oboje udajemy.........

[Gość: jarka]

On udaje, że ciągle mnie kocha i chce być ze mną, ja udaję, że w to wierzę,
nic nie zauważam i jestem zadowolona. Ciągniemy dalej to nasze niby-normalne
życie, nawet snujemy plany na przyszłość, a to wszystko takie dęte i
nieprawdziwe, nieszczere.
On ze mną nie zerwie, bo nie wie jak to zrobić, jak powiedzieć mi, że mam się
wynosić, że te niemal pół życia jakie z nim spędziłam właśnie dobiega końca.
Próbuje podstępem - traktując mnie coraz gorzej, dokuczając i obrzydzając
wspólne życie, stara się doprowadzić do tego, bym sama powiedziała -
"odchodzę".
A ja tego wciąż nie potrafię powiedzieć, wciąż wmawiam sobie, że to wszystko
to przejściowe, że będzie lepiej, że to taki kryzys... Bo nie wiem, co
miałabym teraz ze sobą zrobić, zainwestowałam w ten związek kilkanaście lat
życia, spaliłam za sobą mosty, nie mam dokąd wrócić, nie wspomnę już o kasie
jaką wpakowałam w ten dom...A on mi wczoraj powiedział : "Ty spłacasz jakiś
kredyt? Co brałaś na budowę? Pierwsze słyszę".
A dzisiaj czule mnie ucałował na dzień dobry.
Tylko że ostatnio żaden nie jest dobry, niestety.

[inka.7]

wspułczuję, ale mam wrażenie, że jeśli jeszcze to troche potrwa to potem
będziesz mieć do siebie żal że straciłas więcej niż powinnas, że przynajmnej
rok, dwa, może trzy byłyby juz inne gdybys sie zdecydowała odejść w porę.
Moje udawanie, ze może coś sie poprawi, zmieni, polepszy trwało zaledwie kilka
lat a i tak mi ich szkoda.
To Jego podejście do kredytu....nie brzmiało to milutko i zapowiadało kłopoty.
Wogóle ten post nie wydaje sie byc napisany przez kobiete szczęśliwą, a skoro
tak jest to zmień ten fakt, usiadź, przemyśl co jest nie tak, czego więcej -
chwil szczęścia czy smutku przy tym partnerze, jesli smutku to chyba jasne co
powinnas zrobic.

aaarghhhhgggg ... off topic, sorry

[lolyta]

> To Jego podejście do kredytu....

Dlaczego nagminnie piszecie zaimki w trzeciej osobie z wielkiej litery,
zwlaszcza, jesli nie piszecie o Panu Bogu tylko jakims gosciu niefajnym? nie ma
takiej reguly w polskim jezyku, to dotyczy tylko osob obdarzonych szczegolnym
szacunkiem przez piszacego!!!!

[inka.7]

a tak jakos z przyzwyczajenia, zresztą autorki postu osobiście nie znam,
mozliwe ze osoba o której pisała jest Jej szczególnie bliska, nie chce nigoko
urazic małą literą
i powyżej masz przykład - robie to absolutnie bezwiednie

[fitit]

A nie słyszałaś o tym, że można wynajmować ?
Wyprowadź się jak naj szybciej, tak naprawdę to pozostając w związku robisz
jemu i sobie krzywdę.

[Gość: aga]

On udaje ze Ci kocha, a Ty udajesz, ze w to wierzysz? A gdzie slowa o Twoich
uczuciach?
Aczkolwiek w tym przypadku to moze rzeczywiscie nie ma znaczenia. Do milosci
trzeba dwojga. Nie mozna byc chyba szczesliwym z kims kto nas nie kocha.

Nie boj sie zerwac. Kredyt to jest problem, ale nie powinien on byc powodem
trwania w nieszczesliwym zwiazku...
Samotnosc? Moj zwiazek rozpadl sie po 9 latach, na cale szczescie. Nie
potrafilam odejsc, on tez nie potrafil. Na szczescie pojawila sie inna kobieta.
Bylam zraniona, ale przezylam to jakos i teraz, po czterech latach jestem duzo
szczesliwsza w nowym zwiazku. :-)

najlepiej oczywiscie z nim porozmawiac... jesli go jeszcze chcesz... Moze to
oczysci atmosfere...
pozdrawiam

[aktin]

U mnie podobnie. Związek jest, bo jest. Żyjemy raczej obok siebie. Róznica
polega na tym że nie chciałam się wprowadzić więc takowa rozdzielność majątkowa
została zachowana. Ale jest kupę wspólnych spraw.
I co z tym zrobić?
Odejdziesz i zostawisz mu dom?
Zostaniesz i bedziesz czekac aż on się wyniesie?
Dla mnie sa dwa rozwiązania: albo spróbować wspólnie jeszcze raz, albo
porozmawiać i powiedzieć sobie grzecznie do widzenia.

Trzymam kciuki

[przyjaciolka1]

Po pierwsze musisz z nim otwarcie porozmawiac.Faceci mysla innymi kategoriami
czy na innej plaszczyznie...nie wiem jak to ujac.W kazdym razie Twoja
interpretacja jego zachowania wcale nie musi byc sluszna.Wiem,ze Ty to tak
czujesz,ale on wcale nie musi miec na mysli tego co Tobie sie wydaje,ze ma.
( ksiazka "Mezczyzni sa z Marsa,a kobiety z Venus "-autora nie pamietam-warto
przeczytac )
Powiedz mu co czujesz,powiedz mu to tak jak napisalas.Podstawowe jednak
pytanie:co Ty czujesz do niego ? Inwestycje inwestycjami,ale czy wyobrazasz
sobie spedzic z tym czlowiekiem reszte Twojego zycia ? Widzisz sie u jego boku
za 20,30 lat ?
Wyobraz sobie,ze nie masz juz z nim nic wspolnego.Wyobraz to sobie jak
najbardziej obrazowo.....i ? Co czujesz ? Czy nie czasami ulge ? Zaczac zawsze
mozna od poczatku.Trzeba miec tylko na to odwage.Czy udawanie czegokolwiek jest
zyciem ? Najgorzej jest oszukiwac samego siebie.

[Gość: facet]

Ja nie byłem w takiej sytuacji, ale wiem jak zrobili to moi
znajomi kiedy znaleźli się w podobnej - tzn. długo razem, wspólne finanse,
dzieci, brak uczucia powodujący coraz większe rozdrażnienie, brak seksu.

Kobieta nie mogła już wytrzymać sytuacji w domu
i porozmawiała wprost z facetem przedstawiając sytuacje jak ja widzi
facet obruszył się ale w końcu przyznał rację
"że nie jest to jak na początku"

Ponieważ byli bardzo związani (dzieci, finanse, dzieci rodzina mieszkanie itp.)
postanowili się na razie nie rozstawać,
ale dać sobie wolna rękę co do hm... spraw damsko-męskich
(i tak nie sypiali ze sobą) i starać się zachowywać w miarę jak przyjaciele
żeby nie poszło "na noże".
Trwało to jakiś czas - i on i ona znaleźli sobie kogoś.
Do tego stopnia ze z kochankami wyjechali na wczasy a nie ze sobą i z dziećmi.
Przy czym okazało się ze są na tyle kulturalni ze nie czują do siebie zawiści.
Nie oczekiwali od siebie za dużo nawzajem ale tez nie odnosili z tego
powodu zawodu.

Śmieszne w tym ze potrwało to trochę, kochankowie im się znudzili
zaczęli się bzykać, są zadowoleni, związek przetrwał - co chyba w tym jest
najważniejsze.

Może spróbujcie tym tropem.
Porozmawiajcie i dajcie sobie od siebie odpoczynek -
niekoniecznie w formie w jakiej opisałem.
Rozstać się zawsze jeszcze będzie można.

Życzę powodzenia
pozdrawiam

hehe ale napisałem dużo (i głupio ?)

[Gość: mężczyzna]

A może nie udajecie? Ja też jestem kilkanaście lat w związku i żonie zaczęło
się wydawać, że:
- nie jest dla mnie atrakcyjna,
- że jej nie kocham i nie zależy jej na mnie,
- że nie zwracam na nią uwagi,
- że nie lubię z nią nigdzie wychodzić,
- że już nie doczeka się ode mnie choćby drobnych, miłych gestów.
A tymczasem ja byłem zmęczony pracą i problemami z nią związanymi (groziła
plajta), trochę egoistyczny, nie potrafiłem dostrzec zmian jakie w niej
zachodzą.
Zrobiliśmy na skutek tego wiele błedów. Na tej podstawie mogę Ci powiedzieć, że
Twój facet niekoniecznie Cię nie kocha. Za mało zresztą dałaś informacji, żeby
szczegółowiej się wypowiadać. Wydaje mi się,że brakuje Wam tego czego i nam
brakło, tzn.rozmów i jeszcze raz rozmów!Trochę szacunku do siebie i konieczność
zrozumienia partnera. Z facetem trzeba otwarcie rozmawiać a nie półgębkiem.
Dowiesz się wtedy o nim dużo. Mów mu o swoich potrzebach!Nie idz z nim od razu
na udry w przypadku nieporozumienia, staraj się być mimo to miła.
Jeszcze coś ?

[default]

Gość portalu: mężczyzna napisał(a):

>
> A tymczasem ja byłem zmęczony pracą i problemami z nią związanymi (groziła
> plajta), trochę egoistyczny, nie potrafiłem dostrzec zmian jakie w niej
> zachodzą.

To bardzo często tak bywa. Mężczyźni zapracowani, zaaferowani sprawami
zawodowymi, często zapominają, że kobiecie potrzeba ciągle małych, miłych
codziennych gestów potwierdzających, że są kochane. Oni nie rozumieją, jakie to
dla kobiety ważne, ważniejsze niż to, że on się zapracowuje dla domu i rodziny.