Pomóżcie mi znaleźć coś dobrego

[Gość: mimi]

Jestem obecnie bez książki,a tego bardzo nie lubie.Po prostu nie wiem już czego
szukać w bibliotece.
Lubię książki psychologiczne,obyczajowo psychologiczne,biografie w formie
powieści.Ostatnio czytałam "Pamiętnik Dolores Price" i bardzo mi się ta ksiązka
podobała.Poradźcie mi coś dobrego.Może jest jakiś autor,którego nie znam,a
którego książki są warte przeczytania.

[Gość: Zuzia]

Proponuję ci nową powieść Umberto Eco "Baudolino".
Mnie się bardzo podoba.

[Gość: Dudzinka]

Mam parę fajnych książek do sprzedania (w Allegro) po okazyjnych cenach i co
najważniejsze -w idealnym stanie.Jeśli chcesz dowiedzieć się czegoś więcej to
podaję adres:[e-mail]-Pozdrawiam!!!!

[reptar]

Skoro wspomnialas o biografiach, to polece Ci znakomita ksiazke:

Richard P. Feynman - "Pan raczy zartowac, panie Feynman!"
(wydana przez Znak w 1996; niestety, nie jest to "biografia w formie
powiesci", raczej zbiór wspomnien).

Richard P. Feynman to fizyk (noblista), ale niech nikogo to nie przeraza.
Ksiazka nie jest o fizyce, lecz o ludziach. I o mnóstwie przygód (niejedna
powiesc przygodowa moglaby jej pozazdroscic rozmachu).

Z twórczoscia Feynmana spotkalem sie po raz pierwszy na studiach, gdzie
jego wyklady (dużo, dużo tomów) stanowily dla nas podstawowy podrecznik.
To jedna z ksiazek, które wywarly na mnie najwieksze wrazenie, tym bardziej,
ze ja... tez nie lubie fizyki. Ale wyklady Feynmana czytalo sie z zapartym
tchem, zupelnie jak by to byla beletrystyka, i to pomimo dlugich wzorów
pojawiajacych sie od czasu do czasu.
Calych wykladów nie przeczytalem - w koncu to byla tylko nauka. Ale te
kilkanascie rozdzialów (wybranych pod program) to byl kawal dobrej lektury.
Najlepszy dowód, ze kilka lat pozniej wzialem sie za czytanie jego biografii.
Tylko w kilku przypadkach zainteresowal mnie zapis czyjegos zycia. Feynman
jest jednym z nich. Warto bylo.

W biografii wzorów na szczescie nie ma. Fizyka - owszem - stanowi czesc tla,
ale jej ewentualna nieznajomosc nie przeszkadza w lekturze (a moze nawet jej
znajomosc nie pomaga?). To zbiór fantastycznych i sympatycznych wspomnien
z showmanem Feynmanem w roli głównej.

Dla tych, którym ksiazka sie spodoba, jest jeszcze druga:
Richard P. Feynman - "A co ciebie obchodzi, co mysla inni?" (Znak 1997).

Obie mozna by tez polecic na watku "Ksiazki, które rozbawiaja do lez"
albo "Najsmieszniejsze, które polecam", ale Feynman rozsmiesza i rozbawia
niejako przy okazji. To nie jest dla tych, którzy chca sie smiac trzy razy
na strone. Powiedzialbym, ze tu humor jest bardziej wyrafinowany i celowy.
Podporzadkowany fabule, a nie odwrotnie.

Jeszcze raz polecam.

[Gość: mimi]

Dzięki za te propozycje.Od zaraz biorę się do poszukiwania tych ksiażek

[ydorius]

Uwielbiam obie autobiografie Feynmana. Fenomenalny człowiek.
Pamiętasz opowieść o drzwiach?

.y.

[reptar]

Cholera, ydorius, ja to mam taki feler, ze nic z ksiazek nie pamietam. Oczywiscie
sa sceny, które mi zapadaja w pamiec na dluzej, a kilka ksiazek to moze nawet
móglbym opowiedziec, ale generalnie po kilku latach od przeczytania zostaje mi
w glowie glownie wrazenie. Czasem sam siebie przerazam. Ale kiedy sobie przegladam
przeczytane ksiazki, wtedy mi sie wszystko bąbelkami przypomina. O tych drzwiach
tez sobie przypomnialem praktycznie ;) a tuz obok ta historia z kupowaniem mleka
na potancówce dla... gluchoniemych ;) a potem o ocenianiu podreczników ;) a potem...
no własnie - w ogóle to sie zaczytalem zamiast robic to, co mialem w planie. Bo to
takie ksiazki, ze gdzie bys otworzyl, to wciagnie, no nie?

[ydorius]

Słuchaj, czy to nie wygląda czasem tak, że doskonale pamiętasz tylko pojedyncze
książki, a o reszcie masz mgliste pojęcie, o czym były? Aha i jeszcze -
przypominają Ci się wyrywkowo fragmenty w różnych okolicznościach?

Bo ja też mam tak, że generalnie książek nie pamiętam. Oczywiście - gdy
otwieram i czytam, momentalnie mi się przypominają różne rzeczy. Ale tak, żeby
opowiedzieć - no w życiu. Urywki, albo ogólna idea...

Pamiętam jeszcze to z Los Alamos, jak wchodził przez bramę, a wychodził przez
dziurę w płocie... i tak pięć razy... i jeszcze o otwieraniu sejfów...

O rany, muszę wrócić do Feynmana...

.y.

[reptar]

ydorius napisał(a):

> Słuchaj, czy to nie wygląda czasem tak, że


Wlasnie tak to wyglada. Jest kilka ksiazek, które pamietam doskonale, przy czym glównie
sa to te, które przeczytalem wiecej niz raz. Mysle, ze to wynika z tego, ze tak naprawde
lekture przezywamy tylko posrednio. Mozna sie zaczytac, zatracic w lekturze, przegapic
przystanek, na którym mialo sie wysiasc, ale jednak to nie nasze (czasem niestety) przezycia.
W zeszlym roku na moja prywatna liste przebojów wdarly sie ksiazki Alessandra Baricco.
To jeszcze nowosci. Jeszcze nie zdazylem utrwalic ich sobie ponownym przeczytaniem.
Pamietam z nich i tak komparatywnie duzo, ale kiedy otwieram ksiazke na przypadkowej stronie,
zaskakuje mnie cos, co bardzo dobrze kojarze, gdy czytam, ale czego jeszcze przed chwila
nie pamietalem. Wstyd powiedziec, ale ktos moze mnie zagiac na znajomosci tego, co cenie
sobie najwyzej. To oczywiscie nie ma znaczenia, czy mnie ktos zagnie, czy nie, bo przeciez
nie czytam ksiazek po to, by z nich pózniej zdawac egzaminy, ale jednak pewien dyskomfort
z tym zwiazany jest. Ot chocby taki, ze czasem podyskutowalbym sobie o takiej czy innej
ksiazce, ale na przyklad zapytasz o drzwi, a ja nie bede wiedzial, o co chodzi.
To wlasnie o to mi chodzi.

Wracajac do Feynmana - pamietasz, jak zostawial napiwki pod szklankami?

do reptara prywatnie i nie na temat

[spacja]

Czy ja dobrze zrozumiałam? Fizykiem jesteś?? Nooo... to teraz to już naprawdę
zaczynam Cię lubić.

[reptar]

spacja napisał(a):

> Czy ja dobrze zrozumiałam? Fizykiem jesteś??

Nie, to nie dlatego nie lubie fizyki ;)

[spacja]

reptar napisał(a):

> Nie, to nie dlatego nie lubie fizyki ;)

ale i tak Cię lubię ;)

zabic drozda.

[bruce.lee]

to chyab najbardziej obyczajowa z ksiazek jakie przeczytalem. przyjemne.

[Gość: ewa]

ja polecam "Szkołę uczuć"Flauberta albo "Jestem królem zamku" S.Hill zależnie
od nastroju ta druga jest bardzo pesymistyczna

[Gość: mimi]

Tak sie składa ,że lubie książki pesymistyczne mimo tego ,że sama mam często
kiepski nastrój.Moja mama uważa ,ze niepotrzebnie jeszcze bardziej się dobijam.
A dla mnie w smutku i cierpieniu jest głębia.
Dziękuję za propozycje.

[spacja]

Gość portalu: mimi napisał(a):

> Tak sie składa ,że lubie książki pesymistyczne mimo tego ,że sama mam często
> kiepski nastrój.Moja mama uważa ,ze niepotrzebnie jeszcze bardziej się dobijam.
> A dla mnie w smutku i cierpieniu jest głębia.
> Dziękuję za propozycje.


Ja własnie się "dobijam" książką E. Kazana "Układ". Z kazdą stroną mam gorszy
nastrój, ale nie potrafię się od niej oderwać, zafascynowała mnie. Jeśli lubisz
książki o człowieku i pesymizm Ci nie przeszkadza - naprawdę warto.

[reptar]

A najpiekniejsze w tej ksiazce jest wytlumaczenie, dlaczego grzechem jest zabic drozda!

[masaker]

Nie wiem, co lubisz czytać, ale jest taka genialna książka V. Nabokova pt. "Zaproszenie na
egzekucję".
Z tym że zdobycie tej pozycji to prawdziwe wyzwanie - z bibliotek rozkradli, w księgarniach nie ma, bo
dawno tego nie wznawiali, a w antykwariatach najczęstszą odpowiedzią jest szeroki usmiech
antykwariusza. Ale jesli lubisz wyzwania...

[Gość: ryża]

Jak lubisz psychologiczne i obyczajowe to tylko Choromański Michał ( nie
wszystko!!). Najfajniejsze są te , co sie dzieja w międzywojniu ( bardzo
obyczajowe) np. " Schodami w góre , schodami w dół"- dzieje sie to w takim
przedwojennym Zakopanym, gdzie zjeżdzą mnóstwo ceprów a wśród nich inżynier
Ordęga , który nie ma CZEGOŚ. Narrator - młody malarz wraz z całym miasteczkiem
plotkarzy próbuje dociec czego nie ma inżynier Ordęga( wątek obyczajowo -
sensacyjny). Wystepuje tam też demoniczna kobieta Dragina Łucka ( specyficzny
wątek psychologiczny). Inna tego typu rzecz, dużo bardziej psychologiczna to "
W rzecz wstapić"- co sie stało Panu Dominikowi, że nagle zaczął zachowywac sie
całkiem inaczej niz przedtem???? Polecam tegoz pisarza " Kotły bethowenowskie".

lubisz biografie?

[czarodziejka]

Gość portalu: mimi napisał(a):
> Lubię książki psychologiczne,obyczajowo psychologiczne,biografie w formie
> powieści.

polecam biografie:
Charles Chaplin "Moja autobiografia"
Ewa Curie "Maria Curie"
Roman Polański "Roman" (tu nie jestem pewna autora)

[Gość: MAT]

Proponuję książkę Gołubiewa " Bolesław Chrobry". Przez jakiś czas nie będziesz
miała problemu z wyszukiwaniem następnych książek, ale naprawdę warto.
Pozdr. MAT

[Gość: margit]

wlasnie przeczytalam - niestety w troche wykastrowanej duchowo formie tzn.w
jezyku obcym czyli niemickim -Rzeczy - autor Georges Perec - mysle,ze duzo w
niej swietnych odniesien do naszych bardzo komercyjnych czasow,chociaz powstala
ta" rzecz " prawie trzydziesci lat temu. Polecam - sama wpadlam na trop Pereca
za posrednictwem jakiegos kwietniowo-majowego Przekroju i jestem po
wrazeniem.Pozdrawiam!

[Gość: iwona]

Dobre ksiazki to:Ken Wibler "Śmiertelni nieśmiertelni" Autobiografia kobiety
chorej na nowotwór, pisze ona i jej mąż."Mistrz i Małgorzata" Bułchkowa, Jan
Jakub Kolski "Jańcio Wodnik i inne nowele" i"Kulka z Chleba", Wiesław
Mysliwski "Kamień na kamieniu" i "Widnokrąg","Angielski Pacjent". "Imię Róży"
Umberto Eco, "Sto lat samotności" Marguez,"Gra w klasy" Cortazar,Władysław
Szpilman "Pianista", "Inwazja jaszczórow","Lolita" Nabokow, Mario Vargas
Llosa " POchwała macochy" i "Rozmowy w Katedrze" To Tyle miłego czytania

[Gość: vincenta]

Zaczne od ksiazki mojego zycia :) " Pasja zycia" Irving Stone. To jest
biografia van Gogh'a.
A autorem mojego zycia jest John Irving. On napisal: "Regulamin tloczni win"
(dla mnie nr 1), potem "Modlitwa za Owena", "Swiat wedlug Garpa, "Syn cyrku"
i "Jednoroczna wdowa". On jeszcze napisal "Uwolnic niedzwiedzie" i "Ratowac
proska", ale w tych ja juz nie bardzo wiem o co chodzi.
A jesli lubisz sie dolowac, to polecam "Anima Mundi"-Susanna Tamaro. Ja
pomimo, ze nie bardzo pamietam o co chodzi, i pozostalo tylko wrazenie, ale to
mi wystarczy, zeby stwierdzic, ze kiedy ma sie wisielczy nastroj, to lepiej po
nia nie siegac.
Pozdrawiam!