presja otoczenia - małżeństwo

[Gość: karina]

Otwieram ten wątek dla tych wszystkich kobiet, które ciągle pytają się swoich
niezamężnych koleżanek o to, kiedy wyjdą za mąż. Oraz dla tych, których
zdaniem 30-letnia samotna kobieta jest żałosna. Otwieram ten wątek z prośbą
abyście się zastanowiły, czy naprawdę warto jest wywierać presję, bo nawet
jeżeli jest to w żartach, to przy setnym z kolei takim tekście odechciewa się
wszystkiego!

W naszym społeczeństwie pokutuje przekonanie, że jeżeli 30 letnia kobieta
nie ma męża, to musi być z nią coś nie tak. Opinia ta dotyka wszystkie
kobiety - i te mniej atrakcyjne (tu winę za "staro panieństwo" zwala się na
wygląd) jak i te bardzo ładne (najwyraźniej mają jakiś ukryty feler).
Dlaczego o tym piszę? Mam co prawda dopiero (a może już) 25 lat, a kwestia ta
powoli zaczyna mnie dotykać. Presja czai się wszędzie. I to nie ze strony
rodziny, która też oczywiście swoje dokłada, ale ze strony... koleżanek.
Koleżanki te, choć aktywne zawodowo i często skupiające się na własnych
karierach, jako wyznacznik "pełnej kobiecości" uważają posiadanie (lub
perspektywa posiadania, jak to ma miejsce u kobiet zaręczonych) męża.
Niejednokrotnie słyszałam, że powyżej 30-tki lepiej być rozwódką niż panną,
bo to pierwsze przynajmniej nie jest takie żałosne. Nie tak dawno też brałam
udział w rozmowie podczas której dziewczyny użalały się nad inną (chwilowo
nieobecną), która ma ten "niefart", że ma 32 lata i nie ma męża. Kiedy
nieśmiało próbowałam jej bronić usłyszałam: "ty się ciesz, że chociaż masz
szansę na ślub, bo już złapałaś faceta".
Tym "złapanym" facetem jest mój kochany Tomek, z którym jestem od roku i
daleka jestem od określania go mianem "zdobyczy". Wielokrotnie rozmawialiśmy
o ślubie, ale zawsze podkreślaliśmy, że ważne jest dla nas aby to była nasza
decyzja a nie środowiska. Trudno jest jednak to utrzymać, kiedy na każdym
kroku słyszymy pytanie "kiedy ślub?", a niedawno nawet mi zasugerowano, że
powinnam się zastanowić, bo jeżeli Tomek nie chce się żenić, to może lepiej
go zostawić i dalej szukać kandydata na męża (jak to usłyszałam: "młodsza się
nie robisz"). I takie "życzliwe" teksty mnie wkurzają, bo ja naprawdę nie
chcę sprowadzać swojego zycia do poszukiwania męża!

[inezja21]

po prostu niektórzy nie rozumieją,że czasy się zmieniły.

[concordia01]

Karina ma dużo racji. Najgorsze jest to, iż takie poglądy pokutują w dalszym
ciągu wśród ludzi mieszkających zarówno w dużych miastach, jak i w małych
miasteczkach. Tylko, że w tych pierwszych nierzadko obgaduje się taką osobę,
podczas jej nieobecności, a w tych drugich wręcz wytyka palcami.

[inezja21]

wytykanie kogoś palcami za cokolwiek jest wstrętne.
ale osoba samotna w wieku lat 40 może miec problem ze sobą i o to zapewne jest
nieumiejętnie wyrazona troska krewnych:)

[miang]

inezja21 napisała:

> wytykanie kogoś palcami za cokolwiek jest wstrętne.
> ale osoba samotna w wieku lat 40 może miec problem ze sobą i o to zapewne
jest
> nieumiejętnie wyrazona troska krewnych:)

a osoby wytykające najprawdopodobniej już teraz mają problemy ze sobą i to
poważne

[q02121974]

a ja mam to gdzieś. nie mam męża i wcale mi się nie spieszy. dla mnie
małżeństwo nie jest żadnym wyznacznikiem szczęścia. otoczenie nie wywiera na
mnie presji, bo sobie na to nie pozwalam. rodzinka mi się nie wpieprza, bo jest
za daleko. poza tym, znajome mi małżeństwa funkcjonują na zasadzie "udajemy że
jest OK, bo tak wypada". mnie coś takiego nie interesuje. nie będę żyła
pozorami, bo wykończę się psychicznie. a to, że mnie obgadują na boku olewam,
jak chcą gadać niech gadają, ich prawo. najważniejsze jest żeby tylko na
dzieciaka nie było za późno

[Gość: marta]

niestety karina masz duzo racji w tym co mowisz.
jestesmy bardzo drobnomieszczanscy w swoich pogladach. czasami dochodzi do
paranoi ze zly maz jest lepszy od zadnego.
zgadza sie, kiedys jedna z moich samotnych kolezanek powiedziala ze zazdrosci
rozwodkom, bo nimi nikt nie gardzi ze sa same.
paranoja.
ja bardzo dlugo bronilam sie przed malzenstwem. a to czasu brak, a to kariera,
a to partnerzy nie ci. generalnie lubilam swoja niezaleznosc.
presja rodziny byla jednak nie do zniesienia. te rodzinne obiadki, te zyczenia
swiateczne : zebys sobie wreszcie jakiegos chlopca znalazla itd.
mialam dosyc. wyjechalam za granice do miasta stworzonego dla tzw singli.
zamieszkalam w nowym jorku i dopiero tutaj odczulam jak super jest byc singlem.
ale .... los bywa zwodniczy. poznalam tutaj milosc swojego zycia i wyszlam za
maz.
jak to moja mama powtarza ucieklam od malzenstwa zeby wyjsc za maz :-)
dla mnie wniosek jest jeden: nic na sile, co ma byc to bedzie.
czesto jednak z rozrzewnieniem wspominam czasy kiedy bylam wolna kobieta :-)
pozdrawiam wszytskie niezaleznie :-)

[Gość: karina]

tak, właśnie najczęściej podkreślane jest, że lepszy zły mąż niż zaden.

Ja w każdym razie mogę obiecać jedno - jeżeli zdecydujemy się z Tomkiem na ślub
to na pewno, jako ta "zamężna" nie będę zadręczać wolnych koleżanek pytaniami o
to kiedy i one sie na ten krok zdecydują. :)))

[noelka28]

moja kuzynka pojechala po LO uczyc sie do wiekszego miasta nie po to zeby
skonczyc szkole ale po to zeby, jak to okreslila jej rozinka , "zostac
wylapana", no i w wieku 27, ma juz staz malzenski 7 lat czy jakos tak, a ile
kryzysow to glowa mala...

[Gość: monika]

Dużo kobiet coraz niechętniej podchodzi do tematu małżeństwa, właśnie ze
względu na szereg uwag jakie się im robi.
Tak w ogóle to nie ma się co spieszyć; ile jest takich par, które szybko się
pobierają i równie szybko rozwodzą...

[Gość: kohol]

Gość portalu: monika napisał(a):

> Dużo kobiet coraz niechętniej podchodzi do tematu małżeństwa, właśnie ze
> względu na szereg uwag jakie się im robi.

I własnie to mnie dziwi - postawa "oni mnie pytają, to ja będę niechętna
małżeństwu". Jeżeli takie gadanie wpływa u kogoś na decyzję, czy się weźmie
ślub, czy nie, to współczuję.

[Gość: beata]

droga karino - a skąd ty jesteś ze masz taki zacofane koleżanki i ograniczone?
jak to wszystko myśli nakazami społeczeństwa a nie własną głową!!!!
ja mam 31 lat i ani mysle wydawać się za mąż - i nie dlatego ze mnie nikt nie
chciał - a dlatego ze facet to ogromne obciażenie psychiczne- trzeba znosic
jego humorki, jego rodzinkę, jego stękania, flirciki i inne swinstewka.
mnie się nie chce...a tobie?
poza tym - w ogole ta instytucja mnie bawi!!!
i nie interesuje mnie jak zabite dechami i zacofane spoleczenstwo reaguje na
takie osoby jak ja - oni po prostu dla mnie nie istnieją!!!!
ludzie proste zawsze beda gadac jak nie o tym o czym innym...
jest mi bardzo dobrze tak jak jest i nie zamienilabym sie z zadna mężatką!!
buziaki kochane wolne kobietki
beata

[Gość: kohol]

Gość portalu: beata napisał(a):

> jest mi bardzo dobrze tak jak jest i nie zamienilabym sie z zadna mężatką!!

Super, bo ja też bym się z Tobą nie zamieniła :)

[Gość: Bubu]

no coż, powiem Wam że najgorsze w tym wszystkim jest to,że same sobie "gotujemy
ten los". To kobiety maltretuja się wzajemnie idiotycznymi uwagami, czy z
pozoru niewinnymi pytaniami "kiedy ???". Ja mam 32 lata, 2 miesiące temu
wyszłam za mąż, bo chciałam:) bo spotkałam człowieka godnego mnie:) A wcześniej
miałam w nosie gadki które słyszałam od ciotek, zamęznych koleżanek itp
że "staropanieństwo " już puka do mych drzwi. Gdybym nie spotkała mojego męza
żyłabym sama, pełnią życia, nie bedąc nawet o ciupinkę mniej szczęśliwa. Nic na
siłę ! i na wszystko przyjdzie pora - to moje dewizy.
A do kobit się zwracam - WIĘCEJ SOLODARNOŚCI DROGIE PANIE !!!

[Gość: karo]

bardzo popieram beate - jestem szczesliwie niezamezna 26-latka i ani mi sie sni
pchac przed oltarz. Na presje otoczenia nalezy wypracowac sobie mechanizm
olewczy - zlikwidowac sie jej niestety nie da. Ale czesto wydaje mi sie, ze
przyczyna tych wszystkich uwag i "zarcikow" jest polska mentalnosc - jak ja mam
zle (w malzenstwie - szczegolnie, jesli sie nie mieszkalo kilka lat przed
slubem razem, a malo kto mieszkal), to niech chociaz sasiad / znajomy ma tak
samo zle albo gorzej (czyli zagnac go przed oltarz). Wiem, ze latwo mi mowic,
bo mieszkam bardzo daleko od rodzicow i kiedy mam dosyc uwag typu "ty nas
wlasciwie zapraszasz do siebie na oblewanie magistra czy na slub?" (po prostu
napisalam, ze chetnie ich zobacze), to po prostu nie dzwonie do domu. I w
ramach dobrego uczynku bez konca buntuje moja siostre, ktora sie ta presja
przejmuje.
Pozdrawiam - Karolina

[Gość: Karina]

no właśnie ja też nie bardzo to rozumiem. Chodzi o to, że wydawało mi się, że
jak się mieszka w miarę dużym mieście (a takim chyba jest Poznań) to taki
problem nie powinien się pojawiać. A jednak jak rozpoczełam pracę zawodową to
okazało się, że u nas jest prawie tak samo jak w małych miasteczkach. Nie wiem,
może w Warszawie jest lepiej, chociaż moja koleżanka, która tam mieszka (i
pracuje dla dużego koncernu) jest zamęczana pytaniami o ślub (trzy miesiące
temu urodziła dziecko, mimo te ze swoim facetem, z którym mieszka, na razie nie
myślą o zalegalizowaniu związku)

[charlie_x]

..nie daj się karino wpuścić w 'maliny'przez otoczenie, a
zwłaszcza koleżankom.Nawet społeczna nauka kościoła chyba nie czyni z
instytucji małżeństwa - dogmatu obowiązkowego dla wszystkich.Powtórzę ci to
samo co powiedziałem mojej córce- jeśli uważasz,że lepiej ci będzie samej to
masz moje błogosławieństwo na życie jako singiel i nie mam fobii na punkcie
zostania dziadkiem.Chyba,że trafia ci się taki partner o jakim marzyłaś.Wśrod
nas facetów też pokutuje wiele streotypów o małżeństwie, a powtarzanych przy
byle okazji.Zwłaszcza przy kieliszku wódeczki czesto można usłyszeć
sarkastyczne <<..pewnie,żeń się! po co masz mieć lepiej od nas..>>.pozdrawia.

do charlie_x

[noelka28]

prosze napisz o tych stereotypach o malzenstwie pokutujacych wsrod mezczyzn -
ciekawi mnie to

pozdrawiam

[Gość: charlie_x]

..przepraszam, ale dopiero wieczorem i to raczej dosyć późnym.Teraz muszę
trochę popracować..8)

[noelka28]

poznym wieczorem to odpocznij, pobaw sie, mi sie nie spieszy, poczekam do
poniedzialku

pozdrawiam

[Gość: Karina]

Bardzo się staram, ale nie jest mi łatwo. Niestety jestem mało asertywna i
często biorę do siebie niektóre komentarze. Ech, wiem, że to niedobrze, ale mam
nadzieję, że wytrwam i, że decyzja będzie tylko i wyłącznie moja i Tomka!

A my faceci też nie mamy łatwo.....

[2xl]

q02121974 napisała:

>poza tym, znajome mi małżeństwa funkcjonują na zasadzie "udajemy że
>jest OK, bo tak wypada". mnie coś takiego nie interesuje. nie będę żyła
>pozorami, bo wykończę się psychicznie. a to, że mnie obgadują na boku olewam,


Popieram w 100% - nie ma sensu być z kimś bo wypada.




Ale moje drogie Panie myślicie, że macie ciężko, to powiem jak jest u mnie. Mam
25 lat, a rodzice to normalnie zwariowali. Bez końca zamęczają mnie pytaniami
kiedy się ożenię albo rzucają jakieś uwagi.
Np. wychodzę gdzieś, to słyszę „ Gdzie idziesz? Ożeniłbyś się zamiast włóczyć
się z kolegami.” Albo robię sobie coś mało zdrowego do jedzenia: „ jakbyś miał
żonę to by ciepłe obiadki gotowała”. A ja pomocy domowej nie potrzebuję sam
umiem gotować, prać, prasować, sprzątać .. itp.
A ciocie i wujkowie są jeszcze gorsi. My faceci też nie mamy łatwo z
otoczeniem.

[inezja21]

no to współczuję ci mało świadomych rodziców.Bo moim zdaniem mało który facet
25-letni ma na tyle dojrzałości,żeby się żenić i zazwyczaj tez niewiele ma tej
swojej żonie do zaoferowania (bo dopiero skończył studia i znalazł prace,nie ma
mieszkania,doswiadczenia z roznymi zalatwianiami...itp.)

[jesster]

Ja mam 25 lat i mam zamiar się ożenić za rok, i nie uważam żebym był mało
dojrzały. Oczywiście mnóstwo rzeczy jeszcze w życiu nie wiem ale przeciez
doświadczenia zbiera się długimi latami, a po drugie mam zamiar tego roku nie
zmarnować i dowiedzieć się wszystkiego co tylko zdołam. Poza tym nie wiem jak
wy, kobiety ale ja właśnie chcę kobiety która jest na początku swojej w pełni
dorosłej drogi. Nie żeby być panem i władcą ale żeby móc dużo włożyć, coś razem
zbudować od zera. Fakt, wspólne pokonywanie przeciwności i uczenie się życia
może umocnić więź albo ją zniszczyć, więc jest to pewne ryzyko, ale nie mam
zamiaru czekać nie wiadomo ile. Ale na pewno jest prawda w tym co mówisz. Poza
tym-to słowa, prawda przyjdzie na jaw jak przyjdzie do czynów.
A wracając do głównego wątku, to u nas na szczęście presji nie było. U mężczyzn
jest raczej presja ze strony rodziny(mamusi), bo moi przyjaciele sami sie
jeszcze nie pożenili,a koledzy z pracy(w większości starsi) raczej(żartem bo
żartem ale) odradzają, kwitując to usmieszkiem politowania. Niestety, my
mężczyźni jesteśmy większymi septykami. Jako długoletni singiel miałem delikatna
presję cobym sobie jakąś dziewuchę znalazł, ale raczej spejalnie się tym nie
przejmowałem. Zresztą ze mna juz tak jest- zbytnim nakłanianiem do czegoś można
spowodowac odwrotny skutek.

[Gość: P.S.J.]

> no to współczuję ci mało świadomych rodziców.Bo moim zdaniem mało który facet
> 25-letni ma na tyle dojrzałości,żeby się żenić i zazwyczaj tez niewiele ma
tej
> swojej żonie do zaoferowania (bo dopiero skończył studia i znalazł prace,nie
ma
>
> mieszkania,doswiadczenia z roznymi zalatwianiami...itp.)

...Natomiast kobieta 25-letnia jest już 10 lat po studiach, ma świetnie płatną
pracę, trzy domy (w zasadzie może żyć z rentierstwa...) i pół życia spędziła w
bankach i urzędach.

No co za bzdury. Idąc twoim tropem myślenia ślub powinien być dopuszczalny po
30stce i to dla obu stron.

[inezja21]

nie mówię,że ma lepszapracę i więcej pieniędzy,ale mądrzejsza jest zazwyczaj:P

[Gość: P.S.J.]

Ależ konkretna odpowiedż... Mądrzejsza - czyli co? Lepiej wykształcona? Na
załatwianiu istotnych spraw organizacyjno-życiowych (kredyty, urzędy) się zna?
Badania statystyczne wykazują, że IQ ma większe? I co to ma do małżeństwa?
Wprowadzić cenzus, że mogą się żenić tylko osoby które mają certyfikat
notarialnie potwierdzony na iloraz inteligencji >105?

[Gość: inezja]

a co ty się tak denerwujesz?
Kobieta jest mądrzejsza,bo całe zycie uczy się,jak pędzic do przodu razem z
mężczyznami pomimo licznych swoich fizycznych słabości.

[Gość: P.S.J.]

Denerwuje się, bo lubię rzeczową dyskusję, a nie stwierdzenia w stylu "bo TAK".

zaprawdę nie wiem, jak kobieta miałaby wykształcić swoją mądrość poprzez
pędzenie do przodu równo z mężczyznami. Poza tym z twych pozostałych postów
wynika, ze mądrość = odpowiedzialnośc (?). A na dokładkę ja nie widze u kobiet
jakichkolwiek fizycznych słabości ograniczających je w karierze i rozwoju.
Feministki zresztą też nie.

No i powiedz mi koniecznie, czy uważasz wszystkich inwalidów en masse za
mądrzejszych od nie-inwalidów? (wszak muszą pokonywać jeszcze więcej
słabości...). Czy inwalida - mężczyzna jest mądrzejszy, czy głupszy od zdrowej
kobiety, założywszy, że oboje mają 25 lat? Powiedz koniecznie, społeczność
forumowa oczekuje zapewne z zapartym tchem.

[inezja21]

Gość portalu: P.S.J. napisał(a):

> Denerwuje się, bo lubię rzeczową dyskusję, a nie stwierdzenia w stylu "bo
TAK".
czasami nie ma innej odpowiedzi:)

> zaprawdę nie wiem, jak kobieta miałaby wykształcić swoją mądrość poprzez
> pędzenie do przodu równo z mężczyznami. Poza tym z twych pozostałych postów
> wynika, ze mądrość = odpowiedzialnośc (?).
nie równa się,ale stanowi jeden z podstawowych elementów
nie równam mądrości z inteligencją i IQ celowo,bo mądrość to inteligencja
stosowana praktycznie.Ktoś może być super inteligentny ale nie umie tego
stosowac w zyciu i de facto jest głupcem:)
> A na dokładkę ja nie widze u kobiet
> jakichkolwiek fizycznych słabości ograniczających je w karierze i rozwoju.
> Feministki zresztą też nie.
może one nie widzą.Ale jestesmy słabsze fizycznie,mniejsza masa mięśni,gra
hormonów,hustawka nastrojów,miesiączka i powiązane z tym bóle brzucha,u
niektórych nawet mdłości i omdlenia(cięzko w takim stanie np.starac się o pracę)

> No i powiedz mi koniecznie, czy uważasz wszystkich inwalidów en masse za
> mądrzejszych od nie-inwalidów? (wszak muszą pokonywać jeszcze więcej
> słabości...). Czy inwalida - mężczyzna jest mądrzejszy, czy głupszy od
zdrowej
> kobiety, założywszy, że oboje mają 25 lat? Powiedz koniecznie, społeczność
> forumowa oczekuje zapewne z zapartym tchem.

aczy ty uwazasz,że inwalida w porównaniu ze zdrowym to tak jak mężczyzna w
porównaniu z kobietą? Sam sobie zaprzeczasz...

[Gość: P.S.J.]

Nie. ja NIE utożsamiam relacji mężczyzna - kobieta z relacją zdrowy - inwalida,
ale z twojego toku myślenia takie uogólnienie wypływa: wszak kobieta jest tak
wymęczona i słaba przez rozliczne straszliwe przypadłości zdrowotne, iż w
zasadzie jest społecznie niepełnosprawna. Taki obraz powstaje po
zwizualizowaniu sobie tych wszyskich kobiet mdlejących ,blednących lub
słaniających się na ulicy - przecież kazdy z nas nie raz to widział :)

Masa mięśni i bóle brzucha może są istotne w rywalizacji w zawodzie kanalarza,
górnika, murarza czy leśnika, ale nie w pracy w tzw. sektorze usług. Faceci
mają częściej wrzody (bóle brzucha! bóle brzucha!) problemy z prostatą i z
sercem. I jakoś nie dyskfalifikuje ich to doszczętnie w oczach pracodawców.

Reasumując - twój argument brzmi tak:

KOBIETY SĄ ZARADNIEJSZE* OD MĘŻCZYZN, BO MAJĄ WIĘKSZE PROBLEMY ZE ZDROWIEM.

Jak dla mnie, mocno naciągane.

* - zaradniejsze: (wg. inezji21) bardziej praktyczne w stosowaniu inteligencji.

[inezja21]

eeeeee,dobre.Nie to mialam na mysli,naprawde.
Nie chodzi o to.mnie chodzi jeszcze o dyskryminacje kobiet,to,ze musza z tym
walczyc.Nie mow mi tylko ze jej w Polsce i na swiecie nie ma.
Mniejsza pensja,wywalanie z roboty jak zajdzie w ciaze,zatrudnianie mezczyzn
jesli sie ma do wyboru mezczyzne a kobiete z tymi samymi kwalifikacjami i
wreszcie spoleczne traktowanie kobiety przez mezczyzn. Jakos to spoleczenstwo
mowi na nas kobiety "dziwki","baby","k..." a was facetów nikt nie obraza.
A poza tym:kobieta idzie do pracy a po pracy ma drugi etat w
domu:kucharka,sprzataczka,praczka,szwaczka,opiekunka do dziecka itp.
"Bo on się przeciez nie ruszy" (cytat S.Bareja):P

[Gość: P.S.J.]

Droga inezjo, czy to 21 przy twym nicku to twoj wiek?

Dyskryminacja, owszem, jakaś jest - ale w PL nigdy nie sięgnęła (jasne strony
socjalizmu?:) rozmiarów zachodnich. A obecnie nastąpiło już spore wyrównanie.
Innymi słowy - trzymać kurs bez rewolucji, bo ewolucja idzie sama ku lepszemu.
Jakby te nieszczęsne pensje zrównać, i wiek emerytalny, to byłoby nieźle.

Ty to chyba, na marginesie, nie pracujesz. Właśnie dlatego pracodawcy
pytaja "ale nie zajdzie Pani w ciążę, prawda?", bo kobiety na macierzyńskim
wywalić NIE MOŻNA. Ot, takie zdobycze kodeksu pracy. Ba, po urlopie trzeba ją
przyjąc na stanowisko to samo lub równorzędne. Argument z twej strony chybiony.

Nas, facetow nikt nie obraża? Znajdź mi faceta po 20 roku życia, do kótrego
choć raz "społeczeństwo" nie zwróciło się słowami "ty ch*ju!". Podstawowym
zwrotem społecznym na określenie kobiety jest "kobieta" (zaskakujące, prawda?),
nie podciągaj patologii do wymiarów normy.

Nie wiem, jakiego masz chłopaka, ale znajdz sobie takiego, ktory sie podzieli
obowiązkami domowymi. Ja się dzielę (np. jak gotuję, moja dziewczyna zmywa, ale
patelnię zmywam ja. itd, itp.) i nie wyobrażam sobie inaczej - także nie
wyobrażam soibie sytuacji, w której kobieta nic nie robi w domu "bo pracuje"
czy "robi karierę". Jak dzielić, to dzielić.

[inezja21]

a dlaczego pytasz o mój wiek?nieładnie,nieładnie:)zalogowałam się jako inezja
ale mi nie pozwoliło więc musiałam dodać cyferkę - to było kiedyś tam.
Może i nie pracuję,bo robota nietypowa-jestem muzykiem i wielokrotnie w swoim
zyciu zawodowym spotykam się z dyskryminacją - wiem,co mówię.
Z tym ch... to masz rację owszem.jak patologia,to patologia...:)
co do mojego chłopaka to jest ok:)ale jak z podzialem obowiazkow to sie
oczywiscie okaze:)
nigdy nie mozna byc niczego pewnym:)
nawiasem mowiac bedzie mial 26 lat jak sie bedzie ze mna zenil:):):):)

[Gość: florencja]

"Ba, po urlopie trzeba ją
przyjąc na stanowisko to samo lub równorzędne. Argument z twej strony chybiony"

Tak trzeba przyjąc na stanowisko to samo lub równorzędne, ale na drugi dzień
mozna już zwolnic.
Brak znajomości kodeksu pracy.
florencja

[Gość: P.S.J.]

Z zachowaniem okresu wypowiedzenia, odprawami itp. w zależności od rodzaju
umowy.

Wiesz, KAŻDEGO można wylać z roboty. Nie tylko kobietę w ciąży. Czy z
dzieckiem. Ale za samo bycie w ciązy właśnie wywalić się NIE DA.

[2xl]

Gość portalu: P.S.J. napisał(a):

> Z zachowaniem okresu wypowiedzenia, odprawami itp. w zależności od rodzaju
> umowy.
>
> Wiesz, KAŻDEGO można wylać z roboty. Nie tylko kobietę w ciąży. Czy z
> dzieckiem. Ale za samo bycie w ciązy właśnie wywalić się NIE DA.



Z feministką nie wygrasz. Zawsze znajdzie jakieś argumenty – może nie logiczne
i bez sensu ale znajdzie i będzie pewna że ma rację ;-)

[inezja21]

czy wy jesteście tak mało inteligentni,że każdą kobietę,która próbuje z wami
dyskutowac na temat praw kobiet i ma swoje zdanie uważacie za feministkę?
Wy w ogóle chyba nie rozumiecie tego pojęcia. Nie jestem feministką,naprawdę.
Każda kobieta która siedzi po pracy przy garach i grzecznie potakuje jest
normalna według was a taka,która się buntuje to od razu feministka?
Dobre.Tylko marne.

[Gość: P.S.J.]

Czy ty naprawdę jesteś tak mało inteligentna (wątpię), że nie dostrzegasz, iż w
swych wypowiedziach ani razu nie użyłem pejoratywnie terminu feminizm?* Czy nie
dostrzegasz, że 2xl wciął się (jego forumowe prawo zresztą) w moją odpowiedź do
florencji?

A jednak łączysz nas, robisz z nas jakąś grupę - chyba że o 2xl piszesz w
pluralis maiestaticus. Wydaje mi się, że z wyrachowania postanowiłaś
zaszufladkować mnie i 2xl do jednej puszki z nalepką "narzekacze na feminizm".
Sprytne. Tylko marne.

___*____

[Gość: P.S.J.]

* - w zasadzie chyba ani razu nie użyłem tu terminu "feminizm" jako taki...

[inezja21]

ok.no to nie do ciebie,ale tak to jest czesto,jak męzczyźnie brakuje argumentów
to nazwie kobietę feministką i wychodzi:)
a ja zdania nie zmienie.

[Gość: P.S.J.]

Bede cytował:

> czy wy jesteście tak mało inteligentni,że każdą kobietę,która próbuje z wami
> dyskutowac na temat praw kobiet i ma swoje zdanie uważacie za feministkę?

inezjo, ja z tobą nie dyskutuję nt. praw kobiet. Ja dyskutuję z bzdurnym, moim
zdaniem, autorytatywnym stwierdzeniem twojego autorstwa, że kobieta w wieku 25
lat jest mądrzejsza od mężczyzny. Przedstawiłem ci swoje argumenty, spuentowane
przez ciebie dziwnym tokiem myślenia, że kobieta jest mądrzejsza, bo jest
słabsza*. Odpowiedziałem ci też,dlaczego uważam, że takie stwierdzenie jest
nielogiczne. Wróćmy może do meritum sprawy, bo akurat nawet bardzo rozwinięte
prawa kobiet nie spowodują, że szybciej zmądrzeje.

* - ja wiem, że stereotyp głupiego van damme'a i mądrego, a wychudzonego
okularnika jest nadal żywy. Problem w tym, że wbrew stereotypom
krótkowzroczność i skolioza nie są gwarantami mądrości, a można być wielce
zaradnym mając 90 w bicepsie. Zgodnie ze starogreckim ideałem kalokagathia.

[inezja21]

ja nie napisałam że kobieta jest mądrzejsza bo jest słabsza-wyciągnąłeś wnioski
na skróty i zabrnąłeś w ślepą uliczkę.Ja napisałam,że dzięki temu,że całe życie
jest zdana sama na sibie,że przyzwyczaja się do walki ze słabościami,jest
odporniejsza psychicznie.Kobieta przeziębiona ze stanem podgorączkowym zajmuje
się dzieckiem,gotuje,sprząta itp.amęzczyzna kładzie się do łóżka i wszystkim
wkoło oznajmia,ze umiera.

[inezja21]

a z tym okularnikiem,to o co chodzi?Mnie się zdaje że to nie na temat...

[2xl]

inezja21 napisała:

>
> to nazwie kobietę feministką i wychodzi:)
> a ja zdania nie zmienie.


O jejku ale zamieszania wprowadzam. Już się nie odzywam.
I nigdzie nie wychodzę a argumenty dostajesz na pocztę.

2xl,priva odpisane

[inezja21]

odebrane,odpisane,pozdro.

[2xl]

inezja21 napisała:

> nie mówię,że ma lepszapracę i więcej pieniędzy,ale mądrzejsza jest zazwyczaj:P


Ha ha... Rozwaliłaś mnie tym stwierdzeniem. Kompleksów jakiś się nabawię przez
to.
A ja bym powiedział, że 25 letnia kobieta mądrzejsza nie jest od faceta w tym
samym wieku – jest bardziej świadoma tego, że chce założyć rodzinę (nawet
zdesperowana) bo niestety czas goni, dzieci chcą mieć a każda ciąża po 30 roku
życia jest traktowana jako wysokiego ryzyka (zasłyszana opinia znajomego
ginekologa)

[Gość: inezja]

można i tak na to spojrzeć.Ale prawdą jest,że kobiety mają silniejsze poczucie
odpowiedzialności i szybciej są dojrzałe.

[Gość: zosia]

Mnie sie pytali kiedy slub po tym jak sie zwiazalam z nowym facetem. Tak przez
pierwszy rok pytali sie wszyscy w okolicy. Potem jakos im przeszlo. Teraz jak
sie ktos pyta o to - po 3 latach - to pytam sie po co? Co za roznica czy wezme
slub czy nie. Jest dobrze teraz i nie potrzebna mi zadna rodzinna imrpeza aby to
przypieczetowac.
Moi rodzice ani "tesciowie" nigdy sie o to nie pytali. Dalsza rodzina chyba tez
nie za bardzo - nie przypominam sobie w ogole takich pytan.
Niekotrzy uwazaja ceremonie slubna za wazna dla innych w ogole nie ma znaczenia.

Zosia.

[Gość: makar7]

Lepiej być szczęślią "starą panną" niż nieszczęśliwą męzatką...:)

[Gość: solaż]

Mam trochę więcej lat niż wypowiadające się tu panie.Muszę przyznać,że
większość wypowiadających się to
zażarte,zdecydowane,niezależne,inteligentne,znające swoje siły,potrzeby młode
kobiety,ale czy tak do końca samowystarczalne?Jako młoda kobieta zarabiałam
b.dobrze,moje małżeństworozwiązałam po 5-latach bo nie spełniało moich
oczekiwań.Długo byłam sama i z dzieckiem.Zauważyłam,że krąg moich przyjaciół i
ludzi z którymi mogłam w wolny dzień się spotkać to rozwódki,ponieważ te z
mężami zazdrościły mi zadbania o siebie,pogody ducha bo umiałam być szczęśliwa
bez męża.Ale słuchając biadolenia tych pseudo"szczęśliwych" obiecałam sobie

[Gość: solaż]

solennie,że będąc w związku z mężczyzną,będę oczekiwać od niego parnerstwa nie
tylko łóżkowego[cholernie ważna rzecz],ale i intelektualnego.Nigdy więcej
samotności we dwoje.Mam teraz z tym moim oczekiwanym córkę 8-letnią,nie mamy
ślubu,i chyba ten stan mnie już gniecie.I nie tylko dlatego,że pytają
wokół,kiedy ślub,ale przychodzi taki moment a życiu,że chce się stworzyć
prawdziwą rodzinę i pod względem prawnym.Przyjdzie ten czas ,kiedy każda z tych
zażartych będzie tęsknić do pary ciepłych ramion,do zapachu drugiego człowieka
blisko siebie i stwierdzi że życie potrafi być piękne.

[Gość: E.79]

To bardzo ciekawy problem - mój pięcioletni związek rozpadł się między innymi
dlatego, że mój chłopak za bardzo bał się słowa "małżeństwo", a presja
otoczenia była tak silna, że chyba nigdy mi nie uwerzył, że mi to nie jest
wcale potrzebne do szczęścia. Dla mnie najbardziej szokuące było to, jak
otoczenie ( rodzina, "teściowie", znajomi - nie tylko kobiety(!!!!)), z chwilą
skończenia studiów popadło w manie zadawania pytania : "kiedy slub??" oraz "O,
pierscionek, czy to zaręczynowy??" Mam 25 lat, nigdy nie byłam męzatką ale
chyba nie zdecyduję sie na małżeństwo - za bardzo mi obrzydło.
Pozdrawiam

[marta_i_koty]

Tak się akurat składa, że jestem mężatką, ale na własnej skórze doświadczyłam
kretyńskich pytań typu "a kiedy wreszcie ślub". Według znajomych mój problem
polegał na tym, że żyłam z facetem , mieliśmy dziecko i nie planowaliśmy
ślubu... Jakoś o tym nie myśleliśmy, a zresztą byłoby idiotyczne, gdybym miała
podejmować tak ważną decyzję ze względu na tak zwanych ludzi. Kiedy syn miał
trzy i pół roku, a otoczenie machnęło na nas ręką jako na beznadziejny
przypadek, wzięliśmy ślub nie zawiadamiając nikogo ( nawet najbliższej
rodziny ).Po prostu poszliśy do USC z naszym synem i świadkami. Nie muszę chyba
pisać jaką to wywołało burzę...

[Gość: Kala]

A ja mam kochanego męża i nie zamieniłabym się na zycie w pojedynkę, za to mam
problem, bo nie mamy i nie chcemy mieć dzieci z takich czy innych powodów. I
jesteśmy zamęczani pytaniem kiedy kiedy kiedy to dziecko. Masakra. Wiec
rozumiem doskonale, jak to byc zameczanym kiedy ten slub. Ludzie sa pod tym
wzgledem wstretni. jak czlowiek zyje inaczej niz inni, to zle. Niwazne, ze jest
SZCZESLIWY, wazne, ze zyje inaczej niz wiekszosc. Ludzie, szanujmy innosc.

[Gość: Mystica]

Ja za to obok pytań w stylu"kiedy ślub ?" słysze też,że mój ponad 2 letni
związek z moim ukaochanym Facetem powinien się zakończyc bo:"takie bycie ze
soba i chodzenie w nieskończoność do niczego nie prowadzi" oraz ..UWAGA : to
jest najlepsze buahahahahha : "jak bedziesz mieszkać z facetem przed ślubem to
on sie nigdy z Toba nie ożeni , bo po co kupowac krowę jak się ma mleko za
darmo?" Mi juz dawno opadły ręce. Nie zapieram się ,ze nigdy nie wyjdę za
mąż,ale takie teksty zamiast przyspieszyć zniechęcają nas do tego pomysłu.
Wydaje mi się ,że tym którzy to mówią nudzi się niemiłosiernie albo mają tak
beznadziejne życie ,że muszą zajmować sięcudzym by na chwile zapomnieć o
własnym "cudzie małżeństwa". Kochamy się a teraz pewnie będziemy mieli
dziecko.Jest cudownie i jestem szcęśliwa.Dla mnie ślub i wesele w tej chwili
najeżone jest twarzami ludzi , których cytowałam na początku, więc nic
dziwnego,że średnio mam na to ochotę. 24-letnia"stara panna" heheheh Pozdrawiam
inne niezmężne "biedaczki". Nie dajcie się.

[Gość: Gość:]

Gorzej sprawa wygląda jeżeli taka panna ma tę "30", jest dziewicą i jeszcze nie zaznała normalnego związku z mężczyzną. Znam taką jedną, spotykałem się z nią przez 3 miesiące, bo dłużej nie mogłem wytrzymać jej dziwactw. A to się dotknąć nie da, pocałować też, a seks to grzech. Zerwałem z nią znajomość rok temu, a Ona co jakiś czas mnie obraża w smsach czy przez internet. No i oczywiście też jest pod presją otoczenia, gdzie ten facet, kiedy wyjdziesz za mąż, czy w ogóle chcesz mieć dzieci itp. Co z taką aparatką począć?

[Gość: Sabina]

Wiesz to trudna sprawa, ale pomyśl jaka ona jest, jakie ma cechy, czy nadaje
się na matke. Moja kuzynka też była w podobnej sytuacji, ale znalazła faceta i
jest normalną żoną. On był prawiczkiem do 30 a ona do 26. Piszesz dość ogólnie.
Nie da się dotknąć jak znacie się pół roku to może dla niej za mało. Jak jest
fajną kobietą i ją kochasz, podoba Ci się to popracuj nad związkiem,
wyrozumiałość też się przyda.

[Gość: Gość:]

Droga Sabinko, znam tę dziewczynę już 5 lat, spotykałem się z nią 4 lata temu i przez kolejne 3 było ze 20 powrotów i zerwań. Bardzo Ją wciąż kocham, ale ileż można czekać aż Ona zdecyduje się na poważny związek?? Ciągle opowiada, że woli wolne związki, tylko że nie ma w ogóle pojęcia co to znaczy. Non-stop się kłóciliśmy, po pewnym czasie można mieć tego dość. Jest osobą bardzo religijną...a jednocześnie, co ciekawe, jest bardzo kokieteryjna i lubi flirtować z facetami, ale do pewnej granicy. Do czasu gdy ktoś zacznie się poważnie Nią zainteresować, jak ja. Wtedy reaguje odrzuceniem. Rok temu oznajmiłem jej, że zrywam z Nią kontakt. Od tego czasu jestem sporadycznie przez Nią obrażany(przez sms,internet-gadu,gadu), nawet gdy się spotkamy przypadkiem na ulicy(mówię Jej jedynie cześć). Mawia mi, żebym traktował Ją normalnie...a co ja do cholery robiłem przez ostatnie lata! Nosiłem Ją na rękach, obsypywałem kwiatami, byłem czuły i troskliwy...ehhhh szkoda gadać...dlatego powiedziałem basta! Nie będę się poniżał przed panienką, która sama nie wie czego chce...a jest dobrą aktorką! Świetnie potrafi udawać super szczęśliwą, ale w towarzystwie...bo po nocach ryczy do poduszki...no, dobra koniec biadolenia...Przez ten rok zdążyłem otrzeźwieć i szukam tej jedynej miłości dalej...Reasumując, jeśli kobieta ma te 30 lat albo i więcej, ale ma chłopa to jest ok. Ale jeśli ma 30 i więcej i nie ma kogoś bliskiego przy sobie, to albo ma pecha w miłości...albo jest z nią naprawdę coś nie tak...Ale truizmy :) Pozdrawiam, dobranoc;)