanapki na kolacje:)nie naduzywam
tego prawa, ja nawet nie mysle w ten sposób, że to moje, a nie
nasze. tamten wypadek był naprawdę uzasadniony, choć nie była to
zdrada - wtedy nie byłoby powrotów

[trust2no1]

A jakież ma znaczenie co _ja_ bym zrobił? :)
Nie jestem nim, a ty nie jesteś moją partnerką, a każdy jest inny.
Sam nie wiem. Pewnie bym coś kombinował "ad hoc". Pewnie razem z
kobietą. Mówiąc jej wprost, że mnie to uwiera. I nie dając się
polukrować na śmierć.
Ja wyprowadziłem się z rodzinnego domu (gdzie mi się miło i wygodnie
mieszkało) i zakotwiczyłem w wynajętym - przeze mnie - z ówczesną
moją panią. (Mieszkało mi się tam równie miło i wygodnie). Gdy
okazało się, że to jednak nie jest miłość "forever" - rozstaliśmy
się z uśmiechem, każde do swojej (wynajętej) norki.
Widzisz, twój kłopot ma banalnie proste rozwiązanie ekonomiczne:
zostawić tak jak jest, bo rzeczywiście wynajem jest tu bez sensu.
Ale problem ma też warstwę emocjonalną i tu już nie jest tak prosto.
Nawet, gdyby opłaty ponosił w całości twój facet - to i tak
mieszkanie pozostanie twoje. O czym dorośli ludzie świetnie wiedzą.
Miłość jest miłą rzeczą, ale życie to tylko życie...
A tak w ogóle: to jakiś rzeczywisty problem, o którym ci twój
mężczyzna powiedział, czy tak tylko teoryzujesz?

[cich-awoda]

nie jest to problem przez duże P, ale wiem z naszych rozmów przy
przypadkowych okazjach, że wolałby aby to mieszkanie było wspólnie
kupione. nie wałkujemy tego tematu codziennie, ale przykro mi, że on
chciałby żeby nasze zycie wyglądało troche inaczej przez taka wg
mnie błahostkę, gdzie dla mnie to nie jest żaden problem. a wręcz
dobry układ przy dzisiejszych cenach mieszkań

[g.r.a.f.z.e.r.o]

>wynajął (na kupno nas nie stać,
> bo ja mam kredyt na to mieszkanie) inne mieszkanie, tylko po to,
> żeby nie było MOJE, a to miałoby stać puste?

Bądźmy poważni, żadne wynajmowanie nie jest konieczne.
Mam pytanie - kto urządza, lub dokonuje zmian w urządzeniu mieszkania? Ty, czy
wy razem? Jeśli ty, to pozwól mu sie bardziej zaangażować, nawet jeśli jego
pomysły na wystrój nie do końca ci odpowiadają.

[cich-awoda]

głównie ja, choć od momentu kiedy zaczęlismy byc razem za wiele do
zrobienia już tam nie było. poza tym on się właśnie za bardzo nie
pali do ewentualnego urządzania czy dokupowania czegoś

[g.r.a.f.z.e.r.o]

A jak myślisz, dlaczego się nie pali?...

[cich-awoda]

wiadomo, dlatego że się nie czuje jak u siebie. to mi raczej nie
przeszkadza, raczej powód tego niepalenia się

[cloclo80]

Dobrze gadasz. Innego sensownego sposobu na skasowanie uprzedzeń nie ma.

[zeberdee24]

Tak przeszkadzałoby i nie akceptowałbym takiej sytuacji. Wolałbym
mieszkać osobno w wynajętym pokoju, nie jestem w stanie być zależnym
od kogokolwiek w jakiejkolwiek płaszczyźnie.

[cich-awoda]

czyli dopóki coś nie będzie tylko i wyłącznie Twoje, to będziesz się
źle czuł? a jesli będzie wspólne z żoną?
mojemu facetowi by chyba wystarczyło, gdyby chatka była wspólna

[zeberdee24]

Jeżeli coś jest wspólne to nikt nie jest zależny, nie czułem się
niekomfortowo ucząc się w publicznej(wspólnej) szkole, czy chodząc
po publicznym(wspólnym) chodniku. Twój facet też nie będzie czuł się
źle kiedy dom czy też mieszkanie będzie wspólne:) Ja nie mam
władczych zapędow i nie czuję potrzeby zdominowania kogoś, ale też
nie dopuszczam do bycia zdominowanym - jak każdy normalny facet:)

[cich-awoda]

tylko widzisz, ja staram się nie dominować, a on i tak nie jest
zachwycony:)

[zeberdee24]

No bo ty dominujesz:) Miejsce w którym mieszkacie jest Twoje, nic tu
nie wystarasz:) On odejdzie.

[cich-awoda]

jeśli odejdzie, to chyba nie dlatego, nie jest to aż tak straszny
problem:)

[zeberdee24]

No to skoro nie jest to dla niego problem to po ch... ten wątek ?

[cich-awoda]

nie na taką skalę, żeby kończyć związek, bez przesady. pisałam o tym
wyżej

[zeberdee24]

Ok:) Ja bym nawet nie zaczynał związku w takim układzie...
Powodzenia i pozdrawiam:)

[cich-awoda]

ależ Ty jestes kategoryczny:)
również pozdrawiam

[yoko0202]

ty się ciesz
lepiej tak, niż gdybyś miała w chacie faceta mieszkającego u ciebie
i nie poczuwającego się w ogóle do jakichkolwiek obowiązków w sensie
czynsz rachunki itp.

[grassant]

w każdej chwili możesz go wypieprzyć na bruk....

[cich-awoda]

pewnie, że mogę, ale to jest za proste i nikomu na dobre nie wyjdzie

[viviene]

znam takiego,ktory lodowke chciał dzielic na pół z uwagi
na "moje.twoje",mogłby i pokoj drutem kolczastym przegrodzic.
smieszne,dla mnie śmieszne ale ludzie sa rozni:)

[cich-awoda]

dla mnie też, no ale to już bez komentarza

[trust2no1]

Jak wcześniej pisałaś nie chciałabyś żeby wasz związek cierpiał z
powodu błahostki. Otóż w dzisiejszych czasach kwestia dachu nad
głową NIE JEST błahostką. Ja wam życzę szczęsliwego pożycia bez
odrobiny problemów, ale życzenia nie zawsze się spełniają (niestety).
Twój facet będzie mieszkał w twoim mieszkaniu i ze stałą
świadomością, że zawsze może usłyszeć "wypad z baru, ale biegusiem".
I jedyne co będzie mógł zrobić - to położyć uszy po sobie i spadać.
Zaręczam ci, że to nie robi dobrze na męskie ego. Wiem, głupie, ale
powszechne i prawdziwe. To nie to samo co podzielenie lodówki
na "moje-twoje". Tu jest podzielenie czegoś ważniejszego według "nie
moje - nie moje"