5 dni temu zawalił się świat, jak żyć?

[alcoola]

Nie wiem co najbardziej boli - zdrada, opuszczenie, poczucie krzywdy, a może
uświadomienie sobie, jaką byłam ślepą, naiwną idiotką i to tyle czasu. Jak
sobie naiwnie tłumaczyłam wszystkie zmiany, jakie zaszły w jego zachowaniu,
jak czepiałam się szczęśliwych dni, jaką czerpałam z nich nadzieję...
Wydawało mi się, że wiele w życiu przeszłam i ból, cierpienie nie są mi obce,
a teraz czuję się jak zwierzę złapane w potrzask, momentami robi mi się już
wszystko jedno, żeby tylko tak okropnie nie cierpieć, żeby tylko zelżał ten
potworny ból ... Chudnę w oczach, od środy zeszłego tygodnia zjadłam : cztery
krakersy, pomidora, pół kromki chleba, pół kotleta i miseczkę rosołu. Z czego
większość zwymiotowałam. Jak mam nie oszaleć, jak mam żyć, chodzić,
oddychać????? Jutro mam ważne spotkanie w pracy, jak pójdę, blada, z
czerwonymi oczami, z obłędem na twarzy,ja wprost nie rozumiem, co ludzie do
mnie mówią, zastanawiam się, jak udało mi się dojechać autem do pracy i nie
zabić się po drodze........Może tak by było najlepiej...

[madbach]

Wiem jak sie czujesz, przezywalam to dwa lata temu. znam ten bol, poczucie, ze
jestes beznadziejna, pytania: jak moglam niczego nie zauwazyc, co teraz bedzie,
moj swiat sie zawalil, chce umrzec....
Potrzebujesz teraz kogos, przed kim moglabys sie wygadac, kogos, kto -cie
bedzie wspieral, podnosil na duchu. Mnie pomogli bardzo moi rodzice i
przyjaciolka. Na pewno sa w Twoim otoczeniu osoby, na ktore mozesz liczyc.
Wierz mi, to nie koniec swiata. Ludzie wiaza sie ze soba i rozstaja. Tak musi
byc. To potrwa ale w koncu pogodzisz sie z tym, 5 dni to wlasciwie nic.
Najlepiej nie widuj go, nie dzwon, wszystkie zdjecia i pamiatki wynies do
piwnicy (albo jak mozesz, to wyrzuc w cholere!). Nie analizuj, co zrobilas zle,
bo co sie stalo to nie nie odstanie. Zajmij sie czyms, co sprawia ci
przyjemnosc (nie wiem, zakupy, czytanie, ogladanie durnych filmow). Badz dla
siebie dobra i wyrozumiala. Poplacz, rzuc czyms o sciane, wyladuj sie (moze
jakis sport).
Bol minie. a Ty bedziesz o nastepne doswiadczenie bogatsza. I na pewno
wyciagniesz wnioski. trzymam kciuki:):)

[alcoola]

Moja Mama, mimo że jest wiekową i schorowaną osobą bardzo mnie podtrzymuje na
duchu. Ale to jest tak, że kiedy z nią rozmawiam jest mi lepiej, potem znowu
popadam w szalony wir bolesnych myśli i koszmar trwa. Nie mogę go nie widywać,
bo mieszkamy razem. Już 16 lat. Nie jestem młodą panienką, którą rzucił
narzeczony, ja już myślałam o tym jak to będziemy się razem szczęśliwie
starzeć...A on mnie w tym utwierdzał. Fałszywie.

[Gość: Kasia]

Trzy lata temu mój mąż powiedział że chce spróbowac innego życia. Miałam tylko
jego, żyłam tylko jego życiem , znajomi dawno o mnie zapomnieli, umiałąm tylko
być przy nim. Sądziłam że to moja wina, że przeze mnie mój syn nie będzie miał
szczęśliwego dzieciństwa. Bardzo cierpiałam, tym bardziej że nadal go kochałam
i nie chciałam żeby to był koniec. Nie maiałam wyjścia - on poznał "tę lepszą">
Znajomi dyżurowali u mnie żebym nie była sama w nocy- schudłam 20 kg w 2
miesiące...Ale wierz mi przeszło- żyłam dalej wbrew wszystkiemu i samej sobie.
Wybaczyłam choć wiem że to droga nie dla wszystkich - ja tego chciałam - on
także. Ale było to długo potem kiedy mogłam o tym rozmawiać normalnie bez
płaczu i żalu- Ty także wygrasz i będziesz lepsza silniejsza , bardziej
wartościowa- TO NIE TY JESTEŚ PROBLEMEM to on go ma , nie potrafi kochac
Pisz kiedy tylko masz taka potrzebe + wierze w CIEBIE
Pozdrawiam!!!!!!!!!!!

[reniatoja]

Wiesz co? Przepraszam za brak zrozumienia dla Twojego bólu, ale jak czytam taka
rozpacz w Twoim poscie spowodowana odejsciem faceta, to zastanawiam sie co
zrobilyby takie osoby jak Ty gdyby stracily dziecko, gydby ciezko sie
rozchorowaly, gdyby wybuchła wojna. Daj spokoj dziewczyno, rozejrzyj sie
dookola siebie - tyle jest niesczesc, a Ty widzisz tylko koniec wlasnego nosa?
Pewnie, ze to przykre, ale sprobuj zrozumiec, ze skoro on moze zyc bez Ciebie,
to Ty bez niego rowniez potrafisz zyc. Bo TAKA WLASNIE JEST PRAWDA!!

[Gość: gosia]

Nie rozumiem, rzucił cie a mieszkacie razem?

[limonie]

może ona pisze trochę nieskładnei i trudno sie w tym połapać...no ale wiesz,
jak się traci kogoś kogo się kocha nie przezywałabyś tego? Według Ciebie
inaczej godzisz się z sytuacją jesli tracisz męzczyzne którego kochasz a
inaczej kiedy dziecko?Czyli jak mąż odejdzie..to mam mysleć, a dobrze niech
stara cholera idzie i nie psuje mi humoru swoim widokiem? Może dla autorki
wątku jest lepiej, ze odszedł, może nie...ale z bólem trzeba sobie jakos
poradzić, połakac, powrzeszczeć ale nie dusic go w sobie...i jesli przynosi jej
ulgę, gdy napisze na forum...niech pisze, a jesli Ciebie takie posty denerwują
to po prostu nie odpisuj na nie.

[reniatoja]

limonie napisała:

> no ale wiesz,
> jak się traci kogoś kogo się kocha nie przezywałabyś tego?

Na pewno nie do tego stopnia. Z postu Autorki tego watku przelewa sie rozpacz.
Dla mnie to niezrozumiale.

> Według Ciebie
> inaczej godzisz się z sytuacją jesli tracisz męzczyzne którego kochasz a
> inaczej kiedy dziecko?

Wiesz co, od niej odszedl mezczyzna. Nie porownujmy tego jednak do smierci,
zwlaszcza smierci dziecka, bo dla mnie to oczywiste, ze cierpialabym o siedem
piekiel bardziej po smierci dziecka niz po rozwodzie czy zdradzie meza. Nie
wierze tez, ze dla Ciebie bol po takiej tragedii bylby porownywalny do
rozstania z mezem spowodowanego zdrada. Nie schizujmy tez, ze "moze szkoda, ze
sie nie zabilam tym samochodem". taka histeria jest chora. Znam przypadek, ze
kobieta z powodu zdrady i generalnie bycia bardzo zle traktowana przez meza
popelnila samobojstwo osieracajac dwoje dzieci, w tym jedno maleńkie. Uwazam,
ze to straszna slabosc charakteru doprowadzac sie do takiego uzaleznienia od
mezczyzny, ze zycie bez niego staje sie jedna wielka czarna dziura. Znam tez
kolezanke, ktora aktualnie jest w trakcie rozwodu, bo jej maz znalazl sobie
mlodszy model i tez ja zostawil po 11 latach, z kilkuletnim dzieckiem i bez
pracy. Ciezko jej jest, ale ma swoja godnosc i nie robi scen, da sobie rade i
przede wszystkim wie o tym, ze sobie da rade. I dla mnie to jest fajna postawa
kobiety zdradzonej, a nie popadanie w rozpacz. Tego kwiatu to pol swiatu, jak
to mowia, a poza tym nawet bez mezczyzny tez mozna swienie zyc.

[Gość: Kaktusik]

Jezeli nie jestes w stanie zrozumiec tej rozpaczy, a nawet spogladasz na nia z
gory, z nagana, to znaczy, ze naprawde nie kochalas. Oczywiscie, ze odejscie
faceta, to nie to samo co smierc, zwlaszcza dziecka, ale kazdy ma prawo
przezywac swoj bol na swoj sposob i nie godzi sie tego lekcewazyc czy
minimalizowac.

Na pewno za jakis czas, gdy minie pierwszy szok, autorka inaczej spojrzy na
sprawy ale na razie wierze, ze czuje, ze swiat sie jej zawalil i po prostu uczy
sie powoli z tym zyc i radzic sobie.

Nie pouczaj jej z taka wyzszoscia, bo to nie Ty cierpisz.

[Gość: renia]

Gość portalu: Kaktusik napisał(a):

> Jezeli nie jestes w stanie zrozumiec tej rozpaczy, a nawet spogladasz na nia
z
> gory, z nagana, to znaczy, ze naprawde nie kochalas

Oj boze, boze. Dzieki za taka precyzyjną, pewnym tonem podana diagnoze. I Ty
piszesz mi "nie pouczaj z wyzszoscia"?

[Gość: Kaktusik]

I co? Milo Ci byc tak "zdiagnozowana"?
Nie rob drugiemu......

[reniatoja]

Nie miło, tylko smieszne. Przypomina mi to Duncana (sorry za porownanie) z
fTelewizja .

[Gość: Kaktusik]

Porownanie mi nie przeszkadza, bo i tak nie wiem kto to ten Duncan))))))

A tak w ogole, to moj komentarz moze Ci zabrzmial, no nie wiem...
naiwnie,egzaltownie itp, ale pomysl sama: lekcewazaco o czyims cierpieniu latwo
sie zazwyczaj wypowiadac tym, ktorzy tego sami nie przezyli. Wtedy latwo
mowic: "nie przesadzaj", " to przejdzie", "sa gorsze rzeczy".... Patrzac z
boku, latwo jest zachowac trzezwosc i umiar.
Dopiero gdy samej Ci sie to przytrafi, poznaje sie jak czasami trudno jest nie
przesadac.

OT -- do Reni

[slonikus]

reniatoja napisała:

> Na pewno nie do tego stopnia. Z postu Autorki tego watku przelewa sie rozpacz.
> Dla mnie to niezrozumiale.

Reniu,
to nie sa sprawy, ktore ktokolwiek jest w stanie ogarnac _rozumem_. Wiele emocji
na tym swiecie nie jest wytlumaczalnych. I trzeba dac ludziom prawo odczuwac
_ich_ emocje. Jesli uwazasz, ze Ty w takiej sytuacji zachowalabys sie inaczej to
ok. Jesli mowa o emocjach, uwazam, ze kazdy ma prawo mowic _wylacznie_ o sobie.
Poza tym _nie_wiesz_, jakbys zachowala sie na miejscu autorki postu. Nie mozesz
tego wiedziec. Bo nie bylas nigdy nia. Ani nigdy nie bedziesz. Kazdy czlowiek to
skomplikowana skladanka historii, doswiadczen, przezyc, wrazliwosci, mysli itd.
Jesli _Ty_ jestes silna, to wspaniale. Na pewno latwiej jest Ci isc przez zycie.
Ale chodza po tym swiecie rowniez ludzie slabi, ktorzy nie radza sobie w takich
sytuacjach. Ktorzy potrzebuja opieki i czulosci. Potrzebuja po prostu _byc_ z
kims. Nic wiecej. Zostac objetym ramieniem i moze wysluchanym. Potrzebuja
ramienia, w ktore mozna sie wyplakac. I tyle. Moze list na forum, list do
_kogokolwiek_ jest forma pozbywania sie rozpaczy z ciala. Rozpaczy dla mnie
zupelnie oczywistej.

Pewnych sytuacji nie da sie pojmowac w kategoriach, do ktorych jestesmy
przyzwyczajeni. Np. do myslenia. Przy silnych emocjach jedyne, co mozna zrobic,
to przyjac, ze istnieja. Ale nie jestesmy w stanie ich oceniac rozumowo, a juz
tym bardziej stwierdzac, czy to dobre czy zle. One po prostu sa.

To moje zdanie i oczywiscie mozesz miec inne.

> Wiesz co, od niej odszedl mezczyzna. Nie porownujmy tego jednak do smierci,
> zwlaszcza smierci dziecka, bo dla mnie to oczywiste, ze cierpialabym o siedem
> piekiel bardziej po smierci dziecka niz po rozwodzie czy zdradzie meza. Nie
> wierze tez, ze dla Ciebie bol po takiej tragedii bylby porownywalny do
> rozstania z mezem spowodowanego zdrada. Nie schizujmy tez, ze "moze szkoda, ze
> sie nie zabilam tym samochodem". taka histeria jest chora.

A dla mnie jest to zupelnie oczywiste wolanie o pomoc, a nie histeria, a juz tym
bardziej nie chora. Sprobuj, Reniu, wiecej sie wczuc, a mniej oceniac. Tak, jak
pisalam, moze Twoj zwiazek (nie wiem, czy w takim jestes, nie znam Cie), nie
jest tak silny, jak Jej. Moze _byloby_ Ci latwiej. Ale _istnieja_ ludzie, dla
ktorych inni ludzie sa calym swiatem. Gdy caly swiat zdradza, odchodzi, znika,
to co zostaje?

> Znam przypadek, ze
> kobieta z powodu zdrady i generalnie bycia bardzo zle traktowana przez meza
> popelnila samobojstwo osieracajac dwoje dzieci, w tym jedno maleńkie. Uwazam,
> ze to straszna slabosc charakteru doprowadzac sie do takiego uzaleznienia od
> mezczyzny, ze zycie bez niego staje sie jedna wielka czarna dziura.

Tak, jest to oznaka slabosci. Ale, Reniu, co z tego wynika? Co chcialas przez to
powiedziec???

> Znam tez
> kolezanke, ktora aktualnie jest w trakcie rozwodu, bo jej maz znalazl sobie
> mlodszy model i tez ja zostawil po 11 latach, z kilkuletnim dzieckiem i bez
> pracy. Ciezko jej jest, ale ma swoja godnosc i nie robi scen, da sobie rade i
> przede wszystkim wie o tym, ze sobie da rade. I dla mnie to jest fajna postawa
> kobiety zdradzonej, a nie popadanie w rozpacz.

Pogratuluj kolezance silnego charakteru. Bardzo dobry przyklad podalas. Ale nic
to nie wniesie w sytuacje Autorki Watku. Dlatego, ze jest to inna sytuacja i
inna osoba. I inny charakter.

> Tego kwiatu to pol swiatu, jak
> to mowia, a poza tym nawet bez mezczyzny tez mozna swienie zyc.

Taka zlota ogolna prawda na koniec. Gratuluje Ci glebokiej zyciowej madrosci.


Pozdrawiam serdecznie,

Asia.

[reniatoja]

Slonikus, dziekuje Ci za wyklad. Uwielbiam, gdy ktos z takim namaszczeniem
przekonuje mnie, ze kazdy z nas jest inny, kazdy odczuwa inaczej, nie mozna
ogarnac rozumem i nie wiem co by bylo, bo nie jestem nia. Dlatego nie wolno mi,
ups, sorry, nie powinnam, oceniac tylko dac przezywac innym ich tragedie.
Dzieki naprawde, strasznie duzo mi uswiadomilas.



Zawsze tak jest na tym forum, ze jak ktos napisze cos, co naprawde mysli, a to
akurat nie jest w ten desen, co reszta sukienki, to dostaje zjebke. Raz
mocniejsza, raz bardziej wywazona, jak ta od Slonikusa, ale zawsze jest tak
samo - nie wychylaj sie, bo cie zaraz okroja.

Duzo wiecej wnioslby moj post do tego watku, gdybym napisala "wiem co czujesz,
tak to straszne, Twoj maly swiat aktualnie jest w ruinie, ale dasz sobie rade,
on nie byl tego wart, jestesmy z toba." A jak mi sie cos nie podoba, to moge w
ogole nie pisac, prawda? :)))

współczuć czy zazdrościć...

[Gość: kotka]

a czego ewentualnie?

[Gość: renia]

[medycynka]

Reniu
To nie ta okolicznosc przyrody, piszesz nie na temat.
Kazdy ma swoje cierpienia, oczywiscie strata dziecka jest koszmarem, ale autorka
watku ma INNY problem i nie ma co moralizowac i ustawiac ja do pionu, bo
stracila TYLKO faceta. Skad wiesz ze dla niej nie byl to najwazniejszy czlowiek
w kosmosie?
Wyluzuj i daj spokoj, zaloba po utracie bliskiej osoby musi troche potrwac, a
forum jest od tego zeby pomoglo. A farmazony o pol swiecie i kwiecie warto
zachowac na pozniejszy etap.
Pozdrawiam
med

[Gość: s19]

rozpacz w Twoim poscie spowodowana odejsciem faceta, to zastanawiam sie co
> zrobilyby takie osoby jak Ty gdyby stracily dziecko, gydby ciezko sie
> rozchorowaly, gdyby wybuchła wojna.
To nie są porównywalne sytuacje
Ja nie jadłam 3 miesiące, chudłam, wymiotowałam i cały czas odczuwałam fizyczny
ból, nie dalatego że uważałm jego zdrade i rozstanie za najgorsza rzecz jaka mi
sie przydażyła (wcześniej przeżyłam gorsze żeczy), takie ujśćie znalazły sobie
moje emocje, to nie jest wytułmaczalne, tak było i już.
Wrócił, zaczęłam jeść , wydawało mi się że teraz już wszystko bedzie dobrze,
nie było, kiedy oczywiście zdradził drugi raz było mi już łatwiej, już tak nie
bolało.Może tylko za pierwszym razem jest tak mocno, potem już sie uodparniasz,
mam nadzieję że tak jest

[Gość: kotka]

matce która straciła dziecko powiedziałabyś że jej cierpienie jest przesadzone
bo w obozach ginęły tysiące dzieci i to zabijane na oczach ich matek. Śmieszne
jest takie porównywanie i nie ma najmiejszego sensu , to tak jakbyś kazała
czerpać siły z czyjegoś nieszczęścia... a inny to ma gorzej więc to że mój mąż
mie zdradził to nic takiego. Widocznie uczucia są ci zupełnie obce , chyba że
czujesz się "lepsza" bo ciebie spotkało coś według twoich kryteriów gorszego
niż zdrada.

[Gość: monika30]

Naprawdę wiem, co czujesz. Przeżyłam to samo. Ale to minie. Musisz jednak wylać
wanny łez, musisz przez to przejść. Nikt i nic ci nie pomoże. Czas naprawdę
leczy rany. Ile masz lat? Macie dzieci?

[alcoola]

On nie odszedł w sensie, że się wyprowadził. Po prostu dowiedziałam się, że od
dwóch lat ma inną kobietę. Czułam coś od jakiegoś czasu, ale tłumaczyłam sobie -
przepracowany, zmęczony, dużo kłopotów, poza tym już 16 lat razem, to może tak
już mniej tej czułości bywa. I teraz się dowiedziałam. On wszystkiemu
zaprzecza, mówi "to bzdury, zapomnij o tym, nic nie ma, kocham tylko ciebie".
Ale nie chce ze mną porozmawiać, wyjaśnić szczerze, czuję, że to nieprawda, co
mówi, może chce tylko załagodzić mnie, a tamto dalej ciągnąć.... W pierwszym
odruchu chciałam się spakować i wyjść, ale dlaczego to ja mam wyjść??? Zostawić
cały dorobek życia? A on twierdzi, że chce zostać ze mną.... Tylko że ja czuję,
że z nią także....Ona jest młoda, 7 lat młodsza ode mnie, 11 od niego...

[Gość: Joanna]

A może warto dać Waszemu związkowi szansę? Zamiast obmyslać czarne scenariusze
na przyszłośc usiądźcie przy stole i porozmawiajcie. Coś Was przecież przez te
16 lat łączyło i pewnie łączy - może dzieci, może przyjaźń, może coś naprawdę
istotnego. Nie popadaj w stany histerycznej rozpaczy, bo to niczego nie
załatwia. Najważniejsze jest ustalenie czy chcecie być razem. Jesli oboje bez
emocji i chęci zemsty lub odwetu odpowiecie twierdząco na to pytanie postaw
warunek zakończenia romansu. Chcesz być przecież tą jedyną w jego zyciu.
Tylko nie rób scen, nie szantażuj nie awanturuj się, nie pij alkoholu ani nie
bierz prochów. Weź prysznic, popatrz na cała sytuację tak jakby dotyczyła
dalekich znajomych.
Pozdrawiam. Joanna

[alcoola]

Gość portalu: Joanna napisał(a):

> postaw
> warunek zakończenia romansu. Chcesz być przecież tą jedyną w jego zyciu.

Tak, postwaiłam taki warunek i on - chociaż oględnie wg moich odczuć - na to
przystał. Ale czy kiedykolwiek pozbędę się nieufności, podejrzeń, niepokoju?

[Gość: Joanna]

To zalezy od Was obojga, ale dajcie sobie szansę. Jeżeli Wasz związek (
formalny lub nie) przetrwał 16 lat, to cos Was łaczy. Pamietaj, że unosząc się
żle rozumianą godnością możesz zniszczyć coś czego odbudować już się nie da.
Zaufaj, wybacz, postaraj się zapomnieć, nie rozdrapuj ran, wymagaj lojalności.
Wyjedźcie gdzieś razem, przypomnijcie sobie dobre dni.
Pozdrawiam Joanna

[Gość: margie]

alcoola, posluchaj, ja tez to znam, jak pewnie wiele kobiet tu piszacych. Bol
jest okropnym ja sie podnosilam na nogi 8 miesiecy... Ale stanelam, zyje teraz
tak jak hcce, mam nowego faceta i jestem szczesliwa....
Tyle tylko, z emoja milosc odeszla, nie bylo zadnego ale. W tej sytuacji moge
podpowiedziec tylko tyle, ze moja kolezaka tez byla w podobnej, moze malzenstwo
nie trwalo tak dlugo. Tez sie wszytskiego zapieral, bylo bardzo zle, zaczal
prace w innym miesice, kryzys trwal 2 lata, teraz sa razem,s zczesliwi, znowu
zakochani... ale ona wykazala wiele cierpliwoscie , chyba ja za to podziwiam..
Trudno zapewne porownywac sytuacje, ani ja nie moge wszytskiego tu napidac, bo
czasu i miejsca malo, ani nie wiem wszytskiego i o niej i o Tobie... Jesli
twredzi, ze nie ma nikogo, masz dwa wyjscia- uwierzyc i sprobowac to
uratowacvc, nie uiwerzyc i wywalic go z domu lub samej odejsc. Proby rozmowy n
ie zawsze daja efekty- malo ktory face lubi rozmawiac na takie tematy,moze
rzeczywiscie chce skonczyc ten romans tylko nie wie jak.... Moze pwoiedz mu,
ze wiesz, ale chcesz byc z nim i to naparwic... sama juz nie wiem.....

[triss.merigold6]

Jeden facet stanowił cały twój świat?? To wyrazy wspólczucia, a jemu się nie
dziwię. Kobiety bluszcze są strasznie męczące na dłuższą metę.

[alcoola]

To bardzo niesprawiedliwa i pochopna ocena. Ludzie budują swoje życie razem,
latami, tworzą jakiś swój wspólny świat. To nie chodzi o bycie bluszczem, ale
przecież kiedy się jest ze sobą, kiedy się kocha to nie zakłada się każdego
dnia, że to się może w każdej chwili skończyć. Planuje się i myśli o swoim
życiu w powiązaniu z tym kogo się kocha, z kim się dzieli tyle kolejnych lat. I
kiedy to runie, to chyba naturalne, że myśli się o końcu świata? Tego świata,
który był do tej pory. Może gdybym miała dwadzieścia parę-trzydzieści lat
myślałabym o tym inaczej, miałabym więcej nadziei na przyszłość, ja wiem, że
każdy powie - zawsze można zacząć od nowa, ale to tylko tak łatwo się mówi.

[Gość: ballerinka]

Wiesz
Myśłę, że nie masz co sie przejmować komentarzami w stylu" kobieta
bluszcz" "jak mozna aż tak rozpaczać po odejściu faceta" itp. Może to nieładnie
ale myślę, że taki komentarz to oznaka niedojrzałości i rzeczywiście, jak
pisano wczesniej - niezrozumienia Ciebie i sytuacji. to na prawdę nic dziwnego
ani nic niezdrowego gdy po 16 latach zwiąku, w obliczu zdrady kobiecie wali się
świat. To bardzo zdrowe. I bardzo bolesne. I trudno to przetrwać, a jedynym
lekarstwem jest niestety czas.

[Gość: Sailor]

Triss.
Twoja odpowiedź była faktycznie krzywdząca i dość brutalna. Chciałbym wierzyć,
że napisałaś ją, bo jesteś niedoświadczona, młoda i brakuje Ci doświadczenia
aby to własciwie ocenić, ale tak naprawdę nic o Tobie nie wiem. Może jesteś tak
cyniczna jak piszesz. Jeśli się kogoś naprawdę kocha (a nie tylko mówi
się "kocham"), to wraz z odejściem tej osoby świat może się zawalić.
Alcoola.
Głowa wysoko. zachowaj godność, bo to jedna z niewielu rzeczy, których nigdy i
nikt Ci nie odbierze. Możesz stracić wszystko, ale jeśli stracisz szacunek do
samej siebie będziesz wrakiem człowieka. Czas pomoże i wyleczy rany, ból co
prawda nie minie nigdy, ale z czasem będziesz o tym myśleć rzadziej.

powodzenia.
trzymam za Ciebie kciuki.

s.

[Gość: Triss Merigold]

Zakładając wątek na forum, trzeba liczyć się z różnymi komentarzami, nie tylko
pozytywnymi.
Ludzie, którzy tu piszą są mi całkowicie obojętni i nie widzę powodu, dla
którego miałabym być miła i nie pisać tego, co myślę.
Owszem, jestem młoda, ale nie niedoświadczona. Swoje już w życiu przeszłam. Mam
za sobą zdrady męża, rozwód, związek z alkoholikiem, kilka skrobanek i bogate
doświadczenia seksualne (m.in. z seksem grupowym). Uważam, że daje mi to prawo
do wypowiadania sądów na niemal każdy temat.

nie martw sie, nikt ci nie zazdrosci

[ilecka]

zdrady męża, rozwód, związek z alkoholikiem, kilka skrobanek i bogate
> doświadczenia seksualne (m.in. z seksem grupowym

wow!

[medycynka]

wiesz co, gdyby swiat mierzyc Twoimi doswiadczeniami niewatpliwie bylabys
liderka, zwlaszcza w temacie doswiadczen seksualnych.
Ale jesli uwazasz ze to, co zrobilas ze zwoim zyciem upowaznia Cie do
okrucienstwa wobec innych ( bo akurat sama bylas okrutna wobec siebie) to wiedz
ze sie mylisz.
Tymbardziej jesli nie rozumiesz idei forum, nie pojawiaj sie tu, bo nic nie
wniesiesz ciekawego, ani waznego, skoro jak twierdzisz wisi Ci jak jestes odbierana.
Poza tym naprawde "kilka skrobanek" nie jest haslem ktorym warto sobie wycierac
usta publicznie. Nie dlatego ze gorszy - dlatego ze zniesmacza.

[medycynka]

triss.merigold6 napisała:

> Jeden facet stanowił cały twój świat?? To wyrazy wspólczucia, a jemu się nie
> dziwię. Kobiety bluszcze są strasznie męczące na dłuższą metę.

Zawsze z uwaga czytam Twoje posty, ale tym razem przesadzilas Merigold, bo
jestes okrutna i podla. I nic madrego tym razem nie napisalas...
pozdr, med.

zjadłam : cztery krakersy, pomidora....

[Gość: sonnnja]

...pół kromki chleba, pół kotleta i miseczkę rosołu (...)

Jak na kogos komu zawalil sie swiat dosc dziwne jest to iz tak skrupulatníe
notujesz i pamietasz co "jadlas od srody"

Daj na luz, nie Ty pierwsza i nie ostatnia masz zlamane serce. Od tego sie nie
umiera.

pozdr.

sonnnja i inne szczeniary

[Gość: Kassia]

Pisza tu takie co najwyraźniej nic o życiu nie wiedzą. sonnnji i innym głupim
panienkom życzę, żeby sobie przypomniały własne słowa kiedy im się cos takiego
przydarzy. I- owszem- życzę im tego. Nie jakiejs idiotycznej kłótni czy
rozstania z chłopakiem/narzeczonym ale opadającej kamieniem na duszę zdrady
tego z kim dzieli się każdy dzień i noc od kilkunastu lat, z kim się ma dzieci
i perspektywę na wspólną starość.

alcoola
Trzymaj sie trzymaj się trzymaj się! I nie spotykaj się z tą flądrą! Wiem, że
niektóre kobiety spotykają się z kochankami mężów tylko zupełnie nie wiem po
co. Kochanka w takiej konfrontacji zawsze jest górą. Oczywiście często pozornie
bo większość mężów przy postawionym ultimatum- wybiera żonę. Tylko trzeba to
ultimatum umiejętnie postawić. Bo będzie taki szedł w zaparte, że nikogo nie ma
i tylko bardziej będzie uważał. Ale możesz być pewna, że jeśli nie było między
Wami naprawdę źle- on wybiera Ciebie. Chce tylko "mieć ciastko i zjeść
ciastko". O tym świadczy jego postawa. Tylko, że Tobie może się to nie podobać.
Ale to nie powód, żebyś czuła się gorsza!
Zwróć uwagę jaka jest tamta kobieta! Inna niż Ty? Jasne! Bo faceci ZAWSZE
wybierają na kochanki inne kobiety niż mają żony. Nie ważne jakie. INNE.
To oczywiste, że czujesz się poniżona. Każda z nas tak by się poczuła. Choć nie
ma do tego ABSOLUTNIE żadnych podstaw!!!
5 dni to strasznie mało. Uważaj na siebie. Nie zrób sobie krzywdy. Bo krzywda
jest nieodwracalna a Twoja sytuacja może się niespodziewanie odmienić na
lepsze. I to nie dlatego, że "można życ bez faceta" jak piszą tu różne idiotki.
Po prostu dlatego, że mogą się wydarzyć różne, bardzo różne rzeczy. A skoro w
tej kwestii już gorzej byc nie może to może będzie coś lepiej??
Dbaj o siebie.
Paradoksalnie- to wszystko wcale nie znaczy, że on Cię nie kocha. Choć należy
mu się porządny kop.

..... i inne szczeniary np Kassia

[Gość: sonnnja]

Kochaniutka, wbrew temu co sie tobie slonko wydaje, duzo juz w zyciu przeszlam
(bo nie jestem juz szczeniara- twoja duga pomylka) i dlatego nie wzruszaja mnie
krzyki "swiat mi sie wali bo mnie facet olal". Swiat to mi sie moze zawalic jak
mi ktos umrze ale nie dlatego ze mam zlamane z milosci serce.

[reniatoja]

KAsiu zrozum, ze jesli ktos nie zgadza się z Twoim poglądem, czy też nie użala
się nad Alcoolą, to wcale nie znaczy, że jest szczeniarą, głupią panienką, czy
nie wie nic o życiu. Skąd Ci w ogóle taka zależność przyszła do głowy?

[panidanka]

alcoola napisała:

> Nie wiem co najbardziej boli - zdrada, opuszczenie, poczucie krzywdy, a może
> uświadomienie sobie, jaką byłam ślepą, naiwną idiotką i to tyle czasu.

znam to co napisałaś
niestety znam
niestety....dobrze że znam, bo...
Świat się nie wali przez 5 dni
kazdy z tych 5 dni może doprowadzić Ciebie złotą nicią wątku do....
i do tego do....musisz już być przygotowana :)
głowa do góry
że chmury?
a na cóż byłoby to forum potrzebne, gdyby nie nasze chmury gniewu, żalu,
rozpaczy, łez, radości też i pogody pomiędzy tymi chmurami szarej
codziennosci :)))

danka

[Gość: wiruska]

Dobrze by było aby ten wątek odwiedziły wszystkie kochanki z forum. Może
wówczas wczułyby się co czuje żona.

Nie martw się. Na tym świeci nic nie jest stałe - trzeba to zaakceptować.
Cokolwiek nie napiszemy wszyscy to i tak nie ukoi to Ciebie. Musisz znależć
jakiś sposób na siebie. Może idz do psychologa?

[Gość: kochanka]

No to ja się melduję. Niestety, Jego żona nie była zdolna do takich uczuć.

[Gość: wiruska]

Bez komentarza. szkoda...

wiruska co Ty piszesz?

[organika]

> Dobrze by było aby ten wątek odwiedziły wszystkie kochanki z forum. Może
> wówczas wczułyby się co czuje żona.

A może raczej mężowie już zdradzający albo mający zamiar zdradzic.?
Wymagasz od obcej kobiety tego czego nie wymagasz od swojego męża?
Ona ma się troszczyć o Twoje uczucia?
A nie mąż?

[Gość: Wiruska]

Oczywiście że jest wina męża ale dużo jest takich kobiet które czychają, latają
za nie swoim mężem. Czekają tylko. I do takich kobiet kierowałam swoje
zawołanie (aby się wczuły w to co czuje zona). Nie jest normalne że "kobiety-
kochanki" poluja na cudzych mężów, nie jest to mobilitujące, świadczy to o tym
że owe kochanki mają naprawdę niskie poczucie własnej wartości. Nie stać ich
porostu o normalnego, fajnego, wolnego meżczyznę. To wszystko.

[Gość: borsukowa]

kiedy dwa lata temu umarł nagle facet mojej kumpelki, powiedziała: łatwiej
byłoby mi to znieść, gdyby odszedł do innej, mogłabym go znienawidzić, może to
by było lekarstwo na Twój ból, swoją drogą ona chyba miała rację, łatwiej sobie
poradzić ze zdradą ukochanej osoby, niż z jej śmiercią.

[panidanka]

Gość portalu: borsukowa napisał(a):

> kiedy dwa lata temu umarł nagle facet mojej kumpelki, powiedziała: łatwiej
> byłoby mi to znieść, gdyby odszedł do innej, mogłabym go znienawidzić, może
to
> by było lekarstwo na Twój ból, swoją drogą ona chyba miała rację, łatwiej
sobie
>
> poradzić ze zdradą ukochanej osoby, niż z jej śmiercią.


Borsukowa Pani

Ty masz rację, ale ...najgorsze jest to, że ta "nasza forumowa bidulka" może
naprawdę sobie zrobić krzywdę jezeli ...ból będzie nie do wytrzymania
kazdy z nas ma trochę inną "oporność na stres"

[panidanka]

użyte przeze mnie określenie "oporność na stres" nie jest literówką a ....

[Gość: borsukowa]

prawda, każdy ma inną odporność na stres, a i ja wcale nie za dobrą, kiedyś też
z powodu stresu wymiotowałam przez dwa tygodnie, ale mimo że moja sytuacja się
nie poprawiła jakoś się wtedy pozbierałam i sama ją sobie poprawiłam, a raczej
pogodziłam się z pewnymi faktami, zgoda na to co się stało jest zdecydowanie
najlepszym lekarstwem jakie znam, czego i "naszej forumowej bidulce" życzę:)

[panidanka]

Gość portalu: borsukowa napisał(a):

> prawda, każdy ma inną odporność na stres, a i ja wcale nie za dobrą, kiedyś
też
>
> z powodu stresu wymiotowałam przez dwa tygodnie, ale mimo że moja sytuacja
się
> nie poprawiła jakoś się wtedy pozbierałam i sama ją sobie poprawiłam, a
raczej
> pogodziłam się z pewnymi faktami, zgoda na to co się stało jest zdecydowanie
> najlepszym lekarstwem jakie znam, czego i "naszej forumowej bidulce" życzę:)


po[rawiłaś sobie sama Pani Borsukowo, ale...
jak sama piszesz wystarczyło Twojej "odporności na stress"
a ja do tego dodam jeszcze późniejsze działanie "oporności na stress", w któryj
to...sam ze sobą na sam...może sobie nie poradzić taki "bidulek forumowy" jak w
tym wątku :)

[Gość: bzdura]

Wolałabym, żeby umarł.Wtedy wiem, że nie zdradza mnie, nie krzywdzi, nie szukam
w sobie winy.Ból po jego śmierci byłby okrutny, ale mogłabym powiedzieć, że
byłam szczęśliwą kobietą, bo kochałam i byłam kochana przez wspaniałego
mężczyznę.

[Gość: a1]

wspolczuje ale niema co sie uzalac trzeba wziasc sie w garsc
i wogole zastanowic sie czy nie dac mezowi 2 szansy czasmi nparawde warto ale to musisz powaznie przemyslkec
zycze szczescia

[panidanka]

zbudować Śsssswiaat od nowa :)))

podaj cegłę...
a jaa maaam swój intymny....

nooo
jakie jeszcze...te piosenki...

[Gość: Rocco]

Wez sie pozbieraj , i zacznij wszystko od nowa. Tak musi byc , bo jak nie to
pozostaje kula w leb.

[Gość: effa]

Wita Cię zdradzona żona! Ja Zyje z tym od 12 maja, przeprosinami, a potem z
powtórką po 2 miesiącach. Przed chwilą pisałam odpowiedź na "dlaczego mąż
zdradza". Nie daj sobie wmówic że to twoja wina! Trzymaj się bo jesteś na pewno
super babką! Pozdrawiam Cię. Jak chcesz pogadać na privi daj znać

[Gość: lo]

alcoola, pisz na forum/gdziekolwiek jak najwiecej to Ci pomoze, wypisuj z
siebie te rozpacz, zobaczysz łatwiej sie będziesz potrafiła zdystansować.

a piszę tu bo godzinę temu dowiedzialam sie, ze zginęła w wypadku moja
koleżanka. Razem z nią jej 3letni synek. Miala 33 lata, wracała od teściów,
ktoś do niej wjechał, osierociła 9miesiecznego niemowlaka:(

Popatrz to dopiero tragedia, nieodwracalna. Takie są najgorsze.

moze za pare miesięcy spotkasz swoją nową miłość, może wygrasz fortunę, moze
komuś bardzo pomożesz - naprawde wszystko co najlepsze moze sie zdarzyć.

czego Ci bardzo życzę:)

[magic00]

Wśród dordzających w takich sprawach potrzebni są i ci, co pogłaskają i ulitują
się, jak i ci co trochę kopną w tyłek.

[Gość: maganka]

Rozumiem Cię doskonale. Witaj w klubie. Kiepskie to pocieszenie, ale wiesz,
czego się dowiedziałam, jak już okazałam się być żoną zdradzaną? Że połowa
kobiet wokół mnie ma tak samo. U mnie jest podobnie, jak u Ciebie - kilkanaście
lat razem, bardzo szczęśliwe małżeństwo, wspaniały dom. I ja wyczuwałam
ostatnio, że coś jest nie tak, i ja tłumaczyłam to sobie nieco tchórzliwie - bo
bałam się panicznie poważnej rozmowy... Aż powiedział mi sam - "bo nie mógł już
dłużej mnie oszukiwać"... Świetny argument! Wyznał w dodatku, że nie może się
rozstać ani z nią, ani z nami - ze mną i z dziećmi. Wiem, ta sytuacja aż się
prosi o setki zjadliwych komentarzy. Ja zgodziłam się na trudny dla mnie stan
rzeczy - uznałam, że na razie zachowam tę wiadomość dla siebie. Bo przez kilka -
kilkanascie dni potem probowalam odpowiedziec sobie na pytanie - czy chce
dalej z nim mieszkac, byc dalej rodziną? No cóż - próbuję sobie odpowiedzieć do
tej pory, a minęło już wiele miesięcy. Nie mam pewności. Za to panienka bardzo
nalega na to, żeby z nami zerwał - więc prędzej, czy później on sam będzie
musiał podjąć decyzję, chociaż tak starannie jej unika... A ja teraz chyba na
to właśnie czekam. Żeby tę decyzję podjął sam. Jak widzisz - czysty koszmar.
Ale wiesz co? Coś się ze mną stało dziwnego - jestem dużo, dużo silniejsza, niż
kiedyś byłam. Zrozumiałam, że nie ma żadnej gotowej recepty - póki sama czegoś
nie przeżyjesz... Kiedyś byłoby dla mnie nie do pojęcia takie trwanie, z
kochanką na boku! Piłam, ryczałam w łazience, różne takie tam - ta totalna
depresja trwała kilka miesięcy. Zrobiłam mu kipisz w mailach, w jej sms-ach...
stanowczo odradzam. Dowiedziałam się paru interesujących rzeczy, ale chorowałam
z obrzydzenia tygodniami. U mnie przynajmniej - to odpada. Wiesz, starałam się
w jakiś sposób "zawiesić" moją miłość do niego. To wiele ułatwia, człowiek nie
przeżywa już tak strasznie mocno wszystkiego. Ale zdrada to także śmierć - to
śmierć zaufania. Co do mnie, raczej nie mam wątpliwości, że nasz związek - o
ile przetrwa - nigdy już nie będzie tym, czym był. Od tych kilku miesięcy
staram się kulawo odbudować siebie - wracam do dawnych przyjaciół, piszę
dziesiątki maili, nerwowo szukam pracy. Tłumaczę sobie - codziennie, powtarzam
to, jak mantrę - że nawet, jeśli odejdzie, świat się nie skończy. Nie pocieszam
się faktem, że moje dzieci żyją, a ja nie mam raka. Staram się ze wszystkich
sił udowodnić sobie, że to co się będzie działo ZE MNĄ, zależy przede wszystkim
ODE MNIE. Uwolniłam się trochę od bólu, została gorycz. I pojawiła się
nadzieja. Jesteś na dnie - teraz może być już tylko lepiej. Pozdrawiam Cię
serdecznie, trzymaj się, nie jesteś sama!

[panidanka]

Gość portalu: maganka napisał(a):

. Staram się ze wszystkich
> sił udowodnić sobie, że to co się będzie działo ZE MNĄ, zależy przede
wszystkim
>
> ODE MNIE. Uwolniłam się trochę od bólu, została gorycz. I pojawiła się
> nadzieja. Jesteś na dnie - teraz może być już tylko lepiej. Pozdrawiam Cię
> serdecznie, trzymaj się, nie jesteś sama!


święte słowa

[alcoola]

Bardzo Ci dziękuję za ten post. Nie jest dla mnie pocieszeniem, że nie jestem
jedyną zdradzaną żoną, ale porównanie tych koszmarnych doświadczeń stanowi
jakieś tam wsparcie...
Wczoraj znowu usiłował mnie przekonywać, że ja i tylko ja, że nic nie było i
nie ma...Nie umiem w to uwierzyć narazie i nie wiem czy kiedykolwiek uwierzę.
Dzisiaj rano miałam chęć zajrzeć do jego komórki - ale powstrzymał mnie strach,
że jeśli jeszcze coś tam przeczytam, to już będzie ponad moje siły (właśnie z
smsów od niej dowiedziałam się tej sprawie). Pierwszy raz w życiu wtedy
zajrzałam mu do komórki - nigdy mi to nie przyszło do głowy, a wtedy - jakby
jakieś przeczucie.
Na razie czekam. Nie wiem jeszcze co będzie - czy uwierzę, czy samo to wszystko
rozwali się do końca, chcę dać nam szansę, ale czy będę potrafiła - nie wiem,
na razie pragnę tylko, żeby ten potworny bół zelżał.
Pozdrawiam Cię serdecznie i jeszcze raz dzięki za ten post.

[Gość: margie]

Oj, kochana.... Opowiem ci historyjke z wlasnego zycia. Swego czasu czesto
bywalam na czacie. Poznawalam wiele osob. Zdarzylo mi sie rozniez poznac
pewnego mlodego czlowieka, ktory zapalal do mnie niewytlumaczalnym uczuciem. I
nabral pzryzwyczajenia pisania czulych i namietnych sms-ow. Nie mialam i nie
mam zwyczaju zabierania komorki ze soba nawet do kibla. Pewnego dnia poszlam na
spacer z psem, zostawilam komorke w salonie na stole, z odczytanym, ale nie
skasowanym sms-em od niego. Tresc: Kocham cie. Przeczytal to maz. Co sie
dzialo, nie musze pisac, chyba... Najsmiejszniejsze jest to, ze ja go w zyciu
na oczy nie widzialam, rozmawialismy na czacie i pzrez telefon, nigdy nie
chowalam sie z rozmowami, dotyczyly one roznych rzeczy. oczywiscie, mozna
pisac, ze bylam glupia, ze po co to robilam, ze czemu nie skasowalam.. Po
prostu byla to dla mnie tak niewazna rzecz, aczkowliek lekko podchlebiajaca ze
z glupiej babskiej proznosci narobilam sobie problemow....

[Gość: dziewcze]

szperanie w smsach ... mailach ... przegladanie wiadomosci usunietych na
skrzynce ... choc chcemy sie czegos dowiedziec to zazwyczaj placimy zbyt wysoką
cenę za to ... bo jak juz cos znajdziemy to wali sie nam swiat w jednej
sekundzie ...
lecz czasami takie szpiegowanie to jedyny sposob aby sie czegos dowiedziec ...
aby poznac prawde ... tylko ze ta prawda powinna wyjsc z ust drugiego czlowieka
a nie z maila czy smsa ... a czytajac tego maila czy smsa zaufanie do drugiego
czlowieka momentalnie osiaga najnizszy poziom ... zdrady nie mozna wybaczyc !
zawsze zostanie w pamieci to zdarzenie i wyjdzie ... wtedy kiedy nie
chcialbysmy tego ...

[panidanka]

magic00 napisała:

> Wśród dordzających w takich sprawach potrzebni są i ci, co pogłaskają i
ulitują
>
> się, jak i ci co trochę kopną w tyłek.

kopa w tyłek?
nawet trochę?
chyba TYLKO ciutciut ...jak pogłaskanie lub powiew na przyszłość

[magic00]

mam na mysli kop w tyłek, jakoby na robieg w przyszłośc.
Można też posłużyć się określeniem "kubeł zimnej wody"/
A jak wiemy, zimna woda - zrowia doda.

[tomasdyg]

-Tak, wszyscy mówią Ci nie rozpaczaj, pocieszają. Ja powiem co innego. Jeśli
rzecz jasna zależy Ci rzeczywiście na tych 16 latach, na tym związku, to o
niego walcz. Nie masz czasu na płacz, łzy, użalanie się nad sobą. Wprost
przeciwnie czas pracuje przeciw. Postaw swoje warunki, tzn. natychmiastowe
zerwanie -zresztą postawiłaś pewnie, bo napisałaś, że się zgodził.
Musisz to odkreślić gruba krechą, nie wspominać, nie wypominać i owszem
ponownie zaufać. Jeśli zawiedzie zaufanie to nie ma co podejmować kolejnych
prób. Ale daj sobie i jemu szansę, jeśli Tobie i jemu zależy. Do tego jednak
trzeba przestać kwękać i żalić się -choć rozumiem, że masz powody. Trzeba
jeszcze raz spróbować i nie tracić czasu.
Bo jak podpowiada Moja Ukochana: łatwo coś rzucić, skończyć - trudniej, dużo
trudniej ratować i uratować.
Pozdarwiam

[panidanka]

tomasdyg napisał:

>
... Trzeba
> jeszcze raz spróbować i nie tracić czasu.

czy uważasz, że TRACIMY tu czas?

> Bo jak podpowiada Moja Ukochana: łatwo coś rzucić, skończyć - trudniej, dużo
> trudniej ratować i uratować.
> Pozdarwiam


tak i dojście do takiego wniosku to...nie jest strata czasu tylko przeżycie
TEGO CZASU inaczej

pozdrawiam
danka

[Gość: golcia]

hej,dokladnie Cie rozumie ,wlasnie od m-ca przezywam to samo.
Zadaje sobie tysiac pytan podobnie jak Ty.
Nie potrafie zrozumiec ,jak moglam sie tak pomylic do tego czlowieka.
Bylismy razem 10 lat , mamy dwoje dzieci .
Czasem mam wrazenie ,ze to tylko jakis zly sen ,albo ,ze to nie dotyczy mnie.
Ale zycie musi sie toczyc dalej i wiem ,ze to boli ,ale jak mi to ktos niedawno
powiedzial ,"jeszcze nie raz za boli"
Zycze Ci zebys zrobila z tego to co najlepsze .
A czas goi rany.
pozdrawiam
golcia

[panidanka]

Gość portalu: golcia napisał(a):

> A czas goi rany.
> pozdrawiam
> golcia

truizm, ale prawda...pod warunkiem jednak, że....przez TEN czas coś nowego i
mądrego zdobyliśmy na ZAWSZE

[Gość: effa]

O rany dziewczyny! Ile nas jest! ja też myślałam że to koniec Swiata.
Powiedzenie "co nas nie zabije to nas wzmocni" jest tu jak najbardziej na
miejscu. Przeczytałam tu tyle mądrych wypowiedzi MĄDRYCH KOBIET. I własnie tak
mamy o sobie myśleć! Pozdrawiam Was wszystkie.

[panidanka]

Gość portalu: effa napisał(a):

Przeczytałam tu tyle mądrych wypowiedzi MĄDRYCH KOBIET. I własnie tak
>
> mamy o sobie myśleć! Pozdrawiam Was wszystkie.


a ktoś dziś otworzył wątek o..."upadku forum kobieta" czy zejściu naa psy naawet

aa tu TYLE Mądrych Kobiet jest

pozdrawiam was wszystkie
danka

[Gość: Tiye]

Nie jesteś sama, nie wiem czy to jest pocieszające - ale ja jakiś czas temu
myślałam, że taki ból jest tylko moim udziałem, że nikogo innego nie może tak
boleć... A jednak boli, każdą z nas, tak samo. Jeszcze do dzisiaj na
wspomnienie tamtych chwil brakuje mi tchu. Tak, mój świat tez się zawalił, ale
wiesz co? Żyję w nowym, milion razy lepszym. Odbudowałam swój domek z kart,
tylko dzisiaj on już nie jest z kart tylko ze stali, i ja też... I wszystkim
tego życzę.

[panidanka]

Gość portalu: Tiye napisał(a):

zawalił po raz ....trzeci, a może i czwarty, a może i...niee zliczę nawet


> Tak, mój świat tez się zawalił, ale
> wiesz co? Żyję w nowym, milion razy lepszym. Odbudowałam swój domek z kart,
> tylko dzisiaj on już nie jest z kart tylko ze stali, i ja też... I wszystkim
> tego życzę.

Gratuluję Ci Tiyje Twojej postawy
czy mój oddbudowywałam ze stali?
może jednak za kaazzdym razem ...chyba tak jak ta damasceńska stal
płatek po płatku

danka

[Gość: Tiye]

jak to mówią - nie od razu Rzym... ale próbować trzeba, bo jeśli nie - to po co
żyć? pzdr

[Gość: nika]

jak to zrobiłaś, proszę napisz???

[Gość: Tiye]

widzisz, ja mam dziecko, córeczkę; trochę to jest pokręcone ale to właśnie
dzięki niej uświadomiłam sobie że to JA muszę być najważniejszą osobą w swoim
życiu, w myśl zasady, że tylko szczęśliwe matki mają szczęśliwe dzieci - a że
najbardziej na świecie pragnę jej szczęścia, więc sprawa była prosta. Wydaje mi
się jednak, że takie podejście można sobie również wypracować nie będąc matką.
Oczywiście, były całe długie tygodnie "nic nie robienia", siedzenia w kuchni i
palenia papierosa jednego za drugim, leki psychotropowe itp. Ale to mija,
naprawdę!!! Uwierzyłam, że czas leczy rany - już tutaj dziewczyny o tym pisały
i to jest prawda!
A zresztą, przecież na mężu czy narzeczonym rzadko kończy się świat! Są
rodzice, rodzeństwo, przyjaciele z dziecinnych lat - ludzie, dla których warto
żyć i to nie są puste słowa! Dzisiaj rozumiem, że mój świat (ze stali czy nie)
jest tylko mój, zawsze kawałek muszę zostawić tylko dla siebie i nikogo tam nie
wpuszczać na wypadek wybuchu - zawsze jest szansa że wtedy coś ocaleje, tam się
schowam i przeczekam promieniowanie :)

[alcoola]

Ja też mam dziecko, ale to dorosła 21 letnia dziewczyna, mieszka osobno,
studiuje, ma swój świat i swoje sprawy. Oczywiście jestem jej potrzebna, jednak
to już nie jest taka motywacja do wzięcia się w garść jak w przypadku małego,
całkowicie zależnego od ciebie dziecka. Ona wie, co się stało, jest też
wstrząśnięta, ale cóż? Nie pomoże mi, a ja jej nie będę zatruwać swoim
nieszczęściem.
Dużo pomagają mi rozmowy z moją Mamą, także z przyjacółką.
Nie wiem jak będę odbudowywać mój świat - z nim czy bez niego, na razie nie
umiem na to odpowiedzieć. Boję się tego, że dam się łatwo przekonać do tego co
mi wpiera, o czym mnie przekonuje (że mnie kocha itd) i zostanę dalej w takim
popieprzonym układzie, a z drugiej strony nie chcę powiedzieć "odchodzę". Może
najlepiej by było, żeby to on się wyniósł, ale on tego nie zrobi. Raczej będzie
czekał, aż ja to zrobię.

[Gość: Tiye]

czyli już są osoby dla których warto :) może mają swój świat, ale na pewno
jesteś również jego częścią, tak jak one są częścią Twojego - więc warto go
budować, czyścić, polerować i ozdabiać, żeby był jak najpiękniejszy. Ja już dwa
razy miałam wspólny z kimś adres, zarówno plany i wspomnienia, i potem nie było
nic, a przynajmniej tak mi się wydawało. A jednak się myliłam...
Za wszelką cenę oderwij się na chwilę, weź urlop, jak się nie da to zwolnienie.
Dwa tygodnie gdziekolwiek. Spij do południa albo idź na karate albo
garncarstwo, ja nie żartuję. Oby dalej od niego. Teraz nic nie musisz. Zacznij
się zastanawiać nad jego słowami dopiero wtedy, gdy troszeczkę
się "przewietrzysz". A jak bardziej się uspokoisz to wtedy decyduj. Uwierz mi,
uspokoisz się, nie wiem kiedy, ale tak będzie. Jeśli masz gdzie, to wynieś się
z domu. Ja też kiedyś się wyniosłam, nie pomogło to mojemu związkowi ale
pomogło mnie. Bo czas zacząć myśleć w kategorii JA a nie MY. Powodzenia, dasz
radę!

[alcoola]

Akurat jestem po urlopie, a na zwolnienie to nie wiem czy mi się uda iść. Nie
mogłabym spać do południa, bo ja prawie wcale nie śpię obecnie. Może za jakiś
czas....Na razie jestem jak sparaliżowana, nie stać mnie na żaden konkretny
ruch...
Pozdrawiam, dzięki za ciepłe słowa.

[Gość: Tiye]

uda Ci się, np. na korzonki. Ewentualnie idź do lekarza i powiedz szczerze (bez
szczegółow) jak się czujesz - dwa tygodnie zwolnienia minimum. Wykup jakiś last
minute do Turcji - max 1200 pln - to są tylko dwa konkretne ruchy a mogą dużo
zmienić. "... najtrudniejszy pierwszy krok..." :))

[Gość: Joanna]

Kobieto, posłuchaj osoby, która niejedno w życiu widziała. Daj temu związkowi
szansę! Czy najłatwiej unieść się honorem, wynieść z domu ( zostawiajac za
drzwiami dorobek wielu lat) i rozpoczynać w wieku czterdziestu paru lat
wszystko od początku?
Zdrady, skoki w bok, nielojalność zdarzają się w co drugim związku. I nigdy nie
jest tak( no może prawie nigdy), że winę ponosi tylko jedna strona. Musiało już
wcześniej coś nie grać, musiały być niepokojace sygnały. Uważam, że
rozdrapywanie ran i rozmyslanie o tym teraz nie ma sensu, bo nie jest istotne
kto komu co zrobił pierwszy.
Proponuję uczciwą rozmowę z partnerem. Powiedz, że Cie zawiódł, że to boli, że
jest Ci źle. Wysłuchaj co on ma do powiedzenia, ale nie pozwól, aby raczył Cie
szczegółami swojego romansu. Ustalcie zasady na przyszłość. Jeżeli byliście
razem tak wiele lat musi Was cos łączyć, mieliście przecież wiele dobrych
wspólnych chwil. Nie zaprzepaszczajcie tego!
Postaw jasne i jednoznaczne warunki dalszej wspólnej egzystencji. Jakie? Sama
wiesz najlepiej. Nie domagaj się, aby w ciągu 5 minut zerwał tę znajomość, ale
nie przewlekaj w nieskończoność. Daj mu kilka dni czasu, mozliwości
przemyslenia i podjęcia decyzji.
W żadnym wypadku nie spotykaj sie z jego przyjaciółką. To nic nie da, a jedynie
Ciebie upokorzy.
Jesli podejmiecie w s p ó l n ą decyzję, że mimo wszystko więcej Was łączy i
chcecie być razem - wyjedźcie. Choćby na week-end. Sami , w miłe Wam miejsce.
Nie wylewajcie na siebie żalu, nie miejcie pretensji. Choć to niełatwe
zastosujcie zasadę grubej kreski.
Kobieto, zacznij wreszcie jeść, weź kąpiel, idź do fryzjera. Rozmowy nie
przeprowadzaj w stanie wskazującym na upodobnienie się do Sierotki Marysi. To
da marny efekt.
Nie zadręczaj tym problemem starej i schorowanej matki, bo mogą pojawić się
dalsze kłopoty!
Proponuję lekki dystans, spojrzenie na sytuację z boku.
Pozdrawiam - Joanna

[Gość: Tiye]

Joanna, w zasadzie dużo racji w Twoim poście, ale wydaje mi się, że tego typu
rozważania powinny być odsunięte w czasie. Ja bynajmniej nie byłam w stanie
przeprowadzić RACJONALNEJ i na poziomie rozmowy z moim ex-partnerem, w kilka
dni po tym jak się dowiedziałam o całej sprawie. Kiedy człowiek czuje się jak
ścierka od podłogi rzucona w kąt, wyje do księżyca co noc i zagląda do butelki -
to nie jest czas na rozmowy o przyszłości. Trzeba dać sobie kilka dni, choćby
po to żeby powyć bez świadków a nawet i komuś w rękaw, i niech to będzie
właśnie Matka - któż nas lepiej zrozumie?? Ja nie mówię: zostaw go i odejdź,
ale bez przesady. Nie jesteśmy cyborgami tylko ludźmi - kiedy boli tak, jakby
ktoś nie tylko nóż wbił ale jeszcze go przekręcał w lewo i w prawo i w górę i w
dół - to naprawdę nie czas na rozmowę o przyszłości. I nie generalizujmy -
kazda sytuacja jest indywidualna, nie można nikogo zmusić żeby się pogodził,
czasem lepiej jest odejść a czasem zostać ale to już decyzja osobista.

[Gość: Joanna]

Oczywiście, że każda sytuacja jest inna, ale będę się upierała, że rozmowa i to
rzeczowa, racjonalna jest konieczna. Przeciagajac ja w czasie grasz na swoją
niekorzyść.
Można wyć, pisać posty, gadać z przyjaciółmi, ale to nie zastąpi rozmowy z
partnerem.
Odradzałabym również nadmierne wciaganie matki w tę sytuację. Autorka watku
pisze , że jest to starsza i schorowana osoba- po co ja jeszcze tym obciążać?
Po co generować nowe problemy?
Przez 10 lat byłam lekarzem ogólnym w wiejskim ośrodku zdrowia. Jedynym w
okolicy. Siłą rzeczy pełniłam równiez role psychoterapeuty, doradcy w sprawach
rodzinnych, małżeńskich itp. Leczyłam także duszę. Zawsze namawiałam ( z różnym
skutkiem) do racjonalnych i rzeczowych rozmów, często do prób ratowania
małżeństwa ( prócz sytuacji ewidentnych, gdy rozstanie było najlepszym
wyjściem). Z moich doświadczeń wynika, że tam, gdzie emocje zostawiło sie z
boku zyskało się więcej. Gorąco namawiam do rozmowy.
Sama jestem mężatka od prawie 20 lat. Nie zawsze wszystko układało sie
idealnie, ale nigdy nie podejmowałam gwałtownych i nieprzemyslanych decyzji,
nie zadręczałam sie, nie awanturowałam. Rozmawialiśmy, wyjasnialismy to co było
do wyjaśnienia. I gdy pojawia się problemy ( oby nie), tez będziemy tak
postępować.
Pozdrawiam Joanna

[Gość: Tiye]

zgadzam się w 100%, że rozmowa i szczerość jest kluczem do sukcesu. Tyle, że
wciąż pamiętam swoje odrętwienie i apatię - po prostu jestem zdania, że
niektórzy potrzebują trochę więcej czasu żeby w ogóle móc wyartykułować
cokolwiek, tak było w moim przypadku, nie potrafiłam inaczej, musiałam
ochłonąć. Pozdrawiam, gratuluję zdrowego podejścia do życia:)

[Gość: blondyna z wioski]

czy ty chcesz tu przmycic przpis na diete cud?
Bo jak mam rozumiec te wylicznki, wypowiedziane w trakcie tych twoich
pierwszych krzykow, cyt:"... Chudne w oczach, od srody zeszlego tygodnia
zjadlam: cztery krakersy, pomidora, pol kromki chleba, pol kotleta i miseczke
rosolu. Z czego wikszosc zwymiotowalam."
Dziwny sposob wyrazania bolu.

[katja]

Najbardziej normalny sposob wyrazania bolu! Nic nie mozna jesc, ja schudlam w
ciagu 3 tygodni, do niepoznaki. Normalne. Ja jadlam normalnie ale wszystko
znikalo w mojej rozpaczy.

a co bys wolala bardziej infantylna dziewczynko...

[Gość: obierzyna]

dowiedziec sie od lekarza, ze masz smiertelna chorobe (no. raka)?
nie zycze ci tego, wtedy dopiero wali ci sie swiat, i juz nic i nikt sie nie
liczy, tylko fakt, ze to juz naprawde jest koniec....

[Gość: Joanna]

Ludziom z różnych powodów "wali się świat". W danym momencie. Dla jednych jest
to śmierć bliskiej osoby, ciężka choroba ( nie używaj określenia śmiertelna, bo
kiedy jest ona rzeczywiście taka niewiadomo), zapaść finansowa, odejście
partnera i wiele innych rzeczy.
Byłabym ostrożna w formułowaniu twierdzeń typu "co byś wolała". Ludzie różnia
sie wrażliwościa, odpornościa na stres itp. Jest to wypadkowa m.in. doświadczeń
i przezyć zyciowych. Mój ojciec przeżył Oświęcim. Stracił tam pół rodziny. Jego
świat łatwo się nie wali. Kolezanka mojego syna nie zdała do nastepnej klasy -
zawalił sie jej świat. Trzeba zrozumieć i tych i tych.
Ja zaś uparcie namawiam autorke watku do otrząśnięcia się i rzeczowej rozmowy.
Jak najszybciej.
Pozdrawiam - Joanna.

Problem główny lub poboczny

[Gość: Vanilla]

Mam podobne doświadczenia, tzn. kilkanaście lat wspólnych, odkrycie flirtu i
zerwanie. Nie chciałam "wybaczać", bo nie umiałabym.
Z tym związany jest właśnie dla mnie problem "główny".
Może nie do końca chodzi o Tego Człowieka. Nie chodzi też o własną dumę.
Natomiast pamiętam ból rozstania, przeplatany utrata wiary w człowieka, w miłość
jako taką, szczerość, zaufanie... To chyba miała na mysli autorka wątku, pisząc,
że ktoś był dla niej całym światem. Kimś, komu można ZAWSZE zaufać, kto ZAWSZE
będzie dla nas. Takiego kogoś teraz będzie trudniej znaleźć, nawet gdy wiadomo,
że każdy człowiek jest inny itp. Ale życzę Ci tego. Ja znalazłam Miłość Swojego
Życia. Udało się.
Pozdrawiam.
Vanilla

[alcoola]

Ja próbowałam z nim rozmawiać, ale tak jak pisze Tiye, na razie nie jestem w
stanie nie wyglądać jak sierotka Marysia, nie zaczynać szlochać po każdym
wypowiedzianym słowie i sformułować cokolwiek rzeczowo i konkretnie. Wczoraj
niepotrzebnie dałam się przyłapać na wyciu w poduszkę, oczywiście usiłował mnie
uspokoić, ale te jego próby jeszcze mnie bardziej dołują. A rzeczowe rozmowy z
nim to zawsze była porażka, on po prostu zawsze uważał, że sprawę się
załatwia "krótką piłką", tzn. w tym przypadku - on mi mówi, że mnie kocha i
żebym zapomniała o sprawie, bo to bez znaczenia - ja mam uwierzyć i przejść do
porządku nad wszystkim, jakby nigdy nic. Albo go rzucić. Koniec, kropka.
Roztrząsanie czegokolwiek, tłumaczenie - po co, skoro POWIEDZIAŁEM CI ŻE CIĘ
KOCHAM I TYLKO CIEBIE.
Nie wyduszę z niego nic więcej.

[Gość: Joanna]

To skończy się to tak, ze facet się wścieknie i pójdzie tam, gdzie bedzie mu
miło tj. w ramiona Twojej rywalki. Jesli usiłuje Cię uspokoić to juz jest krok
do przodu. Nie jestes mu obojętna, chce ratować związek. Zmusić Cie do niczego
nie mozna, ale nie wpychaj się sama na pozycję przegraną. Powiedz mu, że
potrzebujesz czasu, jego pomocy, że boli Cię, że jest Ci źle, że czujesz się
skrzywdzona, że oczekujesz od niego.........................itp.
Nie odrzucaj wyciągniętej ręki, nie wstydź się okazywać swoich uczuć. Uwierz
mi, że możesz potem tego żałować.
Pozdrawiam Joanna

[alcoola]

Mówiłam mu jak bardzo cierpię, jak wielki zadał mi ból i że nie mogę ot tak
zapomnieć o wszystkim i w ciągu kilku dni zacząć dalej normalnie żyć. On na
razie uczepił się jak rzep tego mojego niejedzenia, ciągle namawia mnie zjedz
to, zjedz tamto, wykonczysz się. A nie pyta jak ulżyć bólowi mojej duszy, jakby
to że przestanę rzygać oznaczało, że wszystko jest OK. Może dlatego wydaje mi
się to wszystko fałszywe, obliczone tylko na to żeby mnie jako tako udobruchać
i dalej robić swoje (tzn. spotykać się z tamtą).
W niedzielę przyjęłam jego wyciągniętą dłoń, wtuliłam się w jego otwarte
ramiona, oddałam uścisk... A on za chwilę spytał wesoło : to co jedziemy do
ogrodnika po tę winorośl, posadzimy dziś? Jakby sprawa już była załatwiona, bo
rzucił mi ochłap w postaci kilku czułych słówek, przytulanki, buzi, buzi, więc
już jest OK, baba załagodzona i fajnie, mam z bańki.
Tak to odbieram, te jego gesty, niestety.

[reniatoja]

A ja wlasnie sobie pomyslalam, ze alcoola to kolejny nick osoby, ktora pod
tysiacem roznych nickow zaklada tysiac roznych watkow, a kazdy z dramatyczna
historia, ktora polowe braci forumowej powala na kolana. Pozdrawiam.

[Gość: Joanna]

To trzeba było iść do tego cholernego ogrodnika, posadzic krzaczysko, przyjąć
gest pojednania. Jesli będziesz z uporem maniaka odrzucać jego, nie wiem czy
prawdziwą czy udawaną chęć pogodzenia się- przegrasz!!!!!!!! Może byc różnie,
ale jesli facet będzie tylko natrafiał na mur i opór pójdzie tam, gdzie będzie
mu przyjemnie. Oczywiście zmusić Cie nie mozna do niczego, ale apeluje do
Twojego rozsądku- jeśli zalezy Ci na tym związku, jesli cos Was łaczy, daj się
przeprosić, zacznujcie od początku.
Zaproponuj mu wizytę u ogrodnika, pogadajcie- nawet o bzdurach- i zacznij jeść,
pić! Chyba, że chcesz wykoczyć siebie, spisać na straty związek, a przy okazji
dać w kość najbliższym( matce i córce), którzy Cię kochają i się o Ciebie
martwią. Ja już chyba niczego więcej nie wymyslę. Życzę Ci jak najlepiej, ale
nie przeprowadzę za Ciebie tej rozmowy.
Pozdrawiam i przemyśl to o czym piszę- Joanna.

[Gość: maganka]

He, he, znam to, u mnie było kupowanie choinki... Joanno, Twoje rady są bardzo
dobre, ale rozumiem opór alcooli - ja na przykład byłam w stanie rozmawiać jako
tako "na temat" po miesiącu, albo i później... Pamiętam pierwszą rozmowę, kiedy
nie poryczałam się w trakcie - jako duży sukces! I to było po dwóch miesiącach!
A mnie na przykład wkurzało, że tak ryczę - widziałam, że on patrzy na to
bezradny i oczywiście, bardzo mu przykro - a ja byłam w gruncie rzeczy
wściekła, to było upokarzające! Dlatego raczej unikałam długich rozmów na
początku. Tym bardziej, że u mnie właściwie nie było o czym gadać... Owszem,
gadałam - z kilkoma zaufanymi osobami. Traf chciał, że mój przyjaciel przeżywał
równolegle kryzys małżeński i mieliśmy gorącą linię... Bardzo pomogło. No i te
maile na cały świat, bo tak się składa, że najbliżsi ludzie mi się rozjechali.
To było, jak psychoterapia - której nie podjęłam i do dziś trochę się boję jej
poddawać. Wolę uporać się z tym sama - o ile rozumiecie, co mam na myśli.
Chodzi mi o możliwość zasugerowania czegoś - podejrzewam, że taka sugestia z
ust psychoterapeuty jest silniejszym bodźcem, niż rady przyjaciół. Swoją drogą,
czy któraś z Was - mam na myśli kobiety zdradzone - szukała pomocy u
psychologa? Jeśli tak, czy możecie się podzielić uwagami - jak bylo, czy warto?
Alcoola, trzymam za Ciebie kciuki. Zobaczysz, że przetrwasz, sama się zdziwisz,
jaka jesteś silna. A co do wyjazdu - myślę, że to nie muszą byż dwa tygodnie...
Wystarczy weekend, a nawet jeden dzień - byle spędzony tak, jak najbardziej
lubisz - najlepiej w towarzystwie, które jest Ci bliskie. Spróbuj.

[alcoola]

pojechałam wtedy do ogrodnika i winorośl posadziliśmy. Tak jak wszystkie inne
drzewa, krzaki i rośliny w ogrodzie, który od dwóch lat razem urządzamy, razem
w nim pracujemy, tylko że teraz okazało się, że ktoś cały czas z nami
był....Tylko ja o tym nie wiedziałam. Wczoraj nie wrócił na noc do domu, nad
ranem zjawił się napity, znowu zaczął te swoje teksty...Nie sądzę żeby był u
niej, kiedy dzwonił w nocy do mnie raczej wyglądało na to że jest u takiego
jednego swojego kolegi, który wódki nigdy nie odmawia...Ale przecież tak do
końca tego nie wiem...

[Gość: Tiye]

taaaa? A może ty byś gdzieś się wybrała i wróciła w nocy ewentualnie nad ranem
lekko tryknięta, co? Z praktyki wiem, że to zawsze działa :))

[Gość: Joanna]

To może oznaczać 2 rzeczy- albo, że oprócz zdrady jest jeszcze problem
alkoholizmu, a w każdym razie nadużywania tego napoju- a to już całkiem inna
bajka, albo, że facet miał dość i postanowił odwiedzić kumpla.
Namawiałam Cię na twardą, rzeczową rozmowę, na postawienie swoich warunków i
nie odtrącanie wyciągniętej ręki, na egzekwowanie Twoich praw. Upierasz się
robisz swoje- Twoje życie i Twoje prawo. Ja także nie mam patentu na
nieomylność, jednak intuicja i zyciowe doświadczenie podpowiada mi, że
postępujesz wbrew sobie.
Pozdrawiam Cie, życzę powodzenia w podejmowaniu decyzji, jakiekolwiek by one
nie były, i pozbierania się możliwie szybko. Trzymaj się- Joanna

[Gość: blondyna z wioski]

co ty wlasciwie chcesz - kobieto???
Przeciez ty jemu juz dawno wybaczylas!
Nie chce byc okrutna, lecz wszystko wskazuje, ze on mam to z juz banki ........
az do nastepnego razu!
Coz sama go sobie wybralas, i masz to na co zaslugujesz.
Nie mam litosci dla ciebie, i mowie to szczerze.
I zamiast tego, ktory jak sama mowisz - zadal ci bol, niech placza nad toba i
uczielaja ci swiatlych porad - inne ciotki forumowe.

[agata.z3]

Alcoola, trzymaj się, ale jeżeli zalezy ci na utrzymaniu związku, jeżeli chcesz
to ratować - otwórz sie na niego, spróbuj...
Mój świat rozpadł sie po 14 latach małżeństwa. Walczyłam tak jak umiałam, i
madrze i głupio, i wcale niemam wrażenia, że cokolwiek w tej walce wygrałam.
Mój mąż został ze mną, zerwał tamten związek. Powiedział, że kocha mnie i nasze
dzieci - a ja przyjęłam to za dobrą monete choć powiedziałam mu, że to od niego
zalezy, bym w to uwierzyła. Widze że się stara.
Moja czujność nie śpi, choc wiem, że tak naprawde nie jestem w stanie go
kontrolowac, ale też nie widzę powodu, by dac mu całkowite poczucie
bezpieczenstwa jak kiedyś.
Napisz na mój mail gazetowy, gdybyś chciała pogadac. gadaj z kazdym kto tylko
bedzie Cię chciał słuchac, ale rób tylko to czego naprawde chcesz.

[Gość: bzdura]

Co za gnój.Zdradził,skrzywdził i jeszcze stawia ultimatum: "albo zrozum, ze Cie
kocham, albo mnie rzuć".
Co to w ogóle ma być? Jak Cię tak kocha to czemu Cię zdradził?
Niech zrobi cos w tym kierunku, zeby Ci ulżyć. To Ty teraz rozdajesz karty i
decydujesz o Waszym losie. I jesli do cholery masz ochote na długie rozmowy to
ma z Toba rozmawiać, to chyba nie jest aż takie poświęcenie w porównaniu do
krzywdy jaką wyrządził, niech pokaże jak wiele jest w stanie zrobić dla Waszego
małżeństwa.
Ja bym mu dała popalić!
Przeraża mnie świadomość, że to samo może mnie spotkać. Nie chcę!!!
Czy do jasnej cholery, nie ma prawdziwych męzczyzn na tym świecie? Lojalnych,
którzy potrafia oprzeć się pokusom w imię czegos co ślubowali nie Bogu, czy
gościom weselnym tylko swojej kobiecie? Czy wychodzac za mąż muszę zakładać
zdradę męża? To ja od razu chcę być jego kochanką, a on niech się żeni z kimś
innym.Czy mnie do cholery nie kręcą inni męzczyźni? Nie miewam pokus kilka razy
dziennie? Oczywiście, że miewam. Kobiecie jest łatwiej, do tego nie musi
szastać pieniędzmi,żeby zwabić jakiegoś ogiera. Wystarczy skinąć palcem. Na
taki niezobowiazujący seks wielu jest chętnych. I co? Mam przyprawiać rogi
swojemu facetowi? Straciłabym dla niego cały szacunek, nie chcę żyć z jeleniem,
który daje sie oszukiwać. Jesli uczucie sie wypala, lub zauroczenie kimś innym
nie mija, czas podjąć decyzję co dalej.
Jestem cholernie terytorialna, mam nadzieje, ze mój facet o tym wie, bo wie na
pewno na co mnie stać.Jesli chce mnie zdradzać, niech kurde robi to tak,żeby
mnie dym nie zaszedł, albo niech da sobie spokój, bo jak sie dowiem to zrobie
mu z dupy jesień średniowiecza.
Ale sie wkurzyłam. Wybaczcie.
Ale niedługo mam wyjść za mąż i niech nie ma więcej seksu, jesli pozwole sobie
na takie upokorzenie! AMEN

[Gość: iwonka]

Ja przeżyłam dokładnie to samo ale już mineły od "dnia zero "jak ja to określam
dwa miesiące.Miałam dokładnie aż trudno uwierzć te same myśli.Też chciałam
popełnić samobójstwo.Wkońcu poszłam do lekarza dostałam doskonałe leki na
depresje i teraz śmieje sie już z mojej sytuacji.Doskonale się czuje
psychicznie i fizycznie mimo że ja schudłam 10 kg.Zaczynam dostrzegać tylko
dobre strony tego że on odszedł i zostawił mnie z synem.Jestem nareszcie wolna
mam czas tylko dla siebie.Nigdy bym w to nie uwierzyła że to moge czuć jeszcze
miesiąc temu.CZAS GOI RANY PAMIETAJ.ON NIE BYŁ CIEBIE WART............To jest
to zdanie które sobie co dzień rano powtarzam.JA BEDE JESZCZE SZCZEŚLIWA.Ja mu
to udowodnie.

[Gość: Marta]

nie wiem, jaka jestes kobieta ale ja przezylam odwortna sytauacje. przez rok
zylam z czlowiekiem nie wiedzac ze ma rodzine. najstraszniejszy byl dla mnie
moment kiedy dowiedzialam sie o tym fakcie nie od niego ale od niej.
przedtawila mi sie jako jego zona, matka jego dziecka.
nie chce tutaj uspawiedliwac kobiety, ktora swiadomie badz nieswiadomie
wyrzadzila ci krzywde. chodzi mi jedynie o to, ze w takim ukadzie calkowita
odpwiedzialnosc ponosi mezczyzna. wiem jak trudno jest powiedziec sobie po 16
latach to juz koniec bo jestem skrzywdzona. jak mi sie wydaje wybaczysz mu tak
czy inaczej ale im pozniej to zrobisz tym lepiej. daj sobie czas na
przemyslenia, moze sie okazac ze na nim sie swiat nie konczy mimo tych 16 lat
wspolnie przezytych. moze sie okazac ze i on znajdzie czas na przemyslenia i
doceni to, co tak upokorzyl ( wasz zwiazek ). ktos kiedys powiedzial ze zdrada
cementuje - ja w to nie wierze ale moze w twoim przypadku okaze sie to prawda.
pozdrawiam

[Gość: blondyna z wioski]

Chyba tutaj na tym Forum, wiekszosc kobiet - jest walnieta w leb, tuz od chwili
urodzenia. Przysiegam, ze az do dnia wczorajszego ( kiedy tu zawitalam ),
mialam jeszcze zludzenia. Dzisiaj juz - nie!

No, jesli jestem w bledzie, co do w/w to powiedzcie mi ~ prosze?

Jak mozna zyc przez rok z czlowiekiem, nie wiedzac, ze on ma rodzine????
Albo ja zglupialam, albo swiat juz calkiem zglupial?
I nie zwalaj Marta "calkowitej odpowiedzialnosci na mezczyzne".
Bosssszzzzeee, czy to mozliwe, ze takieeeee ~ stworzyles?????

[Gość: zdziwiona]

Przeczytalam te posty i nie wiem czy potrafie zrozumiec autorke pierwszego. Nie
ma dowodu na zdrade meza, on mowi, ze kocha, przytula. W czym problem. Chyba,
ze cos przeoczylam.
Moze zdarzylo mu sie jakies zauroczenie inna kobieta. I co z tego, przeciez
chce byc z Toba. Dlaczego rozpaczasz???

[Gość: blondyna z wioski]

zdziwiona napisa(a):
Dlaczego rozpaczasz???


Z nawyku!!!

[panidanka]

Gość portalu: blondyna z wioski napisał(a):

> Jak mozna zyc przez rok z czlowiekiem, nie wiedzac, ze on ma rodzine????
> Albo ja zglupialam, albo swiat juz calkiem zglupial?
> I nie zwalaj Marta "calkowitej odpowiedzialnosci na mezczyzne".
> Bosssszzzzeee, czy to mozliwe, ze takieeeee ~ stworzyles?????
>
>
>

jak niezły "krętac\" to przez rok da radę "zakręcić" bez rodziny jeśli do tego
dodamy różne środowiska i miasta
a że Bóg i takie KOBIETY stworzył?
jakich miał MĘŻCZYZN do dyspozycji takie tez im stworzył kobiety na codzienność
:)))
te inne są jakbu "od święta" :)))
święta od codzienności nieraz bardzo nudnej :)

pozdrawiam oburzoną tym, że TAKIE też jesteśmy- MY KOBIETY
takie codzienne po prostu :)

danka

do blondyny

[Gość: Marta]

twoje prymitywne komentarze swiadcza ze naprawde jestes z wioski.
pozwol ze nie odpowiem na twoje pytania, bo nie jestem w stanie znizyc sie do
twojego poziomu.

[panidanka]

Gość portalu: Marta napisał(a):


... chodzi mi jedynie o to, ze w takim ukadzie calkowita
> odpwiedzialnosc ponosi mezczyzna.

nie ponosi
nie koniecznie TYLKO ON
takie po prostu czasami bywa życie pomiędzy dwojgiem czy trojgiem
może mąż naszej rozpaczającej forumowiczki ....spotkał kobietę, która....
wypełniła mu lukę uczuć nie zaspokojonych przez jego żonę
czy można wtedy obarczać GO za...te inne uczucie?
za tę JEGO chęć poznania?
żona cierpi?
ano cierpi?
ale czy cierpienie nie jest "wpisane" w nasze wątki życia?

tak ja myślę
może się myle
ale po wielu różnych moich wątkach cierpienia wiem, że....mądrzeję życiowo,
kiedy się z nimi uporam do końca :)
i to jest optymistyczne w moich cierpieniach mojej duszy



pozdrawiam WSZYSTKICH i WSZYSTKIE, które MAJĄ ODWAGĘ cierpieniu duszy wyjść
naprzeciw

danka

[Gość: Tiye]

lubię Twoje posty, jesteś bardzo mądrą kobietą i cieszę się, że możemy czasami
tutaj się spotkać - wtedy widzę, że moje przemyślenia nie są bez sensu, że ktoś
jednak myśli podobnie. Pzdr.

[julia001]

Nie rozczulaj się tak nad sobą. Świat jest piękny i nie kończy się na facecie.
Skoro tak postąpił, to chyba nie masz czego żałować... Wolałabyś być
okłamywana??? Wiem co mówię. Przeżyłam to. Tylko, że mój były nie przyznał sie
do licznych... hmmm... nawet bardzo licznych zdrad. Dowiedziałam się tego od
osób trzecich... I jak byś się czuła w takiej sytuacji??? Wiem, że jestem od
Ciebie młodsza, ale to zawsze boli tak samo. Zajmij się czymś, co pozwoli Ci
chociaż na chwilę przestać myśleć. To pomaga. Nawet nie wiesz, jak. Zdaję sobie
sprawę, że to na początku wcale nie będzie łatwe... Ale minie. Życzę Ci
powodzenia.

[carlabruni]

Nie bądź głupia!!!! Teraz nie wyobrarzasz sobie życia bez niego. Mam jedno
pytanie. Jak żyłaś zanim go poznałaś? Skoro jakoś żyłaś to znaczy, że życie bez
niego jednak jest możliwe. Pozdrawiam.

[Gość: wiruska]

Wydaje mi się po czytaniu wątków, że kobiety wogóle nie wierzą w siebie, tak
jakby facet był jakimś guru, dzięki któremu funkcjonują , żyją, oddychają itd.
A co z marzeniami? Z realizacja siebie? Kobiety musza się nauczyć że stanowia
wartość samą w sobie a nie tylko gdy mają faceta (obojętnie jakiego). Jakies
chore myślenie czy co?

[Gość: maganka]

Mam wrażenie, że niektóre z Was po prostu nie rozumieją, o co w tym wszystkim
chodzi. Chyba niekoniecznie o to, że alcoola straciła siebie, swoją jedyną
wartość etc. - tracąc (choćby pozornie, bo są dalej razem) męża. Człowiek ma
poczucie, że się zapada, że znika, że jest porzuconą ścierką - z powodu UTRATY
ZAUFANIA. Ponieważ okazuje się, że związek, który budowalo się we dwoje -
wyznając pozornie te same zasady - okazał się kłamstwem, porażką. To ciężka
trauma, trudno się z tym uporać. Odczuwałam dokładnie to samo, nie ma to
żadnego związku z tym, czym się naprawdę jest, czy ma się poczucie własnej
wartości, czy nie. Cierpi się z prostego powodu - na waszych oczach rozpada się
domek z kart, o którym myślałyście, że jest niemal fortecą... Dookoła padały
inne fortece, ale wy myślałyście - mnie to nie dotyczy, bo mój dom... bo moja
rodzina... A tymczasem - owszem, to dotknęło właśnie was. Myślicie wtedy
rozpaczliwie - gdzie popełniłam błąd?? Kiedy to się zaczęło?? Niby wydaje się,
że jego wina jest ewidentna, powinien był najpierw przyjść do nas - powiedzieć,
co jest źle, a nie szukać pocieszenia na boku... A jednak wyrzuty sumienia
męczą, człowiek gryzie się godzinami. Ja miałam przez tych kilkanaście
cudownych lat wielkie poczucie bezpieczeństwa. Bo miałam kochającego człowieka,
który codziennie zapewniał mnie o swojej miłości. Zapewniam was, że to jak
narkotyk. Nie da się ukryć, że nagły brak takiego poczucia bezpieczeństwa daje
po tyłku - choćbym miała niezbitą pewność, że mam urodę seksbomby i
inteligencję noblistki (a nie mam ;((...)! Kobiety! Trochę empatii, proszę!

[Gość: realistka]

Dlaczego kobiety są takie naiwne?? Czy naprawdę wierzysz Alcoola, że mąż
zrozumiał swój błąd, w jednej sekundzie zapomniał o tamtej kobiecie i marzy
tylko o tym, aby być z Tobą?? Czy naprawdę uwierzyłaś w jego słowa, kiedy
mówił "Kocham tylko Ciebie? Jeśli tak, to naprawdę nie znasz życia...

Twój mąż chce upiec dwie pieczenie na jednym ogniu. Nie licz na to, że Cię
zostawi, bo tego na pewno by nie chciał. Zależy mu na posiadaniu żony, która
stworzy jako takie ognisko domowe, poprowadzi dom,posprząta, ugotuje, pójdzie z
nim na bankiet, urodziny, do znajomych. Z drugiej strony pragnie kochanki. Czy
tego chcemy czy nie wizja uprawiania seksu z młodszą kobietą strasznie facetów
podnieca i chociaż byłabyś niewiadomo jak wspaniała w łóżku, on i tak będzie
kontynuował znajomość z kochanką. Najlepsze jest to, że faceci zawsze wypierają
się zdrady, nawet przyłapani w niedwuznacznej sytuacji z inną kobietą. Kłamią
jak z nut, mówią teksty: "jesteś jedyną kobietą, którą kocham" itd. Nie bądź
naiwna i zamiast codziennie płakać do poduszki, wywal go z domu. Mieszkając z
nim pod jednym dachem, kiedy już wiesz o tej drugiej, dajesz mu do zrozumienia,
że akceptujesz tę sytuację. Nie marnuj swojego życia, bo nawet jeśli Twój mąż
zerwie tę znajomość, za jakiś czas pozna kogoś innego.
Zawsze będę miała żal do matki,że nie odeszła od ojca, kiedy się dowiedziała o
tym, że ma kochankę. Efekt jest taki, że nadal mieszka z nim pod jednym dachem,
a kochany tatuś jest w rozjeździe między jednym domem a drugim,w którym razem z
kochanką czeka na niego ich dziecko, a raczej bękart, którego z całego serca
nienawidzę....

Pozdrawiam...

REALISTKO MYSL REALISTYCZNIE....

[Gość: Alicja]

Realistko ten "bekart" jak brzydko napisalas to twoj brat badz siostra. To po
pierwsze. Po drugie to nie wina tego dziecka, podobnie jak nie twoja,ze wasz
ojciec ma dwa domy. Czy napewno bylabys szczesliwsza gdyby ojciec opuscil wasz
dom??? cokolwiek sie nie stalo pamietaj tamto dziecko nie jest ani lepsze ani
gorsze niz ty. Postaraj sie moze je poznac a moze nawet polubic...

[panidanka]

Gość portalu: wiruska napisał(a):

Kobiety musza się nauczyć że stanowia
> wartość samą w sobie a nie tylko gdy mają faceta (obojętnie jakiego). Jakies
> chore myślenie czy co?

a to wszystko przez ten patriarchat przez tysiąclecia :))))
a ty byś chciała tak od razu -pstryk- i tych tysiączków nie ma, a....
sklepy jednak kuszą tymi setkami już nawet :)))

danka

[Gość: wiruska]

Sami tworzymy przestrzeń wokół siebie. To od nas zależy na co się godzimy a na
co nie. Nie interesuje mnie co inne kobiety przez tysiąc lat myslały. Ważne
jest tu i teraz. Kobiety powinny nauczyć się jak najszybciej, innego myślenia
na swój temat, innego traktowania własnej osoby.

Ja nie jestem stereotypowa kobieta, ja się nie zgadzam na takie traktowanie
kobiet i na cały ten brud związany ze zdradą.

[panidanka]

Gość portalu: wiruska napisał(a):

> Sami tworzymy przestrzeń wokół siebie. To od nas zależy na co się godzimy a
na
> co nie. Nie interesuje mnie co inne kobiety przez tysiąc lat myslały. Ważne
> jest tu i teraz. Kobiety powinny nauczyć się jak najszybciej, innego myślenia
> na swój temat, innego traktowania własnej osoby.
>
> Ja nie jestem stereotypowa kobieta, ja się nie zgadzam na takie traktowanie
> kobiet i na cały ten brud związany ze zdradą.

i to jest w was 30-tkach obecnych piękne i wartościowe co w WAS podziwiam

danka

[Gość: ja]

5 dni temu zawalił się świat, jak żyć? Dalej żyć!

[katja]

Mysle tak samo. Zwiazek wymaga zaufania, jesli go podwazono, to nie ma zwiazku,
mieszkasz ze swoim mezem? To juz nie jest twoj maz, to sublokator z ktorym
dzielisz mieszkanie
Gdyby twoj najlepszy przyjaciel ciebie oszukal, zdradzil , okradl lub
naplotkowal za twoimi plecami to pozegnalabys go bez pardonu, a mezowi
wybaczasz? To tez mial byc twoj przyjaciel, kochanek etc..
Jednorazowa zdrade mozna wybaczyc ale oszustwa ciagnacego sie kilka lat lub
miesiecy , nie! Bo to juz klamstwa i podwojne zycie a na to nie powinnas sie
zgodzic. Kto chce zyc z oszustem? Zlodziejem? Bandyta? Nikt.

[Gość: Robi]

Mnie też kilka lat temu świat się zawalił. Kochanek mojej żony jest w
związku .Rozmawiałem z jego żoną .Początkowo była załamana tak jak Ty.Po kilku
miesiacach ją spotkałem.Powiedziała że jest szczęśliwa . Z tym samym
facetem ! Może Ty też jeszcze będziesz?Życzę Ci abyś mogła przebaczyć i
zapomnieć.Ja przebaczyłem ,ale nie mogę zapomnieć.Niestety:(

[Gość: maganka]

Serio piszesz, czy to ściema?... Bo - sorry, jeśli byleś poważny - brzmi nieco
komicznie... Niezależnie od faktu, że to oczywiście możliwe. Zależy od
charakteru - człowiek musi być odpowiednio naiwny albo wręcz przeciwnie -
odpowiednio cyniczny.

Moze i komicznie ,

[Gość: Robi]

ale mnie nie do śmiechu .Pewnie dlatego nie wyczuwam komizmu postu .Może
kiedyś?