Kocham mojego tatę

[Gość: Galena]

Mój tata to moja wielka miłość.Moja duma. To człowiek mądry, skromny, dobry i
niezwykle przystojny. Dla mnie ideał człowieka i męskiej urody. To pierwszy
mężczyzna, który powiedział mi, że jestem najmądrzejsza, najpiękniejsza,
naj...naj...naj..Rozpieszczał mnie do granic możliwości pokazując
jednocześnie, że skromnośc i wrazliwośc na drugiego człowieka jest ogromną
zaletą. A kiedy odeszłam z domu jako mężatka, cieszył się moim dorosłym
szczęściem. Dał mi coś, czego nie potrafię nazwać, jakąś siłę.

Wczoraj były jego imieniny. Odwiedziłam go z bukietem złocistych chryzantem.
1 listopada znowu zawiozę mu kwiaty i znicze. Pogadam z nim. Odszedł tak
szybko, zaraz po pięćdziesiątce. Tęsknię za nim okropnie. Kocham go.

To nieprawda, ze umarł mój tata. On ciągle żyje w moim sercu.

[pajdeczka]

Chociaż mój nigdy nie był tym, kim był Twój dla Ciebie, i nie dał mi zbyt wiele
też go odwiedzę. Nie ma go już 9 lat, a nawet teraz mam w oczach łzy, gdy o nim
piszę. Jesteś w lepszej sytuacji, bo możesz o nim tyle dobrego napisać, dał Ci
tak wiele choć tak krótko żył. Mój żył dłużej i miał więcej czasu, ale nie
umiał go wykorzystać. Zazdroszczę Ci.

[sagan2]

moj tata umarl jak mialam 6 lat. malo go pamietam, nie
znalam go, ale zawsze jest w moim sercu.

[pajdeczka]

sagan2 napisała:

> moj tata umarl jak mialam 6 lat. malo go pamietam, nie
> znalam go, ale zawsze jest w moim sercu.


To przykre.

[sagan2]

wiem, Pajdeczko :(
i bardzo podziwiam moja mame. zostala pod koniec lat
siedemdziesiatych z dwiema corkami, 2 i 6 lat, w miescie
bez rodziny...
super kobieta z niej jest, i tyle :)

[pajdeczka]

sagan2 napisała:

> wiem, Pajdeczko :(
> i bardzo podziwiam moja mame. zostala pod koniec lat
> siedemdziesiatych z dwiema corkami, 2 i 6 lat, w miescie
> bez rodziny...
> super kobieta z niej jest, i tyle :)


Z super-matki wyrosła super-córka! Tak czuję.

[sagan2]

Pajdusia :)
a dobre masz te czucia?...

... a ja czuje zapach pierniczkow w czekoladzie...
lubisz? podziele sie :)

Saganek

[pajdeczka]

sagan2 napisała:

> Pajdusia :)
> a dobre masz te czucia?...
>
> ... a ja czuje zapach pierniczkow w czekoladzie...
> lubisz? podziele sie :)

Węch najlepszy, ze wzrokiem gorzej, ale intuicja - REWELACJA!
A jakie masz, zresztą pewnie już pożarłaś , bo za późno tu zajrzałam. Pojawiły
się nowe firmy Balhsen. Pychotka!

Padusia :)

[sagan2]

pajdeczka napisał:


> A jakie masz, zresztą pewnie już pożarłaś , bo za późno
> tu zajrzałam. Pojawiły się nowe firmy Balhsen.
> Pychotka!

no pozarlam jedna paczke, ale mam jeszcze DRUGA :)
polowa czeka na Ciebie!:))s
siedze w niemczech wiec mam jakas ich lokalna marke. ale
pycha tez sa :)

milego wieczoru

[Gość: grogreg]

Ponoc ci ktorych kochamy, nigdy tak naprawde nas nie opuszczaja.

GROGREG!

[pajdeczka]

Gość portalu: grogreg napisał(a):

> Ponoc ci ktorych kochamy, nigdy tak naprawde nas nie opuszczaja.


Grogreg, trzymam Cię za slowo!

[Gość: grogreg]

nigdzie sie nie wybieram.

[pajdeczka]

Gość portalu: grogreg napisał(a):

> nigdzie sie nie wybieram.


Gredziu, chodzi mi o opuszczenie duchem nie ciałem.
Pa!

[agniecha27]

Gość portalu: Galena napisał(a):

> Mój tata to moja wielka miłość.Moja duma. To człowiek mądry, skromny, dobry i
> niezwykle przystojny. Dla mnie ideał człowieka i męskiej urody. To pierwszy
> mężczyzna, który powiedział mi, że jestem najmądrzejsza, najpiękniejsza,
> naj...naj...naj..Rozpieszczał mnie do granic możliwości pokazując
> jednocześnie, że skromnośc i wrazliwośc na drugiego człowieka jest ogromną
> zaletą. A kiedy odeszłam z domu jako mężatka, cieszył się moim dorosłym
> szczęściem. Dał mi coś, czego nie potrafię nazwać, jakąś siłę.
>
> Wczoraj były jego imieniny. Odwiedziłam go z bukietem złocistych chryzantem.
> 1 listopada znowu zawiozę mu kwiaty i znicze. Pogadam z nim. Odszedł tak
> szybko, zaraz po pięćdziesiątce. Tęsknię za nim okropnie. Kocham go.
>
> To nieprawda, ze umarł mój tata. On ciągle żyje w moim sercu.

Pięknie piszesz Galeno o swoim tacie... Piszesz o Nim tak, jakby żył... On żyje
dzięki Twojej miłości...
Pozazdrościć takiej córki... chciałabym, żeby moja, kiedy już będę ją miała,
też mnie i swojego tatę tak kochała

Aga

[yonker]

agniecha27 napisała:

> Pozazdrościć takiej córki... chciałabym, żeby moja, kiedy już będę ją miała,
> też mnie i swojego tatę tak kochała

To nie jest kwestia "chcenia". Na to trzeba sobie "zasłużyć"

Yonker

[agniecha27]

yonker napisał:

> agniecha27 napisała:
>
> > Pozazdrościć takiej córki... chciałabym, żeby moja, kiedy już będę ją miał
> a,
> > też mnie i swojego tatę tak kochała
>
> To nie jest kwestia "chcenia". Na to trzeba sobie "zasłużyć"

Postaram się zasłużyć...

[matrek]

agniecha27 napisała:

> yonker napisał:
>
> > agniecha27 napisała:
> >
> > > Pozazdrościć takiej córki... chciałabym, żeby moja, kiedy już będę ją
> miał
> > a,
> > > też mnie i swojego tatę tak kochała
> >
> > To nie jest kwestia "chcenia". Na to trzeba sobie "zasłużyć"
>
> Postaram się zasłużyć...
>


Tylko nie zrób swojemu dzicku krzywdy i nie bądź nadopiekuńcza.

[agniecha27]

Qrka!!!
Co Ty się tak martwisz o moje przyszłe dziecko?
Coś się mnie czepiasz...

[Gość: Olcia]

Ja o moim Tacie moge napisac bardzo podobnie. Byl wspaniały. Czasem mam
wrazenie, ze w jego osobie wyobrazam sobie teraz mojego Boga - to z nim
rozmawiam, gdy jest mi zle, to mysl o nim przychodzi do mnie, gdy potrzebuje
wsparcia opatrzności...
Nie mogl obejrzec jak wchodze w dorosle zycie, ale doprowadzil mnie go jego
progu - umarl 3 dni przed moimi 18-stymi urodzinami. Choc zawsze czuje, ze
bylby ze mnie dumny, tak jak zawsze byl.
Czasem mi sie sni, przytulam sie do niego, jak mala dziewczynka, czuje jego
obecnosc, tak jakby nie bylo tych 9 lat gdy go nie ma.

[Gość: Gucwa]

szczęście że ja wciąż mam i tatę i mamę....

Pozdrawiam ciepło.

[pajdeczka]

Gość portalu: Gucwa napisał(a):

> szczęście że ja wciąż mam i tatę i mamę....
>
> Pozdrawiam ciepło.


Jako jedyny facet tutaj to zauważyłeś. I chwała Ci za to.

[Gość: Filomena]

A mój, leżąc w szpitalu przez dramatyczną operacją mówił mojej Mamie, że tak Mu
żal, że nie będzie na moim ślubie, nie zobaczy, jak wchodzę w życie. Wtedy Mu
się udało - ale na moim ślubie faktycznie już nie był. Nie było Go wtedy już 5
lat... Dopóki jeździłam na Powązki z obojgiem Rodzicami, traktowałam to jako
rozrywkę, odkąd mój Tata jest tam na stałe, nienawidzę tego miejsca. Ale może
macie rację: ja też pojadę do Niego w piątek - po raz pierwszy z moim Mężem -
teraz najważniejszym Mężczyzną mojego życia...

PŁACZĘ !!!

[Gość: andy]

Przez ciebie albo raczej dzięki tobie płaczę !!!
-Z żalu, że odszedł ktoś kto dał życie niezwykle uczuciowej i wartościowej
osobie...
-Bo ci współczuję, że musisz żyć bez takiej osoby jaką był twój tata; to
niewątpliwie bardzo ciężkie...

andy
p.s.
dziękuję za przypomnienie jakim skarbem są rodzice... moi jeszcze żyją... i
jadę wieczorem ich odwiedzić i ucałować...

re: Kocham mojego tate

[Gość: Mrufka]

Moj Tato zginal tragicznie w noc sylwestrowa. Mialam wtedy 17 lat. Zylo nam sie
bardzo ciezko i nieraz chodzilam do szkoly nie jedzac przez 2-3 dni. Nikt o tym
nie wiedzial, my dzieci ukrywalismy to ze wstydu (!) przed znajomymi i zeby nas
w szkole nie wyzywano od biedakow. Ojciec tyral jak wol na budowie, byl
murarzem. Rece mial zawsze spekane i przezarte wapnem,w lecie czesto spiekalo
go slonce i skora zchodzila mu z ciala, a w zimie chodzil ubrany tak licho...
Kiedy jako dziecko nosilam mu w reklamowce jedzenie na budowe, zawsze sciskalo
mi sie serce. Bylo mi go zal. Zal, ze tak wyglada i tak ciezko musi pracowac,
zeby nas utrzymac. Zalowalam kazdego worka z piaskiem, ktorego zarzucal sobie
na plecy, kazdej taczki wypelnionej po brzegi ceglami.

Nie zdazylam spelnic zlozonej sobie w dziecinstwie obietnicy, ze jak tylko
dorosne i zaczne pracowac, to sie nim zajme.

Mrufka.

[pajdeczka]

Gość portalu: Mrufka napisał(a):

>
> Moj Tato zginal tragicznie w noc sylwestrowa. Mialam wtedy 17 lat. Zylo nam
sie
>
> bardzo ciezko i nieraz chodzilam do szkoly nie jedzac przez 2-3 dni. Nikt o
tym
>
> nie wiedzial, my dzieci ukrywalismy to ze wstydu (!) przed znajomymi i zeby
nas
>
> w szkole nie wyzywano od biedakow. Ojciec tyral jak wol na budowie, byl
> murarzem. Rece mial zawsze spekane i przezarte wapnem,w lecie czesto spiekalo
> go slonce i skora zchodzila mu z ciala, a w zimie chodzil ubrany tak licho...
> Kiedy jako dziecko nosilam mu w reklamowce jedzenie na budowe, zawsze
sciskalo
> mi sie serce. Bylo mi go zal. Zal, ze tak wyglada i tak ciezko musi pracowac,
> zeby nas utrzymac. Zalowalam kazdego worka z piaskiem, ktorego zarzucal sobie
> na plecy, kazdej taczki wypelnionej po brzegi ceglami.
>
> Nie zdazylam spelnic zlozonej sobie w dziecinstwie obietnicy, ze jak tylko
> dorosne i zaczne pracowac, to sie nim zajme.
>
> Mrufka.
>


Mrufko, wycisnęłaś mi z oczu łzy. Zobacz, jak jeden wątek potrafi otworzyć oczy
i serca. Nie mam słów, którymi mogę opisać to , co poczułam, kiedy to
przeczytałam. To było wyznanie, szczere wyznanie, na które niewiele osób tutaj
na to stać. Nawet ja w swoim poście o ojcu nie zdobyłam się na opisanie
szczegółów. Tym bardziej chwała Tobie.
Paja

[jendza1]

Po stokroc racja, Pajdus...
Calym sercem sie przylaczam!

Mrufeczko, Twoj Tato na pewno o tym wie...
Sciskam bardzo serdecznie!
jendza
ps. napisalam do Ciebie marnych slow dwa. Doszlo?

[Gość: AG]

Poruszylyscie bardzo wrazliwy dla mnie temat. Nad zycie kocham moich
rodzicow. Niestety, wyjechalem z Polski 15 lat temu i tylko 2 razy w tym
czasie ich widzialem. Pekam z tesknoty za nimi. Pamietam jak troszczyli sie o
nas (brata i siostre). Jedyne czego zazdroszcze innym ludziom to tego z moga
zyc w poblizu swoich najblizszych, widywac sie codziennie. Jestem wsciekly ze
wyjechalem. Tato jest po diagnozie Alzaimera i troche sie zmienil. W przyszle
wakacje, po 10 latach, pojade ich usciskac i przytulic. Tak szybko plynie
czas...

[spinelli]

Ludzie, jak to wszystko boli.
Ja tez jestem tak daleko, od tak dawna, widuje moich rodzicow przynajmniej raz
w roku (mame czesciej), rozmawiamy co drugi dzien ale strach mnie lapie za
gardlo gdy mysle ze przeciez oni sa coraz starsi i w koncu nadejdzie taki
dzien, ze trzeba by byc przy nich blisko.
Kurwa, co mnie tak daleko wynioslo! (przepraszam, ale tak wlasnie czuje).
Ale cos nas przeciez pognalo w ten swiat.

Spinelli

[pajdeczka]

spinelli napisała:

> Ludzie, jak to wszystko boli.
> Ja tez jestem tak daleko, od tak dawna, widuje moich rodzicow przynajmniej
raz
> w roku (mame czesciej), rozmawiamy co drugi dzien ale strach mnie lapie za
> gardlo gdy mysle ze przeciez oni sa coraz starsi i w koncu nadejdzie taki
> dzien, ze trzeba by byc przy nich blisko.
> Kurwa, co mnie tak daleko wynioslo! (przepraszam, ale tak wlasnie czuje).
> Ale cos nas przeciez pognalo w ten swiat.
>


Mam brata od ponad 15 lat w Niemczech. Bardzo przeżywa to, że nie ma go z nami.
Tym bardziej, że tam mu się nie układa. Ominęła go ciężka choroba ojca (był
tylko na pogrzebie), ominęło go moje wesele (nie mógł przyjechać, bo już by go
nie wypuścicili), ale MUSIAŁ. Tu nie miał warunków do życia. Małe dziecko, woda
w nocy zamarzała w szklance, wielkie miasto, a wodę czerpał ze studni,
drewniany wychodek na zewnątrz. Koszmar! T€laczka między wynajmowanymi
mieszkaniami.
Na Zachodzie względny dobrobyt, ale rozpadło się małżeństwo. Pokonali wiele ,
ale to ich nie scementowało. Ciężko mu, coraz ciężej wtapiać w tamtą
rzeczywistość i mentalność, bo serce ciągle jest w Polsce.
Pozdrawiam Cię ciepło
Paja

[pajdeczka]

Gość portalu: AG napisał(a):

> Poruszylyscie bardzo wrazliwy dla mnie temat. Nad zycie kocham moich
> rodzicow. Niestety, wyjechalem z Polski 15 lat temu i tylko 2 razy w tym
> czasie ich widzialem. Pekam z tesknoty za nimi. Pamietam jak troszczyli sie
o
>
> nas (brata i siostre). Jedyne czego zazdroszcze innym ludziom to tego z moga
> zyc w poblizu swoich najblizszych, widywac sie codziennie. Jestem wsciekly
ze
> wyjechalem. Tato jest po diagnozie Alzaimera i troche sie zmienil. W
przyszle
>
> wakacje, po 10 latach, pojade ich usciskac i przytulic. Tak szybko plynie
> czas...

DLACZEGO TYLKO DWA RAZY?!

[Gość: AG]

>
> DLACZEGO TYLKO DWA RAZY?!
>

Tylko 2 razy poniewaz wyjechalem tydzien przed powolaniem do wojska. 2 lata w
armi uwazalem za strate czasu. Czesto spedzane z degeneratami - niestety. Na
zach. przynajmniej mozna bylo nabrac zyciowego doswiadczenia i cos zarobic.
Gdybym pojechal do Polski to by mnie dorwali. Kiedy dostalem obce obywatelstwo
i moglem juz pojechac, niestety -finansowo nie bylo u mnie za wesolo.
Zalozylem rodzine, urodzily sie dzieci, pojawily sie konieczne wydatki- wiesz
jak to jest gdy zaczynasz od zera w obcym kraju. Nigdy nie myslalem o
emigracji, nie sadzilem ze ten wyjazd tak dlugo potrwa. Pamietam jak zegnalem
sie z babcia i dziadkiem. Nigdy ich wiecej nie zobaczylem. Nie moglem nawet
przyjechac na pogzeb. Teraz boje sie o rodzicow. Mam wyrzuty sumienia ze nie
wyskrobalem jakiejs kasy na bilety..., moglem to zrobic.

P.S
Fajnie ze tak wielu ludzi docenia i kocha swoich rodzicow. Powodzenia dla
wszystkich !!!

[anula73]

Rany, ale mnie zdolowaliscie z samego rana :-((((((((((
jakos wczesniej nie weszlam na ten watek...

czy to normalne zyc w ciaglym strachu o utrate bliskich?..
Wy tez tak macie?
a moze powinnam zalozyc nowy watek, by ktos mi odpowiedzial?..

[pajdeczka]

anula73 napisała:

> Rany, ale mnie zdolowaliscie z samego rana :-((((((((((
> jakos wczesniej nie weszlam na ten watek...
>
> czy to normalne zyc w ciaglym strachu o utrate bliskich?..
> Wy tez tak macie?
> a moze powinnam zalozyc nowy watek, by ktos mi odpowiedzial?..


O tym się na co dzień nie myśli, ale potrzebne są takie dni, żeby uzmysłowić
sobie, jak szybko przemijamy. "Przemija uroda w nas" o to jest najprawdziwsza
prawda. Przemija też życie - to jest prawda okrutna. A my się dalej wzajemnie
zwalczamy.

-----------------
"Odłóżmy broń zanim nas
śmiertelny dopadnie strzał"
Renata Przemyk

[anula73]

pajdeczka napisał:

> O tym się na co dzień nie myśli, ale potrzebne są takie dni, żeby uzmysłowić
> sobie, jak szybko przemijamy. "Przemija uroda w nas" o to jest najprawdziwsza
> prawda. Przemija też życie - to jest prawda okrutna. A my się dalej wzajemnie
> zwalczamy.

wlasnie problem w tym, ze ja o tym ciagle mysle. Boje sie za kazdym razem gdy
mowie komus bliskiemu do widzenia, ze to ostatni raz :-(

> -----------------
> "Odłóżmy broń zanim nas
> śmiertelny dopadnie strzał"
> Renata Przemyk

[Gość: Kami]

Czasem przychodzą takie dni, że nie moge poradzić sobie z myślami o utracie
najblizszych. Nawet teraz kiedy to do Was pisze napływają mi do oczu łzy.
Dlaczego tak jest, że Ci których kochamy tak szybko odchodzą? To tak bardzo
boli.
Pozdrawiam

[pajdeczka]

Gość portalu: Kami napisał(a):

> Czasem przychodzą takie dni, że nie moge poradzić sobie z myślami o utracie
> najblizszych. Nawet teraz kiedy to do Was pisze napływają mi do oczu łzy.
> Dlaczego tak jest, że Ci których kochamy tak szybko odchodzą? To tak bardzo
> boli.
> Pozdrawiam


Dlatego innych ratuje wiara w życie po śmierci.
Pomyśl, że po Tobie też ktoś będzie rozpaczał i będzie mu ciężko. Tak to już
jesti to jedyna rzecz, na którą człowiek nie ma wpływu.
Pozdrawiam

[Gość: gaga]

A ja snie o moim Tacie z rozwianym wlosem, o jego pogawedkach o grzybach i
widze go, gdy zapala ognisko po deszczu. Pamietaj, coreczko, ze trzeba korzeni
sosnowych naciac... I jak sciska siatke z rybami w dloni...
I wierze, ze teraz szczesliwy suszy gdzies prawdziwki i usmiecha sie do mamy.
Zobaczysz, Hanka, jaka bedzie grzybowa.

I nie chce myslec o tym jak walczyl z choroba, jak w koncu ustal w tej walce,
a ja ciagle uwieszona na telefonie... i wiem, ze On wie, ze ciagle bede go
kochac tutaj tam blisko i daleko...

Na dwa dni przed jego odejsciem powiedzialam mu, ze bardzo go kocham i juz
niedlugo sie zobaczymy. Zobaczylam go, przez wieniec jego ulubionych lilii...
Ale ciagle sie usmiechal...

[Gość: Galena]

Drodzy moi

Dziękuję Wam wszystkim za wpisy w tym wątku. Wzruszyłam się bardzo czytając je
wszystkie. Tak pięknie piszecie o tych, ktorzy odeszli i o tych, których
odejscia się boicie. Nie myślałam, że tak wielu z was pożegnało już swoich
najblizszych.

Dziękuję Pajdeczko - piszesz, ze Twoj tata nie wykorzystał danego mu czasu
tak, jak Ty bys tego oczekiwała. Może i on nie dostał tyle miłości ile by
chciał? Najważniejsze, że Ty mu przebaczyłas, kochasz go i płaczesz kiedy tatę
wspominasz. Pozdrawiam ciepło

Dziękuję Sagan2 - Ty miałas sytuację o wiele bardziej tragiczną.Byłas małą,
osieroconą dziewczynką. Ściskam Ciebie i Twoją cudowną mamę.

Dziękuję Grogreg - masz rację. Ja też w to wierzę.Serdecznie pozdrawiam.

Agniecho27- az jestem zawstydzona Twoimi miłymi słowami- dziękuję, dziękuję,
dziękuję. Pozdrawiam ciepło.

Dziękuję Jonker i pozdrawiam

Matreku - Miłości nigdy nie za wiele, a nadopiekuńczość nie musi iść z nią w
parze. Serdeczności.

Olcia - Ty też tak szybko straciłaś swego wspaniałego tatę- współczuję.I
ściskam.

Gucwo - to naprawdę szczęście i życzę Ci, aby trwało ono jak najdłużej.
Pozdrawiam.

Filomeno - dla mnie też te pażdziernikowo-listopadowe dni sa bardzo smutne.
Zyczę Ci szczęścia i miłości przy Twoim mężczyżnie.

Andy - serdeczności dla Ciebie.Dziękuję.

Mrufeczko - Twój post wywarł na mnie ogromne wrażenie. Pięknie napisałaś o
swoim tacie. Widzisz, to nie jest ważne czy nasz tata jest murarzem,
dygnitarzem czy kominiarzem. Kochamy ich nie za to kim sa, ale jacy są. Miałaś
wspaniałego ojca. Mam nadzieję, że już tylko dobro i szczęście przed Tobą,
czego Ci z całego serca życzę.

Jendzo - dziękuję, że wpadłaś do tego wątku. Czytam z uwagą Twoje wszystkie
posty i uczę się od Ciebie wiele dobrego. Serdecznie pozdrawiam.

AG - Choc nie widujesz swych rodziców latami, to jednak masz tę świadomość, że
nie było pożegnań ostatecznych. Możesz ich w każdej chwili przynajmniej
usłyszeć. Ciesz się tą daleką bliskością jak najdłużej.Serdeczności.

Spinelli - rozstania, rozłąki, pożegnania - to boli. Ale jeśli oni mają tę
świadomość, że tęsknisz, że kochasz, to może jesteście bliżej niz niejedni,
którzy obok, a jednak dalej.Pozdrawiam miło.

Anulko73 - ja też tak mam.Drże o swoich bliskich bezustannie. Jak ktoś
powiedział - miłość to cierpienie. Ale czy lepiej nie kochać i nie cierpieć?
Pozdrawiam ciepło.

Kami - do tej pory nie moge się pogodzić ze śmiercią taty. Moja mama chyba nie
chce, żeby jej odejście było tak samo bolesne i ciągle mi powtarza-"taka jest
kolej rzeczy, taka jest naturalna kolej rzeczy". Ale to na nic. Uściski

Gago - Snij o swoim tacie. Snisz tak pięknie. Sciskam Cię.

Przepraszam Was, że przywołałam smutne myśli, nostalgiczne wspomnienia.I za tę
moją ckliwość może nie dla wszystkich "strawną"

a ja

[Gość: jendza]

dziekuje, Galenko,
za ten watek!!!!


Wprawdzie sama nie bardzo sie moglam dolaczyc,
z przyczyn wyjawionych w poscie do Niedzwiedziczki,
ale uwazam,
ze jest BEZCENNY!

Nigdy za duzo MILOSCI!
CIEPLA!
Dobroci!

Normalnosci po prostu?

Smierc jest sprawa 'normalna'.
Bolesna, ale 'normalna'.
I bardzo jestem przekonana gleboko, ze CI,
ktorzy nas kochaja, sa z nami.
NIezaleznie, czy sa w swoich cialach, czy nie...

Jutro bedziemy wspominac wszystkich zmarlych...
Mysle, ze szczegolnie jutro wlasnie bedziemy czuc
te przedziwna z nimi WSPOLNOTE!!!

Na pewno Twoj TATO jest przy Tobie STALE!!!

Pozdrawiam serdecznie bardzo!
j

[niedzwiedziczka]

Zazdroszczę Ci Taty. Mój Tata żyje. Wszystkie moje
wspomnienia związane z nim to awantury po pijanemu. Nikt
mi tam w życiu nie naubliżał, jak mój własny ojciec....
Teraz już nie pije, bo miał zawał ale jest po prostu
starym dzieckiem.
Zazdroszczę także Taty mojej córeczce. Mój mąż to
najlepszy tata, jakiego mogłam jej dać. Kiedy śmieją
się obydwoje - rozpływam się ze szczęścia!

Galeno - dzięki!!!

[Gość: Filomena]

A ja dziękuję Ci za to, że taki wątek w ogóle powstał. Że powstał dzięki Tobie.
Strasznie trudno o tym rozmawiać, pisać znacznie łatwiej. Szczególnie, jeśli ma
się świadomość, że Tata - i Twój, i mój, i każdy, który odszedł - na pewno
wciąż gdzieś tu jest, kiedy podświadomie wciąż coś Mu się opowiada i oczekuje
odpowiedzi... Chyba niezależnie od tego, ile czasu już minęło. Najważniejsze,
że wciąż gdzieś tu jest.
Bądź szczęśliwa, życzę Ci z całego serca

[Gość: Galena]

I ja Tobie Filomeno życzę szczęścia i radości z całego serca. Sciskam Cię
najserdeczniej.

[Gość: Galena]

niedzwiedziczka napisała:

> Zazdroszczę Ci Taty. Mój Tata żyje. Wszystkie moje
> wspomnienia związane z nim to awantury po pijanemu. Nikt
> mi tam w życiu nie naubliżał, jak mój własny ojciec....
> Teraz już nie pije, bo miał zawał ale jest po prostu
> starym dzieckiem.
> Zazdroszczę także Taty mojej córeczce. Mój mąż to
> najlepszy tata, jakiego mogłam jej dać. Kiedy śmieją
> się obydwoje - rozpływam się ze szczęścia!

Niedzwiedziczko - Twój tata jest chory. Alkoholizm to choroba. Może to przez
to? A jeśli nawet nie to może tak trzeba o tym myśleć? Może będzie Latwiej? Jak
dobrze,, że teraz jesteś szczęśliwa, i ze Twoja córeczka ma szczęśliwe
dzieciństwo. Wszystkiego dobrego Wam życzę

[Gość: jendza]

Niedzwiedziczko KochanA!
Ja tez nie pisze o moim tacie.
Nie ma o kim pisac...
Zyje, ale nie jest 'tata'.
Tylko pewno biologicznie...
To nie jego wina. To choroba.
Wiesz, nie warto 'zazdroscic'.
SZkoda czasu!!!!!!!!!!!!
I energiii!!!!!!!!!!!!!
Tak cudownie, ze zycie toczy sie dalej!!!!!!!!!!!!
Ze TOBIE Udalo sie stworzyc dobra RODZINE!
Ze TWOJA MALA ma TATE!
Nie tracmy ani chwili na zal za przeszloscia....
A jesli TWOJ TATO zechce choc na chwile byc tata...
co zrobisz?
Moj nie zechce....
Jego choroba jest bardziej zniewalajaca, niz alkoholizm.
To psychopata.
Wiesz, nawet nie mam zalu...
Po prostu ciesze sie ogromnie, ze jestem, ze zyje...
A jemu... niech bedzie najlepiej, jak to mozliwe...
Pozdrawiam serdecznie bardzo!
jendza

Do Pajdki, Galeny i wszystkich

[spinelli]

Tyle w tym watku piekna, milosci i bolu. Czytam to wszystko i mysle, ze bez
wzgledu jak sie sobie jawimy na tym forum i w zyciu, klocimy sie, nie zgadzamy
sie, pyskujemy to i tak w srodku jestemy takie same, bez wzgledu na wiek - male
dziewczynki (chlopaczki tez), ktore potrzebuja milosci i ciepla, mamy i taty.
Kazda z nas zwalcza swoje diably, czasem to bol krzywdy, ktora nam ktos
wyrzadzil, czasem krzywda, ktora my wyrzadzilysmy komus. Zycie to wielka
odpowiedzialnosc, nie mozemy zmienic bledow jakie popelnili nasi rodzice, ale
mozemy sie uczyc, zeby ich nie powtarzac z wlasnymi dziecmi. Chcielibysmy
mowic: kocham moja mame, kocham mojego tate i wiedziec ze nic ciemnego nie czai
sie za ta miloscia.
Moja rodzina tez przeszla przez pieklo alkoholizmu, wyszlismy wszyscy z tego
calo i mimo, ze ten strach czasem wraca to cieszymy sie soba od nowa.
Trzymajcie sie dziewczyny (i chlopaki) bardzo cieplo
Spinelli

[Gość: marucha]

spinelli napisała:

> Tyle w tym watku piekna, milosci i bolu. Czytam to wszystko i mysle, ze bez
> wzgledu jak sie sobie jawimy na tym forum i w zyciu, klocimy sie, nie
zgadzamy
> sie, pyskujemy to i tak w srodku jestemy takie same, bez wzgledu na wiek -
male
>
> dziewczynki (chlopaczki tez), ktore potrzebuja milosci i ciepla, mamy i taty.
> Kazda z nas zwalcza swoje diably, czasem to bol krzywdy, ktora nam ktos
> wyrzadzil, czasem krzywda, ktora my wyrzadzilysmy komus. Zycie to wielka
> odpowiedzialnosc, nie mozemy zmienic bledow jakie popelnili nasi rodzice, ale
> mozemy sie uczyc, zeby ich nie powtarzac z wlasnymi dziecmi. Chcielibysmy
> mowic: kocham moja mame, kocham mojego tate i wiedziec ze nic ciemnego nie
czai
>
> sie za ta miloscia.
> Moja rodzina tez przeszla przez pieklo alkoholizmu, wyszlismy wszyscy z tego
> calo i mimo, ze ten strach czasem wraca to cieszymy sie soba od nowa.
> Trzymajcie sie dziewczyny (i chlopaki) bardzo cieplo
> Spinelli

Buziaki za serce.
Marucha

[Gość: Marysia]

To wspaniale co napisala Galena. Ja tez wspominam mojego Tate jako wspanialego
czlowieka, ktory zrobil dla mnie bardzo duzo. Od malego spedzalam z nim bardzo
duzo czasu. Mam zdjecia gdy mialam 2 latka i leze z Tata pod jego
samochodem.Zawsze byl obecny w moim zyciu i jest do dzis. Ja tatusina coreczka
do dzis nie pogodzilam sie z Jego smiercia. Nie zyje od 26 lat, bo ktos rozbil
mu glowe. Najgorsze jest to, ze nie moge isc na Jego grob bo mieszkam po
drugiej stronie Atlantyku. Na szczescie mam przyjaciolke, ktora regularnie
odzwiedz grob mojego Taty. Moze kiedys uda mi sie przyjechac (praca) do Polski
i odwiedzic na cmentarzach moja Corke, Siostre, Mame i Tate.
Wszyscy, ktorzy przeczytacie ten list pamietajcie Tych najblizszych ma sie
tylko raz w zyciu, jak odejda to jest ogromna pustka. Ja mam szczescie mam
wspanialego Meza, ktory starcza mi za cala rodzine.