muzyka, która nie przemija

[lachien]

Jest taka stara kapela o nazwie Celtic Frost. Nagrali oni płytę o nazwie Into
The Pandemonium - której to słucham od pewnego czasu w kółko. A to dlatego, że
oszalałem. Nic dodać nic ująć.

Leci z nami świetny PILOT

[raskarba]

A mnie się przypomniała rewelacyjna angielska grupa Pilot (lata 70.), która
nagrała 4 fantastyczne płyty (niezwykle melodyjny pop-rock z ukłonami w stronę
muzyki nieco ambitniejszej) i przestała istnieć, niestety. Potem stanowili,
m.in. trzon zespołów Kate Bush, Alan Parsons Project, Camel, etc.

[lachien]

Camel jest dla mnie zespołem, który najpierw wkurza - a potem nie pozwala się
oderwać od słuchania. Zespołu Pilot nie znam. Ale poznam. W tej chwili
masakruję się płytą Erotica wykonawczyni o skąd inąd znanej ksywie Madonna.

[raskarba]

Madonny właściwie nigdy nie lubiłem i wydaje mi się, że ona nadaje się tylko do
tego, by w wyuzdany sposób przelecieć jej... dorobek muzyczny.
O Camelu więcej innym razem. Prawdą jest, że jest garbaty, ale za to garb ma
ponoć tylko jeden.

[lachien]

Madonny lubie słuchać dlatego, że po prostu fantastycznie ma wyprodukowane
płyty. Można się nauczyć sporo od np. Williama Orbita, który współprodukował
płytę Ray Of Light. Ale od razu przelecieć............hmm...... ....Dziś Izrael,
Daab - po prostu Polish Rasta.

[raskarba]

Próbowałem nawiązać (być może w sposób zbyt niejednoznaczny) do tego, że
Madonna zawsze wyuzdaną była (albo stworzyła tylko taki wizerunek swojej
osoby), a urodę ma (za przeproszeniem) dziwki nieco lepszej kategorii...
Sorry, jestem słuchowcem, ale też i wzrokowcem w jednym, i nie potrafię nie
zwracać uwagi na wygląd zewnętrzny...

[lachien]

Wiem, wiem. Przeca nic nie sugeruję. Przeca każdy facet to wzrokowiec. Madonna
w kreowaniu wizerunku wyuzdanej dziwki była tak dobra, że aż wszyscy sie na to
złapali. A to przecież image. Pomińmy to.
Dzisiaj akuratnio jej słuchać nie będę. Za to zaatakuję swoje uszy Klaudiuszem
Debussy i jego Przedpołudniem Fauna. Jeśli ktoś nie wie, kto to Debussy - był
on ongiś wyklęty z szeregów kompozytorów muzyki poważnej za tzw. łamanie
rytmiki ówczesnych kompozycji. Tworzy coś, po przesłuchaniu czego za pierwszym
razem myślałem, że zepsuł mi się magnetofon. Polecam komuś, kto jest otwarty na
awangardę w muzyce poważnej. Inni będą rzygać.

Debussy

[raskarba]

Debussy to mój ulubiony kompozytor. Posłuchaj płyty "The Seduction of Claude
Debussy", na której grupa Art of Noise daje wyraz swoją fascynacją jego muzyką.
Coś niewiarygodnego, jak jego kompozycje mogą nadal na swój sposób inspirować i
współczesnych nam awangardzistów. A na myśli pewnie miałeś "Preludium do
popołudnia fauna"...

[lachien]

Znam tą płytę. Nie - nie chodzi mi o preludium. Chodzi mi o Przedpołudnie
Fauna. Powiem Ci, że nie słyszałem, aby Debussy stworzył Popołudnie Fauna.

Popołudnie fauna

[raskarba]

Sprawdziłem. Tytuł owej najsłynniejszej chyba kompozycji Debussy`ego brzmi w
oryginale "Prelude A L'apres Midi D'un Faune", co na język polski tłumaczone
jest jako "Preludium do 'Popołudnia fauna'". W razie wątpliwości proponuję
zweryfikowanie tego w encyklopedii lub w sieci.

[lachien]

Jak będę miał trochu czasu, to pogrzebię w swoich starych nutach - bardzo
prawdopodobne, że tam zaszła pomyłka. Mało ważne w sumie - a jakże denerwujące.
Za karę skatuję się Dianą Krall.

[lachien]

Tak sie zdenerwowałem, że postanowiłem wzmocnić się płytą Radiohead - Kid A.

[lachien]

Już za chwileczkę, już za momencik

[lachien]

Direct Connećcik zrzuci płytunię. A będzie to zważając na mój rozchwiany stan
psychiczny twór zwany Einsturzende Neubauten "Perpetuum Mobile". Będzie się
działo.

SIMPLE MINDS

[raskarba]

Powiem krótko - "Street Fighting Years" - jedna z najlepszych płyt ostatnich 20
lat.

John Klemmer

[raskarba]

Właśnie słuchałem płyty "Touch" (1975) niejakiego Johna Klemmera (saksofony,
flet, echoplex)i przyznać muszę, że to niezwykle przestrzenna, może nawet
kosmiczna muzyka bijąca w tzw. czambuł dokonania współczesnej muzyki New Age.
Polecam.

Nastrojowe, kosmiczne brzmienia

[raskarba]

Z tego słynie prekursor (zupełnie nieświadomy, zresztą) dzisiejszego "smooth
jazzu" - pianista i klawiszowiec Lonnie Liston Smith. Polecam odjazdowe
nagrania z płyt "Reflections of a Golden Dream", "Transformation", "Cosmic
Funk", "Expansions", "Visions of a New World", "Astral Travelling"
oraz "Explorations". Muzyka nadająca się do wszystkiego: medytacji, relaksacji,
uprawiania jogi i/lub seksu, pracy, etc. Może stanowić idealny podkład
muzyczny, bądź stanowić sama w sobie centrum Twojego dźwiękowego kosmosu...

[lachien]

Johna Klemmera znam i lubię twórczość tego pana. A twórczość Lonnie Liston
Smith jako przedstawiciela smooth jazzu nie za bardzo mi podchodzi, bo nie
przepadam za smmoth. Za wygładzony, za przemyślany, za lekki. Ale lubię, nie
powiem. Bardziej jednak wolę jazz typu John Zorn, Hancock, Cinematic Orchestra.
Zresztą......dzisiaj słucham Abba Pater. Niejako z wewnętrznego obowiązku.
Kocham to, co sobą uosabia Papież. Na pytanie, jacy 3 ludzie byli dla mnie
najważniejsi odpowiadam: Jezus, Papież i Miles Davis. Trzymam kciuki za Karola
Wojtyłę. Salute.....

[raskarba]

Powiem szczerze, że mnie zaskoczyłeś swoją wypowiedzią na temat Jana Pawła II.
Ale zabrzmiało to szczerze, więc przyjmuję za przysłowiową "dobrą monetę".
Dla mnie też jest to ogromnie ważna postać, ale z pewnymi zastrzeżeniami. Może
nawet nie tyle osobiście pod jego adresem, ile pod adresem kościoła jako
instytucji.
A Lonnie Liston Smith był, jest i będzie nawet po "smooth jazzie", bo to jest
nie tylko znakomite rzemiosło "bez jaj", ale wyluzowana na maksa muzyka, która
wykracza poza schematy komercji.
I tylko tyle, albo aż tyle.

[lachien]

Ho, ho, Panie Havlicek, moje zastrzeżenia co do instytucji kościelnej zapełniły
by dość spory zeszycik. Ale o czym to ja......No tak. Jeśli lubisz smooth, to
może znasz wykonawcę wabiącego się Chris Botti. A jak nie znasz, to nic nikomu
nie mów, tylko szybko grzej do muzycznego. W każdym bądź razie chciałbym
zakomunikować, iż właśnie będę słuchał płyty zespołu Die Krupps - to taki
industrialny odlot. A wogle to chciałbym Ci Raskarba powiedzieć, że wysłałem w
naszym imieniu zawiadomienie do wszystkich wytwórni płytowych, w którym to
zażądałem dla nas miesięcznych ekwiwalentów pieniężnych za darmową reklamę.

[raskarba]

Twój pomysł z wytwórniami się mi bardzo podoba. To kiedy dostaniemy pierwszy
czek ?

Nie mów mi, że Chris Botti gra "smooth", bo swego czasu kochałem się w
płytce "Upper Extremities", którą nagrał w trójcy z Tonym Levinem i Billem
Brufordem (badzo mi ona wtedy ładnie pachniała klimatami z King Crimson).

ELO

[raskarba]

Wiem, że swego czasu nieco "zdyskotekowacieli", że niby to tylko ambitniejszy
pop i nic więcej, a jednak lubię "elektryków". Dzisiaj słuchałem ich
ostatniego, jak dotąd, arcydzieła - płyty "Time" i przyznać muszę, że moim
zdaniem nic a nic się ta muzyka nie zestarzała. Mało tego, w porównaniu ze
współczesną sieczką, jaka sączy się z radia, kompozycje Lynne`a zachwycają
melodyjnością, znakomitym wykonaniem, rewelacyjnymi aranżacjami i, co tu dużo
mówić, są klasą samą w sobie.
-Ja chcę nowej muzyki Electric Light Orchestra i zremasterowanych wszystkich
płyt z ich bogatego katalogu !

[lachien]

ELO jest kapelą spoza moich muzycznych zainteresowań. Po prostu nie grają
mocnego i szybkiego transowego techno - a tylko taka muzyka mnie buja.
A tak bez jaj, to ELO jest OK, jednakże nigdy zbytnio za nimi nie przepadałem.
Wolę Depeche Mode, a ich płytę Songs Of Faith And Devotion uważam za arcydzieło.

Mroźny impresjonizm

[raskarba]

Zafascynowała mnie ostatnio muzyka z płyty "Serenity" tria niejakiego Bobo
Stensona (fortepian, plus perskusja i gitara basowa). Bez wchodzenia w zbyt
zagmatwane opisy, powiem tylko, że zgadzam się z krótką, ale za to niezwykle
treściwą definicją tego grania jako jazzowego "mroźnego (bo skandynawskiego)
impresjonizmu". Wyłącznie dla koneserów.

[lachien]

Dziękuję - chętnie posłucham. Ja z kolei polecam Ci mistrza Johna Zorna i jego
hybrydowy zespół Naked City - płyta Heretic.

Leonard Cohen

[raskarba]

Smuci i marudzi intelektualnie, ale coś magicznego w tym jest. Moja ulubiona
płyta nazywa się "Recent Songs" i jest z roku 1979. Ale nie powiem, lubię
też "New Skin for the Old Ceremony" i różne takie inne, których tytułów nie
pamiętam...

[lachien]

Mnie osobiście Cohen tylko niektórymi numerami podnosi ciśnienie. Ale jest
bardzo OK. Z takich smutnych klimatów dla mnie bogiem jest Nick Cave, którego
to właśnie poszukuję na dysku. O - jest.

[fiszu]

Cave'a uwielbiam za tomiki wierszy i książkę "I oślica ujrzała anioła". Klasyka.

[raskarba]

A wiesz, że nigdy (chyba) jego muzyki nie słyszalem ? Coś szczególnie godnego
polecenia ?

[fiszu]

Jeżeli lubisz mroczne klimaty, podobne do tych z jego poezji (a i prozy), to
polecam. Zresztą muzyka i poezja w przypadku Cave'a stanowi całość, pełną
wzajemnych implikacji i przenikań. Spróbuj coś zdobyć - sam ocenisz.

Nazareth

[raskarba]

Tzw. Nazaretów lubię prawie wszystko, choć przyznaję, że wyjątkowo stronniczo
podchodzę do płyt "Hair of the Dog" (genialny kawałek pt. "Please, Don`t Judas
Me"), "Close Enough for Rock`n Roll" (suita "Telegram" jest nie do pobicia, a
ponadto takie numery, jak "Lift the Lid", "You`re the Violin"), "Playing the
Game", "No Mean City", "Expect no Mercy" i całe mnóstwo innych. Szkoda, że za
swoich czasów byli tak niedocenieni, a dzisiaj są zupełnie zapomniani...

SLADE

[raskarba]

Czy ktoś jeszcze w ogóle pamięta fenomen lat 70. - brytyjski zespół SLADE ? To
nie tylko kwestia sentymentów z lat młodzieńczych. Posłuchałem ostatnio ich
płyty "Nobody`s Fools" z roku 1976 i chłopcy swoją inwencją melodyczną,
soczystym i od niechcenia graniem oraz świetnym (naprawdę facet był chyba w 10
najlepszych krzykaczy w historii muzyki rockowej - moim skromnym zdaniem)
wokalem na nowo podbili moje uszy i serce.

[lachien]

Slade pamiętam, ale nie słucham zbytnio. Co do Nicka C - owszem, godny
polecenia. Spróbuj od Murder Ballads - chyba najłatwiejsza w odbiorze. Jak Ci
wejdzie, to szalej dalej. A książka nosi tytuł KIEDY oślica ujrzała anioła.

O Slade raz jeszcze

[raskarba]

Najprawdopodobniej Slade, który znasz, to te najbardziej przebojowe nagrania.
Ale oni nagrywali też rzeczy naprawdę duuuuużo lepsze. Na przykład, na
płycie "Nobody`s Fools" sporo jest różnych smaczków i subtelności, jakich w
życiu byś się po nich nie spodziewał. I pewnie dlatego krytycy ją tak swego
czasu zjechali - bo nie przystawała do wcześniejszego stereotypu tej grupy. A
ja zwykle uwielbiam to, czego nie cierpią (lub nie rozumieją) krytycy...

[fiszu]

Racja. Książka stoi u mnie na półce i dawno na nią nie spoglądałem. Napisałem
tytuł z pamięci, sugerując się angielskim "And the ass saw the angel".

[ck_forever]

THE BEATLES. Tak wnioskuje z ilości płyt i książek na ten temat, które posiada
moja żona.
Pamiętam jak kupowałem Antologię w EMPIKu to był dla niej szał. Z drugiej
strony Pani na mnie dziwnie patrzyła. Chyba mieli ze dwa egzemplarze. Beatlesów
czasami słucham dzięki niej i powiem że się przyzwycziłem

[lachien]

Dzisiaj z dołka wyciąga mnie Hoover. Stara płytka o tytule Jackie Can. Polecam.

[lachien]

Dzisiaj powracam do tematu pierwszego postu i słucham Legendary Pink Dots - The
Golden Age. Daddy, I wanna die.