ks.Jan Twardowski nie żyje

[szakal35]

Ks. Jan Twardowski nie żyje
Zmarł Ks. Jan Twardowski, jeden z najpopularniejszych polskich poetów,
niezwykły człowiek. Miał 91 lat.

[zaba_pelagia]

spieszmy się kochać....

[chiara76]

usłyszałam w radio...żal...
:(

[kasiulek_mysiulek]

A ja miałam Jego autograf...

[fraaszka]

a ja mam w pamięci Jego wiersze..

[zaba_pelagia]

i już nie masz?

[makusia_p]

Za szybko ludzie odchodzą...
ale pozostanie po nich pamięć, która otwiera wieczność,
pozostanie poezja - świadectwo literackiego istnienia.
Zapalam w umyśle płomyk pamięci.

[Gość: ropuch_Pelagiusz]

niektórzy mają to szczęście, że wierzą Panu Bogu jak dziecko...

[Gość: osso]

a ja poświęciłam Jego twórczości pracę magisterską

[sto100]

a kiedy poeta odchodzi, a kiedy człowiek odchodzi,
tylko żal, tylko żal. Ciepły, życzliwy, mądry,
chociaż moje dziecko jeszcze Go poznało, i ja.

[paul_ina]

Poeci żyją wiecznie.

[Gość: Skajstop]

paul_ina napisała:

> Poeci żyją wiecznie.

Tylko ci dobrzy.

Ale ks. Twardowski będzie żył i tu, w nas, i tam, gdzie chciałbym, żeby trafił...

[kubissimo]

takie jest zycie :/
szkoda tyko, ze odchodza niezwykli ludzie, a nie widac godnych zastepcow

[makusia_p]

Napisał:
"Anioł wiodący do światła

stale przypominający
słowa
światłość wiekuista
niechaj im świeci"

[no-surprises]

Spotkają się Poeci - Księża :)

[Gość: saskia]

Wielka strata dla polskiej poezji. Jego wiersze pełne mądrości nieraz dodawały
mi otuchy.

[eva.68]

Hm...myślę, że poezja polska sobie poradzi.
A wiersze zostały i nadal można z nich czerpać. Tylko nowych nie będzie. :(

[braineater]

Co potem

Co potem -

[kmicix]

Ks. Twardowski wspaniale wywiązał się z zadania, jakie powierzył mu Bóg.

[kubissimo]

Odejdźmy już nie wróćmy
nareszcie samotność będzie sama
miłość bez chęci posiadania
Bóg bez pytań
rozpacz bez reklamacji
piękno bez estetyki
niebo białe po burzy po deszczu niebieskie

jeszcze trochę pomarudzi ostatnie słowo jak bezradny baran
jeszcze wiatr szarpnie oknem bo ciepło spotka zimno
poskacze zielony pasikonik który porzucił wielkość
żeby wybrać szczęście
jeszcze zaboli długopis co mi został po matce
ale wszystko będzie już naprawdę
bo bez nas

[meteorah]

Najgorsze jest to, ze odchodzą wielkie autorytety...a nie ma kto ich zastąpić.
Księdza Twardowskiego ceniłam za prostotę i celność wypowiedzi, zawsze trafiał
w sedno, mówił rzeczy tak oczywiste, tak proste, że aż trudne do zrozumienia w
dzisiejszych czasach...

Pokój Jego duszy!

czas niedokończony

[en.door.fina]

Nie opowiadajcie razem i osobno
że nie ma ludzi niezastąpionych
bo przecież moja matka
łagodna i nieubłagana
cała w czasie teraźniejszym niedokończonym
wychyla się z nieba
żeby mi przyszyć oberwany guzik
kto to lepiej potrafi
w czyich palcach drży igła jak drucik ciepła
gdy tyle dzisiaj uczuć a mało miłości
i tyle cudzych kobiet a żadna nie moja
a śmierć tak bardzo ważna bo się nie powtórzy
i smutek jak sprzed wojny ostatnia choinka
[...]

czas niedokończony

[dedukcja_watsonie]

Co się spotkało a potem rozeszło
co było razem by biec w różne strony
szczęście co nagle rozdarło się w środku
chociaż żegnając kocha się najdłużej
bliscy co potem wydają się obcy
i mówią sobie wszystko się skończyło
Nie martw się o nic, bo szpak zamyślony
I smutna ziemia w niewidzialnych rękach
orzeszek grabu z skrzydełkiem zielonym
żyrafa co szyją wypatrzy najdalej
wiedzą jak serce nie zabite sercem

koniec -

[meteorah]

Nocą klękasz i znaleźć chcesz Boga
potem w oczach strach nosisz i łzy -
na dalekich, rozstajnych gdzieś drogach
ktoś się zbłąkał i płacze jak ty.


cdn....

[wlodekbar]

Uchodził za wskrzesiciela nurtu liryki religijnej...

Fotografowałem Go na początku lat dziewięćdziesiatych, w jego mieszkanku na
pietrze, na plebanii Kościoła Wizytek przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie.

Surowa podłoga z desek, surowe, proste meble, żelazne łóżko, klęcznik. Stolik
nieopodal okna, przy którym Ksiądz zwykł był siadać, zegar ścienny.
Ksiądz poprosił mnie, bym zdjął nie tylko Jego, ale i klęcznik, i łóżko, i
fragmenty pokoju - osobno.

Po kilku latach te między innymi zdjęcia przekazałem resortowi kultury -
Archiwum Dokumentacji Mechanicznej.

Przedstawiam jedno z wizerunków Księdza i Poety (w takiej kolejności o sobie
mawiał) - podaję link:
adm.ap.gov.pl/zespol44.html

[paul_ina]

Dziękuję za podzielenie się wspomnieniem.
I sztuką fotografii.

Gdzie odchodzą Mistrzowie Życia?

[jacek1f]

Odchodzą odpocząć.
Bo zrobili - jak ks. Jan - więcej niż 90% innych
dla innych, dla Boga -jakim by nie był, dla Nieba,
i dla zwykłych ludzi.

Miejmy nadzieję, że - do zobaczenia.

Pamiętał...

[patekku1]

Aniele Boży
Aniele Boży Stróżu mój
Ty właśnie nie stój przy mnie
jak malowana lala
ale ruszaj w te pędy
niczym zając po zachodzie słońca

skoro wygania nas
dziesięć po dziesiątej
ostatni autobus
jamnik skaczący na smycz
smutek jak akwarium z jedną złotą rybką
hałas
cisza
trumna jak pałacyk

ładne rzeczy gdybyśmy stanęli
jak dwa świstaki
i zapomnieli
że trzeba stąd odejść

[Gość: Pyzia]

[*] Smutno