Dlaczego dziewczyny udaja,ze nie chca wyjsc za maz

[monisia53]

Boja sie przestraszyc faceta?

[iberia29]

nie dla kazdej kobiety biala sukienka to cel zyciowy.

[tina122]

Skąd pewność,ze udają?Piszesz na podstawie własnego przykładu?

[iberia29]

ale nie pisz do mnie tylko do autorki watku.

[tina122]

Tak się "wpisło"ale treść wskazuje ewidentnie,ze post skierowany był do
aurorki:-)
Sorry

[jolantas1955]

Pewnie dla wielu to po prosu wybór i OK.Ale wiele jest też takich, że wolą być
traktowane jako niezależne feministki, aby ukryć to, że po prostu nie mają na to
szans. Niestety jeszcze w bardzo licznych środowiskach dziewczyna 25 letnia to
już stara panna. Możemy się z tego śmiać, ale tak jest!

[monisia53]

Biala sukienka, nie jest celem.Celem jest stabilizacja, rodzina,
macierzynstwo.Kobieta predzej czy pozniej chce miec malenstwo. Bardzo mloda to
przeraza, troche starsza jest ciekawa, jeszcze troche starsza pragnie.Malzenstwo
to stabilizacja,bezpieczenstwo.

[iberia29]

papier nie jest potrzebny do stabilizacji.

[pinup]

monisia53 napisała:

> Kobieta predzej czy pozniej chce miec malenstwo. Bardzo mloda to
> przeraza, troche starsza jest ciekawa, jeszcze troche starsza pragnie.

ja nie pragne. czy to mnie w twoich oczach wyklucza z grona kobiet?

Malzenstw
> o
> to stabilizacja,bezpieczenstwo.

malo wiesz o zyciu. na stabilizacje i bezpieczenstwo trzeba sobie ciezko
zapracowac. malzenstwo tego nie gwarantuje.

[monisia53]

Fakt, stosunkowo malo wiem o zyciu,jednak mysle, ze malzenstwo to jakas tam
gwarancja.Malzenstwo, to wziecie odpowiedzialnosci za druga osobe, to
zobowiazanie.Jolantas ma racje, wolicie udawac.

[pinup]

tak powinno byc ale niestety czesto nie jest. wiesz chyba ze jest cos takiego
jak zdrady, porzucenia, rozwody?
nie wszystkie udaja. sa takie ktore tego nie chca bo nie wierza w malzenstwo.

[monisia53]

Zwiazek na "kocia lape" widzisz jako idealny; malzenstwo zas to dla ciebie-
zdrady,porzucenia, rozwody. Ja mysle, ze na jeden rozwod jest 500 porzucen i
rozstan stadlach kocio-lapowych.

[pinup]

czy ja cos takiego napisalam??? nie ma idealnych zwiazkow. a na pewno
malzenstwo nie gwarantuje szczescia. czy w to wierzysz czy nie dla mezczyzny
malzenstwo to zupelnie co innego niz dla kobiety. dla nich czesto to co czuja
jest tez zupelnie czyms innym niz to co wyrazaja slowami. szczescie nie zalezy
od formy zwiazku. co wiecej szczescie nie zalezy od bycia w zwiazku albo nie. a
bezpieczenstwo trzeba sobie przede wszystkim zapewnic samemu bo poleganie na
kims innym moze sie okrutnie obrocic przeciwko tobie.

do monisi53

[iberia29]

dziecko drogie papier, malzenstwo NICZEGO nie gwarantuje,apmietaj, ze istnieje
cos takiego jak ROZWÓD.Malo tego, czesto gesto ludzie pozostaja w zwiazku
malzenskim zyjac obok siebie,beda dla siebie obcymi ludzmi-najgorszy z
mozliwych wariantow.

powiem Ci, jak to jest u mnie

[emae]

Ja bym moze i chciała. Ale on mi się jakoś nie oświadcza, w ogóle nie wydaje mi
się, żeby jakoś pragnął tego małzeństwa, a wręcz mam wrażenie, że on nie chce
się żenić. To co mam, biadolić, narzekać, wyrzucać mu, że mu na mnie nie
zależy? Po prostu daję sobie spokój. Nie planuję tego, czekam co przyniesie
los. Może kiedyś facet przejrzy na oczy ;) Jak nie, to za dwa lata sama mu się
oświadczę :)))

[pantarejka]

emae napisała:

> Ja bym moze i chciała. Ale on mi się jakoś nie oświadcza, wręcz mam wrażenie,
że on nie chce
> się żenić. Jak nie, to za dwa lata sama mu się
> oświadczę :)))

Ja to swojemu lubemu od razu powiedziałam, że związek kocio-łapowy nie wchodzi
w grę w moim przypadku(a już zaczynał snuć wielkie plany inwestycyjne ).
Jesteśmy ze sobą 1,5 roku. Nastolatkami już nie jesteśmy (25 i 29 lat)
Powiedziałam mu, że ma mi jasno określić, do czego on właściwie dąży, bo być
może nasze plany życiowe zasadniczo się różnią :) Byłam wtedy zła i całkowicie
pogodzona z możliwością rozpadu naszego związku. To poskutkowało zadziwiająco
dobrze. Od razu zaczęliśmy rozmawiać o małżeństwie.

Z perspektywy mogę powiedzieć, że świadomość małżeństwa nadała naszemu
związkowi większej głębi (na pewno zwiększyło się porozumienie duchowe). Dużo
rozmawialiśmy - poruszaliśmy wiele bardzo bolesnych i trudnych kwestii -
takich, o które pewnie nie mielibyśmy śmiałości zapytać w związku kocio-
łapowym. To nas bardzo zbliżyło. I... nie uwierzysz, ale teraz mój narzeczony
chodzi dumny jak paw i twierdzi, że jest bardzo szczęśliwy. Niedługo idziemy po
pierścionek.

Myślę, że mężczyźni boją się małżeństwa i związanej z tym odpowiedzialności. Co
więcej większość z nich nie wie, na czym polega rola męża, ojca i są lekko
zdezorientowani.

Jeśli jesteście dojrzali, znacie się i kochacie - to po co czekać? Jeśli
chcecie być razem do śmierci, to dlaczego nie zwiększyć szans spełnienia
takiego marzenia? Ktoś morze mi zarzucić idealizm, ale ideały są potrzebne! Bez
nich życie ludzkie traci smak i zaczyna przypominać wegetację. Jeśli teraz nie
potraficie podjąć decyzji, to czy nadejdzie kiedykolwiek taka chwila, że
będziecie mogli sobie powiedzieć - tak, to jest ten/ta? A jeśli teraz już
wiesz, że to nie ten, to dlaczego nie zrobić miejsca dla nowego, bardziej
satysfakcjonującego związku?

Poza tym, mamy do przeżycia jedno życie! Nikt nie wie, jak długo będzie żył
(jeszcze 10, 20, 60 lat?). Chcę dokonywać wyborów i brać za nie
odpowiedzialność. Chcę dać komuś to co mam najlepsze - siebie. A jeśli ktoś nie
potrafi sobie poradzić z wielkością podarunku (Coś na zasadzie: nie chcę
Twojego tortu, wystarczy mi jedna wisienka.), to jest to już problem tej osoby,
a dla mnie znak, że należy szukać kogoś innego.

Pozdrawiam serdecznie i życzę mądrych, przemyślanych i odpowiedzialnych
wyborów. Prawdziwa miłość nie może być ciągłą uległością i słodyczą. Przeciwna,
by była całkowita, musi być radykalna i odpowiedzialna.

[evita_duarte]

Bardzo piekny i rozmarzony tekst. Sama jestem mloda mezatka i wiem co czujesz.
Chce jednak powiedziec cos innego. piszesz o realizacji idealow. Coz, kazdy ma
inne idealy i wkurza mnie jak sie mowi, ze dziewczyna nie chcaca wyjsc za maz
albo nie pragnaca dziecka udaje.

Duga rzecz, ktora chce ci powiedziec jest odnosnie pierscionka po piersze-
brylant najlepszy przyjaciel kobiety :) po drugie pozwol mu samemu wybrac
pierscionek. Niech tylko wie jakie ci sie podobaja no i oczywiscie zeby kamien
byl odpowiedni :)

[pantarejka]

Hmm... Ja jestem zdania, że kiedy spotka się już odpowiedniego mężczyznę, to
chęć zawarcia małżeństwa zdecydowanie wzrasta :) Samą pracą i karierą żyć nie
można. Ale zgadzam się z poglądem, że jeśli na horyzoncie nie widać nikogo, kto
byłby zdolny sprostać naszym oczekiwaniom, to do małżeństwa nie należy się
spieszyć: lepsza samotność w pojedynkę niż we dwoje.

Co do pierścionka, to dzięki za radę :) Pewnie tak zrobię,... żeby było
romantyczniej :)

[emae]

Od razu uściślę, że u mnie też taki związek nie wchodzi w rachubę. Nie
mieszkamy razem. Po prostu jesteśmy parą. Wiem, że dla wielu z Was to pewnie
dziwne - ale jestem bardzo młoda. On jest starszy. I pewnie nie moge
powiedzieć, że jestem wystarczajaco dojrzała, by myśleć o ślubie. Może też
dlatego wolę się przed nim nie ujawniac z tymi myślami. Ale fakt jest taki, że
chciałabym być jego żoną :)

Wiem, że to jest ten. Jedyny. Nawet jeśli mi z nim nie wyjdzie, nie chcę już
nikogo innego. Nie miałabym szacunku do samej siebie, poza tym cały czas
wyobrażałabym sobie, że jestem z nim. Jak to usłyszałam od osoby starszej i
mądrzejszej ode mnie, nie ma właściwego wieku na odnalezienie tego jedynego,
nie piszcie mi więc, że jestem na to za młoda.

[madzia_20]

> macierzynstwo.Kobieta predzej czy pozniej chce miec malenstwo.

skąd masz tę pewność, że kobieta musi chcieć mieć dziecko?

do maleństwa nie musi być małżeństwa

[brrr2]

a ja jestem mężatką bo chciałam nią być natomiast nie zgadzam się, że każda
kobieta pragnie mieć maleństwo. Ja mężatka maleństwa mieć właśnie nie chcę i
nie zamierzam, natomiast znam osoby, które zapragnęłymieć maleństwo i
małżeństwo nie było im do tego potrzebne.

[madzia_20]

bo np. w ich rodzinie małżeństwa były nieudane, bo wolą niezależność, bo
małżeństwo wyobrażają sobie jako stanie przy garach, pranie, sprzątanie,...

[monisia53]

Nikt nie kaze ci stac przy garach, chyba, ze nic innego nie umiesz.

[madzia_20]

przecież nie napisałam, że ktoś mi każe. miałam na myśli, że część kobiet być
może wynosi z domu takie wyobrażenie na temat małżeństwa

[monisia53]

No, ale te kobiety przeciez chyba inne zycie tez widza. Ksiazki czytaja, filmy
ogladaja.Szare komorki maja , marza, no nie wiem.

[madzia_20]

heh, marzenia to jedno a rzeczywistość to drugie. życie to nie książka czy
film. bardziej prawdopodobne dla kogoś jest powtórka z tego co doświadczył w
życiu, a nie co widział w kinie czy przeczytał w powieści

[monisia53]

Czyli lepiej stac przy garach jako>przyjaciolka, kochanka<, niz zona? ksiazki
czytsz, rowniez po to , zeby zobaczyc, ze jest inny swiat(nawiazuje tu do zlych
wzorcow w domu rodzinnym) i miec wizje, marzenia swego zycia, nie patologicznego.

[madzia_20]

widzisz - niektórym właśnie małżeństwo kojarzy się z tym, że kończy się
szaleństwo, a zaczyna stabilne życie

a właściwie dlaczego by nie żyć razem nie będąc małżeństwem, hmmmm? może to
jest powód dlaczego część kobiet nie chce wychodzić za mąż; bo to i tak nic nie
zmieni

[monisia53]

Madziu, nie mow za innych, mow za siebie.Nie wazne co "czesc kobiet" chce. Czy
Ty chcesz miec rodzine?

[madzia_20]

pytałaś ogólnie: dlaczego dziewczyny nie chcą wyjść za mąż.

na razie nie myślę o rodzinie, nie wyobrażam sobie małżeństwa, dziecka mieć nie
chcę. ale oczywiście zdaję sobie sprawę, że być może się to kiedyś zmieni, ale
możliwe też że się nie zmieni

Do monisi

[evita_duarte]

monisia53 napisała:

> Nikt nie kaze ci stac przy garach, chyba, ze nic innego nie umiesz.


Dziewczyno dlaczego jestes taka chamska?

Na czym polega róznica?

[oldbay]

Po czym można odróżnić kobietę, która udaje od tej która nie chce na prawdę?
-
oldbay

trzeba sie oswiadczyc:))))

[pinup]

i przyjac konsekwencje na klate:)

jestem kobietą :) nt

[oldbay]

:))

[pinup]

czyli zastanawiasz sie jak poznac czy nie chcesz czy tylko udajesz ze nie
chcesz?

[oldbay]

Zastanawiam się skąd autorka wątku to wie, jak ona to odróżnia. Bo przyjęcie
założenia, że wszystkie chcą tylko niektóre udają jest doprawdy śmieszne :))

[pinup]

ona nie odroznia:) wszystkie ktore nie chca - udaja:) uknula teorie i chce ja
potwierdzic. bo przeciez wie lepiej ode mnie czego ja chce:)

[oldbay]

Takie myślenie budzi mój zdecydowany sprzeciw. To tak, jakby powiedzieć, że
kiedy kobieta mówi nie, ma na myśli tak. Nie no ludzie, o czym my mówimy haha
-
oldbay

[monisia53]

oldbay, mysle, ze wszystkie kobiety w glebi serca chca byc zonami.

[pinup]

jak maja 20lat to owszem. a pozniej przestaje miec to dla nich znaczenie:)

[brrr2]

a zakonnice, lesbijki, rozwódki które się ,,sparzyły", dziewczyny, które
napatrzyły się na koszmarne związki rodziców czy przyjaciółek, niezależne
majętne bussineswoman, dla których małżeństwo to żaden biznes, wręcz przeszkoda
w karierze? Ja naprawdę nie byłabym taka pewna czy wszystkie kobiety
pragną ,,tego miodu". Jedno czego jestem pewna, każdy chce być kochany, ale do
tego małżeństwa nie trzeba...

[potvorna]

myślę, że chęć zamążpójścia często wynika z presji społecznej, więc dlaczego
kobiety, które mówią, że nie chcą wyjść za mąż miałyby być nie szczere?

[monisia53]

wyglada, ze masz soja polowke.

[oldbay]

A kto to ta połówka?
-
oldbay

[pantarejka]

Młodość żyje ideałami, dopóki ich ktoś nie zgniecie i nie podepcze. Potem jest
już tylko smutny realizm.

[oldbay]

Te ideały gniecie najczęściej życie, czas. Potem jest tylko dojrzały realizm
ale niekoniecznie smutny.

-
oldbay

[oldbay]

A skąd to wiesz? Rozumiem, że takie pragnienie jest w twoim sercu ale skąd
wiesz co jest w sercach milionów innych kobiet? Ja wiem, że każda jest inna.
-
oldbay

[monisia53]

Mowicie miliony kobiet wybieraja wolny zwiazek,a co wy myslicie. Ja mysle, ze
wolny zwiazek wybiera kobieta, ktora nie ma wyboru.

[potvorna]

dlaczego nie mają wyboru? wybór jest zawsze, mamy XXI wiek i jesli coś nam nie
odpowiada nie musimy się na to godzić.

[oldbay]

Nie odpowiedziałaś na moje pytanie.
A twoja wypowiedź rodzi następne: Skąd wiesz że nie mają wyboru? Może po prostu
nie chcą.
-
oldbay

[pinup]

dlaczego tak uparcie trzymasz sie swojego zdania? kilka kobiet ci tu napisalo
ze nie pragna malzenstwa. nie potrafisz tego po prostu przyjac? dlaczego
zakladasz ze wiesz lepiej co siedzi w glowie i sercu innych od nich samych? nie
pojmuje tego.

[pantarejka]

oldbay napisała:

> Po czym można odróżnić kobietę, która udaje od tej która nie chce na prawdę?
> -
> oldbay

Jak kobieta trafi na właściwego mężczyznę, takiego, przy którym jest
szczęśliwa, który jest dobry, inteligentny, odpowiedzialny i miły, to zaczyna
chcieć! :)))

Jeśli na takiego nie trafia, nie przyznaje się do chęci bycia mężatką nawet
przed sobą :) A może właśnie najbardziej przed sobą.

[gres81]

a może trzeba było zapytac czemu faceci sie nie chca żenic?

dlaczego faceci nie chcą się żenić

[potvorna]

Faceci nie chcą się, żenić, bo to dla nich żaden biznes, to zobowiązanie,
natomiast kobiety (choć to też dla nich żaden interes) usilnie do tego dążą, bo
w wielu kręgach społecznych nadal bycie starą panną to ,,obciach". Mężczyzna
wolny to mężczyzna niezależny, natomiast singielka to nieudacznica, której nikt
nie chciał.

a dowodem na to monisia:)

[pinup]

[gres81]

moze i masz racje:)

[oldbay]

Ja bym nawet zaryzykowała stwierdzenie, że niektóre kobiety udają, że chcą
wyjść za mąż i wychodzą, mimo, że wcale tego tak na prawdę nie chcą :)
Społeczeństwo w jakim żyją je do tego zmusza.
-
oldbay

[pinup]

no jacys chyba chca? :)

[potvorna]

nie mówię o 100% mężczyzn w naszym społeczeństwie, bo większość jednak pragnie
mić rodziny, niemniej jednak duży odsetek panów raczej się nie spieszy

[gres81]

nie słyszałem o taki chciejach w moim otoczeniu:)

ps. ładna wypowiedz na górze:)

[pinup]

uslyszysz jak dziewczyny zaczna kolegow do muru przyciskac:)) okaze sie ze po
prostu nie wiedzieli ze chcieja:)))
ps.
merci:) chociaz nie wiem ktora :D

[mlynek_kawowy]

pinup napisała:
> uslyszysz jak dziewczyny zaczna kolegow do muru przyciskac:)) okaze sie ze po
> prostu nie wiedzieli ze chcieja:)))

czy Ty aby nie przeczysz tym zdaniem sama sobie? Najpierw piszesz, że kobiety nie chcą brać ślubu, teraz się okazuje, że jednak będą przyciskać swoich facetów bo pragną małżeństwa... :P

[pinup]

oczywiscie ze nie:) bo wiekszosc jednak udaje ze nie chce:))) rzecz w tym ze
NIE WSZYSTKIE jak twierdzi autorka watku :P

[mlynek_kawowy]

ale skąd wiesz, że większość udaje?
.
.
.
OK, upierdliwy jestem ;D

[pinup]

z obserwacji :D

ze swojego przykladu moge wysnuc tylko teorie ze sa takie ktore na pewno NIE
udaja :)))

[monisia53]

Mezczyzni nie chca sie zenic bo kobiety, zeby ich zatrzymac daja im wszystko.Po
co kupowac browar, jak piwa mozna sie napic bez tego.

[potvorna]

co fakt to fakt, tu Monisiu muszę Cię poprzeć. Kobieta która daje serce na tacy
zazwyczaj kończy sfrustrowana i niedoceniona a kobiety, które dbają przede
wszystkim o siebie i wymagają mają szacunek!

[gres81]

które dbają przede
> wszystkim o siebie i wymagają mają szacunek!


albo zostaja same:)

[oldbay]

Mam podobną opinię do twojej. Nie należy dawać niczego na tacy. Zastanawiam
się, czym kierują się te które dają to serce na tacy? Może liczą na szybkie
zamążpójście?
-
oldbay

znowu generalizujesz

[pinup]

trudno uwierzyc ze ludzie moga ze soba byc szczesliwi w ukladzie partnerskim
bez kajdanow malzenskich? myslisz ze zawsze oznacza to jakies szatanskie
zabiegi ze strony kobiety, ktora robi wszystko zeby zatrzymac? poza tym - nikt
nie kupi browaru nie probujac jakie piwo daje:)

[oldbay]

Rozumiem, że mówisz o seksie lecz nie rozumiem dlaczego nie nazwiesz tego po
imieniu.
A mężczyźni nie zenią się z róznych powodów. Takich wątków w których kobiety
nad tym się zastanawiały było już ze 100.
_
oldbay

[mynia_pynia]

Czyli wszystkie które mówia nie chcę mieć męża, nie chce mieć dziecka to kłamią
bo tak faktycznie to tego chcą ???

[potvorna]

no tak, z tego wynika, że każdy człowiek jest taki sam...:)

Dlaczego niekóre kobiety udają że nie lubią fasoli

[oldbay]

Dlaczego niekóre kobiety udają że nie lubią fasoli? Przecież w głębi serca
każda kobieta pragnie jeść fasolę. To niezastąpione źródło białka, wapnia,
witamin z grupy B. A niektóre udają że im nie smakuje. A przecież taka pyszna
ta fasola.

hehe
-
oldbay

<rotfl> :))))

[pinup]

[mlynek_kawowy]

to je dobre! :D

[bitch.with.a.brain]

nie udaja tlyko niektore nei chca

[rapsodiagitana]

a co poczniesz z takimi związkami, w których facet wciąż mówi o małżeństwie, a
kobieta, choć kocha tego faceta, na małżeństwo nie ma ochoty?
Ja mam 21 lat i do małżeństwa mi się nie spieszy. Co więcej - nie uważam, żeby
miało jakieś specjalne znaczenie, poza pewną symboliką i prawnymi
udogodnieniami. Trwałości związku nie gwarantuje bynajmniej, że o wierności nie
wspomnę ;)
Dlaczego czujesz taką misję, żeby uświadamiać te biedne feminizujące na siłę
białogłowy? Masz żal, że faceci nie chcą się z Tobą żenić, bo wola zyć w wolnym
związku?

[chicarica]

Bo może nie udają, tylko faktycznie nie chcą, dzieci też można nie chcieć mieć,
czego ty uparcie zdajesz się nie zauważać. Szczawiara z ciebie, a wydaje ci się
że wiesz czego pragną wszystkie kobiety. Dla mnie prezentujesz postawę, którą
opisałam tu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=12264&w=25413450&a=26273210
"Każdy człowiek myśli stereotypami, w sensie takim że każdy sobie jakoś tam
grupuje zjawiska po to, żeby je zrozumieć. To się nazywa "cognitive frames", nie
wiem jak po polsku, "ramy poznawcze"? Inaczej niemożliwe jest stworzenie sobie
jakiegokolwiek wewnętrznego obrazu świata, po prostu tak funkcjonuje ludzki
mózg. Gdybyśmy nie potrafili grupować zjawisk, to chyba byśmy ześwirowali z
nadmiaru wrażeń.
Różnica między ludźmi inteligentnymi a jełopami zaczyna się gdzie indziej.
Powiedzmy, że człowiek napotyka zjawisko, które nie pasuje mu do stworzonych
przez niego ram - pojawia się tzw. dysonans poznawczy. I teraz: człowiek
inteligentny reorganizuje swój ogląd świata w taki sposób, żeby to nowe zjawisko
weń wpasować, bowiem inteligencja polega przede wszystkim na zdolności
dostosowania się do zmieniających się bodźców z zewnątrz. Jełop natomiast,
ponieważ zrewidowanie swoich ram poznawczych wymaga myślenia, a to sprawia mu
wręcz fizyczny ból, stara się natychmiast dopasować rzeczywistość do swoich
własnych przekonań, bowiem dysonans poznawczy powoduje u niego wewnętrzny
niepokój.
Tu mamy do czynienia z tą drugą sytuacją: ktoś wmawia Ci, że Ty na pewno chcesz
ślubu, tylko jeszcze o tym nie wiesz, bowiem nie pasujesz do obrazu
rzeczywistości stworzonego sobie przez tą osobę. Opcja druga: zostaniesz uznana
za anomalię, a anomalie nie wymagają przeprowadzania rewolucji w
światopoglądzie.
Człowiek inteligentny powiedziałby: większość kobiet chce ślubu, ale są pewne
kobiety, które go nie chcą. Jełop powie: wszystkie kobiety chcą ślubu, a jeśli
jakaś twierdzi że nie chce, to albo jest nienormalna, albo tak naprawdę chce
tylko się nie przyznaje."

To by było na tyle.

brawo chicarica!!!!!

[potvorna]

n.t.

[arnold9]

Hmm cos chyba musi byc na rzeczy. Sam byłem w takiej sytuacji, że moja
dziewczyna po jakims roku znajomości zaczęła coś mówić o małżeństwie,
dzieciach, wspólnym mieszkaniu. Niby brzmiało to niewinnie, nie do końca
powaznie ale kiedy powtórzyło sie to jeszcze kilka razy zrozumiałem, że
sytuacja staje sie powazna i wziąłęm nogi za pas. Najbardziej obawiałem sie
sytuacji, że "złapie mnie na dziecko". W tej sytuacji był mój kuzyn i niestety
został zaoobrączkowany ale to małżeństwo rozpadło się po kilku latach. Szkoda
tylko dzieci. Generalnie zgadzam sie tez że w dzisiejszych czasach dla faceta
małżeństwo to żadnen biznes.

[his_girl]

Ja nie udawałam, że nie chcę. :)
Jeżeli kobiety faktycznie tak robią-nie rozumiem, dlaczego. :)

[nosek123]

A ja wlasnie coraz zesciej spotykam sie z oburzeniem facetow, jesli slysza ze
dziewczyny nie chca zostac poslubione. A juz nie daj boze kiedy nie chca miec
dzieci!! Ja wlasnie przed takim jednym tez udaje, ze bardzo bardzo pragne.
Tylko oczywiscie jeszcze nie hihi teraz.

[chicarica]

Mnie niedawno jeden taki przekonał i w przyszłym roku wychodzę za niego za mąż.
Ale wcześniej serio nie chciałam - może dlatego, że nie widziałam wokół siebie
kogoś kto spełniałby moje wymagania, a wolałabym być singielką do końca życia
niż wyjść za byle kogo byle mieć obrączkę na palcu.

[zwykla_nieznajoma]

A u mnie odwrotnie jest odwrotnie ,ja nie chce wyjsc za maz (nie teraz),a jak
moj facet zaczyna o tym gadac to mam odrazu odruch ucieczki:)

[chicarica]

No, ja do niedawna właśnie też nie chciałam. Nic na siłę.

A TO DOBRE!!!

[pantarejka]

Najpierw naukowa tyrada o "cognitive frames", a teraz - proszę, proszę -
wyjątek potwierdzający regułę :))) Strzał do własnej bramki ;)

Z teorią poznawczą się jednak zgodzę, a także z faktem, że wychodzić za mąż nie
należy dlatego, że wszyscy naokoło tak robią.

Mimo to, na podstwie powyższych postów mogę wysnuć następujący wniosek: kobieta
nie chce wyjść za mąż, jeśli wokół siebie nie widzi mężczyzny, który mógłby
sprostać roli jej męża, a także w przyszłości ojca jej dzieci. Jeśli jednak na
takiego natrafi, pragnienie to natychmiast się w niej aktywuje i nie ma nic
przeciwko instytucji małżeństwa, któraż to instutucja ma dla kobiety ma wiele
plusów.

Przy okazji gratuluję rozsądku. Też w przyszłym roku wychodzę za mąż.

[chicarica]

A ja myślę, pantarejko, że nadal się mylisz. Ja wcale nie chcę wyjść za mąż, ja
chcę wyjść ZA NIEGO, a to kolosalna różnica. I żaden strzał do własnej bramki.
I nie zależy mi aż tak bardzo na małżeństwie, w sumie nasze małżeństwo jest
bardziej potrzebne jemu (ze względów religijnych głównie) niż mnie. Ja równie
dobrze mogłabym żyć w nieformalnym związku, a zgodziłam się, bo wiem że jemu na
tym zależy. Pewnie że cieszy mnie, że mój mężczyzna wybrał sobie mnie na życiową
partnerkę, ale dla mnie to partnerstwo nie musiałoby być potwierdzone certyfikatem.

[pantarejka]

Całkowicie się z Tobą zgadzam. Małżeństwo zawierane dlatego, że inni tak robią,
albo dla papierka jest bez sensu. Chcę je zawrzeć tylko z mężczyzną, którego
kocham i któremu całkowicie ufam. Jeśli ktoś natomiast chce mieć jakiś
certyfikat, to niech lepiej idzie na jakiś kurs językowy...

Hmm... ja chyba mam poglądy podobne do Twojego narzeczonego. Jestem religijna i
wierzę, że małżeństwo jest sakramentem. W momencie udzielania sobie tego
sakramentu (Bo to małżonkowie udzielają sobie tego sakramentu-nie ksiądz.)prosi
się Stwórcę o pomoc w przekraczaniu samego siebie, własnych ograniczeń i wad. W
ten sposób człowiek przyznaje się, że nie umie kochać doskonale i prosi Boga,
który jest doskonałą Miłością o siłę i łaskę, by choć trochę ludzka miłość
mogła być podobna do tej Boskiej.

Pozdrawiam Ciebie i Twojego narzeczonego.

[chicarica]

Pozdrowienia również :)

[kohol]

Nie chciałam, bo nie umiałam. Nie byłam gotowa. Nigdy wcześniej nie wychodziłam
za mąż :)))))

Re POCZYTAJ SOBIE NAIWNA DZIEWCZYNKO

[saphaya]

Nie mam w zwyczaju dyskutowania z kimś tak mało elastycznym umysłowo jak
autorka niniejszego wątku. Już mnie niby nie dziwią takie "wszystkowiedzące"
tudzież "wiedzące za miliony" przypadki...a jednak. To idiotyczne stwierdzenie
dotyczy poniekąd i mnie, gdyż jestem kobietą więc sprowokowało mnie aby
zaoponować. Gdyby autorka wątku czerpała swoją wiedzę z innych źródeł niż
romanse (bo zapewne o tym typie lektury mowa) i filmów to zapewne wiedziałaby
że MAŁŻEŃSTWO jak dowodzi wiele dyscyplin humanistycznych nie stanowi
immanentnej potrzeby człowieka i w zwyczajach wielu kultur instytucja
małżeństwa znacznie różni się od tej znanej autorce tego bzdurnego wątku vide:
chociażby małżeństwa poligamiczne, a co z usankcjonowanymi małżeństwami
homoseksualnymi itd. Ale do rzeczy. Poniżej wklejam link do najbardziej znanych
teorii
potrzeb. Każdy z nas ma takie potrzeby fakt, ale zaspokajamy je w różny
sposób...co już pojawiło się w tej dyskusji, mozna np. potzreby bezpieczeństwa
zaspakajać małżeństwem, ale równie dobrze można zaspokajać je podczas
sadomasochstycznych praktyk seksualnych. Tak więc życzę głebszych przemyśleń,
szerszych horyzontow i miłej lektury.

pl.wikipedia.org/wiki/Potrzeba#Hierarchia_potrzeb_Maslowa

[monisia53]

Niektore z was zgadzaja sie ze mna(chocby czesciowo), inne nazywaja mnie malo
elastyczna umyslowo, ok.Ja w dalszym ciagu uwazam, ze kobiety pragna byc zonami,
te ktore mowia nie- klamia. Nikt, nigdy nie zaproponowal im malzenstwa i to jest
takie robienie dobrej miny do zlej gry.A swoja droga to ciekawe, ze
homosesualisci walcza o prawo do zawarcia malzenstwa. Kobiety, ktore moga
zostac matkami udaja, ze je to nie interesuje. A przeciez dziecko potrzebuje
mamy i taty, stabilizacji i bezpieczenstwa.

[zwykla_nieznajoma]

monisia53 napisała:

Ja w dalszym ciagu uwazam, ze kobiety pragna byc zonami
>
> te ktore mowia nie- klamia.

Naprawdę bardzo ciekawe teoria tylko ,że nieprawdziwa. Właśnie niedawno mój
chłopak(którego kocham) spytał mnie czy nie chciałabym wyjść za niego za mąż. I
wiesz co powiedziałam :"nie!".Bo nie potrzebuje małżeństwa do szczescia ,bo nie
jestem gotowa na nie i wiesz co ja wcale NIE KŁAMIĘ!!!

[oldbay]

Monisiu, wydaje mi się że jesteś prowokatorką. Jeśli nie to brak ci argumentów
na to, co tu przeczytałaś i dlatego powtarzasz te frazesy w kółko i zaczynasz
kolejny temat - macierzynstwo.
Eh, szkoda gadać...
-
oldbay

[pantarejka]

monisia53 napisała:

A przeciez dziecko potrzebuje
> mamy i taty, stabilizacji i bezpieczenstwa.

Może mama Mai (krwiożercza charcica;) sama potrafi to wszystko dać swojej
córce...
Ale to chyba przejaw pychy z jej strony.

Co do teorii wszelakich to Kant stwierdził, że należy postępować tak, by Twoje
postępowanie mogło stać się powszechną regułą. Jeśli Twoje postępowanie można
polecić wszystkim ludziom, a poziom szczęścia w wyniku takiego zachowania
wzrośnie, to znaczy, że jest to DOBRE.
Zastanawiam się co przysporzyło ludzkości jako gatunkowi więcej dobra:
- instytucja małżeństwa,
- związki na kocią łąpę,
- czy też może związki homoseksualne.

Nie rozumiem też, dlaczego określa Cię protekcjonalnie mianem "naiwnej
dziewczynki". To musi być przejaw niewłaściwej pracy tych "cognitive frames"
(ram poznawczych). Głosisz poglądy prawdziwe, a ludzie często uciekają przed
prawdą. Zdja eię, że jednego takiego nawet za to ukrzyżowali. Nie mieścił się
po prostu w ich "cognitive frames", co nie znaczy, że nie głosił prawdy.

Pozdrawiam

Sprostowanko

[pantarejka]

pantarejka napisała:

> Może mama Mai (krwiożercza charcica;) sama potrafi to wszystko dać swojej
> córce...

Przepraszam charcicę, chodziło mi oczywiście o "krwiożerczą saphaję". Zdaje
się, że dwie postaci zlały mi się w jedną, za co bardzo przepraszam.

Teraz dopiero mi się dostanie za swoje ;)))

[oldbay]

> Co do teorii wszelakich to Kant stwierdził, że należy postępować tak, by
Twoje
> postępowanie mogło stać się powszechną regułą. Jeśli Twoje postępowanie można
> polecić wszystkim ludziom, a poziom szczęścia w wyniku takiego zachowania
> wzrośnie, to znaczy, że jest to DOBRE.

Może spróbujmy tak: żyj i pozwól żyć innym (po swojemu) a szczęście na pewno
wzrośnie.

>Głosisz poglądy prawdziwe, a ludzie często uciekają przed
> prawdą. Zdja eię, że jednego takiego nawet za to ukrzyżowali. Nie mieścił się
> po prostu w ich "cognitive frames", co nie znaczy, że nie głosił prawdy.


Ja bym raczej napisała: głosisz poglądy swoje. A już ta wzmianka o Jezusie
którego ukrzyżowano za głoszenie swoich poglądów jest conajmniej nie na
miejscu.
-
oldbay

Wikipedia

[emae]

Podajesz link do Wikipedii. Wiesz, jakie są zasady jej funkcjonowania?

Wikipedia to projekt woluntarystyczny. Uzytkownicy internetu zamieszczają tam
definicje sami, często "z głowy". Jakość haseł jest kontrolowana w bardzo
niewielkim zakresie, właściwie można tam napisać, co się chce.

Czy to mądre i odpowiedzialne źródło do powoływania się, uzasadniania swoich
racji? zwłaszcza, że pouczasz "naiwną dziewczynkę". Nie chcę Cię urazić, ale
sama wykazujesz się dużą naiwnością. Informacje z Wikipedii nie są rzetelne ani
wiarygodne. Co innego, gdybyś znalazła prawdziwie naukowe dzieło.

PS. Nie jestem zwolenniczką tezy postawionej przez autorkę wątku. Wystarczy
poczytać odpowiedzi, aby zrozumieć, iż jest ona błędna. Ale powoływanie się na
Wikipedię jako na źródło naukowe... To jak uczenie się na sprawdzian z biologii
z "Glamoura" :)

[kohol]

Informacje z Wikipedii są często wiarygodniejsze i rzetelniejsze niż wpisy na
forum.
Gdybyś się bardziej orientowała w psychologii, wiedziałabyś, że hierarchia
potrzeb Maslowa jest "prawdziwym naukowym dziełem". Tak sie składa, że link do
Wikipedii wyskakuje jako pierwszy w Googlach i jest to najprostsze wyjaśnienie
tego terminu. Jesli chciałabyś się dalej wgłębić i uzupełnić wpis w Wikipedii
(do czego serdecznie zachęcam), polecam "prawdziwe naukowe dzieło": Abraham
Maslow "Motivation and personality"/"Motywacja i osobowość" lub skrypt ze
strony tinyurl.com/dxux2 .

[emae]

Masz słuszność twierdząc, iż nie orientuję się w psychologii - co mnie bardzo
irytuje, chciałabym się w niej orientować, głównie po to, by móc lepiej pomagać
moim przyjaciołom.
Nie kwestionuję jakości i znaczenia dzieła Maslowa. Jedyne co kwestionuję, to
jakość Wikipedii. Ten tekst może być źle przepisany, źle przetłumaczony, w
ogóle poprzekręcany... Nie twierdzę, że tak jest, i masz rację, że informacje z
Wikipedii są często bardzo rzetelne. Ale często też nie są. Dlatego uważam, iż
powoływanie się na Wikipedię jak na "skarbnicę mądrości" (a takie odniosłam
wrażenie po przeczytaniu tamtego postu" wydaje mi się naiwne.
Bardzo dziękuję za link. Chętnie się wgłębię, dla własnej przyjemności.
Interesuje mnie psychologia. Uzupełniać wpisu nie będę :)

[kohol]

W porządku. Tylko ktoś po prostu mógł się powołać na wpis w Wikipedii wiedząc,
że jest on rzetelny :)
Bo jest :)
Skrótowy, ale rzetelny.

I jeszcze jedno

[emae]

Piszesz, że nie masz w zwyczaju dyskutować itd. Jednak cała twoja dalsza
wypowiedź wskazuje na to, ze jednak dyskusję podejmujesz. "Oponujesz", zwracasz
się do niej (choć nie wprost), wyrażasz swoje zdanie, obalasz jej tezę. Czy to
nie dyskusja? Gdzie tu logika?

[saphaya]

Pewnie, ze mogłam zamieścić tu szereg linków przedstawiających to o czym
pisałam w kategoriach naukowych. Jednak wątek mój skierowany był do autorki
postu i jak zauważyła jedna z dziewczyn zależało mi na najprostszym aczkolwiek
rzetelnym opisie - na tyle na ile znana jest mi teoria potrzeb Maslowa (jestem
socjologiem)opis z Wikipedii spełnia te wymogi. Poza tym droga Emae czy
stwierdzenie "Poniżej wklejam link do najbardziej znanych
teorii potrzeb." świadczy o tym, że traktuję Wikipedię jako skarbinicę
mądrości??? Ponadto, nastajesz moja droga na moją logikę, ale według schematów
retorycznych które proponujesz zdaje się, że i Tobie jej brakuje;)
Stwierdzenie "nie mam w zyczaju" nie jest tożsame z "nigdy nie dyskutuję", więc
zakres logiczny tego stwierdzenia jak najbardziej dopuszcza dyskusję aczkolwiek
nie często. Moje wnioski: albo masz problemy z czytaniem ze zrozumieniem, albo
najzwyczajniej w świecie chciałaś się (kolokwialnie mówiąc) przyczepić...a
prawda jest taka, że jak ktoś chce się przyczepić to zawsze znajdzie punkt
zaczepienia;) Pozdrawiam Cię serdecznie, poniżej wklejam linki, które mogą Cię
zainteresować:
www.eneteia.pl/encyklopedia/enc_zywioly.htm (całe menu po prawej stronie)
www.skrypt.pl/index.php?d=kierunki&k=20
psychotekst.com/
www.psychologia.edu.pl/
www.psychlab.pl/
www.synapsis.pl/
Co do tego postu - zgadzam się z Oldbay to zwyczajnie prowokacja, do tego słaba
bo nie poparta niczym poza wydumanymi poglądami autorki.

Droga Saphayo!

[emae]

Chylę czoła przed Panią Socjolog, ja głupia studentka powinnam w tym momencie
zaprzestać jakiejkolwiek dyskusji... Wbrew logice jednak się wypowiem.
Nie dziwię Ci się wcale, że na mnie naskoczyłaś, w końcu to ja zaczęłam... Masz
rację, w sumie się czepiam. Rozbawiła mnie ta Wikipedia, sama ta nazwa kojarzy
mi się z czymś niepowaznym i nierzetelnym. Gdybyś jeszcze napisała, że jesteś
socjologiem... Chyba uznałam Cię za osobę, która lubi sobie pokrzyczeć (nieźle
podsumowałaś autorkę wątku), a nie prezentuje sobą wiele więcej. No i w efekcie
sama na taką wyszłam ;)

Piszesz, że ten post to prowokacja. Nie jestem pewna. Oczywiście, większość
postów na Gazecie ma w sobie coś z prowokacji, każdy chce wzbudzić
zainteresowanie itd, a rozwiązania problemów raczej na serio na forum nie szuka
(widzę po sobie i wnioskuję na podstawie obserwacji wątków innych osób). Ale
wydaje mi się, że autorka faktycznie tak uważa. Zresztą to nie jest bardzo
wydumany pogląd, wiele kobiet myśli tak jak Monisia. przyznam że ja sama tak
myślałam, wypowiedzi na forum mnie przekonały. Wcześniej nie stykałam się z
kobietami, które tak na serio nie chciały wychodzić za mąż.

Wielkie dzięki za linki. Chętnie skorzystam.
Pozdrawiam
Emae

PS. Nie mam problemu z czytaniem ze zrozumieniem. Stwierdzam na podstawie
licznych testów :)

[bitch.with.a.brain]

Tak trudno uwierzyć,że ludzie sa różni?Masz mentalnosc rodem z średniowiecza.
Nie chce małżeństwa,nie potrzebuje go, choć jestem ze wspanialym facetem i jest
nam razem dobrze.Predzej juz zdecyduje sie na dziecko i jesli bedzie ono z tmy
facetem, to bedzie mialo mame i tate.I po co tu małżeństwo?

[michalina1974]

dolaczam sie :-)
uwazam ponadto, ze malzenstwo jednak troche zmienia uklady miedzy partnerami,
przynajmniej w moim przypadku tak bylo.
i tak wlasciwie to po co nam ten papier? od znajomej uslyszalam kiedys opinie
(wyszla za maz po 4 miesiecznej znajomosci), ze po to zeby miec pewnosc.
pewnosc czego pytam sie?
niczego nie mozna byc pewnym.
pozdrawiam :-)

bo naprawde nie chcą

[18_lipcowa]

monisia53 napisała:

> Boja sie przestraszyc faceta?

Udają te,którym zależy tylko na białej sukni.

[sagis]

Znam takie, które z zazdrością patrzyły na młodą parę przed kościołem.
Są to kobiety, które uległy innym i ich głupim stereotypom.
Czy ślub jest gwarancją ich szczęścia?
Głupoty nikt nie sieje, ale sama się rodzi.

Te, które nie boją się samotności, bo wiedzą, że na świecie jest tyle innych
wspaniałych rzeczy, a zawsze można spotkać kogoś, z kim można podzielić się
swoimi radościami i smutkami, to nie udają.
Zresztą, jeśli ktoś oszukuje kogoś, że jest inny, to tylko sobie szkodzi.
Na pewno w ten sposób nie zatrzyma przy sobie kogoś. A, można właśnie przez
nieszczerość stracić tą osobę.

[de_monique]

He he, a ja mam takie dziwne przeczucie, że autorka wątku wyrosła w środowisku,
hmmm...oazowo-swiętobliwym, gdzie jak powszechnie wiadomo wciąż uważa się,że
jedynym przeznaczeniem i zarazem formą realizacji dla kobiety jest
zaobrączkowanie chłopa, a nastepnie radosne rodzenie kolejnych bobasków :) i
siłą rzeczy nie mieści się jej w głowce,że każdy człowiek to autonomiczna
jednostka, która ma własną, indywidualną hierarchię potrzeb i wartości.
Ponieważ autorka, jak sama przyznaje, nie ma możliwości spełnienia swojego
życiowego powołania :))), okropnie się miota i usiłuje poprawic sobie humor,
czepiając się innych kobiet i wmawiając im swoje jedynie słuszne teorie.
Dyskusja z nią nie ma sensu z prostej przyczyny - fanatyk nie dyskutuje,
fanatyk INFORMUJE. Nieważne, ile dacie kontrprzykładów - ona i tak wie
swoje :). W tym też to, czego Wy tak naprawdę pragniecie i co jest dla Was
dobre...Macki opadają...

A wracając do tematu - kobiety tak naprawdę dążą do ślubu z przyczyn czysto
kulturowo - społecznych. Bo wciąż jest wiele takich, jak monisia, którym od
małego przeprano mózgi w zakresie celów zyciowych, i tego, co wypada, a co jest
grzeszne i w ogóle be. Pragnąć kobiety mogą natomiast bliskości, stałego
związku, większość również dzieci (ale nie wszystkie i jest to zresztą kolejny
mit - wszyscy muszą mieć dzieci, a co najmniej tego chcieć. A tak naprawdę nie
wszyscy muszą, a niektórzy wręcz nie powinni). Jakość związku zalezy tylko od
osób,które go tworzą, nie od papierka - bo ile małżeństw się rozpada...I bardzo
niebezpieczne jest myślenie - mam już ślub, znaczy jest gwarancja do końca
życia, już się nie muszę o nic starać. A związek wymaga nieustannej pracy.
Każdy.

Monisiu, wmawiaj sobie dalej, że kobiety żyjące w wolnych związkach to
nieszczęśliwe frustratki, które nie potrafią zaciągnąć faceta przed ołtarz / do
usc, i na pewno wkrótce zostaną, biedne, sromotnie porzucone :)))Jeśli masz
dzieki temu lepszy humor, myśl sobie w ten sposób. A żony oczywiście wszystkie
mają sielankę i życie usłane różami. Szkoda mi Ciebie, bo masz strasznie
ograniczony światopogląd i w dodatku wszystkich mierzysz własną miarką. Ja i
mnóstwo innych kobiet jesteśmy wolnymi i szczęśliwymi ludźmi i żyjemy tak, tak
tego chcemy, zgodnie z sobą. Nasi mężczyźni są z nami, bo tego chcą i nas
kochają, a nie dlatego,że "muszą". Jeśli mój facet uzna, że ma mnie dość :),
jasne, zaboli mnie to bardzo, ale pozwolę mu odejść, bo nie uznaję związków na
siłę. Jeśli kiedyś zechcemy ślubu, to go weźmiemy i tyle. A i tak związek trwa
w sercu a nie na papierku.

Ufff,ale się rozpisałam :))) Autorce tematu życzę więcej otwartości w
poglądach, naprawdę ułatwia życie. Trzeba szanować wybory innych,jakie by nie
były, ale nigdy nie można narzucać im własnych poglądów i wartości. I to by
było na tyle :)

[monisia53]

Nie mam argumentow? A jakie sa wasze ? >Nasi mezczyzni sa z nami, bo tego chca i
nas kochaja, a nie dlatego, ze musza<, ja powiedzialabym, ze jest im tak
wygodnie, nie chca sie deklarowac, zostawiaja otwarte drzwi do latwego odwrotu.>
Czy slub jest gwarancja szczescia?<, nie, nie jest, ale jest powaznym
zobowiazaniem. Z waszych wypowiedzi wnioskuje, ze nie macie dzieci. Czy zdajecie
sobie sprawe, ze dziecko zmienia zycie rodziny o 180 stopni? Tej proby panowie
zwani:partnerami,facetami, wspolnikami, polowkami,chlopami, przyjaciolmi,
wspollokatorami itp. czesto nie przejda. Nie mowcie mi, ze macierzynstwo nie
lezy w naturze kobiet. Mysle, w przetrwaniu zwiazku, ktory "trwa w sercu"
papierek bardzo pomaga.Wasze argumeny sa bardzo slabiutkie, prawda jest, ze
boicie sie przeploszyc kandydata i udajecie nawet przed soba.

[wielo-kropek]

Ja mysle ze dziewczyny wcale nie udaja tylko madrze postepuja. Jesli wie
ze facet nie ten, lub widzi ze jakis glupek jej sie oswiadcza, to
lepiej udawac niz takiemu powiedziec prawde w oczy o nim. Kto wie, jak
jakis wiekszy wariat to i mocno z zemsty skrzywdzic dziewczyne
potrafi. Ho, powiedz glupiemu ze jest glupi, to sie sama przekonasz ze
mam tu racje.

[pantarejka]

wielo-kropek napisał:

> Ja mysle ze dziewczyny wcale nie udaja tylko madrze postepuja. Jesli
wie
> ze facet nie ten, lub widzi ze jakis glupek jej sie oswiadcza, to
> lepiej udawac niz takiemu powiedziec prawde w oczy o nim.

Lepiej udawać chęć zawarcia małżeństwa? Coś tu się komuś pokręciło. Z
chłopakiem, który jest "głupkiem", nie chodzi się tak długo, by mogło dojść do
oświadczyn. Chodzi się tylko z ewentualnymi kandydatami na męża. Po co być z
mężczyzną, z którym nie chcesz się zbliżyć fizycznie i duchowo? A nawet jeśli
takie oświadczyny się zdarzą (może bywają tacy narwańcy), to przecież nikt nie
mówi, że obowiązkiem kobiety jest je przyjąć! Nie rozumiem - po co być z
bęcwałem?! Dlatego, żeby jakiś w ogóle BYŁ? Albo dla seksu? Ja tam nie
chciałabym się kochać z mężczyzną, który mnie nie pociąga duchowo,
intelektualnie, i fizycznie (i właśnie w takiej kolejności:)


>Kto wie, jak
> jakis wiekszy wariat to i mocno z zemsty skrzywdzic dziewczyne
> potrafi.

Hihihi! To ostatnie zdanie to prawdziwy "kwiatuszek" :))

[bitch.with.a.brain]

Ależ ja nei chce dziecka.Natomiast jesli zajde w ciaze to wiem,że mój facet te
probe przejdzie.Po prostu nie marnowalabym swojego czasu na dupka.A dlaczego
uważasz,że to on zostawia sobie furtke do latwego odwrotu? Może ja tez?
Mnie także jest tak wygodniej.

[pantarejka]

No nie wiem... Ja tam zawsze byłam wdzięczna swoim rodzicom za to, że byłam
poczęta w małżeństwie, że miałam mamę i tatę, że nosiliśmy jedno nazwisko, że
czułam miłość moich rodziców w stosunku do siebie , a także dla mnie. Kiedy
byłam dziewczynką tłumaczono mi, że >> wzięłam się z miłości. Miłością jest Bóg
i Bóg widząc wielką miłość mamy i taty dał im mnie.<< Zawsze bardzo to do mnie
trafiało. Może dzięki poczuciu bezpieczeństwa, które od nich otrzymywałam,
chciałabym dać swojemu dziecku to, co uważam za najlepsze. Myślę, że w życiu
warto jednak żyć ideałami - inaczej pozostaje pustynia. O ideały trzeba jednak
dbać i nie pozwalać, by zniszczył nam je ktoś niepowołany. Ideały wymagają
pewnych ram bezpieczeństwa. Idealizm jest piękny, ale ważny jest także
racjonalizm (stąd potrzeba tych ram). Idealizm pozbawiony racjonalizmu
powoduje, że łatwo nas skrzywdzić. Zadana rana tworzy bliznę, a blizna rodzi
gorycz i cyznizm.

Uważam, że argumenty w stylu: "małżeństwo nie jest gwarancją tego, że się nie
rozstaniecie" jest zwykłym podcinaniem ludziom skrzydeł i jest wyrazem
przekonania: "ja nie potrafię, więc jest to po prostu niemożliwe i inni też nie
potrafią".

Ci, którym z jakichś powodów podcięto skrzydła, niech dadzą innym spróbować...
Moi rodzice spróbowali i nigdy nie żałowali. Podobnie rodzice mojego
narzeczonego - już 30 lat razem, a wciąż są o siebie zazdrośni :) To budujące.
Chcę stworzyć z wybranym przeze mnie mężczyzną podobnie głęboką relację i
wychować zdrowe emocjonalnie dziecko. Dzieci nie traktuję jako dopustu Bożego,
albo lalek do zabawy. Myślę sobie po prostu, że skoro mnie obdarowano tak
bardzo (życie, możliwość rozwoju i wykształcenia), to może powinnam to
przekazać dalej... Ups... zdaje się, że znowu odezwał się we mnie ten
niepoprawny idealizm :)

[oldbay]

> Uważam, że argumenty w stylu: "małżeństwo nie jest gwarancją tego, że się nie
> rozstaniecie" jest zwykłym podcinaniem ludziom skrzydeł i jest wyrazem
> przekonania: "ja nie potrafię, więc jest to po prostu niemożliwe i inni też
nie
> potrafią".
>

Cóż, nie chcę nikomu podcinać skrzydeł, stwierdzam jedynie fakt że zawarcie
małżeństwa nie musi dożywotnie. Być może nie podoba się to idealistom
pozbawionym racjonalizmu i dlatego czują się oni bardzo skrzywdzeni kiedy
uświadamiają sobie że to jednak prawda.

I nie chodzi o to że utrzymanie małżeństwa jest niemożliwe. Nie jestem rozwódką
lecz młodą kobietą, któej rodzice 30 lat po ślubie nadal bardzo się kochają.
Przykład udanego związku obserwuję każdego dnia. Ale mimo to nie będę się
oszukiwać że życie jest takie idealne w każdym przypadku.
Nie musze być życiowym nieudacznikiem żeby widzieć, że małżeństwo niczego nie
gwarantuje. Może własnie dlatego tym nieudacznikiem nie jestem.

[pantarejka]

oldbay napisała:

> Cóż, nie chcę nikomu podcinać skrzydeł, stwierdzam jedynie fakt że zawarcie
> małżeństwa nie musi dożywotnie. Być może nie podoba się to idealistom
> pozbawionym racjonalizmu i dlatego czują się oni bardzo skrzywdzeni kiedy
> uświadamiają sobie że to jednak prawda.

Ja doskonale zdaję sobie sprawę z faktu, że małżeństwo nie zawsze bywa
dożywotnie. Dlaczego jednak nie spróbować i zrobić wszystko, co w naszej mocy,
by takie jednak było?

>nie będę się
> oszukiwać że życie jest takie idealne w każdym przypadku.
> Nie musze być życiowym nieudacznikiem żeby widzieć, że małżeństwo niczego nie
> gwarantuje. Może własnie dlatego tym nieudacznikiem nie jestem.

Powtórzę to, co napisałam wcześniej: swoje ideały trzeba umieć chronić. To tak
jak w micie o Dedalu i Ikarze: oboje wzbili się w powietrze na zbudowanych
skrzydłach. Ikar jednak za bardzo dał się ponieść młodzieńczemu idealizmowi i
spadł do morza. Na miejsce doleciał racjonalny Dedal. W życiu potrzebny jest
więc idealizm, by móc latać, a także racjonalizm, by coś/ktoś nie podcięło nam
skrzydeł. Ja też nie jestem nieudacznikiem :)

[oldbay]

no to sobie pogadamy jak nienieudacznik z nienieudacznikiem.

Widzisz, zastanawiałam się długo co mnie tak w twoich postach irytuje. Wydajesz
się być miłą, dobrą i ciepłą osobą, żyjącą według swoich zasad, szanującą
siebie i innych. Jesteś szczęśliwa, zakochana, masz piękne plany na przyszłość,
szczęśliwą rodzinę, szczęśliwych teściów, pewnie jeszcze szczęśliwego pieska
czy kotka, w ogóle wszytsko jest szczęśliwe. Myślisz że gdyby wszyscy kierowali
się twoimi zasadami byliby równie szczęśliwi. Gdyby myśleli tak jak ty, byliby
tacy zadowoleni jak ty. Byliby w stanie cudownego oczekiwania na cudowną
przyszłość - tak jak ty. Zdajesz się być nie do końca świadoma faktu, że każdy
jest inny.

Każdy jest inny pantarejko. Jesteśmy podobni lecz nie tacy sami. To że musimy
jeść nie znaczy, że smakują nam te same potrawy, że potrzebujemy takiej samej
diety. To, że wszyscy pragniemy kochać i być kochanymi nie znaczy że wszyscy
chcemy to robić w taki sam sposób. To, że wszyscy w coś się ubieramy nie znaczy
że dobrze nam w tym samym fasonie i kolorze.

Każdy jest inny i ma inne potrzeby. A ty podajesz swój szczęśliwy przykład jako
wzór do naśladowania, jak przykazał Kant. Myślisz, że gdyby wszyscy cię
naśladowali byliby równie zadowoleni i stałoby się ogólne i wielkie Dobro.

Bzdura. Gdyby jakimś cudem wepchnięto mnie w twoją skórę i w twoją sytuację
jestem pewna, że czułabym się inaczej niż ty. Nie byłabym sobą. Nagle twoja
wspaniała rodzina dla mnie byłaby obca, a twój wspaniały narzeczony mógłby
wydać mi się nudziarzem. I nie zapewniaj mnie że on jst wspaniałym i ciekawym
człowiekiem, bo ja w to absolutnie wierzę! Że dla CIEBIE on jest atrakcją lecz
dla mnie byłby przeciętnym facetem, za którego na pewno nie chciałabym wyjść za
mąż. Twój styl zycia mógłby być dla mnie nudny, gniłabym z tęsknoty za czynś
innym. Ja wierzę, że jesteś szczęśliwa bo znalazłaś swoją indywidualną,
odpowiednią dla CIEBIE ścieżkę. Ja muszę znaleźć swoją, zupełnie różną od
twojej, różną tak jak my dwie różnimy się od siebie, mimo, że jesteśmy tej
samej rasy, płci i gatunku.

Ja jestem młodą niezamężną i nawet niezaręczoną osobą i dobrze mi z tym.
Choćbyś nie wiem co mówiła, dobrze mi z tym. Choćbyś nie wiem co pisała o swoim
życiu, mi się moje i tak 100 razy bardziej podoba. Wierzę, że jesteś
szczęśliwa, choć widać na pierwszy rzut oka, że żyjesz inaczej niż ja. I to
jest dobre. Nie będę tu opisywać szczegółowo swojego życia, swojego szczęścia i
sposobu w jaki je osiągnęłam bo wiem, że to nie jest recepta. To moja osobista
historia. Nie odmawiam innym prawa do innego życia, bo wiem, że co innego daje
nam szczęście. Niechże każdy żyje po swojemu.

Nie wolno uogólniać pantarejko. Ludzie są różni, ile ludzi tyle potrzeb,
poglądów, pragnień, ideałów. Żyjmy i pozwólmy zyć innym, tak, jak chcą. Bądźmy
tolerancyjni, nawet jeśli z czymś się nie zgadzamy, nawet jeśli nam smakuje coś
innego. Tak długo, jak ktoś nie krzywdzi innej żyjącej istoty pozwólmy mu zyć
na jego własny sposób. I nie mówmy że JA TO ROBIĘ NAJLEPIEJ.

-
oldbay

[pantarejka]

oldbay napisała:

> Widzisz, zastanawiałam się długo co mnie tak w twoich postach irytuje.

Hmm... a mnie nic w Twoich postach nie irytuje. Trzeba być tolerancyjnym :) Ja
tylko sobie wyrażam swoje zdanie. Leżę sobie w łóżeczku, bo jestem zaziębiona i
cieszę się, że mogę sobie poprowadzić taką miłą konwersację :)

>Wydajesz
>
> się być miłą, dobrą i ciepłą osobą, żyjącą według swoich zasad, szanującą
> siebie i innych. Jesteś szczęśliwa, zakochana, masz piękne plany na
przyszłość,
>
> szczęśliwą rodzinę, szczęśliwych teściów, pewnie jeszcze szczęśliwego pieska
> czy kotka,

Hihi... Mam dwa koty :)


>w ogóle wszytsko jest szczęśliwe. Myślisz że gdyby wszyscy kierowali
>
> się twoimi zasadami byliby równie szczęśliwi.

Zależy, co nazywasz szczęściem. Dla wielu ludzi szczęście to przyjemność i brak
cierpienia. Dla mnie niekoniecznie. Wielu rzeczy nauczyłam się dzięki
doświadczeniom, które bynajmniej nie były przyjemne... ale niczego nie żałuję.
Dla mnie szczęście to ciągłe stawanie się, ciągłe dojrzewanie i rozwiązywanie
pasjonującej zagadki, jaką jest życie... no i jeszcze wewnętrzny spokój.


>Gdyby myśleli tak jak ty, byliby
> tacy zadowoleni jak ty. Byliby w stanie cudownego oczekiwania na cudowną
> przyszłość - tak jak ty. Zdajesz się być nie do końca świadoma faktu, że
każdy
> jest inny.

Ale... chwilkę? Czy jednak każdy z nas w głębi duszy nie oczekuje tej "cudownej
przyszłości"? Czy wszyscy nie jesteśmy w stanie ciągłego oczekiwania? Co dałoby
nam siłę do przeżywania kolejnych dni, jeśli nie nadzieja, że jutrzejszy dzień
będzie lepszy?

> Każdy jest inny pantarejko. Jesteśmy podobni lecz nie tacy sami. To że musimy
> jeść nie znaczy, że smakują nam te same potrawy, że potrzebujemy takiej samej
> diety. To, że wszyscy pragniemy kochać i być kochanymi nie znaczy że wszyscy
> chcemy to robić w taki sam sposób.

Faktycznie jesteśmy różni, mamy inne doświadczenia życiowe, wyrastamy w innym
otoczeniu, spotykamy innych ludzi... Gdybym miała innych rodziców moje życie
byłoby zupełnie inne. Jedno rzeczywiście nas łączy: pragniemy być kochani. A
czy podstawą miłości nie jest prawda i szacunek? Zawarcie małżeństwa jest, moim
zdaniem, przekazaniem drugiej stronie komunikatu, że moja miłość jest
prawdziwa, wieczna i że nie boję się brać odpowiedzialności...

> Każdy jest inny i ma inne potrzeby. A ty podajesz swój szczęśliwy przykład
jako
>
> wzór do naśladowania, jak przykazał Kant.

Daj spokój... wcale nie podaję siebie za przykład. To co mi się przydarzyło
wcale nie jest moją zasługą... Po prostu przyszłam na świat w takiej rodzinie,
a nie innej, spotykałam takich, a nie innych ludzi, miałam określone
doświadczenia ...

> Myślisz, że gdyby wszyscy cię
> naśladowali byliby równie zadowoleni i stałoby się ogólne i wielkie Dobro.
> Bzdura. Gdyby jakimś cudem wepchnięto mnie w twoją skórę i w twoją sytuację
> jestem pewna, że czułabym się inaczej niż ty.

:) Całkowicie się z tym zgadzam. Każdy jest odpowiedzialny za swoje życie i
musi kroczyć swoją ścieżką. Wszyscy jednak mamy to samo zadanie: dawać ludziom
miłość, a nie cierpienie. Aby nie ranić innych, często trzeba mocno popracować
nad sobą... Tak jak powiedziałaś: każdy jest inny i każdy musi popracować nad
czymś innym, dlatego też ma różne doświadczenia życiowe.

>Nie byłabym sobą. Nagle twoja
> wspaniała rodzina dla mnie byłaby obca, a twój wspaniały narzeczony mógłby
> wydać mi się nudziarzem.

He, he... Całkowicie wierzę :) Nagle wyobraziłam sobie Ciebie jak musisz sobie
radzić z moim tatą :) Jest trudnym człowiekiem, ale jakoś nauczyłam się z nim
postępować. Zajęło mi to jednak dużo czasu. Uff.
Co do narzeczonego, to pewne jest, że musisz znaleźć kogoś, kto będzie pasował
do Ciebie (a nie, broń Boże, do mnie), bo to Ty będziesz z nim żyła, nie ja :)

> Ja wierzę, że jesteś szczęśliwa bo znalazłaś swoją indywidualną,
> odpowiednią dla CIEBIE ścieżkę. Ja muszę znaleźć swoją, zupełnie różną od
> twojej, różną tak jak my dwie różnimy się od siebie, mimo, że jesteśmy tej
> samej rasy, płci i gatunku.

Zgadzam się całkowicie, życzę powodzenia w poszukiwaniu właściwej ścieżki i
wielu szczęśliwych splotów okoliczności :)

>I to
> jest dobre. Nie będę tu opisywać szczegółowo swojego życia, swojego szczęścia
i
> sposobu w jaki je osiągnęłam bo wiem, że to nie jest recepta. To moja
osobista
> historia.

A dlaczego nie? Może bym nauczyła się od Ciebie czegoś, co pozwoliłoby mi
uniknąć w przyszłości jakichś fatalnych błędów?

>Bądźmy
>
> tolerancyjni, nawet jeśli z czymś się nie zgadzamy, nawet jeśli nam smakuje
coś
>
> innego.

Ja myślę, że wielu ludzi w dzisiejszych czasach nadużywa słowa "tolerancja", a
czasami nawet nie rozumie znaczenia tego terminu. Dla mnie tolerancja to
szacunek, cierpliwość i wyrozumiałość dla ludzi wyznających inne poglądy. Nie
oznacza to jednak, że w imię tolerancji mam zmieniać swoje wartości, albo
twierdzić, że każdy powinien robić, to co się jemu podoba. Myślę, że człowiek
powinien być zdolny stwierdzić jakie postępowanie jest dobre, a jakie złe (tak,
tak, wiem, że są też odcienie szarości:) Tylko wtedy tolerancja nie jest
kompletnym znieczuleniem i zobojętnieniem na drugiego człowieka. Nie można
akceptować absolutnie wszystkiego: np. ktoś Ci napluje w twarz, a Ty pomyślisz:
muszę być tolerancyjna.

Ja myślę, że odmienność jest ubogacająca i warto dzielić się z innymi własnymi
przemyśleniami. A przede wszystkim, tak jak napisałaś, nie można krzywdzić
innych. Nie krzywdźmy więc innych, ale także nie krzywdźmy samych siebie ze
strachu przed życiem w prawdzie.

[oldbay]

> Nagle wyobraziłam sobie Ciebie jak musisz sobie
> radzić z moim tatą :) Jest trudnym człowiekiem, ale jakoś nauczyłam się z nim
> postępować. Zajęło mi to jednak dużo czasu. Uff.

Oj zebyś wiedziała jak trudno radzić sobie z moimi rodzicami... :-)

> Zawarcie małżeństwa jest, moim
> zdaniem, przekazaniem drugiej stronie komunikatu, że moja miłość jest
> prawdziwa, wieczna i że nie boję się brać odpowiedzialności...

Coś w tym jest... Małżeństwo to wielka przysięga. Jednak nie wszyscy chcą
składać z przeróżnych powodów.

> A dlaczego nie? Może bym nauczyła się od Ciebie czegoś, co pozwoliłoby mi
> uniknąć w przyszłości jakichś fatalnych błędów?

Ja myślę, że człowiek się uczy na własnych błędach a nie na cudzych. Dopóki się
nie sparzysz nie uwierzysz że coś jest na prawdę gorące.
Z resztą do tej pory nie popełniałam fatalnych błędów więc nie ma o czym
mówić :-)

> szacunek, cierpliwość i wyrozumiałość dla ludzi wyznających inne poglądy. Nie
> oznacza to jednak, że w imię tolerancji mam zmieniać swoje wartości


W imię tolerancji nie należy za wszelką cenę próbować zmieniać cudzych wartości.


> powinien być zdolny stwierdzić jakie postępowanie jest dobre, a jakie złe
(tak,
> tak, wiem, że są też odcienie szarości:) Tylko wtedy tolerancja nie jest
> kompletnym znieczuleniem i zobojętnieniem na drugiego człowieka. Nie można
> akceptować absolutnie wszystkiego: np. ktoś Ci napluje w twarz, a Ty
pomyślisz:
> muszę być tolerancyjna.

Być tolerancyjnym znaczy nie twierdzić, że ktoś postępuje źle jeśli postępuje
inaczej niż ja (nie krzywdząc nikogo oczywiście). Zgadzam się że nie można
akceptować absolutnie wszystkiego. Nie wolno akceptować przemocy, znieważania
ludzi (plucie w twarz np), łamania prawa i tego typu rzeczy. Wolność człowieka
kończy się w tym miejscu, gdzie zaczyna się wolność innego człowieka.

Ja myślę: "muszę być tolerancyjna", kiedy rozmawiam z kobietą, która pragnie
poświęcić się karierze a nie rodzinie, kiedy widzę dwóch chłopaków trzymających
się za ręce, kiedy słucham kogoś o innych poglądach politycznych itp. Sztuką
jest tolerować coś, co jest od nas różne i nie walczyć z tym, nie tępić
inności.

-
oldbay

[pantarejka]

oldbay napisała:


> Oj zebyś wiedziała jak trudno radzić sobie z moimi rodzicami... :-)

:-D

> Małżeństwo to wielka przysięga. Jednak nie wszyscy chcą
> składać z przeróżnych powodów.

Ja myślę, że jest kilka głównych powodów:
1)brak właściwego partnera,
2)brak odpowiedzialności i odwagi,
3)przeświadczenie o własnej nieśmiertelności,
4)konsumpcjonizm - tzn. wybieram z życia to na co mam ochotę w danym momencie-
TERAZ, choćby potem miałoby mi się odbijać latami..., a także wybieram tylko
to, co jest przyjemne,
5)brak szczerości w stosunku do samego siebie oraz zdolności wsłuchania się w
samego siebie.

Najważniejszy jest chyba ten pierwszy powód. Ja tam uważam, że jeśli nikt się
nie zjawia, to trzeba szczęściu trochę dopomóc. Swojego przyszłego męża
poznałam w...sieci, przez portal randkowy (znak czasów:). Popisaliśmy maile do
siebie i po 1,5 tygodnia spotkaliśmy się w realu. Może brakowało w tym troszkę
romantyzmu, bo nie było etapu "szuka kogoś, czy nie szuka?". Wiadomym było, że
oboje kogoś szukamy i jeśli się zgramy, to dobrze, a jak nie, to pójdziemy
dalej swoją drogą. No cóż... zgraliśmy się jednak :))). Później się okazało, że
będę pracować w tym samym miejscu, co on. No i jest też śmieszne zdarzenie...
nasi ojcowie chodzili razem do technikum (ale nie do końca wierzę w
przeznaczenie, jest przecież wolna wola :)

>
> Ja myślę, że człowiek się uczy na własnych błędach a nie na cudzych.

Błędy błędami, ale wiesz... dobre rady zawsze w cenie :) - choćby się miało ich
nie posłuchać. Zawsze jednak jakoś zwiększają spektrum możliwości wyboru.


> Wolność człowieka
> kończy się w tym miejscu, gdzie zaczyna się wolność innego człowieka.

W tym właśnie sęk ("Sęk? Jaki sęk?!" przypomniał mi się Kabaret Starszych
Panów.)!

Ten pogląd akurat absolutnie popieram. Problem polega na wyznaczeniu
tego "miejsca" - granicy. Z drugiej jednak strony, jeśli widzę, że ktoś się,
stacza w jakąś niebezpieczną przepaść, to nie mogę po prostu stać z założonymi
rękami i myśleć, że przecież jest wolnym człowiekiem i może robić, co chce.
Nawet prawo stwierdza, że istnieje przestępstwo zaniechania. Takiego człowieka
należy wówczas w przyjacielski sposób uświadomić, a czasami prawda bywa bolesna.

>
> Ja myślę: "muszę być tolerancyjna", kiedy rozmawiam z kobietą, która pragnie
> poświęcić się karierze a nie rodzinie,

Również staram się zrozumieć stanowisko takiej kobiety, ale zawsze staram się
przedstawić plusy i minusy takiego postępowania i zastanowić się wspólnie, czy
czasami minusów nie jest więcej. Jej sprawa, co wybierze - to jej życie i ona
będzie ponosiła wszelkie konsekwencje - wszystko jest w porządku, jeśli jest na
to gotowa i w pełni to akceptuje.

Kariera generalnie nie jest niczym złym, należy się rozwijać, ale nie wolno,
moim zdaniem, zaniedbywać innych dziedzin naszego życia.

> kiedy widzę dwóch chłopaków trzymających
>
> się za ręce,

Mam koleżankę lesbijkę. Jedno, co zauważyłam to to, że jej związki są
nietrwałe, że często jest w nich wiele manipulacji i cierpienia. Ona szuka
miłości, ale wydaje się być nieco zagubiona...

Co do związków homoseksualnych, to wszystko jest w porządku, dopóki ja ze swoim
heteroseksualizmem nie czuję się stroną uciskaną i dopóki nie ma adopcji dzieci
przez takie pary.

> kiedy słucham kogoś o innych poglądach politycznych itp.

O tym to całą epopeję można by napisać :).

[oldbay]

> Mam koleżankę lesbijkę. Jedno, co zauważyłam to to, że jej związki są
> nietrwałe, że często jest w nich wiele manipulacji i cierpienia. Ona szuka
> miłości, ale wydaje się być nieco zagubiona...

Ja również znam dziewczynę o odmiennej orientacji seksualnej i muszę stwierdzić
że jest w dość szczęśliwym i stałym związku, który gdyby mógł, na pewno byłby
sformalizowany (ale to już inna historia). Jak widać i na to nie ma reguły a z
homoseksualistami tak samo jak z hetero- bywa różnie.

> Co do związków homoseksualnych, to wszystko jest w porządku, dopóki ja ze
swoim
> heteroseksualizmem nie czuję się stroną uciskaną

Heteroseksualni ludzie nigdy nie będą uciskani pantarejko. Nie wiem czy warto o
tym zaczynac dyskusję w tym wątku bo to temat rzeka. Myślę że Kościół Katolicki
prędzej by rozpętał 3 wojnę światową niż pozwolił na uciskanie w jakikolwiek
sposób heteroseksualistów :-) Możemy spać spokojnie bo wielka, potężna
instytucja jest po naszej stronie (czego niestety nie mogą powiedzieć o sobie
Bogu ducha winni homoseksualiści którzy traktowani są przez KK jak śmiertelny
wróg)
-
oldbay

[pantarejka]

No proszę, ile optymizmu udało mi się w Was wzbudzić :) To miłe!
P.S. Pozdr. dla Monisi.

[oldbay]

> ja powiedzialabym, ze jest im tak
> wygodnie, nie chca sie deklarowac, zostawiaja otwarte drzwi do latwego odwrotu
W dzisiejszych czasach rozwieść się jest równie łatwo co pobrać. Małżeństwo
wcale tej furtki nie zamyka monisiu.

> Tej proby panowie
> zwani:partnerami,facetami, wspolnikami, polowkami,chlopami, przyjaciolmi,
> wspollokatorami itp. czesto nie przejda.
Fakt zawarcia małżeństwa nie gwarantuje że facet sobie poradzi z tą "próbą"
Popatrz na polską bitwę o alimenty.

> Mysle, w przetrwaniu zwiazku, ktory "trwa w sercu"
> papierek bardzo pomaga
Ale ten związek trwa w sercu. W czym więc pomaga ten papier, nadal nie
powiedziałaś.

> prawda jest, ze
> boicie sie przeploszyc kandydata i udajecie nawet przed soba
Ale czym przepłoszyć, Monika?

Twoje argumenty są poszarpane i nie wiem o co ci chodzi.

A poza tym nadal nie odpowiedziałaś na moje wczesniejsze pytanie: Jak to
odróżniasz czy ktoś udaje czy nie?

oldbay

[pantarejka]

sagis napisała:

> Znam takie, które z zazdrością patrzyły na młodą parę przed kościołem.
> Są to kobiety, które uległy innym i ich głupim stereotypom.
> Czy ślub jest gwarancją ich szczęścia?
> Głupoty nikt nie sieje, ale sama się rodzi.

Ja też byłam niedawno na ślubie. Małżeństwo mieszane: ona Polka, on Niemiec.
Patrząc na nich widziałam tylko ich szczęście związane z tym, że nareszcie
całkowicie należą do siebie. Przepełniała ich cicha radość. JA również na
twarzach gości dostrzegłam zazdrość... Moim zdaniem była ona jednak wywołana
czymś innym: na twarzy Niemki, będącej w 9 letnim związku na kocią łapę
malowało się niedowierzanie, że są na świecie ludzie, którzy mają odwagę
przysiąc sobie miłość na dobre i na złe (nie tylko na dobre); koledzy Pana
młodego próbowali dowcipkować, ale są na szczęście takie prawdy i takie
szczęście, którego nie da się spłycić. Generalnie każdy miał świadomość
doniosłości tego zdarzenia. Wszyscy goście: polscy i niemieccy uznali ten ślub
wcale nie jako "uleganie stereotypom", lecz jako akt odwagi, dojrzałości i
odpowiedzialności. Wszystko zależy od punktu widzenia: w Niemczech np. luźny
związek jest standardem.

>
> Te, które nie boją się samotności, bo wiedzą, że na świecie jest tyle innych
> wspaniałych rzeczy, a zawsze można spotkać kogoś, z kim można podzielić się
> swoimi radościami i smutkami, to nie udają.

Tak naprawdę, to szczęścia należy szukać w sobie. Przekonanie, że udzielony
sakrament małżeństwa przenosi nas do raju jest utopią - ale ten raj można
wypracować (wiem to po małżeństwie moich rodziców - chociaż - co dziwne,
jednoczyły ich raczej cierpienia niż radości. Małżeństwo jest gotowością
przekraczania siebie i własnych słabości. Gdzieś głęboko w każdym człowieku
tkwi głębokie przekonanie i chęć oddania siebie drugiemu człowiekowi - a
szczególnie w kobiecie. Problem w tym, że często nie ma komu tego wszystkiego
dać. Owszem są imprezy, życie towarzyskie, podróże, ale wcześniej czy później
dopadnie Cię jakiś brak i pustka. Owszem znajdziesz kogoś, przed kim możesz się
otworzyć, porozmawiać, ale wkrótce, jak mawiał Mały Książę, zacznie Ci zależeć
na 1 róży, którą się pielęgnuje. Co z tego, że wiele jest róż na świecie, skoro
one nie są Twoje, to nie ich doglądasz, nie je chronisz przed gąsienicami, one
po prostu nie są oswojone :)


> Zresztą, jeśli ktoś oszukuje kogoś, że jest inny, to tylko sobie szkodzi.
> Na pewno w ten sposób nie zatrzyma przy sobie kogoś. A, można właśnie przez
> nieszczerość stracić tą osobę.
>

Ja także uważam, że szczerość jest podstawą każdego związku. Dlatego nie boję
się zadawać trudnych pytań mojemu narzeczonemu: np. czy zostanie ze mną, gdy
będę chora, stara, brzydka?, co, jeśli będziemy mieli niepełnnosprawne dziecko,
co jeśli będziemy cierpieli biedę? To właśnie przez taką szczerość tworzy się
głębię związku i to może dać prawdziwe szczęście.

Nieszczerością jest, moim zdaniem, życie na kocią łapę i udawanie, że się
kochamy. To egoizm we dwoje. Rzeczywista miłość to wysiłek woli, a nie uczucia,
motylki w brzuchu i emocje.

[wiolathered]

pewnie ze pewnie wiekszosc dziewczyn chcialaby miec tego ksiecia z bajki, zeby
oswiadczal sie z bukietem, na kolanach i niepewnosci czekal kilka dni, a potem
slub, maly domek pod miastem, dziecko... pieknie, tyle tylko ze bajik rzadko sie
zdarzaja, mloda jestem, nie udal mi sie zwiazek, przez co cierpialam, przy
okazji malzenstwo moich rodzicow to meczarnia-bycie ze soba, bo maja papier i
ciezko sie tego pozbyc, sa dla siebie powoli obcymi ludzmi... to wszystko
powoduje, ze nie chce miec meza, wcale nie udaje, moze kiedys sie przekonam, ale
teraz za bardzo sie boje.

[de_monique]

No tak, widzę,że monisia nie tylko wie lepiej ode mnie, czego chcę, ale też
przejrzała już niecne plany mojego mężczyzny :))) No i muszę zepsuć Ci humor -
gdybym chciała, to bym już miała ten tak upragniony przez Ciebie papier...Mój
facet nie ma bowiem nic przeciwko (a i poprzedni chłopak proponował mi
małżeństwo) i zresztą być może kiedyś się zdecydujemy. Na razie nie jestem
gotowa na tak poważny krok, tak samo zresztą jak nie mam ochoty mieć dzieci
(zaraz pewnie się dowiem,że jestem nienormalna...).Może to się zmieni, a może
nie, czas pokaże. W każdym razie póki nie chcę się rozmnażać :) ślub na pewno
nie wchodzi w rachubę.

A nie przyszło Ci do głowy, że to JA mogę chcieć mieć "otwartą furtkę" czy jak
to nazwałaś?:)))Że kobieta też może mieć większą potrzebę wolności niż
stabilizacji?

A Ty uświadom sobie wreszcie,ze jeśli facet będzie chciał odejść, to NIC go nie
powstrzyma - znam takiego, co zostawił ŻONĘ w zaawansowanej ciąży, bo akurat
stracił głowę dla innej, znam też sporo rozwodzących się małżeństw z małymi
dziećmi.

Rozumiem,że jesteś cholernie sfrustrowana,że nikt się z Tobą nie ma ochoty
żenić :), ale nie dziwię się,że faceci zwiewają od dziewczyn, które wywierają
na nich presję, i to np po 3 miesiącach znajomości. Tylko nie rozumiem,czemu
jesteś przekonana,że świat skłąda się z podobnych Tobie desperatek, których
głównym celem życiowym jest jak najszybsze "złapanie chłopa", wszystko jedno
jakiego, byle mieć wreszcie tego męża?:)A potem to już na pewno się samo
ułoży :)

Generalnie widac,że czegoś Ci w życiu bardzo brakuje :))))

[pantarejka]

wiolathered napisała:

> pewnie ze pewnie wiekszosc dziewczyn chcialaby miec tego ksiecia z bajki, zeby
> oswiadczal sie z bukietem, na kolanach i niepewnosci czekal kilka dni, a potem
> slub, maly domek pod miastem, dziecko... pieknie, tyle tylko ze bajik rzadko
si
> e
> zdarzaja, mloda jestem, nie udal mi sie zwiazek, przez co cierpialam, przy
> okazji malzenstwo moich rodzicow to meczarnia-bycie ze soba, bo maja papier i
> ciezko sie tego pozbyc, sa dla siebie powoli obcymi ludzmi... to wszystko
> powoduje, ze nie chce miec meza, wcale nie udaje, moze kiedys sie przekonam,
al
> e
> teraz za bardzo sie boje.

Przeczytaj mój wcześniejszy post.

Ja miałam więcej szczęścia. Moi rodzice byli ze sobą szczęśliwi rzeczywiście do
końca (mama nie żyje). Byłam wychowywana w domu pełnym miłości. Nie pozwoliłam
się skrzywdzić żadnemu mężczyźnie do tego stopnia, bym bała się wchodzić w nowy
związek (Co nie oznacza, że nie było rozczarowań :). Taki instynkt
samozachowawczy.

W przyszłym roku wychodzę za mąż za mężczyznę, który jest moim "księciem z
bajki" :) Jestem bardzo szczęśliwa. Dużo ze sobą dyskutujemy i jesteśmy wobec
siebie szczerzy do bólu. Myślę, że to pomaga. Poza tym osiąganie coraz większej
bliskości duchowej jest fascynujące :)

Co do strachu, to jest on w obecnych czasach powszechny. Zwłaszcza, jeśli
chodzi o lęk przed bliskością z drugim człowiekiem (nie mówię o bliskości
fizycznej - ta jest wtórna). Bez bliskości jednak nie ma miłości, a człowiek
bez miłości usycha. Mimo wszystko, trzeba więc pokonywać ten lęk, wybierając
ciągle od nowa miłość - w zgodzie ze swoim sumieniem i przekonaniami.
Wybierając miłość, trzeba też być gotowym na utratę, ale nie należy się tego
bać.- Jesteśmy tylko ludźmi. Miłość jest człowiekowi potrzebna do życia, ale
nie można jej widzieć tylko w mężczyźnie, którego się wybrało. To w końcu też
tylko człowiek. Trzeba szanować samą siebie i żyć tak, żeby każdego dnia,
przeglądając się w lustrze, móc sobie spojrzeć w oczy.

Piszesz, że ktoś Cię zranił... Nie martw się! Potraktuj to jako lekcję, której
musiałaś się nauczyć, by być lepszym cżłowiekiem - po prostu już nigdy więcej
nie dasz się nikomu tak skrzywdzić! Będziesz także lepiej rozumiała cierpienie
innych, a budując nowy związek unikniesz pewnych błędów i stworzysz coś nowego
i pięknego :))

Pozdrawiam serdecznie i trzymam kciuki za Twoje uczestnictwo w przygodzie
zwanej życiem :)

[monisia53]

Jak to dobrze, ze mozna spotkac dziewczyne jak Ty. Swiat jest piekny.

[bitch.with.a.brain]

Mój świat tez jest piekny:D

[oldbay]

A mój jaki cudowny :D

-
oldbay

[ziemia3]

dlaczego myślisz że udają?

[dziewczynazbagien]

bo nie chca zapeszac!