wyjazd weekendowy vs. obiad rodzinny :-(

[yoko0202]

już w miniony poniedziałek zaplanowałam wyjazd na weekend z facetem (widujemy
się rzadko bo cały tydzień pracuje w innym mieście)
w środę wieczorem przekazano mi radosną wiadomość, że w niedzielę będzie msza
za zmarłego 5 lat temu dziadka, wycieczka na cmentarz + obiad rodzinny z
udziałem większości ciotek, wujków itp itd. - tzn. matka nie zapytała czy ja
będę tylko po prostu oświadczyła mi, że jest taka 'impreza', przy czym byłam
chyba ostatnią osobą z rodziny która się o tym dowiedziała.
trochę background'u - syndrom nieodciętej pępowiny ze swojej strony próbuję
usilnie zwalczać od lat, a matką tą przysłowiową pępowinę na siłę dokleja i
przyszywa.
nie mam ochoty w tym spotkaniu uczestniczyć, zamierzałam w sobotę rano jechać
na cmentarz zapalić znicz, scenariusz mogę przewidzieć - wielka obraza i
gadanie przez rok.
Co byście zrobiły?

[jan_hus_na_stosie]

myślę, że rodzinka da sobie radę bez Twojej obecności :)

[grassant]

dziadek chyba też, skoro masz to robić na siłę.

> myślę, że rodzinka da sobie radę bez Twojej obecności :)
>
>

[yoko0202]

grassant napisał:

> dziadek chyba też, skoro masz to robić na siłę.
>
wiesz co, dla mnie spotkanie się przy takiej okazji z ludźmi, których poza tym
widzę 2 razy w roku albo wcale, i udawanie super zgranej rodzinki - to jest
właśnie na siłę
moja sprawa jak przeżywam ten dzień, może akurat wolę iść na spacer, powspominać
i pomyśleć.

[lady.godiva]

Dziadkowi i tak już wszystko jedno, po prostu wyjedź.

[sweet_pink]

Postąpiła bym wedle swoich planów.
Po pierwsze imprezy starszego pokolenia to dla mnie koszmarek.
Po drugie nie uczestniczę w żadnej imprezie, o której dowiaduję się z tak małym
wyprzedzeniem jeśli mam inne plany. W tygodniu pracuję więc mam szacunek dla
swojego wolnego czasu w weekend.

[sundry]

Taka rodzinka IMO obsmaruje cię bez względu na to,czy
przyjdziesz,czy nie:)

[lacido]

yoko0202 napisała:

> trochę background'u - syndrom nieodciętej pępowiny

a to jakaś edukacyjna misja przyświeca temu wątkowi?
trzeba było zacząć tak: > już w miniony poniedziałek - pierwszy dzień tygodnia -
zaplanowałam wyjazd na weekend - mówiąc po polsku sobotę i niedzielę itd

[nothing.at.all]

Jeśli szanujesz rodzinę to może zmień plany. Ale nic na siłe. Ja
postapiłam według swoich planów, pomimo szacunku dla rodziny. Ale
moja rodzina dokładnie wie, że takie imprezy nie są dla mnie.

zaraz

[yoko0202]

nothing.at.all napisała:

> Jeśli szanujesz rodzinę to może zmień plany. Ale nic na siłe. Ja
> postapiłam według swoich planów, pomimo szacunku dla rodziny. Ale
> moja rodzina dokładnie wie, że takie imprezy nie są dla mnie.

oczywiście szanuję, i w sumie nie wydaje mi się, żebym w tym wypadku okazała
brak szacunku wyjeżdżając
mojej rodziny nie obchodzi, czy impreza dla mnie czy nie - po prostu wszyscy
mają być i już; i ja z zasady jestem zawsze, do głowy by mi nie przyszło np.
wyjechać gdzieś na boże narodzenie jak to mają w zwyczaju niektórzy moi znajomi,
bo by mnie chyba rodzina wyklęła:)

ogólnie to nie jest jakaś straszna rodzinka jak z horroru - wręcz przeciwnie,
mieszkamy z rodzicami blisko siebie (za blisko...?), wspieramy się, szanujemy,
potrafimy naprawdę fajnie spędzać czas, no ale w takich sytuacjach (częstych...)
czuję się jak jakieś bezwolne cielę któremu mówi się ciągle co ma robić

[nothing.at.all]

Wiesz, nie znam Twojej rodziny. Może wytłumacz mamie, że miałaś juz
plany, że przyjedziesz wcześniej, zapalisz znicz.

[laracroft82]

oczywiscie przeprosic grzecznie mame i powiedziec ze mialas ju zwczesniej plany
ustalone..oraz przed wyjazdem udac sie do dziadzia ze zniczem i zmowic pacioerk
;] jestes dorosła osoba, pozwol ze sama bedziesz decydowac co masz robic..powodzenia

[yoko0202]

laracroft82 napisała:

> oczywiscie przeprosic grzecznie mame i powiedziec ze mialas ju zwczesniej
plany ustalone..oraz przed wyjazdem udac sie do dziadzia ze zniczem i zmowic
pacioerk ;] jestes dorosła osoba, pozwol ze sama bedziesz decydowac co masz
robic..powodzenia

dorosła (formalnie) to ja jestem od kilkunastu lat:) i że ja się jeszcze w moim
starczym wieku czasami zastanawiam np. jak to zrobić, żeby delikatnie
powiedzieć, że nie przyjadę za godzinę na placki ziemniaczane bo obiecałam
dziecku pizzę - no to jest koszmar:-)

[gringo68]

rodzinę należy uszanować...

i nie stwarzaj sobie usprawiedliwień typu "sama po swojemu chcialłam
przezyc ten dzień"...

takie okoliczności nie zdarzaja się co tydzień, a z facetem zawsze
zdażysz sie wybzykac...

wiesz co

[yoko0202]

gringo68 napisał:

> rodzinę należy uszanować...

jeżeli dla Ciebie brakiem szacunku jest nieuczestniczenie w imprezie, o której
dowiaduję się w ostatniej chwili, z powodu innych planów, to tak samo można
przyjąć że brakiem szacunku w stosunku do mojej osoby jest wspólne planowanie
takiego spotkania od dłuższego czasu, poinformowanie wszystkich oficjalnie
oprócz mnie, a następnie rzucenie mi zupełnie przypadkiem i od niechcenia
informacji, że taki jest plan.
>
> i nie stwarzaj sobie usprawiedliwień typu "sama po swojemu chcialłam przezyc
ten dzień"...
>
ale to nie jest TEN dzień, rocznica jest dzisiaj a jutro zamierzałam jechać na
cmentarz.

> takie okoliczności nie zdarzaja się co tydzień, a z facetem zawsze
> zdażysz sie wybzykac...

jeżeli wątek postrzegasz w kategorii kościół+cmentarz+obiad vs. bzykanie z
facetem, to nie mamy o czym gadać.

[des4]

yoko0202 napisała:

> gringo68 napisał:
>
> > rodzinę należy uszanować...
>
> jeżeli dla Ciebie brakiem szacunku jest nieuczestniczenie w
imprezie, o której
> dowiaduję się w ostatniej chwili, z powodu innych planów, to tak
samo można
> przyjąć że brakiem szacunku w stosunku do mojej osoby jest wspólne
planowanie
> takiego spotkania od dłuższego czasu, poinformowanie wszystkich
oficjalnie
> oprócz mnie, a następnie rzucenie mi zupełnie przypadkiem i od
niechcenia
> informacji, że taki jest plan.

jednym słowem spisek majacy na celu rewizję twoich planów...

> >
> > i nie stwarzaj sobie usprawiedliwień typu "sama po swojemu
chcialłam prze
> zyc
> ten dzień"...
> >
> ale to nie jest TEN dzień, rocznica jest dzisiaj a jutro
zamierzałam jechać na
> cmentarz.

a rodzina zaprasza ciebie i chce być z toba na tym cmentarzu i
obiedzie......

>
> > takie okoliczności nie zdarzaja się co tydzień, a z facetem
zawsze
> > zdażysz sie wybzykac...
>
> jeżeli wątek postrzegasz w kategorii kościół+cmentarz+obiad vs.
bzykanie z
> facetem, to nie mamy o czym gadać.

weekendowy wyjazd z facetem, ktorego w dodatku widujesz raz na
tydzień zwykle się sprowadza do jednego, nieprawdaż???

[yoko0202]

des4 napisał:

> > jeżeli dla Ciebie brakiem szacunku jest nieuczestniczenie w
> imprezie, o której dowiaduję się w ostatniej chwili, z powodu innych planów,
to tak samo można przyjąć że brakiem szacunku w stosunku do mojej osoby jest
wspólne planowanie takiego spotkania od dłuższego czasu, poinformowanie
wszystkich oficjalnie oprócz mnie, a następnie rzucenie mi zupełnie przypadkiem
i od niechcenia
> > informacji, że taki jest plan.
>
> jednym słowem spisek majacy na celu rewizję twoich planów...

kompletnie nie o to mi chodziło i wcale tak nie uważam, po prostu skomentowałam
i nieco 'odwróciłam' jednostronne jak dla mnie postrzeganie kwestii szacunku dla
członków rodziny

> a rodzina zaprasza ciebie i chce być z toba na tym cmentarzu i
> obiedzie......
>
mnie nikt nie zaprosił, i właśnie o to chodzi, po prostu oświadczono mi (tonem
praktycznie nie znoszącym sprzeciwu), że spotykamy się w kościele o 11.00...

> weekendowy wyjazd z facetem, ktorego w dodatku widujesz raz na
> tydzień zwykle się sprowadza do jednego, nieprawdaż???

po pierwsze nie, nieprawdaż, po drugie idąc takim tokiem rozumowania to
moglibyśmy siedzieć u mnie cały weekend i się bzykać z krótką
przerwą na ów obiad i teoretycznie nie byłoby problemu, więc to naprawdę nie o
to chodzi.

[des4]

nastepnym razem należy poinformować rodzinę, że Jaśnie Pani się nie
informuje...Jaśnie Panią się zaprasza...najlepiej za pomnocą
zaproszenia na czerpanym papierze...

zdecyduj, co dla ciebie jest ważniejsze, wspolne chwile z rodziną
spędzone z dość poważnej i smutnej okazji czy weekendowe bzykanko z
chłopakiem...

[yoko0202]

des4 napisał:

> nastepnym razem należy poinformować rodzinę, że Jaśnie Pani się nie
informuje...Jaśnie Panią się zaprasza...najlepiej za pomnocą
> zaproszenia na czerpanym papierze...
>
na papierze być nie musi, oby z wyprzedzeniem

> zdecyduj, co dla ciebie jest ważniejsze, wspolne chwile z rodziną
> spędzone z dość poważnej i smutnej okazji czy weekendowe bzykanko z chłopakiem...

weź już skończ te smuty o bzykaniu, drażliwy to jest temat dla ciebie czy o co
chodzi? napisałam już, że w praktyce to bzykać się możemy cały weekend u mnie w
domu, z przerwą na ten obiad, więc może napisz coś innego bo ten temat chyba
zamknięty.

[figgin1]

Jak się boisz mamy to wkręć jej, ze masz coś, czego nie przełożysz (praca,
badania lekarskie czy coś)

żałosne

[des4]

"imprezy starszego pokolenia to dla mnie koszmarek.
Po drugie nie uczestniczę w żadnej imprezie, o której dowiaduję się
z tak małym
wyprzedzeniem jeśli mam inne plany. W tygodniu pracuję więc mam
szacunek dla
swojego wolnego czasu w weekend"

dziecko vivy, mtv i kariery...

[emma_ja]

mam szacunek dla wolnego czasu...alez sie dziewczyno szanujesz..

szkoda ze dla zmarlych, dla starszych, dla rodziny juz nie masz szacunku

dla mnie nie do pomyslenia wybrac wycieczke..
wiec potem nie placz jak ciebie nikt w domu "pogodnej" starosc pies z kulwa noga
nie odwiedzi- bo wychowasz kolejnych ludzi "szanujach" swoj czas..

mloda jestem ale uwazam, ze swiat schodzi na psy
a ludzie sa beznadziejni- szkoda im czasu zeby raz na rok pogadac ze stara ciotka
blee

[emma_ja]

z wyprzedzeniem? a ty jestes ksiezna yorku?
ze nie mozesz pofatygowac sie na impreze w ostatniej chwili

nie przesadzaj, miej szacunek do starszych

pomijam, ze powinnas wiedziec kiedy dziadek zmarl...i spodziewac sie takiej
uroczystosci...o tym ze sama matki powinnas zapytac- nie wspomne

jak cie wlasne dzieci oleja bo jada na wycieczke za pare lat- moze dorosniesz...

[des4]

to akurat był wpis jednej z komentatorek, nie autorki wątku...co nie
pomniejsza jego żałosności...

[sweet_pink]

Po pierwsze pomieszane zostały wypowiedzi moje i autorki, a szkoda bo teraz nie
wiem co jest pytaniem do mnie a co do autorki.
Po drugie księżną Yorku nie jestem (a szkoda), co nie zmienia faktu że swój czas
mam prawo spędzać według swojego, a nie cudzego zamysłu. Weekend to dla mnie
jedyny moment w tygodniu gdy mam więcej wolnego czasu i planuję go co najmniej z
tygodniowym wyprzedzeniem. Jakoś wszyscy ludzie w moim otoczeniu (z wyjątkiem
potencjalnej teściowej, która zazwyczaj robi tak jak mama autorki) postępują
podobnie, bo też pracują i podróżują. I jakoś się widujemy i nikt się
pokrzywdzony nie czuje (z wyjątkiem teściowej, która kocha sobie stwarzać problemy).
Po trzecie co do rocznicy śmierci to wyobraź sobie, że nie we wszystkich
rodzinach się coś takiego obchodzi spotkaniem i obiadem. A już prędzej
powiedziała bym, że takie spotkanie to dla mnie kompletne nowum.
Po czwarte jak mi dzieci odmówią przyjścia na obiad bo jada na wycieczkę to im
pożyczę dobrej zabawy i ucieszę się że zobaczą coś nowego. Po czym zaproszę i
inny dogodny termin, żeby się z nimi zobaczyć. A na imprezie będę się cieszyć
towarzystwem rówieśników.

[des4]

ja ja ja ja ja ja.....

[rosa_de_vratislavia]

sweet_pink napisała:


> Po czwarte jak mi dzieci odmówią przyjścia na obiad bo jada na
wycieczkę

Ale to jest zjazd rodzinny a nie "niedzielny obiadek u mamusi"

>A na imprezie będę się cieszyć
> towarzystwem rówieśników.

Ale to nie jest "impreza" w klubie, na której mamy się "cieszyć
towarzystwem rówieśników", tylko spotkanie rodzinne. Podejrzewam,że
w szerokim gronie (szerszym np. niż w Wigilię). Jedno w roku.

Wyczuwasz takie subtelności?

[des4]

dziecko vivy i mtv

rocznicę smierci dziadka porównać do imprezy z kumplami...dobre...

[emma_ja]

autorko watku-sama przeczytaj raz jeszcze powoli

nie ide na rocznice smierci dziadka bo nie bede sie dobrze bawila..bo beda tam
starzy ludzie wiec co to za imprezka...

raz w roku nie zrezygnujesz z weekendowych planow?spotkania z chlopakiem- z
okazji rocznicy czyjej smierci? przerazajace..

ja bylam taka "madra" ale w wieku nastoletnim, okresie buntu- i szybko wyroslam,
na szczescie

[sweet_pink]

Nie wiem o co Ci chodzi.
Może dlatego że nie mam telewizora.
Choć być może viva i mtw to pseudonimy literackie jakichś naprawdę dobrych
autorów to wtedy kajam się za swoją ignorancję.

[des4]

możesz być więc dziecięciem internetu i gadugadu...

[sweet_pink]

A pal to licho. Lepsze to niż być dziecięciem "matki polki poświęcającej się,
rodzinę na piedestał wynoszącej".

[sweet_pink]

Ale kto umawia się na zjazd rodziny czy wigilię 3 dni wcześniej?!
Ja zaproszenia na takie spotkanie otrzymuje/rozdaje od 2 tygodni do miesiąca
wcześniej, albo i wcześniej.
Autorka pewnie jakby dwa tygodnie temu dostała telefon od mamy "Córuś 13-tego o
11 jest msza za dziadka, a później zapraszam całą rodzinę na obiad." to by na
weekend zaplanowała obiad, a nie wyjazd z chłopakiem. Tylko dlatego że to
rodzina i okazja, to ona od razu ma obowiązek zmieniać plany i być na zawołanie.
Rozumiem, ze rodziny "wystawić" nie wolno, ale partnera to jak najbardziej?

Fakt może impreza to źle powiedziane. Chodziło mi o to że spędziła bym czas z
tymi którzy przybyli ciesząc się tym, że ich widzę zamiast zamartwiać się czy
zwracać uwagę na to kto przyjechać nie mógł.

dokładnie o to mi chodzi

[yoko0202]

sweet_pink napisała:

> Ale kto umawia się na zjazd rodziny czy wigilię 3 dni wcześniej?!
> Ja zaproszenia na takie spotkanie otrzymuje/rozdaje od 2 tygodni do miesiąca
wcześniej, albo i wcześniej.
> Autorka pewnie jakby dwa tygodnie temu dostała telefon od mamy "Córuś 13-tego
o 11 jest msza za dziadka, a później zapraszam całą rodzinę na obiad." to by na
weekend zaplanowała obiad, a nie wyjazd z chłopakiem. Tylko dlatego że to
rodzina i okazja, to ona od razu ma obowiązek zmieniać plany i być na zawołanie
> .
> Rozumiem, ze rodziny "wystawić" nie wolno, ale partnera to jak najbardziej?

[yoko0202]

emma_ja napisała:

> z wyprzedzeniem? a ty jestes ksiezna yorku?
> ze nie mozesz pofatygowac sie na impreze w ostatniej chwili

księżną nie bardzo, yorku to już w ogóle, fatyga w sumie żadna, ale w tym wątku
nie o to chodzi...

> nie przesadzaj, miej szacunek do starszych

mam i to ogromny, na swoją zgubę chyba...; jestem bodajże jedyną
przedstawicielką młodszego pokolenia w naszej rodzinie, która do dyspozycji jest
zawsze; chętnie pomagam, w tym finansowo, wożę gdzie trzeba, robię zakupy,
często dzwonię, wpadam kilka razy w tygodniu choćby na herbatkę zobaczyć jak się
rodzice czują, a w dni takie jak dzień matki czy urodziny ojca skoro świt o 8.00
rano biegnę z kwiatami żeby mieli miły dzień; po prostu uważam, że to jest
normalne i tak należy postępować, nie robię tego z żadnego przymusu i nie
oczekuję za to zachwytów ani głaskania po główce.

> pomijam, ze powinnas wiedziec kiedy dziadek zmarl...i spodziewac sie takiej
uroczystosci...o tym ze sama matki powinnas zapytac- nie wspomne

a z jakiego powodu powinnam się niby spodziewać, skoro do tej pory taki obiad
miał miejsce jeden raz? mam sporą rodzinę, brakuje już kilku osób ze starszego
pokolenia, i nie organizujemy co chwilę wielkich spotkań tylko w rocznicę po
prostu zwykle jeździ się we własnym zakresie zapalić znicze na cmentarzach.

[butterflymk]

pogódź dwie rzeczy...
zabierz chłopaka ze sobą
posiedźcie i potem pojedźcie sobie gdzie tam chcecie...

A ja bym wybrała rodzinę...

[rosa_de_vratislavia]

W przeciwieństwie do większości forumowiczów wybrałabym obiad z
rodziną.
Rocznica śmierci dziadka jest raz w roku i uroczysta, zamawiana msza
za niego - także. To doskonała okazja do spotkania i rozmowy z
osobami, których w swoim zabieganym życiu po prostu nie dostrzegasz -
wszelkimi ciociami, wujkami i kuzynami. Można być trochę
bardziej "klanowym" i się tak nie izolować,a tych ludzi nie
traktować jak gromady nudnych zgredów, zwłaszcza,że piszesz,że
wzajemnie się szanujecie, pomagacie sobie etc.
Czyli nie jest to fikcja, tylko prawdziwa rodzina.

Pojechałabym z chłopakiem na weekend, wróciła wcześnie rano w
niedzielę i uczestniczyła wraz z rodzicami w tych uroczystościach.

Nie widzę w tym żadnego nadmiernego uzależnienia ani
braku "odpępnienia".

[des4]

autorka wątku obrazona na rodzine za brak zaproszenia, widać kiepski
ma kontakt z krewnymi, sama wiedząc o rocznicy tez nie raczyła się
zaiteresować co inni planują z tej okazji...

widocznie rodzina doszla już do wniosku, ze szkoda podtrzymywać
fikcję kontaktów z osoba, której życie kręci się wokol jej wlasnych
spraw...

[yoko0202]

des4 napisał:

> autorka wątku obrazona na rodzine za brak zaproszenia, widać kiepski ma
kontakt z krewnymi, sama wiedząc o rocznicy tez nie raczyła się zaiteresować co
inni planują z tej okazji...
>
człowieku, ja nie wiem, jak ja mam to napisać jasno i wyraźnie - w rodzinie nie
obchodzimy co do zasady TAKICH okazji, jak na razie obiad rodzinny z okazji
czyjejkolwiek rocznicy śmierci odbył się bodajże jeden raz w całym moim
dotychczasowym trzydziestoparoletnim życiu i było wiadomo że się odbędzie kilka
tygodni wcześniej; zwykle wygląda to tak, że najbliżsi zmarłej osoby (a
niekoniecznie wszyscy wujkowie, ciotki i kuzyni...) grupowo lub indywidualnie w
dzień rocznicy jadą na cmentarz z kwiatami i zniczami, po czym rozjeżdżają się
do swoich domów. Rocznica śmierci jest dzisiaj. Planowałam standardowo jechać na
cmentarz, z tym że jutro, bo dzisiaj nie dam rady.
Co do zasady, to raczej 1 listopada (i ewentualnie dni sąsiadujące) są
poświęcane w mojej rodzinie właśnie na spotkania na cmentarzach + wspólne obiady
z całą wielką bliższą i daleką rodziną.

Czy to jest w miarę klarowne, bo jaśniej już nie umiem?

> widocznie rodzina doszla już do wniosku, ze szkoda podtrzymywać
> fikcję kontaktów z osoba, której życie kręci się wokol jej wlasnych spraw...

we własnym domu chyba na dobę spędzam mniej czasu (nie licząc nocy, kiedy się
śpi), niż u rodziców czy u brata, więc jak nie znasz sytuacji to nie komentuj
głupio.

[emma_ja]

rocznica smierci to nie to samo co imieniny dalekiej ciotki

nie wiem czy warto tak sie upierac przy swoim tym bradziej ze jestes znacznie
mlodsza od pomyslodawcow

poza tym plany w zyciu lubia sie zmieniac, niezaleznie od nas
lepiej uczyc sie byc elastycznym a nie dostawac szalu i obwiniac matke ze smiala
chciec zebys byla obecna..posadzac ja o tyranie i nieliczenie sie z toba

ja bym zrezyg ze swoich planow,
tym bardziej, ze takie dyskusje sa jakies niesmaczne w obliczu ich przyczyny(
rocznica smierci)

jakos tak nie wypada w moim odczuciu...
wyklocac sie o wycieczke.. w tej syt.

a co żałosniejsze

[des4]

to to, że taka postawa staje się coraz powszechniejsza...

gdzieś/kiedyś był podobny wątek zalożony przez panienkę żalącą się
że smierć i pogrzeb ciotki burzy im od dawne przygotowane plany
hucznej parapetówy...

najsmutniejsze było to, że najwięcej wpisów doradzalo jak wykręcić
się od wyjazdowego pogrzebu i jak uczcić ciotke w trakcie
imprezy......

[emma_ja]

kto tych ludzi bedzie kiedys odwiedzal? sluchal? wlasne dzieci oddadza ich do
domu opieki i beda jezdzily na wycieczki...bo szkoda czasu na sluchanie dziadka.

a dziadek zlosliwy, utrudnia wszystko bo musial umrzec akurat teraz kiedy nikomu
to nie pasuje...brrr

[des4]

stałą odpowiedzią na twoje argumenty jest to że w rodzinach wszyscy
sie żrą więc nie ma co liczyć na odwiedziny w starości (tylko
wspolczuć ludzom ktorzy po swoich doswiadczeniach przenosza taki
model rodziny na wszystkich)...

innym argumentem jest stwierdzenie, ze sobie za opiekę zapłacą....

[yoko0202]

coraz żałośniejsze to staje się treść i forma tego, co piszesz

[yoko0202]

emma_ja napisała:

> rocznica smierci to nie to samo co imieniny dalekiej ciotki
>
> nie wiem czy warto tak sie upierac przy swoim tym bradziej ze jestes znacznie
mlodsza od pomyslodawcow
>
> poza tym plany w zyciu lubia sie zmieniac, niezaleznie od nas
> lepiej uczyc sie byc elastycznym a nie dostawac szalu i obwiniac matke ze
smiala chciec zebys byla obecna..posadzac ja o tyranie i nieliczenie sie z toba
>
> ja bym zrezyg ze swoich planow, tym bardziej, ze takie dyskusje sa jakies
niesmaczne w obliczu ich przyczyny(rocznica smierci)
>
> jakos tak nie wypada w moim odczuciu... wyklocac sie o wycieczke.. w tej syt.

ja się nie upieram, tylko zastanawiam się co robić; wcale nie wykłócam się z
matką i nie obwiniam jej.
a'propos elastyczności, to jestem taka elastyczna, że dostosowuję się non stop
niezmiennie od lat i zaczyna mnie to męczyć.

[figgin1]

yoko, czemu się ścierasz z idiotami?

[des4]

ten ostateczny argument rzucił mnie na kolana...

[yoko0202]

bo mam spóźnione reakcje i refleks szachisty... wciąż miałam nadzieję na wymianę
zdań na poziomie
:)

[des4]

ROTFL...sprane forumowe slogany...poziom, klasa, kultura...

[figgin1]

des4 napisał:

> ROTFL...sprane forumowe slogany...poziom, klasa, kultura...

Miło, że zostało ci przynajmniej trochę samokrytyki :)

[figgin1]

Widziałam kiedyś taką sygnaturkę "nie dyskutuj z idiotą bo cię sprowadzi do
swojego poziomu i pokona doświadczeniem"
Ale sama mam skłonność do takich przepychanek niestety...

[skarpetka_szara]

Nie bedzie tak zle/czarno jak sobie to wyobrazasz. Zobaczysz,
przezyja, bedzie ok.

Chyba czas juz przyzwyczjac rodzicow ze masz wlasne zycie i wlasny
mozg, co?

Ja mialam tak przez dlugi czas z chodzeniem do kosciola. Nie
wierzylam w to, nienawidzilam tam chodzic ale matka mi robila
wyrzuty sumienia - a ona jest specjalistka w tych sprawach.
Niechodzac ja JEJ rozdzieralam serce - czy cos w tym stylu. Ale w
koncu przestalam chodzic, matka boleje, ale zyje. Jako kompromis
chodze tam raz albo dwa razy do roku - dla JEJ przyjemnosci.

Wierz mi, trzeba po prostu zaczac zyc swoim zyciem, a gdy rodzice
zauwaza ze masz to swoje zycie - to dadza ci spokoj.

[szpilka_du]

Wybrałabym rodzinę, przede wszystkim z szacunku dla zmarłego dziadka. Szerokim
łukiem omijam cmentarze, unikając uświadamiania sobie własnej śmiertelności. Ale
jeśli pochodziłabym z rodziny, w której pamięć zmarłego członka rodziny czci się
za pomocą mszy i spotkania, to uczestniczyłabym w tym. Bo tak naprawdę z tymi
wszystkimi "ciotkami, wujkami itd." może mnie nie łączyć nic - ale i tak
pozostajemy rodziną. A to jest przecież ponadczasowa wartość. Piszesz o sobie,
że dorosłaś kilkanaście lat temu, ale reakcję na wiadomość o spotkaniu
przyjmujesz jak nastolatka, która będzie się nudzić. Dorośli ludzi umieją
rozmawiać i z nudną ciotką. Umieją też wspominać z innymi członkami rodziny
zmarłego. Dorośli umieją zrezygnować z prostej przyjemności spędzania beztrosko
czasu z ukochanym, na rzecz spędzenia czasu z kimś, kto pozornie nieważny,
stanowi Twoją rodzinę. Pierwsze, istotne pokrewieństwo. A jeśli jesteś na tyle
dorosła, że stworzyłaś własną, dlaczego nie włączyłaś jej do tej, z której sama
wyszłaś?
To jest naprawdę smutny post.

[burza4]

cóż, ale nie każdy ma ochotę na okolicznościową hucpę i nie musi to
być oznaką zaniku uczuć wyższych (pomijając już, że nie każde
relacje rodzinne warto pielęgnować)

Powiedzmy sobie szczerze - pamięć o dziadku jest najmniej istotna
przy tego typu spotkaniach, omawia się bieżące wydarzenia rodzinne,
opowiada co się działo, kto się ożenił,komu się urodziło dziecko kto
gdzie pracuje itd. Osobiście odwiedzam groby bliskich najchętniej
sama, nie znoszę tłumu, mam potrzebę refleksji więc ożegnuję się od
pogaduszek na cmentarzu, stania na baczność i odmiawiania pacierzy.

[gelee]

Jesteś dorosła, masz swoje plany, jedź i się nie zastanawiaj. A np. dzień przed
wyjazdem idź na cmentarz. Jesli rodzinka jest w miarę normalna, zrozumie.

[amuga]

yoko0202 napisała
> nie mam ochoty w tym spotkaniu uczestniczyć, zamierzałam w sobotę
rano jechać
> na cmentarz zapalić znicz, scenariusz mogę przewidzieć - wielka
obraza i
> gadanie przez rok.
> Co byście zrobiły?

Dokladnie to co napisalas.
Na drugi raz popros o wczesniejsze zawiadomienie i juz!

[madzioreck]

Jedź na weekend. Niech gadają, niech będzie obraza. Jeśli to taki typ rodzinki,
to obgadają Cię czy pójdziesz, czy nie.