Schematy małżeńskich kłótni

[truskawka75]

Mam dla was małe zagadnienie. Niedawno rozmawiałam z koleżaną, która
powiedziała mi, że mają z mężem pewien schemat małżeńskich kłotni i że ta
ścisła struktura sprawia, że ona się już z tym czuje bezpieczniej niż na
początku małżeńśtwa, że taki schemat ułatwia rozwiązywanie problemów. No i
wtedy zaczęłam myśleć i stwierdziłam, że my z małżem też mamy taki schemat. A
ta koleżanka opowiadała mi jeszcze, że ma znajomą, która też miała schemat i
ten schemat zakładał, że po wybuchu i awanturze, następuje martwa cisza i mąż
mówi: "To ja pójdę zrobić herbatę". I jak już zrobił tą herbatę, to zaczynali
spokojnie rozmawiać i się godzić. I ta koleżanka koleżanki mówi, że w pewnym
momencie zaniedbali ten schemat i już ich kłótnie nic nie rozwiązują,
przeciwnie - oddalają ich od siebie.
A jak to u was jest, kłócicie się według zchematu?

[trzydziecha1]

U nas nie ma schematu. Co najwyżej wg. schematu dochodzi do kłotni, natomiast
rozwiązywanie problemów jeszcze nie jest opracowane. Cholera zdązyłam się
oczywiście dzisiaj pokłócić...Moj facet zachowuje się obrzydliwie, jak się nie
kontroluje. zobaczmy, czy bedzie ciag dalszy w weekend.:(

[mamba30]

ja nie mam tego problemu, ponieważ nie mam juz kłótni małżeńskich :)))
pogoniłam kota i jest gitara :))) teraz mam co najwyżej jakieś drobne
przedmałżeńskie :)))

[truskawka75]

A my tak mamy, że jest taki dośc ścisły schemat i powiem ci, że to jest całkiem
Ok. Ale jak sobie o tym myślałam, to sobie pomyslałam, że kurde schemat ścisły
jak przy procedurach biurokratycznych albo jakichś rytuałach. I faktycznie to
pomaga.

[truskawka75]

Kurde ja sobie nie wyobrażasz związku bez konfliktów. I ja to strasznie
kłotnicka jestem, wszystko muszę przemiendolić. Bo mam wrażenie, że jak
człowiekowi coś nie leży a się nie pokłóci i tego nie wyartykułuje to potem to
zalega i oddala od siebie.

[mamba30]

no wypisz, wymaluj jak ja. Ja tez straszna Ksantypa jestem :)))

ciekawy temat, ale ja juz musze isc

[kobieta_na_pasach]

trzymajta sie i nie dajta sie!

[Gość: kohol]

Wiesz co, chyba tak nie mam. Oprócz tego, że oczywiście to ja zawsze mam
rację :)
Ale poobserwuję nasze konflikty (bo kłótniami to bym tego nie nazwała), kilka
obserwacji tak od razu - to ja robię wyrzuty, ja więcej mówię, po czym on mówi,
że mam racje, przeprasza, ja sie jeszcze boczę albo mówię "poczekaj jeszcze,
zaraz mi przejdzie", jak mi przechodzi, to go przepraszam, on przeprasza mnie,
mówimy sobie okej okej, tulimy, koniec.

[Gość: hmmm...]

Schemat???? Pewnie by się coś przydało, bo ostatnio zupełnie się oddalamy i
rozmawiamy coraz mniej. moze doradzicie jakie są te wasze schematy?

[truskawka75]

No to ja wam powiem jaki ja mam schemat. Bo mój mąż generalnie nie lubi się
kłócić, woli sobie pomiendolić w środku, co mnie maksymalnie wkurza, bo niczego
nie wyjaśnia. I w kłótniach to raczej ja przejmuję inicjatywę, zawsze prowokuję
ja. No i się kłócimy, kłócimy, kłócimy, potem mamy fazkę na ciszę, potem znów
ja mówię, że musimy pogadać (ale już spokojnie) i analizujemy problem na
trzeźwo. Potem jak już widzę, że jest OK i idzie ku lepszemu, to (uwaga, to
jest najlepsze) kontrolnie się obrażam, żeby nie było, że tylko ja wychodzę z
inicjatywą. Ale to już jest takie rytualne. Takie zdania w stylu "Wkurzasz mnie
jak nikt na świecie głupolu". Takie coś dla podbudowania mojej babskiej dumy. I
wtedy mój małż wie, że trzeba mnie ugłaskać. Bo wie, że ja jestem zawsze "ta
prędka" jak to moja babcia mówiła i że mnie prze do działania, ale że
chciałabym jeszcze pewnej inicjatywy z jego strony. WIęc w efekcie końcowym, to
on mnie ugłaskuje "No miśku, no, no już, nie gniewaj się, no już będę mężem
idelanym". I już jest znowu peace and love i w ogóle. I uwielbiam jak już
jesteśmy pogodzeni i oczyszczeni i jest dużo dużo lepiej.

[kohol]

Ale fajnie!
My to psychologicznie się kłócimy, ja go wpędzam w poczucie winy, on mnie, po
czym się oboje od niego wzajemnie odpędzamy.
- Słonko, a czy mógłbys tych skarpet nie kłaść tutaj (to jest faza
pseudogrzecznego pytania), wiesz, bo mnie to już totalnie wkurza (mówię o
swoich uczuciach), ja robię wszystko (wyolbrzymienie), naprawde się staram, nie
jestem twoją babcią (sama prawda :D), staram sie ciebie odciążać, ale czasem,
kurde, już się wkurzam...
- No dobra, już sprzątam (załagodzenie), ale popatrz, staram się, tylko czasem
naprawdę zapominam, a Ty tu od razu... Kocham Cię.
- No ja ciebie też, ale weź kurde daj mi teraz spokój, muszę jeszcze nastawić
pranie, powiesić, wyładowac zmywanie, rachunki zapłaciłeś?
- Nie, zapomniałem.
- Aha (zimna cisza). Mam opłacić? (powstrzymywany śmiech) No dobra, już mi
przeszło.
- Kocham Cię, przepraszam, no chodź.
- Kocham Cię, przepraszam (tulimy). Uniosłam się, już będe dobra, wiem, ze dużo
robisz.
- Nie, to ja postaram się już być dobry.

[Gość: 2DobryChłopak:)2]

u mnie po mini kłutni (bo większych nie mamy póki co) z moją ukochaną natępuje
jakaś 5-10 minutowa cisza po czym ja nie wytrzymuje i sie w nią mocno wtulam
(nie lubie siebie za to no ale nie wytrzymuje:) a jeśli mnie tak troche odsuwa
to ja robie to samo i już sie nie bawie w podchody. wtedy ona delikatnie sie do
mnie przysuwa, łapie za ręke no i tak to jest:)

[truskawka75]

Ładne to. Dobry chłopak z ciebie :-)

[Gość: 2DobryChłopak:)2]

ale naprawde nie lubie tego u siebie. na początku zawsze sobie myśle, że sie
pierwszy nie odezwe. ogólnie to jestem twardy a przy niej jakoś nie moge:) no
cóż to chyba miłość:)

[truskawka75]

A wiesz jak ja tego u siebie nie lubię, ale to jest tak, że ja nie potrafię się
długo boczyć, muszę szybko się pogodzić, bo mi źle na świecie takiej
pokłóconej. Na szczęśącie mój mąż, który czasem flegmę łapie z godzeniem się,
wie dobrze, że trzeba mi jakoś wynagrodzić to że byłam pierwsza i pozwala mi
jeszcze na to kontrolne strzelenie finalnego focha i on mnie z kolei ugłaskuje.