Frustracje czytelników?

[aaasia5]

Czy to forum służy tylko do wyrażania czytelniczych frustracji? Wylewacie
kubły pomyj na pisarzy. Czemu to ma służyć?

[ben-oni]

Zaraz tam "kubły pomyj".:)
Forum do tego służy by zamiast mamrotać do lustra lub kląć nad książką można
sobie to wyrzucić publicznie i prawie anonimowo.

[eeela]

Zachwyty tez tu bywaja.
A ty nie masz zadnych zmartwien dzisiaj?

[Gość: A.]

Był kiedyś taki felieton Talków. O tym jak ktoś zaczął wchodzić na fora
internetowe i wypowiadać się ugodowo, bronić atakowanych tam osobistości. Po
jakimś czasie jednak odkrył, że o wiele bardziej poprawia mu humor wspólne
narzekanie, wyrzekanie i "objeżdżanie".
Są tu zachwyty i są miłe wspomnienia związane z lekturami. Jednak najbardziej
atrakcyjne wątki to zwykle te z krytykami. Wreszcie można się wygadać przed
ludźmi, którzy rozumieją, jakie to przykre - czytać kiepską książkę.

[aaasia5]

Rzecz w tym, że kiepską książkę zawsze można odłożyć, a nawet wyrzucić na
śmietnik. Śmieszą mnie cierpiętnicy, którzy je czytają do końca tylko po to,
żeby potem tu ponarzekać.

[eeela]

Narzekanie na ksiazke jest forma wymiany opinii o niej. Do tego sluzy to forum,
jak mi sie zdaje.
A czytanie do konca zlej ksiazki jest warunkiem do wygloszenia opinii
wiarygodnej i kompetentnej.

[ben-oni]

Czytam zazwyczaj do końca bo nie chcę sądzić o słoniu znając tylko jego trąbę.
Narzekania są przydatne, bo też coś o książce i autorze mogą powiedzieć. W
przeciwnym razie dostałabyś stos peanów o każdej książce. Bo jedni lubią masło,
drudzy smalec a jeszcze inni jedzą suchy chleb.:))

[veera]

Ja tam bardzo lubię konstruktywną krytykę - doszukiwanie sie uchybień jakoś
wyostrza zmysły ;).

Poza tym nie zapominajcie, że w oczach innych ludzie krytykujący uchodzą za
inteligentniejszych od chwalących ;).

Mówiąc serio, bardzo nie lubię personalnych ataków na ludzi, choćby z rejonów
życia publicznego, takich wyjatkowo chamskich i czepialskich, ujawniających
dziwaczne
kompleksy, brak wyobraźni czy zwykłą niewiedzę. Niestety w Internecie anonimowa
i pozbawiona konsekwencji wolność słowa znacznie przekracza swoje granice.

[ben-oni]

Uwagi ad personam są uzasadnione jesli mają na celu wykazanie dysonansu między
dziełem a twórcą i jego postawą życiową. Taka niezgodność świadczy przecież o
nieszczerości pisarza o jego instrumentalnym podejściu do literatury.
Gdyby się okazało, że Boy był filistrem i bogobojnym Ciemnogrodzianinem
piętnującym w życiu codziennym wszystko to za czym opowiadał się w swych
felietonach, to należałoby to wykrzyczeć właśnie w formie ataku personalnego.
gdyby sie okazało, że ks.Twardowski dręczył koty i bił dzieci na lekcjach
religii to też należałoby to powiedzieć w kontekście jego twórczości. Tak sądzę.

[veera]

Masz świętą rację, ale w przypadku takich wypowiedzi trzeba uruchomić
przynajmniej elementarny poziom wyobraźni i uzmysłowić sobie, że nikt nie żyje w
wypreparowanym, sterylnym świecie, w świecie kreacji literackiej, gdzie wszystko
może być takie, jak sobie zażyczy autor/odbiorca, w świecie
science-fiction-dreaming; że różnorakie posunięcia mają często czysto życiową
motywację...
Drażni mnie np. wylewalnie kubłów obelg na pisarzy, którzy rzekomo "się
sprzedali". Przy czym owo "sprzedanie się" jest utożsamiane z puszczeniem
książki w obieg. W tym czy innym wydawnictwie. Głupie tworzenie ciągów
pseudo-wniosków, np. w takiej konwencji: skoro napisał o antykonsumpcji, to nie
miał prawa wydać, zarobić, wypromować, pokazać się, ubrać się, napisać kolejnej
książki itp. Zapewne miał pisać dla moli we własnej szufladzie.
Trzeba pamiętać, że artysta obok tego, że jest artystą, jest też człowiekiem.

[ben-oni]

Problem jest o wiele głębszy i szerszy. Takie problemy miały m.in. zespoły
punkowe, które głosiły walkę z systemem i wytwórniami płytowymi, ale żeby móc
to wykrzyczeć musiały przecież wydawać gdzieś płyty. Nie da się do każdego
dotrzeć poprzez koncert. Dezerterowi czy Siekierze wielu zarzucało "sprzedanie
się". Ale wybaczono im bo zrozumiano konieczność. Nie wybaczono by im jednak
gdyby zaczęli jeździć Maybachami z firankami i ubierania się u Armaniego. A
taki kibel spotkał Marleya i Presleya.:(