Podporządkować sie rodzicom czy żyć swoim życiem??

[majka0223]

Mam problem... Mam 24 lata, pracuję, mieszkam z rodzicami... Chce
polecieć z koleżanką na tydzień do znajomych-bardziej znajomych
koleżanki- do Londynu pozwiedzać miasto i zrobić sobie "mały urlop",
zobaczyc jakie tam jest życie. Problem w tym że jak "ponformowałam"
o tym rodziców to powiedzieli że jestem nieodpowiedzialna, że nawet
nie wiedzą kim są Ci moi "znajomi" itp itd. przestali sie do mnie
odzywać i traktują mnie jak powietrze od paru dni... Czy rodzice nie
mogą zrozumiec ze to moje zycie i ze sama odpowiadam za bledy czy
sukcesy odniesione w moim życiu???Nie wiem co robić bo bilety już
mam a sytuacja w domu poprostu mnie przerasta...

[piotr.55]

Bardzo poważnie potraktować wszelkie uwagi rodziców i.... jechać :)

[butterflymk]

oj rób swoje i nie daj się, musisz im przekazać konsekwencja że
jestes dorosła, odpowiedzialna, pracujesz i zasługujesz na urlop i
że akurat to nie jest dobry sposób żeby Cie siłą zatrzymac na etapie
ich małej córeczki...
Owszem bierz ich opinie pod uwage ale decyduj sama...
Przekonaj ich że wyjazd jest ok i że zostawisz im tel adres, troche
poopowiadaj im o tych ludziach...
przeciez jakoś mozna to załatwic żeby nikt nie miał żalu...

[luksusowa.narzeczona]

lec i baw sie dobrze. o obrazonych rodzicach postaraj sie nie myslec, przejdzie
im w koncu. a ty rob swoje.

[majka0223]

Mam nadzieje że im przejdzie..Mają 3 tygodnie na "oswojenie" sie z
tą myslą... Znam ich i wiem jacy sa zawzięci. Takim nie odzywaniem
sie probują zrobić na mnie presje że to oni mają rację i zrobię tak
jak oni by chcieli...Cieżko i przykro mi z tym że zamiast akceptować
moje wybory albo porozmawiać to oni poprostu się obrażaja i nie
odzywają:( A to jest tylko jeden głupi wypad-na dodatek z koleżanka
i tylko na tydzien....

[stinefraexeter]

Daj spokój, dobrze wiesz, co robić. Przyjąć obawy rodziców do wiadomości i
jechać do Londynu. Kurcze, moi to z radości skakali, jak gdzieś wyjeżdżałam, bo
sami chcieliby zwiedzić cały świat.

[kadfael]

Ja w Twoim wieku od 5 lat nie mieszkałam w domu. Rodziców owszem-
kochałam, szanowałam, liczyłam się z ich zdaniem, ale do głowy by mi
nie przyszło pytać o zgode na wyjazd gdziekolwiek. po prostu
mówiłam - jadę na tydzień ze znajomymi do X. Inna sprawa, że rodzice
przez te 5 lat mieli czas na przyzwyczajenie się, że nie jestem małą
dziewczynką, którą stale trzeba pilnować.

[horpyna4]

Walnij rodzicom tekst, że skoro do nich nie dotarł fakt, że od 6 lat
jesteś pełnoletnia i nie musisz z nikim konsultować swojego
postępowania (przynajmniej poza domem, bo mieszkając u nich musisz
się w domu dostosowywać), to zaczynasz szukać samodzielnego
mieszkania.

Jeżeli są nadopiekuńczy i lubiący rządzić, to przestraszą się i
spuszczą z tonu.

A swoją drogą, zacznij naprawdę szukać osobnego mieszkania.

[chicarica]

Gorzej jak się ucieszą i wynajmą studentom jej pokój ;)
Jak się rzuca takie teksty, to trzeba być gotową na faktyczną wyprowadzkę. BTW:
wyprowadziłam się z domu dwa miesiące po moich 24-tych urodzinach, uważam że i
tak późno.

[gobi05]

> o tym rodziców to powiedzieli że jestem nieodpowiedzialna, że nawet
> nie wiedzą kim są Ci moi "znajomi" itp itd. przestali sie do mnie
> odzywać i traktują mnie jak powietrze od paru dni...

Twoi rodzice wciąż uważają, że muszą się tobą opiekować.
Zauważ, że nie chcą się z tobą kłócić. Zdaje się,
że ich zdaniem nie zachowujesz się jak osoba dorosła.
Właściwie to już czas byłoby wydorośleć, ale tak
wygodnie się żyje w rodzicielskim ciepełku...
To tyle, jeśli chodzi o ogólną sytuację.

> polecieć z koleżanką na tydzień do znajomych-bardziej znajomych
> koleżanki- do Londynu
Rodzice mogą mieć rację. Trudno ocenić, na ile ci
"znajomi" są godni zaufania, może to są znajomi
sąsiadki koleżanki koleżanki? Może wcale nie wolno
im ufać? Dobrze byłoby mieć plan B, na wypadek
jakby ci się nie podobała jakaś sytuacja.
Co zrobisz, jeśli zamiast do mieszkania trafisz
do meliny? Czy umiesz znaleźć tani hostel?
Dosłownie 300 metrów od London Bridge masz
św. Krzysztofa
www.hostellondon.com/hostelpictures.php?PicNO=3&HostelNumber=503
www.hostellondon.com/

Po przylocie zasil sobie kartę Oyster na 20 funtów
i wykup tygodniowy bilet autobusowy. Karta dla
przyjezdnych
www.tfl.gov.uk/tickets/faresandtickets/visitortickets/5185.aspx
ma gorszą funkcjonalność, ale możesz wybrać niewykorzystane
pieniądze.
Zabierz telefon z roamingiem albo kup simm-kartę
Pay-As-You-Go na miejscu. Nie wiem, co pozwala
na tanie rozmowy z Polską obecnie, może o2?

> sukcesy odniesione w moim życiu???Nie wiem co robić bo bilety już
> mam a sytuacja w domu poprostu mnie przerasta...
Sprawdź limit wagi bagażu i leć.

[majka0223]

Dziękuję za szczegółowe porady

ok 200km od Londynu mieszka moja kuzynka, więc w razie problemu
zawsze moge do niej zadzwonić... Wiem, że to może być szalone,
zwariowane i ryzykowne ale wiem też że tego chce i chce tam
lecieć... Zresztą i tak mam już wszystko załatwione. Tylko
zastanawia mnie fakt, jak długo rodzice nie bedą sie jeszcze do mnie
odzywać... I Co nadejdzie dzien wylotu ja spakowana a oni nie
powiedza mi nawet "do widzenia" ?? To wtedy mój "wypad" raczej nie
bedzie należał do udanych...Albo wrócę i zastanę zmienione zamki w
drzwiach...

[yannika]

> Albo wrócę i zastanę zmienione zamki w drzwiach...

Wtedy szukasz sobie pokoju na już i wracasz z policją po swoje rzeczy.
Skoro stać Cię na wyjazd do Londynu (o ile dobrze zrozumiałam - samolotem) to na
opłacenie sobie pokoju też Cię będzie stać.

[chicarica]

Żartujesz? Bilet do Londynu potrafi obecnie kosztować 1 zł. Sama tak leciałam.

[gobi05]

> ok 200km od Londynu mieszka moja kuzynka,

OK, to świetnie. Cheapest Fare Finder na stronie
www.nationalrail.co.uk/ podaje cenę 68,40 GBP
za przejazd Londyn - Liverpool, oczywiście
off-peak, nie anytime. Jeden przejazd autobusem
w Londynie to 2 GBP gotówką albo 1 GBP - Oyster.
Taksówka rzędu 20 GBP.

> zawsze moge do niej zadzwonić... Wiem, że to może być szalone,
> zwariowane i ryzykowne
Hehehe :-D
Ryzykowne to są wyjazdy brytyjskich małolatów
tnij.org/ukgapyear
W Londynie piszą ci nawet w którą stronę masz
patrzeć zanim przejdziesz przez ulicę.

> Albo wrócę i zastanę zmienione zamki w
> drzwiach...
To by nie było takie złe...

[stinefraexeter]

Tygodniowy wyjazd do stolicy europejskiego kraju z koleżanką opisywany jako
"szalone, zwariowane i ryzykowne". Trochę to smutne.

[kadfael]

> Rodzice mogą mieć rację. Trudno ocenić, na ile ci
> "znajomi" są godni zaufania,

Ale też dziewczyna nie jedzie na pustynię ani do krajów 3 świata,
tylko do stolicy europejskiego kraju! I chyba zabiera ze soba kasę i
zna przynajmniej w wersji podstawowej angielski. Nie spodoba jej się
wsiądze w samolot/autokar i wróci do kraju. Naprawdę nie ma problemu.

[chicarica]

Bez przesady. Znacznie przed 24 urodzinami oznajmiłam mamie - wiesz mama, jadę
do Hiszpanii. Kiedy? W sobotę. I pojechałam. Wróciłam po paru miesiącach, super
zadowolona. 24 lata to już nie czas na robienie fochów że córka chce gdzieś
wyjechać.

[twojabogini]

To wyjedź i nie będziesz się musiała przejmować sytuacją w domu.
Kiedyś trzeba z gniazda wyfrunąć.

[katinka6]

Żyć swoim życiem.

[majka0223]

Hm a jak myślicie rodzice przed wyjazdem zaczną sie "odzywać"? Bo
nie chce wyjechać bez słów pożegnania, źle bym się z tym czuła. Może
miał ktoś z was "podobną" sytuację?

[deszcz.ryb]

A kiedy zamierzasz się wyprowadzić od rodziców? Po trzydziestce? Skoro stać cię na taki wypad, to, jak mi się wydaje, stać cię i na wynajmowanie mieszkania [samej albo z koleżankami - to może być odrobinę niewygodne, ale warte wolności]. A wtedy rodzice nie mają nic do gadania - wyjeżdżasz i wracasz kiedy chcesz; nie musisz ich nawet o tym informować.

[internetowka]

pytanie.. nie wiesz, że życie masz jedno?

[majka0223]

Tak wiem że każdy ma jedne życie...

troche przesadzaja...

[lewania]

Skoro juz Cie tak traktuja to sie niewiele zmieni jak polecisz.

Przesadzaja troche! nie masz juz 15 lat, zeby byc nadopiekunczym.
Skoro kupilas bilety za swoje pieniadze i nic od rodzicow nie chcesz
i do tego jedziesz sobie tylko w odwiedziny to nie widze problemu.

Siadz z nimi i wytlumacz, ze nie chcesz aby z tego robili taki
wielki problem i to jest jedna z takich decyzji, ktore sama musisz
podjac bo nie mozesz dostosowywac sie do woli rodzicow cale zycie.

I nie, rodzice Ciebie nie zrozumieja i beda Ci mieli za zle to, ze
jedziesz, ale tacy sa juz rodzice. Przejdzie im. A ty baw sie dobrze
i uwazaj na siebie.

[bertrada]

Rodzice się nauczyli, że szantażami emocjonalnymi i fochami mogą na Tobie
wszystko wymusić, oraz tego, że Tobie bardziej zależy na ich względach niż im na
Twoich. Czas ich tego oduczyć. Chcą fochy strzelać, niech sobie strzelają, olej
to. Nie chcą się odzywać, niech się nie odzywają, będziesz miała więcej czasu
dla siebie a oni skoro milczą, to przynajmniej nie będą się czepiać.
I nie wchodź w żadne dyskusje, bo one nie mają żadnego sensu. Krótko powiedz, że
informujesz ich, że wyjeżdżasz a nie pytasz się o pozwolenie. I zajmij się
swoimi sprawami. Z początku trochę pofiksują, ale z czasem zaczną Cię
przynajmniej szanować.
Jedź gdzie chcesz jechać i baw się dobrze. Czas odciąć pępowinę.

nieodzywanie sie

[mrs.solis]

Powiedz rodzicom,ze taka forma kary jest dziecinna. Powiedz im
rowniez,ze jak przejedzie cie samochod w drodze do pracy to oni do
konca zycia beda mieli wyrzuty sumienia,ze zmarnowali X dni na
nieodzywanie sie do ciebie.

[coppermind]

po pierwsze - nie rodzicom, tylko mamusi i jej sterroryzowanemu mężowi.

po drugie - kopnąć mamusię w tyłek, bo to co robi to realizacja zwierzęcego
instynktu. "Kochające" mamusie zjadają swoje dzieci,
bo wydaje im się, że wtedy będą one bezpieczne.

po trzecie - z ojcem iść na piwo i trzymać sztamę, bo to jedyne dostępne źródło
rozumu w okolicy.

[sueellen]

Wiesz co, wydrukuj ten watek i podsun rodzicom do przeczytania.

Wyobraz sobie swoje zycie za 5-6 lat. Bedziesz miala 30 lat i bedziesz sie
pytala rodzicow czy mozesz wyjechac z mezem na wakacje albo zajsc w ciaze, albo
sie przeprowadzic czy zmienic prace? A jak nie zgodza sie z Twoja decyzja to sie
obraza?????


Rodzice powinni sie cieszyc, ze jedziesz, ze zwiedzisz, poszerzysz horyzonty,
zdobedziesz nowe doswiadczenie, a przy tym bedziesz sie dobrze bawic. Nie
jedziesz na pustynie ale do jednego z najwazniejszych miast nie tylko w Europie
ale i na swiecie. Miasto ogromne, ale poruszanie sie po nim jest jak bulka z
maslem. Jesli tylko masz podstawy angielskiego nie mowy aby sie zgubic. Wszystko
jest opisane na kazdym kroku.

[marzeka1]

Masz toksycznych w reakcjach rodziców, współczuję.Zachowujesz się jak mała,
uzależniona od nich dziewczynka, której wyjazd zawali się, bo "rodzice się nie
odzywają". No są walnięci, zacznij przygotowania do usamodzielnienia, bo
skończysz jako dziwaczka, która przez nich nie ułoży sobie życia.

[varia1]

na pustyni to dopiero się horyzonty poszerza:)

[framboos]

porada na teraz: wytlumacz I pojedz
porada na po powrocie: usamodzielnij sie, wyprowadz, slowem zacznij zyc
wlasnym zyciem Ja to zronilam w wieku 22 lat I nigdy nie pozalowalam
powodzenia

[majka0223]

Dziękuję wszystkim za odpowiedzi...

Jeżeli chodzi o wylot to i tak polece bo szkoda mi biletów i okazji
na zwiedzenie Londynu... Szkoda tylko że rodzice tego nie rozumieją
i wiem że dalej tak będzie "szczelanie fochów" do dnia wylotu.
Pewnie sie spakuje, powiem "narazie-wracam za tydzień" a nie usłysze
nic w odezwie ...

Nigdy nie było żadnych problemów, robiłam praktycznie co chciałam
tylko musiałam im powiedzieć co jak kiedy gdzie do której itd.
Aż do teraz kiedy chcę jechać dalej niż granice naszego kraju
zaczynaja sie schody. Już zaczełam szukać kawalerki więc mam
nadzieje że jakoś to będzie po moim powrocie.

[horpyna4]

A tak przy okazji - w jakim wieku Twoja matka się usamodzielniła?

[majka0223]

W wieku 21 lat wyszła za mąż...

[horpyna4]

I nie potrafisz tego wykorzystać w rozmowie z nią?

[ciety.jezor]

leć

[wakacyjna_iguana]

To znak że czas się wyprowadzić z chaty.tak naprawdę Twoi rodzice zachowują się
kompletnie dziecinnie. Gdybyś mieszkała osobno to mogłabyś do nich zadzwonić już
z Londynu a wcześniej nie informować ich wcale:)
Moja mama miała identyczne schizy - np. jak miałam 20 lat to pierwszy raz od 10
lat poszłam do fryzjera i ścięłam moje długie włosy, oczywiście nie informując
jej o tym, gdy wróciłam do domu to mama mało na zawał nie zeszła, powiedziała że
wyglądam jak czupiradło, zrobiła mi awanturę i nie odzywała się 3 dni!!! Dotarlo
do mnie że jej zachowanie nie jest normalne i ma kobieta problem:))))

[kicia031]

O w morde

w twoim wieku bylam matka 3-latka, z wlasnym mieszkaniem, samodzielna i niezalezna.

nawiasem mowiac na to mieszkanie zarobilam jezdzac do Norwegii i Wielkiej
Brytanii pracowac w wakacje. To jakis kosmos.