Książki, które Was zawiodły.

[marajka]

Przeczytałam niedawno "Historię mojej twarzy". Zapowiadała się
ciekawie- tajemnicza sekta sprzeciwiająca się wizerunkom, kobieta z
poparzoną twarzą... Myślałam, dlaczego pastor Envall zakazał
sporządzaia wizerunków, myślałam, że będzie to jakaś ciekawa
zagadka...Tymczasem, okazał się gejem, któremu spodobał się portret
chłopca. Myślałam, że twarz Natalie i jej oparzenia, będą mieć coś
wspólnego z sektą. A tu? Pożar. Książka zapowiadała się tak
ciekawie, autorce chyba brakło pomysłu na zakończenie. Nie było
zaskakujące, intrygujące. Czułam się, jakbym wstała głodna od stołu.

[Gość: Rannyptaszek]

Ja dużo czytam, często mam fascynacje, ale i często czuję sie bardzo, bardzo zawiedziony. Rozczarowania ostatnich trzech miesięcy to;
- Gonic króliczka Zaczynskiej ( żenujące)
- Plagiat Sykulskiej (bardzo nudne i banalne)
- Marta Orzeszkowej (bahaterka zbyt niezyciowa)
- a teraz kupiłem nową powieśc Kuczoka i tez niezbyt jestem zadowolony.

[szanowna.mysz]

Chciałem lepiej poznać psychikę kobiet, więc walczę z "Samotnością w sieci" autorstwa pana Leona. Ciężki to bój, ale nie rezygnuję. Z jednej strony rzeczywiście mam teraz głębszą wiedzę, ale czegoś mi w tej książce brak.

[Gość: anutek115]

Nie, żebym się czepiała, ale mam uzasadnione podejrzenie, że nie jest łatwo
poznać psychikę kobiet z książki pisanej przez faceta... Dowiesz się z niej nie
"czegoś o psychice kobiet" ale "czegoś, co o psychice kobiet mysli mężczyzna" :-).
Mnie zawiodły dwa czytadła, które zaplanowałam sobie na wakacje, jako lekkie,
łatwe i przyjemne, wciągające, a nie przyprawiające o bezsenność - "Historyk"
Kostovy (klęska, droga przez mękę i tortury chińskie, a takoż nuda) i "Dom nad
Rozlewiskiem" kalicińskiej (miało byc lekko, rodzinnie i ciepło, a było... źle
napisane, infantylne i nudne). Moim subiektywnym zdaniem, rzecz jasna.

[szanowna.mysz]

"Dowiesz się z niej nie "czegoś o psychice kobiet" ale "czegoś, co o psychice kobiet mysli mężczyzna" :-). "

Niby tak. Ale z drugiej strony dla tysięcy pań (sądząc po nakładach jego książek) Leon Wiśniewski to niekwestionowany ekspert kobiecej psychiki. Coś chyba musi być w jego intuicji, skoro ma aż tyle wiernych czytelniczek?

[anutek115]

Ale dlaczego pań? Panowie tez czytają!
Mówiąc szczerze, żadna ze znanych mi pań nie lubi tej książki (choć przyznaję,
że mam wąskie grono znajomych, więc nie jest tych pań szaleńczo dużo ;-)).

[pomme]

jezeli ten pan jest ekspertem od kobiecej psychiki, to ja zmieniam
płec.
bijac sie w piers przyznaje ze nie doczytalam tego gniota, skończył
zywot na scianie.

[zdanka1]

Leon dwojga imion napisął niezłą ksiązke satyryczną , albo komedię,
ale na pewno nie ksiązkę o psychice kobiet:)))

Przyznam, z e pokładałam sie ze smiechu na tą ksiązką i troche mi
nawet głupio było w tramwajach, bo ludzie się gapili.

No i wynalazłam sobie fajną zabawę, którą chyba nie tylko ja przy
tej ksiazce miałam, a mianowicie szukanie totalnie odjechanych
niekonsekwencji oraz życiowych wydarzeń z cyklu: bohaterka
zgineła , bo przygniotła ja koparka, a siostra karmelitanka ( zakon
zamknięty klauzurowy) bujała sie po Polsce aż rozbiła sie o
chłodziarkę ... itp.zaczełam sie zastanawiać czy kogoś wreszcie
ruski czołg przejedzie...Leon preferuje smierci zmechanizowane, jak
widac... Sorry, bo ktos pomysli, z e to ejst poza, ale ja naprawde
momentami nad ta ksiązką płakałam ze smiechu. Choć po dziś dzień
bardzo podoba mi się poczatek - pierwsza stona czyli opis torów na
dworcu, wyslizanych od pociągów hamujacych zawsze za pózno przed
samobójcami. To jest naprawdę dobre. Chociaz jak widać znów jakiś
pojazd smiercionosny jak koparka :)) Kurcze, mam wrazenie , ze te
machiny na kołach tam na kazdego zęby ostrza , zeby tylko zabic w
odpowiednim momencie:)
Zabawna ksiazka.

A co do psychiki kobiet, dla mnie cholernie poruszajacą i
sciskajacą za gardło ksiązką pozostaje bezapelacyjnie ksiazka
Tuszyńskiej, Ćwiczenia z utraty. I podejrzewam, z e nie tylko dla
mnie.

[Gość: ddd]

mialam podobnie, mimo tego nie dotrwalam do konca. podziwiam tych,
ktorym sie udalo.

[zdanka1]

Wcięłam się tak w ten watek na temat Leona, ale watek głowny jest o
zawodzeniu, więc dodam jeszcze rozczarowanie.

Roczarowanie 80% to Hańba, Coeetzego.

Czytałam ją chyba 5 lat po tym, jak dostał Nobla, przedtem jeszcze
sporo się o nim nasłuchawszy. Wszystko co zawiązuje akcję i staje
się przyczyną katastrofy zajmuje w ksiazce pierwsze 50 stron. Dalej
jest już coraz gorzej, a ksiazka ma tych stron 250.
Motywacje postępowania głównych bohaterów sa kompletnie wyssane z
palca, a motywacje córki głównego bohatera w ogóle nie istnieją.
Powiedziałabym, z e naczytała się za duzo ksiazek religijnych i
przestawiło jej klepki, ale zdaje sie, ze nie czyta ksiązek
religijnych...to najgorzej i perfidnie jednowymiarowo skonstruowana
postać kobieca jaką znam - ma pełnić rolę ofiary w zamian za to, co
zrobił jej własny ojciec. Ta historia winy ojca wobec studentki i
odkupienia przez poświęcenie córki dla ( no własnie - dla czego
własciwie?) moze doprowadzić do wyrzygania . Nie wiem co to miało
być - moralitet, przypowiesc o mądrosci, opowiesc o karmie, ale nie
wyszło...A postaci kobiecych w tej ksiazce po prostu nei znoszę -
jakby porusząły sie w galarecie z napisem KOBIETA na czole.

[mariuszn_74]

Zdanka - miałem identyczne odczucie:( a w końcu noblista;)

[dona_lukrecja]

zdanka1 napisała:

> Wcięłam się tak w ten watek na temat Leona, ale watek głowny jest
o
> zawodzeniu, więc dodam jeszcze rozczarowanie.
>
> Roczarowanie 80% to Hańba, Coeetzego.
>
> Czytałam ją chyba 5 lat po tym, jak dostał Nobla, przedtem jeszcze
> sporo się o nim nasłuchawszy. Wszystko co zawiązuje akcję i staje
> się przyczyną katastrofy zajmuje w ksiazce pierwsze 50 stron.
Dalej
> jest już coraz gorzej, a ksiazka ma tych stron 250.
> Motywacje postępowania głównych bohaterów sa kompletnie wyssane z
> palca, a motywacje córki głównego bohatera w ogóle nie istnieją.
> Powiedziałabym, z e naczytała się za duzo ksiazek religijnych i
> przestawiło jej klepki, ale zdaje sie, ze nie czyta ksiązek
> religijnych...to najgorzej i perfidnie jednowymiarowo
skonstruowana
> postać kobieca jaką znam - ma pełnić rolę ofiary w zamian za to,
co
> zrobił jej własny ojciec. Ta historia winy ojca wobec studentki
i
> odkupienia przez poświęcenie córki dla ( no własnie - dla czego
> własciwie?) moze doprowadzić do wyrzygania . Nie wiem co to miało
> być - moralitet, przypowiesc o mądrosci, opowiesc o karmie, ale
nie
> wyszło...A postaci kobiecych w tej ksiazce po prostu nei znoszę -
> jakby porusząły sie w galarecie z napisem KOBIETA na czole.
>
>
>
Wyjęłaś mi to z ust :D wlaśnie miałam pisać o Coeetze'em.
Kompletanie nie rozumiem czemu dostał Nobla! A np. Mario Vargas
Llosa nie! Porażka.

[Gość: Emi]

Popieram - "Hańba" mnie nie uwiodła! Tak sobie myślałam po przeczytaniu, że może
nie rozumiem tych "postkolonialnych niuansów, wykorzenienia białego człowieka
pozbawionego ojczyzny, który na dodatek czuje się winny zbrodni... No nie wiem.
Może rzeczywiście nie rozumiem. Dla mnie jest to książka o starzejącym się
człowieku, który czuje, że sp..ł sobie życie, ale ponieważ nie szanował kobiet,
czujemy, że słusznie ma moralnego kaca. Dramat (dramat?) czy może po prostu
życie córki i zachodzące przemiany są tłem. Mamy wrażenie, że nawet, gdyby te
wydarzenia nie miały miejsca, facet czułby się tak samo podle.

[zdanka1]

>Dramat (dramat?) czy może po prostu
> życie córki i zachodzące przemiany są tłem.

No własnie, bo czy to naprawdę jest dramat? To raczej masochizm,
albo rezygancja z zycia. Coetzee jest jakimś specjalista od postaci
kobiecych wydrązonych jak pnie, które głucho mruczą jakąś
idiotyczną mantrę. Kompletny brak przekonania co do wartosci
mruczenia i sensu mantry, ale mruczą. Kazda kobieta w tym tekscie
taka jest, ale córka wyrabia 120% normy...Gdyby zerżneło ją jeszcze
34 Murzynów i zaszłaby w ciązę jeszcze 8 razy, to urodziłaby kazde z
tych dzieci nadal mruczać mantrę pt. bo tak powinno się stać,bo taka
jest moja karma. Coetzee przez całą tę historię chce pokazać upór
córki i jej niezrozumienie przez ojca, oraz sens dobrowolnej ofiary
pokazuje natomiast non stop cięzką, kliniczną formę depresji.

Bogiem, a prawdą jak popatrzyłam na zdjęcie Coetzee'go na okładce,
pomyslałam, że ta ksiazka będzie sie roiła od masochistów, którym
największą przyjemnosc sprawia upokorzenie. Facet ma po prostu taki
wygląd, ze od razu widzę kogoś czołgajacego sie po ziemi. No i nie
pomyliłam się - sa całe tabuny...

[pampeliszka]

Hehe, fajnie to napisalas. Hanba byla straszna.
A Samotnosci w sieci przeczytalam mniej wiecej polowe, no nie dalo sie.To taki
pokrecony romans, ktory ze wszystkich sil wmawia, ze ma drugie dno i wcale nie
jest romansem. Drugiego dna nie znalazlam, a jako romans byl kiepski.
Inne rozczarowanie to Gnój.

[e07]

"Hańba" to czytadło. Czytało się bardzo przyjemnie, ale należało się wystrzegać
włączania myślenia :)

Dla mnie już cała ta sytuacja, która de facto zawiązała akcję, była mocno
wydumana. Przecież dorosła kobieta - studentka, fakt, ale dorosła kobieta -
przyjmując zaproszenie dorosłego mężczyzny musi liczyć się z tym, że może
powstać jakaś intymna sytuacja. Moim zdaniem, dziewczyna świadomie zgodziła się
na relację z profesorem (pomijam pobudki). Facet nie był ani natrętny, ani
napastliwy, przynajmniej na początku romansu. Zresztą ten późniejszy "gwałt" też
można interpretować - w końcu, w jakimś sensie, to już był związek.
Ja wytłumaczyłam sobie, że nie rozumiem takich niuansów ze względu na różnice
kulturowe :)
A Wiśniewski jest daleko lepszy w krótkich formach, szczególnie tych napisanych
dawniej, bo te ostatnie, to są gorsze od "Samotności.."

To może coś z innej półki?

[Gość: Reo]

Polecam "Drugie życie drzewa", red. J. Gutowski

Szwaje i inne...

[Gość: dziewczyna-szamana]

Nie spodziewałam się wielkiej literatury po Szwai czy Sowie...
chcialam się rozerwać lekka, wakacyjną książką. Wypożyczyłam ksiązki 2
okrzyczanych autorek - Szwai i Sowy.
Nie byłam w stanie przebrnąć nawet przez połowę. Bełkot, monotonia... Nawet to
nie po polsku jest... Ja rozumiem, że to z założenia ma być rozrywkowe. Ale
poziom mnie dobił. Śmieszne to nie było, raczej żałosne.
I cały czas ten sam wątek - nie mam faceta... no straaaszneeee

[badjuk]

"Alchemik" Paulo Coelho - rozczarowanie do kwadratu :/

[Gość: tulipanna]

Jak chcesz poznać psychike kobiet to nie chwytaj się ksiązek
pisanych przez mężczyzn! rany, boskie, człowieku, przeczytaj lepiej
Bridget Jones!

[joanna182-0]

W porównaniu do filmu książka jest tysiąc razy lepsza i bardzo mnie
wciągneła. Częściowo się z Tobą zgodzę, ale i tak książka jest niezła

[Gość: maska]

Jeśli chcesz poznać psychikę kobiet czytając "Samotność w sieci" to obawam się, że się zawiedziesz. Może zacznij czytać prawdziwą literaturę, a nie tę diskopolową.

samotnosc w sieci

[otrzewna]

mam podobne odczucia, czegos mi brakuje - juz w polowie ksiazki
zaczynalam sie niepokoic bo wkradala sie nuda...

Harlan Coben: w glebi lasu, oraz: nie mow nikomu - dobrze sie czyta,
ciekawe ale radze zrobic sobie miedzy nimi przerwe, autor ma przepis
ktory powiela, czytajac jedna po drugiej bardzo szybko wylapujemy co
sie bedzie dalej dzialo

[sahat]

"Samotność w sieci" - z tej książki można nie tylko wyczytać coś o
kobietach ale i o mężczyznach... albo inaczej rzecz ujmując - o
LUDZIACH... o nas, a dlaczego? Książka ta jest napisana w świetnym
stylu, dotyka kilku ważnych kwestii - trzeba czytać... i
analizować. "Samotność..." jest powieścią, która faktycznie porusza
(nie mylić ze wzrusza).

[Gość: makowa panienka]

polecana ksiazka "buszujacy w zbozu" myslalam ze to bedzie cos
naprawde dobrego, zawiodlam sie, myslalam ze nie dobrne do konca

[lis888]

No ja na przykład jestem panią, a tego gniota nie cierpię;( I jak
będzie z moją psychiką;))))?
Co do tytułu weątku: "Shantaram" rozczarowanie wielkie jak mordęga
nad ponad 600 stronicami niepotrzebnej lektury, mozolnej,
niewdzięcznej i absolutnie ... niepotrzebnej.
Polecam tym, którzy chcą zgłębić męską psychikę: dogłębne i nużące
studium faceta kochającego pakować się w klopoty (w najwiekszym
skrócie;))

[Gość: Rannyptaszek]

Bo tez Samotność w sieci nie jest najlepszą książką Wiśniewskiego. Mi zdecydowane bardziej podobała się Martyna i Los powtórzony - polecam, jeśli ktos nie przeczytał, choc podejrzewam, że niektore z miłych pan czytały, lecz wstydzą się przyznać.
A Martyna jest naprawdę ciekawa i odkrywcza.

[pavvka]

lis888 napisała:

> Co do tytułu weątku: "Shantaram" rozczarowanie wielkie jak mordęga
> nad ponad 600 stronicami niepotrzebnej lektury, mozolnej,
> niewdzięcznej i absolutnie ... niepotrzebnej.

Oj tak, muszę się zgodzić. Dostałem od mamy, która sama była książką
zachwycona, w internecie też zachwytów mnóstwo, a książka... nie
wiem, może to przez zbyt duże oczekiwania, ale IMO literacko
fatalna, źle skonstruowana, przegadana, pełna pretensjonalności
językowych, z mocno naciąganą historią (choć niby na faktach) i
niefajnymi postaciami.

[staua]

Diane Setterfield "Trzynasta opowiesc" - bardzo mnie rozczarowalo
zakonczenie.

[Gość: Rannyptaszek]

A dlaczego rozczarowało cię zakonczenie??? Co w nim było nie tak?

[ksieni_smutnego_pierdofonu]

o, o, o, no własnie - przychylam się do pytania ptaszka

[staua]

Kiedys o tym pisalam na tym forum nawet, wiec dlatego nie chcialo mi
sie za bardzo wysilac tutaj. Moge napisac, ale to spoiler bedzie dla
tych, co nie czytali, a zamierzaja (bo to taki typ ksiazki).

[Gość: Rannyptaszek]

A ja jednak jestem ciekawy, co wadliwego widzisz w zakończeniu. Spoiler? Ostrzeżmy więc: prosze dalej nie czytać, zdradzamy treść. Albo podaj, jaki to był topik. Jestem nowy na tym forum i za bardzo nie kojarzę.
Czy chodzi może o to nieoczekiwane połączenie się bohaterki z doktorem, czyli wątek romansowy?

[staua]

Mozesz czasem siegnac do archiwow (wpisujac np. tytul lub autora).
Watek romansowy mnie nie interesowal. Rozczarowujace bylo
rozwiazanie glownej tajemnicy, trzy dziewczynki, nie dwie. Dosc
banalne i malo pomyslowe, jakby autorka poszla na latwizne. I
generalny brak spojnosci przy tym.

[m2w7]

Dla mnie rozczarowaniem półrocza jest "Krytyka zbrodniczego rozumu"- miał być
zaskakujący kryminał, i znakomita powieść historyczna o Królewcu, i przystępne
przedstawienie filozofii Kanta.
Kryminał kulawy, niezgodny z zasadami pisania tychże, wiadomości historyczne
wątłe (że błoto na ulicach i pochodnie zamiast lamp to wiedza dla
przedszkolaka), filozofia i wielkość Kanta- więcej się można dowiedzieć z "O co
nas pytają wielcy filozofowie" Kołakowskiego. Druga (chyba jeszcze gorsza, bo
zrezygnowałem z czytania w 1/3) to "Melancholia sprzeciwu"- dla mnie mętna,
przekombinowana (zdania ciągnące się przez 2 strony i brak odstępów i akapitów-
męka dla oczu).

[Gość: colentina dunka]

hmmmm... "melancholia sprzeciwu" ? moze jest chwilami w swoim wywodzie
irytujaca, ale chyba nie zasluguje na taka krytyke, a na pewno zasluguje na to,
zeby dac szanse autorowi i przeczytac pozostale 2/3..wg. mnie to jedna z
bardziej frapujacych powiesci ostatnio wydanych. i madra. a juz naprawde nie
wiem, jak mozna robic zarzut z dlugosci zdan? bywaja cale powiesci skladajace
sie z dwoch zdan zaledwie...

[a.adas]

podpisuję się, to jedna z bardziej frapujących rzeczy ostatnio. A to jak została
napisana to raczej plus, nie minus. Styl pasuje do zimnej, nieznośnie
"sterylnej", atmosfery miasteczka w czasach real... surrealizmu? Kłopot z tą
książkę jest jeden - to w sumie zerżnięte "Auto de de"...

[Gość: Anka]

b. lubię Pilcha, ale "Marsz Polonia" rozczarował mnie. a tak dobrze na
pierwszych stronach powieść się zapowiadała. podobne odczucia miałam w przypadku
"Ostatniej wieczerzy" Huelle.

[ibelin26]

Diabeł ubiera sie u Prady - mieło być lekko, dowcipnie i przyjemnie,
a wyszło z tego studium upokorzenia i analiza psychopatki.

[szanowna.mysz]

Z p.Leonem sprawa jest skomplikowana. Gdzieś wyczytałem, że sprzedano ok. ćwierć miliona egzemplarzy Sieci. A to przecież wynik imponujący na polskim rynku wydawniczym. Nawet jeśli założymy, że 10 procent nabywców to mężczyźni, to i tak pozostanie ogromna liczba czytelniczek. I dla większości z nich p.Leon trafnie opisuje kondycję kobiecej psychiki na przełomie XX i XXI wieku. Z liczbami ciężko się polemizuje.

[Gość: no name]

A skąd wiesz , z e dla większosci z nich Leon opisuje trafnie
kondycję kobiecej psychiki? Wręcz przeciwnie - psychiki to tam
prawie w ogóle nie ma. Jest bohater tak idealny, z eod razu kazda
powinna miec mokro w majtkach. A lojtek z niego taki, ze jako zywo ,
gorzej to juz chyba tylko mój promotor;/
Leon napisał romans i nic ponad to.Taki jaki chciałoby pzrezyć 9 na
10 gospodyń domowych - a romans to po prostu romans, a nie kondycja
kobiecej psychiki.
Czerwone róze, butelki wina za grubą kasę , knajpy, hotele i tym
podobne pierdoły, o których marzy niejedna. Jak sie w zyciu
przesżło, to naprawdę nie ma o czym marzyć , bo zawze jest jakies
potem i tzreba pozmywać:))
No więc, jesli już to mozesz z tych liczb dowiedzieć sie, jak Polki
wyobrazają sobie wilka miłosc ( a jak wynika z tej ksiązki to
cholernie kiczowato) , a nie - jaki jest stan psychiki kobiet na
pzrełomie XX/XXI. Bo wyszłoby ci też, ze "M jak miłosc" to
najwspanialszy film , wiec taka jest kobieca psychika ...

[Gość: no name]

A tak na marginesie ksiązką, która mnie straszliwie zawiodła jest
ostatnia czesc tetralogii Rutkowskiego - "Requiem dla moich ulic".

Spodziewałam sie ksiązki o opdchodzeniu miejsc i o umieraniu miejsc.
Czekałam pół roku. A dostałam malutka ksiązczynkę wydaną dla
zarobienia kasy, na którą składa się kilka pozszywanych fragmentów
poprzednich tomów i kilka dodanych, troche faktografii, zero
wdzieku... zawsze tak jest , z e jak ktos produkuje się dla kasy
to sprzeda nawet gó.. w papierku;/ Wstyd mi za autora.

[szanowna.mysz]

Kilka lat temu moja znajoma poznała p. Leona na spotkaniu autorskim. Była szczęśliwa, że p. Leon odpisywał później na jej emaile i że mogła z nim dyskutować o książkach. Może więc bezpośredni kontakt z autorem pozwala na wydobycie z książki jakichś ukrytych podtekstów? I może to czasem zmienia czyjąś opinię na temat książki? Nie wiem, zgaduję tylko. W każdym razie znajoma bardzo entuzjastycznie reklamowała twórczość p.Leona.

[Gość: no name]

A moze była po prostu szczeliwa, z e ktoś z nią rozmawia w ten
sposób, bo nie bylo nikogo innego?

Ja słyszałam natomaist historię o tym, ze jego meile do czytelniczek
wcalenie były beiznteresowne , jak to się mogło wydawać. Wiele z
nich pisało mu jak historia pmogłaby się rozwinać, co jeszcze
mogłoby się zdarzyć , co im się przytrafiło itop, a on to potem
wykorzystywał w swietny sposób w swoich ksiązkach za friko. Żyć nei
umierasz. Masz strzepki historii i wysondowany rynek.
Nie byłam na zadnym spotkaniu autorskim z tym gosciem, bo na pewno
zaczelaby mu " jecha po rajtach", ale z tego, czego nasłuchałam się
w TV facet na dzień dobry wydaje mi się niezłym bajerantem.
Sztucznie modulowany niski głosik, kilka wstawek popularno
naukowych, kilka wstawek - ach jak potzrebujemy miłosci i pzreciętna
Kowalska, dla której manipulacja to biała karta, jest ugotowana.
ale nie tylko Kowalskie są na swiecie:)

[szanowna.mysz]

"Wiele z nich pisało mu jak historia pmogłaby się rozwinać, co jeszcze mogłoby się zdarzyć , co im się przytrafiło itop, a on to potem wykorzystywał w swietny sposób w swoich ksiązkach za friko. Żyć nei umierasz. Masz strzepki historii i wysondowany rynek."

Racja. Ale z drugiej strony myślę, że wiele wielbicielek p.Leona byłoby dumnych z tego, że ich życiowe doświadczenia posłużyły za inspirację dla znanego pisarza.

[Gość: tyda]

- "Bóg rzeczy małych"
- "Ulica marzycieli"
- "Kod Leonarda da Vinci"
- "Szkarłatny płatek i biały"
- "Cień wiatru"
- "Miłość i cienie"

Doblin "Berlin Alexsanderplatz"

[pani.zemsta]

ta książka mnie po prostu zawiodła. Dałam wiele taryf ulgowych,ale
jednak stanowczo nie.Przegdana,częste niepotrzebne powtórzenia.
Zrobić z tego 200 str. i byłoby git. Czy ktoś widział 'serial'?

[Gość: Wena]

Hm... "Przygoda z owcą" Murakamiego?

[prawdziwy.optymista]

A ja przeczytałem ostatnio po raz kolejny Samotność w Sieci - Wiśniewskiego.
Kompletne nieporozumienie. Chemik starający się pisać romanse. Do dziś nie mogę
zrozumieć czemu Wiśniewski cieszy się taką popularnością i to wyłącznie u pań.
Jedyne co mi się nasuwa to to, ze Wiśniewskiego czytają jedynie niewykształcone
gospodynie domowe, te same co oglądają seriale np. M jak Miłość. Tragedia.


---------------------

Czytam i popieram: kierowcatira.blox.pl

[Gość: Wąs]

Optymista: po raz kolejny czytasz książkę, która jest dla Ciebie nieporozumieniem?
Rozumiem, że należysz do grona czytelników-masochistów? ;)

[1karolok]

Mnie zawiodła "Katedra w Barcelonie" - książka porównywana
do "Cienia wiatru"(jak dla mnie chybione porównanie) oraz "Dom nad
rozlewiskiem" - nudy, nudy, nudy.

Bagno - Tomasz Piątek

[dubnobasswithmyheadman]

Jest oparte na nieznośnej manierze językowej.
Zemdliło mnie po 50 stronach a jest ich w sumie nie tak wiele.

[Gość: basia]

Dla mnie rozczarowniem jest hiszpańska powieśc "Cień wiatru"- wiele
osób sie zachwycało, ale to taki nieudany Marquez

[pavvka]

Też mnie ta książka rozczarowała. Po przeczytaniu wielu ochów i
achów na jej temat spodziewałem się Bóg wie czego, a to takie sobie
czytadło. Owszem, przeczytałem bez wielkiej przykrości, ale
zachwycać się nie ma czym.

[Gość: al_nilam]

Do dziś pamiętam męczarnie z "Wahadłem Foucaulta" Eco...to
zdecydowanie jedna z książek, które nie powinny być napisane, pustka
podlana obficie pseudoerudycją.
Zawiodło mnie też zakończenie trylogii Sapkowskiego o Reynevanie czy
jak mu tam było...

[minerwamcg]

Ja w ogóle uważam Eco za autora jednej powieści (powieści, bo jego
esej i publicystykę łykam w każdej ilości!). Po "Imieniu róży" nie
napisał już żadnej naprawdę ciekawej.

[Gość: kinia]

no co Ty?? Właśnie "Wahadło" jest najlepsze! Tyle smaczków, co w żadnej innej
powieści Eco. "Imię" i "Baudolino" były słabe w porównaniu z wahadłem. tam
naprawdę jest cały świat! Ten pęd do odkrycia prawdy i jak bohaterowie z niego
szydzą, psychologiczny motyw z trąbką, no i zakończenie. Po prostu boskie!

[Gość: kgb]

o, właśnie ;)

luz perpetua - chyba największa sapkowskiego porażka. miałem wrażenie, że jest zmęczony i nie ma pomysłu. w porównaniu z narrenturum czy nawet bożymi bojownikami, to, niestety, była porażka. cóż - bywa.

co nie zmienia faktu, że moim masochiźmie czasem do trylogii tejże wracam ;)

[comrade]

> luz perpetua - chyba największa sapkowskiego porażka. miałem wrażenie, że jest
> zmęczony i nie ma pomysłu. w porównaniu z narrenturum czy nawet bożymi bojowni
> kami, to, niestety, była porażka. cóż - bywa.

Dokładnie takie samo wrażenie miałem - książka napisana na odczepnego, wyraźne
widac brak pomysłu, a co gorsza - powtarzanie samego siebie, tych samych
schematów stylistycznych oklepanych w pięcioksięgu wiedźmińskim. No i poszedł w
strone już totalnej fantasy - o ile w Narrenturmie i BB jeszce cała ta otoczka
magiczna była takim smaczkiem do fabuły rozgrywającej się w bądź co bądź
"realnym" świecie to w LP już przegiął, brakowało mi tylko żeby bohaterowie
rzucali fireballe i walczyli z armią orków. Wielki zawód.

[orangewhatever]

"Mag" Fowlesa.
całkiem interesująca cegła i takie nędzne zakończenie.

i błagam Was, ludzie, nie piszcie, jak się kończą książki, o których się
wypowiadacie. bo obiecuję, że znajdę i paluchy poobcinam!!
nie wszyscy czytali już wszystko, niektórzy nie lubią znać zakończenia PRZED
przeczytaniem książki:)

Popieram apel

[atra1]

i opinię o Magu, Fowles namieszał, namieszał i nie wiedział jak skończyć. To samo z "Przepowiednią Dżokera" Gaardera.

--
Podawanie pensji w wartościach brutto jest jak podawanie długości penisa wraz z kręgosłupem.

[Gość: aire]

Przychylam się, Mag był jedną z najbardziej rozczarowujaych książek
jakie czytałam.

[dzioucha_z_lasu]

Klub Dantego. Mógł być fascynujący kryminał, mogła być wspaniała
opowieść o książkach - wyszło kilkaset stron nudnego, koślawego
gniota o niczym. I w dodatku porównywanego do Imienia róży. Nie mam
pojęcia ile trzeba wypić i czego, żeby dopatrzeć się choć śladowego
podobieństwa. Pozycję tę polecam wszystkim mającym problem z
zasypianiem, oraz osobom potrzebującym podłożyć coś pod meble w
czasie remontu.

[ibelin26]

Popieram, Klub Dantego to wyjątkowy gniot.

Mnie na tej samej zasadzie zniesmaczyły "Widma w mieście Breslau"
Marka Krajewskiego. Gniot do kwadratu.

I jeszcze Pachnidło. Po prostu nudne.

[Gość: olowek_na _stole]

to mamy zupełnie rozbieżne gusta. wszystkie trzy czytałam z przyjemnością. może
nie były fascynujące, ale na prawdę niezłe. moim skromnym zdaniem.

[szampanna]

Dla mnie też straszliwe nudy. A obiecywałam sobie nie wiadomo co po
tym Klubie Dantego...

[umathurman]

zgadzam sie calkowicie - gniot straszliwy

[Gość: tulipanna]

"Cień wiatru": nudne, wtórne, nijakie, miałkie, płytkie,
pseudoliteratura, dla tych co kochają U. Eco albo prozę iberyjską,
iberoamerykańską - popłuczyny. Mogło być strasznie, a wyszło
papierowo.

[reinmar4]

"Cień wiatru". Do pewnego momentu fabuła fajnie się rozwijała (świetnie oddany
klimat miasta) a potem beznadziejne, sentymentalne zakończenie.

[minerwamcg]

"Ja" Yanna Martela.
Po rewelacyjnym "Życiu Pi" dostajemy mętne i wydumane studium
transseksualizmu.

[Gość: jaija]

> Po rewelacyjnym "Życiu Pi" dostajemy mętne i wydumane studium
> transseksualizmu.

No, a ja się naczytalam o Życiu Pi i jak zaczęłam czytać, to mnie dosłownie szlag trafił, dobrze, że wypożyczyłam z biblioteki, bo żałowałabym każdego grosza na nią wydanego. A tyle się naczekałam na swoją kolekę, uch...

[Gość: bth]

Murakami - "Kronika ..."

Przez pierwsze 100 stron zachwyt, kolejne 100 trochę mniejszy, a potem do końca
już z musu, bo nie lubię zostawiać książek w połowie. Trochę lepszy warsztatowo
Jonathan Caroll, poza tym magiczne studnie, przechodzenie przez ściany, liszaje
które leczą i na dokładkę trochę porno-opisów seksu w snach z tajemniczą
kobietą, która okazuje się być zaginioną żoną bohatera... itp itd.

Celowo w jednym zdaniu, bo tak się to czyta - nawał niezwykłych wydarzeń bez
próby spięcia w całość dobrym zakończeniem.

Brrrrr.

[Gość: Emi]

A mnie najbardziej z książek Murakami uwiodła właśnie "Kronika ptaka
nakręcacza", bardziej nawet od "Spotkania z owcą".Chociaż to prawda - bardziej
w tej warstwie realnej. A pod koniec - to fakt, autor co nieco przesadził z
efektami specjalnymi. Na szczęście fabuła rozciąga się na bodajże 600 stron,
więc wybaczam.

Dzięki za zdemaskowanie rozwiązania fabuły...

[Gość: herbatnik]

[morven]

Książką, która straszliwie mnie wkurzyła i zawiodła, była "Tigana" Guya Gavriela
Kaya. Przez ponad 1000 stron nakręcano intrygę, dmuchano balonik... aż pod
koniec bum, wielka bitwa okazała się być małą nic nie znaczącą bitewką, wielka
miłość takim tam sobie dziamoleniem i inne blabla. Poczułam się po prostu tak,
jak pod koniec "Monty Pythona i św. Graala", gdzie w ostatnich scenach wszyscy
są zwyczajnie rozpędzani do domu.

To chyba zresztą częsta przypadłość pisarzy - totalne puszczanie zakończenia.

[ignatz]

"Pachnidło" Suskinda - 6 (sześć!) razy zaczynałem czytać, najdalej dotarłem do
23 strony, a taki byłem na nią napalony
Wszystko Johnatana Carrolla - fajnie sie zaczyna i się nakręcam, ale każda ma
bzdetne zakończenie
Coelho - błeh, wydumane przemyślenia zmielone z banałami, ukształtowane na
łatwostrawną papkę. Taka niedzielna filozofia dla wiecznie się spieszących.
Wiele hałasu o nic.

[Gość: mallina]

Pachnidlo UBOSTWIAM

[ignatz]

Spoko, jest mnóstwo podobnych Tobie. I ja nie twierdzę że to zła książka, ale...
no właśnie. Ale.

[mallina]

Gość portalu: mallina napisał(a):

> Pachnidlo UBOSTWIAM

tez mi sie bardzo podoba Pachnidlo, ale ta osoba powyzej to zdecydowanie nie ja

[az.mail]

Coelho to taka filozofia dla ubogich duchem. Przeczytałam kilka jego
rzeczy, bo zanim się wypowiem na jakiś temat, lubię go zgłebić i
dziwiło mnie, z jakiego powodu wszyscy tak pieją z zachwytu.
"Cień wiatru" - czytadło.
"Cień Poego" - w recenzji było napisane, że autor tej książki odkrył
jakieś nieznane fakty dotyczące tajemniczych okoliczności śmierci E.
A. Poe, więc już mnie zanęciło, bo Poe to świetny pisarz. Uwierzcie
mi, pierwszy raz w życiu nie przeczytałam książki do końca.

[mruwa9]

stary watek, odgrzewany kotlet, ale jednak: "Pachnidlo" to jeden z nielicznych przypadkow, gdy ekranizacja byla lepsza od powiesci. ksiazka- straszna kaszana.

"Thinking in Java". Zawód na całej linii

[Gość: waniliowy]

Nie byłem w stanie zrozumieć toku myślenia Eckela, uważanego zdaje się za guru.
Jego wykład bez ładu i składu - nie układał się w logiczną całość w bądź co bądź
nie łatwym materiale.

Spyliłem na Allegro ;-)

wszystko Paulo Coelho

[Gość: trzecia fala]

Strasznie sie zawiodlem. Wszyscy ze to "ksiazki odmieniajace zycie"
po ktorych "inaczej aptrzy sie na swiat".
Zabralem sie do czytania alchemika z otwarta glowa. Nie oczekowalem
jakis uniesien ale ... no belkot. Normlanie dla mnie jego pisanina
to belkot. Ostatnio u znajomej zobaczylem cala kolekcje ksiazek
zapytalem dlaczego "bo on tak madrze pisze" i bierze i czyta jakis
cytat. 3 min pozniej wyzywala mnie od nieczulych glupcow :P bo
odwazylem sie dyskutowac o tym co "mistrz" napsial.
Jedyne co mi sie podobalo to jedo opowiadanie z jakiegos zboru ale z
tego co pamietam opisywal w nim zaslyszana historie wiec to sie
chyba nie liczy (o wykladowcy i 20 dolarowym banknocie kojarzy ktos?)

Gombro, Płatonow, Calvino

[the_cause]

Italo Calvino "Jeśli zimową nocą podróżny"
Witold Gombrowicz "Kosmos"
Andriej Płatonow "Szczęśliwa Moskwa"

[ivrit]

Coelho to dla mnie po prostu blef intelektualny. Bełkot
pseudofilozoficzny, natrętne morały, a historie żywcem zerżnięte z
różnych źródeł (np. opowieści chasydzkich) i zamordowane.
Drażni mnie nie on sam, bo jak widać po rzeszy fanów, takie książki
są potrzebne, tylko nimb filozofa i intelektualisty wokół niego.
Nie rzucę kamieniem w nic, co skłania ludzi do zastanowienia, ale
niechże to nie udaje czegoś czym nie jest!
Może w tym tkwi sukces powodzenia Coelho - sprzedaje ludziom iluzję,
że pochylają się nad swoją duszą.

[comrade]

A może najzwyczajniej w świecie w prostocie i banale tkwi całe piękno? Może nie
trzeba nie wiadomo jakich wywodów filozoficznych co by zacząć poważnie myśleć o
Ważnych Sprawach?

[Gość: tajf]

W tym tkwi problem - pan. C. jest prostacki i trafia głównie do ludzi, którzy
nie chcą się zgłębiać w "WS" (jak to ślicznie ująłeś ;)), a jedynie chłonąć
wygodne dyrdymałki zerżnięte po chamsku przez pseudointelektualistę.

Waldemar Łysiak

[Gość: czytelnik]

o większe brednie niż jego "publicystyka" naprawdę trudno

[Gość: Luther]

zgadzam się

[usmiecham-sie]

"tajemniczy ogród" Frances Hodgson Burnett - przeczytalam zauroczona filmem, ktory ogladalam 5 razy. Jednak nie, ksiazka jest za dziecinna. Dla dzieci OK, ja czulam sie, jakbym uczyla sie czytac.
"milosc w czasach zarazy" Marqueza - napalilam sie na wielka ksiazkę. Przez pierwsze 200 stron marzylam tylko, żeby wreszcie ja skonczyc, przez kolejne staram sie siebie przekonac, że moze jednak jest znośna, spodobala mi się na ostatnich 50.
"Gra w klasy" Cortazara - przeczytalam dw3a razy, za drugim sie pogubilam i dziekowałam Bogu, że przez ta pomylke ominelam dobre 100 stron - po przeczytaniu, owszem, ksiazka nawet dobra, ale w trakcie czytania - nie.

[szampanna]

No bo też Tajemniczy ogród jest dla dzieci - i w tym kontekście jest
to dobra książka. Czytałam w wieku lat około 10 ;)

[Gość: Emi]

To książka dla dzieci! I na dodatek raczej dla dziewczynek. Tak jak "Mała
księżniczka" tej samej autorki. Obie książki są urocze - i przyznam się, że od
czasu do czasu, jak mnie dopada melancholia , to sobie je przeglądam (mam
śliczne wydania jeszcze z lat 50-tych)

[Gość: Zderzacz Hadronów]

mnie zawiodły następujące: "Futbol Na Tak" J. Engela i "Strategia Dla Polski" G.
Kołodki :-)