Chico Buarque de Hollanda - Michael Palin

[cecyl]

Spotkały się na rynku polskim powieści dwóch autorów, którzy znani są (a
nawet bardzo sławni) z działalności nieco innej: Michael Palin to jeden z
Monty Pythonów, a Chico Buarque de Hollanda to niezwykła i wielka postać
brazylijskiej piosenki. „Krzesło Hemingwaya” napisał Palin. Chico Buarque
napisał „Budapest”. Powieść Palina o takim angielskim Piotrze Płaksinie,
który miast grać na klarnecie, zaczytuje się wszystkim co Hemingwaya, o
Hemingwayu, i skrzętnie wszelakiego rodzaju pamiątki po Hemingwayu zbiera.
Świetna angielska proza z odlotowym finałem. Chico Buarque pisze o fascynacji
brazylijskiego ghost writera językiem węgierskim, który jest dlań czarną
magią totalną. Fajerwerk, również myślowy. Ale obie powieści są właściwie
niezwykłymi opowieściami o wyjściu z cienia, z anonimowości, z nijakości. I
napisali to ludzie, którzy są właśnie zaprzeczeniem anonimowości i nijakości.
Jednocześnie się zastanawiam czy książkę Palina kupią przede wszystkim fani
Monty Pythona? Bo w takim razie Chico Buarque nie ma na kogo liczyc, bo w
Polsce jest chyba zupełnym zerem (tylko w dobrej Trójce sprzed lat wielu jego
piosenki można było usłyszeć w jednym z nocnych już niemal programów).

[sutekh1]

niestety dziś już te programy trójkowe miejsca nie mają i k u pa ..
o literaturze też gadają jakby nie gadali!

[cecyl]

Piosenki Chico Buarque i innych Brazylijczyków nadawała przede wszystkim
Krystyna Sikora, choć wydaje mi się, że i Barbara Podmiotko od czasu do czasu
przetykała Francuzów Brazylijczykami, tym bardziej, że we Francji, po
Portugalii i Hiszpanii najwięcej się Brazylijczyków słucha. Teraz tylko Marcin
Kydryński pamięta o nich i radio PIN. A za literaturę brazylijską robi tylko
Paulo Coelho, a kino brazylijskie skurczyło się do telenoweli. No cóż, za to w
piłkę kopaną...

[kubissimo]

nie wiem czy masz jakies udzialy ze sprzedazy "Budapestu" ale zacheciles(as)
mnie wystarczajaco, by siegnac po ten tytul ;)
i niech mi sie tylko nie spodoba
oj...
;)

[cecyl]

Zero udzialów. Chico Buarque slucham od wielu lat i po prostu bardzo go lubie
(tak jak i wielu Brazylijczyków). I Monty Pythonów uwielbiam tez. Powiesc Chico
ma wiele z Monty Pythonów, a powiesc Palina wiele z piosenek Chico Buarque. Ale
bardzo jestem ciekaw twojej reakcji (a Chico, tak a propos, powinien byc bardzo
znany we Wloszech, w kazdym razie jedna z jego piosenek - nie najtypowsza -
wlasnie dzieki Wlochom stala sie swiatomym przebojem, nosila bodajze
tytul "Mala orkiestra" albo "dziecieca orkiestra").

[kubissimo]

w kwestii wlosko-brazylijskich fuzji polecam plyte pani Chiary Civelli LAST
QUARTER MOON :)

[chiara76]

popieram:) bardzo przyjemna płyta!
No i osobiście polecam Fado, ale to już inna historia...pozdrawiam.

[cecyl]

"Fado tropical" to jedna z najpiekniejszych piosenek Chico Buarque de Holanda -
wspanialy hymn i hold oddany fado i poezji portugalskiej. A kiedy to pisal i
spiewal jeszcze zyla i spiewala Amalia.

[chiara76]

sypię głowę popiołem, Chico w ogóle nie znam (lub też może kiedyś słyszałam,
ale nie wiem, że to on), może Masz jakąś jedną piosenkę na mp3? I możesz
podesłać? Tak się pytam...

[kubissimo]

a do mnie jakos Amalia nie trafia
moze blokada jezykowa, ale nie wydaje mi sie
w kazdym razie mam jej jedna plyte i nigdy nie przesluchalem calosci, bo... nie
moge :/

[chiara76]

ja za Amalią nie przepadam też, ale Misia, Mariza, no i Madredeus (który jednak
podobno według Portugalczyków za Fado nie jest uważany).
A jak z muzyką z Wysp Zielonego Przylądka? Oj, chyba skończe ten temat, bo
zupełnie skręcam książkowy...

[cecyl]

Niestety, mam tylko płyty analogowe Chico (nie mówiac o tym, ze o dizłaniu MP3
nie mam zielonego pojęcia), ale przesyłam tekst piosenki Chico. A jeśli chodzi
o fado to i Amalię, i Misię, i Madredeus (choć podzielam opinię, że to już nie
fado, ale to przecież naprawde nieistotne)

Terezinha
(na płycie „O malandro” – to genialna przeróbka Chico Buarque „Opery za trzy
grosze” - śpiewa to Zizi Possi, zawsze mam gęsia skórke jak tego słucham,
przepraszam za ew. braki znaków)

O primeiro me chegou
Como quem vem do florista
Trouxe um bicho de pelúcia
Trouxe um broche de ametista
Me contou suas viagens
E as vantagens que ele tinha
Me mostrou o seu relógio
Ma chamava de rainha
Me encontrou tão desarmada
Que tocou meu coração
Mas não me negava nada
E assustada eu disse não

O segundo me chegou
Como quem chega do bar
Trouxe um litro de aguardente
Tão amarga de tragar
Indagou o meu passado
E cheirou minha comida
Vasculhou minha gaveta
Me chamava de perdida
Me encontrou tão desarmada
Que arranhou meu coração
Mas não me entregava nada
E assustada eu disse não

O terceiro me chegou
Como que chega do nada
Ele não me trouxe nada
Também nada perguntou
Mal się como ele se chama
Mas entendo o que ele quer
Se deitou na minha cama
E ma chama de mulher
Foi chegando sorrateiro
E antes que eu dissesse não
Se instalou feito um posseiro
Dentro de meu coração

[chiara76]

dziękuję za tekst. Niestety, muszę się uśmiechnąć do kogoś o tłumaczenie:)
Ale dzięki za podesłanie. Pozdrawiam!

[awenidapauliszta]

"Krzesło" jest fantastyczne! Mam czas czytać tylko w drodze do i z pracy, ale
zamiast wsiadać do autobusu wchodzę do brytyjskiego urzędu pocztowego i nie
chce mi się z niego wcale wyjść. Polecam, choć za Hemingwayem akurat nie
przepadam.

[cecyl]

W ostatniej Lampie Bożej entuzjastyczna recenzja brazylijskiego "Budapesztu"
wielkiego Chico Buarque, autorstwa Konrada T.Lewandowskiego. Akurat sądziłem,
że zachwyt przyjdzie z innej strony, ale spłynął z Lampy. A poza Lampą jakoś
cicho. Pewnie tytuł jakis takis mało atrakcyjny, A autor to już w ogóle Anonim.