Chciałbym nauczyć się czytać

[Gość: Licznik na zero]

Oczywiście, nie chodzi mi o samą umiejętność składania liter w słowa, słów w
wyrazy, wyrazy w zdania-tylko o umiejętność wspartą chęciami i samozaparciem,
przeczytania książki.

Jak na razie nigdy mi się to nie udało.Nigdy nie przeczytałem żadnej książki
w całośći-wstyd, czy nie-trudno wyrokować.
Mam z tego powodu małe kompleksy, ale jakoś nie mogę się przemóc.
Zawsze znajduję tysiące innych rzeczy, które zaprzątają moją uwagę,a jeżeli
już siąde do ksiązki, to po paru, parunastu stronach , mówię sobie,,pas".

Parokrotnie usiłowałem brnąć na siłe w głąb ksiązki, ale skończyło się tylko
na usiłowaniu-nigdy nie dobrnąłem do końca.
Tak więc nadal mój licznik, przecztanych ksiązek, zatrzymany jest na
magicznej cyferce-zero.

Jak to zmienić? Macie państwo dla mnie jakieś porady, sugestie, wskazówki?
Czy już po prostu jest za późno i jeżeli w młodym wieku, nie wyrobiłem sobie
nawyku czytania, to na próżno uczyć się go w wieku średnim (mam 45 lat)?

Powiedzieć sobie-,,ksiązki są nie dla mnie", czy raczej walczyć, ?
Czy taka walka ma sens?

[tago_mago]

Nigdy nie jest za późno, ale też nie ma sensu się zmuszać. To przecież powinno być przyjemnością, a nie próbą udowodnienia czegokolwiek. Może spróbuj odpowiedzieć sobie na parę pytań, dlaczego chcesz czytać, czego po tym oczekujesz, czym dla ciebie jest czytanie i tak dalej. Jeśli coś Cię szczególnie interesuje, masz jakieś hobby czy pasję, zacznij od książek, które w jakiś sposób poruszają ten temat lub znajdują się blisko niego. Jest literatura dobra i zła, podziały w stylu "ambitna" czy "popularna" są sztucznie wykreowane. I jeśli mogę zapytać, za jakie książki zabierałeś się do tej pory?

[Gość: papaj]

Czytaj!!! Nie poddawaj sie! Ksiazki mysla dla nas.. ktos powiedzial kiedys..
to takie drugie zycie czasem, a czesto narzedzie do zrozumienia swiata.. wiec
warto!
Od razu nie zaczynaj od powaznych dziel typu Paragraf 22, Ferdydurke,
Absalomie Absalomie, Ulisses itp. to piekne dziela, ale nie zawsze udaje sie
wskoczyc od razu w tekst i pochlonac calosc rozszyfrowujac intelektualne
lamiglowki i rozkoszujac sie pieknem formy.. Zacznij od czegos lekkiego..
Mimo,ze pochlaniam ksiazki i moj apetyt na nie po latach wyostrzyl sie
niezwykle, czasem siegam wlasnie po cos lekkiego.. ostatnio czytalem np.
Mezczyzna i chlopak (Tony Parsons).. na pewno przebrniesz,bo ksiazka
przyjemna.. z czasem sam zobaczysz.. czytanie to prawdziwa rozkosz..

[hanula]

> Od razu nie zaczynaj od powaznych dziel typu Paragraf 22

To akurat poważne dzieło. :-)))

[marquis]

A co ty chcesz od Paragrafu 22??? przecież to ubaw po pachy :)

[Gość: biblioteczny_kurz]

zgadzam sie z papaj że na początek to może być działo za ambitne. To że coś
jest ambitne wcale nie oznacza ze nie moze byc smieszne. No bo jest smieszne
ale dzieło dla niewprawionego czytacza moze byc za długie i zbyt abstrakcyjne.
To tak jakby przecietny mieszkaniec znad Tamizy wychowany na Benny Hillu (ktory
czysto teoretycznie nie miał styczności z Monty Pythonem) miałby sie śmiac
z "Rejsu"

[wampuka]

Rozkosz, fakt :) Ja polecam np. lekkie jak piórka kryminały Chmielewskiej na
dobry początek. Na poważniejsze (i bardziej opasłe) rzeczy przyjdzie czas.

Twój wpis mi zaimponował. Chciałbym, zeby niektóre osoby w moim otoczeniu
potrafiły odnaleźć w sobie takie pragnienie...

Pozdrawiam bardzo!

[schabomil]

Aby odpowiedzieć na tak nurtujące Cię pytanie pozwolę sobie uciec się do dwóch
wypowiedzi pewnego mędrca, a następnie je rozwinąć. Otóż pewien mędrzec mawiał:

"Można czuć radość i dumę nawet przy myciu podłogi"
a także:
"Od wołu trzeba wymagać mięsa, a od krowy mleka i nie należy mylić kolejności"

Tak więc, jak widać, spełnienia nie nalezy szukać w czynnościach wynoszonych na
piedestał przez elity, ale w takich, które sprawiają autentyczne zadowolenie i
uczucie dobrze wykorzystanego czasu.
A także
Nie każdy jest predestynowany do bycia Kantem.

Podsumowywując: Jeśli mamy do czynienia z sytuacją "jak zachwyca, jeśli nie
zachwyca", a także nie odczuwasz imperatywu utrzymaniowo- gastronomiczno-
przetrwanio- literackiego, to- to rzecz jasna moja opinia- pluń, bracie, na
mody, ambicje społeczne i całą resztę dążeń sfrustrowanych ludzi nie lepszych od
Ciebie i czytanie sobie daruj. Filmy, muzyka, rzeźba, malarstwo, koledzy i
koleżanki wystarczą do zapłodnienia imaginacji wystarczająco, tak myślę.

Oczywiście, to nie wyklucza prób sięgnięcia od czasu do czasu po jakąś lekturę,
jeśli zainteresuje- to kontynuować. Jeśli jednak nie- proponuję odłożyć i się
nie zmuszać.
Wniosek, że dostęp do wiedzy, refleksji i różnej maści poglądów obecnie nie jest
zarezerwowany wyłącznie dla miłosników beletrystyki- a wręcz występuje w
większym natęzeniu w innych środkach- jest chyba oczywisty i nie ma większego
sensu go rozwijać.

Tak więc, jeśli w ogóle mogę się wypowiadać, proponuję potraktować kontakt z
beletrystyką jako jedną z możliwych form miłego spędzania czasu. I dopóki ten
spędzany z nią czas nie okaże się miły, doputy traktować ją jako zawsze możliwą
alternatywę do zastosowania. Alternatywę niekoniecznie wykorzystaną.

Kłaniam się: Schabomił, uwielbiający udzielać egzystencjalnych porad.

[iontichy]

Gdyby nie to, że "Licznik.." to prowokator jajeczny, to nie wiem, czy Twój jest
trochę zbyt długi jak na jego zadeklarowane możliwości :-)

[schabomil]

To, kolego Iontichy, taka protokooperacja:

Kolega "Licznik..." cieszy się, że tyle wpisów zostało wyprodukowanych, których
on wcale nie musi czytać (ale może i zapewne czyta).
Ja cieszę się, że mogę powypisywać długaśne epistoły których nikt na poważnie
nie weźmie (ale ktoś je przeczyta), i sobie dzięki nim sobie poprawi humor.

i wszyscy są zadowoleni.

takiż Schabomił.

[Gość: red]

Uczyć się czytania? To jeszcze głupsze niż nauka pisania! Nie ma się czego uczyć!

[Gość: red]

zobacz mój wątek - po co czytać? ty jesteś niezłyu aparat chyba? to co piszesz
brzmi strasznie prowokacyjnie. Aż mam ochotę zwymyślać cię.

[biljana]

a mi to brzmi jak prowokacja;) bo jak na osobe, ktora nigdy w zyciu nie
przeczytala ksiazki (wlaczajac w to, a jakże, lektury szkolne) to zadziwiająco
sprawnie posługujesz się piórem.... :)

[Gość: Aja]

raczej klawiaturą;)

[zanilk]

45 lat i zero...? cóż, ja osobiście wiele książek porzucam, bo mnie nie
interesują, ale jeśli jakaś mnie wciągnie to na zabój. wszystkie inne zajęcia
idą w kąt, bo czytam, czytam, czytam... i potem znowu czytam, czytam, czytam...
aż natknę się na coś, co mnie przerasta w swojej tępocie i porzucam na czas
nadrobienia zaległości we wszystkim innym, co zostało poza zasięgiem mojej
osoby, gdy czytałam.
co poradzić? znaleźć temat, który ci się podoba. [pisać per pan nie będę,
proszę odgórnie o wybaczenie].
jeśli coś człowieka interesuje to to robi... jeśli nie ma książki, która okaże
się na tyle ciekawa, to lepiej zrezygnować i "piastować" magiczną cyfrę 0.

[meteorah]

Nie, ja tego nie rozumiem
i nie będe dodawać słów otuchy, bo nie rozumiem, jak można nie przeczytac
żadnej książki?
Jak to na liczniku masz 0 przeczytanych knig??
a lektury - same bryki czytasz, czy jak??

Co moge polecic (lekkiego) na początek

[Gość: biblioteczny_kurz]

jak siegnę pamięcią w mroczne dawne czasy, w których to przyszło uczyć mi się
alfabetu, a potem stawiać pierwsze samodzielne kroki między półkami bibliotek
to mogę podsunąć parę tytułów na początek:
- właściwie cokolwiek Juliusza Verne'a z obowiązkowa trylogią "20 tys mil
podwodnej żeglugii" "Dzieci Kapitana Granta" i "Tajemnicza wyspa"
- Cała seria przygód Pana Samochodzika autorstwa Nienackiego
- Bardzo pocieszna seria o przygodach Dzikiej Mrówki Marka Perepeczki "Dzika
Mrówka i tam tamy" "Dzika Mrówka pod żaglami" "Podwodny świat dzikiej mrówki"
Pamiętam tylko 3 pierwsze tytuły
- "Wakacje z duchami" "Do przerwy 0:1" "Nad czarną rzeką płócienny nasz
dom" "Awantura w Niekłaju"
- "Kubuś Puchatek" "Chatka Puchatka" A.A.Milne i cała seria przygód Mikołajaka
Sempe
- Kroniki Narnii C.S. Lewis (niedawno sobie odświeżyłem i mimo że teraz wydają
mi się troche infantylne to wtedy przechodził mnie dreszcz emocji czytając
każdą z części)

tyle odnośnie książek wczesnego dzieciństwa. Moim zdaniem dla kogoś kto nie ma
dużej wprawy w czytaniu sięgnięcie po którąkolwiek z w.w. pozycji będzie dobrym
zaczynem pod "Literaturę poważną"

Oczywiście potem był okres fascynacji beletrystyką:
Alistair Maclean, Ludlum, Forsyth ale tu można było trafić lepiej już gorzej.
Z sentymentem wspominam również "Na oślep" Desmonda Bagleya i "trylogie" o
przygodach kapitana Trappa Briana Callisona.
Oczywiście okres fascynacji fantastyką (ale tu są na forum mocniejsi ode
mnie "w te klocki" wiec sie nie wypowiadam) zarówno SF (m.in. bracia Strugaccy)
jak Fantasy (Tolkien)
No i przyszedł czas kryminałów A.C. Doyle, Agatha Christie, kilka pozycji
Chmielewskiej.

Każdy kto zaczyna może coś wyszukać coś dla siebie z tego co wymieniłem.
Z odkryć ostatnich -nastu lat polecic mogę Sapkowskiego, Akunina, Arturo Perez-
Reverte

Oczywiście cały czas pisałem o literaturze lżejszego kalibru bez tej nieco
ambitniejszej.
pozdrawiam