hallo nowa jestem

[asik70]

usilnie poszukuje kogoś na spacery, do rozmowy, ogólnie znajomych mi brak.
Może nie odstraszy nikogo fakt posiadania przeze mnie małego rozrabiaki w
wieku 8 miesięcy? Ja sama mam 25 lat, kończę studia we wrześniu, a aktualnie
nudzę się trochę. Może ktoś jest zainteresowany zawarciem przyjaźni, czy nie
mam na co liczyć?

[aisablri]

O rany, kobieta!;)
(mało tu kobiet)
Witaj- my tu tworzymy takie towarzystwo wzajemnej adoracji:D Ale jest fajnie.

[w.kielanowska]

Witamy...Na spacery owszem możemy się umawiać, ale niestety w moim przypadku
tylko wirtualne :))))

[banan9991]

witam witam samotnosc ci doskwiera

[asik70]

tak jakoś nie ma z kim pogadać, a widzę , ze tu prawie same chłopy urzędują. Co
z babami zrobiliście? no co?- sie pytam a tak na poważnie- smutno mi samej i
jakos przypadkiem trafiłam na to forum. Niesamowite, myslałam, że to miasto nie
ma swojego forum, ale się cieszę ,że jednak ma. Postaram sie wmiarę możliwości
zasilać jego grono. Pozdrawiam wszystkich Ostrowiaków!

[w.kielanowska]

I bardzo dobrze,że je znalazłaś...A co do panów- jest ich faktycznie więcej ,ale
to mili goście i chyba nas nawet trochę lubią.....

[asik70]

właśnie zauważyłam, ze nie ma tu wogóle chamstwa ze strony mężczyzn.To miłe,
naprawdę. A chciałabym się tak niesmiało zapytać, dlaczego nie możesz sie
spotkać w realu?

[skladak1968]

Witaj Asiu! Też jestem "prawie" nowy :) Pozdrawiam :)

[ornot]

Cześć "nowiutka"! : - )))
Ja też jestem nowy - bo od wczoraj.
Pozdrawiam cieplutko

[lachien]

Cześć Asik. Witaj na forum:)

[michal13w]

Fajnie się robi:-) hi

[asik70]

no cześć lachien, wiecie co/ Fajni jesteście. Serio.

[asik70]

ciekawie...(sie robi)

[w.kielanowska]

Zbyt żadko jestem ostatnio w Ostrowcu.....

[asik70]

no i sie skończyło robić ciekawie. Bo zcznę robić buuu

[w.kielanowska]

A ty co tak nie często u nas.....

[michal13w]

w.kielanowska napisała:

> A ty co tak nie często u nas.....

Ja tutaj cały czas jestem, jeno monitoruję póki co ;-) Myślę, że w październiku
dam z siebie więcej. Póki co i ja zmagam się z kampanią wrześniową:(

Damy radę Basia, bo jak nie my, to kto? :)))

[aisablri]

Pewnie, że damy, w końcu już jesteśmy w bojach zaprawieni;) (piszę o końcu
lipca hehe)

[banan9991]

wciagnij sie w forum tu bedzie dla ciebie swietna kawiarnia ja cos gadam pale
papierosy pije kawe a dzisiaj nawet piwo

[asik70]

no ja palenie rzuciłam ale dzięki za atmosferkę.

[banan9991]

wlasnie pale teraz

[asik70]

smakuje?

[banan9991]

no pewnie palenie to bardzo mi pomaga

[asik70]

w dokarmianiu raczka płucek, no napewno. Mnie teraz nie smakują- rzuciłam 8 m-
cy twemu i teraz to bym umarła chyba jakbym zapaliła. A fuj...

[banan9991]

ja tez bym chetnie bym przestal.Bralas cos aby przestac

[asik70]

dobra nie trujre, spać idę.Aaaaa-to był ziew.PaPa

[aisablri]

Atmosfera się rozluźnia, a ja mam jutro egzamin! kto mnie pocieszy?;)

[banan9991]

ja zdawalem ostatnio egzamin bylem sam i powiedzialem do goscia przyszedlem
zdac egzamin zamiast na egzamin

[lachien]

Pan Profesor?

[banan9991]

a jak czujesz bedzie dobrze czy jest jakis klopot

[aisablri]

nooo.... hm, dobrze...
do tej pory (a jutro zdajemy 1 termin jakieś 3/4 roku) ci co zdawali, prawie
wszyscy oblali...

[skladak1968]

Aisablri Powodzenia. KCIUKI! Będzie dobrze. Konstytucyjne jest spoko. Pisałem
pracę z onego ;) i tak mi zostało ;)

[aisablri]

ech, żeby konstytucyjne... historia Polski XXw. Ale dziękuję:)

[skladak1968]

A to sory bardzo. Chyba jestem zmęczony ;) Historia Polski XX wiek. Hmmm.... tez
będzie dobrze :)

[banan9991]

powodzenia niech ci sie pouklada w czasie snu

[brazylion3]

Tak...to wyznacznik dzisiejszych czasów...SAMOTNOŚĆ.
Ludzie się trochę gubią w otaczającej rzeczywistości.

[bmwariat]

Witaj asik:)
Miło powitać nową osobę na forum:).

[chuchalscy]

też Cię witam asik, a za aisablri trzymam kciuki na egzaminie

[kszo.pany]

Witam Cię Asik i pozdrawiam ciepło w ten wrześniowy poranek.

[brazilion]

Ja tez witam nowa forumowiczke (na ich nadmiar tu raczej nie narzekamy).
Niestety, nie moge Ci rekomendowac na spacery nikogo w podobnym wieku, z malym
dzieckiem, bo (po prostu) w tej chwili nikogo takiego w Ostrowcu nie znam :(

[michal13w]

A pomyśleć, że nie tak dawno temu nowi forumowicze byli tacy mili... ;-)

[asik70]

czy to było coś do mnie? Nie pojawiam sie ostatnio na forum bo...Problemy i nie
jest mi już tak do śmiechu jak te parę miesięcy temu.Pozdrawiam Ludzi z
Ostrowca.

[brazylion3]

o to za optymistycznie, coś powaznego, zdrowie...?
Trzymaj się mocno:)

--------------

Jarosław Wilczyński Twoim Prezydentem

[lachien]

Asik, problemy czy coś innego - to forum to miejsce, gdzie możesz przynajmniej
kilo ze Swoich smutków z siebie zrzucić. Doskonale wiem, że intnernet tak
naprawdę nie powinien byc remedium na problemy, ale wierz mi, że można to olać,
powiedzieć co Ci leży na sercu. Jest tu parę osób, może Twój smutek znajdzie
tutaj lekarstwo. Mój znalazł. Czasami ciezko sie przełamać. Ale powiem Ci jedno.
Postaw sie w takiej sytuacji. Olej wszystko i powiedz co Cie gryzie. A my
postaramy sie Ci jakoś może pomóc? Strasznie drętwy post napisałem, zarżne się
tępym telefonem stacjonarnym . Wal po prostu dziewczyno.

[asik70]

Mój świat wywrócił się do góry nogami. T było do przewidzenia i czułam , że to
już niedługo. I starałam się nastawić psychicznie ale jak można się do tego
nastawić psychicznie?!Trzy tygodnie temu zmarła moja Mama.Dwa lata walczyliśmy
z nowotworem. Jeździliśmy do Kielc na onkologię. Wstawaliśmy rano , by jak
najwczesniej być tam, w tym przerażjącym miejscu, by Mamie jak najwcześniej
pobrali krew, by zjadła bo zawsze musiała być na czczo. Potem czekanie na
wyniki i aż wyczytają. Tłum chorych ludzi. Każdy zmęczony, przerażony
czekaniem na wyniki. Jest wznowa , czy nie, jaki są markery, czy położą mnie
dziś na szpital? Czy mam odpowiednie wyniki, żeby zakwalifikować się na kolejną
dawkę chemii?A potem skutki uboczne podanej chemii. Tragedia. Przez ostatnie
miesiące walczyliśmy już w domu. Stosy podpiętych kroplówek, wstrzykniętych
leków.Nigdy tego nie wymarzę z pamięci. I teraz zastanawiam się, po co to
wszystko było? Po co te dwie ciężkie operacje, po których Mama ledwo do siebie
doszła?Po co to okropne cierpienie? Bezsens istnienia. Mam dość życia. Poznałam
jego drugą , bardzo tragiczną stronę i boję się życia. Przeżyłam śmierć
najbliższej osoby. Umierała przy mnie . Całą noc walczyła o życie, o każdy
oddech i nigdy tego nie usunę z pamięci. Ten obraz walki o życie zrodził we
mnie nieopisany lęk. Tak ogromny , że budzę się zlana potem. Nie potrafię się
odnaleźć. Co mam Wam napisać? Nie umiem dokładniej nazwać swoich uczuć.
Pewnych rzeczy nie opiszą żadne słowa. Trzeba to przeżyć , żeby zrozumieć.
Dołączyłam do grona osób ,które utaciły jedną z najważniejszych osób na ziemi.
I teraz rozumiem przwdziwą rozpacz- nie patetyczne pojęcie ale prawdziwe łzy.
Smutno mi....

[brazylion3]

Przykro mi na prawdę, bardzo przykro...
Trzymaj się mocno w ciężkich chwilach
--------------

Jarosław Wilczyński Twoim Prezydentem

[lachien]

Boże............

[lachien]

Bożeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee.............................

[lachien]

Asiu, jeśli tak masz na imię. Wiesz, zrobię jedno jeśli pozwolisz. Czasami
chodzę do kościoła. Siedzę tam i proszę, abym mógł miec siłę na stawienie czoła
swojej przeszłości. Następnym razem poproszę dla Ciebie. Nie mogę pisać....

[asik70]

serdecznie dziękuję za miłe słowa. Tak naprawdę niewiele osób rozumie moją
rozpacz. Nie pocieszają mnie słowa - "życie trwa nadal", "kto sie urodził
umrzeć musi". Dla mnie są to głupie frazesy. I sądzę, że w obliczu straty
ukochanej osoby, nikt nie myśli w taki właśnie sposób, ale przeżywa ogromne
cierpienie i zadaje sobie milion dwieście razy już powtarzane " Boże, dlaczego
Ją to spotkało?"I nigdy nie pogodzę się z tym, że ludzie muszą tak okropnie
cierpieć. Nie, cierpienie nie uszlachetnia, cierpienie ukazuje człowieka takim,
jakim jest naprawdę. Dlatego zawsze będę miała ogromny szacumnek, dla chorych,
którzy nie żalą się na ból, nie wyżywają się na rodzinie. Mają do tego prawo,
mają prawo być zgryźliwi, złośliwi- bo są chorzy. I dlatego moja Mama będzie
zawsze wzorem. Bo była dzielna , bo nawet raz nie odreagowała na mnie, bo nawet
w ostatnich chwilach była taka, jak sprzed choroby. Za to ją kochałam i kocham
nadal, pomimo że Jej już nie ma na tym świecie. W moim sercu będzie zawsze.

[w.kielanowska]

Asik-bardzo mi przykro....
Jesteś Wielka , bo przeżywałaś to cierpienie ze swoją mamą.Znam podobną
sytuację, gdy opieka nad chorą osobą trwała ok 10 lat( bardzo bliską
osobą).Niestety też jej już nie ma,umierała na rękach mojej mamy......Szacunek
to bardzo piękne słowo dla chorych,ale też i dla tych co się nimi opiekują,ale
niestety nie wszyscy to rozumieją......Ponoć czas leczy rany,ale dla mnie wcale
nie leczy,tylko trochę tłumi ból...Jestem z Tobą....

[kszo.pany]

Asiu, potrzebujesz teraz sporo czasu, ale nie możesz z tym zostać sama, bo się
zagnębisz. Wiem, ze będzie Ci trudno wrócić do normalności, ale powinnaś się
otworzyć na ludzi i wyjść do nich.
Byłem kilka razy z moim sąsiadem w Świętokrzyskim Centrum Onkologii w Kielcach,
sam pobyt w poczekalni na dole robi przygnębiające wrażenie - nie zdawałem też
sobie sprawy jak wielu młodych ludzi ten problem dotyczy. Tam nie można znaleźć
miejsca na parkingu...
W całej ogólnej - Boskiej - kompozycji świata każdy najmniejszy element, każdy
mały puzzel musi pasować, musi być od czegoś, nie może być pozostawiony sam
sobie. Tak samo się dzieje z Twoją Mamą i z Tobą.
Wiem, że masz wrażenie, że żadne słowa nic nie pomogą, niczego nie zmienią. Ale
tak nie jest. Rozmawiaj, rozmawiaj i jeszcze raz rozmawiaj. Dobrze tu do nas
trafiłaś.

[chuchalscy]

Ten wątek mnie przekonuje po raz kolejny, że to Forum jest człowiecze, tak po
prostu.

[brazilion]

Wiem, ze to marne "pocieszenie", ale pamietaj, ze teraz przynajmniej Twoja Mama
juz nie cierpi wiecej, a moze nawet jest szczesliwa tam, gdzie obecnie
mieszka...

[asik70]

Dziękuję Wam z całego serca za miłe słowa. Naprawdę , nawet nie Wiecie ile to
dla mnie znaczy. Jak kiedyś pisałam - nie mam znajomych, z którymi mogłabym
pogadać i wyrzucic z siebie emocje. A potrzebuję tego strasznie. Moim jedynym
kompanem jest mój mały synek. Ma dopiero 11 miesięcy więc nie może byc moim
powiernikem. Z Moim chłopakiem rozmawiamy wieczorami, ale nie za długo. Ja
jestem z tych rozmownych, on z tych trochę mniej. Po prostu nie chcę zamęczać
Go gadaniem i wyżalaniem się. On mnie rozumie, ale też potrzebuje spokoju po
całym dniu pracy. Sam zresztą wie, jak boli utrata bliskiej osoby , bo w maju
stracił Tatę - też nowotwór. Jakieś fatum ciąży nad naszą rodziną. Od dwóch lat
wszystko się sypie. Dlatego czasem mam wrażenie , że jakąs winę muszę
odpokutować. I wiem, że zajeżdżam pesymizmem ale po prostu boję się cieszyć,
żeby nieszczęścia nie ściągnąć. Zresztą teraz to nawet mowy o radości nie ma.
Szkoda mi mojego szkraba, bo też wiele przeżył. Czuł mój zły nastrój, smutek.
Nie miałam dla Niego czasu, a bo to praca magisterska na głowie, cały dom na
głowie i opieka nad Mamą. I sam się bawił, uczył.Wiele rzeczy mi przemknęło.
Widziałam jak stawiał pierwsze kroki przy łóżku, i Wiecie co? Po prostu to
zarejestrowałam i tyle. Dopiero później zrozumiałam, że to się już nie
powtórzy.Teraz staram się poświęcać Mu całą swą uwagę i czas.Dzięki Niemu jakoś
żyję.
Na koniec mojego postu - rzeczywiście , jak ktoś z Was napisał- to forum jest
naprawdę człowiecze. Nie potępiacie, nie drwicie z problemów innych, choćby
były błahe. Dzięki , że na Was trafiłam. Postaram się częściej tu zaglądać.
Pozdrawiam serdecznie.

[monika.dk]

witaj i zaglądaj :)
kobiet u nas mało.. ale za to jaka jakość .. ;))))
trzymaj się cieplutko
jak będziesz chciała pogadać, to jest jeszcze GG

[aisablri]

"Czas upływa, z czasem smutek kona, lecz wspomnienia pozostają żywe"....
nic więcej po prostu nie można napisać...