Nie wierze ...

[elisabeth_shue]

zainspirowana jednym z watkow pomyslalam sobie, ze ... nie wierze, ze
ktokolwiek moglby mnie pokochac, tak naprawde. I czuje, ze na milosc drugiej
osoby zwyczajnie nie zasluguje. Straszne ale prawdziwe ...
Myslicie, ze syngrom DDA ma tutaj znaczenie?
Ktos ma podobnie?

[marzeka1]

Syndrom DDA ma tu raczej ZASADNICZE znaczenie.Poza tym, na miłość się nie
zasługuje, a obdarza nią drugą osobę.

[elisabeth_shue]

Wiem, ze sie nia obdarza ... teoretycznie to wiem. W praktyce twki we mnie
przekonanie, ze musze byc niewiadomo jak dobra, zeby ktos mnie pokochal.
Idealem, do ktorego daza nie bede nigdy ...

[marzeka1]

Nikt nie jest ideałem, nikt. Próbowałaś w ogóle jakiejś terapii jako DDA albo
przynajmniej czytałaś jakieś sensowne, poświęcone temu problemowi książki? Może
warto popracować nad poczuciem własnej wartości.

[elisabeth_shue]

Nie, nie czytalam. Chyba dlatego, ze dopiero ostatnio zdalam sobie sprawe, ze to
wlasnie to tak bardzo odciska pietno na moim obecnym zyciu. Z 2 strony boje sie
dotkac tego, co tak dla mnie bolesne, ale chyba nie mam wyboru, tymbardziej
obracajac sie w srodowisku ludzi zwiazanych z terapia. Pomoc na wyciagniecie
reki ...

[marzeka1]

Skorzystaj więc, bo tylko MIERZĄC się z DDA, masz szansę INACZEJ zbudować swoje
życie,nie musisz być skazana na związek z alkoholikiem, by powtórzyć schemat z
domu rodzinnego.W sumie tylko dotknięcie tego, co bolesne, pozwoli ci na inne
spojrzenie przede wszystkim na siebie- czego życzę. Pozdrawiam:)