Gość: Michał Grala
IP: *.blokowe.pl
07.12.09, 09:08
"Życie choć kruche, tak piękne jest"
Wiersz ten dedykuję mojemu Tacie
Światełko w tunelu, pokazało się na horyzoncie!
"Nie idź tam Tatku......"!!!!- Łkając , szeptałem skromnie.
Ale nie mogłeś już wrócić ze swojej podróży...
Bo Bóg tak chciał i sen Ciebie znużył.
Nigdy się nie dowiesz mój Tatusiu miły,
Jeśli nie przeżyłeś ze mną takiej chwili!
Chwili zgrozy i zwątpienia,
Wielkiej rozpaczy i cierpienia!
Odszedłeś na zawsze, a przecież miałeś tyle do zrobienia,
Tyle miłości mnie do przekazania i tyle do nauczenia.
Tyle chciałem Ci powiedzieć, ale czasu brakło!
Bo dla Ciebie miły Tatku, już światełko zgasło.
Wierzę święcie w słowa piękne,
Życie choć kruche,ale jakże piękne!
Choć już nigdy nie będzie tak samo!
Już nigdy nie obudzisz mnie rano,
Nigdy nie przytulisz mnie do serduszka swego,
I nie wypowiesz imienia mojego!
Kruche mój Tatku to nasze życie.
Dziś Ci to mogę powiedzieć skrycie.
Wszędzie lato dookoła, piękne słońce świeci,
Dookoła bloku, biegają roześmiane dzieci.
Mnóstwo kwiatów w mym ogródku,
Tylko we mnie...... tyle smutku!
Popatrz mój Tatusiu kochany,
Jaki świat jest pięknie skonstruowany!
Tyle w nim życia i radości!
Tyle cudnych chwil i młodości!
Dzisiaj wiele zrozumiałem,
I powiedzieć Ci to chciałem!
Ale..... nie mogę już tego zrobić,
Nie mogę już nawet o tym mówić.
Ani otwarcie, ani skrycie,
Ale, Tatku kochany, teraz więcej szanuje życie!!
Bo nikt tego nie zrozumie,
Ani osoba pojedyńcza , ani ludzie w tłumie,
Bo, kto się o śmierć nie otrze,
Ta myśl nigdy do niego nie dotrze!!
I choć piękny jest ten świat,
A ja mam dopiero 12 lat,
To powiem Ci Tatku po cichutku....
Życie jest kruche...... piękne, lecz bez Ciebie.... pełne
smutku!