Ale...

[zycie_jak_bajka]

Nie zauważyłam kiedy w moim życiu zagościło "ale".
Najpierw niewinnie dość:
- ładnie to zrobiłaś córeczko, ale...
- dobrze się uczysz, ale...
- ślicznie wyglądasz, ale...
Potem coraz bardziej natarczywie:
- świetna z ciebie córeczka, ale...
- kocham cię córeczko, ale...
A teraz widzę, że rozpanoszyło się w moim dorosłym życiu i skutecznie podsyca
niepewność i niepokój.
Mój pracodawca jest ze mnie bardzo zadowolony, ale...
Moi rodzice są ze mnie dumni, ale...
Moja córka uważa, że jestem najlepszą mamą na świecie, ale...
Mój exfacet bardzo mnie kocha, ale...
Moi przyjaciele bardzo chcieliby mnie wesprzeć, ale...

Słuchając moich bliskich, przestaję słyszeć co do mnie mówią, czekając na to
"ale" - jeszcze się nie zawiodłam - zawsze się pojawiało i zabierało radość.

Dziś usłyszałam, że świetna ze mnie dziewczyna i zasługuję na wszystko co
najlepsze, ale... I jeszcze, że wszystko się ułoży i będzie dobrze, ale...

A ja jak ćma w ogień i rozpaczam, że płonę...
Bo mądra i fajna jestem, ale...

[teletoobis]

chetnie bym Cie poznal...ale...:)

[jantarowo]

dobrze piszesz ale...pewnie jeszcze fajniej sie z Toba rozmawia:) co
takie zle to ale:)

[varia1]

chyba wiem, o co chodzi

pochodzę z normalnej, ciepłej i pełnej rodziny

byłam w toksycznym związku kilkanaście lat, wpadłam w ręce DDA i socjopaty, nie będę opisywać tej traumy, ale sądzę że potrafisz to sobie wyobrazić

i chociaż tamten związek to już przeszłość, a mój obecny partner jest permanentnie mną zachwycony, nastawiony na dialog i wzajemny szacunek, ciągle podświadomie czekam na to : "ale..."

i mam nadzieję że nie usłyszę tego nigdy więcej

masz przynajmniej tyle

[facettt]

ze otaczasz sie kulturalnymi ludzmi...
...ALE... :)))

[cloclo80]

"ale" jest ulubionym słowem wszelkiej maści manipulatorów.
W praktyce anuluje treść która została wypowiedziana przed jego pojawieniem się
w zdaniu. Patrząc na zestaw uprzejmości zniszczonych przez "ale" powiem jedno.
Masz przesrane...

[stinefraexeter]

Czy chcesz przez to powiedzieć, że wszyscy wokół ciebie cię lubią i
kochają, ale..?
Bo wiesz, to że rodzice coś w tobie wypaczyli, to jedna sprawa, ale
skoro i były facet, i przyjaciele, i własne dziecko ma do ciebie
jakieś "ale", to może coś jest na rzeczy?

Jeżeli wymagasz absolutnej miłości dla siebie tylko dlatego, że
istniejesz, to coś tu nie gra. Ludzie cię przecież kochają, co nie
oznacza, że uważają ciebie za idealną. W czym problem?

[zeberdee24]

Zawsze jest jakieś 'ale', dorośli ludzie mają świadomość że to 'ale' jest i
umieją je akceptować, dzieci natomiast(te mające mniej i te mające więcej niż 18
lat) wymagają świata idealnego, takiego jak sobie wymyśliły i frustrujące się
kiedy rzeczywistość nie pasuje do wyobrażeń.

[zycie_jak_bajka]

Wszystko wydaje się proste - jestem duża i powinnam umieć radzić sobie z krytyka
bądź odmową.
I tu znalazło się miejsce na pewną formę buntu.

Ładnie wyglądasz, ale...

Jeśli ładnie wyglądam, to to wystarczy. Nie chcę tego ale, które każe się
zastanowić i zanegować ładny wygląd.
Jeśli nie wyglądam ładnie, to chcę to usłyszeć, bez zmiękczenia przekazu. Bo w
końcu wyglądam, czy nie wyglądam?


Skąd pomysł u ludzi na "ale"? Nie znoszę sprzecznych komunikatów.

Jestem z ciebie dumna, ale... jednak nie jestem bo coś tam...
Jesteś cudowna, ale... jednak nie dość
Chciałbym cię zobaczyć, ale... jednak nie zobaczę bo mam inne plany...
Cenię twoją pracę, ale... nie dość mocno...

Wzdrygam się na myśl, że ktoś powie do mnie nie wprost, tylko przez ale...

Bo ja wszystko rozumiem, ale... ;)