Tłumacz chorób

[Gość: elutek]

Super sie czyta, dzisiaj nie moge, ale jutro pojde kupic te ksiazke. Moze nareszczie nie bedzie to ckliwy melodramat, ale cos fajnego na
letnie wieczory

[Gość: good son]

Ciszę się bardzo, że ktoś tę książkę zauważył. Jako recenzent wewnętrzny byłem jednym z ludzi, którzy skłonili
"Znak", żeby to przetłumaczyli i wydali. Mam teraz wyjątkowo osobisty do niej stosunek. Zaręczm Ci, że nie
będzie to ckliwy melodramat. Jedna z najdojrzalszych książek, jakie ukazały się w ostatnich latach. Czechow
byłby szczęśliwy, że ma takich następców; trudno uwierzyć, że to ciągle tak młoda kobieta (nieziemsko piękna,
swoją drogą - przynajmniej tak wygląda na okładce). "Znak" chciał ją zaprosić do Polski, ale akurat urodziła
dziecko. Myślę jednak, że jej kariera pisarska będzie sie rozwijać nie gorzej niż macierzyńska.

[Gość: Brainteaser]

Mnie też bardzo się podoba!

[martolka]

czy mółby ktoś napisać jak autorka się nazywa?

[Gość: good son]

martolka napisała:

> czy mółby ktoś napisać jak autorka się nazywa?
>
>

Tak jak napisano na okładce - Jhumpa Lahiri.

[013y]

Autorka zapowiada się interesująco.Porównanie do Czechowa-czy ja wiem? Trochę
to ryzykowne i nie przekona czytelników, którzy nie znają innych autorów
hinduskiego pochodzenia-chodzi o pewne "obycie" z rzeczywistością, realiami a
nawet fobiami i antagonizmami hindusów, które to wynosi się z książek np.
Rushdiego czy A.Roy (ostatnio Kunzru).Ale dla znających ( i ceniących) pisarzy
z tej części świata - owszem można wysnuć analogie , ale po co? Nie musimy na
wszystko patrzeć w kontekście Europy. Indie, ich problemy i problemy hindusów-
emigrantów to "inna bajka" - ciekawa, ale by ją zrozumieć należy porzucić
europejską optykę. Następnym utworem mam nadzieję będzie powieść - wydaje się
że pisarka już do niej dojrzała.
Drogi "good son" ! Arundhati Roy też jest przepiękną kobietą na dodatek mądrą i
utalentowaną.
Książka ma zasadniczy mankament-jest droga, a nawet b.droga-jak na autora
nieznanego u nas.

[Gość: good son]

Ależ nie mam zamiaru robić z niej na siłę Czechowa!
Lahiri to po prostu Lahiri. Nie zmienia to faktu, że
właśnie porównanie z Czechowem przychodziło mi
najczęściej do głowy. Może tylko dlatego, że Czechow to
dla mnie wzorzec nowelisty. Inteligencja, niezwykła
wrażliwość nieskażona czułostkowością, znakomita i
klarowna konstrukcja, bezbłędny talent obserwacyjny i
umiejętność opowiadania... Wystarczy jako podstawa do
porównań, naciąganych lub nie.
Nie mam pojęcia, po co domagać się od Lahiri powieści. W
krótkich opowiadaniach sprawdza się znakomicie. Rozumiem,
że Pana zdaniem pewne formy wypowiedzi
artystycznej są z natury lepsze i wyższe od inneh
(powieść od noweli, symfonia od koncertu, olej na płótnie
od grafiki...). Mickiewicz nieraz przychodził do Chopina
i domagał się, aby ten zabrał się wreszcie za pisanie
opery narodowej, zamiast tracić czas na pierdoły,
koncerty i miniaturki. Niewątpliwie jednak zaszczytem dla
Lahiri jest, że był Pan łaskaw ją ocenić jako już
dojrzałą do napisania powieści.
Nie całkiem też rozumiem, dlaczego znajomość hinduskich
realiów i innych hinduskich autorów ma być niezbędnym
wymogiem, by czytać opowiadania Lahiri, które zresztą w
większości dzieją się w Ameryce. Proponuję ustalic listę
prerekwizytów, począwszy od Upaniszad. Należy też dodać
listę niezbędnych lektur nt. realiów amerykańskich:
otwierać ją będzie Deklaracja Niepodległości i Walt
Whitman. Proszę pamiętać, że aby zrozumieć Amerykę, też
należy porzucić europejską optykę.
Cieszy mnie bardzo, że są na świecie inne dojrzałe,
piękne i mądre kobiety, w dodatku Hinduski parające się
literaturą. Jeżeli jednak przeczyta Pan moje poprzednie
posty, może Pan dojść do wniosku, że nigdy tego nie
kwestionowałem.
Szczerze oddany,
Good Son

[013y]

Drogi good son!
Nie rozumiem skąd ta z lekka ironiczna agresja pobrzmiewająca w Twojej
odpowiedzi. Twój entuzjastyczny post dotyczący autorki, pozwalał żywić nadzieje
na rzeczowe wypowiedzi ( choć jest pewna niespójność-piszesz, że nie będzie to
ckliwy melodramat, posługując się jednocześnie egzaltowanym i ckliwym
określeniem "nieziemsko piękna", no i to zdziwienie - młoda i piękna a dobrze
pisze).
Nie domagam się od Lahiri powieści i źle zrozumiałeś (czy raczej wyssałeś z palca
powodowany zdenerwowaniem)moją wypowiedź - nie istnieją w literaturze
formy"wyższe" i "niższe" .Powieść wydała mi się naturalną drogą rozwoju.Ale
wyjaśnijmy sobie jedną rzecz : nie jestem krytykiem, tylko entuzjastą literatury,
jak wszyscy bywalcy tego forum, więc nie przypisuj mi poglądów które istnieją
tylko w Twojej wyobraźni.
Aby czytać opowiadania czy to Lahiri czy kogokolwiek czy cokolwiek przeczytać nie
jest potrzebna znajomość żadnych realiów-bierze się książkę , czyta i tyle. Ale w
kontekście zachwytów nad tymi opowiadaniami jak"talent
obserwacyjny", "wrażliwość" nie można pominąć pytania :wrażliwość na co? włąśnie
w problematyce opowiadań leży istota rzeczy.Owszem dzieją się w Ameryce (ale nie
tylko-tytułowy "Tłumacz snów" w Indiach )i obserwacje dotyczą procesu adaptacji,
trudności mentalnych, rozdarcia między "hinduskością" (którą często chce się
jednak przekazać dzieciom-jak ojciec w tytułowym opowiadaniu pokazujący Indie
synom podczas kolejnych wakacji)a procesem dostosowania się do innej kultury.Aby
ocenić w pełni talent autorki potrzebna jest choć minimalna znajomość realiów o
których pisze. I w tym sensie znajomość innych lektur jest pomocna.Oczywiście ,
aby zrozumieć Caldwella,Faulknera też musimy coś wiedziec o Ameryce i jest to
najczęściej wiedza wyniesiona z lektur.
Twój pierwszy post pozwalał żywić nadzieję, że znalazł się miłośnik autorów
hinduskich(nie piszę literatury, bo większość z nich mieszka w Anglii lub Stanach
a pisze po angielsku)z którym można wymienić parę uwag. No cóż-opanuj trochę
agresję, bo akurat literatura to niedobra dziedzina do boksu, może wtedy
spokojnie porozmawiamy.

[Gość: pixis]

kupiłam tę książkę i musiałam sobie ja przez trzy dni "wydzielać" [jeśli wiecie
o co chodzi:)]
bardzo mnie ujęła, te opowiadania są takie przejrzyste...

w ogóle Znak wydaje fajne rzeczy, polecam też "Hańbę" z tej serii, nie pamiętam
w tej chwili tytułu ale taka zielona okładka.

[Gość: good son]

"Hańba" istotnie ma tytuł "Hańba" i zieloną okładkę.
Autorem jest Coetzee i jest to faktycznie obok Lahiri
jedna z najlepszych książek wydanych w tej serii.

[Gość: pixis]

GoodSon dzięki za precyzję w odpowiedzi :)
oczywiście nie pamiętałam autora, ale widać było to w miarę czytelne,
[za dużo pracy, dlatego ten chaos]

a co jeszcze z tej serii jest BardzoWartePolecenia, bo np. 'Amerykańskie
apetyty' już mnie tak nie porwały..

pozdrawiam, pixis

[Gość: xxx]

bardzo spodobał mi sie fragment tego opowiadania, zaczarował
mnie przedstawiony w nim klimat naprawdę super

[fnop]

Przeczytalem opowiadanie w Wysokich Obcasach, po czym pobieglem do ksiegarni i
nabylem "Tłumacza". Czytanie tej ksiązki to delektowanie się dojrzałością
autorki i jej znajomością ludzkiej psychiki. To książka o tym jak w gruncie
rzeczy odlegli od siebie są ludzie pozornie sobie bliscy; nie tylko w aspekcie
odrębności kulturowej - zjawiska te są jak najbardziej uniwersalne. Indyjskie
wątki dodają jedynie smaku. Zdecydowanie jedna z najlepszych książek, jakie
przeczytałem w tym roku.

[Gość: Ann]

Niestety nie należe do wielbicieli tej ksiązki. niestety - bo
kupiłam ją sobie i niestety nie sięgne po nia kolejny
raz.Fragment przytoczony w Wysokich Obcasach faktycznie jest
świetny, ale reszta troszke żałosna, pisana 'na siłę'. Jest to
czegoś czego bardzo nie lubie - jeden tzw HIt, a reszta niewiele
warta. Nie polecam

[Gość: good son]

Gość portalu: Ann napisał(a):

> Niestety nie należe do wielbicieli tej ksiązki. niestety - bo
> kupiłam ją sobie i niestety nie sięgne po nia kolejny
> raz.Fragment przytoczony w Wysokich Obcasach faktycznie jest
> świetny, ale reszta troszke żałosna, pisana 'na siłę'. Jest to
> czegoś czego bardzo nie lubie - jeden tzw HIt, a reszta niewiele
> warta. Nie polecam

Dawno nie czytałem równie przemyślanej i rzeczowej recenzji. Liczyłem, że
pojawi się jakaś ciekawsza krytyka.