zaburzenia zdolności w nauce języków obcych???

[niki296]

witam.
bardzo zależy mi na informacji czy jest coś takiego do udowodnienia tak jak np
posiada sie udokumentowaną dysortografię i wówczas zwalnia to z oceny tych
umiejętności.
bardzo zależy mi na odpowiedzi dlatego też wątek powielam na innym forum.

[soulshunter]

Ciekaw jestem jakie to wymysla nastepne dyscośtam. Wasze propozycje?

[zloty.strzal]

> Wasze propozycje?

Dyskomfort.

[bijatyka]

Dyskobol

[dziewczynawitryna]

Dyskoteka?

[soulshunter]

dystans jeszcze moze byc tez na przyklad, prawda?

[uleczka_k]

dyszkant się liczy?

[bijatyka]

[mmagi]

udowodnienia jak ma sie udokumentowana itp............jakies to
niejasne.

zapytaj w Min. Oswiaty:/

[justysialek]

Pewnie, że jest takie coś.
Nazywa się: głupota.

...ewentualnie jeszcze wchodzi w grę lenistwo ale to już
należałoby postawić dogłębną diagnozę psychologiczno-pedagogiczną,
żeby stwierdzić co występuje w konkretnym przypadku!

[soulshunter]

dawniej skutecznym lekarstwem na np dysortografie byl albo pas na leniwa dupe, albo linijka na łape. Zawsze pomagalo.

[simply_z]

dyslingwistyk:D

[justysialek]

Obecnie zaburzenia rozwojowe na szczęście poddaje się terapii
pedagogicznej, zamiast biedne dzieci bić ;)
Nie zmienia to jednak faktu, że są to konkretne zaburzenia (nie
można sobie wymyślać np dysbiologii czy dysangielskiego), o jasno
określonych kryteriach diagnozowania (których większość młodzieży
z "zaświadczeniami" od prywatnych lekarzy nie spełnia) i co
najważniejsze - wymagają poddania terapii a nie zwalaniają z
myślenia i robienia czegokolwiek (wbrew powszechnemu przekonaniu)!

[alexa0000]

Justysialek, byłas swietna ze wszystkiego w szkole? Same piatki i
szóstki?

[justysialek]

Oczywiście, że nie. Jednak nie szukałam sobie dys-wymówek tylko
przyjęłam do wiadomości, że nie jestem żadnym geniuszem i mam
słabsze i mocniejsze strony.
Nie każdy musi wszystko umieć i nie każdy umie - to chyba
logiczne. ...a szukanie zaświadczenia na wszystko, co mi nie idzie
to lenistwo młodzieży poparte głupotą mamusiek, które koniecznie
chcą "pomóc" swojemu dziecku, a w rzeczywistości mu szkodzą.

P.S. Jestem pedagogiem z wykształcenia i wiem dokładnie na czym
polegają wszystkie fragmentaryczne dysfunkcje rozwojowe.
(btw polecam sobie poczytać co to jest, na czym polega i jak to się
diagnozuje)
Dlatego szlag mnie trafia, gdy "zaświadczenia" wystawiają lekarze
(nie mają do tego prawa!) w celu zwolnienia z egzaminów w szkole!
Dla wszystkich nieuświadomiomych: wszelkie dys- się leczy!
...a konkretnie się poddaje terapii pedagogicznej, czyli się nad tym
pracuje!
Np dysleksja to zaburzenia percepcji wzrokowej - więc się wykonuje
masę ćwiczeń, które tą percepcję poprawiają, a nie się siada z
założonymi rękami, bo mam zaświadczenie...

[maly_zlosliwiec]

Padlam !
Niesamowite ! Gdzie takich bredni ucza ze takie rzeczy sie leczy?
Zapewniam Cie ze sa przypadki "nieuleczalne".
Dzieki Tobie juz wiem dlaczego wiekszosc specjalistow i nauczycieli nie nadawalo
sie do wspolpracy.
Bez urazy ale na pedagoga to sie nie nadajesz.

[justysialek]

maly_zlosliwiec napisała:
> Padlam !
> Niesamowite ! Gdzie takich bredni ucza ze takie rzeczy sie leczy?

Na studiach - idź, to się dowiesz.
Terapie odbywają się np w Poradniach Psychologiczno-Pedagogicznych u
pedagogów szkolnych i na zajęciach z reedukacji. Jest nawet
oddzielna gałąź pedagogiki, zajmująca się właśnie tymi zaburzeniami:
terapia pedagogiczna inaczej reedukacja.
Nie ma przypadków nieuleczalnych, bo to nie choroba tylko
zaburzenie. Nieuleczalna to jest np niepełnosprawność umysłowa
ale nad nią też można pracować, w celu usprawnienia wielu funkcji.

> Bez urazy ale na pedagoga to sie nie nadajesz.
Pozdrowienia dla laika ;)

[maly_zlosliwiec]

Daruje sobie zlosliwosci bo mnie ponioslo.
Nie chce mi sie milionowy raz powtarzac tego co napisalam do Alpepe.
W pewnych przypadkach sie nie da "wyleczyc".
Przerabialam to 15 lat z bratem i widze ze tlumaczenie to strata czasu.
Zglos sie do mnie jak bedziesz miec dziecko z podobna dolegliwoscia.

do justysialek

[niki296]

justysialek napisała:

> to lenistwo młodzieży poparte głupotą mamusiek, które koniecznie
> chcą "pomóc" swojemu dziecku, a w rzeczywistości mu szkodzą.
>

wiesz tylko, że tu nie chodzi o dziecko tylko o doroslą osobę - dokładnie o
mnie. widzisz ja przez wiele lat szkoły zarówno podstawowej jak i średniej nie
byłam w stanie nauczyć się i pojąć żadnego języka obcego.
teraz pojawia się problem bo jestem zmuszona pójść na studia a tam jak wiadomo
jężyk obcy jest obowiązkowy i wiem , że mu nie podołam - i tu pojawia się problem.
skoro piszesz , że to się leczy to może powiedz jak bo do ttej pory nic nie
pomagalo na to aby jężyk obcy pojąć.
dodam jeszcze , że jestem w stanie nauczyć się wszystkich innych przedmiotów w
bardzo krótkim czasie prócz tych przeklętych języków obcych.

[justysialek]

To już na poważnie:
Podałaś mało info, dlatego wzięliśmy Cię za leniwą gimnazjalistkę i
potraktowaliśmy dość ostro, a potem to już w ogóle się robił off
topic - specyfika forum, nie przejmuj się.

Nie ma żadnego konkretnego zaburzenia, które powodowałoby problemy z
nauką tylko i wyłącznie języka obcego. Jednak oczywiście możesz mieć
jakieś zaburzenia fragmentaryczne, które powodują te trudności.
Spróbuj może opisać, co konkretnie sprawia Ci największe problemy w
nauce jęz. obcego, bo inaczej ciężko coś Ci doradzić:
- zapamiętywanie słówek;
- pisownia w danym języku (czyli różnice między zapisem a tym, jak
się coś czyta), ortografia;
- gramatyka języka obcego - odmienna od naszej;
- czy lepiej Ci się uczyć "ze słuchu" z tzw native speakerem czyli
osobą, która mówi w obcym języku i uczysz się przez słiuchanie, z
kontekstu, czy lepiej gdy masz wszystko zapisane np podpis obok
obrazka?

[niki296]

generalnie wygląda to tak, że już same podstawy sprawiały mi trudność, ciężko
się zawsze do tego przyznać ale tak niestety jest, a z wiekiem staje się to
coraz trudniejsze bo w dzisiejszych czasach dla większości ludzi język to nic
szczególnego, a dla mnie coś nie do przejścia.
problem sprawia mi pisownia i gramatyka,to iż inaczej się pisze , a inaczej
wymawia słowa.
próbowałam jeszcze w czasach szkolnych dodatkowych zajęć, kursów ale to też nie
pomogło.
na studiach język niestety jest wszędzie - i tu jest problem bo wiem, że
wszystkie przedmioty będę w stanie zaliczyć a tego jednego nie - a przecież nie
da się tego "przeskoczyć"

[maly_zlosliwiec]

Poczytalam sobie tez blizniaczy watek na "emamach".
Dziewczyno ! Trzymam kciuki i goraco zycze powodzenia.
Jesli nie uda Ci sie dostac zaswiadczenia to dogaduj sie z prowadzacymi zajecia.
Skladaj podania do poczatkujacych grup.
Jakosc przebrniesz. Wiem ze jest Ci ciezko.
Jeszcze raz powodzenia.

do maly_zlosliwiec

[niki296]

maly_zlosliwiec napisała:

> Poczytalam sobie tez blizniaczy watek na "emamach".
> Dziewczyno ! Trzymam kciuki i goraco zycze powodzenia.
> Jesli nie uda Ci sie dostac zaswiadczenia to dogaduj sie z prowadzacymi zajecia
> .
> Skladaj podania do poczatkujacych grup.
> Jakosc przebrniesz. Wiem ze jest Ci ciezko.
> Jeszcze raz powodzenia.
>

dziękuję , może faktycznie jakoś dam radę

[justysialek]

Nadal za mało info. Nie mam pojęcia na czym konkretnie polegają
Twoje problemy. Skoro pojmujesz np zasady gramatyki jęz, polskiego,
to powinnaś innego również 9w sumie każdemu się na początku mylą ;),
podobnie z pisownią - jeśli czytasz i piszesz dobrze po polsku, to
nauka pisowni w języku obcym jest kwestią czasu i motywacji.
Może faktycznie masz jakieś zaburzenia dyslektyczne, tylko na tyle
słabe, że ujawniły sie dopiero przy próbie poznania drugiego języka?
Jednak, aby wiedzieć jakie sfery u ciebie szwankują, należałoby
zrobić Ci badanie. Dobrze byłoby skorzystać z pomocy jakiegoś
terapeuty, bo samej może Ci być ciężko (terapeuci pedagogiczne
raczej zajmują się dziećmi ale pracują też prywatnie - na zasadzie
korepetycji, może kogoś byś sobie znalazła w okolicy?)
W każdym razie dobrze, żebyś zastanowiła się nad tym, czy jesteś
wzrokowcem czy słuchowcem (czyli czy lepiej wchodzą Ci "zasłyszane"
czy "widziane" rzeczy do głowy). W zależności od tego powinnaś
wybierać takie formy nauki, jakie lepiej działają np: czytanie
wszystkiego na głos, nagrywanie na dyktafon i odsłuchiwanie np w
autobusie itp albo wieszanie sobie karteczek z zapisanym słowem na
lustrze (pomaga zapamiętać pisownię), robienie fiszek - karteczek z
jednej strony asz słówko po polsku a z drugiej w obcym języku i
możesz w obie strony tłumaczyć. Podobnie można zrobić z zapisem
fonetycznym: z jednej strony normalna pisowania słowa, z drugiej
tak, jak słyszysz. Wrzucasz karteczki do jakiegoś pojemniczka i co
jakiś czas np 2 razy dziennie powtarzasz wszystkie po kolei. Te,
które już pamiętasz przekładasz do innego pudełka.

Do zapamiętywania są różne techniki pamięciowe:
mapy myśli, haki łańcuszek.
www.edulandia.pl/Edulandia/1,98384,6180451,Techniki_pamieciowe_dla_ciebie.html
www.projektsukces.pl/books/Techniki_pamieciowe.pdf
Więcej nic Ci nie podpowiem, bo nie jesem metodykiem nauczania
języków obcych.

[berta-live]

> Twoje problemy. Skoro pojmujesz np zasady gramatyki jęz, polskiego,
> to powinnaś innego również 9w sumie każdemu się na początku mylą ;),
> podobnie z pisownią - jeśli czytasz i piszesz dobrze po polsku, to
> nauka pisowni w języku obcym jest kwestią czasu i motywacji.

Nie chce się czepiać, ale nie jest to do końca prawdą. Za naukę ojczystego
języka odpowiada zupełnie inna część mózgu niż na naukę każdego kolejnego. Ta,
która odpowiada za język ojczysty jest aktywna mniej więcej do 9rż. To właśnie
dlatego człowiek nigdy nie będzie mówił jak native speaker w języku innym niż
ojczysty. I może się tak zdarzyć, że obszar mózgu odpowiadający za mówienie we
własnym języku funkcjonuje bez zarzutu, natomiast ten odpowiadający za inne
języki jest spieprzony. Zwłaszcza, że dobór naturalny nie przyczyniał się do
rozpowszechnienia genów lingwistycznych wśród Europejczyków. A wśród
Afrykańczyków tak, bo podobno statystyczny Afrykańczyk znał 5 języków. Tego
wymagał ich styl życia polegający na utrzymywaniu kontaktów handlowych z
sąsiednimi plemionami, z których każde mówiło swoim językiem.

[julija_primic]

ooo tak, tak właśnie! Ona dobrze mówi. Słuchać się berty!
Nauczenie się języka ojczystego a nauczenie się języka obcego to zupełnie dwie
inne sprawy. Ojczystej gramatyki się nie uczysz - Ty ją czujesz :) A obcą musisz
"wkuć".
Do Autorki wątku: jakie masz języki do wyboru? może coś poradzimy??
Najłatwiej będzie z angielskim, wszędzie tego teraz pełno :)
Ja np. nie potrafię się nauczyć rosyjskiego - mój mózg nie działa w językach z
innym alfabetem :) Znam cyrylicę i to by było na tyle. Zbyt dużo energii wkładam
w połączenie literek z tym co znaczą, żeby mi starczyło "pary" na zrozumienie
tego co czytam :)

[niki296]

julija_primic napisała:

> ooo tak, tak właśnie! Ona dobrze mówi. Słuchać się berty!
> Nauczenie się języka ojczystego a nauczenie się języka obcego to zupełnie dwie
> inne sprawy. Ojczystej gramatyki się nie uczysz - Ty ją czujesz :) A obcą musis
> z
> "wkuć".

dokładnie - język ojczysty się "czuje" nigdy nie miałam z tym problemu.
wielokrotnie w szkole średniej startowałam w olimpiadach polonijnych, mature
zdałam na 5, a języki obce kuleją i to strasznie.
szczerze mówiąc w szkole średniej z języków obcych "musieli" mnie przepuścić bo
miałam tak wysoką średnią ogólną ocen, że byłoby to nie logiczne gdybym nie zdała.


> Do Autorki wątku: jakie masz języki do wyboru? może coś poradzimy??
> Najłatwiej będzie z angielskim, wszędzie tego teraz pełno :)

do wyboru angielski lub niemiecki - jednak to bez znaczenia - jednego i drugiego
uczono mnie w szkole i nic:(

[menk.a]

alexa0000 napisała:

> Justysialek, byłas swietna ze wszystkiego w szkole? Same piatki i
> szóstki?

Trzymajcie mnie, bo nie wytrzymię.
O ile wiem, prócz piątek i szóstek są też przewidziane inne oceny i świadectwa
inne niż te z czerwonym paskiem. Na wypadek, gdyby trafił się w szkole uczeń nie
dający rady z jakichś powodów zaliczyć przewidzianego materiału na wspomniane 5
i 6.
Bo dojdzie do tego, że te same 5 i 6 będzie miał uczeń w pełni na nie
zasługujący i taki, który w stosownym momencie przedstawi świstek potwierdzający
dyscośtam i nic tylko czekać na polonistów walących byki ortograficzne i
matematyków nieznających tabliczki mnożenia.

[alexa0000]

Mało która osoba ma zdolności we wszystkich przedmiotach
szkolnych.Justysialek uzyła jednak słowa "głupota". Miałam trudnosci
z fizyką, nie nazwałabym se jednak głupią z tego powodu. Zadałam jej
dlatego to pytanie.

Jestem przeciwniczką taśmowego wystawiania świstków z powodu
róznych "dys" . Niemniej jednak są osoby, które z powodu różnych
deficytów nie są w stanie tak dobrze sobie radzić z dziedzinami
wiedzy, w których inni brylują.Są osoby, które maja problemy z
nauka języków obcych, a trudności w opanowaniu języka nie uwazam za
głupotę.

[justysialek]

...a masz trudności w wyczuwaniu ironii?

[alexa0000]

Ach, ironia? Dziękuje,rzeczywiście nie wyłapałam. W jakim celu? Łyso
się zrobiło,kiedy okazało sie,że to nie gó...ara pisze?

[justysialek]

Nie. Pani sama się przyznała, że chce się wymigać, więc trafiliśmy.
A post naprawdę był na tyle ironiczny, że nawet autorka wątku się
nie przejęła. Proponuję trochę dystansu.

Ty może ze wszystkiego się zwolnij?

[maitresse.d.un.francais]

Załatw sobie może zwolnienia ze wszystkich przedmiotów, żeby cię nie oceniano.

jak widzę takie tępole, to mam ochotę

[maitresse.d.un.francais]

na zniesienie obowiązku szkolnego.

Na co, po co? Dlaczego nauczyciele mają się z nimi katować, a oni mają sobie
załatwiać lewe zwolnienia? Niech się nie uczą, jak nie chcą! Tylko żeby potem
krzyku nie było, że mogą pracować tylko jako magazynier albo babcia kiblowa.

[alexa0000]

Czy autorka zajaknęla sie choć jednym słowem,że chodzi własnie o nią
lub o to,że zalezy jej na tym zwolnieniu?

[soulshunter]

Masz racje. Na pewno siedzieli w wiekszej grupie przy ognisku kontemplujac uroki letniej nocy, popijajac piwo i jedzac pieczone w ognisku kielbaski z sokołowa i pod wplywem impulsu daleki kuzyn ciotecznej siostry wujecznego brata babki stryjecznego bratanka zapodal takie czysto teoretyczne pytanie.

[menk.a]

alexa0000 napisała:

> Czy autorka zajaknęla sie choć jednym słowem,że chodzi własnie o nią
> lub o to,że zalezy jej na tym zwolnieniu?

Racja. Ona jest prymuską, a chodzi o jej chłopaka z 3c.:P

[menk.a]

Jest. Najlepiej przyznać się szczerze, że się nic nie umie, niczego nie chce się
nauczyć, jest się ostatnim tępakiem, a świadectwo potrzebny tylko po to, aby
rodzicom nie było przykro, kiedy ciotki pytają. Dla takich wszelkie szkoły
powinny być pozamykane.;)

[maly_zlosliwiec]

Poszukaj naprawde dobrego psychologa albo specjalisty od dysleksji.
Nikt to nie spotkal sie z tym na codzien, nie zrozumie problemu.
Moj brat jest bardzo ciezkim przypadkiem dyskletyka.
Zniszczonego dziecinstwa nic nie zwroci. Szkoda ze wszystkie "niezwykle mile
osoby" nie maja pojecia jak ciezko sie zyje z takim schorzeniem.

[maitresse.d.un.francais]

. Szkoda ze wszystkie "niezwykle mile
> osoby" nie maja pojecia jak ciezko sie zyje z takim schorzeniem.
>
>
A to dysleksja dotyczy wyłącznie języków obcych? Bo ja myślałam, że ojczystego też.

A autorka o żadnej dysleksji nie pisze, tylko o MOŻLIWOŚCI BYCIA NIE OCENIANĄ z
języka OBCEGO.

Nie martw się, za to mamy pojęcie, jak się żyje z innymi schorzeniami. Naprawdę
uważasz, że wszyscy nie-dyslektycy mają jedwabne życie?

[niki296]

maitresse.d.un.francais napisała:
> A autorka o żadnej dysleksji nie pisze, tylko o MOŻLIWOŚCI BYCIA NIE OCENIANĄ
> z
> języka OBCEGO.

właśnie dokładnie o to mi chodzi - o to czy z języka obcego można być nie ocenianym.

to nie jest tak, że jestem leniem i chcę się wymigać - za poważną osobą jestem
na takie numery do tego już ładnych pae lat po maturze, mama, żona .... nie mam
więc zamiaru od czegoś się wymigiwać - myślę poważnie o życiu.

[berta-live]

Jeszcze się nikt na lektoracie języka nie nauczył, podobnie jak i w szkole. To
zazwyczaj jest jeden z najbardziej olewanych przedmiotów. Nie mówiąc o tym, że
jego zaliczanie polega na wkuciu metodologii rozwiązywania zadań testowych. Do
tego trzeba się na pamięć jakiś słówek nauczyć i to wszystko. Bo do tego, żeby
się nauczyć danego języka potrzeba mieć z nim czynny kontakt, czyli wyjechać za
granicę i zacząć tam żyć wśród tubylców. I póki co nikt nie wymyślił innej metody.

Dlatego nie przejmuj się tylko idź na te studia. Najwyżej przypomnisz sobie jak
się ściągi robi. ;)

[maitresse.d.un.francais]

berta-live napisała:

> Jeszcze się nikt na lektoracie języka nie nauczył, podobnie jak i w szkole. To
> zazwyczaj jest jeden z najbardziej olewanych przedmiotów. Nie mówiąc o tym, że
> jego zaliczanie polega na wkuciu metodologii rozwiązywania zadań testowych.

Oraz metodologii ściągania.

[berta-live]

Skoro za naukę języków obcych odpowiada konkretna część mózgu, to może się
zdarzyć, że nie działa ona prawidłowo i w związku z tym zaburzona zostanie
zdolność do nauki tych języków. Podejrzewam, że ma to nawet jakąś nazwę.
Natomiast czy można na to dostać papierek i jest to respektowane przez
instytucje szkolne to trzeba by się dowiedzieć u źródeł. Czyli najlepiej będzie
jak zajrzysz na strony ministerstwa edukacji, lokalnego kuratorium, albo
zadzwonisz na infolinię. Na tym forum niczego sensownego się nie dowiesz. Co
najwyżej zostaniesz zbluzgana przez bandę sfrustrowanych idiotów, którym się
nudzi. A popaprańcami ostatnio na forum obrodziło. Zwłaszcza, że teraz jest cool
zaprzeczać istnieniu przypadłości takich jak dysleksja, więc każdy kto chce się
popisać, to wyzywa od idiotów i debili każdego kto stwierdzi, że jest inaczej.

[maitresse.d.un.francais]

Zwłaszcza, że teraz jest coo
> l
> zaprzeczać istnieniu przypadłości takich jak dysleksja

Ten trend wywołały tłumy internetowych analfabetów usprawiedliwiających się
"dysleksją".

Ja NIE ZAPRZECZAM istnieniu dysleksji ani temu, że można być tępym z języka. Z
języka jest tępych mnóstwo osób.

Czy za fizykę też odpowiada jakiś ośrodek w mózgu? Pytam poważnie, bo zawsze
byłam z tego noga, a tak mogłabym wstecznie oprotestować moje wymęczone tróje.

[berta-live]

Czym innym są nadużycia związane z dysleksją a czym innym sama dysleksja. To tak
jak z depresją. Są naprawdę chorzy i są symulanci, którzy zdobywają lewe papiery
i dzięki temu zamiast wylecieć ze studiów z powodu przeimprezowania, dostają
urlopy zdrowotne i możliwość podejścia po raz n-ty do egzaminu.

> Czy za fizykę też odpowiada jakiś ośrodek w mózgu? Pytam poważnie, bo zawsze
> byłam z tego noga, a tak mogłabym wstecznie oprotestować moje wymęczone tróje.

Oczywiście, że odpowiada. W końcu nie wszyscy są dobrzy z przedmiotów ścisłych.
Natomiast takie przypadłości jak dysleksja to bym porównała raczej do
daltonizmu. I owszem nikt się nie upiera, żeby taka osoba została np krytykiem
sztuki. Natomiast nie może być tak, że z powodu nierozróżniania kolorów w ogóle
nie zaliczy przedmiotu pt plastyka, a w związku z tym nie ukończy szkoły
średniej i nie zostanie dopuszczona do matury. I podobnie jest z ortografią czy
znajomością języków obcych. Nie trzeba tego znać, żeby być zdolnym do
przyswojenia wiedzy na poziomie maturalnym czy nawet akademickim i być świetnym
w swoim fachu. Nie mówiąc o tym, że w przypadku dysleksji jak ktos ma problem ze
zrozumieniem słowa pisanego, to może tą wiedzę przyswajać w inny sposób, np
słuchając wykładów i stać się równie wykształconą osobą jak ta, która wiedzę
czerpie z książek.

[alpepe]

jedno maleńkie ale.
Terapia dysleksji polega na?

No właśnie: ćwiczeniach z czytania i pisania.
Czyli to nie jest nieuleczalne, tylko trzeb włożyć w to nieco wysiłku.
Wyprowadziłam kiedyś, dawno dawno temu chłopca z dysleksją z 2 na 5 z j.
angielskiego. Zajęło mi to pół roku i chłopak był maltretowany dwa razy w
tygodniu po półtorej godziny, ale da się.
Dyslektycy mają problem z kodowaniem i rozkodowywaniem znaków dźwiękowych i
graficznych, więc logiczne, że ciężej im się nauczyć języka obcego, bo nauka
języka obcego to Hamletowe: słowa, słowa, słowa. Ale wykonalne i nie ma co robić
uników.

[alpepe]

Poprawka: nie z 2 na 5, a z 1 na 5.

[maly_zlosliwiec]

Powtorze jeszcze raz. Sa przypadki nie do wyleczenia.
Widocznie Twoj pacjent nie byl najgorszym przypadkiem.

[alpepe]

Nie, nie był, miał 12 lat, właśnie osierocił go ojciec, miał tiki nerwowe, wadę
kręgosłupa, wzroku,wymowy i był niesamodzielny.
Nie wiem, o czym ty piszesz, ale zanim zajęłam się tym dzieckiem, przewaliłam
nieco publikacji fachowym i wniosek był tam zawsze ten sam: ćwiczyć, ćwiczyć,
ćwiczyć.
Jakiś czas potem uczyłam w gimnazjum, uczniowie mi machali świstkami o dysleksji
przed nosem. Tyle, że jakoś żaden nie wykonywał ćwiczeń usprawniających.
Najłatwiej było stwierdzić, że się jest dyslektykiem. No, ale jak w domu nigdy
nie było nawyku czytania?

[maly_zlosliwiec]

No to ja nie wiem czy napewno mialas kontakt z dyslektykiem.
Czy tylko z mega zaniedbanym dzieckiem.
Spedzilismy godziny cwiczen, terapii i innych cudow z bratem.
"Zapewniam Cie ze rodzina pisata i czytata w calosci."

Brat po skoczeniu studiow (bo skonczyl takowe)ponownie sprobowal terapii.
Tym razem byly luksusowe warunki, bardzo przyjazni terapeuci.
Zadnych osob insynuujacych niedorozwoj psychiczny itp.
Dal sobie spokoj. Jesli ma napisac raport lub cos waznego - uzywa zdobyczy
techicznych.
Ale jak czytam fachowcow to mi nadal rece opadaja.
Nauczycielu ! Nie uogolniaj. Bo sie osmieszasz. Kazdy przypadek jest inny.

[justysialek]

Najwyraźniej nikt nie określił trafnie przyczyny jego zaburzenia i
nie została ona usunięta.

Moja mama też jest dyslektyczką, dysortograficzką i jeszcze do tego
ma dyskalkulię, a przeżyła szkołę i studia w czasach, gdy nikt o tym
nie słyszał. Jest nauczycielką i ze względu na swój zawód nauczyła
się jak usprawniać zaburzone sfery, sama się zdiagnozowała i
ćwiczyła i całkiem nieźle sobie radzi. W zasadzie w tej chwili ma
już tylko problemy z dysortografią ale wykuła zasady na blachę,
zawsze wszystko sprawdza i jakoś żyje.
P. S. Niestety ale w pracy nikt na zaświadczenia patrzył nie będzie
tylko zwolni pracownika, który sadzi byka na byku. Bolesna prawda.

[maly_zlosliwiec]

Wiem tylko ze jest to genetyczne zaburzenie bo mielismy w rodzinie co najmniej
dwoch takich pacjentow (np. pradziadka ). U nas pojawialo sie tylko u mezczyzn.

Nie wiem czemu mieliby nie zatrudniac ludzi z takim zaburzeniem skoro technika
dzis pomaga rozwiazac problem. Moj brat radzi sobie swietnie.


Szkola wogle nie jest dostosowana do indywidualnych potrzeb.
Coz. Twojej mamie sie udalo co nie znaczy ze inni mieli podobne szczescie. Moj
brat ma teraz 34 lata i szkola kojarzy mu sie z najgorszym koszmarem. Nie
wspomne o innych sadystycznych metodach jak zmuszanie go do pisania prawa reka
(mankut) bijac go przy tym kiedy je zamienial bo wygodniej pisalo sie lewa.

[justysialek]

> Nie wiem czemu mieliby nie zatrudniac ludzi z takim zaburzeniem
skoro technika
> dzis pomaga rozwiazac problem. Moj brat radzi sobie swietnie.

Zapewne to zależy od rodzaju pracy i pracodawcy. Czasem trzeba
zrobić np jakieś notatki z zebrania i szef bierze je zaraz po -
zanim zdążysz przepisać na kompie. Akurat szefowa mojej may jest
bardzo cięta na błędy (ale ma zupełną rację, bo tylko tego by
brakowało, żeby nauczycielka źle dzieci uczyła), więc mama zna
zasady na pamięć. Da się? Da się.


> Szkola wogle nie jest dostosowana do indywidualnych potrzeb.

Do indywidualnych potrzeb to jest dostosowane nauczanie
indywidualne - może trzeba było skorzystać z takiej opcji?
Chyba logiczne jest, że w grupie 30 osób nikt nie będzie zajmował
się przez cały czas jednym dzieckiem!

> brat ma teraz 34 lata i szkola kojarzy mu sie z najgorszym
koszmarem. Nie
> wspomne o innych sadystycznych metodach jak zmuszanie go do
pisania prawa reka
> (mankut) bijac go przy tym kiedy je zamienial bo wygodniej pisalo
sie lewa.
ok. współczuję!
...tylko nie rozumiem, jak się ma ta informacja i szkoła generalnie -
do terapii dysleksji?! Już Ci wyżej napisałam, gdzie się taka
terpia odbywa - oczywiste, że nie w szkole, bo tam nie ma na to
czasu ani warunków i zwykły nauczyciel nie ma kwalifikacji.
W szkole ciężko ma każde dziecko z zaburzeniami, nie tylko to z
dysleksją - wyobraź sobie, jak się czują np dzieci niedosłyszące
albo z ADHD.
Tylko o to własnie chodzi, jeśli ktoś ma zaburzenie - niech je
próbuje usunąć. Jeśli się nie da, to trudno. Nie musi kończyć LO i
zdawać matury, kończyć studiów. Mnóstwo ludzi bez studiów świetnie
radzi sobie w życiu, mnóstwo zawodów nie wymaga posiadania wyższego
wykształcenia.
Pytanie brzmi: czy to szkoła męczyła Twojego brata czy ktoś, kto go
zmusił do przejścia przez wszystkie etapy edukacji łącznie ze
studiami...?

[maly_zlosliwiec]

Wiesz co ? Zaczynam sie zastanawiac czy to ja jestem nienormalna.
Pisalam kilka razy w tym temacie o terapii.
Rozumiem ze nie sledzisz moich wszystkich postow ale to co do Ciebie pisze chyba
tez nie dociera.

Ostatni raz sie wyglupiam.
Bylismy we wszytskich mozliwych miejscach, poradniach, terapiach. Przerabialismy
wszystko co bylo dostepne w tamtym okresie czasu.
Wszyscy mozliwi terapeuci, psychologowie czy nauczyciele nie pomogli.
Moja zdesperowana matka trafila nawet na oddzial gdzie pomagano ludziom po
wylewach, zeby ponownie pisali.

Dziwie sie dlaczego szkola ma nie pomoc w takim przypadku. Przeciez od tego
jest. Podobno sa tam nawet fachowcy.
Dziekuje za wspolprace.

[justysialek]

To była odpowiedź na Twój poprzedni post, w którym żalisz się na
szkołę.
Powtarzam: szkoła to nie miejsce usuwania zaburzeń! Szkoła to
miejsce nauczania i to masowego! Nie rozumiesz tego? Program
nauczania jest uśredniony, przystosowany do większości i nastawiony
na ilość. Inaczej się nie da.
W szkole pracują fachowcy ale od naucznia przedmiotów. Nie w każdej
szkole jest pedagog, nie każdy pedagog jest reedukatorem i ma czas
dla wszystkich itd. Od diagnozowania i prowadzenia terapii są
konkretne placówki: Poradnie Psych-Ped.

...a że w szkole było trudno - no cóż! Każdemu z jakimś zaburzeniem
jest, bo to wynika ze specyfiki systemu naucznia. Dlatego dla
wyjątkowych przypadków wymyślono nauczanie indywidualne w domu!

Ja nie kwestionuję tego, czy chodziliście z nim na terapię, tylko
spytałam co ma do tego szkoła - bo głównym celem szkoły nie jest
usuwanie specyficznych zaburzeń!

[berta-live]

A dlaczego ktoś ma nie skończyć studiów tylko dlatego, że ma dysortografię na
przykład. Ja rozumiem, że pewne zawody mogą się okazać dla tego kogoś
nieosiągalne, ale cała kupa innych będzie w zasięgu ręki. Wystarczy tylko nie
uwalić takiej osoby na maturze z powodu błędów ortograficznych jakie zrobiła w
wypracowaniu, które może okazać się fenomenalne. To tak jakby nie dopuścić do
matury kogoś kto nie ma słuchu muzycznego i nie jest w stanie zaliczyć zajęć z
muzyki, która jest przedmiotem obowiązkowym.

[maly_zlosliwiec]

Ja juz dalam sobie spokoj. Nie wytlumaczysz takim ludziom. Jej mama mogla
studiowac, inni juz nie musza.

[justysialek]

Moja mama chciała studiować (a studiowała już będąc dorosłą osobą) i
jej akurat praca nad sobą pomagała. Jak zaczęła studiować, to
większość problemów miała za sobą.
Sama przedstawiłaś sprawę tak, że szkoła to dla Twojego brata był
koszmar a jego zaburzenia nie do przeskoczenia - no to o co Ci
chodzi?

[justysialek]

Napisała, że on miał wyjątkowo ciężką dysleksję (weźcie sobie
poczytajcie jaka jest różnica między dysleksją a dysortografią
choćby na wiki, bo mnie zaraz kur..ca strzeli, nie będę każdemu po
kolei wykładów robić!) nie do usunięcia i że szkoła była dla
niego koszmarem.
Wyciągnęłam wnioski z tego. Pewnie, że lekka dysorto nie jest zbyt
dużym problemem.

[berta-live]

A wiesz jak wyglądały metody nauczania ortografii w przedwojennej szkole?
Podejrzewam, że jak nie wiesz, to pewnie się domyślasz. Jak delikwent narobił
błędów, to nie tylko dostał pałę. Dostał również linijką po łapie i jeszcze
musiał zostać w kozie i każdy wyraz sto razy napisać prawidłowo, żeby nabrał
wprawy. Generalnie uważano, że umiejętność poprawnego pisania jest rzeczą nabytą
a ortografia wymaga wkucia na pamięć. Metoda w 100% nieskuteczna. Ja mam w
rodzinie 4 osoby, teraz starsze panie po 80, które mają dysleksję. Nie
zdiagnozowaną, bo za czasów ich młodości nikt o czymś takim nie słyszał, ale
niewątpliwie ją mają. Nie były w stanie wkuć na pamięć zasad ortografii, mimo,
że pamięć mają dobrą. W przypadku jednej to nie ma nazwiska, nazwy ani daty,
której nie byłaby w stanie zapamiętać. Pamięta nawet wierszyki, którymi też ich
katowano w szkole. Nie są też osobami upośledzonymi umysłowo. A z ortografią
sobie nie poradziły. I nie tylko z ortografią mają problem. Z czytaniem również.
Czytanie w ich wykonaniu wygląda tak, że najpierw słowo które widzą sylabizują,
potem te sylaby składają w wyraz, potem wyszukują w pokładach pamięci co ten
wyraz znaczy, potem przechodzą do następnego słowa. Jak już rozszyfrują
wszystkie słowa, to składają je w zdanie a potem kombinują co to zdanie znaczy.
A potem to zdanie łączą z poprzednio rozszyfrowanymi. I najczęściej nie są tego
w stanie zrobić prawidłowo i rzadko kiedy potrafią się połapać w tym co czytają,
nawet jak to jest brukowiec napisany niezobowiązującym intelektualnie stylem.
Wiem, bo jedna z nich jak coś czyta, to półgłosem, bo najwyraźniej jak słyszy co
czyta to jest jej łatwiej. Żadna z nich nie była też w stanie nauczyć się języka
obcego, mimo prób. Ale czy to jest wina dysleksji czy kompletnego braku słuchu
muzycznego, którą to przypadłość tez mają, to trudno mi powiedzieć. Podejrzewam,
że zbiegło się to wszystko razem dając taki a nie inny efekt. To, że przypadłość
ta dotknęła 4 siostry musi świadczyć o jakimś genetycznym podłożu. Ale w dalsze
pokolenia to nie przeszło, więc najwyraźniej nie jest dziedziczne w linii prostej.

I ja w ich przypadku nie widzę żadnej możliwości terapii. Nie dlatego, że są już
stare, ale dlatego, że to zaburzenie jest zbyt silne. To tak jakby próbować
uczyć kogoś latać, mimo, że ośrodka latania w mózgu nie posiada.

[justysialek]

Nie masz racji Berta. Jak najbardziej można to usuwać - choć
faktycznie najlepsze rezultaty daje terapia u dzieci!
Dlaczego? Bo dzieci dopiero rozwijają te sfery, więc można ten
rozwój wspomóc. Z wiekiem umiejętność uczenia się znacznie maleje, a
złe nawyki się utrwalają.
Wszystkie objawy, które opisujesz faktycznie pasują do dysleksji i
zdecydowanie się ze sobą łączą. Serio: zacznij od poczytania o
dysleksji (objawy, przyczyny, zaburzone sfery), bo jaki sens
dyskutować, skoro nic na ten temat nie wiesz?

A co do tej dyskucji mają metody w szkole przedwojennej?! Chyba nikt
nie kwestionuje tego, że metody nauczania się bardzo zmieniły.

[berta-live]

Ja wiem czym się różni dysleksja od dysortografii. Ten wątek zszedł na tematykę
różnych dysfunkcji dlatego piszę zaburzenie w stylu dysleksji albo
dysortografii, zamiennie. Natomiast nie stosuję tego jako synonimów. I nie
wierzę, że jakakolwiek terapia może pomóc. Nie neguję faktu, że mózg jest
plastyczny i coś tam można poprawić, natomiast nie ma opcji, żeby to skutecznie
ponaprawiać. Podobnie jak można człowieka nieco umuzykalnić, ale żaden trening
nie sprawi, że ktoś zacznie mieć słuch muzyczny. Dysortograf faktycznie może
wryć na pamięć słownik ortograficzny, ale dyslektykowi to nie pomoże.

[justysialek]

Podobnie jak można człowieka nieco umuzykalnić, ale żaden trening
> nie sprawi, że ktoś zacznie mieć słuch muzyczny.

;)
ależ sprawi: trening percepcji słuchowej: uwrażliwianie
słuchowe, rozwijanie umiejętności róznicowania dźwięków, odtwarzania
rytmu, w ogóle wszelkie ćwiczenia rytmizujące! Może nie zrobi się z
takiej osoby Beethovena ale spokojnie może ona podciągnąć do
średniej ;)
Podobnie można ćwiczyć pamięć, koorydnację ruchową, równowagę,
percepcję wzrokową, koordynację wzrokowo-ruchową, orientację
przestrzenną id. Z mózgiem można wiele rzeczy robić, nawet usuwać
takie poważne zaburzenia, jak lateralizacja skrzyżowana! Tylko
trzeba zacząć w odpowiednim momencie, bo dla każdej umiejętności
nadchodzi tzw okres krytyczny, po którym już niewiele można zrobić.
[Np jak ktoś się nie nauczy mówić do 13 roku życia, to już nigdy
sięnie nauczy - będzie mógł się posługiwać tylko jakims systemem
symboli ale nie mową!]

Tylko niektórzy mają słuch absolutny albo biorą łuk do ręki i od
razu trafiają w 10tkę ale wielu może wyćwiczyć słuch i np celność do
stopnia zadowalającego. Tylko im później się zaczyna tym trudniej -
dlatego zarówno wielcy sportowcy jak i muzycy muszą dużo trenować i
zaczynają jak najwcześniej.

Dysortograf faktycznie może
> wryć na pamięć słownik ortograficzny, ale dyslektykowi to nie
pomoże.
Oczywiście, że nie pomoże, bo dysleksja nie ogranicza się do
problemów z ortografią. Przede wszystkim jest tu zaburzona percepcja
wzrokowa a nierzadko również słuchowa i koordynacja wzrokowo -
ruchowa. Dlatego też w terapii dysleksji nikt nie każe dziecku kuć
niczego na blachę, tylko wykonywać różne ćwiczenia usprawniające
sfery, które dziecko ma zaburzone (terapia jest indywidualnie
konstruowana).

[berta-live]

Ja nigdy nie negowałam tego, że mózg jest plastyczny i treningiem można dużo
zdziałać. Natomiast twierdzę, że z próżnego i Salomon nie naleje. Dlatego
większość treningów można sobie wsadzić. Umuzykalnić można tylko osobę mającą
choć odrobinę talentu muzycznego. Ale nie ma możliwości sprawienia, żeby ktoś
kto różne dźwięki słyszy jako jeden, albo nie dostrzega, że ktoś fałszuje, bo go
nie drażni takie a nie inne zestawienie dźwięków, zaczął to wszystko słyszeć.
Podobnie jak nie ma możliwości sprawienia, żeby nawet utalentowana muzycznie
osoba zaczęła mieć słuch absolutny. Jakby się to dało zrobić to szkoły muzyczne
pierwsze by z tego skorzystały. Tylko kilka procent uczniów szkół muzycznych ma
słuch absolutny a założę się, że 100% chciałoby takowy mieć i jest bardzo dobrze
zmotywowana żeby się poddać nawet morderczemu treningowi.

[justysialek]

Ale nie ma możliwości sprawienia, żeby ktoś
> kto różne dźwięki słyszy jako jeden, albo nie dostrzega, że ktoś
fałszuje, bo go
> nie drażni takie a nie inne zestawienie dźwięków, zaczął to
wszystko słyszeć.

Hmmm... a ja to własnie osiągam z dziećmi w pracy i akurat
rozwijanie percepcji słuchowej należy do jednego z najłatwiejszych
zadań ;)

Umuzykalnić można tylko osobę mającą
> choć odrobinę talentu muzycznego.

A czy ktoś powiedział, że dysleksja polega na całkowitym braku
pewnych umiejętności? Zaburzenie to nie brak, tylko zaburzenie. Mowa
o fragmentarycznych zaburzeniach.
Akurat np percepcję wzrokową i słuchową to ma każdy, kto nie jest
niewidomy/niesłyszący. My tu nie mówimy o jakichś nadludzkich
zdolnościach czy talentach tylko takich umiejętnościach, które
posiada naturalnie każdy ludzki osobnik.

[berta-live]

Jednak nie każdego matka natura obdarzyła słuchem muzycznym. I nie z każdego da
się zrobić muzyka. Nawet nie z każdego da się zrobić kogoś kto będzie potrafił
zrozumieć dlaczego Mandaryna kiepsko śpiewa. Naprawdę rozwinąć można tylko te
części mózgu, które istnieją chociażby w szczątkowej formie. I jeszcze muszą być
genetycznie podatne na rozwój pod wpływem bodźców z zewnątrz. Tak jak nie każdy
może być Mozartem, tak są i osoby, które nawet poziomu przeciętnego słuchacza
disco-polo nie osiągną. I podobnie jest z innymi cechami. Na krzywej Gaussa jest
miejsce i dla geniusza i dla niegeniusza, że się tak poprawnie politycznie
wyrażę. I to właśnie te skrajne osoby sprawiają najwięcej problemów, bo pierwsza
praktycznie żadnych bodźców nie potrzebuje, żeby być wybitna a drugiej żadne
bodźce nie pomogą, żeby chociaż trochę do poziomu przeciętnego dobiła.

[justysialek]

Mylisz pojęcia.
Zaczęłyśmy od percepcji słuchowej - słuch muzyczny pojawił się w
jakimś przykładzie.
Słuch muzyczny to nie to samo, co talent muzyczny! Można mieć słuch
i różnicować świetnie dźwięki a nie umieć ich zagrać czy zaśpiewać
(np mój chłop tak ma).
No i słuch muzyczny to nie to samo co percepcja czy wrażliwość
słuchowa! Te 2 ostatnie na poziomie różnicowania prostych dźwięków
czy dźwięków mowy ( a to chodzi w dysleksji) można wyćwiczyć.
Przychodzą do mnie właśnie dzieci z zaburzeniami percepcji słuchowej
i jeszcze się nie spotkałam z takim, żeby mu ćwiczenia nie pomogły!

[berta-live]

Ale ja tylko o tej muzyce mówiłam, bo o tym mam jako takie pojęcie. No i nie
słyszałam, żeby w ogóle istniały jakieś ćwiczenia sprawiające, że ktoś komu słoń
na ucho nadepnął nagle zyskał słuch muzyczny.

Trochę niejasno wyraziłam to co chciałam powiedzieć. Więc napisze w punktach ;)

1. Daną część mózgu można powiększyć treningiem, czego przykładem są muzycy. Na
skutek intensywnego treningu obszar mózgu unerwiający palce lewej ręki jest
zdaje się 150% większy u skrzypków niż u zwykłych ludzi. Wiąże się to oczywiście
z nabyciem biegłości w grze na skrzypcach. Stąd można wysnuć wniosek, że jak
jakaś część mózgu jest uszkodzona to też można ją usprawnić odpowiednimi
ćwiczeniami.

2. W/w obserwacje zostały potwierdzone naukowo. Mechanizm plastyczności mózgu
m.in. polega na tym, że jak jakaś grupa neuronów tworząca spójną całość jest
bombardowana bodźcami zewnętrznymi, czyli zmuszana do intensywnej pracy, to jest
to dla nich sygnał, żeby zacząć wytwarzać nowe połączenia, bądź nawet namnażać
się w przypadku niektórych obszarów mózgu. Dzięki temu dana część mózgu
gęstnieje i powiększa się. A co za tym idzie, zwiększa się umiejętność
wykonywania danych czynności.

3. Problem jest taki, że to dotyczy zdrowych i prawidłowo funkcjonujących
neuronów, których jedynym problemem jest to, że jest ich za mało, bądź nie
wytworzyły dostatecznie dużej ilości połączeń z innymi neuronami. Natomiast jak
dany obszar mózgu jest zbudowany z neuronów, które na skutek defektu
genetycznego wytworzyły nieprawidłowe bądź nieprawidłowo funkcjonujące
połączenia, albo coś nawala w innym miejscu, np w receptorach,
neuroprzekaźnikach albo jeszcze gdzie indziej, to zęby w ścianę. Żeby nie wiem
ile tych neuronów i połączeń udało się naprodukować, to wszystkie one będą źle
funkcjonować. A póki co to wszystkie znaki na niebie i ziemi świadczą o tym, że
w przypadku zaburzeń takich jak dysleksja mamy do czynienia z taką właśnie
sytuacją. Stąd mój sceptycyzm co do realnej szansy na wyleczenie się z tej
przypadłości.

[justysialek]

Chyba słowo "leczenie" nie jest najtrafniejsze - ono kojarzy się z
chorobami, a dysleksja jest zaburzeniem rozwojowym i raczej można tu
mówić o usprawnianiu niż leczeniu. Dlatego zgadzam się, że nie da
się dysleksji wyleczyć, bo można tylko usprawnić zaburzone funkcje
na tyle, żeby dyslektyk mógł pokonać swoje trudności.

Dyskusja mocno teoretyczna nam wyszła a wszystko rozbija się o to,
że Ty nie wierzysz w możliwość pokonania dysleksji a ja wiem z
doświadczenia, że się da. Nie widzę możliwości, żebyśmy doszły do
porozumienia.

[berta-live]

Pewnie się nie dogadamy, bo to wszystko zależy od tego, czy dana osoba naprawdę
miała dysleksję, jaka była przyczyna tej przypadłości i w jakim ona była
stopniu. Bo zdarzyło mi się spotkać dyslektyków, którym żadna terapia nie
pomogła. Oczywiście można twierdzić, że nie poddały się takiej terapii jak
trzeba albo do niej nie przykładały, ale na terapie chodziły. Zdarzyło mi się
też spotkać symulantów zwykłych i symulantów doskonałych, czyli takich, którzy
sami wierzyli że naprawdę mają problem.

[justysialek]

Ja mówiłam wyłącznie o dzieciach profesjonalnie zdiagnozowanych.

[berta-live]

Bez urazy, ale ja bym miała spore wątpliwości co do możliwości profesjonalnego
zdiagnozowania. Dopóki nie będzie znana dokładna przyczyna tego typu zaburzeń i
mechanizm jaki je powoduje, to nie ma możliwości diagnozy. Można stwierdzić, że
ktoś ma problem i nawet w jakim stopniu, natomiast nie można stwierdzić czy jest
to dokładnie ten sam problem jaki ma inna osoba z tymi samymi objawami. Póki co
nie ma żadnych badań laboratoryjnych ani radiologicznych, które by jednoznacznie
odpowiedziały na pytanie, co konkretnie danemu delikwentowi dolega.

[justysialek]

Dysleksję diagnozuje się na podstawie badań pedagogicznych i
psychologicznych (które opierają się na objawach) oraz określonych
badań medycznych. Przyczyny dysleksji nadal nie są w 100% znane - są
tylko pewne teorie na temat ich powstawania. Każdy naukowiec ma
swoją i się spierają, a w tym czasie dziecko żyje, ma problemy i
trzeba mu pomóc, a żeby pomóc trzeba jego problem jakoś
sklasyfikować i odróżnić od innych zaburzeń.
Pisałaś o symulantach - takie badania opierają się na takich
metodach, aby symulantów odrzucić.

Podobnie jest np z autyzmem - diagnozuje się go i różnicuje z innymi
zaburzeniami choć przyczyny nadal nie są do końca znane. Zresztą
podobnie jest z ogromną ilością innych schorzeń, choćby psychicznych.

[berta-live]

Po pierwsze terapia nie daje żadnych zadowalających efektów. Mózg aż tak
plastyczny nie jest, żeby był w stanie wytworzyć taką ilość nowych neuronów i
połączeń między nimi, żeby dysleksja zniknęła. Wkucie słówek na pamięć nie
oznacza wyleczenia.

A po drugie, nawet jakby to dawało jakiś efekt, to jest to zwykłe marnowanie
czasu i energii. Zamiast walczyć z wiatrakami lepiej poświęcić ten czas na
rozwijanie istniejących zdolności i nabieranie biegłości w tym w czym jest się
dobrym.

[justysialek]

Znam wiele dzieci, które uczęszczały na taką terapię i pomogło. Co
więcej widziałam wiele dzieci z autyzmem, upośledzeniem umysłowym,
opóźnionym rozwojem, które dzięki różnym ćwiczeniom i metodom
osiągnęły ogromne postępy.
Zaprzeczasz sensowi istnienia niemalże całej pedagogiki - naprawdę
uważasz się za mądrzejszą od tych wszystkich wybitnych ludzi, którzy
pedagogikę stworzyli i się nią zajmowali od stuleci?!

[berta-live]

Ale upośledzenie czy opóźniony rozwój nie oznaczają, że dana osoba nie jest w
ogóle zdolna do nauki. Ona tylko nie jest zdolna do przyswojenia sobie
informacji na takim samym poziomie jak osoba zdrowa i nie jest zdolna przyswajać
nowych rzeczy tak szybko. Natomiast jak najbardziej jest zdolna żeby się czegoś
tam nauczyć, tylko program i metodologię nauczania musi mieć zindywidualizowaną.
A w przypadku dysfunkcji nie mamy do czynienia z mniejszymi zdolnościami
prawidłowo funkcjonującego mózgu, tylko z tym, że dana część mózgu jest źle
skonstruowana. Bo trening pomaga zwiększyć liczbę neuronów i połączeń między
nimi, czyli działa na zdrową część mózgu, której problemem jest to, że jest zbyt
mała, żeby prawidłowo wypełniać swoją funkcję. Natomiast nie zrestrukturyzuje
nieprawidłowo zbudowanego mózgu ani nie sprawi, żeby zaczął działać jak należy.

[justysialek]

> Ale upośledzenie czy opóźniony rozwój nie oznaczają, że dana osoba
nie jest w
> ogóle zdolna do nauki. Ona tylko nie jest zdolna do przyswojenia
sobie
> informacji na takim samym poziomie jak osoba zdrowa i nie jest
zdolna przyswaja
> ć
> nowych rzeczy tak szybko.
Upośledzenie umysłowe często jest wynikiem zmian w CUN np urazów,
udarów itp. Taka osoba może się uczyć i można usprawniać zaburzone
sfery, a nawet pracować nad regeneracją uszkodzonych rejonów.
Słyszałaś teorię o tym, że używamy tylko małej części mózgu a sfery
kory mózgowej potrafią przejmować zadania innych uszkodzonych
rejonów?

> A w przypadku dysfunkcji nie mamy do czynienia z mniejszymi
zdolnościami
> prawidłowo funkcjonującego mózgu, tylko z tym, że dana część mózgu
jest źle
> skonstruowana.
...a to jest tylko jedna z teorii co do przyczyn powstawania tych
deficytów, inne nie wykluczają możliwości wpływania na rozwój tych
funckji. Na szybko, bo z podręczników nie będę teraz przepisywać:
dardysleksji.pl/t01.php?s=1&gclid=CIKS3tbxiaMCFUqU3wodg2JjZg
www.uczdziecko.pl/starszy-uczen/artykuly/artykul/zobacz/przyczyny-dysleksji.html

www.dysleksja.waw.pl/dysleksja/dla_wszystkich/przyczyny.html
www.dysleksja.xmc.pl/bezposrednie-przyczyny-dysleksji-rozwojowej/

I jeszcze jedno: jest różnica między złą konstrukcją całego obszaru
a mikrouszkodzeniami, o których również często się mówi w przypadku
dyseksji. Mózg się potrafi regenerować albo "obchodzić" uszkodzone
fragmenty. A nawet jeśli uszkodzenie jest nie do naprawienia, to
usprawniając pewne funkcje pomocnicze ułatwimy dziecku czynności,
które sprawiają mu trudność - na zasadzie rehabilitacji osób
niepełnosprawnych fizycznie.

[berta-live]

Etiologia danych zaburzeń to zupełnie inna bajka. Ta sama przypadłość może mieć
różne przyczyny u różnych osób. I jak jest efektem urazu, guza czy jakiegoś
niedorozwoju, to jest szansa, że można to naprawić. Ale też tylko wtedy, kiedy
uszkodzenie jest niewielkie albo zdolności regeneracyjne są wyjątkowo duże.
Natomiast jeżeli problem tkwi w genach to ja bym nie była taką optymistką.

[skarpetka_szara]

wiem ze ludzie z dobrym sluchem latwiej ucza sie jezykow. Ktos ze
slabym sluchem (muzycznym) nie slyszy dokladnie sylab, glosek
wypowiadanych, i dlatego nie potrafi zapamietac poprawnie wyrazow.

[mvszka]

dzieci z zaburzeniami dyslektycznymi uczy się języków obcych przy wykorzystaniu
pamięci kinetycznej, obrazków i ogólnego oderwania od zeszytu gdzie się wszystko
zapisuje. Moje spostrzeżenia po kilku latach z dziećmi dys i normalnymi: te
pierwsze lepiej zapamiętują tylko zniechęca je ciąg liter, którego nie umieją
połączyć płynnie w całość a zatem zrozumieć- powiązać ze słowem. Nie ma żadnej,
powtarzam żadnej wymówki dla osoby dyslektycznej, że się nie nauczy języka.

[postponed]

> witam.
> bardzo zależy mi na informacji czy jest coś takiego do udowodnienia tak jak np
> posiada sie udokumentowaną dysortografię i wówczas zwalnia to z oceny tych
> umiejętności.

owszem jest i nazywa się niepełnosprawność intelektualna. przy odrobinie
szczęście okaże się, że masz zaburzenia nauki każdego przedmiotu szkolnego i
umieszczą Cie w placówce gdzie całymi dniami będziesz lepiła gliniane garnki i
jedyne co będą oceniać to czy ucho równo przyczepione

do postponed

[niki296]

postponed napisała:

> owszem jest i nazywa się niepełnosprawność intelektualna. przy odrobinie
> szczęście okaże się, że masz zaburzenia nauki każdego przedmiotu szkolnego i
> umieszczą Cie w placówce gdzie całymi dniami będziesz lepiła gliniane garnki i
> jedyne co będą oceniać to czy ucho równo przyczepione

nie określiłabym tego niepełnosprawnością intelektualną - mam już swoje lata
więc szkoły i maturę mam już dawno za sobą do tego z dobrymi wynikami.
problemem jest tylko język obcy i to, że nie potrafię się go nauczyć, a i dodam
tylko, żę potrafię np kilkaset stron nauczyć się bardzo szybko więc z łaski
swojej nie OBRAŻAJ MNIE

[postponed]

uważasz, że nazywanie kogoś niepełnosprawnym intelektualnie jest obelżywe?
po drugie skoro szkoły masz już za sobą to czemu chcesz się zwalniać z nauki
języka obcego?

[niki296]

postponed napisała:

> uważasz, że nazywanie kogoś niepełnosprawnym intelektualnie jest obelżywe?

uważam, iż innymi słowami określiłaś mnie jako nienormalną osobę, która nic nie
potrafi i nie decyduje o sobie.
we wcześniejszej wypowiedzi wspomniałaś "umieszczą cię w szkole gdzie lepi się z
gliny i patrza tylko czy ucho nie odpadnie", więc to już samo za siebie mówi.

postponed napisała:
> po drugie skoro szkoły masz już za sobą to czemu chcesz się zwalniać z nauki
> języka obcego?

napisałam, że mam za sobą szkoły, a zmuszona jestem iść na studia.
i nie pisałam, że chcę się zwalniać z języka obcego , tylko pytałam czy można
udokumentować to, że ktoś nie potrafi się tego nauczyć a to jest różnica.

dodam jeszcze, że nie mam zwyczaju migania się od czegokolwiek

Matura bez jezyka obcego?

[zefiryna.czarna]

Skoro skonczylas szkole srednia i zdalas egazmin dojrzalosci, to opanowalas
jakis jezyk obcy za tzw. zaliczenie. Czy nie???

[postponed]

dokładnie, całe to tłumaczenie jest grubymi nićmi szyte. poza tym nikt nie
musi iść na studia, takich studentów jak Ty nikt nie potrzebuje

[niki296]

postponed napisała:

> dokładnie, całe to tłumaczenie jest grubymi nićmi szyte. poza tym nikt nie
> musi iść na studia, takich studentów jak Ty nikt nie potrzebuje

musi nie musi tylko niestety większość pracodawców oczekuję "papierka" z wyższym
wykształceniem, nawet jeśli jest to praca do której owwe studia nie byłyby potrzebne

[maly_zlosliwiec]

Żałuję że nie mam czasu na dyskusję z takim zerem jak Ty. Postponed !
Skąd się tacy ludzie biorą ? Nie dość że nie jesteś uprzejma dla kogoś kto nic
Ci nie zrobił to jeszcze w wyjątkowo podły i chamski sposób.
Nikt nie ma ochoty się z Tobą użerać bo szkoda nawet tej minuty na napisanie postu.
Walnij sobie gdzieś głową o ścianę. Może Ci ulży.
Naprawdę nie pozdrawiam.

[postponed]

masz coś z głową chyba. nie umiesz normalnie odpowiedzieć na zadane pytanie
tylko się wykłócasz i twierdzisz, że Cie obrażam.
jestem uczulona na taką głupotę

[niki296]

zefiryna.czarna napisała:

> Skoro skonczylas szkole srednia i zdalas egazmin dojrzalosci, to opanowalas
> jakis jezyk obcy za tzw. zaliczenie. Czy nie???

szkołę skończyłam pare ładnych lat temu i wtedy była stara matura na ktorej
zdawałam język polski i historię.

co do ocen z języków obcych to poprostu "musieli" mnie przepuścić bo miałam
bardzo wysoką średnią ocen z wszystkich przedmiotów nie licząc języków obcych -
profesorowiewidzieli, że ja nie jeestem w stanie się tego nauczyć, dyrektor
zadecydował, że skoro nie jestem w stanie czegokolwiek z tego pojąć a jestem na
wszystkich zajęciach to muszę skończyć szkołę.

[kitek_maly]

> szkołę skończyłam pare ładnych lat temu i wtedy była stara matura na ktorej
> zdawałam język polski i historię.

Jakim cudem??
Który rocznik zdawał tylko dwa przedmioty na maturze?? Pierwsze słyszę.

do kitek_maly Re: Matura bez jezyka obcego?

[niki296]

kitek_maly napisała:

> > szkołę skończyłam pare ładnych lat temu i wtedy była stara matura na ktor
> ej
> > zdawałam język polski i historię.
>
> Jakim cudem??
> Który rocznik zdawał tylko dwa przedmioty na maturze?? Pierwsze słyszę.

zawsze tak było na starej maturze, że zdawalo się język polski pisemnie i ustnie
( ja z ustnego byłam zwolniona) oraz pisemnie i ustnie jeszcze jeden
przedmiot.można było np zdawać historię pisemnie a ustnie powiedzmy geografie
czy angielski, a ja zdawałam historię.
stąd też w wątku wyżej moje słowa , że na maturze miałam polski i historię.

takie były zasady na starej maturze i żadne inne - przecież z palca sobie tego
nie wyssałam.

do kitek_maly Re: Matura bez jezyka obcego

[kitek_maly]

Jasne, a ja zdawałam starą maturę z 3 przedmiotów.

pl.wikipedia.org/wiki/Matura
Chyba, że masz 50 lat, to może wtedy obowiązywały inne zasady.

:)

[zefiryna.czarna]

Polski, historia i angielski to tez 3 przedmioty, tylko u kolezanki egzamin z
angielskiego sie raczej nie odbyl. A na upartego stara mature mozna bylo miec
przy zdanych dwoch przedmiotach, jesli pisemnie zdawalo sie jezyk obcy i poszlo
nam znakomicie. Chociaz to bylo lata swietlne temu, wiec moge sie mylic,
kitku_maly ;).

[kitek_maly]

> Polski, historia i angielski to tez 3 przedmioty, tylko u kolezanki egzamin z
> angielskiego sie raczej nie odbyl.

Bo?

do kitek_maly Re: Matura bez jezyka obcego

[niki296]

kitek_maly napisała:

> Jasne, a ja zdawałam starą maturę z 3 przedmiotów.
>
> pl.wikipedia.org/wiki/Matura
> Chyba, że masz 50 lat, to może wtedy obowiązywały inne zasady.

do 50 to sporo mi brakuje.
a co do matury to wyglądało to tak że :
obowiązkowo pisemnie zdawało się język polski i drugi przedmiot do wyboru - np
matematyka, historia, angielski i chyba coś jeszcze

obowiązkowo ustnie język polski i przedmiot do wyboru - np matematyka, historia,
angielski, niemiecki , geografia i inne.

gdybym zdawala pisemnie polskii historie a ustnie np geografie to byłyby to trzy
przedmioty ale ja zdawalam polski pisemnie i historie pisemnie i ustnie stad
okresla się to jako dwa przedmioty, no już jaśniej tego się nie da wytłumaczyć.
egzaminy normalnie były cztery dwa pisemne i dwa ustne, a przedmioty prócz
polskiego do wyboru.
nie kończyłam ogólniaka profilowanego gdzie np obowiązkowa była matematyka.
teraz już wiesz jak to wyglądało czy nadal nie bardzo i będziesz twierdzila, że
zdawałam wieki temu maturę????

do maly_zlosliwiec

[postponed]

to trzeba mu było zmienić szkołę, jakiś problem? oczywiście pretensje masz do
całego świata że Ci brata męczyli, ale Twoi rodzice siedzieli z założonymi
rękami. jakby moje dziecko było męczone w szkole to bym je stamtąd zabrała
zamiast później pisać na forum takie brednie. powiedz mi jakiego rodzaju terapię
przeszedł Twój brat, skoro twierdzisz, że nic nie pomogło? bo skoro nic
nie pomogło to coś musieliście robić.

[maly_zlosliwiec]

Nie chce mi sie juz tlumaczyc kolejny raz. Tak, moi rodzice siedzieli z
zalozonymi rekami. Jestem wredna i zla.
Zycze tego samego.

[postponed]

nie wytłumaczyłaś ani razu, Twoje tłumaczenie zaczyna się i kończy na
stwierdzeniach, że Twój brat to beznadziejny przypadek. prawda pewnie jest taka,
że nikt z nim nie pracował, a on się zniechęcał przez złe oceny i stąd jego
wielka trauma

[devilyn]

Dysortografia to najczęściej problemy w pisaniu/błędy etc. ale to
nie zwalnia od nauki języków!!!

[vandikia]

nie jestem zwolennikiem zwalania wszystkiego na dys(..)
ale jeśli chodzi o naukę języków obcych, to wiadomo że jedni przyswajają w
mig, a inni mozolnie kują słówka
jedni i drudzy mogą być zdolni w wielu innych dziedzinach (to tak apropos
wcześniejszych wpisów o głupocie)

osobiście nie mam zdolności językowych, osoby dużo gorzej uczące się ode
mnie i generalnie mniej w życiu rozgarnięte śmigają w różnych językach, a
ja się dogadam w tej chwili ale po lampce wina, a najlepiej dwóch
mówiłam płynnie po ang, po zaledwie ok. 3 latach przerwy czuję się jak
wtórny analfabeta, porozumiewam się ale czuję, że gubię myślenie w danym
języku, tylko rozmawiając tłumaczę słowa z polskiego, a tam nie powinno to
wyglądać
mówiłam po niemiecku, ba pracowałam dla światowej germanistyki, w tej
chwili po 4 latach przerwy w tym języku nie jestem w stanie wydukać
zdania - prócz najbardziej oklepanych zwrotów, połowy nie rozumiem, radzę
sobie jedynie jako tako w niemieckim pisanym

najlepsze jest to, że sama zdolność uczenia się - błyskawiczna, angielski
płynny opanowałam w kilka miesięcy, niemiecki trochę dłużej i nie był
płynny - ale za to ze słuchu, nie z książek.. w momencie gdy przestaję
używać zapominam


poza tym jestem z natury złośliwa i gdy ktoś w moim kraju wymaga ode mnie
znajomości swojego języka ojczystego, a sam nie umie się przedstawić, to
sor ale z czym do ludzi :D mam ostatnio jednego zamerykanizowanego
klienta, który z uporem maniaka pisze do mnie w języku angielskim, ja mu
odpisuję po polsku, a rozmawiamy raz w jednym, raz w drugim języku heh.

pomijając wątek osobisty nie uważam, że powinny być dokumenty zwalniające
z oceny tego typu umiejętności.. inaczej nie czytałam całości, więc nie
wiem do czego to potrzebne ale jeśli do pracy, to albo się ma
predyspozycje albo nie i nie powinno się ewentualnie startować na
stanowiska przerastające pod jakimś kątem możliwości

do vandikia

[niki296]

vandikia napisała:

nie
> wiem do czego to potrzebne ale jeśli do pracy, to albo się ma
> predyspozycje albo nie i nie powinno się ewentualnie startować na
> stanowiska przerastające pod jakimś kątem możliwości

o jakimkolwiek zwolnieniu/zaświadczeniu do pracy nie ma nawet mowy - nigdy nie
startuję do pracy do której moje kwalifikacje byłyby zbyt niskie.

w tym wątku chodzi o studia - jak wiadomo język obcy wszędzie jeest obowiązkowy
i na każdych studiach, no chyba, że ktoś zna takie gdzie nie ma j.obcego:)

[kitek_maly]

Czyli chcesz powiedzieć, że nauczenie się 60 słówek na kolokwium na poziomie
podstawowym przekracza Twoje możliwości??

To jak Ty się uczyłaś np biologii, chemii? Tam przecież jest mnóstwo różnych
obco brzmiących terminów.

do kitek_maly

[niki296]

kitek_maly napisała:

> Czyli chcesz powiedzieć, że nauczenie się 60 słówek na kolokwium na poziomie
> podstawowym przekracza Twoje możliwości??
>
> To jak Ty się uczyłaś np biologii, chemii? Tam przecież jest mnóstwo różnych
> obco brzmiących terminów.

tak jak wspomniałam wcześniej potrafię nauczyć się wszystkiego innego i w
bardzo krotkim czasie, a języka obcego nie.
i te 60 słówek też sprawiłoby mi problem.
mam talent do innych rzeczy

[postponed]

jest to absolutnie niemożliwe. można mieć albo nie mieć talentu do nauki języków
obcych, ale pamięć nie działa wybiórczo. umiesz się nauczyć 50 słów po polsku to
i po angielski zapamiętasz. zasad gramatycznych też uczy się na pamięć.
tak samo można nie mieć głowy do przedmiotów ścisłych ale pierwiastki i wzory
można zwyczajnie zapamiętać.

Dyzmózgowie.....

[amelkalexi]

[vandikia]

jak się objawia? :P

[agaoki]

ojejku, jacy tu wszyscy są inteligentni i zdolni. może zmienimy nazwę na 'forum
omnibus', czy coś w tym stylu?
ja akurat z językami problemu nie mam, wręcz przeciwnie, mam do nich talent.
niestety gorzej sprawa wygląda z liczeniem. nie jestem w stanie nauczyć się
tabliczki mnożenia. i nie ma to nic wspólnego z lenistwem, bo próbowałam wiele
razy. nie wiem, czy to już dyskalkulia, bo dodawać i odejmować potrafię (choć
też nie jakoś szybko i biegle).
podobny brak talentu (delikatnie mówiąc) wykazywałam w fizyce i nie pomagały
żadne korepetycje.
także rozumiem, że ktoś może mieć problem z nauką języków. chociaż wydaje mi
się, że ja jestem w stanie nauczyć języka najbardziej opornych.

[sundry]

A ja miałam zdolności do wszystkiego poza wuefem, nie wiem czemu nikt nie
zdiagnozował u mnie dyssportowii;)

[berta-live]

Tylko dlatego, że przedmioty takie jak muzyka, plastyka, wf, prace ręczne są
traktowane jako przedmioty 3 kategorii, z których dostaje sie 5 tylko za
obecność. Z resztą do niedawna języki obce miały dokładnie taki sam status.
Podobnie jak i fizyka z chemią na poziomie szkoły podstawowej. Tak więc nikomu
nie zależy na tym, żeby się starać o jakieś zwolnienia. Ale jakbyśmy jako
społeczeństwo kultywowali starożytny obraz człowieka wykształconego, czyli
takiego, który na równi ma rozwinięte walory intelektualne, duchowe i fizyczne,
to nie wiem, czy nie szukałabyś jakiś sposobów legalnego zwolnienia z oceny z
wf, a przynajmniej jego części. Bo głupio byłoby nie dostać się na studia
prawnicze tylko z tego powodu, że nie potrafisz przebiec 100m w odpowiednim czasie.

[sundry]

U mnie absolutnie nie było 5 za obecność, teraz jest nawet gorzej, bo np.z
plastyki są normalne sprawdziany, mój brat miał 3 na zakończenie gimnazjum.
Zwolnienie miałam potem i tak ze względu na wadę wzroku. Może to i lepiej by
było, bo liczba studentów byłaby mniejsza;)

[berta-live]

Podejrzewam, że te sprawdziany to jednak z teorii są a nie z praktyki. Słyszałam
też o klasówkach z wf, w końcu sport to nie tylko ćwiczenia fizyczne, to również
teoria. ;)

Bo ja też mam totalne dyswuefie a do tego jeszcze dysrysunkowie, więc jakby mnie
ktoś zaczął gnębić na poważnie z tych przedmiotów to nawet podstawówki bym nie
skończyła.

[sundry]

Z praktyki, ale akurat dla mojego brata plus to nie jest. Klasówki z wf były też
u mnie w liceum, z zasad obowiązujących w siatkówce chyba;)

[agaoki]

a mnie mimo moich problemów z fizyką i matematyką do głowy nie przyszło, żeby
załatwiać sobie jakieś zwolnienie. robiłam co w mojej mocy, pobierałam
korepetycje, jakoś zawsze wyciągałam tą 3, no i dobrze. 5 i 6 miałam z tego, co
mi wchodziło i co lubiłam.
nawet dzieciak z dysleksją może mieć 3 z polskiego. tylko, że teraz wszyscy chcą
mieć same 5 z góry na dół.

[brms]

Autorko wątku, kilka słów pocieszenia.
Szkoła, którą pamiętasz z dzieciństwa i szkoła obecnie to dwa zupełnie różne
twory. Podobnie z metodyką nauczania języków obcych. To się zmieniło tak dalece,
że spokojnie znajdziesz dla siebie jakąś (z nawet najbardziej popularnych)
metodę, może Callan na początek?
Znam nauczycieli języków obcych, którzy nauczą języka obcego nawet krzesło, a
jak nie, to zwrócą pieniądze, wierz mi.