Life sucks

[pretensjaa]

Zostałam na lodzie.... ;(

Miałam ciepłą posadkę w szkole językowej, od czasu studiów.

W tym roku uzyskałam tytuł licencjata, chciałam spróbować czegoś nowego. Po
rozmowie kwalifikacyjnej zaproponowano mi staż w innej szkole językowej.
Zachęciła mnie perspektywa zmiany, innowacyjne metody nauczania itd.

Zrezygnowałam więc z poprzedniej pracy. Dziś dowiedziałam się od szefowej
szkoły, że zajęcia miałyby się odbywać na obszarze województwa, ale nie w moim
mieście, lecz odległych o ok. 50-80 km miejscowościach. W mieście miałyby
bowiem pracować osoby doświadczone, zaś ja, jako osoba nowa, nieprzeszkolona...

Oczywiście wycofałam się. Lepiej już opłacają mi się korepetycje.

Zostałam na lodzie. Czasem mam wrażenie, że podejmuję w życiu same błędne
decyzje. Jestem załamana i czuję się do niczego.

[hermina25]

nie łam się !
ja też jakiś czas temu rzuciłam świetną posadkę (na dodatek od awansu dzieliło
mnie kilka dni...),ale zaryzykowałam i w nowej firmie popracowałam jakieś 3
miesiące po czym zwolnili mnie z niej wielkim hukiem ,do tej pory nie do końca
wiem za co :/
Czasem podejmuje się te złe decyzje...Ale uczysz się na błędach-niestety.
Ta sytuacja nauczyła mnie,żeby doceniać to co mamy,bo zawsze można spaść z
deszczu pod rynnę :(
Głowa do góry!

[pretensjaa]

Dzięki Hermina, zrobiło mi się lepiej na sercu!

Nie chodzi mi jedynie o sferę finansową. Udzielam korepetycji kilkunastu osobom
i jakoś sobie radzę.

Chodzi o to, że czuję się bezwartościowa. Znam dziewczyny o niższych
kompetencjach, które jakoś się odnalazły, pracują. A ja - pechowiec.

Siostra pracuje, chłopak pracuje, a ja siedzę w domu i czuję, że stoję w
miejscu, a czas nieubłaganie przecieka mi przez palce. Nikomu nie życzę takiego
uczucia...

[hermina25]

Doskonale Cię rozumiem :( ja pracuję teraz dorywczo,bo nic na stałe nie mogę
znaleźć :(
Czuję się jak osobnik drugiej kategorii :/
Zauważyłam tą przykrą tendencję,że czasem po za kwalifikacjami i umiejętnościami
trzeba mieć w życiu trochę szczęścia... ja go nie mam i to boli najbardziej.
Ale mam nadzieję,że ta zła passa w końcu nam minie :)
Szczerze tego życzę Tobie i sobie :]

[frisky2]

Hermina: A skąd wiesz czy nie masz szczęścia i czy wartość człowieka mierzy się
jego zawodem? Dla mnie właśnie to, że mimo trudności radzisz sobie, że się
starasz gdzieś zarobić, wbrew tzw. szczęściu życiowemu jest oznaką wartości.

[hermina25]

Jasne :)
staram sobie jakoś radzić,ale to jest tymczasowe...Chciałabym mieć już ciepłą
posadkę na stałe,a tu jak na razie zero telefonów :/
Mam dość specyficzną sytuację rodzinną (pomagam chorej mamie) i zarobki są
niestety w chwili obecnej dla mnie bardzo istotne ...pracując tymczasowo wiążę
ledwo koniec z końcem-tak więc nazwę to wegetacją ,a nie radzeniem sobie.Staram
się jednak nie tracić nadziei i mam nadzieję,że wkrótce odezwą się z firmy do
której aplikowałam!

[grzeczna_dziewczynka15]

Hermina i Pretensja, tez was rozumiem dziewczyny;(
Tez mi sie wydaje, ze co decyzja to klapa. Kiedys myslalam, ze wysokie
kompetencje zapewnia prace, chocby nie wiem co, a okazuje sie, ze lepsi
sredniacy, ktorzy nie podkakuja szefom:(
Nie umiem zarabiac kasy, mimo, ze pracuje ciezko i mam kompetencje. Caly czas
chce sie rozwijac, bo wydaje mi sie to konieczne, ale nie przeklada sie to na
jakosc pracy, czy zarobki:( Juz mnie to troche frustruje.

MOze terapia na to?

[sweet_pink]

Oj faktycznie jesteś w nie fajnej sytuacji.
Powiem Ci tak, podjęłaś decyzje, było minęło i nie ma co się dołować z jej powodu.
Można spojrzeć na życie w ten sposób, że nie ma złych decyzji. Nie zależnie jaką
decyzję podejmujesz to nie możesz sprawdzić tej opcji na którą się nie
zdecydowałaś, więc nie wiesz czy była by lepsza od obecnej (a może w tamtej
starej szkole byś miała od nowego semestru ucznia który by cię doprowadzał do
załamania, albo oskarżył o molestowanie, a może było by dobrze, ale tego nie
wiesz).
Można też myśleć, że dokonywanie zmian w życiu to coś co sprawia że nabywamy
nowych doświadczeń, stajemy się lepsi...a zmiany to dokonywanie coraz to nowych
decyzji...czyli rozwój polega na podejmowaniu decyzji nie zależnie czy dobrych
czy złych.
Można też pamiętać, że to jest takie prawo natury, że raz wszystko idzie dobrze,
a raz nie za bardzo...jak w tej piosence w dobranocce co się chyba "Tajemnice
wiklinowej zatoki nazywała"..."I raz na wierzchu raz na dnie, tak w życiu jest
to każdy wie".
Można sobie też powtarzać sobie "Klęska jest nawozem sukcesu".

No więc wyślij to wrażenie, że jesteś do kitu do śmietnika, bo to że masz odwagę
podejmowania decyzji świadczy o tym ze to kompletna bzdura. I ucha do góry, na
pewno dojdziesz za jakiś czas znowu na "życiową górkę".

[sadosia75]

tez zrezygnowalam z cieplej posadki. pozniej mnie zwolniono z fimry
po pol roku. i w sumie w tamtym czasie myslalam tak jak Ty. jednak
z perspektywy czasu doszlam do wniosku, ze dzis mam zdecydowanie
lepiej niz wtedy. i decyzja o odejsciu z pracy byla sluszna.
wiec moze i u Ciebie tez tak bedzie? nie zawsze swieci slonce ale
kiedys wreszcie wychodzi zza chmur ;) glowa do gory.

[nothing.at.all]

Raz jest lepiej, raz gorzej. Takie już to nasze życie jest. Nie łam się! Głowa
do góry!
Myślisz, że tylko Ty podejmujesz złe decyzję i wybory? NIE:). Ja też, Ona i On
też. Trzeba tylko potrafić z nich wyciągać dobre wnioski i iść dalej do przodu!

[mahadeva]

nie przejmuj sie ja zamienilam fajna, dobrze płatna prace na jakis mniej platny
szajs, a potem tak sie z nimi pozarłam, ze mnie wylali i wszystko musze zaczynac
od nowa

[soulshunter]

ale masz misia :P