Śpiewać każdy może

[Gość: laverne]

Ja również zaliczam się do osób, które nie powinny śpiewać.
Jednakże miałam szczęście spotkać dość wcześnie, bo już w szkole
podstawowej wspaniałego człowieka, który uczył w tejże szkole
muzyki. Założył on zespół tańcząco - śpiewający, mniejszą rolę
kładąc na predyspozycje dzieci a bardziej na chęci. Należałam do
tego zespołu, o ile pamiętam, 3 albo 4 lata, jeździliśmy po
Polsce koncertując gdzie tylko się dało, odnosiliśmy nawet
sukcesy na konkursach czy przeglądach. Ale najważniejsze jest
to, że wszyscy naprawdę dobrze bawiliśmy się. A ja teraz śpiewam
może niezbyt umiejętnie, ale chętnie i radośnie :)

Ja też tak chcę !!!

[madgoo]

Jeśli autorka artykułu serio myśli o założeniu chóru dla tych,
którym słoń uszy rozdeptał, to zgłaszam się jako pierwsza
kandydatka. Kiedy natrafiam w telewizorze na "Szansę na sukces"
albo "Śpiewające fortepiany", to natychmiast zamykam wszystkie
drzwi oraz okna i zaczynam śpiewać. Czuję się potem tak dobrze,
jak po kilkugodzinnym spacerze, albo zjeżdżaniu na nartach. Coś
wspaniałego!!! Chętnie się przyłączę. (Małgosia)

[Gość: Cedro]

Lubiłem śpiewać "od zawsze". Niestety Bozia nie dała głosu, a
słoń nadepnął na ucho. Ale śpiewam dalej. Muszę jednak uważać
bo gdy zaśpiewam w samochodzie dzieci zaczynają wysiadać w
biegu. Chętnie pośpiewałbym w takim chórze w Krakowie. Gdyby
powstał. Na razie jedynym miejscem gdzie w miarę bezkarnie mogę
pośpiewać to kościół (teraz jest wspaniały czas bo można
kolendować).
Piękne dzięki Pani Katarzynie Tubylewicz za jej artykuł. Teraz
wiem, że nie ja jeden.

[Gość: Cedro]

Przepraszam: kolędować.

DO AUTORKI ARTYKUŁU

[madgoo]

Próbowałam napisać do Pani maila, ale wrócił z adnotacją, że
adres [e-mail] nie istnieje :((
Czy ostatnie zdanie w Pani artykule oznacza, że zamierza Pani
założyć chór dla nieumiejących spiewać? Jeśli tak, to chętnie
się przyłączę. Jeśli nie, to chyba sama spróbuję go założyć
(mieszkam w Warszawie).
Małgosia, [e-mail]

[Gość: ryba]

Szwedzkie zamilowanie do muzykowania zrobilo na mnie spore
wrazenie, kiedy znalazlam sie w Szwecji po raz pierwszy pare lat
temu. Niemal kazdy moj nowy znajomy mial jakas muzyczna
przeszlosc(lub "terazniejszosc"), byl czlonkiem choru, uczyl sie
grac na skrzypcach lub chodzil na kurs spiewu.Ogromnie mi sie to
spodobalo, poniewaz oni naprawde maja z tego ogromna frajde.W
Szwecji i ja sie nieco rozspiewalam, choc nie mam za grosz
talentu muzycznego, ale mimo to wiem ze muzykowanie moze dawac
wiele radosci, dlatego do polskiego choru nieumiejacych spiewac
bardzo chetnie sie przylacze