Stulatek, któy wyskoczył przez okno i zniknął

[Gość: młoda]

wszędzie peany nt tej powieści, kto czytał?

[beatanu]

Doszłam chyba do osiemdziesiątej strony i dałam sobie spokój. Nie moja bajka, nie moje klimaty; oczekuję od literatury czegoś więcej niż tylko rozrywki. Ale widocznie wielu osobom się to podoba, bo - przynajmniej w Szwecji - sprzedawało się jak ciepłe bułeczki.

[sabinka.t1]

Czytałam.
Muszę się przyznać, że rzadko sięgam po tego typu literaturę, ale każda odmiana jest dobra.
Książkę dość szybko przeczytałam i miałam przy niej niezłą zabawę.
Duża ilość humoru, mała przewidywalność, a do tego teraźniejszość przepleciona jest wspomnieniami stulatka, który w życiu przeżył nie jedną przygodę. Z pewnością nie wieje nudą.
Idealna dla ludzi, którzy lubią czytać biografie, wspomnienia, czy choćby dla takich co lubią się pośmiać przy czytaniu. Zabawa gwarantowana.
Na początku może uchodzić za nudną, ale czym dalej, tym bardziej żal ją choć na chwilkę odłożyć.

[Gość: Izuś]

Stulatek to książka dla ludzi, którzy lubią nieprawdopodobne zbiegi okoliczności i akcję,która jest tak nierzeczywista, że człowiek czasem zastanawia się skąd autor czerpał inspiracje.
Podczas czytania wszystko zmienia się w trybie ekspresowym więc zabawa trwa do ostatniej strony:)

[Gość: korna]

bardzo, ale to bardzo ironiczna - kto nie wychwyci humoru, odpadnie przy lekturze i będzie marudził.
Genialna w rozwiązaniach narracyjnych.
Kipiąca od pomysłów, ciekawa szalenie. Absurd na najwyższym poziomie - to warto docenić, bo to naprawdę rzadka sztuka w powieściach rozrywkowych.

[natahtari]

Informacja dla dociekliwych: na stronie wydawnictwa można znaleźć fragment książki. Nie jestem pewna, na ile jest reprezentatywny dla całości, ale mnie zupełnie nie przekonał.
Przypomniał natomiast o innej książce z szybkimi zwrotami akcji i dużą dawką absurdalnego humoru, która bardzo mi się podobała i chyba przeczytam ją raz jeszcze (chodzi o 'Przygodę fryzjera damskiego' Mendozy).

[Gość: dyrdyjim]

Aaaa co to za dyrdymaly????? Trzeba byc niezle porypanym, sory uzaleznionym, zeby to przysfajac. Podobno przerwy w czytaniu i ogolnie od medialnego chaosu sa bardzo uzdrawiajace kreatywnosc. Tak w poradniku Julii Cameron dla kreatywnych;)))

[jjon]

Ja tez czytałam. Na początku miałam wątpliwości, czy spodoba mi się ta książka. Trochę mnie zniechęcił sam tytuł, bo nie przepadam za opisowymi tytułami typu Chłopiec, który... czy Kot, który... Myślę, że prędzej by mnie zainteresowała pozycja o tytule Urodzinki stulatka, Gdzie jesteś, Allanie, Ciekawy przypadek Allana Karlssona czy nomen omen Karlsson z okna. :-) Kiedy zorientowałam się, że można się spodziewać sporej dawki czarnego humoru, moje obawy wzrosły, bo również nie gustuję w tego typu historiach. O ile ‘humor’ – jak najbardziej, o tyle ‘czarny’ – niekoniecznie. Jednak genialne dialogi i komiczne sytuacje sprawiły, że w trakcie czytania wielokrotnie wybuchałam śmiechem. Udało się Jonasowi Jonassonowi rozbawić mnie do łez. Polecam.

Inne "stulatki"....?

[maggorlo]

Drogie mole książkowe, czy moglibyście podrzucić kilka tytułów w zbliżonym do "stulatka..." klimacie...?

[spacey1]

ha! mam wrażenie, ze Stulatek jest tak świetny, gdyż jest ... inny :) bardzo jestem ciekawa, co ci poleca inne osoby, ale mnie nic nie przychodzi do głowy

[maggorlo]

maggorlo napisała:

> Drogie mole książkowe, czy moglibyście podrzucić kilka tytułów w zbliżonym do "
> stulatka..." klimacie...?
>

Jeszcze raz... Może jednak ktoś coś sobie przypomni? Święta się zbliżają, czas wybierać prezenty :)

Kalekie dzikusy z gorących krajów

[Gość: brnXB]

"Kalekie dzikusy z gorących krajów" to przygody agenta wywiadu i jego miłości do zakonnicy, wszystko skrajnie absurdalne i to w pewnym sensie przywodzi na myśl fabułę "Stulatka". Tyle, że w książce T. Robbinsa świat jest zupełną groteską. Tekst ma mocne momenty, kiedyś musiałem przerwać czytanie tej książki w komunikacji publicznej bo co akapit wybuchałem śmiechem.

Inna książka godna polecenia z dziedziny humoru i absurdu to na pewno "Przygody Don Kichote z La Manchy", wszystkie "Stulatki" i "Forresty" pochodzą od pierwowzoru czyli od Don Kiszota.

[maggorlo]

Dzięki :)

Paragraf 44

[Gość: brnXB]

I jeszcze warto sprawdzić "Paragraf 44" J. Heller. Dodam, że te 3 tytuły nie zapewniają tylko zabawy, a przekazują myśli ponadczasowe i w przewrotny sposób krytykują cywilizacje. Zresztą podobnie jak "Stulatek"...

Co do Don Kiszota, to dostępnych jest wiele wersji. Dobrym wyborem jest tłumaczenie Zakrzewskiego, dostępne np. za darmo na wolnelektury.pl
Ale lepsze (wierniej odtwarza oryginał Cervantesa) jest tłumaczenie Czernych, czyli "Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manczy".Pozdrawiam

22!

[Gość: brnXB]

Sorry, miało być "Paragraf 22". Miłej lektury!

[godiva1]

Przeczytalam z ogromna przyjemnoscia. Porownywana jest do "Forrest Gumpa", ale moim zdaniem smieszniejsza.

[Gość: seni]

przerost formy nad treścią,
absurd goni absurd,
po jakims czasie strasznie męczy,
bo jednak co za duzo to niezdrowo,

[Gość: atoness]

Czytałoby się nieźle, gdyby nie straszna i chyba nowomodna maniera powtarzania podmiotu w każdym zdaniu. A nawet w każdej części zdania złożonego, jeśli da się wcisnąć. Przez to czasami odnosi się wrażenie, że Allanów i jest kilku i jeden drugiemu coś robi. Dla mnie nie do zniesienia.