zmarl Gunter Grass

[pinkink3]

znakomity niemiecki pisarz, autor slynnego 'Blaszanego Bebenka',9, ilustrator, dramaturg, rzezbiarz, laureat literackiej Nagrody Nobla z 1999.
Byl czas kiedy uwazalam go za najlepszego wspolczesnego pisarza i w zasadzie dalej uwazam, ze byl wielkim artysta i niezwyklym czlowiekiem.
Mial 87 lat.
Zawdzieczam mu wiele mysli i wzruszen.

[Gość: f]

Postać kontrowersyjna, ale jako pisarza będzie nam go brakować.

[zbyfauch]

Wam?

[angazetka]

"Blaszany bębęnek" to jedno z moich najintensywniejszych przeżyć literackich...

[jeepwdyzlu]

Zrobił na mnie wrażenie - moim zdaniem miał łatwość językową jak Nabokov... Fabularnie - konstrukcja niestety rzadko bywała finezyjna - może dlatego, że Autor - silił się na "zmaganie" z wielkimi tematami.
jeep

[kazze]

Również Go cenię i dobrze wspominam :)
Mało kto wie, że GG był dyslektykiem i robił mnóstwo błędów ortograficznych, dlatego często zmieniał szkoły. Ostatecznie nie zdał matury i został samoukiem. Twierdził, że taka forma zdobywania wiedzy była dla niego lepsza, bo tę swoją „maturę” musiał robić przez całe życie.

[jottka]

a źródło? grass w gdańskiej młodości szkolnej bodaj raz szkołę zmienił i to raczej nie z podanych przez ciebie powodów, a edukację w wieku lat 15 porzucił nie z powodu ortografii, tylko dlatego, że się zaciągnął do wojska. a po wojnie najpierw się kształcił jako praktykant u kamieniarza, a potem ładnych parę lat studiował rzeźbę na akademiach w duesseldorfie i berlinie, formalna matura jako taka do niczego mu nie była potrzebna w artystycznej karierze (pisarską zaczął robić niewiele później).

[kazze]

Tak to już jest, że na każdego można spojrzeć pod innym kątem.
Moje źródło to Portrety nie tylko sławnych osób z dysleksją Pani Marty Bogdanowicz.

[kazze]

Dosłowny cytat:
"Pierwszą powieść, pt. Kaszubi, napisał w wieku 13 lat. Jej rękopis, podobnie jak Blaszanego bębenka, był pełen błędów ortograficznych. (...) Jako samouk Grass wkładał dużo wysiłku we własny rozwój, za wszelka cenę chciał innym udowodnić swoją wartość".

[jottka]

ekhm, to nie chodzi o "spojrzenie pod innym kątem", tylko o to, że twój wpis może spowodować błędne wyobrażenia o pisarzu - nie zmieniał "często" szkół z powodu dysleksji (zmienił bodaj raz i to z innej przyczyny), nie porzucił szkolnej nauki z powodu problemów z tą ostatnią (tylko dlatego, że wojna była, a on zaciągnął się do wojska porwany wizją przygody), nie zdał matury nie dlatego, że dyslektyczne problemy go szarpały, tylko dlatego, że powojenna nauka w szkole dla dorosłych go znudziła i wybrał zamiast tego ścieżkę rzemieślniczą (potem zresztą podjął studia artystyczne). trudno kogoś takiego nazwać samoukiem i to jeszcze z powodu szkolnych problemów... a pieniądze i rozmaite nagrody wcześnie zaczęły się na niego sypać, więc konieczność bezustannego potwierdzania swej wartości jako odrzuconego dyslektyka też dość osobliwie wygląda.

do tego pierwszą powieścią grassa jest "blaszany bębenek", dzieła pisane w wieku lat nastu - o ile nie jesteśmy mozartem - nie wchodzą w zakres bibliografii pisarskich, a rozpatrywane są w osobnej kategorii juweniliów. chętnie bym zobaczyła wspominaną przez ciebie książkę i tam podawane źródła, bo pobieżnie przeleciane niemieckie strony literackie ani słowem o rzekomej dysleksji grassa nie wspominają, za to cytowana przez ciebie psycholożka nie wspomina o tym, jak wyglądała w latach 30. ortografia niemiecka (skomplikowana, nieintuicyjna itp.) i czy opisywane przez nią błędy były błędami typowymi dla dyslektyka, czy też zwyczajnie słabego ucznia.

[kazze]

W sumie notka o GG w tej książce jest krótka, na pół strony, ale zaczyna się od zdania:
"Gunter Grass często zmieniał szkoły, w których się uczył, matury nie zdał - był więc zmuszony do samodzielnej nauki".
Autorka podaje źródło: Fac B. (1999). Gunter Grass, przyjaciel z ulicy Lelewela. Gdańsk, Oficyna Czech, s. 52-53