co dali Wam rodzice na starcie?

[reniatoja]

Mieszkanie, samochod, konto w banku pełne kasy, a moze chociaz meble? Czy do
wszystkiego dochodzicie pracą rąk własnych? Ktoś pomnaża talenty juz
otrzymane, czy wszyscy zaczynali od łyżki i talerza o wyksztalceniu zdobytym
bez pleców nie wspominajac? Pytam tak zaintrygowana wątkiem podsumowującym
zycie +/-30 latków. Wynika z niego, że wszystko zdobywamy praktycznie sami. I
swietnie sobie radzimy. I dumni z tego jestesmy. Skad wiec to zabieganie,
zeby nasze dzieci mialy łatwiejszy start? Dajac dziecku wszystko co mozliwe
moze ograbiamy go z czegos wazniejszego - poczucia, ze nikomu nic nie
zawdziecza, ze samo potrafi do wszystkiego dojść?

[Gość: marta]

moi rodzice dali mi wiecej niz rodzice moich rowiesnikow, bo mogli sobie na to
pozwolic. mojemu bratu dali tyle samo. ja po jakims czasie odcielam sie od
zrodelka rodzicow i zaczelam zarabiac wlasne pieniadze powoli ale skutecznie
budujac swoj majatek. teraz mam duzo i duzo daje swojej corce.
moj brat nigdy nie odcial sie od zrodelka ...... ma duzo mniej niz ja ......
mysle ze kazdy z nas jest inny.
rockefeller pomnozyl majatek swojego ojca, bill gates stworzyl swoj praktycznie
od zera.

[Gość: Woda]

Moi rodzice mi na początku dali dużo miłości.
Potem zaczęłam ją namnażać i teraz już jestem kochana i kocham w trójnasób.

Resztę zarobiłam od początku samodzielnie i bez pleców.

[reniatoja]

CZytał ktoś z Was książkę "Niania w Nowym Jorku"? Powiedzcie jakiemacie po niej
wrazenia? Ja uwazam, ze to strasznie przerysowana historia, nie chce mi sie
wierzyc, ze bywaja tachy rodzice.

Mnie rodzice dali dużo tak zwanego majątku. Ziemię, dom, drugi dom. NA
papierze. Ale nie moge tego rozwijać, korzystać z tego i pomnażać, bo poki
Ojciec zyje, to i tak wszystko musi byc tak, jak jemu się podoba, a nikt nie ma
ochoty byc traktowany ak smarkacz przez cale zycie, tudzież jak niewolnik, a po
drugie Ojciec rozdzielił to wszystko niesprawiedliwie, dał mi praktycznie 80%
całego swojego dośc duzego majątku i tak być mie może, ja to wszystko będę
musiała kiedyś jeszcze raz porozdzielać między braci, bo nie zamierzam mieć
wobec nich długów moralnych tylko dlatego, ze jestem jedyną oosbą, do której
Ojciec ma jakie takie zaufanie. A na razie własnym sumptem radzimy sobie
nienajgorzej też.

Reniu urzekla nas twoja historia

[Gość: koteczka]

ja czytalam renius - strasznie dolujaca ksiazka

a co do majatku i braci, to strasznie ciekawe jest to co mowisz :P na pewno
wszyscy z zainteresowaniem przeczytaja i pochyla glowy nad twoja historia

[magic00]

Guzik z pętelką...

[...]

[Gość: Antoni]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[pierozek_monika]

moi rodzice, to na pewno nie zamożni ludzie. Mojego męża rodzice bogatsi, ale
też klasa średnia.
Ponieważ "nieco" ich zaskoczyliśmy w wieku naszych 20 lat faktem spłodzenia im
wnuka, nie mogliśmy wiele oczekiwać. Pomoc w postaci mieszkania otrzymaliśmy 3
lata po ślubie, sami na nie nie dalibyśmy z mężem rady zarobić. Tak to sobie i
rodzicom właśnie pokomplikowaliśmy. Mogę się cieszyć, bo od mamy otrzymałam
pomoc w postaci pomocy przy pilnowaniu i wychowywaniu córki, przecież musiałam
pracować i uczyć się dalej. Za wszystko co dla nas zrobili rodzice, mają naszą
dozgonną wdzięczność - bynajmniej nie gołosłowną.

[grogreg]

Jak to co? Wszysko. Zycie, dziecinstwo, wartosci, wyksztalcenie. Mało?

[niedzwiedzica_sousie]

utrzymywali mnie częściowo na studiach. to chyba tyle.

[uasiczka]

na razie otrzymaliśmy możliwość mieszkania z nimi - dopóki sobie czegoś nie
kupimy, a potem dostanę mieszkanie - ale jak już umrą więc mi się spieszy.

[malwa33]

podobnie jak koleżanka powyżej moi rodzice zostali dziadkami, gdy miałam 19
lat:)
niewiele mogli mi zaoferować, gdyż niewiele mieli
koszty edukacji pokryłam sama
mieszkanie i inne niewielkie dobra zdobyliśmy wspólnie z mężem po kilku latach
dali mi miłosc, dają ją swoim wnukom, daja ile mogą
Mogą ale nie musza to nie jest ich obowiązkiem.
Odciełam sie od garnuszka rodzicow w młodym wieku i tak jest do dzis.

[Gość: kina]

hmmm..jakiś czas temu zostałam wdową z roczna córa,a rodzice?na wstępie pomogli
mi swoją obecnością,tym ,że byli przymnie.Teraz zakładam nową rodzine,mieszkam
z moim partnerem i oddzieliłam sie cześciowo od rodziców,ale nadal mam ich
wmiare blisko.Teraz finansowo mi nie pomagaja i bardzo dobrze...nigdy im sie
nie przelewało,ale też starali się żeby mi niczego nigdy nie brakowało.Ja teraz
mam prace mieszkam z partnerem....mie powodzi nam sie najgorzej ,ale też nie
musimy się martwić o jutro...Teraz to ja pomagam swoim rodzicom i nie uważam że
to coś złego...wiem ,że oni oddali by za mnieżycie...wiem też ,ze teraz tata
stracił prace i ciężko im jest .Niechetnie przyjmuja moją pomoc<naszą>ale to
zrozumiałe ...w każdym razie kocham ich i na tyle ile moge teraz ja bede
pomagać im;-]pozdrawiam...

[Gość: Marcin]

Dali mi pewne zasady na dorosłe życie:
- uczciwość;
- skromność ale jednocześnie poczucie
własnej wartości;
- optymizm życiowy;
- stawianie rodziny, najbliższych bezwzględnie
na pierwszym miejscu;
- pomoc, w miarę możliwości, tym, którzy jej potrzebują;

To tyle, co mi się przypomniało - a, i jeszcze takie
pprzysłowie, które słyszałem często i które też
stosuję: "bez pracy nie ma kołaczy" :)

[panidanka]

mnie?
mętlik w gówie co należy i wypada a co już nie :)))
i ja prawie to samo pozostawiam po sobie moim dzieciom
mają zajęcie na CAŁE ŻYCIE w tym przesiewaniu ziaren od plew :)

rodzina kopciuszków dziejowych czyli danka

[Gość: Monisia]

Rodzice dali mi wykształcenie, teraz płacą za studia doktoranckie, mieszkanie i
wszystko o co poproszę, ale to dlatego ze po prostu ich na to stać i mowią ze
co mają robic z kasą jesli nie inwestować w dzieci.Sami mają juz wszystko,
czego potrzebują.

[tribeca]

bardzo fajny wątek:)

Rodzice pomogli mi się wykształcić - bez nich nie byłoby dziennych studiów,
podczas których nie "skalałam się" pracą:) no, poza wakacyjnymi pracami, aby
zarobić na własne wydatki. Ciągle mi pomagają finansowo - w razie potrzeby, bo
zarabiam na siebie, ale bywają chudsze miesiące.
Myślę, że to jest najważniejsze - żeby zapewnić dziecku dobre wykształcenie,
pokazać, jakie ma możliwości, a później pozwolić mu żyć samodzielnie

[penelopa.pitstop]

Wychowali mnie wedlug swoich zasad (nie wszystko sie udalo po ich mysli, nad
czym czasami ubolewala moja matka), mialam spokojne dziecinstwo i okres
dorastania. Jak juz postanowilam sie wyprowadzic z domu pomogli mi troche
finansowo w kupnie mieszkania, dali mi na pierwsza wplate. Na reszte zacignelam
kredyt. Inne moje osiagniecia to juz raczej moje dzielo, ale moze dzielo ktore
bylo wynikiem ich wychowania.
Swoj pierwszy samochod kupilam calkowicie za wlasne fundusze, ojciec pojechal
tylko ze mna obejrzec go. Przy drugim samochodzie rowniez pojechal ze mna
obejrzec go. Z samochodami i naprawami radzilam sobie sama chociaz wiedzialam,
ze w razie czego pojedzie do warsztatu czy zalatwi jakas inna formalnosc.
Wiem, ze moge na nich zawsze liczyc ale nie znaczy, ze naduzywam tego.
Czasami wydawali mi sie nadgorliwi w jakis sprawach wiec od razu to
prostowalam. Nie lubie jak ktos mi sie wtraca do mojego zywota i mowi mi jak
co mam robic albo robi to za mnie.
ZLe bym sie czula gdyby moi rodzice byli moimi sponsorami, kupili mi
mieszkanie, samochod i jeszcze dawali kase na wszystko. Niektorzy potrafia tak
zyc ale ja nie.

Penelopa.

[mika_forum]

Rodzice nic... ALe odziedziczylam mieszkanie po dziadkach, dzieki czemu moge
zyc na luzie, jechac raz do roku na wakacje i takie tam...
Ale znalam pare osob ktore odziedziczyly mieszkanie i... nie wziely sie do
ZADNEJ pracy zyjac z wynajmu, co dla mnie byloby dolujace.

[Gość: Ja]

powiem krótko - nic. Oprócz oczywiście tego, że mnie wychowali.

[Gość: zmęczona]

Dali bardzo dużo miłości, wiary w siebie i tzw mądrości życiowej. Dołożyli do
tego mieszkanie i dobre wykształcenie. Nie powiedzieli jednak "Masz dziecko i
rozkoszuj się życiem", a wręcz przeciwnie pokazali co znaczy ciężka praca i jak
dochodzi sie do wszystkiego. Pomimo, że rodzice umożliwili mi studiowanie w
systemie dziennym, uczęszczanie na kursy językowe itp to od 15 roku zycia
pracowałam po zajęciach aby udowodnić im, że ich starania i poświęcenie
zaowocują, że nie nauczyli mnie tylko brać i oczekiwać. Teraz kiedy mam swoja
rodzinę chcę tak dać swoim dzieciom właśnie tyle i tak jak oni.

[panidanka]

Gość portalu: zmęczona napisał(a):

> Dali bardzo dużo miłości, wiary w siebie i tzw mądrości życiowej.

o ile wiem, to...mądrość życiową" zdobywa się samemu :)))
bo ta przekazywana to...nazywa się TRADYCJA

[Gość: Dalila]

Ja dostałam w posagu miłość, poczucie bezpieczeństwa, dobre wychowanie i
świetne wykształcenie. No i wzór dobrego małżeństwa i rodziny:)

Przeczytajcie

[Gość: pn]

Boże, co ja bym dała za mieszkanie na starcie. Dużo osób, które dostają
mieszkanie od rodziców, nie docenia tego i żyje ze świadomością, że w sumie to
na wszystko, co mają same zapracowały. Zupełnie nie zdają sobie sprawy, co to
znaczy zaczynać życie na własną rękę bez lokum. Wystarczy mi porównać moją
siostrę i jej koleżankę Martę. Marta dostała podczas studiów nowiutkie, super
urządzone 3-pokojowe mieszkanie oraz nowy samochód. Ma coś, do czego ludzie
dochodzą latami bardzo ciężką pracą. Swoją pensję w tej chwili może wydawać na
egzotyczne podróże, drogie ciuchy i cokolwiek sobie zapragnie. Moja siostra z
kolei kupiła mieszkanie(kawalerke) na kredyt i w tej chwili tak jest obłożona
kredytami, że cała pensja(2000) idzie na opłaty i muszę jej pożyczać na życie.
O ciuchach, podróżach, samochodzie może zapomnieć, chyba że wyjdzie za mąż lub
dostanie lepiej płatną pracę. Marta jest oczywiście przekonana, że wszystko co
ma zawdzięcza sobie,no bo przecież to ona płaci za czynsz. Niestety zamożni tak
mają,że nie zdają sobie sprawy,że dla innych takie mieszkanie na starcie to
marzenie.
Te dwa przykłady ilustrują, jak to różnie w życiu bywa. Czasami myślę, że to
niesprawiedliwe, ale tak to już jest i zawsze bedzie,że na świecie będą bogaci
i biedni...A niestety w dzisiejszym swiecie bez pieniędzy ani rusz...nawet
zachorować nie można, bo leki i prywatni lekarze są strasznie kosztowni...

Pozdrawiam

pałeczkę...

[Gość: obierzyna]

..ktora przekazuje powoli mojemu dziecku, itd.
reszta (czyli rzeczy materialne) to jest marnosc nad marnosciami

[aga10.03]

Przede wszystkim dobre rady, wsparcie i wyrozumiałość. Dali świadomość, że są,
jak tylko będą potrzebni.

[Gość: jak zanam zycie]

to pewnie za wiedza i zgoda rodzicow, dostalam klapsa w dupcie - aby zaczac
samodzielnie oddychac. I tak mi to juz pozostalo!

[oldbay]

:)
To największy dar :)
-
oldbay

[Gość: 25poślubie]

Moja mama,wdowa zrobiła nam wesele.Mąż sam musiał zarobić na pokrycie kosztów
weselnych.Moja teściowa poświęciła na to wesele AŻ 50 jajek.Po 20 latach
zaczęła nam je wypominać.Do wszystkiego doszliśmy sami(całe szczęście) nie mamy
luksusów ,ale nie narzekamy.Wniosek:lepiej jeść własny suchy chleb niż z
darowaną kiełbasą.

[Gość: 123]

Coś mi się wydaje, że to Ty masz do niej pretensje, że Ci się do wesela nie
dołożyła. Przyznaj się... To widać od razu...

[Gość: Richelieu*]

nerwicę i perfekcjonizm ocierający się o zboczenie

[bez_loginu4]

Gość portalu: Richelieu* napisał(a):

> nerwicę i perfekcjonizm ocierający się o zboczenie

znaczy sie osobowosc anankastyczna

[liloom]

reniatoja napisała:

> Mieszkanie, samochod, konto w banku pełne kasy, a moze chociaz meble? Czy do
> wszystkiego dochodzicie pracą rąk własnych? Ktoś pomnaża talenty juz
> otrzymane, czy wszyscy zaczynali od łyżki i talerza o wyksztalceniu zdobytym
> bez pleców nie wspominajac? Pytam tak zaintrygowana wątkiem podsumowującym
> zycie +/-30 latków. Wynika z niego, że wszystko zdobywamy praktycznie sami. I
> swietnie sobie radzimy. I dumni z tego jestesmy. Skad wiec to zabieganie,
> zeby nasze dzieci mialy łatwiejszy start? Dajac dziecku wszystko co mozliwe
> moze ograbiamy go z czegos wazniejszego - poczucia, ze nikomu nic nie
> zawdziecza, ze samo potrafi do wszystkiego dojść?

Reniu, dajesz swojemu dziecku mozliwosci zycia, ktorego sama moze nie mialas i
chyba o to chodzi. Nie chodzi o kase, tylko CO sie z tym zrobi co sie dostalo.
Z tym domem w Polsce moze kiedys cos zrobisz, spokojnie.
Ja mysle, ze dobrze jest jak dziecko zajdzie wyzej niz rodzice. Pod wzgledem
finansowym, intelektualnym czy tam co kto chce i kto lubi. I przy okazji zeby
bylo ze swojego zycia zadowolone. Mam nadzieje ze qmasz o czym mowie, jesli
nie - to rozwine.
Z rzeczy, ktore dali mi rodzice wykorzystalam przede wszystkim wykszatlcenie,
staram sie je dalej rozwijac i wykorzystywac to co umiem, w taki sposob aby
osiagnac maximum. Jak znam np. 4 jezyki, to uwazam ze moje dziecko tez
CONAJMNIEJ to powinno tez umiec. Jak zrobilam studia to moje dziecko tez da
rade. Jak doszlam do... itd itd.
A mieszkanie czy samochod tez maja znaczenie - ulatwia wiele spraw.
Ja i tak (jak wiesz) wszystko rzucilam i pojechalam sobie w sina dal. Do czego
doszlam widzialas, mimo ze zaczynalam z przyslowiowym plecakiem.

[danutabis]

liloom napisała:

> Ja i tak (jak wiesz) wszystko rzucilam i pojechalam sobie w sina dal. Do
czego
> doszlam widzialas, mimo ze zaczynalam z przyslowiowym plecakiem.

a ja...
nie rzuciłam choć mogłam i byłoby mi lżej z tym plecakiem bez przeszłości
nie żałuję jednak, że ...mój pusty plecak przekazałam swoim dzieciom
może jednak nie całkiem pusty, ale lżejszy to fakt

danka

[liloom]

danutabis napisała:

> a ja...
> nie rzuciłam choć mogłam i byłoby mi lżej z tym plecakiem bez przeszłości
> nie żałuję jednak, że ...mój pusty plecak przekazałam swoim dzieciom
> może jednak nie całkiem pusty, ale lżejszy to fakt
>
> danka

moze rozwin nieco bo jakos nie moge sie doszukac sensu pustego ale nie calkiem
plecaka -

[danutabis]

liloom napisała:

> danutabis napisała:
>
> > a ja...
> > nie rzuciłam choć mogłam i byłoby mi lżej z tym plecakiem bez przeszłości
> > nie żałuję jednak, że ...mój pusty plecak przekazałam swoim dzieciom
> > może jednak nie całkiem pusty, ale lżejszy to fakt
> >
> > danka
>
> moze rozwin nieco bo jakos nie moge sie doszukac sensu pustego ale nie
calkiem
> plecaka -

jak nie kumasz tego to nie zakumasz jak napiszę więcej co było w moim plecaku

przykro mi niekumaty liloom
zwróć się o kumatość do tych którym z ich plecaka się przelewa

biedna danka

[liloom]

dziecino, nie dosc ze nie umiesz napchac do plecaka i jestes tchorzem, bo nie
umiesz w sina dal - to jeszcze jestes niewychowana i nie umiesz argumentowac
swoich wypowiedzi. klapa na calej linii.

Dali mi zycie a nie wyskrobali ....

[Gość: newbornfriend]

bo im przeszkadzalem w planach zyciowych.

[danutabis]

Gość portalu: newbornfriend napisał(a):

> bo im przeszkadzalem w planach zyciowych.

i tylko tyle czy...aż tyle?

[Gość: Ida]

Mnie dali kopniaka w d... i stwierdzili;jesteś ładna,zgrabna i powabna,dasz
sobie radę w życiu.I dałam:)))Zrobili to świadomie,ale teraz tracę na tym,a
konkretnie moja wrażliwość..Dla mnie nie ma rzeczy nie do zrobienia.Czym
większa przeszkoda,tym większy skok.I albo z tarczą albo na tarczy.Mogę śmiało
powiedzieć,że rodzice mnie "utwardzili".Ale nie czuję się z tym
szczęśliwa.Czasami mam wrażenie,że zrobili mi krzywdę....Jestem za twarda,zbyt
bezkompromisowa,czasami cyniczna...Ale z drugiej strony wiem,że nic(???) mnie
nie złamie i czerpię z tego siłę psychiczną...Tak więc na dwoje babka
wróżyła...POzdrawiam.Ida

[bez_loginu4]

cieszcie, sie ze rodzice nie dali wam na starcie dlugow, bo i takich znam

[Gość: miecio]

czapeczkę, śpioszki i pieluchę. Nawet zrobili mi w tym zdjęcie.