Gość: SMUTNA
IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl
07.04.03, 16:36
MAM MĘŻCZYZNĘ, KTÓREGO KOCHAM, DOBRĄ ACZKOLWIEK ZA MAŁĄ PŁATNĄ (JAK NA
POLSKIE WARUNKI MŁODEJ JESZCZE OSOBY) PRACĘ, KTÓRĄ B. LUBIĘ. MAM
ZAINTERESOWANIA Z RÓŻNYCH DZIDZIN. NIE JESTEM W CZYMŚ JEDNYM NAJLEPSZA, TAK
JAK MIEWAJĄ NIEKTÓRZY. JESTEM NIEBRZYDKA, NIEKTÓRZY WRĘCZ UWAŻAJĄ MNIE ZA B.
ŁADNĄ KOBIETĘ. NIBY NICZEGO MI NIE BRAKUJE, CHOĆ....BRAKUJE....
ZAWSZE WIERZYŁAM W GŁĘBOKĄ SZCZERĄ MIŁOŚĆ. PRZEZ LATA TEN WIZERUNEK MIŁOŚCI
DOJRZEWAŁ, ZMIENIAŁ SIĘ. BYŁ CZAS, ŻE JA KOGOŚ ROCZAROWAŁAM I TAKI, KIEDY
KTOŚ ROZCZAROWAŁ MNIE. PEWNEGO DNIA, KIEDY ŻYCIE STRACIŁO NASYCENIE BARW
(CHOĆ NADAL BYŁO KOLOROWE) POZNAŁAM OBECNEGO MOJEGO MĘŻCZYZNĘ. NA POCZĄTKU
BARDZO KONTROLOWAŁAM SIĘ Z UCZUCIAMI ABY NIE ZOSTAĆ ZRANIONĄ. WYCHODZIŁO MI
TO IDEALNIE TZN. ŻE DAWAŁAM, BRAŁAM TYLE ILE BYŁO TRZEBA. MIŁOŚĆ ROZWIJAŁA
SIĘ, BYŁA JAK HARMONIA. POTEM POPSUŁO SIĘ (ZDARZA SIĘ PRZECIEŻ). CIERPIAŁAM,
PRZEŻYWAŁAM, CZEKAŁAM...WRÓCIŁ, BO I ON KOCHAŁ, TYLKO ZDAŁ SOBIE SPRAWĘ Z
CZEGOŚ CZEGO WCZEŚNIEJ NIE ROZUMIAŁ. PRZENOSIŁ WINĘ NA INNYCH. ZROZUMIAŁ, ŻE
MA KOGOŚ KTO GO NIE TYLKO KOCHA, ALE AKCEPTUJE (CHOĆ TO BYWA TRUDNE I TRZEBA
SIĘ TEGO NAUCZYĆ), SZANUJE SZALENIE, PODZIWIA, TOLERUJE, DZIELI RADOŚCI I
SMUTKI A ON...ZACZĄŁ SIĘ NUDZIĆ, CHOĆ NIE WIDYWALIŚMY SIĘ CODZIENNIE. JEDNAK
WRÓCIŁ, ZROZUMIAŁ CO ZOSTAWIŁ. POTEM ZNÓW BYŁO CUDOWNIE I NORMALNIE (JAK W
ZWIĄZKU, W KTÓRYM BYWAJĄ SŁONECZNE I POCHMURNE DNI). WIADOMO, ŻE WIELE
OBIECYWALIŚMY SOBIE PO ZEJŚCIU, MOŻE NAWET BARDZIEJ JA OBIECYWAŁAM NIŻ ON, ON
TYLKO PROSIŁ O WIARĘ. UWIERZYŁAM....A TERAZ ZNÓW SIĘ COŚ PSUJE, ZNÓW CZUJĘ
SIĘ WINNA, ŻE COŚ ZROBIŁAM NIE TAK, ŻE COŚ ZE MNĄ JEST NIE W PORZĄDKU. KOCHA
I SZALEJE ZA MNĄ NA CODZIEŃ, A KIEDY SIĘ POKŁÓCIMY CHCE ODCHODZIĆ. WYZWOLIŁO
TO WE MNIE LĘK PRZED KŁOTNIAMI, KTÓRE NIESTETY SĄ NIEUNIKNIONE (CHYBA).
POWIEDZIAŁAM COŚ NIE TAK, ZROBIŁAM NIE TAK I ZNÓW JEST ŹLE...I MI JEST ŹLE I
NIE MAM SIŁY WALCZYĆ....O NIC...I KOCHAM...(ALE TO ZA MAŁO)...
