mój nienasycony instynkt macierzyński

[beata2802]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=25719&w=54619942

Narzeczony tez już chce, zebyśy mieli dziecko (oczywiście mówi to zawsze POD
WARUNKIEM, że bedziemy mieli mieszkanie itd itd itd - no ale On jest facetem
i chyba bez tej klauzuli nie przeszłoby mu to przez gardło).

Nie mogę się doczekać chodzenia w ciąży, rodzenia (trochę się boję, ale co
tam), jestem taka szczęśliwa i podekscytowana. Czuję sie jak zakochana.
Fruwam pod sufitem. I czuję, ze bede miala wpsarcie od partnera.

Co prawda dopiero za niecały rok zaczniemy starania, ale jak widać nawet samo
podjęcie decyzji jest dla mnie dużym przeżyciem.

[kocia_noga]

Studiujesz medycynę?Jeśli tak, to fajna z ciebie będzie lekarka :)

[gayga1]

Czytając pani wypowiedzi ,instynkt sięga zenithu - może być trudno z radami dla
pani gdyż natura zrobi swoje:)
Niemniej chciałam się podzielić tylko pewnymi spostrzeżeniami .Otóż w
<dziwnym> a raczej normalnym kraju w którym obecnie mieszkam ,a może to Polska
była tym <dziwnym> albo raczej normalnym krajem :) pomieszało mi sie :).....

Przechodzę do wątku - otóż spotykałam i spotykam dużo pań ,panów w wieku dość
dojrzałym /panie ładnie zaznaczone zmarszczki oraz fajnie przyprószonych
siwiżną panów/ - którzy, to opiekują się maleńkimi dzieciaczkami ,od
niemowlaczków do 5 ,6 lat .Na początku sądziłam , że to instytucja babć i
dziadków tak fajnie tu działa .......dopiero gdy zaczęłam przysłuchiwać się
rozmowom ,zostałam oświecona ,że to są mamusie i tatusiowe tzw.póżnego wieku .
Zaczęłam się zastanawiać nad tym fenomenem i właściwie muszę przyznac ,że takie
póżne macierzyństwo ma jakiś sens . Plusów można by wymieniać dużo a minusów
nie jest tak wiele ..........
Często gdy czytam wypowiedzi pań posiadajacych dzieci ,które w tym samym czasie
robią karierę ,udzielajace się na prawo i lewo - uważam ,że to jest
bajka .....no i jakże ,na dodatek mają bardzo udane życie małżeńskie i rodzinne
itp.bajery - nie wierzę w to :) Coś za coś , albo jedno albo drugie -pogodzenie
takich rzeczy na dłuższą metę jest nierealne.
Pozdrawiam:)

[beata2802]

> Przechodzę do wątku - otóż spotykałam i spotykam dużo pań ,panów w wieku dość
> dojrzałym /panie ładnie zaznaczone zmarszczki oraz fajnie przyprószonych
> siwiżną panów/ - którzy, to opiekują się maleńkimi dzieciaczkami ,od
> niemowlaczków do 5 ,6 lat .

A co z "zakazem" zachodzenia w ciaze po 40 roku życia?

[gayga1]

:) No właśnie ,tego niewiem ,może jakieś tu niedouczone :)
Oczywiście że nie jest to regułą ,niemniej muszę przyznać , że bardzo mi się to
podoba :)
Pozdrawiam:)

[iokepine]

Bardzo mnie ucieszyłaś tym, co napisałaś:)

[beata2802]

Bo ja w wieku 35-40 będę akurat na starcue zawodowym i nie chce sie wtedy
grzebac w pieluchach.

[beata2802]

"na starcue" miało być "na starcie".

[beata2802]

kocia_noga napisała:

> Studiujesz medycynę?Jeśli tak, to fajna z ciebie będzie lekarka :)

Hmmm... można powiedzieć, że medycynę zabytów malarstwa ściennego i
sztalugowego oraz rzeźby polichromowanej.
:)
Dzięki!

[pani.jazz]

Kurcze, moze powiesz, ze to niemadre ze strony takiej mlodej dziewczyny jak ja, ale... ja naprawde moglabym juz miec dziecko. Moja babcia pierwsze dziecko urodzila w moim wieku - miala 21 lat. Moja mama i ciocia, idac zasada "co drugiego pokolenia" urodzily pozno, jak wczesniej moja prababcia. Mama miala 37 lat, ciocia 39. To nie jest najlepszy moment na rodzenie, jesli kobieta nie zaplanuje i nie zechce akurat wtedy dziecka, tylko sie ono "przydarzy". Nie powiem zlego slowa o wychowaniu przez takie starsze matki, bo przeciez kazdy wiek ma swoje zalety i wady (te starsze sa bardzo ambitne i wymagajace). Ale z drugiej strony dorastanie w momencie, kiedy matka przekwita... wojna cisnien, jest ciezko.

Gdyby nie to, ze mlodym ludziom w Polsce tak trudno znalezc prace i mieszkanie, pewnie zdecydowalabym sie na dziecko bardzo niedlugo. Ale poki co musze poczekac, az uda sie nam z lubym wyprowadzic na wlasne smieci. Moze za trzy-cztery lata. Bede jeszcze wtedy na studiach, ale mam nadzieje, ze mnie to nie powstrzyma przed zajsciem w ciaze. Poki co plan mamy taki, ze jak sie wyprowadzimy, to zycie nalezy juz tylko do nas i zapraszamy do siebie dziecko. Poki mieszkamy oddzielnie, kazde z matka, chyba predzej bym sie udlawila, niz pozwolila sobie na potomka. Brr.

Z mojej strony wiec: rob dzieciaka, jak tylko uznasz, ze juz mozesz :). Trzeci rok, okolice licencjatu (pisalas o trzech pierwszych latach jako o pewnej calosci, wiec rozumiem, ze robisz studia dwustopniowe?) to nie jest najgorszy moment. W razie potrzeby moglabys nawet przerwac edukacje na rok, a potem zdawac na magisterskie tak samo, jak musialabys zdawac rok wczesniej. Chyba, ze zle wnioskuje i masz tryb ciagly. Wtedy troche trudniej. Ale przeciez chcesz dziecka i jesli nie bedziesz go miala, to pewnie i tak zajmie Ci gros mysli :). Naturze trzeba pozwolic dzialac, kiedy sie tego domaga, nawet wbrew "rozsadnym" normom spolecznym. Przeciez zawsze wszystko sie jakos ulozy :).

Pozdrawiam,
pani.jazz

[beata2802]

> ci, wiec rozumiem, ze robisz studia dwustopniowe?

Studia są ciągłe, ale po pierwszych trzech kończy się pewien etap, łatwiej
przerwać i łatwiej potem wrócić na studia, kiedy się ma ten III rok u nas juz
ukończony. Na przykład dopiero po ukończeniu III roku wypuszczają studentów na
stypendia zagraniczne, itp.

A propos, to na takie stypendium też bym chciała wyjechać (marzy mi się
Hiszpania albo Holandia), ale to juz kombinacja alpejska: na IV roku wyjazd na
stypendium, a potem ciąża (w trakcie V roku) i poród po skończeniu V roku,
szósty rok jest praktycznie cały przeznaczony na pisanie i robienie pracy mgr,
więc nie jest taki ciężki i człowiek bardziej sam decyduje co i kiedy robi.

A teraz to chyba muszę już wrócić myślami do teraźniejszości, jestem dopiero na
II roku, jutro są pierwsze zajęcia po przerwie świątecznej, muszę się
przygotować, nie napisałam eseju o Kartezjuszu... he he he stara baba a ma
prace domowe zadane!

[iokepine]

beata2802 napisała:

>he he he stara baba a ma
> prace domowe zadane!
>

Bez przesady. Dlazcego w Polsce jest przyjęte, ze ludzie zaczynają sie traktować
jak starców około 30-tki? :P

[dori7]

iokepine napisała:


> Bez przesady. Dlazcego w Polsce jest przyjęte, ze ludzie zaczynają sie
> traktować jak starców około 30-tki? :P

Taka tradycja :P Kiedys to sie nazywalo chrystusowymi latkami i kobieta
niezamezna w tym wieku byla juz stara panna od dobrych dziesieciu lat, ktora
zyla gdzies przy krewnych i harowala na swoje utrzymanie. Kiedy Klementyna z
Tanskich-Hoffmanowa napisala ksiazke, w ktorej sportretowala panne w
chrystusowych latkach, ktora za maz nie wyszla po prostu dlatego, ze zycie jej
sie tak ulozylo, a do tego nie byla smieszna, glupia, brzydka stara zgreda,
tylko madrym, wrazliwym czlowiekiem, to byla to rewolucja.

Czasem mysle, ze niestety mentalnosc spoleczenstwa wcale jakos specjalnie nie
odeszla daleko od tamtych wyobrazen sprzed dwustu lat :/ Np. ostatnio na innym
forum pewien forumowicz postanowil nawrzucac innej forumowiczce i jakie wybral
argumenty? Zaczal ja wielce obarzliwym tonem wyzywac od... starych panien!
Biedaczek nie zauwazyl, ze mamy juz XXI wiek.

studiowanie okolo 30

[beata2802]

> Bez przesady. Dlazcego w Polsce jest przyjęte,
> ze ludzie zaczynają sie traktować
> jak starców około 30-tki? :P

Hmm.... nie o to mi chodziło. Wyjaśnię, co miałam na myśli. Po prostu już czuję
się dorosła i chcę miec dziecko i dom i tworzyć chcę, i zarabiać na życie. A tu
jeszcze tyle lat zależności, latania na zajęcia, uczenia sie po nocach do
egzaminow, znoszenia upokorzeń... Nie myślcie, że na studiach studentów zawsze
traktuje się z szacunkiem i jak dorosłych ludzi. Czasem jest OK, a czasem jak
wykladowca jest wobec mnie bezczelny - mam ochotę wstać i wyjść - i tak bym
normalnie zrobiła, tyle, że... przecież mogliby mnie wywalić ze studiów za
obrazę majestatu, więc zostaję i czuję się okropnie.

No i ludzie w grupie: dzieci uwazajace sie za niewiadomo co, a mnie z kolei
uwazaja za jakąś stara ciote, ktorej sie w zyciu nie powiodło. Ani to pogadac o
niczyc naprawde ciekawym nie mozna z nimi, ani nic.
Tak to jest.