Jak uczycie się języków?

[eat.clitoristwood]

Właściwie jest pytanie oczywiste, niemniej uściślę, czynicie to intuicyjnie czy pracowicie?

[eat.clitoristwood]

Mieszane formy, tudzież wszystkie innne są dopuszczalne. :)

[headvig]

Ja sobie słucham "learn French in your car" w autobusie, jadąc do pracy :-)

Czytam sobie też książki albo filmy oglądam, mąż namiętnie ogląda "bauer sucht frau" na rtl :p

[swiete.jeze]

headvig napisała:

> Ja sobie słucham "learn French in your car" w autobusie, jadąc do pracy :-)

Oszukujesz system, bo to do auta:]

[headvig]

swiete.jeze napisała:


> Oszukujesz system

tym lepiej wchodzi

[rotkaeppchen1]

Pracowicie i na pewno jezdzac do krajow, w ktorym danych jezykow sie uzywa. Tu wazna jest intuicja ale intuicja, ktorej sie nabywa w czasie nauki. Niby na pierwszy rzut oka obie kwestie sie wykluczaja ale na drugi jednak nie :-)

[spawacz.drewna]

co to znaczy intuicyjnie?

[eat.clitoristwood]

spawacz.drewna napisał:
> co to znaczy intuicyjnie?

To znaczy, że nie wiesz, o co chodzi. :)

Intuicyjnie, znaczy niejako sam z siebie, naturalnie, automatycznie...słyszysz, łapiesz melodię języka (to najważniejsze, nie wkuwanie słowek) i obcując z żywym językiem przyswajasz go sobie.

[spawacz.drewna]

no nie wiem, dlatego sie pytam
imo tak jezyka sie nie nauczysz, moze sie tobie wydawac ze cos rozumiesz albo mowisz ale jak przyjdzie do testow typu IELTS to lezysz
ale oczywiscie to tylko moje zdanie

[leniwy_pierog]

Ale język nie służy do zdawania testów tylko do porozumiewania się.

[spawacz.drewna]

no masz racje misiu ale jest spora roznica miedzy jezykiem komunikatywnym wymaganym w niskoplatnych pracach a jezykiem prof na dobrze platnych pracach
i zeby nie bylo ze wymyslam - to sa rzadowe ustalenia

[leniwy_pierog]

Owszem, w administracji państwowej, do pracy na placówkach zagranicznych są wymagane egzaminy MSZ. Ale niewiele osób uczy się języka, żeby pracować w ambasadzie. Nawiasem mówiąc testy MSZ są bardzo schematyczne i sprawdzają przede wszystkim znajomość słownictwa z określonych dziedzin, a zadania gramatyczne też nie są specjalnie trudne.

[kochanic.a.francuza]

Zalezy od celu nauki: jak jedziesz z mezem na placowke dyplomatyczna i bedziesz tam z innymi paniami gaworzyc, to mozna intuicyjnie, cokolwiek to znaczy.
A jak chcesz byc prawnikiem badz tlumaczem tekstow medycznych to kucie i jeszcze raz kucie. Z tym ze jak kuc to nie slowka, a frazy (jedno slowko powiazane z kilkoma innymi w roznych kontekstach). I na glos je kuc, to wazne NA GLOS.
W nauce jezyka najwazniejsze jest ile razy uslyszales dane slowo. Rozne zrodla podaja roznie: przecietny czlowiek potrzebuje na zapamietanie jednego slowa uslyszenie go 6-20 razy. Znaczy ktos uzdolniony tylko raz czy dwa, a malo zdolny jezykowo 20-30 lub piecdziesiat. Powtarzajac na glos podwajasz liczbe powtorzen: raz mowiac, drugi raz slyszac wypowiedziane przez siebie slowo. No i skracasz czas nauki.
Jak ktos chce wiecej wskazowek, jestem do uslug.

[leniwy_pierog]

Ja się nie potrafię uczyć fraz przez kucie. Tak mogę się nauczyć jakiś gramatycznych wyjątków itp. Inaczej muszę mieć kontekst. Uczę się przede wszystkim rozmawiając, często ma w tle radio lub TV w danym języku.

[kochanic.a.francuza]

Ale frazy juz maja kontekst, w przeciwienstwie do samych slowe.
Oczywiscie z kontekstem przyswajanie jest szybsze, ale tutaj tez kuc trzeba i to na glos, zeby wycwiczyc miesnie ust i gadla. Mowiac innym jezykiem nasladujemy gloski w naszym jezyku nie znane, wiec i nasze miesnie twarzy nie sa do nich pezyzwyczajone. Jak sie chce biegac trzeba trenowac miesnie, jak sie chce mowic po angielsku, trzeba trenowac jezyk tak, zeby sensownie "wydmuchal" gloske "th" czy "a", ktore ma w odroznieniu od polskiego 5 wersji.

[leniwy_pierog]

No właśnie ja nie potrafię siedzieć i sama do siebie mówić, powtarzać na głos frazy czy słówka z zeszytu. Po prostu używam ich w rozmowach, wtedy zapamiętuję naturalnie i co ważne - trwale. W ostateczności zdarza mi się monologować do kota:)

[marguy]

kochanica,
kucie jest najwiekszym wrogiem specjalistycznych tlumaczen !!!
W ogole jakichkolwiek tlumaczen.

Strach sie bac gdy czytam takie prawdy objawione.

ps. wiem o czym pisze, mam za soba kilkanascie lat intensywnej pracy jako tlumacz naukowo-techniczny.

[annajustyna]

Intuicyjnie, to sie dzieci ucza. Stare konie musza tez duzo pracowac nad slownictwem i gramatyka.

[sabrilla]

I pracowicie i intuicyjnie :-) W tym ostatnim mam wrażenie, że pomaga oglądanie filmów w oryginale, czytanie książek czy gazet. No i oczywiście gadanie z nejtiwami.

Ostatnio spotkałam się (nie osobiście) z taką metodą, coś w rodzaju cios między oczy. Mam koleżanke, która chodzi na kurs angielskiego. Kurs polega na tym, że ma 6 godzin zajęć 5 dni w tygodniu. Oczywiście tylko po angielsku, non stop.
Ma to trwać 6 miesięcy, minęło już dwa. I jestem w szoku bo ona naprawdę dużo już kuma i gada. Jakby to określać tymi poziomami A, B i C to stawiam u niej na A2.

[spawacz.drewna]

znalem kobiete co tak robila i od zera do fce na najwyzszy stopien zajelo jej rok
znaczy prawie tak samo,bylo intensywniej

[sabrilla]

To musi byc jazda, co? W takim tempie... Ale jak widać daje to efekty.

[spawacz.drewna]

tzw sztuczne zanurzenia :)

BTW, dla tych co z Warszawy

[sabrilla]

Reklamuję bo warto. Ruszyło na UW coś takiego co nazywa się Otwarty Uniwersytet Warszawski. Oni oferują tam całą masę kursów, w tym językowe. Do wyboru do koloru, nawet arabski jest. Poziomy wszelakie. To są autorskie kursy, z reguły z jakąś myślą przewodnią.
Cały dowcip w tym, że tanie to jak barszcz-większość tych kursów jest w granicach 260 zł.
To tak piszę, jakby kogoś zainteresowało, może są jeszcze miejsca.

[spawacz.drewna]

dlaczego tak tanio?

[sabrilla]

Nie wiem, może taka jest idea tego Uniwersytetu Otwartego. Poza tym to nie są takie typowe kursy zgodnie z programem Rady Europy czy jak to tam zwą tylko takie na temat. Np. konwersacje z angielskiego na temat 15 książek, które należy przeczytać przed śmiercią, albo niemiecki w gadkach o bieżących wydarzeniach.
Najdroższy kurs językowy jaki tam widziałam to był hiszpański, ale godzinowo jest go dużo więcej niż na innych kursach. Nie powiem Ci ile dokładnie, nie chce mi się tam logować ale sporo.

[pistacja5]

Chodzę na kurs angielskiego na uniwerek otwarty już rok i polecam. Zajęcia mam raz w tygodniu, luźna atmosfera, dużo mówienia. Pół roku zajęć kosztuje ok 350 zł - zainteresowanie jest ogromne, dwa razy w roku jest elektroniczny nabór i trzeba się orientować żeby się zapisać ale jak się uda to można kontynuować kurs na wyższym poziomie już poza naborem.

[long.live.revolution]

> Jak uczycie się języków?

Obecnie uczę się właściwie tylko polskiego (do angielskiego nie mam na razie siły) i robię to raczej pracowicie. Zacząłem nawet w ramach tej swojej samozwańczej edukacji podczytywać takich najwybitniejszych polskich stylistów, jak Sienkiewicz, Kochanowski czy Mickiewicz. Jakie nudy! Staram się zmęczyć choćby parę stron przed zaśnięciem. Ale cóż, trzeba to trzeba. Jedyna droga do przyzwoitego opanowania języka wiedzie przez klasykę.

[simply_z]

czytam komiksy:)

[grzeczna_dziewczynka15]

To może przerzuć się na Gombrowicza czy Witkiewicza? Będzie, na pewno, ciekawiej, a też edukacyjnie.

[long.live.revolution]

> To może przerzuć się na Gombrowicza czy Witkiewicza?

Gombrowicza nie trawię (choć Ferdydurke miało dobre momenty, zwłaszcza w szkole :D), a Witkacego nie rozumiem. Poza tym trzeba zacząć od podstaw, nieprzypadkowo wybrałem sobie absolutną klasykę.

[grzeczna_dziewczynka15]

> Gombrowicza nie trawię

No prawda, bywasz z ironią na bakier.

Czytelniczo trochę przypominasz mi Marię z "Nieznośnej lekkości bytu", która to była samoukiem, więc czytała wszystko i miała zawsze niedosyt i wrażenie, że czyta niewystarczająco.

Nie wiem, ile Ty czytasz, ale dobór lektur wskazuje na aspirującego czytelnika. Czemu nie odrzucić nudy? Sienkiewicz to nudy na potęgę. Jego powieści to odpowiednik dzisiejszych seriali. Albo legendy dla dzieci. Po co sobie głowę tym zaprzątać? No i dlaczego to musi być klasyka?

Mickiewicz to trochę rozumiem - jakieś wyzwanie. Sama chcę go ponownie odnaleźć, tak bez warstwy szkolnej ideologii. Ale Kochanowski??? Chcesz mówić do ludzi staropolszczyzną? Planujesz podróż w czasie?

[long.live.revolution]

> No prawda, bywasz z ironią na bakier.

Nie, nie w tym rzecz. Jego styl mnie męczy. Oczywiście wiem, że to jest pastisz, parodia, ale mało mi to pomaga. Rzecz gustu.

> Nie wiem, ile Ty czytasz, ale dobór lektur wskazuje na aspirującego czytelnika.
> Czemu nie odrzucić nudy? Sienkiewicz to nudy na potęgę. Jego powieści to odpowiednik
> dzisiejszych seriali. Albo legendy dla dzieci. Po co sobie głowę tym zaprzątać?
> No i dlaczego to musi być klasyka?

Źle się zrozumieliśmy chyba. Na co dzień czytuję inne rzeczy, chciałem jednak liznąć nieco klasyki od strony czysto językowej, to dość pouczające, jak sądzę.

[grzeczna_dziewczynka15]

Ja rozumiem, klasyka. (Wiem, wiem, czytasz o Stalinie i Leninie i ciekawostki znasz, pamiętam;)) Ale klasyka może być ciekawa! W sumie klasyka, dlatego jest klasyką, że ma w sobie to interesujące coś, czego się nie zapomina, jak gwiazdki jednego przeboju. Można wybrać lepiej z klasyki, tylko tyle.

[long.live.revolution]

> Wiem, wiem, czytasz o Stalinie i Leninie

A tak, to swoją drogą, ogólnie o historii ZSRR, sporo. Ale miałem akurat na myśli beletrystykę. Cóż, nie będę ukrywał, że przesadny artyzm w powieściach mnie drażni.

[grzeczna_dziewczynka15]

To co nazywasz "przesadnym artyzmem" jest sposobem widzenia świata, na który można się otworzyć. Na początku przygody czytelniczej faktycznie cieszą proste opowieści skupione na fabule. Potem człowiek czasem chce czegoś więcej. Poza tym, gust jest konstruowany społecznie, a zatem może się zmieniać.

Niestety nie wiem prawie nic o literaturze rosyjskiej, ale skoro masz wiedzę historyczną, może fajnie poczytać tamtejszą literaturę? Wraz z eksperymentami epoki. Może w ten sposób, dzięki wiedzy z jednej dziedziny uda Ci się rozsmakować w innej? Ale możesz zawsze pozostać przy nudnym Kochanowskim;>

[long.live.revolution]

> To co nazywasz "przesadnym artyzmem" jest sposobem widzenia świata, na który można
> się otworzyć. Na początku przygody czytelniczej faktycznie cieszą proste opowieści
> skupione na fabule

Pomiędzy prostymi opowieściami czysto fabularnymi (tzn. masz pewnie na myśli kryminały, książki sensacyjne etc.) a przesadnym artyzmem jest pewna przestrzeń. Dla mnie ideałem powieści jest Mistrz i Małgorzata Bułhakowa, z jednej strony nie jest to pospolite czytadełko, z drugiej zaś – autor nie skupia się na wnikliwym opisywaniu wewnętrznych przeżyć, stanów i uczuć bohaterów czy pojedynczych scen. Lekki styl i bezpretensjonalność – oto czego oczekuję od powieści. Bardzo dobrze napisaną według mnie powieścią jest też niedawno przeze mnie przeczytany Cmentarz w Pradze Umberta Eco, choć fabuła i nawarstwienie szczegółów historycznych tudzież odniesień do literatury może przytłaczać.

> może fajnie poczytać tamtejszą literaturę?

XX wiek owszem, czytam sporo Bułhakowa, Sołżenicyna i paru innych, mniej znanych. Jednak za klasyków pokroju Tołstoja nawet się nie próbuję zabierać, za Dostojewskim natomiast nie przepadam.

[see.berja]

Kochanowski jest super. Mam na stoliku nocnym jego pieśni i fraszki, ach ten stoicyzm, epikureizm - może to płytka filozofia, ale jednak przemawia do człowieka ( no, przynajmniej do mnie :P ). No i raz w roku sięgam do "Żywota człowieka poczciwego" Reja, to jest dopiero skarbnica mądrości! :) Tak, tak, kocham renesans...

[grzeczna_dziewczynka15]

Kiedyś to mega pracowicie, a obecnie to metodą "relaxed learner" - czyli chcę dużo mówić, pomagam sobie rękoma, wymyślam słowa i czasem trafiam. No ale najlepsze jest połączenie obu, jak pisano wyżej. Tylko jakoś motywacji nie mam, żeby ćwiczyć dużo.

Poza tym, uczę się też ucząc. Tylko jestem zbyt leniwa, żeby zacząć uczyć kogoś innego języka (niż angielski). Problemem u mnie jest to, że jednak angielski, choć poświęciłam mu wiele czasu i niby mam poziom native-speakera, to i tak jest wiele niuansów, których wciąż nie jarzę. I jak tu się zmotywować, żeby nauczyć się kolejnego języka na takim poziomie? A jak się uczę trochę (tak do B1) i nie używam, to on wyparowuje, i jest jedynie bierny. To potem zapisuję się na kurs i sobie przypominam, ale potem czasu nie ma na kontynuację itd..

No trudno, z tymi językami:(

[simply_z]

angielski w ogóle jest dość trudny dla Polaków ,zwłaszcza wymowa i pewne kwestie gramatyczne.

[grzeczna_dziewczynka15]

Ja akurat w kwestii niuansów, to miałam na myśli rozbudowane bardzo słownictwo. Gramatyka to materiał skończony, który się aż tak nie zmienia i można go stosunkowo łatwo opanować (przy analitycznym umyśle bardzo łatwo, a także przez "exposure" i użycie). Wymowy też bym nie demonizowała. Trzeba trochę przesunąć język do tyłu i nauczyć się, że samogłoska może być długa bądź krótka, a głoska dźwięczna w pisowni jest też dźwięczna w mowie. To taki skrótowy kurs wymowy "angielskiej".;)

[long.live.revolution]

> Problemem u mnie jest to, że jednak angielski, choć poświęciłam mu wiele czasu i niby
> mam poziom native-speakera, to i tak jest wiele niuansów, których wciąż nie jarzę.

O, właśnie! Ja mam podobnie z polszczyzną. Niby mam poziom native-speakera, a jednak… zawsze coś.

[sabrilla]

Jak dobrze, że jest native speaker na sali :-)

[grzeczna_dziewczynka15]

:) No u mnie też, jak widać w przytoczonym przez Ciebie zdaniu, problemem jest polszczyzna. Ale wytłumaczę się, że to przez szybkie pisanie i brak sprawdzania;)

[grzeczna_dziewczynka15]

Aha, i książki czasem czytam w docelowym języku. Bo wtedy jest satysfakcja. I słówka sprawdzam, ale potem wylatuję z głowy, bo nie che mi się zapisać i nauczyć. Eh!

[stephanie.plum]

jedno bez drugiego nic nie da, moim zdaniem.
jak nie kujesz słówek, to ich nie znasz, i jak tu się popisać pięknym, intuicyjnie podłapanym akcentem?
:~/

[grzeczna_dziewczynka15]

A Ty francuskiego uczysz, nieprawdaż?:) Więc mądrze mówisz. I zgadzam się z Tobą.
Jak próbuję być jedynie komunikatywna, to brakuje mi gramatyki. I jak tu zdanie złożyć, choć tyle myśli, i słowa znam, ale te gramatyczne gdzieś umykają.

[simply_z]

bo trzeba zacząć tak jak dzieci ,one też nie mówią na początku o rzeczach trudnych :)
poza tym myślę ,że jednak najlepszym sposobem jest pobyt w danym kraju ,najlepiej na jakiejś praktyce ,stażu ,uniwersytecie.

[grzeczna_dziewczynka15]

To dobre rozwiązanie, ale działa głównie na tych, co pracują nad językiem. Można spokojnie żyć na stażu w innym kraju i nie nauczyć się języka, albo nauczyć się biernie lub tylko go liznąć.

[simply_z]

oczywiście wiele zależy od motywacji ,np. węgierskiego pewnie bym się nie nauczyła.

[eat.clitoristwood]

simply_z napisała:
> bo trzeba zacząć tak jak dzieci ,one też nie mówią na początku o rzeczach trudn
> ych :)
> poza tym myślę ,że jednak najlepszym sposobem jest pobyt w danym kraju ,najlepi
> ej na jakiejś praktyce ,stażu ,uniwersytecie.

Ale żelaznej reguły nie ma. Wkute słówka, nauczone bezzrozumiennie reguły gramatyczne ożywają znaczeniem w zetknięciu z żywym językiem. Fakt, warunkiem koniecznym opanowania języka obcego jest bezpośredni z nim kontakt.

[grzeczna_dziewczynka15]

No i jednak dziećmi nie jesteśmy. W wielu językach europejskich pomagają słowa internacjonalne - więc nauka szybciej idzie.

[simply_z]

zależy od gr.jezykowej ,nam bedzie szybciej wchodzić rosyjski i inne slowiańskie ,romańskie osobom z kolei z tamtych krajów.

[grzeczna_dziewczynka15]

Teoretycznie tak, ale jest jeszcze coś takiego jak "affective filter", czyli czy nie mamy uprzedzeń.
Wiele czynników się składa na to, czy nam wchodzi język czy nie. Jednak, pomimo podobieństw angielski jest obiektywnie łatwiejszy niż słowiańskie, przez wzgląd na skomplikowaną gramatykę. Oczywiście, my możemy po prostu nałożyć nasze wzorce językowe na inny słowiański, ale problem jest chyba z motywacją głównie. Co z tego, że teoretycznie, nam bardzo łatwo się nauczyć, powiedzmy białoruskiego, bo taki podobny, skoro się nie chce większości za ten język w ogóle zabrać?

Jako pragmatyczka powiem, że w takim razie jednak trudno się go nauczyć, a nie tak łatwo, jak języka, który nam się podoba, z którym chcemy pracować i poznać jego kulturę.

[simply_z]

oczywiście z tym się zgadzam ,może dlatego większosc Polakow nie przepada za niemieckim.

[grassant]

a ja lubię ten język :)

[simply_z]

ja też ale nie jestem w stanie się nauczyć.:)

[grassant]

można powiedzieć, że nauczyłem się od podstaw samodzielnie. nie byłoby to chyba możliwe z angielskim w moim przypadku.

[koham.mihnika.copyright]

ok - nauczylem sie rosyjskiego sam z samouczka, mialem 7 lat. Angielski - szkola srednia, niemiecki Goethe Institut full time przez rok. Odbylem kurs wegierskiego w Instytucie na Marszalkowskiej.
Definitywnie, pobyt w Reichu oraz Down Under pomogl. Angielski w szkole dal podstawy, zwlaszcza gramatyka, wystarczajaco do odbycia rozmow z konsulami czy wladzami niemieckimi (po angielsku).
W nauce jezyka niezbedne jest poznanie gramatyki, inaczej mowi sie "Kali kochac, Kali uciac".
Ponoc wystarczy znac 800 slow, zeby sie porozumiec. Ale czasowniki nieregularne to trzeba wykuc na pamiec. O idiomach nawet nie wspominam.

[grzeczna_dziewczynka15]

Tylko, że, uważam, że żadnego języka nie da się "nauczyć". Trzeba cały czas go używać, bo brak progresu = regres.

[zamiastki]

Wiele problemów uczenia się tego języka w Polsce bierze się z tego, że kursy oparte są na podręcznikach autorów angielskich. Jest to o tyle niemądre, że ich autorzy nie znają specyfiki polskiego i często komplikują zagadnienia gramatyczne, które byłyby dla Polaków o wiele bardziej zrozumiałe, gdyby porównać je z podobnymi zjawiskami w języku polskim.Uczę się heretyckiego angielskiego, według metody Alka z Krakowa.
Mam zajęcia poprzez skype. Nareszcie, po wielu latach prób, rozumiem o co w tym wszystkim chodzi. Polecam!
www.fascynacje.com/nauka_angielskiego.html

[leniwy_pierog]

Głównie intuicyjnie, a przede wszystkim doprowadzam do sytuacji, gdzie po prostu muszę danego języka użyć, bo inaczej się nie da. Najlepsza metoda.

[marguy]

Hiszpanskiego i czeskiego uczylam sie za pomoca metody Assimil. Za kazdym razem zaczynalismy nauke pol roku przed wyjazdem do danego kraju. Z czeskim bylo mi latwiej bo podczas studiow wybralam go jako drugi jezyk i jakis bagaz jezykowy juz mialam. Po ponad dwoch latach spedzonych w Czechach moge powiedziec, ze znam jezyk w stopniu pozwalajacym na prowadzenie normalnego zycia i swobodne czytanie oraz calkowite zrozumienie radia i tv (oni tam takze mowia cholernie szybko).

Z francuskim bylo inaczej, bo zamiast chodzic w Polsce na lektoraty przesiadywalam w klubie wiec kicha. Po przyjezdzie do Francji zaczelam od kursow dla obcokrajowcow. Czegos sie tam nauczylam ale czulam niedosyt , a poniewaz w tamtych czasach nostryfikacja polskiego dyplomu stopniem trudnosci odpowiadala wspinaczce na Czomulumgme, to najzwyczajniej w swiecie poszlam sobie do wieczorowki i zdalam francuska mature, co mi dalo pierwszy francuski papier. Na studia poszlam z lenistwa, bo o wiele przyjemniej jest studiowac niz pracowac ;)
Oprocz tego bardzo duzo czytalam, ogladalam filmy i sporo tv. W domu bardzo szybko zaczelismy rozmawiac po francusku, bo moja francuszczyzna szybko przebila polszczyzne meza.

Moje skromne doswiadczenie pozwala mi twierdzic, ze znajomoscia jezyka mozna pochwalic sie wtedy gdy rozumie sie komikow i poetow.

[grzeczna_dziewczynka15]

> Moje skromne doswiadczenie pozwala mi twierdzic, ze znajomoscia jezyka mozna po
> chwalic sie wtedy gdy rozumie sie komikow i poetow.

Zgadzam się. I dlatego właśnie, mam słabą motywację do uczenia się kolejnych języków (po angielskim). Bo pomimo lat pracy, "siedzeniu" w języku, totalnym zanurzeniu itd. te 2 czynności nieraz sprawiają mi kłopot. W takim momencie widać jak nierozłącznie język jest powiązany z kulturą.

[leniwy_pierog]

Gdyby przyjąć takie kryterium znakomita część naszych rodaków nie może pochwalić się znajomością polskiego:)

[headvig]

leniwy_pierog napisała:

> Głównie intuicyjnie, a przede wszystkim doprowadzam do sytuacji, gdzie po prost
> u muszę danego języka użyć, bo inaczej się nie da. Najlepsza metoda.

tylko ta metoda całkowicie się nie sprawdza, gdy nie znasz ani jednego słowa w j. obcym

[irish_coffee_black]

No no ciekawe. Wszyscy w tej Polsce ucza sie jezykow. Na fejsbokach, w cv i innych glejtach wypisane 6 conajmniej biegle. A jak przychodzi co do czego, to prostego zdania nie potrafia sklecic.

[grzeczna_dziewczynka15]

> leniwy_pierog napisała:
>
> > Głównie intuicyjnie, a przede wszystkim doprowadzam do sytuacji, gdzie po
> prost
> > u muszę danego języka użyć, bo inaczej się nie da. Najlepsza metoda.
>
> tylko ta metoda całkowicie się nie sprawdza, gdy nie znasz ani jednego słowa w
> j. obcym


Albo, gdy się zna nawet na poziomie średnio-zaawansowanym, ale jest się nieśmiałym/ma się kompleks, że będzie się uchodzić za osobę nieintelektualną, jak się będzie mówić łamanym językiem (częsta przypadłość).

[irish_coffee_black]

nieladnie, nieskladnie i nielogicznie.
Kto stwierdzil, ze znasz jezyk na poz. srednim? Test? Nauczyciel? - przed nimi nie masz tremy?

A tak poza tym, to od kiedy to poziom intelektualny czlowieka okresla sie znajomoscia jezyka obcego?

[long.live.revolution]

> A tak poza tym, to od kiedy to poziom intelektualny czlowieka okresla sie znajomoscia jezyka
> obcego?

Od początku lat 90., kiedy to Polska przyjęła chrzest, w którego wyniku obowiązująca religią stała się religia Curriculum Vitae. Znajomość języków obcych gwarantuje Zbawienie (to jest dobrą pracę, poważanie w społeczeństwie i wiele innych atrakcji), jest to jeden z dogmatów tej nowej religii.

A ilekroć podawałem ów dogmat w wątpliwość (bo to właśnie mam w zwyczaju robić z dogmatami) spotykałem się takimi reakcjami, jak wybałuszanie oczu, zakrywanie uszu dzieciom, kręcenie głową z dezaprobatą, śmiech, szyderstwo itd.

[irish_coffee_black]

a ja pytam konkretnie, co mi takiej osobie, ktora przynosi ze soba tysiace papierow typu B1, B4, ktore niby maja okreslic poziom znajomosci jez. obcego, jesli przechodzac w rozmowie na ten jezyk, ona nie potrafi wykrztusic z siebie poprawnego zdania. I jak tu ja zatrudnic i powierzyc projekt w ktorym trzeba bedzie rozmawiac w jezyku obcym?

Niestety nie ma miejsca na niesmialosc.

[irish_coffee_black]

long.live.revolution napisał:

> > A tak poza tym, to od kiedy to poziom intelektualny czlowieka okresla sie
> znajomoscia jezyka
> > obcego?
>
> Od początku lat 90., kiedy to Polska przyjęła chrzest, w którego wyniku obowiąz
> ująca religią stała się religia Curriculum Vitae. Znajomość języków obcy
> ch gwarantuje Zbawienie (to jest dobrą pracę, poważanie w społeczeństwie i wiel
> e innych atrakcji), jest to jeden z dogmatów tej nowej religii.
>
> A ilekroć podawałem ów dogmat w wątpliwość (bo to właśnie mam w zwyczaju robić
> z dogmatami) spotykałem się takimi reakcjami, jak wybałuszanie oczu, zakrywani
> e uszu dzieciom, kręcenie głową z dezaprobatą, śmiech, szyderstwo itd.
>

urzedowa lacine juz zniesli w Europie pare setek lat temu.

[simply_z]

nieladnie, nieskladnie i nielogicznie.
> Kto stwierdzil, ze znasz jezyk na poz. srednim? Test? Nauczyciel? - przed nimi
> nie masz tremy?
przyklad osoby ,która myśli ,że każdy powinien używać języka na poziomie nativa.
a tak się droga pani zwykle nie da.

[grzeczna_dziewczynka15]

Stare przysłowie mówi: Jak cię widzą, tak Cię piszą. Jeśli Twoja znajomość języka jest ograniczona, to Twoje możliwości nadania bardziej skomplikowanych komunikatów są również ograniczone lub niemożliwe. I mimo woli, użytkownicy danego języka postrzegają Cię jako osobę mniej rozgarniętą, jako, że nie możesz się poprawnie wyrazić, czy w ogóle wyrazić.

Ta zasada działa nie tylko w stosunku do obcokrajowców. Choćby na forum, jeśli ktoś robi błędy językowe, od razu nie jest traktowany poważnie ( i nikomu nie przyjdzie do głowy, że może nie jest rodzimym użytkownikiem języka).

[leniwy_pierog]

Jakoś nie wstydzisz się pisać po polsku, choć używasz takich potworków językowych jak "osoba nieintelektualna":)

[grzeczna_dziewczynka15]

Jestem kreatywna frazeologicznie;)

Widzę tu paradoks, btw. Niby postulujesz, żeby nie bać się używać języka, a z drugiej strony sama jesteś hiperczuła na anomalie w języku polskim. (Choć ja, powiem szczerze, nie widzę potworka w zwrocie osoba nieintelektualna, ale pewnie się lepiej znasz).

[leniwy_pierog]

To przecież oczywiste, że inne kryteria stosuje się wobec osoby posługującej się językiem ojczystym, a inne - wobec osoby używającej języka obcego.

[leniwy_pierog]

Ale bardzo dobrze sprawdza się, kiedy znasz 50 słów:) Szczególnie u osób z uzdolnieniami językowymi, które po prostu "czują" języki obce, wyczuwają powiązania między nimi.
Zresztą po jednym dniu pobytu w obcym kraju zazwyczaj już kilka słów znasz. Przynajmniej jeśli język nie jest ekstremalnie trudny. Wiadomo, że na Węgrzech będzie trudniej, ale da się.

[lady.godiva]

Się nie uczę, choć powinnam.

[zuzia_buzia]

Angielskiego uczę się sama (a raczej przypominam go sobie,by, poprzez nie używanie, nie poszedł w niepamięć). Jak się uczę? Rozwiązuje zadania, oglądam filmy w oryginalne, rozwiązuje krzyżówki po angielsku (bardzo przydatne), czytam książki i inne takie. Podobnie postępuje z francuskim, jak kończyłam edukacje w Szkole Języka Francuskiego dostałam masę materiałów, z których teraz korzystam, mimo upływu lat, wciąż do nich wracam, "nieśmiertelne" są.

zuzia buzia

[damka9]

masz mail gazetowy?

[rurzowiutki]

nie ucze sie zadnego jezyka, bo niedlugo roboty beda to tlumaczyc

[eat.clitoristwood]

rurzowiutki napisał(a):
> nie ucze sie zadnego jezyka, bo niedlugo roboty beda to tlumaczyc

Po jaki xuj ekshumujesz stare wątki, skoro nie masz nic sensownego do dodania?

[rurzowiutki]

zapytales sie to odpowiedzialem
trzeba nastepnym razem okreslic co mozna zawrzec w odpowiedzi
ewentualnie od razu napisz co uwazasz za interesujace i ile ma sie czasu na odpowiedz

[amused.to.death]

pracowicie i regularnie :)

roznie...

[maly.jasio]

eat.clitoristwood napisał:
niemniej uściślę, czynicie to intuicyjnie czy pracowicie?


roznie bywalo, ale najlepiej wspominam te metode "przez pracowitosc"...

z jezyczkiem.

podszkolilem sie tak we dwoch.

[anus-hka]

z ciekawości