Uroda - pomoc czy udręka

[Gość: skandal]

Widzę że pisząc prace wiele osób przykładów szuka na forum więc i ja
spróbuje. Piszę pracę o wadach i zaletach posiadania (lub nie-)urody. Na
pewno bazując trochę na mitologiach i bajkach, ale ciężko mi temat utożsamić
z literaturą. Chodzi mi głównie o to jak uroda potrafi zjednywać sympatie i
otwierać wiele drzwi ale z drugiej strony jak jej posiadacz nie jest
traktowany powaznie lub ma problemy tylko z racji swojego wygladu. Jakieś
pomysły? z góry dzieki

[bri]

Jagna z "Chłopów".

[autumna]

Kapitalnie tu pasuje "Pierścień i róża" Thackeraya

[agnieszka_azj]

Myślę, że pasuje tu "Portret Doriana Graya" Wilde'a oraz w pewnym sensie
opowiadanie "Dobra Pani" Orzeszkowej.

[Gość: zeus]

nowa ksiazka Schmitta "Kiedy byłem dziełem sztuki"
i na swój sposób gombrowiczowska Iwona

[skara]

Piekna Remedios ze "Sto lat samotnosci" Gabriel García Marquez.

[daria13]

Nie wiem, czy mnie pamięć nie zmyla, ale bodajże w Rtęci autorstwa Amelie
Nothomb, główna bohaterka miała mocno przechlapane z powodu swojej
niepospolitej urody. Polecam tę książeczkę, bo rozmiary jej niewielkie, a
intryga ciekawie zakręcona. Jednym słowem, coś innego.
P:)

[ada08]

Angelika, bohaterka opowiadania Jean Stafford "Koniec kariery".

Miała zachwycającą wszystkich urodę i przez całe życie niewolniczo pracowała nad
swoim ciałem, by na jego olśniewającym wizerunku nie pojawiła się choćby drobna
skaza.
"Świat" bowiem wierzył, że jej uroda jest nieśmiertelna, więc robiła wszystko,
by tą wiarą nie zachwiać. Niczego innego robić nie umiała.
Reszta w tytule opowiadania :-)
a.

[Gość: Mia Wallace]

a w druga stronę - dzwonnik z notre dame, bestia (bez pięknej), Sonia
z "Wujaszka Wani"

[Gość: donetta]

A dlaczego nie odnieść sie do postaci historycznych, realnych? Postać Barbary
Radziwiłłówny to przykład, gdzie uroda nie zjednuje przyjaciół. I choć w tym
wszystkim główną rolę grała polityka, to jednak niepospolita uroda Barbary
podsuwała podejrzenia o czary...


krolowabarbara.w.interia.pl

Donetta, jak tam Twoja powieść :-)))?

[malgga]

Cześć Donetta,

Czy znalazłaś juz wydawnictwo chcące wydać Twoją powieść?
Jeżeli nie, to muszę powiedzieć, że nie wiedzą one co tracą, bo wielbicieli
powieści historycznych jest multum. Jestem jedną z nich, więc jeżeli Twoja
książka kiedyś wyjdzie, to ją kupię na bank :-))). Na pocieszenie napiszę
jeszcze, że wydawnictwa w Niemczech by się o Twoją powieśc "pozabijały" tak ten
gatunek jest tam popularny. Swoją drogą zastanawiałam się już wiele razy
dlaczego w Polsce nikt nie chce wydawać powieści historyczno-obyczajowych
polskich autorów, ale niestety nie znalazłam na to pytanie żadnej odpowiedzi, a
historia naszego kraju jest przecież ciekawa.
Tak czy owak, trzymam za Ciebie kciuki.
P.S.: Po wpisaniu adresu strony, który podałas, pojawia się informacja, że
strona o takim adresie nie istnieje.

[donetta]

Witaj Malggo,
Niestety, nie znalazłam wydawcy, masz rację, w Polsce powieść historyczna nie
cieszy się powodzeniem, a już autor rodzimy ma pod górkę. Jednak Twoja
wypowiedź jest dla mnie dużą pociechą, utwierdza w przekonaniu, że nie piszę na
próżno, że jednak kiedyś moja powieść znajdzie czytelnika. Jeśli chodzi o moją
stronę spróbuj jeszcze raz:

krolowabarbara.w.interia.pl
albo wejdź na:

forum publiczne wydawnictwa dsp
gdzie znajdziesz mnie pod nikiem vera litwin,tam w profilu jest adres mojej
strony.Jak uda Ci się wejść, daj znać, pozdrawiam.

[donetta]

o, mi się pięknie otwiera, dziękuję.

Teraz strona mi się otwiera. Dzięki :-) (n/t).

[malgga]

[nikosik]

Gość portalu: donetta napisał(a):

> A dlaczego nie odnieść sie do postaci historycznych, realnych? Postać Barbary
> Radziwiłłówny to przykład, gdzie uroda nie zjednuje przyjaciół. I choć w tym
> wszystkim główną rolę grała polityka, to jednak niepospolita uroda Barbary
> podsuwała podejrzenia o czary...
>
>
> krolowabarbara.w.interia.pl
>

Nie uroda. Ale tu chodziło oto, że politycy chcieli pozbyć sie Barbary. Nie
chcieli jej na tronie. Pomyśl jak się można kogoś niewygodnego pozbyć?
najłatwiej zabić go, uknuć intrygę albo... posądzić o czary. takich wyrzucano,
alienowano. I problem z głowy. A zatem nie uroda jej była przeszkodą, a to, że
zakochał się w niej Zygmunt August - król. I wszystkim było to nie po nosie, bo
liczyły się dla nich nie szczęscie króla, a włsna prywata, korzysci.

[donetta]

Magnaci chcieli pozbyć się Barbary,a raczej wszelkim sposobem unieważnić
małżeństwo Augusta. Tu się zgodzę.Jak pisałam była to kwestia polityczna,ale
uroda Barbary miała tu znaczenie niebagatelne, król gustował w ładnych
kobietach, do tego o swobodnych obyczajach,z druiej strony własnie wybitnie
ładne kobiety mogły łatwo stać się ofiarą podejrzeń o czary. W tym przypadku
było to bardzo proste.Bo jakim sposobem Barbara usidliła króla, że stracił dla
niej głowę? A jesli chodzi o wyobcowanie takich osób, należy pamiętać, że król
chronił Barbarę, tak więc dopóki trwał przy swojej decyzji, Barbara mogła czuć
się bezpiecznie, pomijając odium szlachty i magnatów jakie na nią spadło.
Co do szczęścia króla i owej prywaty, o której piszesz, stanowisko magnaterii i
szlachty jest zupełnie zrozumiałe. Obawiali się wyniesienia Radziwiłłów, a
związek króla z ich siostrą, dla kraju nie przynosił żadnych politycznych
korzyści.

[buffalmacco]

Z klasyki - historia Alatiel z "Dekameronu", dzień drugi, opowieść siódma,
zresztą parę innych pasujących w kolejnych dniach też by się znalazło

[yavanna86]

"Rzymianka" Alberta Moravii - rzecz trochę bardziej niejednoznaczna niż baśnie
czy mitologia :)
btw wg mnie to jest rzecz z cyklu "Jak facet wyobraża sobie to,co myśli
prostytutka", niespecjalnie prawdziwa psychologicznie, no ale za to na pewno nie
każdy maturzysta (?) wyskoczy z Moravią;)

Tytułowe bohaterki:

[petronika]

"Carmen" Merimeego, "Nany" Zoli, "Kaśki kariatyda" Zapolskiej", "Pani Bovary"
Flauberta są bez wątpienia kobietami wielkiej urody, silnie oddziałującej na
mężczyzn, ale szczęścia w miłości nie mają za grosz.Wszystkie kończą tragicznie.

[Gość: Courtney]

Brzydkie kaczątko
Ania Shirley
bRIDGET jONES
Grenouille z "Pachnidła"

[agnieszka_azj]

Właśnie przeczytałam książkę Anne Provoost "Róża i wieprz"
www.merlin.com.pl/frontend/browse/product/1,408579.html
Intrygująca baśń (trochę fantasy), zdecydowanie dla dorosłych, na
motywach "Pięknej i bestii" - brdzo pasuje do tego tematu.

[easz]

Jak to było z Hester Prynne z <Szkarłatnej litery>?.. Piękna, w dodatku dumna i
uparta, samowolna, pod prąd trochę plus smakowity sekret, a to ludziska bardziej
drażniło niż ciekawiło, czy fascynowało.

Kojarzy mi się tutaj też <Krystyna córka Lavransa>, np. scena, kiedy klecha
ubolewa nad tym, że rodzina Krystyny w służbę bogu chce oddać jej chorą siostrę,
a nie ją samą, piękną itd. I tak zawsze... W ogóle mam wrażenie, że jej
największym, jeśli nie jedynym <grzechem> była uroda, młodość i to,że była
kobietą, i wodziła tym na pokuszenie... Ale przeczytałam tylko pierwszy tom,
więc nie wiem co dalej;) Pewnie postarzała się, a czy zbrzydła...?

Czy zauważyliście, że właściwie wszyscy podaliśmy jakieś nieszczęśliwe historie,
przykłady negatywnego? wpływu urody na losy jej <właścicielek>? Autorka wątku
zaproponowała przecież alternatywę – to lub to, ale widać samo się narzuca?
Łatwiej jest przytoczyć historie napiętnowanych?..

[Gość: skandal]

gwoli scislosci-autor wątku ;)
dziękuję za takie przykładów nagromadzenie, jak komuś coś jeszcze przyszłoby do
głowy bedę wdzieczny nad wyraz. Teraz zatopiłem się w poszukiwaniach argumentów
w fachowej psychologii, sztukach teatralnych, filmach i konkretnych osobach
życia publicznego.
Za wszelkie ewentualne propozycje z góry dziękuję.

[Gość: EWa]

Ja nie osoba publicza, lecz całkiem prywatna, ale tak sobie myślę, że wolałabym
się dręczyć z powodu nadmiaru urody niż jej braku :)))

[daggy4]

jakas ksiazka o zyciu marlyn monroe