Na fejsie z moim synem JL Wiśniewski

[Gość: mw]

czy ktoś czytał? przerzuciłam kilka kartek w księgarni i zapowiada się ciekawie............chociaż sama nie wiem - może ktoś ma już wyrobione zdanie?

[1borgia]

o! tu fajny watek. taki opuszczony i samotny jak ja:)))

nie nie czytalem jeszcze, ale jak bede w polsce to kupie. przez internet nie zamawiam, jestem staroswiecki. a warto kupic, bo nie wiem? czytaliscie juz?:)

borgia

[Gość: mw]

ja jednak zdecydowałam się kupić i jestem w trakcie czytania....czyta się dosyć przyjemnie; trudno było mi się przyzwyczaić że książka jest napisana w formie żeńskiej ( w końcu są to wypowiedzi matki), trochę mnie denerwuje nadużywanie formy SYNUŚ; no i najważniejsze - w książce wyraźnie daje się odczuć nijakie "popisywanie się" autora wiedzą - i to w wielu zakresach - genetyka, historia nagrody Nobla, poeci przeklęci i mniej przeklęci - no ale z drugiej strony można się dowiedzieć wielu ciekawych rzeczy............to tyle - ale zaznaczam, że jestem gdzieś w okolicach 100 str;

[Gość: mw]

no dobra - im dłużej czytam tym książka wydaje się bardziej egzaltowana - w zasadzie robi się do zniesienia; szkoda...............

[walpurga]

znowu nie taki opuszczony;)

przeczytaj ksiazke. autor rozmawia podobno ze swoja niezyjaca matka, czy tez odwrotnie. fajny pomysl.
ja przeczytam, bo tez tak chcialabym. najpierw nawrzucalabym jej jak trzeba a potem przeszlabym do dyskusji.

walpurga

[marek.zak1]

Jako ojciec kilkorga dzieci, bycie na fejsie z nimi uznałbym za osobistą wielką porażkę. Czasami się tam spotykamy, ale to czysta zabawa.