brat-kat

[tryniity]

właściwie odkad pamiętam sprzeczki z moim bratem należały do codzienności, no
ale dzieci jak to dzieci...rodzeńswto ,"przecież czasem się kłóci"to
normalne.wyrosną z tego...nie wyrośliliśmy, wyrósł tylko mój brat, który
obecnie przewyższą mnie nietylko wzrostem,ale siłą.Boję się strasznie, bo
tylko pod byle pretekstem dostaję pięścią w ramię lub słyszę nizbyt
cenzuralne i bardzp raniące mnie słowa(czasmi bardziej niż te
uderzenia).Ojciec w domu niem a nic do gadania, a matka,albo jest za słaba na
to by coś zrobić, nie potrafi, nie wiem.boi się..własciwie to wygladą na
koniec na to,że to ja jestem wszytkiemu winna,"że się przecież 'proszę' "....

ostatnio do akcji wszedł mój chłapak i powiedział mojej mamie co myśli
o "przemocy w rodzinie", zrobiło sie jeszcze większe hallo..


własciwie.po co ja to piszę?!bo już jestem na skraju...nie wiem co mam
robić...mam różne myśli...

słyszy się jak to w domu gdzie króluje alkoholizm dzieją się różne rzeczy...u
mneinie ma wódki...obydwoej z bratem studiujemy na bardzo dobrych kierunkach
a nasza rodzina uważana jest za tzn. norlmalną i w ogóle...

wstyd komuś powiedzieć...mama zresztą uwaza,ze "nikt obcy nie powinien sie
wtrac",dlatego mój chłopak teraz się stał wrogieme publicznym.....ech

[tryniity]

chciałabym dodać,że sytuację,która trwa już dobre kilka lat, chcę to zmienić,a
czuję się bezsilna, głupio mi iść do jakiejkolwiek porani bo właściwie czuję
się jak osoba dorosła, a przecież...właściwie jestm dzieciekim...młodszą
siostrą,która...jest kozłem ofiarnym...pomożecie mi jakoś?

[tanczacynazgliszczach]

Jesteś samodzielna? Ile masz lat?

[tryniity]

zależy o jaką samodzielnośc chodzi....,nie do końca samodzielna nie jestem bo
mieszkam z rodzicami i bratem, gdybym była niezależna finansowo
najprawdopodobniej juz dawno bym się wyprowadziła...

mam trochę ponad 20lat/a raczej 20

[tanczacynazgliszczach]

Trochę kiepsko z tą zależnościa finansową. Bo nie sądzę żeby brat z dnia na
dzień nagle się zmienił. Wyprowadzka i rozpoczęcie "swojego" życia to całkiem
niezła metoda (to tak z praktyki). Wyprowadzasz się, ale broń Boże nie ucinasz
kontaktów z rodziną. Wpadasz na obiadki 1 lub dwa razy w tygodniu, i jak ci
brat robi jakieś krzywości to po prostu wychodzisz. Jeżeli możesz się
przeprowadzić do dziadków to tez pomysł. A co do brata, to moze i studiuje coś-
tam, ale spytaj sie go retorycznie przy najbliższej okazji - To kultury u was
nie uczą? Facet ciągnie siłeę ze słabości innych (ciebie), może w grupie w
której funkcjonuje niewiele ma do powiedzenia a tak by chciał . . . Nie mogę ci
tego doradzać, bo to moje sposoby i ja biore za nie odpowiedzialność, ale
potrafiłem doprowadzic silniejszego do szału. Na większym i silniejszym
przeciwniku dobre wrażenie robi nieobliczalność twojego zachowania. Tak na
przykładzie: przychodzisz do domu, z uśmiechem witasz się ze wszystkimi, a jak
zobaczysz siedzącego brata weź krzesło i zdziel go przez łeb (tylko nie zabij,
to bardzo ważne), dodałbym wodę z czajnika. I z uśmiechem Monylisy na twarzy
koniecznie. Popatrz mu w oczy. Jak bedzie niegrzeczny, powtórz zabawę jeszcze
raz. To co podałem to nie tylko brutalna przemoc fizyczna, to wysłanie dwóch
sprzecznych komunikatów: uśmiechu- jestem przyjazna, jestem twoja siostrą;
agresji- jestem nieprzewidywalna w działaniach i niebezpieczna, ba nawet
zagrażam zdrowiu a może nawet życiu. Musisz wiedzieć że nawet jeżeli ktoś jest
wirach i hej-do przodu na ulicy, zawsze będzie bał się ludzi niezrównoważonych
emocjonalnie, nie mówiąc o psychopatach. Jakby spytać kogoś co to jest
psychopatia i czym się objawia to raczej nikt ci nie odpowie. Jeżeli spytasz
się czy w czyims otoczeniu jest taka osoba i czy mozna ją wskazać to otrzymasz
odpowiedź twierdzącą. Bo ludzie posiadaja wiedzę zdroworozsądkową i opieraja
sie na niej. Więc potrzeba troche aktorstwa żeby zasymulować psychopatę (za to
sie nie zamyka). Jak Kuba Bogu, tak Bug Kubie. Jak zrobisz kuku bratu to raczej
się nie pochwali, jeżeli sprubóje się "zrewanżować" z jeszcze większą siłą, to
obdukcja, niebiescy, przemoc w rodzinie itp. itd. - to Ty jesteś poszkodowana i
nerwy Ci pusciły. Miały prawo. I niech sie teraz gnojek martwi co z tym zrobić.
Przepraszam za takie porady, ale działają w moim przypadku. Przykre w twoim
przypadku jest tylko to że to twoja rodzina . . . rodziny sie nie wybiera, po
prostu sie ja ma. Więc trzymaj się, i pamiętaj że nawet jak przegrywasz to
przeciwnika ma to drogo kosztować - następnym razem zastanowi sie czy warto
zaczynać. Przemyśl sparwe usamodzielnienia.

[tryniity]

wielkie dzięki,że się odezwałeś i za kilka rad, działają...ale chyba w moim
kierunku tzn..to mój brat jest nieobliczalny i zaszw się zastanawiam w jakim
humorze będzie(to dużo zależy wtedy jakie mamy kontakty)

niezdązyłabym pokazac pazurków z usmeichem, uwierz mi ze jego reakcja byla by
natychmiastowa, a ja nie moglabym usmiechac sie przez dłuuuuzzy czas....

ale wielke dzięki, za zrozumeinei i odpowiedź

a tak na margineisie choćto jest forum eksperckie, żaden ekspert się nei
odezwal co powinnam,jego zdaniem zrobić w tej sytuacji, dlaczego?

[asia.sthm]

Daj ekspertom troche czasu, moze maja chwile wakacji :-)) z dala od komputera.
Zawsze odpowiadaja, a poki co trzymaj sie.
Pozdrawiam

[hankaa]

Współczuję.
Moi bracia mnie nie używają przemocy fizycznej za to traktują mnie jak...
Jeden się w ogóle nie odzywa (nie odpowiada mi nawet cześć, odkłada słuchawkę
jak dzwonie...) - nie mam mglistego pojęcia dlaczego bo przez parę lat go
utrzymywałam...
Myślę,że kiedyś dawno temu rodzice powinni byli zareagować ale nie widzieli
problemu i teraz są traktowani też jak my (mam siostrę). Wydaje mi się też
bardzo ważny wzajemny stosunek rodziców. Gdyby matka była rzeczywiście
szanowana i adorowana przez ojca pewnie bracia byliby inni.

Niestety nie mam żadnej recepty poza wyprowadzeniem się z domu (mi się udało).
Jednak jeżeli chodzi o mężczyzn to jestem bardzo ostrożna i ... mieszkam sama
siostra też.
Najgorsze są święta.

[pawel.drozdziak]

Odpowiadam troche pozno z powodu wakacji.

Chyba najwiekszy klopot w takich sprawach to uczynienie sytuacji jednoznaczna.
Gdyby obcy czlowiek na ulicy podszedl do ciebie i cie uderzyl sytuacja bylaby
jasna calkowicie. Wiadomo byloby, ze mial miejsce napad, ze nalezy wezwac
policje i ze sprawca powinien zostac aresztowany, osadzony i skazany.
Jesli jednak identyczna sytuacja wydarza sie pomiedzy czlonkami rodziny wiele
osob probuje sprawe bagatelizowac. Tak jakby przynaleznosc wszystkich do tej
samej rodziny byla wazniejsza niz osobiste bezpieczenstwo jej czlonkow. Jesli
ktos mieszka z nami pod jednym dachem ma niepisane prawo robic rzeczy za ktore
poza domem grozilby mu sad. Przynajmniej tak sie niektorym wydaje.

Pierwsze co trzeba zrobic, to zastanowic sie samej na spokojnie jaka jest twoja
realna sytuacja w tym wszystkim. Tak jak ja to zrozumialem to jestes regularnie
obrazana, zastraszana i bita. Przy czym bicie nie jest dotkliwe - nie sa to
pobicia do nieprzytomnosci, z obrazeniami, z uzyciem narzedzi itd - jest to
natomiast regularne drobne poszturchiwanie, popychanie itp. Czyli
prawdopodobnie jestes stale pod presja, bo nie wiesz kiedy bratu spodoba sie na
ciebie krzyknac czy cie uderzyc. Twoje poczucie bezpieczenstwa we wlasnym domu
jest zadne. Czyli lamane jest twoje prawo do nietykalnosci i twoje prawo do
czucia sie bezpiecznie we wlasnym domu.

Bezsprzecznie masz prawo czuc sie bezpiecznie we wlasnym domu. Niewatpliwie tez
masz prawo do wlasnej nietykalnosci. Niezaleznie od tego kto te prawa narusza,
czy jest to ojciec, matka, brat, maz czy obcy czlowiek jest to takie samo
naruszenie twoich praw i oprocz tego jest to takie samo przestepstwo.

Trzeba sobie to dobrze przemyslec i jasno uswiadomic, bo to wewnetrzne
poczucie, ze MASZ PRAWO cos z tym zrobic jest podstawowym warunkiem sukcesu. W
rodzinach to jest tak, ze kazdy element zycia takiej grupy spelnia jakies
ukryte funkcje w tej calosci. Jesli to trwa iles czasu i wszyscy to toleruja,
to znaczy, ze w jakis sposob im to pasuje. Jesli sie burzysz slyszysz na
przyklad "obcy ludzie nie powinni sie wtracac w nasze sprawy". Oznacza to, ze
ten kto to mowi woli poswiecic twoje prawa zeby nie naruszac jakiegos
niepisanego rodzinnego ukladu. Tak jak jest jest dobrze, a ze jeden z czlonkow
rodziny jest bity i straszony to trudno. Cos za cos. Na przyklad twoje prawa w
zamian za swiety spokoj. Jezeli taki czlonek rodziny ktory dotychczas byl
poswiecany swietego spokoju calosci zaczyna sie buntowac, to wylaza wewnatrz
rodziny rzeczy dotychczas ukryte. Konflikty o ktorych sie nie mowilo i ktore
byly kanalizowane w taki na przyklad sposob, ze brat wyzywal sie na tobie.
Kiedy bedzie musial przestac zmieni sie tez wiele innych rzeczy w relacjach
miedzy domownikami. Musisz zdecydowac, czy chcesz wyjsc z roli ofiary czy
wolisz w niej pozostac zeby inni nie mieli klopotu i nie musieli zmieniac
wlasnego zycia.

Jezeli po przemysleniu dojdziesz do wniosku, ze masz prawo sie bronic i rola
ofiary ci nie odpowiada a ich problemy znacza dla ciebie mniej niz twoje wlasne
to mozesz zaczac dzialanie. Jesli nie jestes gotowa wyjsc z roli jaka dla
ciebie rodzinka przeznaczyla to niestety pozostaniesz w niej i zadne moje rady,
nawet najlepsze, ci wowczas nie pomoga.

A moja rada (oczywiscie po tym przemysleniu o ktorym mowilem na wstepie) jest
nastepujaca:

w momencie kiedy brat cie uderzy, szarpnie czy wykona jakikolwiek fizyczny atak
obracasz sie na piecie, wychodzisz z mieszkania i idziesz prosto na policje
gdzie skladasz skarge o pobicie. Nie wiklaj sie w zadne awantury, bo one moga
prowadzic tylko do eskalacji agresji i w efekcie moga skonczyc sie ciezkimi
obrazeniami. Musisz zareagowac natychmiast na pierwszy ruch. Po prostu
odwracasz sie bez jednego slowa i wychodzisz, nie odpowiadajac nikomu na
pytanie dokad idziesz. Zadnych rozmow, negocjacji, wyrzucania z siebie z
placzem itd. Zalatwiasz to co zaplanowalas.

Dalej wklejam tekst pochodzacy ze strony Centrum Praw Kobiet, ktory
przeznaczony jest glownie dla ofiar przemocy ze strony partnerow, ale odpowiada
takze twojej sytuacji. Jest tam szczegolowa instrukcja postepowania na policji.
Warto dokladnie sie z tym zapoznac.

Najbardziej istotna w takim postepowaniu jest konsekwencja. Twoj brat musi sie
nauczyc, ze idziesz na policje ZA KAZDYM RAZEM kiedy tylko wyciagnie reke, i ze
nie podejmujesz z nim twarza w twarz ZADNYCH AWANTUR. Kiedy do niego mowisz,
mow spokojnie i nie dawaj sie wyprowadzic z rownowagi. Jesli cie zaczyna
straszyc spokojnie mow, ze jesli bedzie dalej to robil pojdziesz na policje.
Nie zwracaj uwagi na to, jak zareaguje rodzina. Moga zwrocic sie przeciwko
tobie i jedyne co mozesz zrobic, to pozostac z zelazna konsekwencja przy swoim -
zawsze kiedy cie uderzy natychmiast idziesz na policje. Wszelkie przypadki
nieskutecznosci tej metody wynikaja tylko z niekonsekwentnego jej stosowania.
Na przyklad kiedy ktos z rodziny zaczyna robic ci wyrzuty wchodzisz w
niepotrzebna klotnie ktora konczy sie poszturchiwaniem a ty na to reagujesz
placzem i ucieczka do swojego pokoju zamiast zrobic to co zaplanowalas, czyli
isc na policje. W efekcie twoj brat nauczylby sie, ze aby cie bezkarnie pobic
musi spowodowac, by ten czlonek rodziny zaczal najpierw robic ci wyrzuty. Czyli
nastepnym razem kiedy bedzie chcial cie pobic zapewni sobie najpierw takie
wlasnie wsparcie bo pamieta, ze ostatnio bylo ono skuteczne. Czyli podstawa to
konsekwencja. Jesli sytuacja w domu zacznie robic sie niebezpieczna mozna
przemyslec nocowanie u kolezanki albo skorzystanie z uslug schroniska dla ofiar
przemocy.

Jak bedziesz miala jeszcze jakies pytania to pisz. Bede w sieci dostepny w
srode.

Nizej instrukcja postepowania na policji.

************************************
Wezwij policję

To prawda, że trudno jest się zdecydować na wezwanie policji, gdy przemoc
spotyka Cię ze strony osób najbliższych. Musisz jednak przełamać wstyd i
przestać się łudzić, że to tylko jednorazowy wybryk, a sprawca na pewno
zrozumie, że źle zrobił i że się zmieni. Wcześniej lub później dojdzie do
następnego aktu przemocy. Masz prawo i obowiązek bronić siebie i swoich dzieci.

Zadzwoń lub idź na policję tak szybko jak będzie to możliwe i domagaj się, aby
przyjechali z interwencją. Ochrona życia, zdrowia i mienia przed bezprawnymi
zamachami, naruszającymi te dobra należy do podstawowych zadań Policji. ( art.
2 &1 Ustawy o Policji).

Obowiązkiem Policji jest również inicjowanie i organizowanie działań mających
na celu zapobieganie popełnianiu przestępstw i wykroczeń oraz wykrywanie
przestępstw i ściganie sprawców (art. 2 & 3 i 4)

Przypomnij o tych obowiązkach tym funkcjonariuszom, którzy odmawiają
wykonywania swych ustawowych zadań. Jeśli się od tego uchylają, pamiętaj, że
zawsze możesz złożyć na nich skargę.

Nie musisz zawiadamiać policji osobiście, możesz poprosić sąsiadów, rodzinę lub
znajomych, aby zrobili to w Twoim imieniu. Przekonaj tych, którzy mogą Ci
pomóc, aby nie byli biernymi świadkami. Im mniej będzie tolerancji i obojętnych
świadków przestępstw dokonywanych tuż obok, za drzwiami, tym większa będzie
szansa, że sprawcy przemocy zostaną ukarani, a kobiety będą mogły się czuć
bezpieczniej we własnych domach. Prawo nakłada na wszystkich moralny obowiązek
zawiadamiania organów ścigania o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu (
art. 304 &1 kpk). Instytucje państwowe i społeczne, które w związku ze swoją
działalnością dowiedziały się o popełnieniu przestępstwa ściganego z oskarżenia
publicznego mają wręcz prawny obowiązek zawiadomić o tym prokuratora lub
policję, a zaniechanie tego obowiązku pociąga za sobą odpowiedzialność karną
funkcjonariusza (art. 304 &2 kpk).


Artykuł 246 kodeksu karnego mówi o tym, że “Funkcjonariusz publiczny, który
przekraczając swoje upr

[pawel.drozdziak]

Ciag dalszy:

Artykuł 246 kodeksu karnego mówi o tym, że “Funkcjonariusz publiczny, który
przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając swoich obowiązków (np.
interwencji, zatrzymania podejrzanego), działa na szkodę interesu publicznego
lub prywatnego podlega karze pozbawienia wolności do lat 3."


Funkcjonariuszem publicznym jest m.in. policjant, prokurator, sędzia.


Zgłaszaj na Policję wszystkie przypadki przemocy, nawet jeśli nie od razu
zdecydujesz się złożyć formalne zawiadomienie o przestępstwie i nie będziesz
domagać się ukarania sprawcy. Zgłoszenia i interwencje policji będą stanowiły
dowód w sprawie, jeśli dojdzie do kolejnych aktów przemocy.

Bierne czekanie na to, że sprawca się zmieni prowadzi donikąd. Brak reakcji
może zostać odebrany jako oznaka Twojej słabości i bezkarności sprawcy, a to
tylko rozzuchwala i prowadzi do nasilenia przemocy. Im szybciej i bardziej
stanowczo zareagujesz na stosowaną wobec Ciebie przemoc, tym większa szansa, że
nie dojdzie do niej po raz kolejny.



Prawo jest po to, aby Cię chronić


Policja niechętnie interweniuje w spawach przemocy domowej . Wiele kobiet,
które próbowały dzwonić na policję usłyszało od funkcjonariuszy: " to sprawy
rodzinne, my się do tego nie mieszamy". Jeśli już dojdzie do interwencji
policji to zwykle niewiele z niej wynika. Jeśli sprawca przemocy nie jest
bardzo pijany, najczęściej kończy się na rozmowie ostrzegawczej i policja
odjeżdża. W najlepszym wypadku możesz spotkać się ze współczuciem ze
strony "wrażliwego" funkcjonariusza, który powie Ci, że pomimo najlepszych
chęci nic nie może w Twojej sprawie zrobić. Mąż nie jest dość pijany lub nie
dość ciężko Cię pobił." Niech Pani przyjdzie jak będzie miała Pani kilka
obdukcji", pouczają policjanci. Często nie wpisują zgłoszenia, nie sporządzają
notatki służbowej i odmawiają przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.
Posiadanie obdukcji jest przez wielu funkcjonariuszy traktowane jako podstawowy
warunek do wszczęcia postępowania.

Zdarza się wprawdzie, że sprawca przemocy przestraszy się tego typu interwencji
i na jakiś czas się uspokoi, ale w wielu przypadkach po odjeździe policji
przemoc wzrasta. Wiele kobiet z pewnością spotkało się z groźbami: “jeśli nie
wycofasz skargi to ja ci dopiero pokażę". Próbowano je szantażować: popełnię
samobójstwo jak mnie zostawisz lub złożysz skargę....... Nie poddawaj się ! Nie
pozwalaj się zastraszać ani szantażować. To prowadzi do nikąd.

Mimo że, system interwencji w sytuacjach przemocy w rodzinie nie działa
najlepiej, a postawa organów ścigania skutecznie potrafi zniechęcić Cię do
złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, a “dobre rady"
funkcjonariuszy zamiast wspierać wywołują poczucie winy za zaistniałą sytuację,
nie wolno Ci się poddawać. Szukaj pomocy w instytucjach powołanych do tego aby
ci zapewnić bezpieczeństwo, nawet jeśli nie w każdej sytuacji uzyskałaś i
uzyskasz od nich pomoc jakiej oczekiwałaś, i na jaką zasługujesz.. Prawo jest
po to aby cię chronić, a policjanci i prokuratorzy mają obowiązek je stosować.
Możesz i powinnaś wymagać od funkcjonariuszy organów ścigania i wymiaru
sprawiedliwości, ścigania i karania sprawcy za czyny, których się dopuścił.

Musisz przerwać łańcuch przemocy. Tylko w ten sposób zapewnisz sobie i dzieciom
bezpieczeństwo i położysz kres dalszym aktom przemocy.



Co powinnaś wiedzieć o swoich prawach w kontakcie z policją


Jeśli wezwałaś policję na interwencję i funkcjonariusze przyjechali do Twojego
domu masz prawo:



domagać się aby zrobili notatkę służbową (niebieskie karty) na temat zajścia;


zapisać nazwiska policjantów lub ich numery służbowe; ich obowiązkiem jest
pokazać Ci legitymację służbową. Pamiętaj, że oni również mogą świadczyć w
Twojej sprawie.


Jeśli sytuacja poważna i czujesz się zagrożona, a policjanci powiedzą Ci, że
poza pouczeniem sprawcy i ewentualnym wypełnieniem niebieskiej karty nie mogą
nic zrobić, zapisz ich nazwiska i numery służbowe, tak aby to widzieli.
Poinformuj, że złożysz na nich skargę do przełożonego.

Dowiedz się o numer pod jakim interwencja została zarejestrowana i poproś o
kopię notatki służbowej (lub karty meldunku o przeprowadzonej interwencji).
Zanotuj i przechowuj w bezpiecznym miejscu wszystkie informacje na temat
zajścia (zajść), nawet wówczas kiedy sytuacja w domu ulegnie poprawie. Nie masz
przecież pewności, że w przyszłości przemoc się nie powtórzy.

Jeśli mąż jest agresywny i czujesz się zagrożona domagaj się aby
funkcjonariusze zatrzymali go na 48 godzin. Policja ma prawo zatrzymać osoby
stwarzające w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia
ludzkiego, a także dla mienia (art. 15.1 pkt.30 ustawy o policji). Policja nie
jest bezsilna - może i powinna stosować istniejące prawo, a Ty możesz i
powinnaś się od nich tego domagać. Zgodnie z ustawą o Policji, “policjant,
który przy wykonywaniu czynności służbowych przekroczył uprawnienia lub nie
dopełnił obowiązku, naruszając w ten sposób dobra osobiste obywatela, podlega
karze pozbawienia wolności do lat 5 “(art. 231 & 1)

Jeśli mąż lub partner jest pijany domagaj się aby go zabrali do izby
wytrzeźwień. Masz prawo do bezpieczeństwa osobistego i obowiązkiem policji i
prokuratury jest Ci je zapewnić.

W sytuacji, gdy w ocenie policjantów nie ma podstawy do izolowania sprawcy, a
Ty w dalszym ciągu czujesz się zagrożona, funkcjonariusze powinni wskazać Ci
najbliższe schronisko, noclegownię i w miarę możliwości zapewnić odpowiedni
transport.



“Niebieskie karty": czy i na ile będą one pomocne dla osób pokrzywdzonych?


Przed kilku laty na terenie całego kraju weszła w życie nowa procedura
interwencyjna w sprawach przemocy domowej, tzw. "niebieskie karty". Zgodnie z
nową procedurą policjanci są wyposażeni w specjalne formularze ( tzw.
niebieskie karty), które są zobowiązani wypełnić. Jedną z takich kart ma
obowiązek wypełnić policjant przyjmujący zgłoszenie ustne lub telefoniczne,
następną funkcjonariusz przyjeżdżający na interwencję. Karty te zastępują
sporządzane dotychczas notatki służbowe. Formularz ma ułatwić policjantowi
pracę i pozwolić mu lepiej opisać zaistniałą sytuację.

Funkcjonariusze policji mają obowiązek wręczyć Ci tzw. kartę C i D. Na karcie C
znajduje się informacją na temat przysługujących Ci praw oraz miejsce gdzie
możesz zanotować przebieg zdarzenia. Do karty dołączona jest ponadto ulotka
informująca o adresach i telefonach lokalnych placówek i instytucji, w których
możesz uzyskać pomoc. Ostatnia karta (D)s stanowi tzw. prośbę o pomoc. Karta ta
uzależnienia dalszy bieg sprawy od Twojej woli, wypełniając tą właśnie kartę
możesz poprosić o:



udzielenie Ci pomocy w ramach interwencji policji;


zainteresowanie odpowiednich służb społecznych zaistniałą sytuacją.


Zgodnie z zaleceniami instytucji odpowiedzialnych za wprowadzenie niebieskich
kart podkreślenie przez Ciebie w karcie punktu pierwszego i przekazanie karty
interweniującym policjantom nie jest równoznaczne z zawiadomieniem o
przestępstwie ani wnioskiem o ściganie. Aby wszczęto postępowanie karne,
powinnaś złożyć zawiadomienie o przestępstwie lub wniosek o ściganie w
prokuraturze lub na policji. ( patrz punkt 9 - zawiadomienia ).

Zgodnie z procedurą jeśli podkreślisz drugi wiersz (zainteresowanie
odpowiednich służb społecznych) informacja o Twojej sytuacji zostanie
przekazana lokalnym służbom społecznym, zobowiązanym do świadczenia Ci pomocy.

Niezależnie od tego czy wypełnisz kartę z “prośbą o pomoc", interwencja nie
powinna skończyć się z chwilą opuszczenia Twojego domu przez policjantów.
Formularze wypełnione przez funkcjonariuszy policji powinny być przekazane
dzielnicowemu, który ma obowiązek odwiedzić Cię w najbliższym czasie ( w
przeciągu trzech dni ), by z

[pawel.drozdziak]

Ciag dalszy:

udzielenie Ci pomocy w ramach interwencji policji;


zainteresowanie odpowiednich służb społecznych zaistniałą sytuacją.


Zgodnie z zaleceniami instytucji odpowiedzialnych za wprowadzenie niebieskich
kart podkreślenie przez Ciebie w karcie punktu pierwszego i przekazanie karty
interweniującym policjantom nie jest równoznaczne z zawiadomieniem o
przestępstwie ani wnioskiem o ściganie. Aby wszczęto postępowanie karne,
powinnaś złożyć zawiadomienie o przestępstwie lub wniosek o ściganie w
prokuraturze lub na policji. ( patrz punkt 9 - zawiadomienia ).

Zgodnie z procedurą jeśli podkreślisz drugi wiersz (zainteresowanie
odpowiednich służb społecznych) informacja o Twojej sytuacji zostanie
przekazana lokalnym służbom społecznym, zobowiązanym do świadczenia Ci pomocy.

Niezależnie od tego czy wypełnisz kartę z “prośbą o pomoc", interwencja nie
powinna skończyć się z chwilą opuszczenia Twojego domu przez policjantów.
Formularze wypełnione przez funkcjonariuszy policji powinny być przekazane
dzielnicowemu, który ma obowiązek odwiedzić Cię w najbliższym czasie ( w
przeciągu trzech dni ), by zorientować się jakiego rodzaju pomoc jest Ci
potrzebna. Ponadto do zadań Twojego dzielnicowego należą systematyczne wizyty (
co najmniej raz w miesiącu ) w celu sprawdzenia bezpieczeństwa domowników i
zachowania sprawcy.

Nowa procedura kładzie mocny nacisk na współdziałanie policji z innymi
instytucjami.

I tak dzielnicowy, któremu przekazano Niebieskie Karty powinien skontaktować
się z Ośrodkiem Pomocy Społecznej, gdzie jeśli nie jest znana Twoja sprawa,
zostanie ona przekazana przez funkcjonariusza odpowiedniemu pracownikowi.
Dzielnicowy może również nawiązać współpracę z organizacją społeczną działającą
na danym terenie i wraz z jej przedstawicielem np. odwiedzić Cię w domu.
Systematyczne wizyty dzielnicowego i przedstawiciela odpowiedniej organizacji
społecznej mają w założeniu być środkiem prewencyjnym i zwiększyć Twoje
poczucie bezpieczeństwa. Przedstawiciel organizacji społecznej może Ci ponadto
udzielić innego rodzaju pomocy, jak np. udzielić porady prawnej, wsparcia
psychicznego.

Procedura Niebieskich Kart stwarza nadzieję na lepszą i skuteczniejszą
interwencję, ale jednocześnie budzi też poważne zastrzeżenia. Sformułowania
użyte w karcie C i D stwarzają duże prawdopodobieństwo, że policja nie będzie
podejmowała żadnych działań jeśli nie wypełnisz karty z “prośbą o pomoc".
Pokusa przerzucenia pełni odpowiedzialności za podjęcie kroków prawnych w
wypadku przemocy w rodzinie na osobę pokrzywdzoną oraz zaangażowanie innych niż
organy ścigania instytucji może spowodować, że organy ścigania jeszcze mniej
chętnie niż dotychczas będą wszczynały postępowania karne. W konsekwencji grozi
to dalszą marginalizacją i traktowaniem przestępstw rodzinnych jako przestępstw
drugiej kategorii, wobec których należy podejmować przede wszystkim inne
pozaprawne działania. Tymczasem, jak już o tym była mowa przestępstwo znęcania
się nad rodziną jest przestępstwem ściganym z urzędu i organy ścigania zgodnie
z obowiązującą w Polsce zasadą legalizmu mają obowiązek ścigania przestępstw
jeśli mają uzasadnione podejrzenie, że popełniono przestępstwo. Powinnaś
wiedzieć o tym, że formularze z tzw. “prośbą" nie zdejmują z organów ścigania
obowiązku wszczęcia postępowania jeśli istnieje uzasadnione podejrzenie, że
popełniono przestępstwo. Możesz ale nie musisz wypełniać formularza D, masz za
to prawo domagać się zatrzymania sprawcy jeśli czujesz się zagrożona oraz
wszczęcia postępowania z urzędu przez organy ścigania. Pamiętaj, że
zawiadomienie o przestępstwie możesz również zgłosić ustnie do protokołu, lub
domagać się aby funkcjonariusze policji, którzy przyjechali na interwencję i
widzieli dowody przestępstwa (byłaś pobita, mieszkanie było zdemolowane)
wszczęli dochodzenie z urzędu. Jeśli funkcjonariusze policji, nie stosują się
do obowiązującego w Polsce prawa, możesz i powinnaś złożyć na nich skargę na
ich postępowanie do ich przełożonych. Napisz również do nas, do Centrum Praw
Kobiet, podejmiemy w Twojej sprawie interwencję.



Staraj się być konsekwentna - policjanci są tylko ludźmi


Nie zapominaj o tym, że policjanci są tylko ludźmi. Twoje niezdecydowanie i np.
wycofanie skargi może mieć wpływ na to, że następnym razem mniej chętnie
przyjadą na wezwanie, czy też mniej poważnie potraktują Twoją kolejną skargę.

Masz oczywiście prawo wycofać skargę, ufając, że mąż tym razem na pewno się
poprawi. Zrozumiałe jest również to, że kobiety ulegają groźbom i pod ich
wpływem wycofują skargę lub nie chcą składać zeznań. Policja nie jest im
przecież w stanie zapewnić wystarczającej ochrony, areszt tymczasowy stosowany
jest niezwykle rzadko, a inne środki są zupełnie bezskuteczne. Funkcjonariusze
policji i prokuratorzy rzadko jednak są w stanie wczuć się w Twoją sytuacje,
nie są przecież przeszkolonymi psychologami rozumiejącymi całą złożoność
problematyki przemocy wobec kobiet w rodzinie.

Nie można oczywiście usprawiedliwiać niechęci policji do interwencji, ale z
drugiej strony warto starać się ich zrozumieć - i dlatego o ile to możliwe bądź
konsekwentna w swoich decyzjach.



Złóż zawiadomienie o przestępstwie lub wniosek o ściganie


Jeśli chcesz, aby sprawca był ukarany, złóż zawiadomienie o przestępstwie lub
wniosek o ściganie i domagaj się, aby policja lub prokuratura wszczęła
postępowanie karne. Przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego dzielą się na
ścigane z urzędu (wystarczy zawiadomienie o przestępstwie) oraz na wniosek.



Zawiadomienie o przestępstwie


Zawiadomienie o przestępstwie jest podstawową i wystarczającą przesłanką do
wszczęcia postępowania w sprawach ściganych z urzędu. W polskim prawie karnym z
urzędu ściganych jest większość przestępstw. Należą do nich m.in. znęcanie się
nad rodziną - zarówno fizyczne ( bicie, nie wpuszczanie do domu itp.) jak i
psychiczne (szantażowanie, poniżanie, straszenie) (art. 207 k.k.). Ścigane z
urzędu jest również przestępstwo polegające na wymuszeniu przy pomocy przemocy
lub groźby bezprawnej określonego zachowania (art. 191) np. zabranianie Ci
pracy lub zmuszanie Cię do niej, utrudnianie opuszczania domu, kontaktów ze
znajomymi, nauki, jednym słowem zmuszanie Cię do czegokolwiek na co się nie
zgadzasz. Przestępstwem ściganym z urzędu jest także naruszenie czynności
narządu ciała na okres powyżej 7 dni ( art. 156), ale w sytuacji, gdy
pokrzywdzonym jest osoba najbliższa ściganie następuje na wniosek ( art. 157 &
5 ).

Ściganie z urzędu polega na tym, że prokurator i policja prowadzą postępowanie
niezależnie od woli lub zgody osoby pokrzywdzonej. Wycofanie skargi lub odmowa
zeznań nie jest podstawą do umorzenia postępowania, jeśli istnieje uzasadnione
przypuszczenie, że popełniono przestępstwo.

Jak już o tym była mowa, nie musisz sama składać zawiadomienia o przestępstwie.
W twoim imieniu może to również zrobić ktoś inny: sąsiad, członek rodziny itp.

Zawiadomienie o przestępstwie nie musi być pisemne, chociaż lepiej jest napisać
skargę i złożyć ją na policji lub w prokuraturze osobiście lub przesłać listem
poleconym. Jeśli składasz skargę osobiście, zrób kopię i poproś o
potwierdzenie, że ją złożyłaś. Jeśli wysyłasz list polecony, zachowaj dowód
nadania. Masz wówczas pewność, że Twoje zgłoszenie zostanie zarejestrowane i
policja będzie musiała zareagować. Jeśli zdecydujesz się złożyć ustne
zawiadomienie o przestępstwie, domagaj się aby funkcjonariusze sporządzili
protokół. To należy do ich obowiązków. Jeśli odmawiają, złóż skargę do
przełożonych.


Prokurator jest również uprawniony do wszczęcia i prowadzenia dochodzenia
osobiście (zwykle policja prowadzi dochodzenie, a prokuratura śledztwo w
poważniejszych sprawach).

[tryniity]

dziękuję bardzo za odpowiedź i udzielone w niej informacje, czuję się trochę
pewniej i może już nie tak bezbronna, choć nadal czuję się dziwnie z sytuacją...
może dlatego,że przez ostatnie dni był względny spokój...cisza...znów wydaje mi
się,że"a może to jakoś będzie",tylko znając życie....kolejne"starcie może się
zdarzyć w najmniej spodziewanym momęcie"

dziękuję bardzo i życzę udanych wakacji...

[pawel.drozdziak]

tryniity napisała:

> dziękuję bardzo za odpowiedź i udzielone w niej informacje, czuję się trochę
> pewniej

to fajnie

> i może już nie tak bezbronna,

nie jestes bezbronna. Prawo jest po twojej stronie. Tak naprawde to mozesz w
swojej obronie zrobic bardzo wiele. Fakt, ze wymaga to z poczatku pewnej odwagi.

> choć nadal czuję się dziwnie z sytuacją...
> może dlatego,że przez ostatnie dni był względny spokój...cisza...znów wydaje
> mi się,że"a może to jakoś będzie",tylko znając życie....kolejne"starcie może
> się zdarzyć w najmniej spodziewanym momęcie"

domowi przesladowcy nigdy nie dzialaja w sposob monotonny. To jest zawsze taka
hustawka - najpierw bicie i strasznie, a pozniej kiedy ofiara jest juz na
granicy wytrzymalosci jest godzenie sie i przepraszanie. Latwo takie
przepraszanie przychodzi, bo jesli sie kogos balismy i nagle przestajemy sie go
bac automatycznie czujemy do niego wielka sympatie chocby wcale na nia nie
zaslugiwal. To jest ta stara jak swiat zasada dobrego i zlego gliny, tylko w
tym przypadku jednym i drugim glina jest ten sam czlowiek.
To bardzo ciekawe zjawisko - najpierw ktos cie przeraza zeby w nastepnej chwili
zafundowac ci ulge i dzieki temu zyskuje wiecej sympatii niz by jej mial gdyby
od poczatku traktowal cie normalnie. Trzeba sie wystrzegac wiary w to, ze taki
ktos zmienil sie w duzo lepszego tylko dlatego, ze od jakiegos czasu nie bije i
nie straszy. To pulapka psychologiczna, nic wiecej.

Ale jest i druga interpretacja. Byc moze po przeczytaniu rad nabralas innego
nastawienia i czekasz co on zrobi z jakims gotowym planem. I on to czuje.
Czuje, ze cos sie zmienilo i bedzie ostroznie sondowal, bo nie wie na czym stoi.
To tez jest typowe.

> dziękuję bardzo i życzę udanych wakacji...

no ja juz niestety jestem po. Gdyby cos nowego sie pojawialo pisz.

[tanczacynazgliszczach]

Stawiam na to że jednak zaatakuje, niestety. Mogłabyś przybliżyć postać brata?
Interesuje mnie to bo takie zachowania nie biora się z powietrza. Więc jest
jakaś przyczyna. To może być tak oczywistego że najbliżsi tego nie widzą, ale
to nic nowego. Więc gdybys mogła opisać wiek, studia, muzykę, wolny czas ... po
prostu opowiedzieć o nim.