MURAKAMI -

[ojuciasan]

nigdy wcześniej go nie czytałam, bo też (jak ktoś tu już napisał) irytowała
mnie ta "moda" na niego, ale... w końcu z czystej ciekawości sięgnęłam po
pierwszą z brzegu: "Sputnik Sweetheart" - i dosłownie powaliła mnie na kolana!
Co za książka, jak degustacja najlepszej szlachetnej whisky
Jestem w szoku i pod wrażeniem. Zwracam honor modom literackim, może to jednak
nie tylko zbiorowa histeria albo czysty zbiorowy snobizm - coś w tym jednak
jest, warto śledzić te mody (choć niekoniecznie zawsze im ulegać) A jak inne
jego książki? Co polecacie?

[monikate]

"Norwegian Wood", "Przygoda z owcą", "Tańcz, tańcz, tańcz", "Kronika ptaka
nakręcacza", "Kafka nad morzem". W tej kolejności.
Dużo o Murakamim pisano na forum Książki.

[ojuciasan]

No to chyba prawie wszystkie wymieniłaś Tak podejrzewałam, że przyjdzie mi
zostawić trochę kasy w księgarni... Dzięki za podpowiedź w kwestii kolejności,
będę się jej trzymać!

[monikate]

Nie, nie wszystkie
Poczytaj może forum Książki. Wątki o Murakamim są przyszpilone w zbiorówce na
górze strony.

[ojuciasan]

Dzięki

[ojuciasan]

A swoja drogą jakie to miłe i zdrowe, że na tym forum wolno człowieka
zainteresowanego danym tematem skierować na inne forum i nikt tu nie uznaje tego
za wrogą reklamę czy złośliwą propagandę...

[monikate]

No, a dlaczego nie? Jakby Ojuciasan chciała, to mogę nawet zalinkować

[ojuciasan]

monikate napisała:

> No, a dlaczego nie? Jakby Ojuciasan chciała, to mogę nawet zalinkować

To dawaj
Pozdrawiam!

[monikate]

A proszę:
forum.gazeta.pl/forum/w,151,50942162,50942273,Murakami_Haruki.html

[ojuciasan]

Dzięki jeszcze raz

cd.

[ojuciasan]

Poczytałam te komentarze, ale... niektóre, przyznam, strasznie mnie drażnią, te
dociekania ambitny nie ambitny, głęboki nie głęboki i co autor chciał przez to
powiedzieć... Tymczasem to się czyta raczej jak poezję, trzeba to bardziej czuć
niż rozumieć, poza tym japońska wyobraźnia (estetyka?) jest odmienna od naszej,
tam się ją na każdym kroku wychwytuje, ale racjonalizować tego nie ma ani sensu,
ani potrzeby. Ktoś pisał, że Murakami jest "mało japoński" (?!). Kompletny
nonsens... No i zauważyłam, że "Sputnik" ma szczególnie niewielu amatorów.
Tymczasem dla mnie to skończone dzieło sztuki. Jak drzeworyt japoński Ja
rozumiem, że komuś coś może nie leżeć. Ale takie dość aroganckie i autorytatywne
wyroki - często nieuprawnione i podszyte ignorancją - irytują.
Na marginesie: polecam antologię opowiadań "Ballada o Narayamie" (tłumaczenie
Blanki Yonekawa). Jest tam przekrój symbolicznej prozy japońskiej wybitnych
autorów, od klasyków po współczesnych "młodych gniewnych". Warto prześledzić, bo
dają pewien syntetyczny obraz japońskiej mentalności.

[monikate]

Pewien obraz te komentarze dają. Ja też się z wieloma nie zgadzam. A Murakami
jest właśnie bardzo japoński. Ojuciasan, kiedy przeczytasz inne utwory
Murakamiego, sama uznasz, które bardziej ci się podobają, które mniej.

[ojuciasan]

Racja. W każdym razie zastosuję się do Twojej rady w kwestii kolejności
Odezwę się po kolejnej jego książce

Dalsze wrażenia:

[ojuciasan]

No to kończę "Norwegian wood" i nadal jestem pod wrażeniem pisarstwa
Murakamiego, chociaż... muszę przyznać, że "Sputnik" chyba jednak troszkę
bardziej mnie zaczarował. Ale tylko troszkę Ta jest w zupełnie innym
klimacie, tak samo jednak czuje się tu szlachetny smak naprawdę dobrej
literatury. Straszni są ci Japończycy, bo zazwyczaj czego się nie dotkną
(przynajmniej w dziedzinie sztuki) - robią to doskonale!
Czyli teraz, cóż, zamawiam "Tańcz, tańcz, tańcz"...

[monikate]

Chyba lepiej "Przygodę z owcą". "Tańcz... to jej kontynuacja". Chociaż, ja
najpierw przeczytałam "Tańcz, tańcz, tańcz", potem "Owcę" i wsio dobrze jest
Cieszę się, że "Norwegian Wood" przypadł Ci do gustu.

[ojuciasan]

Oj, rzeczywiście, moja pomyłka! Oczywiście "Przygodę z owcą" (musiałam zerknąć
na karteczkę, gdzie zakonotowałam sobie kolejność). Dzięki za sprostowanie

[joanka-r]

Czytałam kilka pozycji, ale nie przepadam....

[marrakuja]

Witam
ja też do Murakamiemiego zabierała się jak pies do jeża. Moda na
neigo sprawiała, ze omijałam z daleka. Jednak wreszcie z ciekawości
zaczęłam czytać i cóż. Kupowałam po kolei wszystkie jego książki,
każda miała w sobie coś, dla czego warto było wejść w ten świat, w
ten klimat. Czułam się oczarowana, ale czasem też przytłoczona
ogromną samotnością bohatera. Bo dla mnie bohaterew każdej z książek
Murakamiego to ciagle ten sam człowiek - samotny wśród tłumu
pozdrawiam
m.

[ojuciasan]

To ja się z Tobą zgadzam. I z tym oczarowaniem i z samotnością bohatera. Ale to
chyba tak już jest w tym bardzo specyficznym społeczeństwie japońskim -
indywidualista, artysta musi się tam czuć samotny...

[abepe]

Zaczęliśmy z mężem od "Po zmierzchu" i na początku wydawało nam się słabe,
niedopracowane. Po jakimś czasie, rozmawiając, doszliśmy do wniosku, że coś w
tej książce jednak jest i, że pewnie trzeba ruszyć dalsze książki, żeby to coś
doprecyzować. Dostałam więc od męża "Tony'ego Takitani" - film na podstawie
Murakamiego a on ode mnie "O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu". Reszta przed
nami. Chętnie sięgniemy (tylko każde z nas ma swój stos innych książek do
przeczytania i Murakami musi poczekać).

[kamkap]

Ja zaczęłam od Norwegian Wood i jestem zachwycona tą książką. Wciągnęła mnie
niesamowicie, nie mogłam się oderwać. Ustawiłam się w kolejce po następną w
bibliotece

[ojuciasan]

kamkap napisała:

> Ja zaczęłam od Norwegian Wood i jestem zachwycona tą książką. Wciągnęła mnie
> niesamowicie, nie mogłam się oderwać. Ustawiłam się w kolejce po następną w
> bibliotece

Mnie też się podobała