Nie chce dziecka.

[glonik]

• Re: Nie chce dziecka.
skp110 15.07.2005 18:44 + odpowiedz

Mówię: wyskrobię, on też ok, będzie po kłopocie.
Powiedz zabiję - będzie prawda

> Po czwarte dziecko

>Jesteś pewna że ono nie chce żyć

Skylar2, ależ ono rzeczywiście chce żyć !!! Właśnie pisze do Strasburga. Bo już
wie, że chce żyć. Jak mnie ktoś zapyta, czy chciałbym być "wyskrobana", to
odpowiem, pojęcia nie mam, tak jak nie miałam w chwili podejmowania decyzji
moich rodziców.
I nie piszcie o świętości życia, odczuwania kilku komórek, że one czują, że je
wyrzucą.

Skylar2. Jakakolwiek będzie Twoja decyzja, nie podejmuj jej pod wpływem postów.
Pozdrawiam i życzę dobrego wyboru DLA CIEBIE, bo to dziecko - to potencjum, a
Ty już jesteś.
Wybierz, co dla Ciebie najlepsze.

[nikitka84]

Ale ono juz jest... Daj mu szanse... Wiele kobiet przed Toba dalo rade,
dlaczego Ty bys nie miala podolac? Pomysl o tym malym czlowieczku ktory sie w
Tobie rozwija, on jest warty trudu i poswiecen. Trzymaj sie!!

[mxp4]

nikitka84 napisała:

> Ale ono juz jest... Daj mu szanse... Wiele kobiet przed Toba dalo rade,
> dlaczego Ty bys nie miala podolac? Pomysl o tym malym czlowieczku ktory sie w
> Tobie rozwija, on jest warty trudu i poswiecen. Trzymaj sie!!




Jemu juz bije serduszko!!!!!!!

[starucha_izergiel]

dziwny ten świat...

Jak któraś nie uważała, seksiła się i wpadła, to źle, a jak uwazała i się nie
seksiła, to tez źle:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16&w=25091808&v=2&s=0
Hehehe

[dziewczynazbagien1]

ciemnogród. a antykoncepcji to sie nie słyszało????i teraz masz problem a
jakże. sama sobie na niego zasłużyłaś.tysiące kobiet pragnie dziecka ale nie
moze go miec z roznych powodow a takie głupie dziewuchy jak ty płodza sobie
dzieci i potem nie wiedza co z nimi robic. i teraz okzaalo sie ze nie wiesz co
z tatusiem dziecka. zanim zaszlaś w ciaze to co? nie wiesdzialas z kim chodzisz
do łózka??przeraża mnie ludzka glupota.....

[sattia]

skylar2 napisała:

> Jestem w 3 tygodniu ciąży. Jestem też panną, bez własnych źródeł utrzymania,
> studentką drugiego roku. Ciąża nie była planowana, ot wpadka jakich wiele ale
> dla mnie osobista tragedia.

a czy myślałaś o urodzeniu i oddaniu doi adopcji? Wiele małżeństw pokocha
dziecko i da mu wszystko, co potrzebne do szczęścia. Skoro już jest istota,
pozwól jej żyć. A będzie szczęściem dla kogoś, kto pragnie dziecka, a nie może
miec swojego. Lepiej niż nie kochac dziecka.

Co Ty na to?

Trzeba jednak przejśc ciążę i dbac o siebie i dziecko.

pozdrawiam
satia, mama Miłoszka

[lena385]

jeśli jesteś osobą wierzącą nigdy twoje sumienie nie da Ci spać spokojnie.Może
uśpisz je ale nie na długo

[wzr1]

> jeśli jesteś osobą wierzącą nigdy twoje sumienie nie da Ci spać
spokojnie.Może
> uśpisz je ale nie na długo

Możesz być i niewierząca ale jeżeli masz w sobie odrobinę ludzkich uczuć też
będziesz miała wyrzuty sumienia

[sattia]

lepiej oddac do adopcji niż usuwac ciążę albo wyżywac się całe życie na
dziecku, ża to, że się je do życia powołało. Ona nienawidzi już tego dziecka. A
ono się przeciez na świat nie prosiło... Dlatego już mi szkoda tego biednego
malucha, na które matka wiecznie sie wydziera, bo nie umiała pomyślec przed.

Oddanie do adopcji jest najlepszym wyjściem dla dziecka. czego mu życzę.

satia, mama Miłoszka

[31wiosen]

każdy wiek ma swoje prawa..ja tez będąc na studiach myślałam,że jestem w
ciązy..przeżyłam tygodnie "grozy".nie byłam..teraz mam 32 lata,jestem sama nie
mam dziecka i nie wiem czy kiedykolwiek będę miała.I jedno co wiem,że teraz,
gdybym mogła cofnąć czas jak najwcześniej zdecydowałabym się na dziecko..w
wieku trzydziestu kilku lat masz już odchowane i żyjesz pełnią życia,bez
obawy,że bije Ci zegar biologiczny..Znajdą sie ludzie ,którzy Ci pomogą choc
teraz ich nie dostrzegasz.Ciąża to nie tragedia..to nie koniec życia dla
Ciebie,dajesz życie nowemu Człowieczkowi.Trzymam za Ciebie kciuki.

[tumoi]

Powiedz prosto i zwyczajnie rodzicom, że jesteś w ciąży i chcesz oddać dziecko
do adopcji. Ciąża w studiowaniu Ci nie przeszkodzi a dziecko ma szanse na
kochającą rodzinę.

[titta]

Jak nie wiesz co robic to wyobraz sobie ze jestes duzo starsza, paczysz wstecz
na swoje zycie i co chcialabys tam widziec? Chyba lepiej z duma pomyslec ze
dalas sobie rade, a nie ze sie poddalas. Pewnie ze moze byc ciezko ale na tym
wlasnie polega doroslosc ze bieze sie odpowiedzialnosc za swoje czyny.Dzis moze
jest trudno i trudno sie z tym co sie zrobilo pogodzic...ale pomysl: po
pierwsze czeka cie wiele dobrych chwil, dziecko to wiele klopotow ale tez wiele
radosci.Ze studjami mozesz sobie poradzic. Znam dziewczyne ktora z trojka
malutkich dzieci skonczyla magisterke w terminie i zaczela (teraz joz chyba
skonczyla) doktorat.
Co do twojego faceta, warto z nim rozmawiac jak najwiecej i mowic mu co
czujesz. Nie z pretensjami ale uwzgledniajac ze on moze sytuacje odbierac
inaczej ze jemu tez moze byc ciezko.
Myslisz ze zawiodlas rodzicow...ludzie w zyciu robia rozne rzeczy ale na tym
wlasnie polega milosc zeby umiec akceptowac i wybaczac. Czy oni nie popelaniali
bledow? Daj im szanse...Nawet w sytuacji jak napoczatku nie przyjma tego dobrze
z czasem napewno sie pogodza. A dziecko sprawi ze ty bedziesz tez lepiej ich
rozumiala. Bo sama bedziesz rodzicem. Pozdrawiam serdecznie i zycze powodzenia.

wspolczuje ale dziecku !!!

[mala07]

GLUPIA JESTES!!!pozatym ja wypraszam sobie - jestem studentka studiów zaocznych
i nie czuje sie gorsza od ciebie - wrecz przeciwnie - nie zabilabym nigdy
swojego dziecka nienarodzonego pomimo złych warunków! trzeba bylo sie
zastanawiac wczsniej jak poszlas do lozka z tym facetem!

[blackroses_7]

popieram jak najbardziej!!!!!!!!!!!!!!! Zachciało sie dorosłego życia to teraz
trzeba umieć podjąć odpowiedzialność za swoje czyny

[skylar2]

Ha, a może nie trzeba współczuć dziecku, bo już go nie ma??
A serio, to zastanawia mnie jedno. Czy uważacie, że jak zaczniecie obrzucać
mnie obelgami, nazywac gów....ą, głupią, siaką, owaką, przyrównywać do suk, co
psu dały, to zmieni to moje nastawienie, przekonania i wpłynie na decyzje?
Zaczynam żałować, że cokolwiek napisałam. Tyle w poście było zdań, słów, ale
tylko jedno w oczka się rzuciło, czy jak?
Aborcja, aborcja, aborcja, aaabbbbooorrrrccccjjjjjjaaaa.
Nawet chyba nie "aborcja". Było to, bodajże, "wyskrobię".
Jeżeli 18lipcowa ma rację, to dostęp do aborcji nie jest problemem.
Ale to mi się oberwało. Zostałam kozlem ofiarnym, bo napisałam, nad czym się
zastanawiam. Najłatwiej jest wyżyć, zmieszać kogoś z błotem na forum
internetowym, bo ten, co się tak produkuje, zostaje anonimowy, znajduje od razu
tłum klakierów z poglądami MW, wtórnym analfabetyzmem, brakiem empatii,
tolerancji, czy szacunku.

Z drugiej strony, chciałabym bardzo podziękowac osobom, z którcyh poglądami
niekoniecznie się zgadzam, ale które potrafiły mi doradzić, wczuć się w moją
sytuację, przeczytać post ze zrozumieniem, napisać coś sensownie. Nie miałam z
kim pogadac, a dzięki Wam:
a) porozmawiałam z rodzicami,
b) porozmawiałam i wciąż próbuję zrozumieć Faceta,
c) było mi po prostu lepiej.

[mala07]

ok zrobisz badz zrobilas jak chcialas - ja rowniez uwazam ze cialo kobiety to
jej sprawa ale dlaczego nie pomyslalas wczesniej jak do lozka poszliscie?nie
liczylas sie z faktem ze mozecie wpasc...?to jest wg mnie bardzo dziecinne...
wkurzylas mnie tez z tym tekstem o studiach zaocznych ale udam ze tego nei było!
ok - wpadlas, ok - chcesz sie wyzalic- ale dziewczyno - nie na takim forum -
sama widzisz ile zlosliwych komentarzy dostalas - czego sie spodziewalas po
takim poscie???
mimo wszystko zycze POWODZENIA i wierzac ze to nie prowokacja tylko szczery
post zycze wszystkoego dobrego
mala

[skylar2]

1.Nie mam nic do zaocznych. Serio. Może niefortunnie to zdanie zabrzmialo. Są
studia i studia. Ja czułabym się gorsza, bo to znaczyłoby, że nie spełniłam
swoich marzeń. Gorsza- bo w chwili obecnej nie byłoby mnie stać na ich
opłacenie i obciążyłabym portfel rodziców.
2.Szczery post.
3. Nie wiem, czego się spodziewałam. Mi zawsze lepiej jest, jak sie wygadam.
Nawet jeśli miałoby to być forum.
4. A Junior jest, rośnie sobie powolutku. Nie wiem, czy go kocham, ale już
wiem, że mi na nim zależy. Jak już zaczął poczęty, to niech już będzie. Rośnie
kolejny naukowiec, bo staram się nie rezygnować z prac badawczych. I Skylar2 Jr
mi towarzy.

[blackroses_7]

przepraszam jeżeli Cię czymkolwiek obraziłam Nie miałam takiego zamiaru Ale po
prostu jeżeli ja do aborcji mam takie podejście to trudno mi udawać ze rozumiem
Twoje! Bo nie rozumiem, dla mnie to jest zabójstwo i to nie obcego człowieka
tylko własnego dziecka. I tez nie powinnas się dziwic ze kazdy pisze o aborcji
no bo przeciez tego dotyczył Twój post. Co do moich komentarzy w których czasem
padały słowa typu "gó..ara", przepraszam, nie chciałam nikogo obrażać, było to
ogólnie stwierdzenie do ludzi, którzy zachowują sie moim zdaniem nie
odpowiedzialnie. No bo przeciez musisz przyznać, że nie spadło na Ciebie fatum
i nie spowodowało ze zaszłaś w ciąże Dobrze wiesz skąd dzieci się biorą No i to
chyba na tyle Swoją drogą bardzo sie cieszę że zdecydowałaś się to dziecko
urodzić i SZCZERZE życzę powodzenia i żeby się wszystko ułożyło tak jak sobie
tego życzysz Pozdrawiam

[jagoda68]

Szlag mnie trafia, jak coś takiego czytam. Dlaczego przeciwnicy wolnego wyboru
kobiety zawsze chrzanią o odpowiedzialności? Co wy tacy odpowiedzialni zawsze i
wszędzie jesteście? Kto daje wam prawo do zmuszania innych do bycia
odpowiedzialnymi? Sami mówicie - według mnie aborcja to morderstwo. Właśnie -
według was! Dlaczego nie pozwalacie innym na życie według odmiennych zasad.
Przecież zwolennicy wolnego wyboru nie zmuszają nikogo do przeprowadzenia
aborcji. A wy - odmawiacie inaczej myślącym prawa do życia według ich zasad. I
tak szanując życie - obrzucacie błotem dziewczynę, która znalazła się w trudnej
sytuacji i zastanawia się co robić. I to jej błąd - myśli, zastanawia się. Bo
ona - według was - nie powinna myśleć. Według was jest tylko jeden model życia
i postępowania - katolicki. Jak ktoś myśli, wątpi, zastanawia się - to należy
go zrównać z ziemią. Jak ja mam dość tej zaściankowości, grajdoła
intelektualnego i hipokryzji. Przestańcie w końcu dyktować innym, jak mają żyć
i zajmijcie się swoim życiem

[blackroses_7]

jagoda68 napisała:

> Szlag mnie trafia, jak coś takiego czytam. Dlaczego przeciwnicy wolnego
wyboru
> kobiety zawsze chrzanią o odpowiedzialności? Co wy tacy odpowiedzialni zawsze
i
>
> wszędzie jesteście? Kto daje wam prawo do zmuszania innych do bycia
> odpowiedzialnymi? Nikt nam nie daje tego prawa i nikt nikogo nie zmusza?
Chyba nie wydaje Ci się, że moją opinią mogę autorke postu do czegokolwiek
zmusić? Może zawsze i wszędzie odpowiedzialan nie jestem, ale w takiej sprawie
kied chodzi o czyjeś życie i to życie niewinnego niczemu dziecka to troche
odpowiedzialnośći nikomu by nie zaszkodziło!
>Sami mówicie - według mnie aborcja to morderstwo. Właśnie -
> według was! Dlaczego nie pozwalacie innym na życie według odmiennych zasad.
Według nas!? Aborcja to jest morderstwo i tyle! NIe według mnie czy Ciebie czy
kogokolwie innego! Zabijasz dziecko i tyle? I ja nie wdze w tym żadenj dyskusji
czy to jest czy nie jest czy według mnie czy Ciebie to jest po prostu fakt i
tyle! Gdyby ktos zabiła narodzonego juz niemowlaka to wtedy też byś powiedziała
że według Ciebie to nie jest morderstwo? Żyj jak chcesz ale nazywaj rzeczy po
imieniu!
> Przecież zwolennicy wolnego wyboru nie zmuszają nikogo do przeprowadzenia
> aborcji. A wy - odmawiacie inaczej myślącym prawa do życia według ich zasad.
Niech sobie żyje według zasad i decyduje o swoim życiu proszę bardzo! Tego jej
nikt nie zabroni Tylko problem polega tutaj na tym, żę ona nie decyduje tylko o
SWOIM życiu! Tylko o życiu maleńkiego człowieka Więc skoro nikt nie ma prawa
decydowac o jej życiu i jej zasadach to ona też nie ma prawa odebierać drugiemu
człowiekowi szansy na życie!
> tak szanując życie - obrzucacie błotem dziewczynę, która znalazła się w
trudnej
>
> sytuacji i zastanawia się co robić. I to jej błąd - myśli, zastanawia się. Bo
> ona - według was - nie powinna myśleć. Według was jest tylko jeden model
życia
> i postępowania - katolicki.
Mylisz się według mnie jest wiele modeli życia I taka katolioczką to też znowu
nie ejstem jednak w żadnym z moich modeli życia (chodź jest ich wiele)
zabójstwo drugiego człowieka nie jest w pożądku!
>Jak ktoś myśli, wątpi, zastanawia się - to należy
> go zrównać z ziemią. Jak ja mam dość tej zaściankowości, grajdoła
> intelektualnego i hipokryzji. Przestańcie w końcu dyktować innym, jak mają
żyć
> i zajmijcie się swoim życiem
Nikomu nic nie dyktuje Jest za nich każdy żyje swoim życiem i podejmuje swoje
decyzje! Spoko tez bym nie chciała aby ktos sie wtrącał do mojego zycia i
pdoejmował za mnie decyzje. Tylko są pewne granice Decydować o swoim życiu-OK
Ale o życiu drugiego człowieka to za równo ani ja nie mam prawa, ani ty, ani
ona!! Pozdrawiam, życzę powodzenia i aby to kiedyś ktoś miał w swoich rękach
decyzje o TWOIM życiu :]

[jagoda68]

I tu się, widzisz, nie zgadzam. Dla mnie aborcja to nie morderstwo, a
przerwania niechcianej ciąży. Jest to podstawowe prawo każdej kobiety,
świadczące o stopniu przestrzegania praw kobiet w danym kraju. U nas jest pod
tym względem tragedia - ciemnogród, grajdół intelektualny, Rzeczpospolita
Parafialne.
Wydaje mi się zresztą, że dyskusja na ten temat nie ma sensu. Ja nie przekonam
Ciebie do swoich racji, a Ty nie przekonasz mnie. Chodzi o to, aby ludzie o
odmiennych światopoglądach mogli liczyć na przestrzegania swoich praw.
Tymczasem mogą na to liczyć jedynie przeciwnicy wolnego wybory kobiety. Poglądy
zwolenników nie liczą się. A przecież my nie zmuszamy nikogo do postępowania
według naszych zasad. Tymczasem katolicy - za pośrednictwem ustawodawstwa -
narzucają wszystkim swój światopogląd. I to budzi mój stanowczy sprzeciw. Nie
to, że ktoś jest przeciwnikiem aborcji, ale to, że zmusza mnie do
przestrzegania swoich zasad, a gdy się na to nie zgadzam, obrzucana jestem
stekiem wyzwisk.

[jendza1]

Hm, a ja sie nie o aborcji wypowiem, tylko... o Twoim stosunku do katolicyzmu.
Pare dni minelo od Twoich wypowiedzi, to moze Ci sie bedzie latwiej od nich
zdystansowac.
Wyobraz sobie, ze jestes katoliczka wlasnie i dzis, przez przypadek, zagladasz
do wypowiedzi jagody68. Co widzisz?
Ze slowa 'katolik' ona uzywa jak obelgi wlasnie.
Co wie o katolicyzmie?
Z tego, co pisze, wyglada, ze nic...
Za to, a moze wlasnie dlatego, ma wyrobione 'zdanie'...
Ech, rece opadaja...

pzdr
j

[jendza1]

A wiesz, Blackroses, dlaczego Jagoda68 walnela w Ciebie katolicyzmem?
Bo jak sie mowi 'zycie', to inni zaraz widza 'katolicyzm', a ze katolicyzm
jest 'be', to od teraz bedzie mozna slow 'katolik' i 'gowniarz' uzywac
zamiennie...
Twoje poglady i postawa bardzo mi zaimponowaly:)
Trzymaj sie mocno i niech CI sie w zyciu szczesci!
Pozdrawiam!
j.

[jagoda68]

Gdzie używam katolicyzmu jak obelgi? Gdzie? To może ty się trochę zdystansuj, a
potem się wypowiadaj. Rzecz dotyczy innego zagadnienia niż to, które poruszasz.
Może byś tak komentowała posta autorskiego? Czyżbyś należała do grona osób,
którym wszystko się ze wszystkim kojarzy? Słoń a sprawa polska? O katolicyźmie
wiem wystarczająco dużo - jak zresztą większość osób w tym kraju, a nawet
wiecej, bo bardzo się interesowałam teologią i tradycją katolicką. To powoliło
mi dobrze poznać tę doktrynę, co zaskutkowało odejściem od kścioła. Nie gadaj
więc bzdur. Pamiętaj - lepiej milczeć i tylko sprawiać wrażenie idioty niż się
odezwać i rozwiać wszyskie wątpkiwości

Skucha

[jendza1]

Moglabys sobie darowac argumenta ad personam, bo wystawiasz sobie dodatkowe
swiadectwo:(. Twoja poprzednia rozmowczyni nie deklarowala sie w zaden sposob
katolicko, to Ty jako pierwsza uzylas slowa, i to w okreslonym scisle
kontekscie/znaczeniu, ktory to zreszta kontekst/znaczenie dowodzi, ze to
Twoje 'zainteresowanie teologia i tradycja katolicka' nader jest powierzchowne,
za to bardzo tendencyjne...
Podawac Ci cytaty z Ciebie samej, czy pamiec masz jeszcze sprawna w miare?
A moze dasz rade kliknac we wlasny link?
Tymczasem napisalam do CIebie bezposrednio i tego nie zauwazylas/zauwazyc nie
chcialas. Jako i mego postu bezposrednio do Autorki watku. Glupio, nie sądzisz?
Zwłaszcza ze zarzut mi czynisz bezposredni z braku owegoż komentarza... ZNow
pytam, zalaczyc CI stosowny link, czy tez tak CIe nie obrazac, skoro taka
jestes madra i uczona? Zatem: zechciej swoje dobre rady, zwlaszcza te z dwoch
ostatnich wypowiedzen (pamietasz roznice miedzy zdaniem a wypowiedzeniem?)
zastosowac do siebie.
pzdr.
j.

[jagoda68]

Ty się jendza tak nie denerwuj. Wspominałas coś o dystansie do własnych
wypowiedzi, czy dobrze pamiętam?
Argumentów ad personam zaczęłaś używać ty - więc ten zarzut odpada.
Moja uwaga, że komentujesz moją wypowiedź, a nie autorki wątku - była
niesłuszna.
Nie mogę się jednak powstrzymać od skomentowania ostatniej części twojej
wypowiedzi. Niestety, nie znam różnicy pomiędzy zdaniem a wypowiedzeniem, chyba
że chodzi o zdanie kluczy i wypowiedzenie umowy. Jak się domyślam, użyłaś tych
określeń jako nazw różnych form wypowiedzi, dobrze myślę? Tylko, że to
wypowiedzenie zupełnie ci nie wyszło. Twoja uwaga o mojej "uczoności" sugeruje
kompleksy na temat wykształcenia, przekręcanie podstawowych określeń również o
czymś świadczy. Brak dystansu do dyskusji i raczej niewyrafinowane przemyslenia
sugerują młodość (żeby nie powiedzieć niedojrzałość). Co, na wakacjach się
nudzisz? Kiedy matura (jeśli w ogóle)?

Skucha do kwadratu, jagodko:))

[jendza1]

I dodatkowo mnie ubawilas:)
ad rem, jednakowoz, i po kolei.

Najpierw uwaga ogolna:

Skad wniosek, ze sie zdenerwowalam?

A teraz 'po drobnosti'.

1. Hm, wskaz mi, prosze, moj 'pierwszy' argument 'ad personam', skoro
twierdzisz, ze to ja zaczelam takich argumentow uzywac.
2. Brawo, ze potrafisz sie przyznac do bledu chociaz tu. To na tym forum zawsze
bylo rzadkoscia...
3. Skoro, jak sama piszesz, 'nie znasz roznicy miedzy zdaniem a
wypowiedzeniem', rozumiem, ze nie wiesz, czym jest wypowiedzenie, ani tez (czy
tez zapewne) - czym jest zdanie. Prawda?
Jak zatem mozesz stwierdzic nastepnie, ze to 'wypowiedzenie mi nie wyszlo'? Na
jakiej podstawie?
4. Jak bys nazwala swoje uwagi na temat moich - domniemanych przez Ciebie -
'kompleksow na temat wyksztalcenia', oraz sugestie na temat mego wieku?
Bo moim zdaniem to dosc 'niewyrafinowana' (jak sama piszesz) proba
zdyskredytowania interlokutora...: podrecznikowy chwyt z zakresu
argumentacji 'ad personam' wlasnie. Moze zamiast tego jakis rzeczowy argument,
co?
5 W odroznieniu od Ciebie, nie mam zamiaru analizowac ani Twego stanu emocji,
ani wieku, ani tez poziomu inteligencji. W koncu widze tylko ekran komputera i
pare zdan, napisanych przez kompletnie anonimowa osobe... Przeciwnie, pozwole
sobie tutaj oddac - dla odmiany - stan moich emocji: zabawnie bylo przeczytac,
ze ktos mnie postrzega jako osobe tak mloda. W koncu napisane jest: "badzcie
jak dzieci"... (zgadnij, gdzie?).
Moze mi sie udalo:)))?

pzdr.
j.

[jagoda68]

Przykro mi, że nie zrozumiałaś o co mi chodzi. I że nie dostrzegłaś ironii. To
może wytłumaczę wprost, łopatologicznie - jak dziecku. Nie ma kategorii
gramatycznej pod nazwą "wypowiedzenie". Jest wypowiedź. Osoba podobno
wykształcona (trudne słowo) i niemłoda powinna to wiedzieć. Stąd moje
podejrzenie o braku świadectwa dojrzałości. Rozumiem, że można się pomylić. Ale
tkwić w błędzie i jeszcze natrząsać się z osoby, która na błąd zwraca uwagę -
hmm.
Zresztą - chyba się gdzieś zaplątałyśmy i odeszłyśmy od tematu. Tu chodzi o
znacznie poważniejsze sprawy niż nasze przepychanki. Kończę więc tę
bezproduktywną wymianę zdań, a na przyzłośc radziłabym wypatrywać najpier belki
w swoim oku. wiesz, z czego to?

pzdr wszystkich - mimo wszystko

Ech, jagodko, tylko jedno...

[jendza1]

skomentuje:
napisalas m.in.: "Nie ma kategorii
> gramatycznej pod nazwą "wypowiedzenie". Jest wypowiedź."

Odsylam Cie zatem chocby do dwoch, pierwszych z brzegu mojej polki, opracowan.
Zechciej zajrzec do jakiejkolwiek gramatyki jezyka polskiego. Moja to Piotra
Baka, wydana przez WIedze Powszechna w 1999 r. 'Wypowiedzenia' to tytul
rozdzialu, ss. 389-406.
Definicje z Encyklopedii jezyka polskiego (Zakl. Narod. im Ossol, Wroclaw 1991,
s. 381)nawet moge CI czesciowo przepisac: "Wypowiedzenie - zamknieta i
uksztaltowana skladniowo jednostka informacji, wprowadzona do pol. terminologii
syntaktycznej [...]dla wszystkich jednostek skladni zawierajacych predykacje.
Obejmuje zatem zarowno zdania, jak i oznajmienia [...]".

Rozumiesz, ze chocby wobec powyzszego - pozostale Twoje uwagi rowniez traca
wiarygodnosc?

Reszte Twojej 'wypowiedzi' pozostawie zatem bez komentarza.

Milego dnia
j.

Skąd w tobie ten upór? Czegoś ci w życiu brakuje?

[jagoda68]

Trochę się zagalopowałam - wypowiedzenie jest kategorią gramatyczną, ale nie w
takim kontekście, w jakim ty jej używasz. Słownik Języka Polskiego precyzuje,
że jest to wyraz lub grupa wyrazów pozostających w stosunku łączności z formą
osobową czasownika. U twojej WYPOWIEDZI (nie wypowiedzeniu) nie było żadnej
formy czasownika - osobowej lub bezosobowej.
Nie uważasz zresztą, że ten spór zaczyna być żałosny? Ja rozumiem - braki w
życiu rekompensujemy sobie brylowaniem w sieci. Ja na szczęscie mam co robić w
realu, więc do niego wracam. Bez odbioru.

[jendza1]

Przyznaje, ze mnie zadziwiasz:(.
Naprawde wypadaloby cos wiecej wiedziec o sprawach,
o ktorych czlek wypowiada sie tak kategorycznie.
Poczytaj o wypowiedzeniu ciut wiecej, zanim sie zaczniesz
wypowiadac z pozycji eksperta - bo znow popelnilas powazny blad rzeczowy:(.
A co do reszty Twojej wypowiedzi - zechciej sama sobie zrobic
analize osobowosci, jak ja juz wykonalas na mnie.
Roznica polegac bedzie na tym, ze o sobie masz wiecej danych.
POd warunkiem, ze zechcesz je ujrzec we wlasciwym swietle.
Powodzenia
j.

[mxp4]

Re: wspolczuje ale dziecku !!!
Autor: jagoda68
Data: 23.07.2005 10:58 + dodaj do ulubionych wątków

skasujcie post

+ odpowiedz

--------------------------------------------------------------------------------
Szlag mnie trafia, jak coś takiego czytam. Dlaczego przeciwnicy wolnego wyboru
kobiety zawsze chrzanią o odpowiedzialności? Co wy tacy odpowiedzialni zawsze i
wszędzie jesteście? Kto daje wam prawo do zmuszania innych do bycia
odpowiedzialnymi? Sami mówicie - według mnie aborcja to morderstwo. Właśnie -
według was! Dlaczego nie pozwalacie innym na życie według odmiennych zasad.
Przecież zwolennicy wolnego wyboru nie zmuszają nikogo do przeprowadzenia
aborcji. A wy - odmawiacie inaczej myślącym prawa do życia według ich zasad. I
tak szanując życie - obrzucacie błotem dziewczynę, która znalazła się w trudnej
sytuacji i zastanawia się co robić. I to jej błąd - myśli, zastanawia się. Bo
ona - według was - nie powinna myśleć. Według was jest tylko jeden model życia
i postępowania - katolicki. Jak ktoś myśli, wątpi, zastanawia się - to należy
go zrównać z ziemią. Jak ja mam dość tej zaściankowości, grajdoła
intelektualnego i hipokryzji. Przestańcie w końcu dyktować innym, jak mają żyć
i zajmijcie się swoim życiem




Szkoda,ze ciebie jolopie nie wyskrobali!

[jagoda68]

OOOOO, czyli jednak dopuszczasz aborcję - tyle, że wybiórczo? Jak ktoś mysleć
tak samo jak Kali - to Kali go lubić, a jak ktoś myśleć inaczej niż Kali - to
Kali go wyskrobać? Gratuluję logiki i konsekwencji.
A na marginesie - skąd w tobie tyle jadu i agresji? Masz jakieś problemy? Bo
wydaje mi się, że szęśliwy, spełniony, kochany i kochający człowiek nie nosi w
sobie i nie pluje jadem.

[t_e_r_m_i_n_u_s_s1]

Jagódko68, wspaniale slowa. Gratuluje otwartego umyslu. Katolicy nie maja
monopolu na slusznosc, a zreszta i ich religia tych patentów nie wytworzyla a
tylko czerpala ze starszych od siebie.Tego do dzis katolicy przelknoc nie moga
i mysla, ze to nie prawda. Niech kazydy zyje jak chce, byle nie krzywdzil
nikogo.
PS. Dokonujac aborcji, zbitej grudzie blastomerów krzywdy nijakiej sie nie
czyni, bo to przeciez nie czlowiek.
Do autorki watku:
Ciesze sie, ze postanowilas bronic swoich racji. Wierze, ze uczynisz to co dla
ciebie najlepsze. Nie sluchaj katolickich bredni tylko zrób to co
czujesz.Uklony dla twojego mlodego ciala, które pewnie nie dasz sobie tak bez
sensu zdewastowac.

ODP

[mala07]

OKEJ nie ma sprawy juz
trzymaj sie ciepło i zycze samych sukcesów!
a co do juniora pokochasz go bardziej niz ci sie wydaje juz niedlugo - a moze
juz GO /Ja KOCHASZ??????bedzie dobrze

[wzr1]

> 4. A Junior jest, rośnie sobie powolutku. Nie wiem, czy go kocham, ale już
> wiem, że mi na nim zależy. Jak już zaczął poczęty, to niech już będzie.
Rośnie
> kolejny naukowiec, bo staram się nie rezygnować z prac badawczych. I Skylar2
Jr
>
> mi towarzy.
>

GRATULACJE DLA CIEBIE ZA AKCEPTACJĘ JUNIORA

ZDROWIA I SZCZĘŚCIA DLA JUNIORA I DLA CIEBIE.

[mxp4]

Cos juz bakasz, ze dziecka nie ma. Jesli to zrobilas bandytko to jestes bez
skrupulow ostatniej kategorii zdzira i szkoda dla ciebie slow. Zle skonczysz.

[t_e_r_m_i_n_u_s_s1]

mxp4 napisała:

> Cos juz bakasz, ze dziecka nie ma. Jesli to zrobilas bandytko to jestes bez
> skrupulow ostatniej kategorii zdzira i szkoda dla ciebie slow. Zle skonczysz.

Dobrze zrobila.Zuch dziewczyna, a na dodatek nie ma wyzutów sumienia i tu cie
boli najbardziej. I wiecej oglady w tym co piszesz, bo potrafisz tylko obrazac.

Coś tu nie pasuje.

[pieskuba]

Ciążę liczy się od daty ostatniej miesiączki. Czyli w przypadku idealnego, 28
dniowego cyklu trzeci tydzień wypada na tydzień przed datą miesiączki
oczekiwanej. Taką ciążę (tydzień po zapłodnieniu) być może wykryje bardzo czuły
test, ale być może nie. Skąd wobec tego wiesz na pewno, że jesteś w ciąży?

pieskuba

[annajustyna]

Dziewczyno, skad masz takie informacje? Ciaze liczy sie od momentu
zagniezdzenia sie zaplodnionego jaja. Trwa to od 9 do 15 dni po zaplodnieniu.
Stad wszystkie kontrowersje odnosnie tzw. srodkow postkoitalnych (po stosunku),
bo: niby ciazy do 2 tygodni po nim nie ma, ale jest juz embrion, ktory
przejawia wszystkie podstawowe funkcje zyciowe, przede wszystkim rozwja sie jak
szalony i ma w sobie tzw. potencjal.

[pieskuba]

annajustyna napisała:

> Dziewczyno, skad masz takie informacje?

Z podręcznika ginekologii. No i z doświadczenia, bo mam dwoje dzieci. "Jestem w
trzecim tygodniu ciąży" nie znaczy "mam trzytygodniowy embrion". Dla ułatwienia
obliczeń tygodnie (40) do przypuszczalnego terminu porodu liczy się od daty
ostatniej miesiączki.

Pozdrowienia,
pieskuba

re

[edyta1304]

jedni walcza latami o dziecko, dla innych ciąża jest dramatem....ja jestem z
tej pierwszej grupy...tak wiele bym dała by móc przytulic moej dziecko...nie
moge pojąć dlaczego tak urządzony jest ten świat:(((

[joasia810725]

Przedkładasz czyjeś życie nad swoja karierę. Jesteś złym człowiekiem. To
dziecko (czy tylko płód, jak sama to okresliłaś) nie stworzyło się samo.
Zrobiłaś to Ty i twój chłopak. Ono nie jest tu niczemu winne. Skoro tak bardzo
zależy Ci na nauce, na pracy na uczelni - trzeba było pomyslec, zanim zaczęłaś
współżycie, czym to się może skończyć. Teraz weź za swoje postępowanie
odpowiedzialność. Poza tym często dziecko i nauke można pogodzić. Jak w ogóle
możesz pisać - nie chcę dziecka. To nie jest zabawka, którą mozna wyrzucić, jak
się nie podoba. A zaczęłas współżyć z osobą, która tez jest nieodpowiedzialna,
nie pomyslałaś o tym, że to osoba nie dla Ciebie? Zawsze myslałam, że studenci
to inteligentne osoby (w końcu żadne studia nie sa łatwe), ale ty do nich nie
zalezysz. Mówisz - studia i praca na uczelni to twoja pasja. Mogłaś mysleć
wcześniej co możesz stracić. A teraz winisz dziecko, które nie jest niczemu
winne. To Ty jesteś winna, a nie to bezbronna osóbka. Jeśli zabijesz to
dziecko - to mam nadzieję, że Ci sie w zyciu nie uda tak jak zaplanowałas to
sobie. Bo niby czemu miałoby? Płac sama za swoje błędy, a nie zwalaj winy na
kogos innego.

[edyta9995]

Ale kwas, ale ostracyzm. Nie znasz jej nawet, a oceniasz brutalnie, ze jest
zlym czlowiekiem. Sprobuj sie wczuc w jej sytuacje, popatrz na jej problem z
jej punktu widzenia, a nie z twojego, ograniczonego i negatywnie
podsumowujacego belkotu. Dlaczego tylko ona musi wziac za to dziecko
odpowiedzialnosc? A nie ten nieudany facet? Moze ona naprawde nie chce miec
dziecka, przynajmniej jest szczera. Zobacz, ile niechcianych dzieci laduje
w domach dziecka, jest bitych i odrzucanych przez rodzicow, ktorzy nie dorosli
do tej odpowiedzialnej roli.

Kilka slow otuchy dla studentki w niechcianej ciazy:
Nie dziwie ci sie, ze z tym mieczakiem, na ktorym wcale nie mozna polegac, nie
chcesz miec dziecka, w Polsce niestety nie mozesz nawet legalnie usunac sobie
ciazy, jak to robi prawie co druga kobieta w innych krajach w Unii
Europejskiej, z wyjatkiem Portugalii, tam tez idzie sie do wiezienia
za "skrobanke". Co ci moge poradzic? Nie sluchaj tych glupich argumetow innych
ludzi, wcale nie jestes zlym czlowiekiem, wcale nie jestes winna, obie strony,
tez twoj nieodpowiedzialny facet ponosi za ten "wypadek" wine, pociesz sie, ze
cos takiego moze sie zdarzyc tez innym kobietom. Nie rzucaj z tego powodu
studiow. Jakos sie wszystko ulozy, choc na pewno nie bedzie latwo. Trzymaj sie
cieplo i glowa do gory!!!

[blackroses_7]

nie no chyba zaraz sie rozpłacze z ludzkiej głupoty:/ no jak to nie jej wina i
jej się nie dziwidz??? To prawda że facet do frajer i nie ma w nim oparcia no
ale chyba jej nie zgwałcił nie? Jak suka nie da to pies nie weźmie!! Sama sobie
takiego faceta wybrała to teraz ma!! Przepraszam za obraźliwe słowa ale jak
czytam cos takiego to mi sie po prostu płakac chce....

[t_e_r_m_i_n_u_s_s1]

joasia810725 napisała:
Jeśli zabijesz to
> dziecko - to mam nadzieję, że Ci sie w zyciu nie uda tak jak zaplanowałas to
> sobie
Uda sie, uda mimo twojego zrzedznie. Posylam jej dobry czar ochronny.

[reniatoja]

> Po czwarte dziecko: nie chce go. Czuję, że ono rujnuje mi życie, że je
> nienawiedzę. Nie wiem czy będę w stanie je kiedykolwiek pokochać.


Tego jednego z Twojego postu nie rozumiem. Coz zrobilo Ci to dziecko? To Ty ze
swoim facetem powolalas je do istnienia, ono nikomu nic zlego nie zrobilo,
powinnas nienawidziec siebie, bo to Ty prawdopodobnie zrujnujesz mu zycie, czy
to rodzac je, czy tez usuwajac ciaze. Ono niczego Ci nie zrujnuje, bo to Ty, a
nie dziecko, jestes kowalem swojego losu. Jak mozna nienawidziec kogos, kto nic
ci nie zrobil. Wspolczuje.

[kontika]

Jak bym siebie widziala - 14 lat temu. Przez wiele lat zylam w strachu przed
ciaza ( niech sie wszyscy madrzacy o zabezpieczeniach ugryza w jezyk, bo im sie
tez moze zdarzyc, wiekszosc dzieci moich znajomych, to wpadki, to nie
matematyka, ze dodasz 2 + 2 i zawsze wyjdzie 4). Dla mnie tez wszystko zawsze
jest wielkim problemem. W czarnych snach wyobrazalam sobie, co bym zrobila
gdybym byla w ciazy, ze wlasciwie to chyba bym usunela, ale jak tu podjac taka
decyzje , itd. A teraz mam 36 lat i ciagle widze same problemy, nie moge sie
zdecydowac, czytam sobie forum dla niezdecydowanych i tam b. duzo osob zaluje,
ze nie wpadalo wczesniej. Czasem naprawde lepiej, zeby los zadecydowal za
ciebie. A ja na ostatniej wizycie u ginekologa dowiedzialam sie ze moje szanse
urodzenie dziecka sa niewielkie ( miesniaki).
I jeszcze trzy rzeczy - nie martw sie rodzicami, po pierwszym szoku wpadna w
uwielbienia dla maluszka - na 95%, znam dzisiatki takich przypadkow.
Po drugie - facet jest w szoku , daj mu ochlanac, moze sie okazac wielkim
wsparciem, ja bym nie przesadzala po pierwszych reakcjach, moze jest
niedojrzaly, ale daj mu szanse dojrzec. Wiem , ze jestes rozczarowana, bo to ty
teraz potrzebujesz oparcia, a nie uczenia go, ale niestety wiekszosc facetow
dojrzewa powoli, czasem warto zainwestowac, dal wlasnego dobra.
Po trzecie - to bzdura, ze jak usuniesz to bedziesz zalowac do konca zycia.
Moze bedziesz , a moze wcale. Tego nie mozesz wiedziec teraz.
Wiem , ze trudno podjac decyzje, rozmumiem cie - jak czytalam twojego posta od
razu mi wrocil moj strach z mlodosc.
Kalkulujac na zimno i patrzac na podobne przypadki z mojego otoczenia - jest
wieksza szansa, ze jesli urodzisz to sie wszsytko ulozy niz ze ci zlamie zycia
( to z moich obsrewacji wsrod znajomych i znajomych zanjomych).
I kolejna bzdura - o niekochajacych matkach, ktore sie dra na dzieci. Otoz
kochajace nad zycie matki tez bywaja wyprowadzone z rownowagi niektorymi
nadpobudliwymi dziecmi, co wcale nie znaczy by za nie zycia nie oddaly.
A jak juz sie zdecydujesz urodzic to dziecko to znajdziesz w sobie, zycze ci
zebys odnalazla sile, poczula w sobie taki power , ze dasz rade calemu swiatu
(ja dostaje czegos takiego w sytuacjach kryzysowych). Pomysl, ze bedziesz mloda
mama majaca super kontaktem z dzieckiem, a jak bedziesz w moim wieku ( szybciej
niz myslisz) ono bedzie juz odchowane.

A swoja droga , jak to niektorzy ludzie szybka i kategorycznie osadzaja
innych ...
Pozdrawiam serdecznie

[skylar2]

Hey!
Zabrzmi to pewnie jak tłumaczenie, ale...
Jak pisałam tego posta, byłam zrozpaczona, zdenererwowana i na pewno nie
myślałam logicznie.
Masz rację, Małe niczemu nie winne. Mogę/możemy ( bo w akcie tworzenia
uczstniczył też Facet) mieć pretensje tylko do siebie.
Ale ja się teraz staram!! Już pogodziłam się, że Małe jest, myślę przede
wszystkim o jego zdrowiu. Nie wiem, jaką matką będę. Zabolało do żywego, to "Ty
prawdopodobnie zrujnujesz mu zycie". Moi rodzice hmmm ,literackim jezykiem, nie
byli aniołami i nie są, ale nigdy bym nie odważyła sie powiedzieć, że
zrujnowali mi życie. :((

[reniatoja]

Przepraszam za te slowa, ale jak sie kogos nienawidzi za nic, za to tylko ze
jest, co nota bene jest Wasza, a nie JEGO zasluga, to trudno mi to zrozumiec i
nie wrozy to nic dobrego. niemniej zycze Wam, zebyscie byli dobrymi rodzicami i
kochali swoje dziecko, bo na pewno nic lepszego niz ONO nie zdarz Wam sie w
zyciu. Nie gniewaj sie.

[kamilka101]

teraz przepraszasz?Z tego co pisałaś na forum aborcja -też miałaś myśli o
usunięciu ciąży i nie zrobiłaś tego tylko dlatego ,że nie wpadłaś.A teraz
umoralniasz innych,hipokrytko.
Ty najlepiej powinnaś rozumieć autorkę wątku.Ale cóż takie jak ty belki u
siebie w oku nie widzą za to u kogoś zauważą drzazgę.

[reniatoja]

Dziecko, ja oborcje bardzo dobrze rozumiem. Nie rozumiem nienawisci do dziecka.
Ucz sie czytac ze zrozumieniem.

[kamilka101]

no tak-kobieta,która kocha dziecko usuwa je.To coś nowego,dziecko.

[reniatoja]

Nie, najczęsciej kobieta nienawidzi gó..arza, bo się skurczybyk począł bez jej
zgody (faktycznie, to wina nie do wybaczenia, jak mógł bachor jeden zrobic jej
takie świństwo), więc idzie go wyskrobać za karę, niech wie, że nie ma nic do
gadania i jej nie podskoczy, prawda?

[blondi741]

Droga Przyszla Mamo!
Otoz tak jak Ty spodziewam sie dziecka i podobnie jak Ty mialam mieszane
uczucia. To moje pierwsze dziecko i oczywiscie czas nie byl wlasciwy... Pytanie
jest: kiedy bedzie wlasciwy czas? Mysle ze akceptacja mojego dziecka zajela mi
jakies 6-8 tygodni i teraz z oczekiwaniem czekam na jego przyjscie... Uwazam,
ze duza role odgrywaja tu hormony. Podobnie jak Ty uwazalam, ze moj partner sie
nie nadaje. Chodzilismy obok siebie rozdraznieni, zli na siebie, rozczarowani
zbiegiem okolicznosci... Pamietaj, ze nie ma rzeczy niemozliwych, wszystko
zalezy od Ciebie i od Twojego nastawienia. Zaloze sie ze jak Twoje dziecko
dorosnie to bedzie Cie podziwialo za decyzje (szkola, kariera oraz
macierzynstwo w tym samym czasie)...
Odradzam jednak slub z rozsadku... Zawsze jeszcze mozna to 'popelnic' w
pozniejszym terminie...
Pozdrawiam i zycze duzo sily!

[bess5]

Rozumiem Cię BARDZO. Sama miałam już dziecko, kiedy kończyłam studia, miałam
męża i nagle wpadłam - druga , tym razem nieplanowana ciąża. Miałam wsparcie
rodziny, a mimo to miałam myśli o usunieciu ciąży, byłam w panice.
Moja rodzina nigdy by mi usuniecia ciąży nie wybaczyła, Mama powiedziała
otwarcie :"oczywiście, ze Ci pomożemy" i pomagają. Bardzo kocham moje dzieci i
dziś mam wyrzuty sumienia za te watpliwosci na początku. Jak mogłam je mieć -
mam do siebie pretensję, gdy patrze na oba moje Maluchy.( ten drugi jest chyba
przez to troche rozpuszczony)

Ale rozumiem co czujesz, to nieuniknione, że zmienia sie całe twoje życie. Na
pocieszenie powiem Ci, że bycie mamą jest najbardziej satysfakcjonującym
zajęciem jakie w życiu miałam. Pracuję dzis zawodowo - to fakt, choć niecierpie
tej pracy serdecznie - gdybym mogła tzn. gdyby mój mąż chciał (ale nie chce)
miałabym kolejne dziecko i siłą nikt by mnie nie wyciągnął z domu. Mogłabym
zawodowo wychowywać dzieci, choćby jako rodzina zastępcza, ale tu znowu mam
hamulcowego. Nigdy nie przypuściłabym, że tak bardzo będe lubiała byc mamą.
Dopiero chyba przy tym drugim dziecku - kiedy musiałam coś dla niego
poswiecic - ukuła się we mnie prawdziwa Mama.

Pozdrawiam. Zyczę powodzenia. Zawczasu otocz sie kochajacymi ludźmi, beda Ci
potrzebni, bo macierzynstwo nie jest banalnym zadaniem.Trzymaj sie i ucz się
kochać swojego dzidziusia.

[spazmusek]

uczuć

[gosia133]

Dziewczyno, proszę Cię nie zabijaj tego niewinnego dziecka. Donoś. Potem oddasz
do adopcji, jak nie pokochasz. Wiele par czeka na dziecko, wszystko się jakoś
ułoży.
Kobiety , które zdecydowały sie na aborcje bez względu an wiek i bez wzgledu na
przekonania zawsze tego załują, tęsknią. Zrób to dla siebie i urodź dziecko.
Wierze że nie będziesz załować.
Serdecznie pozdrawiam

[kamilka101]

Kobiety , które zdecydowały sie na aborcje bez względu an wiek i bez wzgledu na
> przekonania zawsze tego załują, tęsknią.
A skąd to wiesz-jesteś każdą z nich?Skąd możesz wiedzieć co czują inni?
Jedna będzie żałować a druga nie.Nie ma na to reguły.
Nie wszystkie cierpią mimo tego,że wiele z was chciałoby żeby tak było.

[oczkoblue4]

szkoda, ze sie nie myslalo przed, a po coz...przeciez prezerwatywa gryzie...Mrauuuu

[mmeee]

Z tego co piszesz,to chyba przewaza w Tobie chec usuniecia ciazy. Skoro masz
nie kochac tego dziecka... No ale to duza decyzja wiec wsluchaj sie w
wewnetrzny glos. Powodzenia,cokolwiek to znaczy :)

bez ślubu!

[drevnikot]

nie wychodź za faceta tylko dlatego że jesteś w ciąży. czy jesteś pewna że
chcesz z nim spędzić resztę życia?? jeśli będzie wszystko ok to możecie się
pobrać za parę lat, jeśli będziesz pewna że to właśnie ten. a dziecko-lepiej go
nie mieć niż nie kochać i obwiniać za to że nie tak, nie teraz,nie z tym. masz
czas, przemyśl wszystko każda decyzja jest trudna i nieodwracalna. musisz być w
100%pewna czy chcesz urodzić czy usunąć płód. jeśli nie będziesz pewna decyzji
będziesz mieć wyrzuty do końca życia.
pozdrawiam, trzymaj się..

[skp110]

a dziecko-lepiej go
>
> nie mieć niż nie kochać i obwiniać za to że nie tak, nie teraz,nie z tym

lepiej być matką która nie kocha dziecko niż być morderczynią.

[sagis]

skp110 napisała:

> a dziecko-lepiej go
> >
> > nie mieć niż nie kochać i obwiniać za to że nie tak, nie teraz,nie z tym
>
> lepiej być matką która nie kocha dziecko niż być morderczynią.

----------------------------------
Tak, czy tak, to jest zabójstwo. Tylko w drugim przypadku patrzy się na
psychiczne cierpienie dziecka. Ale, egocentryk nie przejmuje się tym.
Jemu nic złego przecież nie dzieje się.

[skp110]

> Tak, czy tak, to jest zabójstwo. Tylko w drugim przypadku patrzy się na
> psychiczne cierpienie dziecka. Ale, egocentryk nie przejmuje się tym.
> Jemu nic złego przecież nie dzieje się.
>


Fakt - nieboszczyk nic nie czuje to nie czuje cierpienia, ale nie ma też szansy
na radość

[agnieszka.kongel]

Slub nie jest lekiem na wszystko.Mozesz spieprzyć sobie reszte życia wiążąc się
z facetem którego nie jestes pewna.Rodzicami się nie przejmuj.Jesteś przecież
dorosła prawda? Jeżeli partner proponuje wsparcie finansowe to z niego
skorzystaj.Możecie przeciez nadal życ razem bez ślub.jego dziwne zachowanie też
trzeba przeczekać.Dla niego to też napewno jest szok.A jeżeli chodzi o
nienawiść do dziecka...Ono niczemu nie jest winne.Zauważ ze samo się nie pchało
na ten świat.Stosując mało pewne metody antykoncepcji albo WOGULE JEJ NIE
STOSUJĄC sami się o to prosiliście.Musisz porozmawiać z rodzicami i powiedziec
im wprost że będziesz oczekiwała ich wsparcia.Studia to tez nie problem.czy rok
do tyłu jest dla ciebie ważniejszy niz życie maleństwa które jest od ciebie
całkowicie uzależnione.Studia kochasz? A zastanów się ile miłości otrzymasz
BEZWARUNKOWO!!!od swojego dziecka? Czas zacząć noew życie.DOROSŁE!!

[martusia81]

Dziewczyny !!! niektore posty sa przerazajace..nie rozumiem,..takich
dylematow,jestem w ciazy co robic??no paranoja,,rece same opadaja...
k..r..a...a
-------KTO WAM KAZE ISC DO LOZKA...ktory POTENCJALNIE NIE NADAJE SIE NA OJCA
TWOJEGO(WASZEGO) DZIECKA?????????????-----
mam 17 lat....czuje sie b, dojrzala emocjonalnie jesli chodzi o dziecko...az
mnie przeraza jak pewnie dziewczyny po 20..sa takie :
-NIEODPOWIEDZIALNE NIE TYLKO ZA SWOJE ZYCIE..
-NIEKONSEKWENTNE
-NIEMYSLACE
-EGOISTYCZNE
-LUDZACA SIE...(a zycie nie jest rozowe)
-etc

nie rozumiem!!!! DZIEWCZYNO autorko watku NIE ROB TEGO CZEGO TWOJA MAMA NIE
ZORBILA TOBIE!!!!
*****NIE USUWAJ***** moja sasiadka (lat 27) 3 lata temu ususnela.....
dzis wlasnie teraz jedzie na psychotropach,dziecko sni jej sie codziennie
kazdej nocy,slysze jego pacz,,kwiklenie..jej sie naprawde w glowie
poprzwracalo...
jak ja jej wspolczuje,,,,i co najgorsze a moze najpiekniejsze wciaz przy Niej
jest ten sam mezczyzna ktory prosil ja zeby NIC nie robila,,,on sie z nia ozeni
beda szczesliwi....nadal ja kocha..ale nie moze jej pomoc....3 lata
piekla,wiecznego piekla....

ale co tu pisac...skylar2 NIE ROB TEGO NAJGORSZEGO....!takie malenstwo..dbaj o
siebie teraz...zeby nie odbilo sie na psychioce malenstwa,ze od pozcatku ciazy
jest odrzucane przez wlasna Mamusie....Kochaj JE.......ono Ci sie odwdzieczy...

[kleinebine]

mysle ze zmienisz nastawienie jak bedziesz juz czula dziecko w sobie. ja moze
nie tyle nie chcialam dziecka, co balam sie ze nie potrafie go pokochac. Zaszlam
w ciaze - poronilam i przezylam szok. teraz jestem w siodmym miesiacu ciazy
wiele sie zmienilo. Studia skonczylam 4 lata temu, ale i tak uwazam ze na
studiach jest najlepiej urodzic dziecko bo ma czlowiek tyle zapalu do
wszystkiego ze wszystkiemu da rade, a pozniej jak trzeba pracowac i krzywo
patrza na mlode kobiety (bo to potencjalne matki) to jest wiecej stresu i
zaczynaja sie problemy. Statystki mowia ze 20% par ma problemy z zajsciem w
ciaze, Ty jeszcze nie myslalm o tym tylko sie przytrafilo, ale ja mam 28 lat i
wsrod moich znajomych kazda para miala jakis problem zeby miec dziecko. Niestety
to juz jest chyba taka choroba cywilizacyjna.
Zobaczysz ze bedziesz szczesliwa.
Przypomnialo mi sie ze mialam na studiach kolezanke, ktora wpadla, urodzila syna
(co prawda pomagala jej mama). Mial byc "przymusowy" slub, ale ona zrezygnowala
z tego partnera na tydzien przed. Teraz jej syn ma 8 lat. Ona ma nowy zwiazek i
chcialaby miec dziecko, ale niestety tamta wpadka okazala sie cudem bo ona nie
moze miec dzieci ze wzgledu na jakies wady ukladu rozrodczego.
Moze ty nie czytaj na forum o tych ktorzy nie chca dzieci, tylko podejrzyj co
pisza ci ktorzy tego pragna.

[mama20]

jestem w 8 miesiacu - mam 19 lat. Zalamalam sie na poczatku - bylo strasznie -
rozmumiem cie. Szukalam roznych sposobow jak usunac ciaze. Gdybym znalazla
mozliwosc to bym to zrobila. Teraz wszystko sie zmienilo - i musisz wiedziec o
czyms... cokolwiek postanowisz - bedzie to twoja decyzja, nikt nie ma prawa jej
potepiac. Ale kiedy mija szok, stajesz sie najszczesliwsza osoba na swiecie - a
dziecko, ktorego wczesniej nie chcialas i balas sie, i brzydzilas - staje sie
najukochanszym stworkiem na swiecie :) zanim je zobaczysz. Nie zalamuj sie,
tylko odwagi!

[monika9967]

dopiero teraz przeczytałam twój post. jakoś nigdy nie pisałam na forum tylko
czytałam, ale jakos chciałabym ci powiedzieć żebys nie widziała wszystkiego w
czarnych barwach. 3 lata temy byłam w identycznej sytuacji. Zaszłam w ciążę na
2-gim roku studiów i pomyslnie je ukończyłam mimo ciąży. Akurat to nie
przeszkodzi ci w studiach, póżniej jak dziecko sie urodzi pewnie będzie trochę
trudniej ale też można sobie poradzić.Ojciec dziecka tez sie zmył jak się
dowiedział mimo że bylismy ze sobą pare lat i nie wyobrażałam sobie że
kiedykolwiek mogłabym być z kim innym(do tej pory jestem sama bo nie potrafię
nawet spojrzeć na kogoś innego), niestety tylko ja tak czułam widocznie:/.
Strasznie nie chciałam mieć tego dziecka przez całe 9 miesięcy potwornie byłam
rozgoryczona tym faktem, nienawidziłam tego dziecka, do momentu jak je
zobaczyłam. jakby wszystko pękło we mnie jak ja zobaczyłam, bez odechu(cieżki
poród) jak ja przywracali, taka mała ciepła kluska zdana tylko i wyłącznie na
mnie na nikogo innego. Nie jestem jakaś sentymentalna, ale taki widok postaił
mnie na nogi, serce podpowiedziało że dosyc egoizmów i ze nie żyje juz tylko
dla siebie. Nie będę ci mówic że wszystko bedzie zajebiście i super bo bym
skałamała, ale nigdy bym nie podjeła innej decyzji niz że urodzę. W zeszłym
roku skończyłam studia , odrazu znalazłam pracę. Rodzice byli przerażeni ale
teraz zwariowali na punkcie zuzy, jest chyba najbardziej kochanym dzieckiem na
swiecie. Nie łam się, teraz wszystko ci sie wywróciło do gory nogami ale powoli
wszystko sie ułoży, zobaczysz, a faceta odstaw w kąt skoro nie jest dla ciebie
wsparciem tylko pasmem przykrości.

Ps. jakby co to pisz na maila, pozdrówka, zobaczysz jeszcze bedziesz szczęśliwa

dziwna jest mentalnosc ludzi...

[kobieta_na_pasach]

na zaocznych czulaby sie gorsza, ale z nieslubnym dzieckiem w brzuchu nie czuje
sie...

[skylar2]

A czy dziecko "nieślubne" jest gorsze od "ślubnego"?? Bo ja nie widzy różnicy,
zwłaszcza, że większość dzieci jest półślubna, bo rodzice biora ślub, gdy już
wiadomo, że dziecko jest w drodze. Moja nauczycielka od historii twierdziła, że
jeśli chodzi o królów, to ich dzieci nieślubne były przeważnie bardziej udane
od tych z prawego łoża;)

[graace]

moja przyjaciołka usunęła ciążę. bez komplikacji, ani psychicznych,ani
fizycznych. tylko juz teraz to zaczyna do nej wracac.

a poza tym, łatwo uprawiac seks nie myślac io konsekwencjach. jak sie puszczasz
to moiej swiadomosc,ze moze z tego wyjsc dzicko. i badz pewna z kim to robisz

[ml130676]

Najpierw Cię "opieprzę": przeczytałam Twoje wyznanie i własnym oczom nie
wierzyłam. Osoba inteligentna, studentka, z aspiracjami do elit i perspektywą
wyższego wykształcenia wypisuje takie brednie! Ja tak myślałam mając 17-18 lat.
Jesteś niedojrzała, ale właśnie dziecko, które, mam nadzieję, zdecydujesz się
urodzić, daje Ci szansę dorosnąć i pogalopować naprzód, nie ma nic gorszego niż
stagnacja. Wiedz, że wiele kobiet ma podobne problemy, ale fakty są takie, że
to Twoja wina, że zaszłaś w ciążę. Osoba o takim wykształceniu powinna
wiedzieć, skąd się biorą dzieci! A sposobów zabezpieczania się przed niechcianą
ciążą jest wiele i znane są od wieków. Najlepszy to oczywiście szklanka wody
zamiast, ale do rzeczy - pigułki anty Cię nie zabiją, nie przytyjesz, nie
wyskoczą Ci pryszcze, są jeszcze prezerwatywy, plastry już dla naprawdę
zdesperowanych kobiet, które z różnych względów nie mogą zabezpieczać się
standardowo. Wiadomo, nie są to sposoby w 100 % pewne, dlatego dla całkowitej
pewności powinnaś była zakładać conajmniej dwie bariery ochronne, a Ty co?
Wpadłaś jak małolata ze wsi, która nie ma pojęcia, że dzieci nie przynosi
bocian? I teraz obarczasz winą faceta, nienarodzone dziecko, cały świat i w
ogóle wszystko Ci się wali? Nie wiesz nawet jakie masz szczęście, niektórzy
nigdy nie doznają tego, co Ty, mowa o bezpłodnych parach, które oddałyby
wszystko za dziecko, którego nigdy mieć nie będą, chociaż rozpaczliwie o nie
walczą. Boisz się reakcji rodziców? Oni muszą się przyzwyczaić do myśli, że
zostaną dziadkami, daj im te parę miesięcy, a potem się zdziwisz. A wreszcie -
więź pomiędzy dzieckiem i matką wyzwala się tuż po porodzie, jak tylko weźmiesz
je na ręce, zapomnisz o wszelkich oporach. Ostatecznie, jeśli tak naprawdę nie
chcesz tego dziecka, miej na tyle cywilnej odwagi - donoś ciążę, urodź, a potem
podpisz dokumenty umożliwiające mu szybką adopcję do kochającej rodziny. Łatwo
zrobić skrobankę na lewo, ja tam nie mam nic przeciwko legalizacji aborcji, ale
pewnien poziom intelektualny obliguje do pogodzenia się z myślą, że usunięcie
ciąży to jednak...pozbawienie kogoś życia, a zatem ostateczność. Po czymś takim
na Twoim miejscu nie przekroczyłabym progu kościoła i nigdy nie odważyła się
oceniać potem kogokolwiek, byłabym skończona jako człowiek, humanista.
A teraz słowa otuchy: tylko odpowiedzialna, zdecydowana postawa jest w stanie
Cię uratować. Nie słuchaj głupich rad, myśl rozważnie, ale zajrzyj też w głąb
swojego serca. Masz jedną niepowtarzalną szansę zyskania kogoś, kto pokocha Cię
miłością bezinteresowną, a zatem prawdziwą, jedyną, kto będzie Cię podziwiał i
się Ciebie nie wyprze. Taką szansę daje tylko rodzicielstwo. Nie da Ci tego
żaden facet, żadna inna osoba. Tylko rodzina. A to dziecko jest właśnie Twoją
rodziną. Radzę Ci przeczytać historię takiej samotnej matki (a może Ty nie
będziesz wcale samotna) - www.poziomeczka.blox.pl
Ja też mam dziecko z wpadki i powiem Ci, że takie dzieci kocha się jakoś
inaczej, lepiej. Pierwsze było bardzo planowane, a drugie to taka Kinder-
niespodzianka. Warunki mam kiepskie, życie rozrywkowe się skończyło, ale nie
dałam się wsadzić w gary, pieluchy i matkowanie na siłę według poradników dla
mamusiek. Można mieć dzieci i głowę nosić wysoko, dumnie, być dla nich
przyjacielem, partnerem, koleżanką z piaskownicy, a jednocześnie studiować, tak
jak ja, pracować i nie mieć kompleksów, że się nie przystaje do inteligentnych
ludzi, do "towarzystwa". Ale o tym przekonało mnie dopiero to nieplanowane
dziecko i właśnie wtedy, kiedy trudy związane z udźwignięciem tego wszystkiego
wydawały się nie do pokonania. Pozdrawiam