opowiedzcie mi...

[sulika]

Chciałabym prosić was abyście podzieliły się ze mną swoimi wspomnieniami z
dzieciństwa, może jakaś wesoła historyjka, albo zupełnie odwrotnie - smutne
doświadczenie. Co najbardziej pamiętacie, co utkwiło wam w głowie i straszy
lub dodaje otuchy teraz w dorosłym życiu. Niech to będzie wątek, w którym
będzie można odnaleźć swoje wewnętrzne dziecko.

Dla mnie najsmutniejszym wspomnieniem są chwile kiedy zostawałam jako
kilkuletnie dziecko sama w domu i patrzyłam przez okno staojąc na parapecie
jak mama odchodzi (oczywiście tylko po małe zakupy do sklepu, ale dla mnie
każde takie wyjście było najstraszniejszą katuszą, bałm się samotności i
tego, że mama nie wróci)

A najweselsze... napiszę później, bo jakoś nic mi do głowy nie przychodzi:)

[undyna]

O tych złych nie wspominam, nie lubię, dobrych mam dużo, nie wiem, które naj,
na chybił trafił:
Byłam na koloniach z moją siostrą ja 9lat, ona 7lat, w nocy ona i jej
rówieśniczki obudziły mnie spanikowane i zapłakane, szukając ratunku z powodu
siwego włosa na parapecie, który zostawił "DZIAD", wstałam zobaczyć ten włos i
załagodzić sytuację, włosa nie było, sytuację załagodziłam;)
W przedszkolu moja koleżanka wmówiła wszystkim łącznie z wychowawczynią, że w
piaskownicy jest niewypał, na szczęście okazało się, że to cegła, ale panika
była ostra;)
Bardzo lubiłam chodzić po drzewach i dachach, jak byłam dzieckiem, na bardzo
rozłożystej jabłoni miałyśmy z siostrą dom, na śliwce siedziałyśmy zawsze we
wrześniu, pamiętam taki zachód słońca wrześniowy, jadłyśmy śliwki i śpiewałyśmy
na całe gardło kantokantare:) i jeszcze dużo innych historii....

[Gość: Randall]

Co taka słaba reakcja? Ja też bardzo chętnie poczytam, opowiadać, grzebać we
wspomnieniach :)

[undyna]

Randallu, a może sam pogrzebiesz we wspomnieniach, fakt, jesteś nieśmiały, ale
zawsze to lepsze niż wkoło macieju zdrady, zdradzone, zazdrosne,
niedowrtościowane, kasa a atrakcyjność, duży penis, seks taki, seks śmaki i
seks owaki, oraz nieziemski seks najlepszy, ludzie czemu nie nosicie majtek
(metafora)?;)
Opowiedz nam coś Randallu:)

[Gość: Randall]

Ale ja pamiętam same nieostre obrazki. Z podstawówki np. bójki o ruską grę
elektroniczną pt. "łapacz jajec", zamarznięte kible i sople w urynałach
(dziesiąty stopień zasilania - to był 1986 rok), to jak uderzyłem kolegę z
całej siły drzwiami - a on zemdlał (i rozryczałem się ze strachu, że umarł),
samobójcze skoki na kupę piachu z drugiego piętra (na budowie, która służyła
nam za plac zabaw), lepienie na lekcji plastyki prowadzonej przez biolożkę
jelita grubego z plasteliny, bolesne doświadczenie wyrzucenia z kościelnego
chóru (podobno nie miałem za grosz słuchu - ciekawa diagnoza, patrząc z
perspektywy czasu), albo jak kolega rąbnął ojcu pornosy i mi pokazał - o ile
dobrze pamiętam, na zdjęciach były zabawy oralne, jakoś nie mogłem się wtedy
doszukać w nich sensu :)
Sama widzisz, nic szczególnego. Wolałbym poczytać cudze historyjki.

[undyna]

Eee tam super, ja w przedszkolu z niejaką Iwoną straszyłyśmy dzieci g..nem
nabitym na patyk, ale frajda. Jak się bawiłam w chowanego w szkolnej piwnicy,
to szafa, do której się schowałam spadła na drzwi i siedziałam tam bardzo
dłuuugo, bo nie chciałam wołać pomocy, w końcu jednak zawołałam. Raz przyszła
do mnie siostra 1kl., ja 3kl. i poskarżyła na kolegę, że ją łapie za cipkę,
pokazała mi go, ja go przytrzymałam, a ona mu wtłukła, już nigdy jej nie
napastował;)

[Gość: Randall]

> Eee tam super, ja w przedszkolu z niejaką Iwoną straszyłyśmy dzieci g..nem
> nabitym na patyk, ale frajda.

Szkoda, że na to nie wpadłem - a może jeszcze nic straconego? :D

[cardamon]

Gość portalu: Randall napisał(a):


> perspektywy czasu), albo jak kolega rąbnął ojcu pornosy i mi pokazał - o ile
> dobrze pamiętam, na zdjęciach były zabawy oralne, jakoś nie mogłem się wtedy
> doszukać w nich sensu :)

..a jak jest teraz..? ;)

[mobypussy]

uwielbiam zwierzaczki. jak bylam w 6 klasie podstawowki uzbieralam sprzed
klatki slimaki, ktore wyszly po deszczu na cieply asfalt i trzymalam je w
pudelku po orzeszkach ziemnych. latem pojechaly ze mna na kolonie do kurnedza.
karmilam salata, puszczalam na spacer :D
jak ktorejs nocy wydostaly sie z pudelka, nad ranem mozna je jeszcze bylo
zlapac na szafce :)
i tak byly ze mna na koloniach 3 tyg. az nadszedl czas tak zwanych "wesel"
znacie chyba, nie? jak z kolega bierze sie trefne sluby...
i w domku robilismy impreze. bylo tez przemeblowanie. moje slimaki wypelzly.

po imprezie znalazlam zwloki wklejone w podloge
oj byl wtedy szloch

[undyna]

Ja też lubiłam zwierzaki, miałam chrapkę na takiego małego kotka, co się pętał
po podwórku, wziełam włóczkę od niczego nie podejrzewającej mamy i kotkowi
pętelkę na szyi i do domu na drugie piętro, mama to biedne kocię w ostatniej
chwili uratowała i po co się zapierał, głupi;)

[Gość: melmire]

Pokrewna dusza :) Ja pomagalam zabom i slimolom bez skorupek przechodzic na
druga strone ulicy :)
A teraz opowiem wam o polowaniu na jeza!
Jade ja sobie na moim reksiu (rower dzieciecy) alejka. Po lewej parkan, po
prawej chaszcze, a ja sobie jade i jade..........i nagle coz widze-JEZ! Piekny,
ogromny jez stoi na srodku alejka i patrzy sie na mnie. W ulamku sekundy
zdecydowalam sie zawrzec blizsza znajomosc ze zwierzatkiem i docisnelam gaz do
dechy! Jez zrobil w tyl zwrot, naprzod marsz........wtedy jeszcze nie
wiedzialam ze wszystkie ssaki moga galopowac i widok zwiewajacego pedem przed
siebie jeza mnie zaskoczyl. Ale nawet jez-sprinter (nie wiem dlaczego do glowy
mu nie przyszlo skrecic w chaszcze) nie ma szans ze sprawna szesciolatka na
rowerze. Tym niemniej poscig trwal dobra minute. Do tej pory jak o tym mysle to
widze siebie, pedalujaca na stojaco (bo tak szybciej) i jeza mknacego jak
blyskawica. Ale dopadlam go, jez sie zjezyl .....co bynajmniej mi nie
przeszkodzilo zarzucic go sobie nie przedramie (byl chyba za bardzo zmeczony
zeby sie zwinac do konca) i zaniesc dobre kilkaset metrow do domu.
Wyobrazcie sobie mine mojej mamy, jak mnie zobaczyla ciagnaca rower, z jezem ,
naprawde ogromnym, przewieszonym jak plaszcz przez reke! Strasznie sie bala ze
byl wsciekly, ale chyba nie, bo do tej pory sie nie wscieklam :)

[mobypussy]

ja gonilam kreta... reka w ziemi. zapewniali ze nie gryzie :)
ale nikt nie wspomnial ze tymi pazuro-nozami moze prawie uciac palca.
zacial mnie wtedy tez niezle...
juz za kretami nie latam.

[sulika]

Dziękuję za wasze opowieści, są fantastyczne, uśmiałam się jak dziki dzik.
Proszę o więcej!

[koleandra]

Czesc. Super te wasze przygody z dziecinstwa.
Ja mialam takie dwie, ktore najbardziej utkwily mi w pamieci.
Pamietam jak w mieszkaniu stalo wiadro pelne wody a mi zachcialo sie po tym
wiaderku wspinac zeby dosiegnac do kuchni. Do tej pory pamietam ten szok,
najpier ziiimna woda a potem od razu lanie od matki. Po dobrych kilku minutach
dopiero zrozumialam co sie stalo.
Druga przygoda to jak ganiałam malutkie gąski w sadzie. Za bardzo sie
rozpedzilam chyba bo gąska sie zatrzymala a ja nie zdazylam sie
zatrzymac.....posliznelam sie na gąsce i z gaski zrobił sie placek :( tez bylo
lanie. Anka.

[Gość: melmire]

Makabra :D :D :D
A mnie babcia opowiedzial ze chomik umie chodzic po scianie...........ale nie
umial, swiec panie nad jego duszyczka! Moze to dlatego ze kazalam mu chodzic po
lakierowanej szafie?

[undyna]

Pewnie tak, moja Babcia, jak szła ze mną po ulicy, to bardzo mocno ściskała
mnie za rękę:"Babciu, czemu ty mnie tak mocno trzymasz?"; "a żebyś mi się na
ulicę nie wyrwała"; "Babciu, mogę się wyrwać na ulicę?", ta Babcia to miała
chwyt, do dzisiaj pamiętam;)

Walec

[art_koneser]

Mogłem mieć pięć, może sześć lat. Poszedłem z tatą na spacer. Okolica była
niepiękna, choć podówczas mi to nie przeszkadzało. Siermiężna komuna, budowla
osiedla ku chwale towarzysza Gierka. Budowane ulice, zapach kładzionego asfaltu.

Pamiętam do dziś. Ten piękny, żółty walec... Przeogromne monstrum, potęga
industrializacji. Podnieta młodego chłopczyka. Wiadomo powszechnie jaki za
komuny był stosunek do pracy. Czy się stoi, czy się leży... Zresztą, na filmach
Barei doskonale to widać. Nasz spacer był już o "fajrancie". Po godzinie
piętnastej wszyscy robotnicy rzucali narzędzia i do domu!

Tak więc piękny walec stał osamotniony i porzucony. Czekał tylko na mnie!
Wszedłem. Pamiętam, jak próbowałem założyć odwieszoną przez robotnika w
kabinie "kufajkę". Była za duża, ale beret "z antenką" pasował! Było bosko, tak
siedząc w walcu. I dostojnie.

Ciekawość małego chłopca... Wciskałem wszystko, co się dało. I... rety, maszyna
odpaliła z hukiem i walec ruszył!!! Ojciec doskoczył do mnie do kabiny
przerażony i zzieleniały. Próbował zatrzymać toczący się walec, podpytując, a
właściwie krzycząc, cóż wciskałem, że on ruszył. Ba, żebym to ja wiedział! Tyle
w nim gałek i pokręteł...

Jedziemy tym walcem i jedziemy, a tu kiosk ruchu się zbliża ("Rany Boskie
jestem kioskiem!). Ojciec panikuje, mi się podoba, a jakże!

Coś tam jednak w końcu przestawił i stanęliśmy. Może nawet po dobrych dwustu
metrach. Był to mój najwspanialszy spacer dzieciństwa! I najszybszy powrót do
domu po rewelacyjnej przejażdzce.

Przyznam się skrycie, tak w tajemnicy sub rosa, że i dzisiaj to bym sobie
czasem jakimś walcem pojeździł...

[Gość: r]

Koneserze, znakomita opowiesc. Po prostu bomba :)))) Masz wiecej takich?

[blanchet]

mam okrpne wspomnienia z dziecinstwa i gdy teraz się nad tym zastanawiam to
wydaje mi sie że byłam jakby a la autystyczna Wychowywała mnie zdewociała
babcia- okropnie nawiedzona ( śmiesznie ż e historia dewotyzmu znów się
powtórzyła w moim życiu - fatum?)opieka babci polegała na opowiadaniu wnusi
strasznych krwawych bajek i opowieści o Bogu a raczej piekle, czyścu, smierci i
grzechu pierworodnym- byłam przerażona ponieważ uważałam dzięki temu że jestem
wielkim grzesznikiem którego czeka piekło i potępienie.

Tramwaj

[art_koneser]

> Koneserze, znakomita opowiesc. Po prostu bomba :))))
> Masz wiecej takich?

Dziękuję...

Zatem mieszkałem tak sobie w mieście, w znacznej części wybudowanej ku chwale
towarzysza Gierka. Lecz i mieliśmy Stare Miasto! A po nim jeździły i tramwaje,
wow! Kochałem te czerwone, horrendalnie skrzypiące na zakrętach bestie.

Najpierw jeździły te, w których... pasażer musiał otwierać sobie ręcznie drzwi!
Jeśli pojazd podjechał na przystanek, na którym stała samotnie jakaś starsza
babcia, nie było szans... by mogła do niego wejść. Drzwi były za ciężkie.
Należało je ponadto rozsuwać na boki, co wcale nie było przyjemnym manewrem dla
nikogo. Tramwaj wyglądał tak, jak ten ze zdjęcia w Krakowie:

komunikacja.krakow.eurocity.pl/gallery/displayimage.php?album=95&pos=0
Byłem w podobnym wieku, jak w tej historii "z walcem". Tym razem towarzyszyła
mi Babcia ("Panie świeć nad jej duszą!"). Wybraliśmy się na drugi koniec
miasta. No, wyprawa na cały dzień.

Podjeżdża na przystanek czerwona bestia, ale... drzwi otwierają się
samoczynnie! Elektrycznie... taka innowacja, godna co najmniej odkrycia przez
Edisona żarówki! Zauważcie, że, tak jak widać to dobrze na fotografii, w
tramwaju typu "TRUMNA", drzwi rozsuwając się, wjeżdżają do środka bocznych
ścianek. Upał był jak cholera... Nawet nie zauważyliśmy z babcią, że ów tramwaj
miał braki w oszkleniu. Zwyczajnie, nie miał w swoich ścianach kompletu szyb!

Do dziś, gdy tylko przymknę oczy, widzę przytulny środek tramwaju z
drewnianymi, pojedynczymi fotelikami ze szczebelkami ułożonymi w poprzek.
Pamiętam ogromne kasowniki. Już wówczas Japończycy robili mniejsze
telewizory... Pamiętam tę ciszę, zakłócaną tylko delikatnymi szeptami
pasażerów, gdy tramwaj zatrzymywał się. Ówczesne pojazdy wyłączały swe silniki
przy zatrzymaniu!

I zatrzymał się na przystanku tramwaj... Zaciekawiony rozglądam się dookoła na
rozpościerający się za oknami świat, wychylam się ku mojemu miastu. Tramwaj
rusza, motorniczy cofa drzwi, a my z babcią, zupełnie zapomniawszy, że one
wjeżdżając w ściankę, wydają się niewidoczne... a przy tym i szyb przecież nie
ma...

No tak, gilotyna murowana! Przycięło mi szyję, drzwi niedomknięte do końca,
wrzask babci (ja o dziwo nie płakałem, choć musiałem być w szoku, bo bardziej
pamiętam krzyki pasażerów, niż mój ból). Groteskowa sytuacja, zwłaszcza dla
oglądających przejazd pojazdu z zewnątrz! Zatrzaśnięta mała głowa chłopczyka,
na stałe uwięziona w oknie tramwaju!

Przestraszony rumorem pasażerów, nie wiedząc co się tak naprawdę dzieje,
motorniczy... zatrzymał pojazd i wysiadł na zewnątrz, by sprawdzić, co
spowodowało ów lament. Oczywiście, nie przyszło mu do głowy, by od razu cofnąć
drzwi, oswobadzając mą głowę z ciężaru metalowej framugi. Motorniczy wyszedł na
ulice (przy okazji tramwaj skutecznie zablokował ruch, gdyż torowisko szło
wówczas przez środek jezni, bez jakiejkolwiek wysepki).

Stoi "pan motorowy" na zewnątrz i toczy pianę ze śmiechu, nie może otrząsnąć
się z nadzwyczajnego rechotu! Zaiste, dobrze się bawił! Pamiętam, że był w
mundurze, ale wtedy wcale nie dawał mu on powagi. Wszak śmiał się ze mnie
bezczelnie! Z mojej głowy wystającej na zewnątrz, w której mogłem poruszać
tylko wywalonymi na wierzch gałkami ocznymi. Ewentualnie językiem...

Och, długo się tak śmiał, nim mnie oswobodził z tych piekielnych więzów.

Do dziś nie wychylam głowy przez okno! A już zwłaszcza w tramwajach, nie
wspominając o pociągu... I Wam też nie radzę.

[Gość: renia]

No... To juz bylo bardziej hardowe. Mowie szczerze - krew mrozaca w zylach
story. Znaczy najbardziej mnie wkurzyl ten motorniczy, on sie naprawde smial
zamiast reagowac? Jakis psychol.

Ja z kolei mam wspomnienie zwiazane z Warszawa (samochodem) skoro juz tak przy
pojazdach jestesmy, ale w wolnej chwili napisze, teraz nie mam czasu niestety.
Pozdro i chwala Bogu, ze ocalales, bo ro NAPRAWDE moglo sie skonczyc
tragicznie. Raz moj maz byl swiadkiem jak facet wystawil glowe za okno
trolejbusa albowiem zobaczyl na ulicy kogos znajomego i chcial go zawolac i
niestety, ale trolej byl w ruchu i jechal bardzo blisko slupa. Ciag dalszy zbyt
makabryczny by go tu ze szczegolami opisywac, tak ze naprawde nie wychylajcie
sie w tramwajach, autobusach, pociagach i czym tam jeszcze.

[Gość: honeytea]

jakis czas temu moja kolezanka czekala na tramwaj, nadjechal ten, ktorym
moglaby pojechac, ale z przesiadka, wiec wsiadla. za chwile zobaczyla ze jakis
nastepny tramwaj dojezdza do przystanku, wiec wysadzila glowe przez drzwi, zeby
zobaczyc, czy to moze ten bezposredni, i w tym momencie drzwi sie zamknely...

na szczescie facet otworzyl i uwolnil ja, inaczej jechalaby caly przystanek z
wystajaca za drzwi glowa :D

[undyna]

Rodzice zaraz po tym, jak odkryłam sposób wchodzenia na dach bez użycia
drabiny, wydali szlaban na to jakże pasjonujące zajęcie, ponieważ ów zakaz
egzekwowali z podziwu godnym uporem, czas był po temu, aby znaleźć wyjście z
tej sytuacji. Niedaleko mieszkała ciocia (siostra dziadka), jej było wszystko
jedno, no to do cioci, u cioci był na wakacjach jej wnuczek i razem szaleliśmy
po dachach, kiedy pewnego razu schodziłam z dachu, przejechałam nogą po
zardzewiałym brzegu jakiejś blachy, opartej o ścianę, rozdarłam sobie rajtki i
nogę pod kolanem, rana była głęboka, bardzo krwawiła i wystawało z niej coś
białego, straszne, więc co sił w nogach, popędziliśmy do moich rodziców, mój
kuzyn szedł koło mnie i cały czas maniacko powtarzał "czemu nie płaczesz?,
czemu nie płaczesz?", a ja przecież musiałam wymyślić w jaki sposób odniosłam
tak poważny uraz nie wchodząc na dach i to szybko, bo czasu było mało, moja
historia: ganialiśmy się po sadzie i biegnąc zahaczyłam nogą o nisko rosnącą,
uschniętą gałąź śliwki, rodzice jednak nie wnikali za bardzo, tylko zajeli się
moją nogą, awantury o rajtki też nie było, a tego bałam się najbardziej. O ile
dobrze pamiętam, po tym wydarzeniu odpuściłam sobie dachy.:)

[Gość: dziecko]

a moje to ganianie się wokól okrągłego stolu tak długo aż matka mnie nie
dopadła z kablem od żelazka w ręku i potem bicie.
zasiadanie do wigilii, a obok w pokoju pijany ojciec.
przeogromne poczucie samotności na tym świecie i tęsknota za kimś, kto by mnie
stamtąd zabrał.

[Gość: kohol]

- z koleżanką kryłyśmy się w krzakach i na plecy przechodzących ludzi
rzucałyśmy rzepy...

- siedziałyśmy na pierwszym piętrze w bloku, zastawiłyśmy drzwi szafą, żeby
rodzice nie wchodzili, i wyrzucałyśmy przez okno liściki "Ratunku, źli rodzice
zamknęli nas w pokoju i nie możemy wyjść!"

- najlepsze było, jak odkryłyśmy możliwości nagrywania wszystkiego na
magnetofon Grundig. Robiłyśmy więc caaałe słuchowiska radiowe: muzyka, prognoza
pogody, wiadomości, "codziennie powieść w wydaniu dźwiękowym" itp. No i
wywiady. Pewnego dnia ogłosiłyśmy światu "przez radio": "Szanowni państwo,
dzisiaj w naszym stałym cyklu wywiadów przedstawimy wywiad z najgłupszą istotą
świata", po czym włączyłyśmy pauzę i... "Maaaaaamoooooo!...."

- gdy zbliżała się pora powrotu rodziców z pracy, codziennie umierałam ze
strachu, siedząc w oknie, ze może coś im się stało, mieli wypadek i nigdy nie
wrócą....

- gdy mama zrobiła sobie trwałą, popłakałam się, zakryłam twarz ścierką i
powiedziałam, że nie będę na nią już nigdy w życiu patrzeć... ale mamie było
przykro...

- mama zabrała mnie do siebie do pracy kiedyś, jej koleżanki się mną zajmowały
(ach, uwielbiałam to! no i nie musialam siedzieć w przedszkolu!), jedna z nich
zapytała mnie jakoś, jak to jest w domu, a ja nie wiedziałam, co odpowiedzieć,
no i wypaliłam "Tatuś bije mamusię!" (nie wiem, skąd mi to do głowy w ogóle
przyszło!), ale wszyscy zareagowali prawidłowo: zbiorowym atakiem śmiechu :D

Idealna rodzinka, mówię Wam...
Ja chcę do domu!

[glonik]

koho napisał/a
> - gdy mama zrobiła sobie trwałą, popłakałam się, zakryłam twarz ścierką i
> powiedziałam, że nie będę na nią już nigdy w życiu patrzeć... ale mamie było
> przykro...

też to przerobiłam, tylko na widok uondulowanej Mamy zakrzyknęłam:"CACEK, jaki
śliczny cacek"
I dziś jeszcze, jak się na Mamę zeźlę to mówię do Niej "cacek".
PS. Bo te koszmarne precelki na głowie, to iście cackowe były,
czyli "cudniutkie" i porażające.

[Gość: Randall]

> wywiady. Pewnego dnia ogłosiłyśmy światu "przez radio": "Szanowni państwo,
> dzisiaj w naszym stałym cyklu wywiadów przedstawimy wywiad z najgłupszą
> istotą "świata", po czym włączyłyśmy pauzę i... "Maaaaaamoooooo!...."

Świetne :)
Też się bawiłem w nagrywanie audycji z kolegami, przed magnetofonem
marki "Daria" odgrywaliśmy całe przedstawienia i potem kazaliśmy dorosłym tego
słuchać... Rzadko kiedy spotykając się ze zrozumieniem, hehe.

[midgeure]

Hmmm... Tak sobie myślę, i przypomina mi się jedno wydarzenie z dzieciństwa
(może później coś sobie jeszcze przypomnę jak temat będzie jeszcze chodził).
Otóż miałam może 6 lat, gdy spędzałam wakacje u wujka na wsi w okolicach
Grójca. Moja kuzynka miała niedługo wyjść za mąż. W każdym bądź razie to ona
opiekowała się mną w czasie mojego pobytu na wsi. No i wiadomo, że dziewczyna
już doczekać się ślubu nie może, a i chłopakowi rączki latają. A tu brzdąc
kręci im się koło nogi (wiedział wujo co robi powierzając mojej kuzynce opiekę
nade mną - spełniałam swoją pierwszą ważną rolę w życiu - byłam przyzwoitką!).
No i oczywiście, że oni się obściskiwali, całowali. Chyba spodobał mi się ten
widok, bo w końcu krzyknęłam, że ja też chcę buziaka takiego jak ona! I
szwagier widząc moje zakapiorstwo gorąco mnie pocałował. A ja potem poszłam
zadowolona do wujka i cioci chwaląc się, że ja też dostałam buziaka... i to z
językiem!

[glonik]

Nie chcę o horrorach....Bo były i one.
Dawno, dawno temu.............baaaaaaaaaaaaaardzo dawno, byłam z Mamą
w Zakopanem. Mamy sie opalały, a dzieci wymieniały się informacjami, co
które w domu ma.
Ja odpadłam w licytacji, ale że wrodzona pycha nie pozwoliła mi się wycofać bez
walki, zadziałałam.
Otóż mój dziadek niezbyt za dziećmi przepadał, a ja się nachalnie na jego
kolana pchałam, rodzice wymyślili sposób, żebym dziadka nie molestowała,
mówiąc mi, że dziadek ma pchły. A ja się wszelkiego rodzaju żyjątek bałam.
W każdym razie, po wysłuchaniu, czegóż to dzieci w domu nie mają, w akcie
desperacji wypaliłam: " a mój dziadek ma pchły!!!!!!!"
Wygrałam bezapelacyjnie. A to, że moja Mama się mnie wyparła, to insza inszość.
Zostałam ZWCIĘZCĄ!!!!!!!!!

[ka2]

wracałam z babcią z zakupów
szłyśmy przez park, było bardzo przyjemnie, ja biegałam po alejkach a babcia
dreptała za mną z dwiema ciężkimi siatami
nagle wyrwałam do przodu, babcia została w tyle i pojawiło się zagrożenie, że
wybiegnę na ulicę. nie wiem co miała w tych siatach, ale puścić ich nie chciała
i kiedy już było wiadomo, że mnie nie dojdzie wzięła zamach i wyrżnęła mnie z
całych sił jedną z toreb w plecy
zostałam leżeć na chodniku, ale przynajmniej nie wpadłam pod samochód

[mobypussy]

co do babci i do zakupow... moze byc troche niesmaczne...

babcia stala w kolejce w masarni. mnie strasznie potrzeby fizjologiczne
wzywaly. ze do domu bylo daleko babcia powiedziala zeby poszla oooo tam w
krzaczki i zrobila co trzeba. dala mi jakas chusteczke, wiec poszlam.

babcia do dzis "ryczy" ze smiechu jak wspomina jak to ze spuszczonymi majtkami
przyszlam do sklepu i poprosilam babcie zeby mi podtarla :/

[Gość: ali]

mam kilka takich pamiętam że bałam się tego jak to będzie jak zacznął mi
wypadać zęby - wyobrażalam sobie że stanę nad koszem na śmieci, otworzę buzię i
wszystkie zęby mi wtedy wypadną, bałam sie tylko skąd będe wiedziała kiedy to
ma się stać, potem jak już te zęby powoli zaczęły chwiać się i wypadać to mnie
i mojemu rok młodszemu bratu jak już mocno się chwiały wyrywał tato - takimi
obcęgami;)))) sami do niego chodzilismy żeby wyrwał;) no i jeszcze pamiętam jak
moja mam obierała ziemniaki w zlewozmywaku a ja stałam obok na krześle i
pytałam czy ja mam już 4 lata, pamiętam swoje zdziwienie i że nie mogłam w to
uwierzyć...

[ka2]

z hardcorowych mi się przypomniało coś z czego by mogło wynikać, że nie lubię
swojego brata
epizod pierwszy
u dziadków był taki rzeźnicki nóż, o który zawsze były awantury, że tak na
wierzchu leży
otóż zdybałam kiedyś swojego młodszego brata ( on 2 lata ja 6 ) jak ten nóż
trzymał w ręce - za ostrze !
no to co zrobiłam jako mądra, odpowiedzialna siostra ?
chciałam mu go zabrać i im bardziej ja mu go wyrywałam tym bardziej on go
ściskał
palce mu pozszywali, ale do dziś nie ma w nich czucia

epizod drugi
z tym samym bratem bawiliśmy się w chowanego
jedna z jego kryjówek była pod tapczanem, ale nawet dla niego było tam za mało
miejsca. no i zaklinował się. a że był pod moją opieką poczułam się w obowiązku
go stamtąd wyciągnąć. złapałam za nogi i ciągnę więc a brat wrzeszczy
bwniebogłosy. chwilę mi zeszło bo okazało się, że jakiś gwóźdź wystający wbił
mu się w brew
skończyło się na pięciu szwach
ale brat w ogóle pechowy za dziecka był, chociaż właściwie to jak się temu
przyjrzeć był szczęściarzem
otóż w wieku 2 lat wypadł z okna z drugiego piętra i nic mu się nie stało. do
szpitala karetka wzięła mamę w stanie ciężkiego szoku :)

[Gość: Randall]

> ale brat w ogóle pechowy za dziecka był

Strzelam - jesteś ze Śląska :)
(Chociaż nie, napisałabyś "za bajtla"...)

[ka2]

nie strzelaj, przyznaje się
ale prędzej napisałabym " za łebola "

[mobypussy]

pechowy brat, czy nieswiadomie pechowa siostra? :D
ja w sumie to sama mam pecha, albo pecha przynosze.
na wies zwyklysmy jezdzic na wakacje (8 km od mojego miasta ;) )
spotkalam tam dziewczyne (od strony rodziny z innej str.)
nienawidzilysmy sie strasznie. i kiedys wiszac na trzepaku cos do mnie
zapyskowala. nie namyslajac sie za dlugo wzielam trzepaczke i jak jej
zdzielilam przez plery to ino zahuczalo w plucach...
na drugi dzien odwdzieczyla sie. wbila mi w reke takie nozyczki krawieckie
(ząbkowane). rozprula mi "blonke" miedzy kciukiem a wskazujacym.
i z taka reka pojechalam na kolonie pozniej. (na te wspolne ze slimakami)

to chyba wtedy mialam taki czas "dziczy" :]

[undyna]

Sulika miałaś DOSKONAŁY pomysł z tym wątkiem, moje ukłony. Może ci się coś
przypomniało, jeśli tak to opowiadaj?
Stan wojenny a dzieciństwo:
-hurra bardzo długie ferie,
-buuu piękna zima, a nie można na górkę,
-kolejne buuu, mieliśmy 2 walki-talki, jak rodzice szli gdzieś razem wieczorem,
to brali jedno, ja miałam drugie, było mi raźniej, i co, Tata musi oddać je na
Milicję, "dlaczeeego?", "bo pójdzie do więzienia, jak nie odda", to był dla
mnie totalny kosmos, jak to, nic nie rozumiem?,
-kolejne buuu zamiast teleranka Gadające Głowy.
Stan wojenny wspominam źle, nudziłam się jak mops i na dodatek milicja zabrała
mi walki-talki, powód do dumy i czasami jedyną ostoję.

[Gość: Randall]

> Stan wojenny wspominam źle, nudziłam się jak mops

A ja byłem cholernie podekscytowany, tak podekscytowany że do dziś pamiętam. Te
czołgi jadące Aleją Niepodległości, czyli pod oknami mieszkania babci, milczący
telefon, wyłączony telewizor (nie wiem dlaczego?), zatroskanie na twarzach
wszystkich ze szczególnym uwzględnieniem matki (stary był w związkach). Ech,
fajnie było to przeżyć jako trzyipółletni smarkacz - później byłoby to mniej i
mniej zabawne.

[Gość: Ulijanka]

a ja pamiętam:
-jedzenie baboli i dawanie je psu-Miskowi
-prowokowanie psa sąsiaki(10 razy większego ode mnie)by mnie gonił i uciekanie
przed nim po osiedlu
-zaczepianie ludzi i mówienie im "dzien dobry",albo dzwonienie po blokach
domofonami i robienie "ankiet"na temat palenia,przy czym niektórzy byli tak
mili,ze opowiadali calą historie swojego życia,babcie o wnukach,mamy o synkach-
same najlepsze kąski i to przez domofon
-bawienie sie w sklep mięsny(na składzie drewna),konia,i całą możliwą zwierzynę
-jedzenie jak kot,pies,itd(tata sie na nas strasznie wkurzał)
-wydłubywanie "tłustych skwar"z kiełbasy i wrzucanie ich za łóżko w dużym pokoju
(raz tata odsunał łóżko i znalazł te skwary .....)
-wąchanie fotela po każdym gościu,który siedzial na tym fotelu,np po listonoszu
albo kuzynie
-wyrywanie farfocli z koca i jedzenie ich
-uciekanie przed wścieklym koniem
-wrzucanie mleczaków za piecyk
-"seX" za pomocą kredek :]
-taniec przy "omedze"na gnojowniku
-szalone jazdy na rowerze-stłuczone kolana,łokcie,i wszystko co możliwe
-ugryzienie dentystki w palec(nie chcialam go puścić,tak ze musiała wołać
pomocnice,by jej pomogły sie uwolnić)
-strach ze siostra ma wścieklizne
-bujanki na kole od samochodu
Sama wiesz..................

[mobypussy]

ze skwarów sie usmialam...
dobre w ryj :D
ja podobnie robilam z kanapkami. ino nie za lozko a przez okno. mieszkam na 2
pietrze (blok 4 pietra)i myslalam ze jak przez okno wyrzuce to po klopocie. a
tu pewnego dnia sasiadka wpadla ze jej kanapki kwitna w ogrodku i robi
dochodzenie czyje :]
boshe jaka ja glupia bylam! (a moze i jestem? :>)

[Gość: Richelieu*]

też mi smutne doświadczenia z dzieciństwa, co Wy wiecie o smutnych
doświadczeniach

[Gość: Randall]

Nikt tu nie mówi o smutnych doświadczeniach, frajerze z monopolem na wiedzę o
życiu. Wspominamy sobie chaotycznie.

[mobypussy]

jesli chodzi o smutne...
ukradlam ze sklepu jogurt. i mnie zlapali...
szkola sie dowiedziala i rodzice...
wstyd jak nie wiem co.
do dzis nic wiecej nie ukradlam (no moze kilka skradzionych meskich serc)i nie
mam najmniejszego zamiaru tego zrobic. dobra to byla (choc smutna i przykra)
nauczka

[mobypussy]

poza tym:
- moi starzy sie rozwiedli
- mam brata najgorszego na swiecie
- moja kuzynka zle wyszla za maz i nie umie sie z tego wydostac
- moja mama naduzywa alkoholu
- mam toksycznego bylego chlopaka, ktory stara sie nie byc bylym
- nigdy w zyciu mi nic nie wyszlo
- kocham dwoch facetow
- i mam najgorszy zawod swiata (choc moze do tego sie jdyniwe nadaje) ->
nauczyciel (seks tez lubie jesli o tym pomysleliscie :P )

wystarczy riczi?

[Gość: Richelieu*]

nic nie powiem, bo mi Randal dał po pysku
co do końca świata, każdy ma swój koniec, niektórzy mają tylko końce światów i
żadnych początków

[undyna]

Masz doła, czy to coś poważniejszego?

[mobypussy]

widze ze to chyba nie do mnie.
ale jesli chodzi o moje wypowiedzi. hmm szczerze czy nie? :D pije undyna, tak
jak mowilam dzisiaj sie upijam... :D odreagowuje.

[undyna]

Kurczę no to jesteśmy razem, ja dzisiaj też, już mi się lata świetlne nie
przydarzyło coś takiego, w niedzielę 1 piwo, wczoraj dwa, dzisiaj już drugie i
ostatnie.:) Jutro koniec bankowo, pozwól, że się wytłumaczę, przed sobą, mam
takiego historycznego prem'a, że jak mi do jutra nie przejdzie to zwariuję.;)

[mobypussy]

spoko :D
to wiec dzis NASZE zdrowie :)
za dziecinstwo, hehe

[undyna]

Za dzieciństwo, zdrowie wszystkich forumowiczów, oby nam się:))))

[Gość: Richelieu*]

nie mam doła, nigdy nie miewam dołów bo dół to punkt zero, normalka, od święta
mogę se wleźć na szczebelek drabiny stojącej i tak w dole

[undyna]

To co, depresja:(, dlaczego masz permanentne plteau w dole?

[Gość: Richelieu*]

depresja jest wtedy gdy stan leży poniżej normalności, u mnie normalność jest w
dole więc permamentny dół ma to do siebie, że nie da się z tego zrobić depresji.

a dlaczego? nooo, ubzdurało mi się życie

[mobypussy]

riczi, lepiej nie bedzie
gorzej byc nie moze, usmiechnij sie.
choc dzis i choc tylko do nas :D

[Gość: Richelieu*]

ależ ja mam uśmiech, został narysowany, wycięty i przyklejony

[mobypussy]

szkoda... wole naturalne

[Gość: Randall]

> nic nie powiem, bo mi Randal dał po pysku

Przepraszam - znów mnie poniosło, mam uczulenie na licytacje typu "kto ma
najwięcej traumatycznych przeżyć na koncie i kto w związku z tym jest
najmądrzejszy". Opowiedz coś konkrentego, Richelieu, bez epatowania jednakże.
Bardzo ładnie proszę.

[bukfa]

> - i mam najgorszy zawod swiata (choc moze do tego sie jdyniwe nadaje) ->
> nauczyciel (seks tez lubie jesli o tym pomysleliscie :P )

O przepraszam, to bardzo fajny zawod!

[mobypussy]

aaaaaaaaaaahahaha :)
dobre, ale dzis sie posmieje...
to juz wole bukfo parzyc kawe jakims bussinessmen'om. tylko niech mnie obslugi
drogich expresow naucza.
wybacz, ale uczyc kogos kto nie chce sie uczyc to chyba najgorszy orzech do
zgryzienia. i nie wiem czy wytrwam do moich zamierzonych efektow.
pozdr.

[undyna]

Ja też coś takiego zrobiłam, jak sroczka, przygarnełam(nie piszę, że ukradłam,
nie znałam wtedy tego pojęcia) z toaletki Dziadka jego zegarek, pamiętam, że
nie chodził i myślałam, że mu nie potrzebny, a miałam dużą słabość do zegarków
od małego (próbowałam maniakalnie dostać się do środka), więc pomyślałam, że
skoro nie chodzi, to nareszcie zbadam to ustrojstwo (bo jak chodził, to Tata mi
wmówił, że może ugryźć, tych chodzących się bałam), oczywiście się wydało i
zostałam okrzyknięta przez ciotki złodziejką, ale był wstyd, jedynie mama i
dziadek rozumieli, że sześciolatek to bestia ciekawa i głupiutka, ale nie
złodziejka, to też był mój ostatni raz.:)

[sulika]

strasznie się dobrze bawię przy waszych opowieściach i cieszę się, że
wspominacie, ja czasami uwielbiam zatapiać się w tych dziecięcych klimatach a
razem jeszcze fajniej jest:)
moje wspomnienia tym razem wesołe...
pamiętam jak u babci na podwórku grzebałam kijem w krowich plackach, międliłam
tym kijem i międliłam i udawałam że to ciasto a potem z tym kijem goniłam po
podwórku kota babci bo chciałam go nakarmić... plackiem
bardzo lubiłam zbierać z krzaków ziemniaków stonki do puszek a potem, o zgrozo,
palić je żywcem po oblaniu rozpuszczalnikiem (cicia tak robiła i mówiła że to
szkodniki więc szkodniki się niszczy dlatego nie miałam wyrzutów sumienia) i
kiedyś na pole wybrałam się z kuzynem łobuzem, który uzbierał całą puszkę
robactwa a potem podstępem wrzucił mi ją za kołnierz, myslałam że zwariuję, do
tej pory brzydzę się wszystkiego co z tego gatunku
a Ulijanka to moja siostra więc jej wspomnienia to jakby moje
buziaczki siostrzyczko low low low low

[undyna]

Miałam ok.10-11lat, bardzo lubiłam czytać, Mama nie pozwalała mi czytać w nocy,
bo w nocy się śpi, więc z biurkową lampką pod kołdrą czytałam, do rodziców się
trzeba dostosować, jak się wydało: Wziełam na warsztat "Dzieci Warszawy", o
dzieciach w Powstaniu Warszawskim, im dalej w las tym smutniej, na początku
cichutko pochlipywałam, ale robiło się coraz gorzej i w końcu zaczęłam ryczeć
jak wół, zanosząc się spazmatycznym szlochem, zapomniawszy o konspiracji,
wpadła przerażona Mama, godzina 4 w nocy, jakoś mnie uspokoiła, ale pamiętam,
że czytając tą książkę, aż krzyczałam z rozpaczy:)

"wieczne" wakacje

[morgana_le_fay]

Nie będę z pewnością zbyt oryginalna stwierdzając, że najlepsze wspomnienia z
dzieciństwa zazwyczaj łączą się z wakacjami. Otóż i jedno z mojej długiej
listy:

"Moja" wieś zabużańska. Kilka domów pełnych jeszcze przygasających z czasem
oznak dawnej świetności. Przedwojenne zdziczałe ogrody, Odpadające tynki i
stiuki, zapach starych mebli, powoli zamieniających się w "graty", tajemnicze
obiekty znajdowane na strychu, od dawna milczące bakelitowe radio z "oczkiem",
na ścianie tak paskudny, że aż piękny oleodruk - scena rodzajowa wyjęta wprost
z miłosnego wątku Nikodema Dyzmy, obowiązkowo umajona przez muchy. W tej
scenerii kilka rodzin znających się od zawsze, choć już jakby od zawsze
spotykających się tylko podczas wakacji.

I ich WNUCZĘTA!!! Wcielone diabły!!!
Byłam jednym z tych wnucząt. Ku utrapieniu dorosłych kimś, kto wszystkimi
możliwymi środkami dążył do organoleptycznego badania bliższej i dalszej
okolicy. Ponieważ okoliczne pola, łąki i parowy nie znały jeszcze pojęcia
melioracja, często zamieniały się w rozległe jeziora z krystalicznie czystą
wodą, w której swobodnie można było pływać. Można też było łowić, no, nie od
razu ryby, ale kijanki jak najbardziej. Wraz z ówczesnym narzeczonym,
chłopcem podówczas pięcio-, sześcioletnim byliśmy rekordzistami w.... więzieniu
kijanek. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby miejscem tego więzienia, nie
były... nasze usta. Chodziło o to, kto nie połykając, zdoła maksymalnie
wypełnić kijankami wnętrze swojej jamy gębowej. Istniały ściśle określone
konkurencje w zależności od wielkości w/w stworzeń i stopnia ich transformacji
w stadium żaby. Największy podziw wzbudzało zawsze uwięzienie kilku potężnych
obiektów, mocno już wypasłych i posiadających tylne nogi. Umiałam to zrobić.
Mój partner też.

Po latach, odnowiony związek ze wspomnianym mężczyzną zaowocował już zupełnie
innymi wspomnieniami. Równie jednak ciepło go wspominam.

morgana

[undyna]

No przecież, śliczna ta twoja opowieść Morgano, wszystkie wspomnienia Wasze są
orginalne i podobają mi się okrutnie, ja też bym chętnie coś jeszcze dodała,
ale boję się posądzenia o zdominowanie wątku, jednak się skuszę:)
Pewien nieco obleśny wujek pożyczył mojemu Tacie kasetę Video z pornolem,
wchodzę ja sobie do pokoju moich Staruszków(Mamy nie było) i co widzę, mój
Tatuś śpi niebożę, a na ekranie saame dziwy, pornol o cesarzowej Katarzynie,
ależ to było doświadczenie.:)

[Gość: jola_to_ja]

a ja... pamietam jak majac 6 moze 7 lat dostalam pierwszy raz lanie od taty,
wracalam z mlodsza o 3 lata siostrzyczka z podworka, siarczysty mroz a w mojej
niemadrej glowce zrodzil sie szatanski pomysl gdy odkrylam, ze moja mokra reka
przylepia sie do klamki, namowilam siotrunie zeby dotknela jezykiem do klamki,
nigdy w zyciu nie zapomne widoku jej na maxa wysunietego jezorka i podlej
klamki, ktora nie chciala go uwolnic, koncowy efekt: zdarta skora na jezyku i
przerazliwy krzyk siostry, zanim doszlysmy do domu (4 pietro)w blaganiach zeby
nic nie mowila rodzicom sprzedalam chyba jej cala siebie, nie pomoglo :) a
potem bylo juz goraco, moj tylek przezyl szok termiczny :))

[ka2]

hy, hy jaskółka mi się przypomniała :)
taka jakie się robi na lodowisku, wiecie - zgięta w pasie, ręce na boki, noga
do tyłu głowa do przodu
tyle, że ja sie slizgałam na świeżo pastowanej podłodze w przedpokoju, hamulce
zawiodły i wtatarzyłam w szklane drzwi do pokoju tym co najbardziej wystawało
czyli głową
znaczy głowa była już w pokoju a reszta po drugiej stronie drzwi
w życiu nie stałam tak nieruchomo, cały czas w pozycji jaskółki, w czasie gdy
rodzina pracowicie obtłukiwała szklane kolce wokół mojej głowy, żeby ją mogła
wyciągnąć bez podrzynania sobie gardła

[Gość: Lenka]

a ja pamiętam jak modne były takie sandałki z gumy - "plastiki". uwielbiałyśmy
robić z tych plastików dorosłe buty czyli takie z obcasami. wpadłam na pomysł,
że obcas można zrobić z gwoździa, tylko należy go odpowiednio wpić w podeszwę.
nie mogłam tego gwożdzia wbić rączkami to postanowiłam stanąć sobie w tym bucie
już na gwożdziu i wbić go ciężarem ciała. no i wbiłam go... aż po piętę :)
ogromny 8 centymetrowy gwóźdź tkwił w mojej pięcie. była tragedia, ale jakoś
się zagoiło.

[an_ni]

ooo jjeeeezuuuuuuuu
chodzisz teraz na obcasach czy masz wstret :))))))))))0

[mobypussy]

tez pamietam te buty :D
tyle ze my wkladalysmy w te obcasy kamyczki, zeby stukac po asfalcie jak
dorosle panie :]

[wessna]

pamiętał jak tata sypał mi pieprz na język za pyskowanie:)

[agnie_szka9]

oo, ja też chodziłam w plastikach z kamyczkami :-))
ale najmilej wspominam taką zabawę: rodzice w pracy, ja z przyjaciółką
(miałyśmy po jakieś 10 lat) wracałyśmy do mnie do domu, podnosiłyśmy słuchawkę
od telefonu, wykręcałyśmy jakikolwiek numer i mówiłyśmy piskliwym głosikiem:
dzień dobly, plosę pani (pana). jestem sama w domu i...(tutaj puszczałyśmy
wodze fantazji)...chce mi sie siku, a nie sięgam do klamki, zsikałam się w
majtki, boję się baldzo, bo ktoś puka do drzwi... i takie różne. ludzie różnie
reagowali. część ze złością mówiła do nas per gówniarzu, jak przyjde i Ci
spuszczę manto. część przejmowała się naszym losem i rozmawiała z nami
długo...aż rodzice nie wróća...i takie tam ogólnie była super zabawa :-)))

wątek bomba!

[aguszak]

Kurcze! Nie od parady mamy to samo imię i... takie same głupie ;) pomysły. Ja z
moją przyjaciółką robiłyśmy podobnie, z tą tylko różnicą, że dzwoniłyśmy i
mówiłyśmy przygodnym osobom, że (jedna z nas): zostałam sama w domu, bo mama
jest w pracy, ciężko i do późna pracuje, a ja mam chyba temperaturę, a mam przy
sobie apteczkę, jakie leki mogę wziąć na przeziębienie... itp. itd.
Potem "mama" (czyli ta druga) dzwoniła na ten sam numer i dziękowała za pomoc i
troskę o córkę...
W ten sposób miałyśmy wujka w Hucie Warszawa oraz ciocię w przychodni
rejonowej :)))

[agnie_szka9]

czasami chciałabym mieć znowu tyle lat co wtedy i żadnych problemów...ach...co
to było za życie. jak sobie przypomnę coś jeszcze to napiszę.

PS. cieplutkie pozdrowienia dla Aguszak :-)))