Olewanie ludzi - potraficie?

[warszafffka]

Udawanie, że się kogoś nie zna - potraficie się tak zachowywać? Praktykujecie?

Mnie to strasznie męczy, ktoś musiałby mi wyrządzić naprawdę straszliwą
krzywdę, żebym się tak wobec niego zachowywała.

W tym przypadku, to ja jestem stroną pokrzywdzoną, czyli on zachował się wobec
mnie jak ostatni.

Ale widujemy się i widywać będziemy, nie często i nie długo, ale wpadamy na
siebie jak najbardziej. I jego spieprzanie na mój widok z prędkością światła
jest trochę zabawne a trochę... czy to standard?

Dlaczego ludziom brakuje kultury? Zwyczajne "cześć, jak się masz" by
wystarczyło. Przecież ja nic od niego nie chcę, znaliśmy się długo, tylko
ostatni etap spieprzony.

Czyli co, ja też mam udawać, że go nie widzę? Odwracać wzrok? Przecież to
dziecinada.

[salma75]

Nie wiem... Może biegnij za nim jak on tak spierza?

[salma75]

*spieprza

[warszafffka]

Wczoraj koleżanka poradziła, że najfajniejsze jest przerażenie w ich oczach,
kiedy nie chcą z tobą rozmawiać i boją się tej rozmowy.

Więc może faktycznie pobiegnę kiedyś i rzucę mu się na szyję z "Nareszcie się
spotykamy!!! Co nowego u ciebie?".

Zwłaszcza, że i wczoraj (2 razy) i dzisiaj raz na niego wpadłam - przypadek się
ze mnie nabija.

[skarpetka_szara]

Masz racjie, tez kiedys spotkalam sie z takim zachowaniem i uwazam
to za kompletny brak klasy.

[hermina1984]

hmmm,potrafimy,ale może nie tyle olewać co znikać ich ze swojego życia...olewam
też ludzi w pracy,nie gadam z nimi,nie śmieje się z ich dowcipów (bo nie ma z
czego),mówię im tylko cześć....

[sumire]

nie, uważam to za straszliwe buractwo. jeśli kogoś znam, to mu
chociaż skinę głową na dzień dobry. nie mam zwyczaju udawać, że go
nie widzę i nie słyszę.

[warszafffka]

I jak w takiej sytuacji byście się zachowywały? Doszło do tego, że ja też
wariuję i staram się nie wpaść na osobę, która mnie unika. Głupie to strasznie.

[sumire]

ja poprosiłam osobnika, żeby wyjaśnił, o co mu biega, bo nie znoszę niejasnych
sytuacji. pogadaliśmy otwarcie i kryzys 'unikowy' został zażegnany. ale prawdą
jest, że znaliśmy się ładnych parę lat i szkoda było zmarnować zażyłość w taki
głupi sposób. na osobę niezbyt mi bliską po prostu machnęłabym ręką.

[teletoobis]

Owszem, praktykuje i to z cala satysfakcja. Nie ma obowiazku klaniania sie
wszystkim i bycia dla nich milym. To tyraci hipokryzja

[sootball]

udawanie ze się kogoś nie zna również trąci hipokryzją. Bo trzeba byłoby
powiedzieć: nie czuję się najlepiej/jestem zły z z powodu tego co miało ostatnio
miejsce, chciałbym przynajmniej na razie ograniczyć nasze kontakty. Ale do tego
trzeba cywilnej odwagi, żeby stawić czoła możliwym (emocjonalnym) konsekwencjom
powiedzenia prawdy.
Gdy mamy komuś do powiedzenia cokolwiek przykrego, wolimy tego uniknąć. I to
bynajmniej nie troska o czyjeś samopoczucie nami kieruje, tylko troska o własne
- w przykrej sytuacji sami czujemy się niedobrze.

[teletoobis]

Jesli z kims nie chce gadac, to nie gadam. Tlumaczenie mu dlaczego nie mialoby
najmniejszego sensu. Szkoda czasu i energii. Serio

[mumia_ramzesa]

sootball napisała:

> udawanie ze się kogoś nie zna również trąci hipokryzją.

Nie, to jest sygnal "nie chce miec z toba do czynienia". Dlaczego ja mam sie
tlumaczyc? Ktos wie co jest grane. Udawanie, ze nic sie nie stalo jest
hipokryzja. Bo stalo sie i ta osoba powinna o tym wiedziec. Jesli uwaza, ze jest
OK to nalezy jej swoim zachowaniem pokazac, ze nie jest.

> Bo trzeba byłoby
> powiedzieć: nie czuję się najlepiej/jestem zły z z powodu tego co miało
ostatnio miejsce

Sorry, ale to jest naiwnosc. Sa ludzie tak podli, ze do nich nic nie dotrze.
Jeszcze by mieli swietny ubaw i opowiadali jaka jestes kretynka.

[sid.leniwiec]

O właśnie. I to nie dotyczy tylko relacji damsko-męskich, ale i ogólnie
towarzyskich. Czasami kogoś nie lubisz, a on/ona Cie niestety tak, albo ktoś
jest po prostu upierdliwy. Wtedy olewanie jest najlepszym sposobem. No
wybaczcie, ale jeśli nie chcę z kimś rozmawiać czy utrzymywać relacji
wychodzących poza "cześć-cześć", to nie będę się do tego zmuszać tylko dlatego,
że ta druga osoba by tego chciała.

[warszafffka]

Ale ty piszesz o sytuacjach kiedy osoby nie znasz dobrze i nie chcesz poznać a ja o sytuacji kiedy znasz się z kimś i lubisz i macie długą historię znajomości i nagle coś takiego. To chyba jednak inna sprawa. Również olewam facetów, którzy nie rozumieją, że się z nimi nie mam ochoty spotkać.

[sid.leniwiec]

Ale tak też bywa, że coś w znajomości nie wypala i ktoś woli zminimalizować, czy
też w ogóle uciąć kontakt. I jego prawo.

[warszafffka]

Jego prawo. Ale nie rozmawiamy o tym, czy ma prawo tak zrobić tylko dlaczego tak się robi. Bo widzisz dla mnie zminimalizowanie kontaktu to niedzwonienie, niezapraszanie, itd. - i to jest normalne. Odwracanie wzroku od kogoś i udawanie się go nie zauważyło bez szalenie istotnego powodu to moim zdaniem chamstwo. Nie bardzo widzę sens takiego krzyczenia "jesteś dla mnie zerem".

[sid.leniwiec]

Cóż, jeśli widzę kogoś kogo znam, a z kim z jakichś powodów nie chcę rozmawiać,
to nie podchodzę i nie ujawniam się, że halo tu jestem. Ale jeśli ta osoba mnie
zauważyła, to mówię cześć czy też reaguję na jej/jego cześć, no już trudno.

[mumia_ramzesa]

> ja o sytuacji kiedy znasz się z kimś i lubisz i macie długą historię znajomości
> i nagle coś takiego.

Napisalas, ze zrobil Ci swinstwo, na skutek czego rozstaliscie sie i nadal go
lubisz?

[warszafffka]

Nie. Masz rację to głupie co piszę. Może w swojej naiwności liczyłam trochę na
wyjaśnienia jego postępowania, ale po co mi one. Zwyczajnie jutro go już nie
zauważę.

[mrs.solis]

Tak, potrafie sie tak zachowac i przerobilam to w praktyce w
stosunku do osob,ktore zachowaly sie wobec mnie w bardzo nieladny
sposob. Jednak nigdy nie wygladalo to tak jak w przypadku twojego
ex. Nie unikalam konfrontacji na ulicy ani kontaktu wzrokowego.
Poprostu mijam taka osobe jak setki innych calkowicie obcych mi
ludzi.

[warszafffka]

Jak w takim razie zachowujesz się w stosunku do nich kiedy spotykacie się w
gronie znajomych? Witasz się ze wszystkimi a z tą osobą nie?

[mrs.solis]

warszafffka napisała:

> Jak w takim razie zachowujesz się w stosunku do nich kiedy
spotykacie się w
> gronie znajomych? Witasz się ze wszystkimi a z tą osobą nie?

Na szczescie nie musialam widywac pozniej tych osob w gronie moich
znajomych,ale gdyby cos takiego sie trafilo to taka osobe
potraktowalabym jak powietrze.

[nothing.at.all]

Ja uważam, że odrobina kultury i brak hipokryzji wymaga aby powiedzieć zwyczajne
cześć, hej czy cokolwiek, a nie uciekać czy unikać wzroku. Nie trzeba od razu
rozwijać długiej rozmowy.
Mam takie osoby, z którymi nie chce mieć głebszych kontaktów. Znam je, miajmy
się i mówimy sobie cześć. To wszystko. Tak niedużo.

[zoofka]

tylko jedną osobę potrafię tak potraktować. Ale ta osoba zniszczyła
mi kiedyś życie. Długo je odbudowywałam. Dla mnie to duży sukces, że
nie mam ochoty napluć jej w twarz, a mam na tyle silnej woli, że
udaję że ona nie istnieje :)

[sid.leniwiec]

Szczerze? Jestem w tym mistrzynią.:)

[berta-live]

W sumie dziecinada, ale co kto lubi. Mnie raczej śmieszą takie fochy.

[annmagmar]

potrafię i to bardzo dobrze, ale to zachowanie jest tylko zarezerwowane dla
'wybitnych jednostek', których jak na razie w moim życiu baaardzo malutko ( na
szczęście ).
na ogół bezuczuciowe "cześć" działa lepiej niż unikanie lub niepoznawanie się na
ulicy. trochę kultury musi zostać! ;-)

[marripossa]

> W tym przypadku, to ja jestem stroną pokrzywdzoną, czyli on
zachował się wobec
> mnie jak ostatni.

W moim przypadku tak samo. Znaliśmy się 10 lat. Nie odzywam się do
niego w ogóle; facet dla mnie umarł. On parę razu w roku (sytuacja
trwa od 3 lat) próbuje nawiązać kontakt; dzwoni (odrzucam połączenia)
i SMS-y śle - nie odpisuję. Na szczęście nie mieszkamy w tym samym
mieście. Gdybym się przypadkiem natknęła gdzieś na niego, to
ostentacyjnie bym przeszła na drugą stronę ulicy. Gdyby leciał za
mnie i nie dałby mi spokoju, to zadzwoniłabym na policję. Na
szczęście mieszkam w kraju, gdzie policja od razu by przyjechała.

Tak więc potrafię tak się zachowywać (a facet zrobił mi wyjątkowe
świństwo) i jak najbardziej praktykuje nawet jeśli jest to dziecinne.

Ostatnio zastanawiałam się co będzie, gdy dostanę od niego SMS-a, że
umiera czy coś. I nie wiem. To było 10 lat bardzo dobrej, takiej
prawdziwej przyjaźni. Na razie myślę, że bym zignorowała.

[annmagmar]

marripossa, gratuluję silnej woli! :-) nie jedna osoba by się jednak złamała.

[nolus]

potrafię, ale żałuję, że to robiłam w niektórych przypadkach.

[warszafffka]

Mimo wszystko, znam rzeczy które bardziej zasługują na gratulacje.

[annmagmar]

pewnie, ja też. ale nie jedna kobieta ugięła by się, żeby odnowić znajomość z
kimś, kto nie zasługuje na drugą szansę. jeśli zakończenie znajomości było w
100% uzasadnione, to ja mimo wszystko gratuluję silnej woli i dotrzymania
swojego postanowienia. ot,tylko tyle :-)

[marripossa]

Pan okazał się bydlęciem i złodziejem i w naszej ostatniej rozmowie
wyjaśniłam mu, że moje nieodzywanie się do niego jest konsekwencją
jego czynów. Popatrzył na mnie jak na ufoludka. On naprawdę wtedy
nie zrozumiał i do tej pory nie rozumie, że jego czyny w ogóle mają
konsekwencje - dla niego i dla innych. Gdybym teraz się do niego
zaczęła odzywać, to tylko utwierdziłabym go w przekonaniu, że jego
czyny rzeczywiście nie mają konsekwencji.
No niestety, ale z kimś na poziomie emocjonalnym dwulatka trzeba
postępować jak z dwulatkiem.

[mumia_ramzesa]

Ja miewalam jeszcze lepiej: jak szlam z kolega to ktos mowil "czesc Marek" a na
mnie nawet nie spojrzal, chociaz dobrze mnie znal od wielu lat. Bylo tak wiele
razy i nie tylko z 1 osoba (doladnie z moim bylym szefem i jego zona). Ow szef
stosowal kiedys mobbing w stosunku do mnie, a mysmy sie oddzielili z jego
zespolu (ja bylam sila sprawcza). Bylo zreszta wiele sposobow, np dosiadanie sie
do stolika, przy ktorym z kims siedzialam i rozmawianie tylko z ta druga osoba.
To gorsze niz gdyby uciekal na moj widok.
Ja nie poznaje ludzi jak mi zrobia straszne swinstwo, albo sami mnie z
premedytacja nie poznaja, ale nigdy nie uciekam, nie odwracam tez wzroku. Patrze
na nich, w koncu to im powinno byc glupio.

Mysle, ze on wie, ze zrobil Ci krzywde i dlatego tak sie zachowuje. Ludzie
podobno nie lubia osob, ktore skrzywdzili.
Ty nie uciekaj, jesli jestes OK to nie masz powodu.

[warszafffka]

> Bylo zreszta wiele sposobow, np dosiadanie si
> e
> do stolika, przy ktorym z kims siedzialam i rozmawianie tylko z ta druga osoba.

Wszystko przede mną. Raczej na pewno będziemy się czasami widywać w większej
grupie znajomych.

[disa]

ja często nie widzę ludzi :)
znajomi się przyzwyczaili, ze żyje w swoim świecie i trzeba do mnie podejść :)

a jak kogoś nie lubię to się nie wysilam na nic,
"witam" pewnie bym powiedziała, ale znając siebie z mega wyższością żeby nie
było rozmowy dalej ;]

bardzo łatwo, wręcz naturalnie przychodzi mi olewanie/ignorowanie ludzi - taki
mój urok ;]

[six_a]

>czyli on zachował się wobec
mnie jak ostatni.

no nie wiem, nie wiem, podobno ostatni mają być pierwszymi. lepiej się zacząć
kłaniać.

[zwierze_futerkowe]

warszafffka napisała:

> Udawanie, że się kogoś nie zna - potraficie się tak zachowywać? Praktykujecie?

Tak, zachowuję się w ten sposób, jeżeli znajomość (obojętnie jakiej natury)
definitywnie się zakończyła i zostało wyraźnie powiedziane, że nie chcemy już
mieć ze sobą nic wspólnego. Ale ja nie udaję: dla mnie taka osoba po prostu
staje się obca, mijam ją na ulicy jak setki innych.